Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı/E-Posta:
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.785
» Son Üye katalogCet
» Toplam Konular 12.172
» Toplam Yorumlar 30.186

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 2294 aktif kullanıcı var.
» (0 Üye - 2289 Ziyaretçi)
Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 56.831
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.685
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 451
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.926
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.092
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.271
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.847
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.215
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.461
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.439

 
  Bitkilerin Gübreleme İhtiyacı Nasıl Anlaşılır
Yazar: Mr.Muhendis - 12-11-2009, 10:40 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

BİTİLERİN GÜBRELEME İHTİYACINI NASIL ANLARIZ?

Bitkilerin gübre gereksinimini anlamak için büyüme durumuna bakmak gerekir. Büyüme durmuş veya yavaşlamış, sürgünler kısa ise büyük ölçüde gübre gereksinimi var demektir.
Azot noksanlığı cılızlaşmanın yanısıra sararmalara yol açar. Suyun ekstrem durumları, fazla kireç,kükürt,demir eksikliği sararmaya neden olur. Azot alımı iyi ise yapraklar koyu yeşildir. Tomurcuk bozulmaları,yaprakların zamansız dökülmeleri azot noksanlığına işarettir. Bitkilerde bodurlaşmalar görülür.
Azot fazlalığında ise, yaprak ve saplarda gevşek bir yapı oluşur. Bu durumda potasyum takviyesi gerekir. Potasyum eksikliğinde de erken yaprak dökülmeleri görülür. Azot yeterli fakat potasyum eksikliği var ise, yapraklar koyu yeşildir, fakat yaprak formu
bozuktur. Yaprakların ucundan başlayıp kenarlara doğru ilerleyen bir sararma potasyum eksikliğinden kaynaklanır.
İbreli bitkilerde, başlangıçta ibre uçları sarı iken kahverengiye dönüşür. Fosfor eksikliğinde ise, yaprak ve ibrelerde kırmızı-kahverengi arası renk farklılaşmaları görülür. Bazen yaprak koyu siyahımsı renk alır, donuklaşır. Yaprak ayalarında menekşe rengi geniş lekeler oluşur. Yapraklar azalır, bitki ince uzun bir forma dönüşür.
Çiçeklenme azalır, geç açar, çiçekler küçülür. Fosfor yetersizliği soğuğa direnci azaltır, yapraklar zamanından önce dökülür. Yaprak damarları arasında kırmızı-kahverengi lekeler de kalsiyum eksikliğinin belirtisidir. Kalsiyum fazlalığı da bitkide solgunluk
yaratır

Bu konuyu yazdır

  Meyve Bahçesi Tesisi Genel Bilgileri
Yazar: Mr.Muhendis - 12-11-2009, 10:35 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Meyve bahçesi tesisi genel bilgileri


MEYVE BAHÇESİ TESİSİ

Bir meyve bahçesi tesis etmeden önce uygun yer seçimi gereklidir. Yer seçiminde şu faktörler çok önemlidir.

--- İklim : Kışın düşük sıcaklıklar, türlere göre değişmekle beraber soğuklama ihtiyacı, ilkbahar son donları ve sonbahar ilk donları meyve yetiştiriciliğini kısıtlayan iklim faktörleridir.

---Yöney: Bahçe tesis edilirken tercih edilecek yöney iklime, toprağa ve meyve türüne göre değişir. Erken çiçek açan badem, kayısı ve ilkbahar donlarına karşı hassas olan ceviz gibi türlerde güney yönü tehlikelidir. Serin ve sert iklimli yerlerde Doğu-Batı yönünde bahçe tesis edilmesi tavsiye edilir.

--- Toprak : Meyve ağaçları için en uygun topraklar derin, verimli, iyi havalanan ve yapıları kumludan, kumlu-tınlı ve killi-tınlıya kadar değişen topraklardır. Birçok meyve türü için en uygun pH 5.5-6.5 arasındadır. Meyve yetiştiriciliği yapılacak yerde taban suyunun durumu da çok önemlidir. Genellikle türlere göre değişmekle beraber taban suyu yüksekliğinin 1 metreyi geçmemesi gereklidir.

--- Su : Başarılı bir meyve yetiştiriciliği için yeterli miktarda ve iyi kalitede sulama suyunun sağlanması ve doğru bir şekilde kullanılması gerekmektedir. Mümkünse su kaynağının durumuna göre dinlendirilmiş su kullanılması tercih edilir. Sulama uygulamasının önemi kadar bir sulamada verilmesi gerekli olan su miktarı ve sulama zamanın iyi belirlenmesi gerekir. Kontrollü su uygulaması meyve verim ve kalitesini büyük ölçüde etki eder. Kontrollü su uygulamaları modern sulama yöntemleri ile mümkündür. Bu yöntemlerin başında damlama ve mini sprink sulama yöntemleri gelmektedir.



TÜR VE ÇEŞİT ŞEÇİMİ

Bir yerde daha önce yetiştirlmiş tür ve çeşitler ile araştırma kuruluşlarının tavsiye ettikleri tür ve çeşitler tercih edilmelidir. Hastalık ve zararlılarla mücadele ile kültürel bakım işlemlerinin kolay yapılabilmesi için tek bir türle kapama bahçeler kurulması tavsiye edilir. Ekonomik açıdan pazar üstünlüklerine sahip çeşitler tercih edilmelidir. Örneğin erken olgunlaşan çeşitler erkencilik sağlayan alanlarda yetiştirildiğinde pazarlama bakımından çok önemli avantajlar sağlamaktadırlar.

