Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı/E-Posta:
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.785
» Son Üye katalogCet
» Toplam Konular 12.172
» Toplam Yorumlar 30.186

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 1974 aktif kullanıcı var.
» (0 Üye - 1970 Ziyaretçi)
Applebot, Facebook, Google, Yandex

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 56.813
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.684
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 451
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.925
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.078
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.271
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.846
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.212
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.458
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.436

 
  Sebzelerin Latince ve Türkçe İsimleri
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 11:11 AM - Forum: Genel Konular - Yorum Yok

Sebzelerin Botanik Sınıflandırılması


Sınıf : Monocotyledoneae(tek çenekliler)

Takim . Liliflorae
Familya : Alliaceae
Tür : Allium Cepa (soğan)
Asparagus Officinalis (kuş Konmaz)
Allium Porrum (pirasa)
Allium Sativum (sarimsak)

Takim . Graminales
Familya : Graminae
Tür : Zea Mays Var. Rugosa (tatli Misir)

Sinif : Dicotyledoneae (çift çenekliler)
Takim . Centrospermae
Familya : Chenopodiaceae
Tür : Spinacia Oleracea (ispanak)
Beta Vulgaris Var. Cruenta (kirmizi Pancar)
Beta Vulgaris Var. Cicla (pazi)
Familya : Portulacaceae
Tür : Portulaca Oleracea (semizotu)

Takim . Cucurbitales
Familya : Cucurbitaceae
Tür : Citrillus Lanatus (karpuz)
Cucumis Flexuosus (acur)
Cucumis Melo (kavun)
Cucumis Sativus (hiyar)
Cucurbita Maxima (kişlik Kestane Kabaği)
Cucurbita Mixta (kişlik Kabak)
Cucurbita Moschata (kişlik Bal Kabaği)
Cucurbita Pepo (yazlik Kabaklar)

Takim . Leguminosae
Familya : Leguminosae
Tür : Phaseolus Vulgaris (fasulye)
Phaseolus Coccineus (ateş Fasulyesi)
Pisum Sativum (bezelye)
Vicia Faba Var. Major (bakla)
Vigna Sinensis (börülçe)

Takim . Personatae
Familya : Solanaceae
Tür : Capsicum Annuum (biber)
Capsicum Frutescens (aci Süs Biberi)
Lycopersicon Esculentum (domates)
Solanum Melongena (patlican)
Solanum Tuberosum (patates)


Takim : Rhoadales
Familya . Cruciferae
Tür : Barssica Oleracea Var Acephala (yaprak Lahana)
B. Oleraceae Var. Capitata (baş Lahana)
B. Oleraceae Var. Botrytis (karnabahar)
B. Oleraceae Var. Italica (brokkoli)
B. Oleraceae Var. Gemmifera (brüksel Lahanasi)
B. Oleraceae Var. Gongyloides (alabaş)
Barssica Camperstris Subsp. Rapa (şalgam)
Barssica Camperstris Subsp. Perkinensis (çin Lahanasi)

Raphanus Sativus (turp)
Lepidium Sativum (bahçe Teresi)
Eruca Sativa (roka)

Takim : Synandrae
Familya : Compositae
Tür : Cichorium Intybus (başli çikori =şikori)
Cichorium Endivia (kivircik Yaprakli Hindiba)
Cynara Scolymus (enginar)
Helianthus Tuberosus (yerelmasi)
Lactuva Sativa Var. Capitata (baş Salata)
Lactuva Sativa Var. Crispa (kivircik Yapak Salata)
L.actuva Sativa Var. Longifolia (marul)
Taraxacum Officinale (karahindiba)

Takim : Tubiflorae
Familya : Convolvulaceae
Tür : Ipomea Batatas (tatli Patates)

Familya : Labiatea
Tür : Mentha Piperita (nane)

Takim : Umbelliflorae
Familya : Umbelliferae
Tür : Anethum Graveolens (dereotu)
Apium Graveolens Var Dulce (sapkereviz)
Apium Graveolens Var Rapaceum (kökkereviz)
Daucus Carota (havuç)
Foeniculum Vulgare (rezene)
Petroselinum Hortense (maydanoz)

Bu konuyu yazdır

  Meyvelerin Latince ve Türkçe Adları
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 11:10 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

MEYVELERİN BOTANİK SINIFLANDIRILMASI

TAKIM : CONTORTAE
FAMİLYA : OLEACEAE
TÜR : OLEA EUROPEA (ZEYTİN)
OLEA OLEASTER (YABANİ ZEYTİN)

TAKIM : DİPSALACES
FAMİLYA : CAPRİPOLİACEAE
TÜR : SAMBUCUS NİGRA (MÜRVER YEMİŞİ)

TAKIM : ERİCALES
FAMİLYA : ERİCACEAE
TÜR : ARBUTUS ANDRACHNE (KOCA YEMİŞ)
VACCİNİUM CORYMBOSUM (KÜLTÜR YABAN MERSİNİ)

TAKIM : FAGALES
FAMİLYA : BETULACEAE
TÜR : CORYLUS AVELLANA (FINDIK)
CORYLUS MAXİMA (FINDIK (BADEM) )
CORYLUS COLUMA (FINDIK (AĞAÇ) )

TAKIM : GERANİAMES
FAMİLYA : RUTACEAE
TÜR : CİTRUS MEDİCA (AĞAÇ KAVUNU)
CİTRUS PARADİSİ (ALTINTOP)
CİTRUS BERGAMİA (BERGAMUT)
CİTRUS AURANTİFOLİA (LİME)

TAKIM : JUGLANDALES
FAMİLYA : JUGLANDACEAE
TÜR : JUGLANS REGİA (CEVİZ)

TAKIM : LEGUMİNOSAE
FAMİLYA : LEGUMİNOSEAE
TÜR : CERATONİA SİLİQUA (KEÇİ BOYNUZU)

