| Hoşgeldin, Ziyaretçi |
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.
|
| Kimler Çevrimiçi |
Şu anda 5056 aktif kullanıcı var. » (2 Üye - 5050 Ziyaretçi) Applebot, Bing, Google, Yandex, Mr.Muhendis, organik memo
|
| Son Yazılanlar |
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 57.425
|
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.866
|
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 466
|
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.049
|
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.632
|
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.440
|
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.954
|
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.360
|
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.591
|
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.599
|
|
|
| Salça Üretim Teknolojisi |
|
Yazar: Livadi - 03-26-2010, 07:20 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi
- Yorum Yok
|
 |
Salça üretim teknolojisi
Domatesten Pulp Üretimi:
Domateslerden salça üretimi önce pulpun elde edilmesi sonra pulpun belli oranda konsantre edilmesi ve kutulanması gibi 3 aşamadan oluşur.pulp elde edilmesi aynen meyvelerde olduğu gibidir. Aşağıda ön hazırlık işlemleri ve bunu izleyen üretim aşamaları ve bunu izleyen üretim aşamaları açıklanmıştır.
Domatesin Fabrikaya Alınması:
İyi kaliteli bir salça üretimi ancak dalında tam olarak olgunlaşmış sağlıklı ve olabildiğince kırmızı renkli domateslerden elde edilebilir. Bu yüzden salça üretimine elverişli çeşitlerin hemen fabrika civarında yetiştirilmesi zorunlu olup böylece taşımada zarar görmemiş taze haldeki domateslerin işleme olanağı sağlanır. Domateslerin uzun mesafelerden taşınması doğru değildir.
Salçanın en önemli kalite kriterlerinin başında renk gelir. Bu yüzden domateslerin hem kabuklarının ve hem de etinin tam olarak kızarmış olması gerekir. Hafif yeşilli domatesler salça rengini ve aromasını son derece etkiler.
Salçaya işlenecek domateslerin özelliği sadece renkle sınırlı değildir. Nitekim bu domateslerin ; kuru madde ve şeker oranı yüksek , hastalık ve küflere karşı dirençli , meyveleri her tarafında bir olgunlaşan ve bol ürün veren bir çeşit olması gerekir. Ülkemizde “Sanayi tipi domates” adı ile çeşitli domates tipleri yetiştirilmiştir.
Domateslerde kuru madde oranı ortalaman %5 dir. Kuru madde oranı yükseldikçe salça verimi artar. Bununla birlikte kuru madde en çok %6.5’e kadar yüksele bilir. Domateslerdeki suda çözünür kuru maddenin yaklaşık %60’ı invert şekerden oluşur. Domateslerde ayrıca sakarozda bulunur.
Fabrika civarında veya yakın mesafede yetiştirilen domatesler fabrikaya kasalar içerisinde getirilir. Kasaların en çok 25Kg kadar domates alacak büyüklükte olması gerekir. Derin kasa ve küfelerde taşınan domateslerin ezilme ve süratle küflenme sakıncası vardır. Kasaların zaman,zaman temizlenip dezenfekte edilmesi zorunluluğu nedeniyle, kasların bu işleme elverişli yapıda olması gerekir.[hide]
Fabrikaya ulaşan kasalar,geliş sırasına göre ham madde alım platformuna yerleştirilir ve beklemeksizin işlenir. Tam olgun domatesler güneşte bekleyince süratle bozulur ve küflenir.ayrıca pektolitik enzimlerin hızla çalışması sonucu, bileşiminde yer alan pektin parçalanır ve böyle domateslerden elde edilen salçaların konzintensi (kıvammı) bozulur.
Domates “akış kanalı”na boşaltılır ve bu kanaldaki su ile fabrikaya yıkama makinasına taşınır. Akış kanalı “U” şeklinde,25-30 cm genişlikte olarak aliminyumdan veya üzeri boyanmış saçtan yapılabilir. Akış kanalı,ham madde alım platformu fabrikaya doğru hafif bir meyille uzanır ve kanalın başından verilen su yardımıyla domatesler fabrikanın içine taşınır. Bu suretle fabrika,sadece bu kanal büyüklüğündeki delikle dışa,yani hammadde alım alnına açılmış olur. Bu yolla fabrikanın dışından girecek sinek,böcek v.s gibi zararlı unsurlardan korunmasıda sağlanmış olur.