Birçok meyve tür ve çeşidinde ağaçların ürün verebilmeleri için mutlaka yabancı tozlanmaya ihtiyaç vardır. Meyve ağaçları bol çiçek açtıkları halde çok az meyve bağladıkları hatta hiç meyve yapmadıkları durumlar dölleyici probleminden kaynaklanmaktadır. Elma, armut, kiraz, erik, badem gibi meyve türleri mutlaka yabancı tozlanma isterler. Bu türlerle bahçe kurarken en az iki ve daha fazla çeşit kullanılmalıdır. Özellikle kiraz bahçesi kurarken çeşitlerin birbirini tozlayıp tozlamadığının bilinmesi gerekir. Örneğin son zamanlarda üretimi hızla artan 0900 Ziraat çeşidinin dölleyicileri Starks Gold,Lambert ve Merton Late’dir.

Kayısı türünde ise çeşitlere göre değişmekle beraber tozlayıcı çeşit kullanılması verim ve kaliteyi artırmaktadır. Ceviz türünde ise aşılı olarak üretilen bazı çeşitlerin tozlayıcısı belirlenmiş olmasına karşın tohumdan üretilenlerin ki belirlenmemiştir. Standart çeşitlerden oluşan ceviz bahçesi kurulurken dölleyici çeşitlerin kullanılması gerekmektedir.

DİKİM SİSTEMLERİ VE DİKİM SIKLIĞI

Düz arazilerde genellikle kare, dikdörtgen, satranç ve üçgen dikim uygulanır. Dikim sistemi belirlendikten sonra sıraların yönü arazinin durumuna göre belirlenmelidir. Güneş ışınlarından daha iyi yararlanmak için, sıraların kuzey-güney yönünde oluşturulması gerekir. Arazide soğuk havanın birikebileceği çukur yerler varsa, oralarda soğuğa tolerans gösteren, soğuklama isteği uzun olan tür ve çeşitler yada geç çiçek açan çeşitler seçilmelidir.

Kare dikimde ağaçlar arasındaki mesafeler eşittir. Uygulanması kolay ancak birim alana daha az ağaç dikilebilen bir sistemdir.

Fidan Sayısı= 1000/ a2

(a : Karenin bir kenar uzunluğu metre)



Dikdörtgenin köşelerine yapılan dikimdir. Kare dikime göre daha fazla fidan dikilebilir. En çok kullanılan dikim sistemleri arasındadır.

Fidan Sayısı : 1000/ axb

( a : sıra üzeri aralığı metre

b : sıra arası aralığı metre )

Satranç dikim sisteminde karenin köşelerine dört ağaç bir ağaç ise karenin merkezine dikilir. Erken dönemde daha fazla ürün ve gelir elde etmek için uygulanmaktadır. Kare dikimin yaklaşık iki katı fidan dikilebilmektedir.


Üçgen dikim ağaçların eşkenar üçgenin köşelerine dikildiği bir sistemdir. Kare şekline göre aynı alana %15 daha fazla ağaç dikilebilmektedir.

Kontur dikim sistemi, eğer meyve bahçesi kurulacak arazi çok meyilli ise tesviye ile düzeltme mümkün olamamaktadır. Burada teraslar yapılmalı ve teraslarda sulama sularının tutulabilmesi için kenar kısımlar yüksek tutulmalıdır. Dikim şekli ne kadar düzensiz olursa olsun sulama ve yağmur sularının gövdenin etrafında birikmemesi için ağaçlar kenara yakın dikilirler.



Dikim aralıklarının belirlenmesi anacın gelişme kuvveti yanında çeşidin alacağı son büyüklükte dikkate alınmalıdır. Tür ve çeşide göre sıra arası ve sıra üzeri mesafeler değişmektedir. Çöğür anacı üzerine aşılı elma, armut, kiraz, kayısı, vişne, erik gibi meyve türlerinde genellikle sıra arası ve sıra üzeri mesafenin 6x6 metre olması tavsiye edilir. Şeftali için sıra arası 5 m, sıra üzeri 3 m yeterlidir. Ceviz bahçesi tesis ederken bu mesafeler 10x10 metre olması gerekir.

FİDANIN TEMİNİ

Fidanların dikimden birkaç ay önce temin edilmesi gerekmektedir. Fidan alınacak yerin güvenilir ismine doğru fidan üreten sertifikalı olması zaruridir. Çünkü büyük masraflar gerektiren bahçe tesisinin geri dönüşü de zordur. Fidanların hastalık ve zararlı bakımından temiz olması arzu edilir. Enstitümüzde ve diğer bazı kamu kuruluşlarında da fidan üretimi yapılmaktadır. Halen fidanlığımızda elma, armut, kiraz, erik, vişne, kayısı türlerine ait değişik çeşitlerde ve daha bir çok türde fidan üretimi yapılmaktadır. Ayrıca aşısız ceviz fidanı da mevcuttur. Yeni bir kapama bahçe kuracak üreticilerimizin fidan taleplerini Aralık ayında yapması gerekir. Fidan sökümleri kurumumuzda hava şartlarına bağlı olarak genellikle Mart ayında yapılmaktadır. Dikimde bir yaşlı fidan tercih edilmelidir. Kurumalar dikkate alınarak genellikle %20-25 daha fazla fidan alınmalıdır.

Eğer fidanı aldığımız yer uzak bir yerse fidanı götürürken çok dikkat edilmelidir. Alınan fidanların kökleri kurumaması için kök kısımları iyice sarılmalıdır. Rüzgar ve güneşe karşı sıkıca korunmalıdır. Fidanlar dikim zamanına kadar, köklerini güneş ve kuru havadan korumak için nemli toprak içine gömülerek muhafaza edilirler.