TAKIM : MYRTALES
FAMİLYA : ELEAGNACEAE
TÜR : ELEAGNUS ANGUSTİFOLİA (İĞDE)
FAMİLYA : PUNİCACEAE
TÜR : PUNİCA GRANATUM (NAR)

TAKIM : RANUNCULALES
FAMİLYA : BERBERİDACEAE
TÜR : BERBERİS VULGARİS (KADIN TUZLUĞU)

TAKIM : RHAMNALES
FAMİLYA : RHAMNACEAE
TÜR : ZİZİPHUS VULGARİS (ÜNNAP)
FAMİLYA : VİTACEAE
TÜR : VİTİS LABRUSCA
VİTİS BERLANDİERİ
VİTİS RUPESTRİS
VİTİS RİPARİA
VİTİS VİNİFERA SSP .SİLVESTRİS (YABANİ ASMA)
SSP .SATİVA (KÜLTÜR ASMASI)
TÜR : VİTİS ROTUNDİFOLİA


TAKIM : ROSALES
FAMİLYA : ROSACEAE
TÜR : AMYGDALUS COMMUNİS (BADEM)
AMYGDALUS NANA (BADEM (BODUR) )
CRATAEGUS AZAROLUS (ALIÇ)
CRATAEGUS ORİENTALİS (YEMŞEN)
CYDONİA VULGARİS (AYVA)
DİOSPYROS KAKİ (TRABZON HURMASI)
ERİOBOTRİA JAPONİCA (YENİ DÜNYA)
FRAGARİA VESCA (ÇİLEK)
MALUS COMMUNİS (ELMA)
MESPİLUS GERMANİCA (MUŞMULA)
PİRUS COMMUNİS (ARMUT)
PİRUS ELAEGRİFOLİA (AHLAT)
PRUNUS ARMENİACA (KAYISI)
PRUNUS AVİUM (KİRAZ)
PRUNUS CERASİFERA (KİRAZ ERİĞİ)
PRUNUS CERASUS (VİŞNE)
PRUNUS DOMESTİCA (ERİK)
PRUNUS FRUTİCOSA (VİŞNE (BODUR) )
PRUNUS LAUROCEASUS (KARA YEMİŞ)
PRUNUS MAHALEB (İDRİS)
PRUNUS SPİNOSA (ÇAKAL ERİĞİ)
RİBES NİGRUM (SİYAH FRENK ÜZÜMÜ)
RİBES RUBRUM (KIRMIZI FRENK ÜZÜMÜ)
RİBES UVA -CRİSPA (BEKTAŞİ ÜZÜMÜ)
ROSA CANİNA (KUŞBURNU)
RUBUS FRUTİCOSUS (BÖĞÜRTLEN)
RUBUS İDAEUS (KIRMIZI AHUDUDU)
RUBUS NEGLECTUS (MOR AHUDUDU)
RUBUS OCCİDENTALİS (SİYAH AHUDUDU)
SORBUS AUCUPARİA (KUŞ ÜVEZİ)
SORBUS DOMESTİCA (ÜVEZ)

TAKIM : RUBİALES
FAMİLYA : CAPRİFOLİACEAE
TÜR : VİBURNUM OPULUS (GELEBORU)

TAKIM : SAPİNDALES
FAMİLYA : ANARCARDİACEAE
TÜR : PİSTACİA KHİNJUK (BUTTUM)
PİSTACİA VERA (ANTEP FISTIĞI)
PİSTACİA TEREBİNTHUS (MELENGİÇ)
PİSTACİA MASTİCA (ADİ SAKIZ )
MAGİFERA İNDİCA (MANGO)

TAKIM : SCİTAMİNALES
FAMİLYA : MUSACEAE
TÜR . MUSA CAVENDİSHİİ (MUZ)

TAKIM : SPADİCİFLORAE
FAMİLYA : PALMAE
TÜR . PHONEİX DACTİYLİFERA (HURMA)

TAKIM : THYMELALES
FAMİLYA : ELAEAGNECEAE
TÜR : HiPPOPHAE RHAMNOİDES (KUŞ İĞDESİ)

TAKIM : URTİCALES
FAMİLYA : ULMACEAE
TÜR : CELTİS AUSTRALİS (ÇİTLENBİK)
FAMİLYA : MORACEAE
MORUS ALBA (BAYAZ DUT)
MORUS NİGRA (SİYAH DUT )
FİCUS CARİCA (İNCİR)

TAKIM : OMBELLALES
FAMİLYA : CORNACEAE
TÜR : CORNUS MAS (KIZILCIK)

Bu konuyu yazdır

  Tarla Resimleri
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 11:04 AM - Forum: Tarımsal Resimler - Yorum Yok

[Resim: ae8p69.jpg]

[Resim: 2nkubdk.jpg]

[Resim: 29gbims.jpg]

[Resim: 10ml7qf.jpg]

Bu konuyu yazdır

  Arılarda Varroa Zararlısı
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 10:35 AM - Forum: Organik Tarım - Yorum (1)

[Resim: 314cvbr.jpg]

Varroa Akarı

Arıların Önemli Bir Düşmanı

Varroa akarı bal arılarının bedenleri dışında yaşayan bir parazittir. Varroa hem ergin arılar, hem de gelişmekte olan yavruların kanını emdiğinden üzerlerinde beslendikleri arıları zayıflatarak arıların yaşam sürelerini kısaltırlar. Hiçbir tedavi uygulanmayan kolonilerde varroa artarak tüm arıları öldürecektir. Genelde Varroa sebebiyle oluşan kayıplar kış ölümleri ve ana arısızlıkla karıştırılabilir. Varroa akarının arılar üzerinde farklı zararları vardır: akarlar arıların bağışıklık sistemini bastırarak virüs ve enfeksiyonların yayılmasına sebep olurlar. Bunun sonucunda arılar üzerinde asimetrik kanatlar, çarpık bacaklar ve kısalmış abdomen (karın) gibi etkiler görülür. Düşük seviyelerdeki Varroa istilalarında bile ergin arılar zayıflar ve ömürleri kısalır (%50'ye kadar), yavrular ise gelişimlerini tamamlayamazlar.