Domateslerin Yıkanması:
Akış kanallarında ıslatılmış ve hatta bir ölçüde ön yıkama yapılmış domatesler ayıklamadan önce itina ile yıkanırlar. Modern domates yıkama makineleri peş peşe iki yıkama tankından oluşur. İki tank arasında pedallı bir çark yer alır. Pedallı çark adeta dönen raflar şeklinde bir düzen olup birinci yıkama tankındaki domatesleri ikinci tanka aktarır.Raflar delikli saçtan yapılmış olduğundan birinci yıkama tankının kirlenmiş suyun ikinci tanka geçmesi önlenmiş olur. Yıkama tanklarının tabanında 20-25cm yukarıda,boydan boya uzanan ve domates akış istikametine doğru meyilli olarak yerleşmiş delikli saçtan ikinci bir taban daha yer alır. Yıkamada domatesten ayrılan toz-toprak buradan aşağı geçer.
Tanklarda tıkama,suyun çalkalanması ile gerçekleşir. Suyun çalkalanması ise delikli tablanın altında yer alan memelerden basınçlı hava ve yüksek basınçlı su verilmesiyle sağlanır. Şu halde domatesler tank içinde oluşturulan girdapta etkili bir şekilde yıkamaktadır. Güçlü bir çalkalama için su püskürtülen memelere 6-7 kg/cm² basınçta su verilmelidir. Meme çıkışında suyun basıncının 3,5 kg/cm² olması yeterlidir. Memelerden püskürtülen su sadece suyun çalkalanmasını değil özellikle çalkak domateslerin bu bölgelerinde üremiş küflerin yıkanıp atılmasını da sağlar. Böylece daha sonraki ayıklama işlemi oldukça kolaylaşır. Her iki tankta yer alan taşırma kapılarından suyun fazlası taşırılır ve bu şekilde yıkama boyunca tanklardaki su düzeyi sabit kalır. Modern domates yıkama makinelerinde suyun duş başlıklarından çıkış basıncı 30-40 kg/cm² düzeyine kadar yüksek bulunmaktadır. Bu etkinin bir yıkamayı garanti etmektedir.
Şu halde akış kanallarından gelen domates yıkama ünitesinin ilk yıkama haznesine dökülmekte burada kuvvetle çalkalanan su içinde yıkandıktan sonra pedallı çark düzeniyle ikinci tanka aktarılmakta ve orada da bir defa daha aynı şekilde yıkanmaktadır. İkinci yıkama tankının diğer ucunda raflı bir elavatör bulunur. Yıkanmış domatesler buradan,bu elavatörle devamlı olarak taşınarak ayıklama bandına ulaştırılır. İşte ikinci yıkamadan sonraki bu elavatörle taşıma sırasında elevatör sırasında,elevatör boyunca yer alan duş düzeniyle,domatesler bir defa daha temiz suyla yıkanır ve durulanır. Bazı tesislerde ayıklama bandından sonra yer alan ve domatesleri parçalama makinesi ne taşıyan elevatörlerde de aynı şekilde bir duş düzeni bulunmakta olup domatesler burada yüksek basınçlı su ile son bir defa daha yıkamaktadır.
Ayıklama:
İyi kaliteli bir salça iyi nitelikli domateslerden elde edilebilir.üreticiden alınan domateslerin hepsinin kusursuz olması olanaksızdır. Bu yüzden salça üreten tesislerde domateslerin ayıklanması kalite üzerinde en etkili işlemlerden birisidir. Bu yolla salçalardaki küf miktarı kontrol altına alınabilir.
Ayıklama dönen merdaneli bir bantta gerçekleşir. Ayıklama yaklaşık 100cm eninde, 6-7m uzunluğundadır. Bandın iki tarafında genellikle kadın işçiler,banda tek sıra halinde geçen domatesleri ayıklarlar. Bant hızının en çok 6 m/dakika olması gerekir. Bandı oluşturan yaklaşık 5cm çapındaki dönen merdaneler (Arşimet vidası) domateslerin devamlı olarak dönmelerini ve böylece ayıklayıcıların meyveleri her tarafından izlemelerini sağlar. Ayıklayıcıların ayırdığı amaca elverişli olmayan meyveler,hemen yanlarında bulunan bir huniye atılarak,ayıklama bandının altındaki bir konvayör yardımıyla uzaklaştırılır. Bunlar bazen,kalitesi düşük salçaya işlenmektedir. Ayıklama salça üretimine elverişli olmayan ezik,çürük ve/veya yeşil domateslerin doğrudan ayrılması ve kusurlu domateslerin kusur bölgelerinin kesilerek elverişli kısımlarının alınması demektir. Bu bakımdan ayıklayıcı işçiler bir taraftan bıçakla kesilip temizlenemeyecek kadar kusurlu olan meyveleri ayırırken diğer taraftan bazı bölgeleri kesmek zorundadır. Bu nedenle bazı fabrikalarda banttaki ilk iki,üç ayıklayıcılar sadece kusurlu olanları ayırırken bundan sonrakiler sadece kusur bölgelerini kesme şeklinde görev alırlar. Ayıklayıcıların başarılı olması için bu konuda yeterli bilgi sahibi olmaları ve domates kusuru ve hastalıklarını tanımaları gerekir.