TOPRAK HAZIRLIĞI

Bahçe kurulacak arazi uzun süre işlenmemiş ise sürüm öncesi toprak dip-kazan ile patlatılmalıdır. Ardından derin sürülerek ve yaz mevsimi sonuna kadar toprağın havalanması ve güneşlenmesini sağlamak için beklenmelidir. Eğer daha önce yetiştiricilik yapılan bir alanda dikim yapılacak ise bahçe yapılacak yerin toprağı ilkbahar veya yaz aylarında derin bir şekilde sürülmelidir. Sonbaharda kesekleri kırmak dağıtmak ve araziyi tesviye etmek için tırmık veya diskaro çekilerek arazi dikime hazır hale getirilir.

Meyve bahçesi tesisinde mutlaka toprak analizleri yapılmalı, analiz sonuçlarına göre gübreleme yapılmalıdır.

Bu konuyu yazdır

  Organik Tarıma Nasıl Geçilir
Yazar: Mr.Muhendis - 12-11-2009, 10:32 AM - Forum: Organik Tarım - Yorum Yok

Tarımda Organik Üretime Geçmenin Adımları

* Öncelikle yurt içinde ve yurt dışında uygulanan ilgili kanun ve yönetmelikle incelenmeli.

* Ekolojik ve ekonomik analiz yapılmalı ve alınabilecek danışmanlık hizmetleri araştırılmalı.

* Üreticinin, üretici bilgilerini içeren organik üretici kanallarını, son 3 yıllık üretim bilgilerini kapsayan organik üretici arazi envanterini, organik tarım parsellerin krokilerini ve organik tarım yönetim planını hazırlaması gerekiyor.

* Girişimci, kontrol ve sertifikasyon şirketiyle sözleşme imzalıyor. Böylece kontrol süreci başlıyor. Sertifikasyon yetkilisi, organik tarım esaslarına göre rapor yazılıyor.

* Ardından satış sertifikasyonu düzenleniyor. Satın alma, işleme, paketleme, satış vb. faaliyetlere ilişkin süreç, kontrollü belgeleme ve bilgilendirme düzeyine devam ediyor.

* Uzmanlar Avrupa’da yetiştirilemeyen daha lezzetli, daha kokulu ürünlere odaklanılması gerektiğini söylüyor. Özellikle kuru üzüm, kuru incir ve susam yetiştirilmesi öneriliyor.

* Bu alana yatırım yapmak isteyenlerin Avrupa Yatırım Bankası ve yurtdışındaki diğer bankalardan kredi sağlanması mümkün. Bunun için fizibilitesi iyi yapılmış bir organik tarım projesi geliştirilmesi gerekiyor.

* Organik tarım yapmak isteyen bir girişimcinin yatırım maliyetinin minimum 50.000- 100.000 TL arasında değiştiği belirtiliyor

Bu konuyu yazdır

  Türkiye'de Organik Tarım Nasıl Gelişti
Yazar: Mr.Muhendis - 12-11-2009, 10:30 AM - Forum: Organik Tarım - Yorum (1)



Dünya ticaretinde 1970’li yıllarda başlayan organik tarımdaki gelişmelere uygun olarak, Avrupalı şirketler Türkiye’deki şirketlerden organik ürün talebinde bulundular ve böylece 1984’de organik tarım başladı. Organik tarım ilk kez, Türkiye’nin geleneksel ihraç ürünlerinden kuru incir ve kuru üzüm ile Ege bölgesinde gerçekleştirildi. Daha sonra bu ürünlere kuru kayısı, fındık gibi ürünler de katılarak farklı bölgelere yayıldı.

İlk yıllarda Avrupa kökenli bazı şirketler kendi ihtiyaçları olan ürünleri anlaşmalı çiftçilerle yetiştirmek ve elde edilen ürünleri Türk ihracatçıları vasıtasıyla kendi ülkelerine ithal edebilmek için Türkiye’de organik üretim projeleri oluşturdu. İlk yıllardaki bu organik üretim faaliyetlerinin danışmanlık, teftiş ve sertifikasyon gibi vazgeçilmez esasları tamamıyla yabancı kişi ve kuruluşlarca yerine getirildi. 1990’lı yılların başında bu konularda az sayıda da olsa Türk uzmanlar yetişti ve yabancı şirketlerin Türkiye’deki temsilciliğini yapmaya başladılar.

Organik tarım hareketini sağlıklı bir şekilde gerçekleştirmek amacıyla 1992’de ”Ekolojik Tarım Organizasyonu Derneği (ETO)” kuruldu. Aynı yıl içinde İzmir’de yapılan "Akdeniz Ülkelerinde Ekolojik Tarım Konferansı", ETO tarafından organize edildi. Bu şekilde organik tarım alanında yeni bir süreç başladı, İzmir bu hareketin merkezi durumuna geldi.

Organik tarım faaliyetlerinin Türkiye’de ilk olarak Ege Bölgesi’nde İzmir’de başlamış olması, ürün işleme tesislerinin büyük kısmının İzmir’de olması ve üretilen ürünlerin büyük kısmının İzmir limanından ihraç edilmesi nedeniyle, organizasyon kuruluşları, kontrol ve sertifikasyon şirketleri gibi, organik tarım sektörünün hemen tüm kuruluşlarının merkez ofisleri İzmir’de yer alıyor.

ETO’nun da katkılarıyla "Bitkisel ve Hayvansal Tarım Ürünlerinin Ekolojik Metotlarla Üretilmesine İlişkin Yönetmelik", Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından 18 Aralık 1994 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe girdi. Bu yönetmelik AB normlarına uygun olarak hazırlandı. Organik ürünlerin dış satımını düzenlemek üzere çalışmalar da devam ediyor.