Bir arı kolonisinde bulunan varroa akarı sayısı sezonlara göre değişiklik gösterir: İlkbaharda az sayıda görülmeye başlar, yazın daha da çoğalarak sonbaharda yoğunlukları en üst düzeye çıkar ve kış döneminde tekrar ilkbaharda çıkmak üzere azalırlar.

Bilimsel çalışmalar varroa akarlarının kimyasal ilaçlara karşı dirençli olduğunu göstermektedir. Varroa'ya karşı dayanıklı arı geliştirme çabaları da şu ana dek başarısız olmuştur.


Ergin dişi varroa akarı erkek varroa akarından daha büyüktür.Vücut ölçüsü 1.1x1.6 mm. dir. Vücut yapısı yassı ve oval şeklindedir. Erkek varroa akarları genellikle kuluçka petekleri içersinde bulunurlar. Varroa akarları kuluçka petek gözlerinin içinde ve arı üzerinde çok yavaş hareket ederler. Fakat petek yüzeyi üzerinde çok hızlı hareket edebilirler.Ergin arının üzerinde, abdomen kısmına yapışarak arının kanıyla beslenirler. Bu davranış özellikleri sayesinde arıların üzerinde az sayıda görülmelerine rağmen kolonide popülasyon düzeyleri çok yüksek düzeye ulaşabilir. Varroa ergin arının üzerinde yaklaşık 7 gün kalır. Daha sonra kapanmamış larvalı kuluçka petek gözlerine girer. Kolonide kuluçka olamadığı zaman ergin arının üzerinde daha uzun miktar kalabilir. Araştırmalar sonucunda, ergin arı veya larva olmadan varroa ancak 5,5 gün hayatta kalabilmektedir. Uzun kış dönemlerinde kuluçkası olmayan kolonilerde varro arıların üzerinde uzun sure yaşayabildikleri bilinmektedir.



1. Basamak: Ergin arı üzerinde bulunan varroa’nın koloniye transferi.
2. Basamak: Akarın ergin arıyı terk ederek kuluçka petek gözünde yürümesi.
3. Basamak: Petek gözü içinde bulunan varroa dip kısımda bulunan larva yiyeceğinin içinde gizlenmesi.
4. Basamak: Petek gözü kapandıktan sonra varroa gizlendiği yerden çıkarak prepupa dönemindeki arının üzerinde beslenmeye başlaması.
5. Basamak: Varroa’nın yumurta yumurtlaması ve bu yumurtaların iki olgunlaşma dönemi geçirerek ergin varroa haline dönüşmesi.
6. Basamak: Ergin varroaların petek gözünü ergin arı ile terketmesi. Varroa başka bir kuluçka gözü bulana kadar arının üzerinde taşınır.
Arıcıların kovanlar arasında ekipman ve petek değişimleri sayesinde, arıların kolonilerini şaşırması ve yağmacılık yolu ile rahatlıkla yayılırlar. Varroa akarının üremesi ancak kuluçka petek gözlerinde gerçekleşir. Varroa petek gözü kapandıktan yaklaşık 60–70 saat sonra 4–5 tane yumurta yumurtlar. Bu yumurtalardan bir tanesinden erkek, diğerlerinden dişi bireyler meydan gelir. İşçi arı gözlerinde dişi varroa başına üreme oranı 1,3 tür. Bu oran erkek arı gözlerinde 2.6 dır.

Bal arısı larva ve pupası üzerinde beslenen varroların etkileri

1–3 Varroa ile bulaşmamış işçi arı pupalarının vücut ağırlığının %10 oranında düşük, 3 den yüksek sayıda varroa ile bulaşık olan işçi arıların pupalarının ağırlığının ise % 22 oranında azaldığı belirlenmiştir. Erkek arı pupalarında bu oranın %7 olduğu görülmüştür. Bu yüzden varroalar işçi arıları erkek arılardan daha ağır bir şekilde etkilemektedir.
1–3 varroa akarının bulunduğu pupaların ergin arı olduktan sonra arı sütü ürettikleri bezlerin %13 oranında küçük olduğu, 3 den fazla sayıda varroa nın bulaşık olduğu işçi arı pupalarında ise bu bezin normalinden %31 oranında küçük olduğu tespit edilmiştir. Yine 1–3 arasında varroa bulaşık olan işçi arı pupalarının kanındaki protein oranı %27 düşük çıkmış, 3 den fazla sayıda varroa’nın bulaşık olduğu işçi gözlerindeki pupaların kanındaki protein oranı %50 düşük çıkmıştır.
Varroa yoluyla 22 farklı virüsün bal arılarına bulaştığı da araştırmalarla ortaya konmuştur.Varroa ile bulaşık olan kolonilerin erkek arılarının yaşama oranları bulaşık olmayanlara göre %40 oranında azalmıştır. Varroa ile bulaşık olan kovanların erkeklerin yaşayanlarının % 57–64 oranında uçamadıkları gözlenmiştir. Ayrıca varroa ile bulaşık olamayan kolonilerin erkeklerinin sperm sayılarının 8.8 milyon olmasına karşılık iki tane varroa bulaşık olan gözlerde yetişen erkelerin sperm sayısının 5.3–4.3 milyon arasında olduğu tespit edilmiştir. Buda varro’nın erkek arı kalitesinde belli oranda düşme etkisinin olduğunun bir göstergesidir.
Yapılan bir araştırmada, varroa ile bulaşık olmayan genç arıların yuvalarının yönü bulma amacıyla yaptıkları uçuşlarından sonra kovanlarını bulamayanlarının oranı %20, varroa ile bulaşık olan arıların bu uçuşlarından sonra %36 sının kovanlarını bulamayarak geri dönemedikleri görülmüştür. Çalışmalar pupa döneminde varroa ile bulaşık olan işçi arıların tarlacı arı dönemlerinde daha kısa süreli ve az sayıda tarlaya çıktıklarını göstermiştir. Pupa döneminde varroa bulaşmış arıların pestisitlere karşı daha az dayanıklı olduğu da ortaya çıkmıştır.