İşlenen domatesler çeşitli nedenlere bağlı olarak farklı kusurlar taşıya bilirler. Nitekim uzun bir kuraklık dönemini takiben yağan bir yağmur sonunda domateslerin çiçek dibinde her yöne doğru uzanan çatlaklar belirir. Sadece çatlak belirmesi domatesin işlenmesine bir engel oluşturmasa da burada daha sonra küf ürer. Bu yüzden küf üremiş çiçek dibi çatlağı bulunan domateslerden bu bölgenin kesilip atılması gerekir. Bazen çatlaklar meyve etinin derinliğine kadar gelişir ve rengi kahverengi veya siyaha dönüşür.
Domateslerin en önemli kusurlarından birisi “çiçek dibi çürüğüdür” bu hastalık tam çiçek dibinde buruşuk görüntüde koyu kahverengi veya siyah bir leke olarak kendini gösterir. Ancak altında küçük bir kısım veya biraz uzağında dar koyu renkli bir halka şeklinde kendini gösterir. Çoğunlukla sapın bir tarafında hilal içten çürümüş olabileceğinin bir işaretidir.işte bu yüzden çiçek dibi çürüklüğü gösteren meyvelerin mutlaka kesilip temizlenmesi gerekirse tümden atılması yoluna gidilmelidir.
Diğer bir domates hastalığı ise “kök boğazı” çürüğüdür. Bu hastalık domates sapının hemen yakınında veya biraz uzağında dar,koyu renkli bir halka şeklinde kendini gösterir.çoğunlukla sapın bir tarafından hilal şeklinde de olabilir. Domates toplanınca kısa süre içerisinde sap çukuru koyulaşır veya siyah bir renk kazanır. Halbuki sağlıklı domateslerde sap çukuru yeşil veya yeşilimsi sarıdır. Kök boğazı çürüklüğü gösteren meyvelerden bu bölgelerinin kesilerek uzaklaştırılması gerekir.
Domateslerde ANTRAKNOZ da görülmektedir. Bu,meyve üzerinde 3mm den 10mm ye kadar değişen büyüklükte kırmızı veya açık kahverengi yuvarlak lekeciklerle kendini gösteri. Leke adeta farklı tonlarda halkalardan oluşur. Bu lekelerin derine inmeksizin kesilip atılması yeterlidir. Ancak fazla miktarda leke varsa böyle bir domatesten lekeleri kesmek işçilik açısından ekonomik olmayabilir. Bu durumda mey tümden atılır.
Diğer taraftan domateslerin toprağa değen kısımlarında da kusur görülebilir. Bu kusur özellikle domates daha olgunlaşmadan ,uzun,yağışlı ve serin geçen mevsimlerde toprakla temas eden kısımlarda belirir. Aynı şekilde domates daha yeşilken veya kısmen kızarmış haldeyken çok aşırı sıcak güneş ışığına maruz kalırsa meyveler adeta haşlanıp kavrulmuş bir hale gelir. Güneş yanığı denen bu meyveler kolaylıkla enfekte olup küflenirler.aslında bu meyvelerin tarladan fabrikaya getirilmesi gerekir. Diğer taraftan serin ve nemli geçen dönemlerde domatesler bitki üzerinde normal olgunlaşma süresinden daha uzun kalınca meyveler yumuşar sulu ve ekşi bir hale gelir. Bunlarında kesinlikle işlenmemesi gerekir.
Domatesten Pulp Elde Edilmesi:
Ayıklanmış domatesler ; ayıklama,parçalama,ısıtma ve mayşenin inceltilmesi olarak üç aşama sonunda pulp (domates suyu) haline getirilir.her üç aşama;birbirine bağlı olarak çalışan bir sistemde gerçekleşir.bu bakımdan parçalama,ısıtma ve inceltme,pulp üretimi olarak bir işlem birimi halinde açıklanmıştır.
Üretilen salçanın küf,aroma ve lezzetine ait kalite faktörleri yıkama ve ayıklamada kontrol edilirse de;salçanın rengi ve kıvamına (kosistensine) ilişkin kalite faktörleri , parçalama,ısıtma ve inceltme işlemlerinde kontrol edilebilmektedir. Bu hususta özellikle ısıtma sıcaklığı ve ısıtmanın uygulandığı aşama çok etkilidir.