Bu konuyu yazdır

  Seralar Nasıl Isıtılmalı Nasıl Soğutulmalı
Yazar: Mr.Muhendis - 12-11-2009, 10:25 AM - Forum: Seracılık - Yorum Yok

Seraların ısıtılması: Sera ısıtmasında, en önemlisi ısının sera içinde dengeli olarak dağılmasıdır. Sera ısıtma sisteminin özellikleri;

* Sistem, dış hava sıcaklığına bağlı olmadan sera içi sıcaklığını istenilen sınırlar içinde tutabilmeli,

* Isı sera içinde dengeli olarak dağılmalı,

* Sık arızalanmamalı,

* Kolay yakıt sağlanabilmeli,

* Verimli çalıştırılabilmeli,

* Maliyet ve yakıt masrafları az olmalıdır.

Seraların örtü malzemesi olan cam ve plastiğin ısı geçirme özelliğinin yüksek olması nedeniyle seralar çabuk ısınır ve çabuk soğur. Serada bitkinin iyi bir şekilde gelişebilmesi için seranın sıcaklığı düştüğü zaman sera içine ısı verilmesi gerekir.

Seraya Verilecek Isının Miktarı
* Sera dışındaki hava sıcaklığına,

* Sera içinde istenilen sıcaklık derecesine,

* Seranın dış yüzeylerinin toplam alanına,

* Sera örtü malzemesinin tipine ve kat sayısına,

* Seranın yapı kalitesine bağlı olarak değişir.

Seraların bulunduğu yerde çevre sıcaklığının en düşük olduğu zamanlarda, sera içinin istenilen sıcaklık derecesinde (15-25 C) tutulabilmesi için seranın ısıtılması gerekir. Bu şekilde ısıtma fazla pahalı olacağından sera içi sıcaklığı bir süre 7-10 C’ de tutulabilir. Bu sıcaklık derecelerinde bitkilerin gelişme hızı yavaşlasa bile, bitki yetiştiriciliği yönünden sakıncalı sayılmayabilir.

Seralarda Kullanılan Isıtma Yöntemleri
* Sobalarla ısıtma,

* Kaloriferli ısıtma,

Sıcak havayla ısıtma: Isıtılmış havanın belli aralıklarla küçük delikleri bulunan ince polietilenden yapılmış boru kanallara, bir basınç altında sürekli olarak gönderilmesi ilkesine dayanır.

* Doğal enerji kaynaklarından yararlanarak ısıtma,

* Elektrik enerjisiyle ısıtma,

* Atık enerjiden yararlanarak ısıtma.

Seraların Soğutulması
Seralar, oksijen ve karbondioksit dengelemesi, sera içi sıcaklığının dengelenmesi, güneşlenmeyle ortaya çıkan yüksek ısının sera dışına atılması, nemin dengelenmesi için havalandırılmalı.

Havalandırma Sisteminin Özellikleri
* Havalandırma sistemi bitkiler üzerine bir hava hareketi oluşturabilmeli ve bu hareket bitki üstü boşlukta olmalı,

* Seraya giren taze hava doğrudan bitkileri çarpmamalı,

* Havalandırma elemanı sağlam olmalı ve iyice kapanabilmeli (böylece hava değişimi ile ısı kaybı az olur),

* Havalandırma sistemi dış etkilerle açılıp kapanmamalı,

* Havalandırma açıklıkları yeterince büyük olmalı,

* Havalandırma düzeni işletmede teknik sorunlar yaratmayacak, az bir kuvvetle açılıp kapanabilecek durumda olmalıdır.

Bu konuyu yazdır

  Sera Kurarken Nelere Dikkat Etmeli
Yazar: Mr.Muhendis - 12-11-2009, 10:24 AM - Forum: Seracılık - Yorum Yok


Sera işletmeciliğinde planlamanın amacı, bitkilerin yetiştirilme, büyüme ve gelişmeleri için uygun olmayan çevre koşullarında, en uygun bitki gelişme koşullarını yapay olarak oluşturmak… Sera seçimindeki unsurlar ise şunlar olabilir:

Kullanım amacı: Beklenen amaç, sera tipine etki yapan en önemli faktörlerden biridir. Sera amatör, araştırma, yarı profesyonel veya tam ticari amaçlı olabilir.

İhtiyaç duyulan sera büyüklüğü: Bir seracının işletmesinde sera ünitelerinin ayrı ayrı veya toplam olan büyüklüğü, işletmenin işçilik miktarı ve çeşidine bağlıdır. Eğer işletmede kullanılabilecek fazla sayıda alet ve ekipman varsa, seralar daha büyük, üniteler de daha fazla sayıda planlanabilir.

Civar iklim şartları: Bir yörenin en yüksek ve en düşük sıcaklık değerleri, rüzgar durumu, yağış şekli, yoğunluğu ve süresi, güneşlenme ve bulutlu günler sayısı ve enlem derecesi gibi çeşitli etmenler, sera tipinin seçiminde etkilidir. Örneğin, soğuk, rüzgarlı ve kar yağışlı yerlerde seraların çatısının daha dayanıklı ve alçak, ılık yerlerde ise daha yüksek tipte yapılması gerekir.

Yerleşim yerinin fizyografik ve ekolojik özellikleri: Sera kurulması istenilen yerin topografyası, arazi eğimi, arazinin marazı, mikro klima koşulları, kapalı veya açık vadide bulunması gibi ekolojik koşullar göz önüne alınır.