[Resim: 2wqv1cl.jpg]

Bu konuyu yazdır

  Kaliteli Tohumluğun Önemi
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 10:25 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

Tohumluğun önemi

Tarımda verimlilik ve üretim artırılmasında, üretim maliyetinin düşürülmesinde tohum ülkemiz için en temel ve önemli bir girdi ve teknolojik öğe olma durumundadır. Çiftçimiz yüksek vasıflı tohum kullandığı takdirde verim ve üretimin artmamasında bir sebep yoktur. Üretim ve verimin artırılmasında yetiştirme tekniği metotları, arazi ıslahı, sulama, mekanizasyon, gübreleme, mücadele tekniklerinin uygulanması yanında bölgeye uyan kaliteli tohum çeşidinin kullanılması gerekmektedir. Sertifikalı tohumluk sınıfları şöyle tarif edilmektedir:
Elit tohumluk: Yeni ıslah edilmiş veya öteden beri ıslah edilmiş olmakla birlikte usulüne göre sayfiyeti muhafaza ve devam ettirilen doğrudan doğruya ıslahçı tarafından kontrol edilen, orjinal tohumluğun başlangıcı ve diğer sınıf sertifikalı tohumlukların kaynağını teşkil eden tohumluktur.

Orjinal tohumluk: Elit tohumluktan veya kendisinden elde edilen, çeşidin safiyetini devam ettiren ve araştırma, ıslah ve deneme müesseselerinde veya bu müesseselerin kontrolü altında yetiştirilen, tohumluk kontrol ve sertifikasyon teşkilatı tarafından kontrol edilen tohumluktur.
Anaç tohumluk: Orjinal tohumluk veya kendisinden elde edilen çeşit safiyetini devam ettiren, tohumluk kontrol ve sertifikasyon teşkilatı tarafından kontrol edilen tohumluktur.
Sertifikalı tohumluk: Orjinal, anaç veya kendisinden elde edilen çeşit safiyetini devam ettiren, tohumluk kontrol ve sertifikasyon teşkilatı tarafından kontrol edilen tohumluktur.
Sertifikalı tohumluk; tescilli bir çeşide ait kaynağı belli olan, tarla ve laboratuvar kontrolleri sonucu belli sınırların ötesinde karışım olmadığı belirlenen genetik, fiziksel ve biyolojik vasıfları yüksek çoğalma unsurları için kullanılan bir terimdir.
Kaliteli bir tohumluğun (sertifikalı) verimi artırmadaki payının;
Buğday- fasulye gibi kendine döllenen bitkilerde %20-30 seviyesinde olduğu,
Mısır- ayçiçeği gibi yabancı döllenen bitkilerde bu payın %100’ lerin üzerinde olduğu bilimsel araştırmalarla ortaya konulduğu bir gerçektir.
Düşük vasıflı tohumluk kullanımı sadece verimi olumsuz yönde etkilemekle kalmayıp, içinde karışım unsurlarının oranına bağlı olarak kaliteyi de olumsuz yönde etkilemektedir. Bu durumda ürünün pazar değerinin de düşmesine sebebiyet vermektedir.
Sertifikalı tohumluklar tarlanın temiz olması ve fiziksel karışımı önlemek için gerekli tedbirlerin alınması şartıyla buğday, fasulye, fiğ gibi kendine döllenen bitkilerde 3-5 yıl kullanıldıktan sonra yenilenmelidir.
Ayçiçeği-mısır gibi hibrit tohumluğun ise her yıl yenilenmesi gerekir.
Bir tarımsal girdi olarak tohumluğun genetik potansiyeli verimi belirleyen temel unsurlardan birisidir. Son 40-50 yıl içerisinde ülkemizde ve Dünya’da gerçekleştirilen tarımsal üretim artışında yeni bitki çeşitlerinin ve kaliteli tohumluk kullanımının etkileri büyüktür.
Diğer bütün yetiştirme tekniği paketi faktörleri sabit kalsa dahi üstün ve kaliteli tohumluğun verim üzerine etkileri çok fazla olmaktadır.
Tarımsal girdi olarak tohum, çiftçiler tarafından en hızlı bir şekilde benimsenme ve yayılma özelliğine sahiptir. Bir çiftçi için tohum değiştirme oldukça kolay ve basit bir iştir.

[COLOR="Red"]Atalarımızın söylediği gibi “Ek tohumun hasını çekme mahsul yasını” ve “ Ne ekersen onu biçersin” sözlerini vurgulamakta fayda var.
[/COLOR]


• İyi ve kaliteli tohumluk dendiği zaman tohumluk değeri yüksek olan tohumluk anlaşılır.
• İyi bir tohumlukta fiziksel, biyolojik ve genetik değerlerin yüksek olması istenir.
• Tohumluğun fiziksel değeri ile kastedilen tohumluğun içinde buluna saf tohum, diğer tohumlar, cansız yabancı maddeler, ot ve zararlı ot tohumları, diğer çeşitler, diğer ürünler ve hastalıklı tanelerin miktarıdır.
• Tohumluğun içindeki saf tohumluk oranını düşüren saydığımız bu diğer çeşitlerin, diğer ürünlerin ve yabancı ot tohumlarının mevcudiyetinin artması tohumluğun salığının azalmasına neden olur ve tohumluğun değerini düşürür.
• Tohumluğun biyolojik değeri ile kastedilense tarlaya ekilen tohumun kaç bitki meydana getireceğinin tespit edilmesidir. Bilindiği gibi tarlaya ekilen her tohum yeni bir bitki meydana getirmeyebilir. Tohumluğun biyolojik değeri tespit edilirken tohumluğun çimlenme ve sürme değerleri belirlenir. Şayet tohumlar iyi gelişmemişse tohumluğun çimlenme ve sürme hızları ve güçleri azalabilir. Kullanılan tohumlar önceki yıllarda hasat edilmişlerse yine çimlenme ve sürmelerinde bir düşüş beklenmelidir.