Domatesler bir parçalama makinesinde mayşe haline getirilip derhal ısıtıldıktan sonra palperde aşamalı olarak inceltilir. Pulp üretiminde bu işlem sırasının izlendiği yönteme “sıcak işleme” (HOT BREAK) denir. Eğer; domatesler parçalandıktan sonra ısıtılmaksızın kaba palperden geçirilip daha sonra derhal ısıtma şeklinde bir yöntem uygulanırsa buna; ”soğuk işleme” (COLD BREAK) denir. Şu halde ısıtma sırasının değişmesi; salça üretiminde kaliteye etkili iki ayrı yöntem oluşturmaktadır.
Salça işleme yönteminde parçalanan domatesler tümden ve derhal ısıtılmakta ve böylece; pektin maddeleri parçalayarak salçanın kıvamının azalmasına neden olan pektolitik enzimler inaktif hale getirilmektedir. Ayrıca bu ısıtma sonucu çekirdek evinde bulunan bitkisel zamk maddeleri (GAM) domates salçasına önemli oranda geçerek gayet kıvamlı bir salça elde edilebilir. Şu halde parçalamayı takiben derhal ısıtma sonucunda bu iki nedene bağlı olarak kıvamlı bir salça üretile bilmektedir. Buna karşın ısıtma sırasında çekirdeklerden geçen bazı maddeler salça lezzetinin hafif acımsı olmasına neden olmaktadır. İşte bu yüzden “soğuk işleme” yönteminde parçalanan domatesler önce kaba delikli bir palperden geçirilmek suretiyle çekirdek ayrılmakta ve bundan sonra ısıtılarak nihayet inceltilmektedir. Parçalama ve ısıtma arasında geçen sürede domateslerin doğal pektolitik enzimleri pektik maddeleri bir oranda parçalayarak salçanın konsistensinin azalmasına neden olmaktadır. Fakat şunu vurgulamak gerekir ki; sıcak işlemenin özelliği parçalama sonunda ısıtma gibi basit bir nedene bağlı değildir. Önemli olan parçalama sonunda birkaç saniye içinde derhal ve etkili bir şekilde ısıtmadır. Parçalama sonunda mayşe bir süre bekledikten sonra ısıtılırsa elde edilen salçanın niteliği soğuk işlemedekine benzer. İşte bu yüzden birçok modern sistemlerde parçalayıcı ve ısıtıcı bir ünite olarak beraber çalışır. Parçalanan domatesler doğrudan ısıtıcıya girer.
Domateslerin parçalanması amacıyla çeşitli cihazlar kullanılır. Bunlardan biri; hazne içinde dönen bıçakları bulunan bir düzendir. Domatesler çekiçli değirmenlerde de parçalanmaktadır. Eğer işlenen domateslerin çekirdekleri tohum olarak kullanılacaksa; yukarıda açıklanan parçalayıcıların,çekirdekleri yaralaması nedeniyle bu amaca elverişli değildirler. Bu takdirde üzeri pütürlü paslanmaz çelikten yapılmış birbirine doğru dönen merdaneden oluşan parçalayıcılar kullanılarak domateslerim tam parçalanmaksızın çekirdekleri zedelenmeden ayılmaktadır.
Parçalama nasıl yapılırsa yapılsın elde edilmiş mayşe çeşitli faktörlere bağlı olarak değişmek üzere 65-80C arasında belli bir sıcaklığa kadar derhal ısıtılır. Eğer domateslerin rengi zayıf ve sarı ise (işleme sezonunun bazı dönemlerinde böyle domatesler gelebilir.) sıcaklık derecesi düşük tutulur. Böyle domateslere yüksek sıcaklık uygulanırsa renk esmerleşir. Buna karşın tam kızarmış ve et rengi de kırmızı olan domateslerde 80C’ye kadar ısıtılabilir. Ancak unutmamak gerekir ki; bunlarda da sıcaklık aşırı yüksek olursa sakça rengi karamelizasyon sonucu esmerleşir.