İşletmeye ayrılan sermaye: İşletmenin ekonomik gücü ve sera için ayrılabilen sermayenin büyüklüğü, uygulanacak sera tipinin seçiminde en önemli etmenlerden biridir. Sermayesi yeterli olan işletmelerde ek yapım masrafı yüksek, fakat yıllık bakım masrafları daha düşük olan cam örtülü çelik veya alüminyum iskeletli sera tipleri, sermayesi yeterli olmayan işletmelerde ise ilk yapım masrafı düşük fakat yıllık bakım giderleri büyük olan plastik örtülü, ahşap iskeletli tipleri seçilmelidir.

Alet ve ekipman kullanma imkanları: Sera içi tarımsal işçiliğin daha çok elle yapıldığı işletmelerde, sera boyutları, mekanizasyonu fazla olan toprak işçiliği, gübreleme, ilaçlama, toprak dezenfeksiyonu, ürün temizleme gibi işlerin alet ve ekipmanlarla yapıldığı seralara göre daha küçüktür.

Yetiştirilecek bitki türleri ve yetiştirme tekniği: Gelecekte serada yapılacak yetiştiricilik şeklinin değiştirilmesi düşünülmeden sera kurulursa, daha sonra yapılacak değişikliğe uyum sağlamada zorluk çekilir veya değişiklik olanaksız olur. Örneğin yalnız alçak boylu bitkilerin yetiştirileceği basit bir serada, uzun boylu bitkiler yetiştirilemez. Bu nedenle gelecekte başka bitkilerin yetiştirilebileceği seraların tip ve boyutları bu bitkiler içinde uygun olmalıdır.

Sera işletmesinin gelişme planı: İşletmede zamanla seranın genişletilmesi düşünülerek sera tipinin seçiminde planlama ve konumunda zamanla oluşacak bu büyüme ve gelişme gözden ırak tutulmamalıdır.

İşletme sahibinin istekleri: İşletme sahibinin istekleri, beğenisi, seranın estetik görümünde tipinin seçiminde etkilidir. Ancak estetik görünüm kullanışlılık ve faydalılık ile birleştiği zaman bir anlam taşır. Türkiye’de yetiştiriciler ihtiyaçlara uyacak bir sera seçimi yerine, genellikle yakın çevrede görüp beğendikleri bir tipin aynısını yapmasını isterler.

Bu konuyu yazdır

  Seracılık Nerede Yapılmalı
Yazar: Mr.Muhendis - 12-11-2009, 10:23 AM - Forum: Seracılık - Yorum Yok

Örtü altı bitkisel üretim (seracılık) ile amaç, genel olarak; üretilen bitkilere asgari 15 C civarında sıcaklık sağlayarak, sezon dışı bolca mahsul üretmek ve bu ürünleri de değer fiyattan satarak karlı bir üretim yapmak….

Isıtma Giderleri ve Jeotermal Enerji
Kışın bu sıcaklığı sağlayabilmek için öncelikle kapalı bir ortam sağlanması gerekir. Bitkilerin fotosentez yapmak amacıyla güneş ışığına ihtiyaç duymaları nedeniyle bu kapalı ortam ışık geçirmek zorundadır. Bu nedenle temel olarak seralar, genelde metal iskeletin üzerine şeffaf cam veya plastik malzeme kaplanması ile tesis edilir.

Isıtma Giderleri
Seracılıkta en önemli gider ısıtma gideridir. 1 dekar seranın Ekim ayından Nisan ayına kadar 7 ay süreyle 15°C de tutulması için yapılacak ısıtmalarda; Antalya’da 22 ton fuel- oil, Yalova’da 46 ton fuel oil, Ankara’da 86 ton fuel oil gerekir. Buna göre Ankara koşullarında bir seranın ısıtılabilmesi için Antalya koşullarına göre yaklaşık 4 kat fazla enerjiye ihtiyaç var.

Isıtmada Kullanılacak Yakıt Tipleri
Burada en olası 3 enerji kaynağını değerlendirelim:

Doğalgaz: Yaptığımız fizibilitelerde yakıt olarak doğalgaz kullanıldığında, Antalya koşullarında bile doğalgaz ile ısıtmanın karlı olmadığı ve işletmenin zarar edeceği ortaya çıkabilir.

Kömür: Antalya koşullarında uygun fiyatlı kömür ile ısıtma karlı olabilmekle birlikte, seranın genelde en büyük gider kalemini oluşturur. Ancak işletme, Antalya’dan kuzeye gittikçe kömür ile ısıtma da karlı olmaktan çıkar. Ankara koşullarında kömür ile ısıtma da işletmeyi zarar ettirir.

Jeotermal: Jeotermal kaynakları kullanarak ısıtma, tüm olasılıklar içerisinde hem en karlı üretimi yapmayı sağlayan, hem de en temiz ısıtma şeklidir. Ancak burada bile sıcaklığın -10 C altına düşebildiği dönemlerde özellikle 4 metre ve üzeri yüksek seralarda ısıtma ile ilgili sorunlar yaşanabilir. Bu amaçla ısı dağılımına dair hesaplamalar daha kuruluş aşamasındayken kötü ihtimal hesabına göre yapılmalıdır.

Sera ısıtmasında kullanılacak jeotermal kaynağın genel olarak en az 100 C çıkış sıcaklığında olması istenir. Ancak bazı bilgilere göre 50- 60 C sıcaklığında suyu da etkin olarak kullanabilen sistemler oluşturabilen kuruluşlar da mevcut. Yine bazı bilgilere göre, jeotermal kaynak ile sera arasında uzaklık 10 kilometre kadar olduğunda bile sıcak su sera ısıtma amacı ile borularla etkin olarak taşınabiliyor. Uzaklığın 10 kilometreyi geçtiği durumlarda ise sorunlar çıkabiliyor.