Bu konuyu yazdır

  Bonsai Nedir
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 10:16 AM - Forum: Peyzaj Mimarlığı - Yorum (1)

[Resim: mbohzs.jpg]

Çin akçaağacı'nın bonsaisi (National Bonsai and Penjing Museum)Bonsai, özel tekniklerle ağaçların saksılar içinde budanarak ve bodurlaştırarak büyütülmesi sanatıdır.

Tarihçe
Japonca olan bu sözcük, tepsi (tabak) anlamına gelen "bon" ve bitki anlamına gelen "sai" sözcüklerinden türetilmiştir. Saksıdaki ağaç veya bitki anlamına gelir. Bonsai sanatı Japonya'ya 7-9. yüzyıllarda Çin'den gelmiştir. Çin'de Penjing adı verilen ağaç minyatürleştirme sanatının binlerce yıllık geçmişi vardır. Yalnız penjing'in bir farkı vardır. Penjing'de bir tek saksıda bir ağaç değil, örneğin birkaç minyatür ağacın gölgesinde oturan bir köylü tasvir edilmekteydi.

Yetiştirilmesi
Bonsai, yaşayan ağaçlara duyulan saygıyı ve bu ağaçların yaşamasını konu alan bir sanattır. Bonsailer minyatür olmalarına rağmen çevremizde gördüğümüz ağaçlardan hiçbir farkları yoktur. Özenle seçilen ağaç dalları, budanarak ve ilgiyle yetiştirilerek minyatür ağaç görünümü kazanır.

En güzel bonsailer sığ ve yayvan saksılarda yetiştirilenlerdir. Değişik şekillerde bonsailer bulunmaktadır: süpürge şeklinde - şelale şeklinde - rüzgara açık şekildedir. Japonların doğaya olan tutkuları yaşamlarına da yansımış ve yıllar geçtikçe bahçeciliğe verilen önem artmıştır.

Bonsailerde bu kültürün bir parçasını oluşturmaktadır ve büyük şehirlerde insanların doğaya olan özlemlerini minyatür olarak karşılamaktadırlar. Genellikle bonsailerin iklime ayak uydurmaları çok zordur.

Bundan dolayı bonsailerin yetiştirilmesi özel bir ilgi gerektirmektedir, yetiştirilirken ağacın doğal özelliğine toprağın nemliliğine, seçilen saksının özelliklerine, ışık ve doğal koşullara çok dikkat edilmelidir.

Bu koşullar sağlandığında ufak balkonlu bir ev bonsai koleksiyonu için yeterlidir. Aslında ağırlıklı olarak dış mekan ağaç ve çalı türlerinden bonsai yapılsada çokça bilinen ev bitkilerinden de bonsai yapılmaktadır. Bunlardan Ficus en popülerlerindendir. Açelya, şefleradan da bonsai yapılmaktadır. En ufak bonsailere verilen isim mame (fasulye) dir. En popüler bonsailer ise yaklaşık boyları 15 cm kadar olanlardır.

Bonsai yetiştirmek biraz bahçecilik bilgisi ve sabır gerektirir.

Bonsai yapmak isteyenlerin en çok yaptığı hata bonsai adayı ağaç, çalı veya bitki türünü hemen dar ve sığ bir kaba alınarak yapılmaktadır. Bu istenilen sonuca ulaşamama hatta bitkinin ölümüne sebep olmaktadır. Bonsainin istenilen forma ulaşıncaya kadar mümkün olan en bol topraklı bir yerde veya mümkün olan en büyük saksılarda serbest ve hızlı büyüme sağlanmalıdır. Düzenli olarak sulaması ve gübrelemesi yapılmalıdır. Ancak bu şekilde istenilen sonuca hızla ulaşılır.

Eğer doğadan bir bonsai adayı bulabilirseniz yıllarla ifade edilebilecek bir zaman tasarrufu sağlamış olursunuz. Doğadan bulunan bonsai ye Yamadori denmektedir. İyi bir bakımla 3 sene gibi bir zamanda dal ve kök terbiyesiyle istediğiniz forma sokabilirsiniz.

Özgün özelliklere sahip bonsailer çok yüksek fiyatlara alıcı bulabilmektedir.

[Resim: 280qd06.jpg]

[Resim: 2n9m1ar.jpg]

Bu konuyu yazdır

  Torf Toprağı
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 10:11 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

TORF TOPRAĞI

Saksılı süs bitkileri yetiştiriciliğinde çok değerli bir materyaldir. Torf nemli ve çok yağış alan yaz sıcaklarının düşük olduğu yörelerde bataklık ve benzeri su altındaki arazilerde yetişen bitkilerin kısmen çürümesi ve kalın yataklar meydana getirmesi sonucu oluşur. Asit reaksiyonludur. Ph'sı 3.5-4.5 tur. Azot dışında besin maddelerince fakirdir. Su tutma kapasitesi çok yüksektir. Nispeten sterildir.

TORF TOPRAĞININ KULLANILDIĞI YERLER

Seracılıkta, çiçekçilikte( saksı ve kesme ) çim yetiştiriciliğinde yaygın olarak torf toprağı kullanılır.
Mantar yetiştirirken örtü toprağı olarak torf (turba) adı verilen esmer veya koyu kahve renginde, göl kenarında çıkartılan % 80 oranında organik madde, % 20 ince kum ihtiva eden bu toprak kullanılır.

Örtü Altı Yetiştiriciliğinde Malçlama malzemesi olarak kullanılır.