Mayşe ısıtmada en çok tubular ısıtıcılar kullanılmaktadır. Bu ısıtıcılar silindir bir gömlek içine alınmış paslanmaz çelik boru demetinden oluşur. Boruların çapı; 5-6cm, uzunluğu; 2,5m kadardır. Yatay olarak bulunan silindirin her iki tarafında yerine conta ile yerleşen ve yana doğru açılan kapakları vardır. Kapakların iç yüzüne öyle bir şekil verilmiştir ki yerine yerleşince boru demeti birbirini takip eden aralıksız bir düzen haline gelir. Bu yüzden bir pompa ile ısıtıcıya verilen mayşe boru demeti sanki uzun bir boru gibi sıra ile dolaşır ve böylece ısınma için yeterli süre geçer. Isıtmada buhar kullanılır ve buhar boruların dışında,silindir gömleğinin içinde dolaşır. Isıtıcı zaman,zaman temizlenirken kapakları açılır,boru demeti ortaya çıkar ve böylece boruların içi fırçalanabilir.
|
|
|
| Reçel-Marmelat-Jöle Üretim Teknolojisi |
|
Yazar: Livadi - 03-26-2010, 07:20 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi
- Yorum Yok
|
 |
Reçel-Marmelat-Jöle Üretim Teknolojisi
Bunlar arasındaki en önemli faktör farklılıklar;kıvamı(yoğunluk) ve meyve taneleri iriliklerindedir.Tüketici tercihi olarak jöleler; jel kıvamında ve kaşıkla yenilebilecek sertlikte,marmelatlar yine pelteleşmiş, ekmek üzerine kolaylıkla sürülebilecek ve akmayacak nitelikte olmalı,reçel ise genellikle ekmeğe bandırılarak yenilebilecek kıvamda olmalıdır.
Tane iriliği yönünden karşılaştırıldığında jöleler,meyve suyundan yapıldığından meyve taneleri içermez.Reçellerde meyve iriliği ,meyveyi tanıyacak irilikte olmalı,bakıldığı zaman hangi meyveden yapıldığı bilinmelidir.Marmelatlar da ise genellikle ilk bakışta hangi meyveden yapıldığı anlaşılamayabilir.Tadına bakıldığında fark edilebilir.
Yapım Teknolojileri
2 temel sistemde yapılır
I.Vakumlu kazanlarda
II.Açık kazanlarda
İki sisteminde bazı avantaj ve dezavantajları vardır.
Açık kazanda pişirme
Ön işlemleri yapılan meyveler üzerinde karıştırıcısı bulunan ve alttan çeşitli yakıtlar yakılabilen genellikle bakır kalaylanmamış kazanlara konulur.Üzerine genellikle 1/1 yani 1 kısım meyveye 1 kısım şeker olacak şekilde konulur.Karıştırıcı çalıştırılır.ocak açılır pişirilmeye başlanır.Pişirme süresi konulacak hammaddelerin miktarlarına bağlıdır.Reflakto metreden izlemek suretiyle kuru madde miktarı ölçülerek Türk Gıda Kodeksi Standartlarına uygun şekilde gerekli kuru maddeye ulaşıldığında pişirmeye son verilir.
Pişirmenin son birkaç dakikasında sitrik asit(limon tuzu) ilavesi yapılır.PH 2,8-3,2 aralarında limontuzu ayarlanır.Limon tuzunun fonksiyonu invert şeker oluşturma ve meyvelerde bulunan pektinle jel oluşturmadır.
Dolum işlemi , dolum makinelarıyla yapılabileceği gibi kepçe ile de yapılabilir.Burada dikkat edilecek iki temel husus vardır.sıcakdolum yada soğuk dolum yapılması ve meyve oranının standartlara uygun miktarda ayarlanabilmesidir.
Yapılacak reçelde ki meyvelerde yeterli miktarda pektin yok ise dışardan önce pektin sıcak suda topaklaşma olmaksızın eritilmek suretiyle %1-2 oranında katılabilir.
|
|
|
| Konserve Üretim Teknolojisi |
|
Yazar: Livadi - 03-26-2010, 07:19 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi
- Yorum Yok
|
 |
Konserve elverişli nitelikleri hammaddenin bir takım ön işlemlerden sonra, teneke kutulara, cam kavanozlara veya amaca uygun benzer kaplara doldurulması, kapların hava almayacak şekilde (hermetikli) kapatılması ve ısıl işlemlerle (pastörizasyon ve sterilizasyon) bozulma yapabilen mikroorganizmaların öldürülmesi yoluyla üretilen dayanıklı bir üründür.
Meyve Ve Sebze Konservesi Üretiminde Uygulanan Başlıca İşlemler Şunlardır:
1.Hasat : Kaliteli bir ürün elde etmenin ilk kuralı, amaca uygun kaliteli ve taze bir hammadde kullanılmasıdır. Genel olarak sebzeler çok körpe haldeyken, meyveler ise tam olarak olgunlaşıp, renk ve aromalarının tam olarak geliştiği, fakat yumuşamadığı safhalarda hasat edilmelidir. Hasadı takiben meyve ve sebzeler yaralanıp, ezilmeden fabrikaya uygun bir şekilde nakledilmelidir.