Dikkat Edilmesi Gereken Önemli Noktalar
Halihazırda örtü altı yetiştiricilik yapan bazı seracılar 15 C konusunda hem fikir olmayabilir. Ancak Türkiye’de özellikle güney bölgelerde seracılık yaparken ısıtma denildiğinde anlaşılan; sera içinde birkaç odun sobası yakarak soğuğu kırmak şeklinde mümkün oluyor. Ancak bu çok sakıncalı, hatalı ve aslında astarı yüzünden pahalıya gelen bir uygulama. Bu uygulamanın zararlarını kısaca özetlemek gerekirse:

* Çiçeklerin döllenme oranı düşer. Hatta bazı hallerde doğal döllenme (arı kullanılsa bile) hiçbir şekilde gerçekleşmez. Bu durumda üretici hormon kullanmak zorunda kalabilir. Ancak sıcaklık yeterli değilse hormon bile döllenmeyi sağlamayabilir.

* Bir şekilde döllenme gerçekleşse bile ürün tatsız tuzsuz olur. Bitki, meyvesini gereği gibi besleyemez. Bazı besin maddelerini meyveye ulaştıramaz. Toprak veya ortam ile verilen besin maddeleri düşük sıcaklıklarda bitki tarafından gereği gibi alınamaz.

* Bitki sürekli ısı değişimine maruz kaldığı ve ihtiyacının altında ısınabildiği için hastalık ve zararlılara dayanıklılığı zayıf olur. Bu durumda üretici sürekli ilaçlama yapmak zorunda kalır. Bu durum üreticiyi ekonomik açıdan zorladığı gibi üründe kalıntı problemi çıkma ihtimalini de arttırır. İşte bu nedenlerden dolayı, özellikle soğuk mevsimde bitkilere en az 15 C sabit sıcaklığı sağlamak çok önemlidir.

Aslında asgari 17 C ürünün lezzetli ve albenili olması açısından daha elverişli bir sıcaklıktır. Örneğin aynı seracılık işletmesinde 15 C’de yetişmiş ve 17 C’ de yetişmiş iki ayrı domatesten 17 C’de yetişenin çok daha lezzetli olduğu hatta neredeyse yaz tarla domatesi lezzetinde olduğu görülüyor.



Ancak bu, ekonomik analizi iyi yapılması gereken bir konu… Soğuk mevsimlerde, özellikle jeotermal gibi elverişli enerji kaynağı olmayan tesisler için + 2 C fazla ısıtma büyük bir mali yük.

Seralar Nerede Kurulmalıdır?
Buna göre seralar en uygun olarak 34, 35, 36 ve en fazla 37’inci paralellerde bulunan il sınırları içerisinde kurulmalı; ancak jeotermal kaynağı olan yerlerde 38’ inci paralelde yatırım yapma amacı düşünülmeli.



Ancak 38’inci paralelin üzerindeki bölgelerde yapılacak seralarda çok özel ve ucuz bir enerji kaynağı olsa bile bu kaynağı konut ısıtması veya elektrik enerjisi üretimi amacı ile kullanmak; sera ısıtma amaçlı kullanmaktan (günümüz koşullarında) daha verimli oluyor. Belki ileriki yıllarda, gıda ihtiyacı daha önemli bir sorun haline geldiğinde, 38’inci paralelin kuzeyinde de sera tesis etmek ekonomik olabilir. Ancak şu anki mevcut koşullarda ekonomik görünmüyor.

Jeotermal enerji günümüzde, özellikle gıda tedariki amaçlı örtü altı tarımsal üretim açısından son derece önemli bir noktaya geldi. Dünyada insanların her geçen gün artan gıda talebi ve bu talebin karşılanması konusunda jeotermal enerji ile örtü altı sebze üretimi açısından Türkiye, çok avantajlı bir konumda. Sera yatırımı yapmak isteyen yatırımcıların jeotermal kaynaklardan yararlanabilmesi (bölgelere göre değişmekle birlikte) eskisine oranla kolaylaştırıldı. Ancak birçok yatırımcının konu ile ilgili olarak, birçok bürokratik sorun çıktığı ve süreçlerin çok yavaş ilerlediği ya da hiçbir şekilde bu kaynakların kullandırılmadığı yönünde şikayet geldiği de gözlemleniyor…



Jeotermal kaynaklar yeraltında sessizce bekliyor. Bu kaynakları kullanıp gıda üretmek, hem gıda üretiminde önemli bir artış; hem istihdam artışı ve ekonomik gelişme sağlayabilir; hem de Türkiye’de tarım sektörünün gelişmesine önemli bir katkı yaratabilir…

Bu konuyu yazdır

  Sera Çeşitleri Nelerdir
Yazar: Mr.Muhendis - 12-11-2009, 10:22 AM - Forum: Seracılık - Yorum Yok



Seralar orta yastık durumu ve çatı şekillerine göre iki ana kategoriye ayrılıyor.

Orta yastık durumuna göre;

Orta yastıksız seralar: Orta yastıksız seralarda 80cm kadar genişlikte orta yolun iki tarafında, tercihen 110 santimetre genişliklerinde birer üretme yastığı bulunur. Yan yastıklar çoğu kez çelik üretimi ve aşılara tahsis edilir.

Orta yastıklı seralar: Orta yastıklı seralarda iki tarafa uzanan yastıkların arasında sranın ortasında boylu boyunca, tercihen, 220 santimetre genişliği ile bir orta yastık bulunur. Bu seralar orta yastıksızlardan tabiatıyla daha geniş alınır. Eğer böyle bir serada hem üretme ve hem de yetiştirme yapılıyorsa, orta yastık üretmeye, kenar yastıklar da saksıya, kaba veya tüpe alınan fidan ve aşıları yetiştirmeye tahsis edilir. Zira orta yastıklar bu seralarda daha sıcak olur.