Malçlama nedir? Genel anlamda malçlama; bitkilerin daha iyi bir gelişme gösterebilmeleri için toprağın fiziksel özelliklerini ( Sıcaklık, rutubet vs.) arttırmak, kaliteli, erkenci ve bol ürün almak amacıyla toprak yüzeyinin ince bir tabakayla kaplanmasına denir. Malç materyalleri olarak çam pürü, bitki sapları, saman balyaları, torf, çiftlik gübresi, kağıt benzeri gibi organik maddelerle değişik renk ve kalınlıktaki plastikler (Polietilen) , aliminyum levha ve folyeler, perlit gibi inorganik maddeler malç materyali olarak kullanılır.


[Resim: aujuoy.jpg]

Torf, göl yataklarındaki su seviyesinin düşmesiyle, bitki faaliyetlerinin ön plana çıkması, kışın su seviyesindeki artış ile bitkinin ölümü ve bu doğa olayının sürekli tekrarlanması ile bitki kök ve gövdelerinin binlerce yıl süren dönüşümü birikimleri sonucunda oluşan organik toprak türüdür.

Torf, organik bir toprak düzenleyicidir. Köklerin etrafındaki toprağın hava ve nemliliğini düzenleyerek ideal bir büyüme ortamı sağlar. Besin maddesi içermez.Saksılı süs bitkileri ve fidan yetiştiriciliğinde çok değerli bir materyaldir. Lifli yapıda olup, pH 5,5 - 6,5 aralığındadır.

Torf ya da diğer adıyla turba toprağı nemli ve çok yağış alan yaz sıcaklarının düşük olduğu yörelerde bataklık ve benzeri su altındaki arazilerde yetişen bitkilerin, (genellikle ‘sphagnum’ denilen yosunlar ve bataklık sazlarının) su dibinde çökerek kısmen çürümesi, su altında hava ile ilişkisi kesilmiş bir ortamda yıllarca çürüyüp birikerek kalın yataklar meydana getirmesi sonucu oluşur.

Kimyasal özellikleri
Türlere göre değişkenlik göstersede torf ph'ı asit karakterlidir. Türkiye'deki torflar 4 ile 7 ph derecesinde olabilirler. 1992 yılında Türkiye Çeltek'te yapılan bir araştırmada torfun yapısındaki mikro element miktarları; 2195 ppm Fe, 13 ppm Cu, 38 ppm Mn, 32 ppm Zn şeklinde belirlerken; makro besin elementlerini ; % 1.186 total N, % 0.215 P, 1800 ppm K, 2800 ppm Ca, 1620 ppm Mg, 200 ppm Na düzeyinde tespit edilmiştir.

Torf Özellikleri

Su tutma kapasitesi yüksektir.
Havalanma kapasitesi yüksektir.
Hastalık ve haşere taşımaz.
Ec ve Ph'sı değişkendir.
Her türlü bitki yetiştirmeye uygundur.
Hacim olarak hafiftir.
Harç yapımı için çok elverişlidir.
Gerekli besin maddeleri ilave edilebilir.


Bu konuyu yazdır

  Malçlama
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 10:05 AM - Forum: Bitki Koruma - Yorum (1)

[Resim: 1zvrj7l.jpg]

Herhangi bir materyalle toprak yüzeyinin örtülerek yabancı ot tohumlarının öldürülmesi işlemidir. Uygulamada, kültür bitkisi yetiştirilecek alan siyah plastik örtülerle ya da ışık geçirmeyen başka materyallerle kapatılarak yabancı otların ışıklanması engellenir. Çilek yetiştirilen alanlardaki tek yıllık yabancı otların mücadelesinde etkilidir.


Malçlama çilek yetiştiriciliğinde oldukça yararlıdır. Yabancı otların çıkmaması, erkenci, temiz ve kaliteli ürün elde etmek için masuralar siyah plastikle örtülmelidir. Siyah plastik yaz dikimlerinde dikimden sonraki aylarda (eylül-ekim) kış dikimlerinde ise dikim öncesi yapılmalıdır.

Malç, soğuk bölgelerde bitkileri dondan korumak, toprağın sıcaklık ve fiziksel özelliklerini artırmak, yabancı otların gelişimini engellemek, kaliteli, erkenci, bol ve temiz ürün almak amacıyla toprak yüzeyinin ince plastik, saman buğday sap, çam ibreleri, kuru ot, çiftlik gübresi, torf, perlit gibi maddelerle kaplanmasına de*nir.

Yaz dikiminde plastik malçlama sonbaharda yapılır. Kış dikiminde ise dikimden önce plastik yayılır ve sonra dikim yapılır. Dikim yerleri işaretlendikten sonra plastik, bitkinin dikilebileceği boyutta çapraz (x) şeklinde jiletle kesilir. Dikim esnasında bu kesik kısımlar kaldırılarak dikim yapılır. Dikimden sonra tekrar plastik parçalar kapatılır. Kış dikiminde malç dikimden önce yukarıda anlatıldığı gibi yapılmakta veya dikimden 1-2 ay sonra uygulanmaktadır.

Dikim için plastik yuvarlak veya kare şeklinde kesildiğinde, ileride bitki dibin*den kesik yerlerden otlar çıkarak işçilik masrafını arttırır.

Plastik yayıldıktan sonra kanallara taş parçaları, temiz dere kumu veya çakıl ko*narak plastiğin rüzgârla uçması önlenir. Kanallara yabani otlar için uygun bir or*tam oluşturan toprak konmamalıdır. (U) şeklindeki tellerden de yararlanılır.

Dikimden sonra uygulanan malçlamada, sadece çilek masuralarının üzerini kapatacak genişlikte plastik kullanılır. Sıra uçlarının iki tarafı sabit hale getirilip tam bitki üzerine gelen yerler (+) veya (0) şeklinde jiletle kesilerek, alttaki bitkiler bu kesilen yerlerden plastik üzerine çıkarılır. Plastiklerin tarla üzerinde uçmaması için 8-10 cm uzunluğunda kesilen teller (U) şekline getirilerek plastik üzerinden topra*ğa batırılır.