2.Yıkama : Fabrikaya gelen meyve ve sebzeler, üzerindeki toz, toprak, tarımsal ilaç ve benzeri yabancı maddelerin uzaklaştırılması ve mikroorganizma yükünün azaltılması için etkili bir şekilde yıkanmalıdırlar. Yıkama işlemi ön yıkama (yumuşatma), yıkama ve durulama olmak üzere üç safhada gerçekleştirilir. İşletmelerde ortalama olarak 1 kg. ürün için 3-5 kg. yıkama suyu kullanılmaktadır.
3.Ayıklama ve Sınıflandırma : Temizlenen meyve ve sebzelerin konserveye işlenmesinden önce, serilip ayıklanmaları gerekir. Bozuk, ezik, küflü ve çürümüş olanlar tamamen atılır veya sadece bozuk kısımları kesilip atılır. Meyve ve sebzeler, ayıklanmadan sonra kalite ve özelliklerine göre sınıflandırılırlar. Böylece konserve kabındaki ürün aynı nitelikte, tek düze olur. Bu durum, tüketiciyi etkilemesinin yanı sıra, standartlar açısından da zorunludur. Sınıflandırma ile ısıl işlem uygulamasının yeterli düzey ve etkinlikte yapılabilmesi de sağlanır. Meyve ve sebzelerin sınıflandırılması; irilik, renk, olgunluk ve şekle göre yapılabilmektedir. Renk, olgunluk, sertlik, şekil ve cins özelliklerine göre sınıflandırma, deneyimli kişilerce yapıldığı halde, iriliğe göre sınıflandırma, sınıflandırma makineleriyle yapılabilmektedir.
4.Taneleme, Üç Kesme ve Doğrama . bu işlem, bütün ürünlerde kullanılmaz, gerekli hallerde yapılır. Mesela fabrikaya kabuğu ile gelen bezelyelerde, taneleme; yeşil fasulyelerde ise uç kesme uygulanır. Uçları kesilen fasulyeler uzunsa doğrulanırlar.
5.Kabuk Soyma ve Çekirdek Çıkarma : Elma, patates, havuç, kereviz gibi meyve ve sebzelerin kabuklarının soyulması gerekir. Sebzelerde kabuklar, hammaddenin özelliğine göre sebzelerde haşlamadan önce veya sonra soyulabilir. Kabuk soyma; elle, ısı uygulaması ile (sıcak suya daldırılarak veya kızgın buhar geçirilerek), kimyasal maddelerle (NaOH, CaCl2, Na2CO3) veya mekanik yöntemlerle yapılabilir. Birçok meyvenin konserveye işlenmesinde, çoğu kere çekirdeklerinin çıkarılması gerekir. Çekirdek çıkarmada özel bıçaklar veya özel cihazlardan yararlanılabilir.
6.Haşlama :Haşlama, konserve teknolojisinde uygulanan temel işlemlerden birisidir. Haşlama genel olarak sebzelere uygulanır. Blanşör denilen aletlerde 2-8 dakika gerçekleştirilir. Haşlama, suda (100 0C) veya buharda yapılır. Sebzeleri Haşlamakla ;
a. Enzimler inaktif hale getirilir. Böylece sterilize oluncaya kadar hammaddenin enzimatik değişmeye uğraması önlenir.
b. Mikroorganizma yükü azaltılır.
c. Ispanak gibi bazı sebzelerde hacim azalması meydana getirildiğinden kolay dolum sağlanır.
d. Sebzelerin dokularındaki gazlar uzaklaştırılır. Böylece konserve kabında yeterli vakum oluşması sağlanır. Ayrıca konserve kabındaki O2 gazının azalmasına neden olduğundan, konserve kabının korozyona uğraması önlenir.
e. Çiğ tat ve koku kısmen kaybolur ve bamya gibi ürünlerde yapışkanlık maddesi giderilir.
7.Konserve Kaplarının Doldurulması : Sebzeler haşlandıktan sonra, meyveler ise haşlanmadan kutulara konur. Ayrıca sebzelerde yaklaşık %1’lik kaynar tuzlu su (salamura), meyvelerde ise çeşide göre konsantrasyonu %20-40 olan şeker çözeltisi (şurup) kutuya konur.
Kutular, kutu hacminin yaklaşık %10’u boş kalacak şekilde meyve veya sebzelerle doldurulur. Kutunun üstünde boş bırakılan kısma “Tepe boşluğu” denir. Tepe boşluğu; ısıl işlem sırasında konserve kabı içinde bulunan maddelerin genleşmelerini dengelemek için bırakılır. Yeterince tepe boşluğu bırakılmayan konserve kutularının taban ve kapak kısımlarında, sterilizasyon sırasında oluşan basınç sonucu şişkinlik belirir. Tepe boşluğu fazla bırakılırsa kutu içinde fazla vakum oluşur. Taban ile üst kapak içe doğru çöker. Bu nedenle tepe boşluğunun optimum nispette bırakılması gereklidir.