Çatı şekillerine göre;

Tek çatılı seralar: Bunlarda çatılar tek meyilli ve dolayısıyla tek yüzeylidir. Genellikle bir binanın veya bir duvarın güneye bakan tarafına dayanır. Aynı çatı tipi meyilli yerler için de söz konusu olabilir. Bunlarda çatı eğimi güneye baktığından güneş ışınlarından ve sıcaklığından iyi faydalanır. Genellikle amatör seralardır, tesisleri ucuzdur. Ayrı, yani bir kenarı bir yere dayanmayan müstakil olarak da tek çatılı seralar yapılabilir. Fakat bu takdirde çift meyilli veya iki çatlı seralar tercih edilmelidir.

İki çatılı seralar: Bunlar daha iyi ışık alırlar. Çatının iki yüzü birbirine eşit ise ’’ikiz kenar çatılı seralar’’ olurlar. Çatının biri uzun diğeri kısa ise ’’iki çatı kenarı eşit olmayan seralar’’ söz konusudur. Meyilli arazilerde de bu tip sera kuruluşlarına sıkça başvurulur.

M çatılı seralar: Bunlar ise yan yana gelen blok seralardır. Bunlar ikiz kenar veya iki kenarı eşit olmayan çatılı seraların yan yana gelmesinden oluşur.

Blok seralar: Blok seralar birbirlerine ekli olarak tesis edildikleri için tesis giderleri daha azdır. Aynı tür bitki yetiştirme söz konusu ise aralarında ara duvar gerekmez. Fakat her blok için ayrı bir türün yetiştirilmesi öngörülüyor ise her türe uygun farklı ekolojik koşullar yaratmak için blokların arasına perdeler koyarak bir birinden ayırmak gerekir.

Bu konuyu yazdır

  Kapalıtohumlular (Angyospermae)
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 10:32 PM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Kapalıtohumlular (Angyospermae)


1. Subdivisio (Altbölüm): Angyospermae (Kapalıtohumlular)

Kapalı tohumlu Bitkiler; bitkiler dünyasının en gelişmiş olanlarını nefsinde toplamaktadır. Gelişim yönünden Açıktohumluların (Gymnospermae) üstünde bulun*maktadır.

Bu alt şubenin 300 kadar familyası, 10.000 kadar cinsi, 200.000 ka*dar türü, türlerin de bir çok çeşidi (varyetesi) ve yüzbinlerce formu vardır.

Kuzey yarımkürede yaygın olarak bulunmakla beraber, Güney ya*rımkürede daha geniş ormanlar, çalılıklar, orman altı bitkiler duru*munda, çok daha zengin türlerle temsil olunurlar. Kuzey yarımküre*nin ılıman bölgelerinde saf ya da, daha çok görüldüğü gibi, îğneyapraklılarla karışık orman kuruluşlarında bulunurken Güney yarımküre*nin nemli ve sıcak çevrelerinde saf ya da karışık yapraklı ormanlar durumunda görülürler.

Kapalı tohumluların özellikleri ve Açık tohumlularla olan bazı ayrılıkları :

1 - Kapalıtohumlu bitkiler otsu ya da odunsu bitkilerdir. Ot, çalı, ağaççık ya da ağaç durumunda bulunurlar. Açıktohumlular ise çalı, ağaççık ya da ağaç durumunda görülürler. Otsu olanlarına rastlanmaz.

2- Açıktohumlular çok boylu ağaç durumunda görüldüğü halde Kapalıtohumlular, Okaliptüsler dışında, fazla boylanmaz.

3- Kapalı tohumlular'da. Tohum tomurcukları (yumurtacık) tek ya da çok meyve yaprağından meydana gelen ve meyve yaprağının birleşmesiyle kapalı durumda olan yumurtalık içinde bulunur. Buna karşılık Açıktohumlular'da meyveyaprağı hiç bir zaman kapalı değildir.

4- Kapalı olan meyve yaprakLarının üst bölümünde dişicik borusu (boyuncuk, iğne, style) bunun ucunda da tepecik (istigmat) vardır.

5- Çiçektozu Gymnospermae'lerde olduğu gibi doğruca mikropile değil tepecik üzerine konar.

6- Çicektozunda gelişen erkek gametofit'Ler Angiospermae'lerde iki hücreden ibaret olup birisi generatif, diğeri ise vegetatif'dir. Gymnos*permae'lerde böyle olmayıp çok hücrelidir.

7- Kapalıtohumlular'da çiçektozlarının tepecik üzerine taşınması rüzgâr, böcek, kuşlar ya da su aracılığı ile olur. Buna karşılık Açıktohumlu Bitkilerde, Gnetinae'ler dışında olanlarda rüzgârla olmaktadır.

8- Kapalıtohumlular'da döllenme çift olduğu halde, Açıktohumlu*lar'da bir döllenme görülür.

9- Kapalıtohumlular'da Endosperm döllenmeden sonra meydana gelir. Buna karşılık Açıktohumlular'da döllenmeden önce oluşur.

10- Kapalıtohumlular'da Traheid'lerden başka Trahe'lerde bulunur. Bu durum ilk kez Açıktohumlular'dan Gnetinae'lerde görülür. Diğer Açıktohumlu Bitkilerde ise yalnızca Traheid'ler vardır.

11- Kapalıtohumlular'da çiçekler çoğunlukla örtü yapraklarıyle (Perianth) çevrilmiş durumdadır. Özellikle böcek ve kuşlar aracılığı ile tozlanan bitkilerde çiçekyaprakları renklidir. Bundan başka güzel koku*lu ve balÖzu (Nektar) olan çiçeklere'de çokça rastlanır. Bu durum Açıktohumlu bitkilerde görülmez.