Soğuk zararını önlemek için malçlama; Çilek-10°C'ye kadar özel bir önlem olmadan yetiştirilebilmektedir. Daha soğuk bölgelerde ise çilek parsellerinin üzeri değişik örtü materyalleri ile kapatılarak (malçlama) dondan koruma sağlanmaktadır. En kolayı, çok ince şeffaf PE plastiklerin, dokunmamış gözenekli Agryl gibi çok hafif plastiklerin kullanımıdır. Malçlama, soğuklar sıfırın altında 6-7°C'ye düşmeden önce veya kışları soğuk geçen bölgelerde bitkilerin dinlenmeye girmesinden sonra yapılmalıdır.

İlkbaharda ise yeni yaprak gelişmesinin başlaması ile birlikte bitkilerin üzerindeki malç kaldırılmalıdır. Malç ne kadar erken kaldırılırsa çiçeklenme başlangıcı da o kadar erken olur. Ancak ilkabahar geç donlarının tehlikesi olduğu yerlerde kaldırma zamanına çok dikkat etmek gerekir. Soğuklardan korumak için yapılan malçlamada sıra araları ve üzerleri yani masuraların üstündeki bitkiler tamamen örtülmelidir.



Bu konuyu yazdır

  Ürün ve Bitki Örtüsü Yönetimi Pdf
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 09:56 AM - Forum: Bitki Koruma - Yorum Yok

Örtü Bitkileri - Şeritvari Ekim - Sık Ekim - Malçlama

BURDAN

Bu konuyu yazdır

  Ayçiçeğinde Orabanş Paraziti Ve Mücadelesi
Yazar: Livadi - 12-08-2009, 11:16 PM - Forum: Bitki Koruma - Yorum Yok

[B]Ayçiçeğinde Orabanş(Canavarotu) Paraziti Ve Mücadelesi

AYÇİÇEĞİNDE OROBANŞ PARAZİTİ ve MÜCADELESİ

[Resim: cimg1572217x161ni7.jpg]

Orobanş (Orobanche spp.) ülkemizde ve ayçiçeği tarımı yapılan Avrupa ve Balkan ülkelerinde, ayçiçeğinde önemli verim azalmalarına sebep olan bir parazit bitkidir. Canavarotu otu olarakda adlandırılır. Shindrova ve ark. (1998), ayçiçeğinde orobanş parazitinin bindane ağırlığını, tanedeki yağ ve protein oranını, bitki boyunu, tabla çapını ve bitki başına verimi azalttığını, ancak tanenin yağ asitleri ve kalite kompozisyonunda herhangi bir değişiklikte bulunmadığını ortaya koymuşlardır. Bu parazit, değişik çevre ve iklim koşullarında yeni fizyolojik ırklar oluşturmakta ve bunlara dayanıklı ayçiçeği geliştirilse bile, tekrar ortaya çıkarak problem olmaktadır. Ülkemizde ve dünyada bu konuda yoğun olarak gerek dayanıklı çeşit geliştirme, gerekse orobanşın kimyasal olarak kontrolü şeklinde araştırmalar devam etmektedir.


Orobanş parazitinin kökleri, ayçiçeğinden su ve bitki besin maddelerini alacak şekilde özelleşmiş ve yaprakları küçülmüştür. Farklı renklerde çiçekleri taşıyan dalsız sapları vardır. Meyvesi kapsül şeklinde olup, çok küçük siyah-kahverengi tohumlara (0.4 mm) sahiptir. Bir orobanş bitkisinin yaklaşık 200 bin adetten fazla tohuma sahip olduğu literatürlerde bildirilmektedir. Tohumların çok küçük ve hafif olması nedeniyle, toprak işleme aletleri, su ve rüzgar ile kolayca yayılmakta ve toprakta canlılığını 15-20 yıl süreyle muhafaza edebilmektedir.

Parazitin konukçu bitki olarak ayçiçeği köklerine enfeksiyonundaki aşamaları şöyledir. Orobanş ayçiçeği bitkisinin köklerinden çıkan salgılar ile uyarılarak çimlenir ve çim tübü değişimlere uğrayarak konukçu bitkinin köklerine tutunabileceği bir organ oluşturur. Parazit bu organ sayesinde bitki köklerine tutunarak, hızlı hücre bölünmesiyle dairemsi yumru kökçükleri oluşturarak kökün içine girer.

Yapılan araştırmalar ayçiçeğinde orobanş parazitine dayanıklılığın bu devrede bitki kök hücrelerinin çeperinin kalınlığıyla ilgili olduğunu ve kalın hücre çeperine sahip çeşitlerde orobanşın çimlendikten sonra kökçüklerin kalın hücre çeperinden içeri giremediğini ve öldüğünü tespit etmişlerdir. Hatta bu şekilde, orobanşa dayanıklı çeşitlerin ekilmesiyle orobanş populasyonda azalma sağlanarak orobanşın direncinin kırılacağı vurgulanmıştır.

Orobanş paraziti konukçu bitkinin köklerinin içine girdikten sonra iletim demetlerine ulaşır ve buradan beslenerek orobanş bitkisini yani sap ve diğer organlarını meydana getirir. Görüldüğü üzere orobanş toprak yüzeyinde görülünceye kadar fazla miktarda bitkiye zarar verir ve parazitle mücadele çok erken devrede başlanılması son derece önemlidir.Bunlardan en önemlisi de dayanıklı çeşittir. Az veya orta derecede orobanşa dayanıklı çeşitlerde ise daha önce bahsedilen kök hücre çeperlerinin kalınlığı ya orobanşın çimlenmesine izin vererek fazla gelişmeden toprak altından kuruyarak ölecek ya da çok az miktarda parazit bitkinin toprak yüzeyine çıkarak yaşamasına müsade edecektir.