8.Hava Çıkarma ve Kapama . Kutuya konmuş gıda içindeki ve tepe boşluğundaki havanın çıkarılması gerekir. Şayet bu işlem yapılmaz ise;
a. Gıdada zamanla oksidatif bozulmalar olur,
b. Kutu materyalinde korozyon (aşınma) başlar,
c. Kutu kapatıldıktan sonra istenen vakum sağlanmaz,
d. Aroma ve renk maddeleri istenen ölçüde korunamaz.
9. Pastörizasyon veya Sterilizasyon : Hermetikli olarak kapatılan konserve kabı içinde bulunan mikroorganizmalar, ısıl işlemlerle (pastörizasyon veya sterilizasyon) öldürülerek mikrobiyolojik açıdan dayanıklı hale getirilir. Ayrıca gıdanın yapısında bulunan enzimler de inaktif hale getirilerek, gıdaların uzun süre bozulmadan saklanması sağlanır.
Genel olarak 100 0C’nin üzerindeki sıcaklık derecelerinde uygulanan ısıl işlemlere “sterilizasyon”, 100 0C veya bunun altındaki sıcaklık derecelerindeki ısıl uygulamalara “pastörizasyon” adı verilmektedir. Kaide olarak; pH’sı 4,5’un altında olan gıdalar (meyveler, meyve suları, domates ürünleri vs.) pastörize, pH’sı 4,5’un üzerinde olan gıdalar (sebzeler, et ve balık konserveleri vs.) ise sterilize edilirler.
Konserve yapımında Dikkat Edilecek Hususlar :1. Açıldığı zaman iyi bir renk teşekkülü için NO3 ve NO2 ilave edilmelidir.
2. Bakteri çoğalmasını önlemek için NO3 ve NO2 ilave edilmesi gerekir.
3. İyi bir yapı ve tekstüre sahip olması için bağ doku miktarı düşük olan etler seçilmelidir.
4. Kutudaki su oranı iyi ayarlanmalı, fazla suyun emilmesi için ortama nişasta ilave edilmelidir.
5. Polifosfat ilave edilerek su tutma kapasiteleri artırılabilir.
6. Acılaşmayı önlemek için antioksidanlar ilave edilmelidir.
7. Sağlığa zararlı etkileri olmamalı, gıda zehirlenmelerine sebep olmamalıdır.
Konserve üretim teknolojisinde en önemli noktalardan biri, bir taraftan bozulma yapabilen mikroorganizmaların öldürülmesini gerçekleştirmek, diğer taraftan gıdaların fiziksel yapılarında ve besin değerlerinde en az kayapılara neden olacak, en uygun ısıl işlem şartlarının sağlanmasıdır.bu şartların belirlenebilmesi için, konserve gıdalarında bozulmalara neden olan mikroorganizmaların, ısıya karşı dirençleri ile konserve kabı içinde ısı iletimi gibi iki ana faktörün belirlenmesi gerekir.
Gıdalarda bozulmalara yol açan mikroorganizmalardan mayalar, küf mantarlarının spor ve vejetatif hücreleri ve bakterilerin vejetatif hücreleri 80-100 0C arasında en çok 20-30 dakika uygulanan ısıl işlemlerle öldürüldükleri halde, bakteri sporları ısıya daha dirençlidir. Bazı bakteri sporları ancak 120-130 0C’de öldürülmektedir. Mikroorganizmaların ısı ile öldürülmeleri, yapılarında bulunan proteinlerin ısı etkisiyle denatüre olmasından ve mikroorganizmalar için hayati önemi bulunan enzimlerin inaktive olmasından ileri gelir. Mikroorganizmaların ısıl yolla ölümü üzerine birçok faktör etkili olup başlıcaları şunlardır:
1.Ortamdaki Mikroorganizma Sayısının Etkisi : Ortamdaki mikroorganizma sayısı arttıkça, bu mikroorganizmaların öldürülmesi için gerekli sıcaklık artacağı gibi süre de uzamaktadır.
2.Mikroorganizma Yaşının Etkisi : Her mikroorganizmanın belli bir yaşta ısıya karşı direnci en fazladır. Bazı mikroorganizma sporları yaşlandıkça, ısıya karşı dirençleri de artmaktadır.