12 - Kapalıtohumluların birçok türlerinde besi maddelerinin toplanmış bulunduğu yumrular, soğanlar ve rizom'lar görülür.

Bu konuyu yazdır

  Açıktohumlular (Gymnospermae)
Yazar: Livadi - 12-10-2009, 10:31 PM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Açıktohumlular (Gymnospermae)


1. Subdivisio (Altbölüm): Gymnospermae (Açıktohumlular)

Çoğunlukla ağaç ya da ağaççık, seyrek de olsa çalı biçiminde olan bitkilerdir. Bütünüyle odunsu olan bu bitkiler, genellikle yapraklarının tamamını birden dökmediği için dört mevsim yeşil kalabilirler. Yaprakları çoğunlukla iğnemsidir. Bununla birlikte pulsu, yelpaze, şeritsi ya da tüysü tipte yapraklı olanları da vardır.

Odun boruları (ksilem) ve soymuk boruları (floem) yapılarından oluşan vasküler sisteme sahiptirler. Odun yapıları gövdede bir daire üzerine dizilmiş açık koleteral iletim demetleri içerir. Bu nedenle de ikincil kalınlaşma gösterirler.



Bir ya da iki eşeyli bitkilerdir. Genel olarak erkek kozalaklar bir eksen üzerinde üstüste binmiş yapıda mikrosporofillerden oluşmuştur. Pul ya da kalkan biçiminde olan mikrosporofillerin karın kısmında çoğunlukla 2 bazen 4 polen kesesi (mikrosporangiyum) gelişir. Bu keselerde bulunan mikrospor ana hücresi, mayoz bölünme geçirerek mikrosporları, bunlar da polenleri verir. Açık tohumlularda polen üretimi oldukça fazla olup, her bir erkek kozalak birkaç milyon polen üretebilir. Bazı üyelerinin polenlerinde, polenin rüzgarla uçmasını sağlayan 2-3 hava keseciği bulunabilir.
Dişi kozalak genelde erkek kozalağa benzer. Bir eksen üzerinde sarmal dizilmiş makrosporofillerden oluşmuştur. Her bir makrosporofilin üst kısmında iki tohum taslağı bulunur. Tohum taslaklarında da makrosporangiyumlar yer alır.

Bu gruptaki bitkilere Açık Tohumlular denilmesinin nedeni; tohumun bir yapıyla kapanmamış olarak açıkta bulunmasıdır. Tozlaşmaları genelde rüzgarla olur. Doğrudan doğruya mikrofil üzerine gelen polenler, polen odacığında çimlenirler ve polen tüpü oluşur. Bu sırada generatif hücrenin çekirdeği bölünerek iki sperma çekirdeği verir. Polen hortumuyla arkegonyumlar içine sokulan bu sperm çekirdekleri yumurta hücresini döller. Embriyonun etrafında tohum kabuğu (testa) bulunur. Döllenmeden sonra tohum taslağı örtüsü genellikle odunsu bir yapı kazanır; ancak bazı gruplarda meyveyi andıran bir yapı da ortaya çıkabilir. Tohumların olgunlaşma süreleri 1-3 yıl arasındadır. Günümüzde 600 ile 1000 türle temsil edilmektedirler.

Gymnospermae 3 sınıfa ayrılır.

1. Classis (Sınıf): Cycadopsida
2. Classis (Sınıf): Coniferopsida
3. Classis (Sınıf): Gnetopsida


1. Classis (Sınıf): Cycadopsida (Sikatlar)

Kambiyum büyümesi sürünme biçiminde olan tohumlu bitkilerdir. Tüysü yapıda, palmiye ya da eğreltiotlarının yapraklarına benzer yapraklara sahiptirler. Tohum taslağı (ovül) kapalı değildir. Sperm kamçılı ve hareketlidir; fakat tohum taslağı içine polen tüpüyle taşınırlar.

Üç takıma ayrılırlar:

1. Ordo (Takım): Pteridospermales
2. Ordo (Takım): Cycadales
3. Ordo (Takım): Bennettitales


2. Classis (Sınıf): Coniferopsida (Koniferler)

Bazı üyeleri fosil olmuş, erkek ve dişi kozalakları ayrı olan, genelde iğne yapraklı, ağaçsı bitkilerdir.

Başlıca üç takıma ayrılır:

1. Ordo (Takım): Cordaitales
2. Ordo (Takım): Ginkgoales
3. Ordo (Takım): Coniferales


3. Classis (Sınıf): Gnetopsida

Açıktohumlu bitkilerin bu sınıfı, bitki tarihi ve filogenik yönden çok önemlidir. Fosillerinin bulunmayışı ve çok özel karakterler taşımaları nedeniyle, Kapalıtohumluların evriminde önemli işlevleri olduğu ve evrimlerinin sonuna geldikleri düşünülür.
Çoğunlukla Açıktohumlu karakteri taşımalarına rağmen, sekonder odunlarında trakelerin bulunuşu, takımlarından birinde bulunan bitkilerde geniş ve ağsı damarlanma gösteren yaprakların varlığı, çiçeklerinde basit bir periantın olması, iki tohum çeneği (kotiledon) içermeleri, tozlaşmada entogamiye rastlanması ve reçine kanalları içermemeleri, bu sınıfın Açıktohumlularla Kapalıtohumlular arasında da geçit oluşturmuş olabileceğini düşündürmektedir.

Bu sınıfın 3 takımı vardır:

1. (Ordo) Takım: Ephedrales
2. (Ordo) Takım: Welwitschiales
3. (Ordo) Takım: Gnetales


Bu konuyu yazdır