Orobanşın çimlenebilmesi için gerekli optimum toprak sıcaklığı 15-25 º C olup, 25 º C nin üzerindeki sıcaklıklarda çimlenmede bir azalma meydana geldiği tespit edilmiştir. (Ekiz, 1970). Yine toprak sıcaklığının bu oranlardan az olması orobanşın toprak yüzeyinde görülme zamanını geciktirmektedir. Orobanşın gelişmesi için gerekli bir diğer faktörde her bitki için önemli olan toprakta yeterli suyun veya nemin olmasıdır. Bu nedenle, ayçiçeğinde yapılan geç ekimlerde orobanş yoğunluğunda büyük azalmalar meydana getirmektedir. Yapılan araştırmalarda orobanşın toprak yüzeyinde ilk olarak görülmesi ekim zamanı ve çeşitlere göre ekimden itibaren 27-65 gün arasında değiştiği ortaya konulmuştur (Uludere ve ark, 1988). Aydın ve Mutlu (1996), ayçiçeği köklerinde görülen orobanş miktarının çiçeklenme zamanında maksimuma ulaştığını ve Edirne koşullarında erken ekimlerde (Nisan) geç ekimlere (Mayıs-Haziran) nazaran daha fazla orobanş görüldüğünü gözlemlemişlerdir.
Orobanşın dayanıklı çeşit kullanımı dışında kontrolü için bir çok yöntem ve uygulamalar yapılmıştır. Ayçiçeği dışında çimlenme için salgı veren bazı bitkilerin (keten, mısır, sorgum, vb.) kapan olarak kullanılması, orobanşın tohum çıkarmadan önce elle toplanması, toprağın naylon ile kaplanarak ısıtılması gibi yöntemler pahalı ve fazla işgücü gerektirmesi gibi nedenlerden dolayı pratikte uygulama imkanı bulamamıştır. Orobanş tohumlarının 15-20 yıl gibi bir süre toprakta canlılığını koruması ekim nöbetini de uygulamadan çıkarmaktadır. En uygun kültürel işleminde, yüzeydeki orobanş tohumlarını derine gömmesi nedeniyle, tarlanın ayçiçeği ekiminden önce derin sürüm olduğu araştırmacılar tarafından tespit edilmiştir (Pedzolt ve ark, 1993). Yine Trifluarin tekipli ilaçlarla yapılan yabancı ot mücadelesinin ve fazla miktarda sulamanın orobanş zararını azalttığı görülmektedir.

[Resim: 7032240.jpg]

Yapılan araştırmalar, Fusarium oxysporum ve Rhizoctinia solani gibi solgunluk etmeni mantarların da orobanş kontrolünde etkili bir biçimde kullanılabileceğini ortaya koymuştur. Ancak orobanş ile mücadelede yüksek oranda etkili yöntemlerden biri de orobanş bitkilerinin çiçek organlarını ve kapsüllerini yiyerek zarar yapan Phytomyza orobanchia Kalt. böceğinin kullanılmasıdır. Araştırmalar, bu böceğin larvalarının orobanşta % 37-69 oranında ölümlere sebep olduğu ve diğerlerinde de tohum bağlama oranlarının düştüğünü göstermiştir.

Orobanş ile mücadelede dayanıklı çeşitlerinin kullanılmasından sonra, en etkili mücadele de, son yıllarda ruhsat alan İmazapic terkipli OROBAN ticari isimli ilacın ekimden sonra iki defa (37.5 gr + 37.5 gr ) uygulamasıdır. Yapılan denemeler, bu kimyasal ilacın %100 e varan oranda etkili olduğunu ortaya koymuştur. Ekimden sonra bitkinin 8-10 ve 14-16 yapraklı devrelerde iki defa uygulanması gerekmektedir.

Yukarıda bahsedilen mücadele yöntemleri gösteriyor ki, yapılan tüm kültürel işlemler, uygulanan kimyasal ilaçlar, orobanşı belli bir ölçüde kontrol etmekte ve ek bir maliyet getirmektedir. Bu nedenle orobanşla en etkili, en ucuz, en pratik yöntem dayanıklı çeşit geliştirmektir.

İlk olarak 1956 yılında ülkemizde problem olan orobanş, 1960 yıllarının başında Rusya’dan dayanıklı Vniimik çeşitleri getirilmesiyle sorun çözülmüştür. 1981 yılında da orobanşın yeni ırkları tekrar Trakya bölgesinde görülmüş ve Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nce yapılan çalışmalar sonucunda bu yeni ırkların ülkemizde yayılış alanları ve hangi ırkların bulunduğu ve gerek enstitüce gerekse özel şirketlerce geliştirilen ve yurt dışından getirilen dayanıklı çeşitlerle sorun çözülmüştür. Ancak son birkaç yıldır, gerek ülkemizde, gerekse diğer Doğu Avrupa ülkelerinde ve İspanya da, orobanş yeni ırk veya ırklar ortaya çıkararak problem olmaya başlamıştır. Bundan da anlaşılacağı üzere, orobanş paraziti dayanıklı çeşitlere karşı, yaklaşık her yirmi yılda bir kendini yenileyerek, dayanıklılık mekanizmasını kırmaktadır. Bu nedenle Trakya bölgesinde bu yeni ırkların yayılış alanlarının ve hangi ırklarının mevcut olduğunun tespiti ve bunlara dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesi gerekmektedir. Irkların tespiti ve dayanıklı çeşitlerin belirlenmesi yönünde çalışmalar devam etmektedir.
[/B]

[Resim: 2qi2sjl.jpg]
[Resim: m8p538.jpg]
[Resim: mj0qr6.jpg]
[Resim: 5wxp28.jpg]
[Resim: 30uddsl.jpg]
[Resim: 2ebe80m.jpg]

Bu konuyu yazdır