3.Mikroorganizmanın İçinde Bulunduğu Ortam bileşiminin Etkisi : Ortamın pH’sı, mikroorganizmaların dirençlerini etkileyen en önemli faktördür. Ortamın pH’sı düştükçe, mikroorganizmaların ısıya karşı direnci azalır. Ortamdaki tuz, şeker, protein ve yağ mikroorganizmaların direncini artırmaktadır. Ancak yüksek orandaki tuz ısıya direnci azaltmaktadır.
Mikroorganizmaların ısıya karşı dirençleri çeşitli şekillerde belirlenir. Hepsinde ortak olan nokta, mikroorganizma sporlarının tampon çözeltiler içinde, belli konsantrasyonlardaki süspansiyonlarının hazırlanması ve bunların ölüm sürelerinin belirleneceği ortamlarda, örneğin gıdalarda, değişik sıcaklıklarda ve sürelerde ısıya arz edilmeleridir.
Belirli şartlarda, belli sayıdaki mikroorganizmanın belli sıcaklık derecesinde ölmesi için geçen süreye “Termal ölüm süresi” denilir. Konservecilikte hangi mikroorganizmanın test mikroorganizması olarak seçilip, termal ölüm sürecinin (TÖS) belirleneceği önemlidir. Bunun ilkesi, bir gıdanın sterilizasyon şartlarının belirlenmesi için o gıda maddesinde bulunabilen ve gıdanın bozulmasına neden olabilen ısıya en dayanıklı mikroorganizmanın seçilmesidir.
Konserve kabında ısı, konveksiyon ve kondüksiyon olmak üzere iki yolla yayılır. Konveksiyonla yayılması moleküllerin hareketi yoluyla, kondüksiyonla yayılma ise ısının molekülden moleküle geçmesiyle gerçekleşir.
Katı materyalden oluşmuş konservelerde kondüksiyon, sıvı materyalden yapılmış konservelerde konveksiyon, hem katı hem sıvı materyal içeren konservelerde konveksiyon ve kondüksiyonla ısınma olmaktadır.
Konservelerde Isı İletimini (Soğuk Noktanın Isınmasını) Etkileyen
Başlıca Faktörler Şunlardır:
a.Konserve Kabının Yapıldığı Materyal : Konserve kapları başta teneke ve cam olmak üzere diğer bir takım materyalden yapılmaktadır. Teneke kapların yapıldığı madde olan demir, cama göre ısıyı 9 misli daha hızlı iletmektedir. Dolayısıyla cam kaplarda ısı iletimi teneke kaplara göre daha yavaş olup, soğuk nokta daha geç ısınır.
b.Konserve Kabının Büyüklüğü : Kapların büyüklüğü ve şekli ısı iletimini etkilemektedir. Küçük kutularda bulunan konservelerde ısı iletimi daha çabuk olmakta, dolayısıyla sterilizasyon kısa sürede gerçekleşmektedir.
c.Gıdanın Konserve Kabına Doldurma Miktarı : Fazla ve sıkı doldurulmuş konserve kaplarında ısı iletimi, bu kaplarda konveksiyon hareketi zor olacağından ve sıvı kısmın oranı az olacağından, gevşek olarak doldurulmuş kaplara göre daha yavaştır. Dolayısıyla soğuk nokta daha geç ısınır ve sterilizasyon süresi daha uzundur.
d.Otoklava Konulan kap muhteviyatının Başlangıç Sıcaklığı . Kapların otoklava konulduğu andaki soğuk noktasının sıcaklığına başlangıç sıcaklığı denir. Bu sıcaklık, ısının konserve kabına iletiminin geç veya çabuk olmasında başlıca etkendir. Kap ile otoklav arasındaki sıcaklık farkı ne kadar fazla olursa, ısı iletimi o kadar hızlı gerçekleşir.
e.Sallanmanın Etkisi : Konserve kapları otoklavda sallandıkları zaman içerikleri, daha iyi karışmakta ve oluşan hareketle ısı iletimi doğal olarak hızlanıp kolaylaşmaktadır.
f.Ortamda bulunan Tuz, şeker ve Kolloidlerin Etkisi : Konserve kabında bulunan düşük konsantrasyonlardaki tuz ve şeker gib isuda erimiş maddeler, ısı iletimini fazlaca etkilememektedir. Bununla beraber meyve konservelerinde kullanılan yüksek konsantrasyonlardaki şeker şurubu, ısı iletimini yavaşlatmaktadır. Ayrıca nişasta, pektin ve jelatin gibi kolloidler ısı iletimini etkilemektedir. Meyve ve sebze ürünlerinde bu kolloidlerin ilave edildiği durumlarda, ısıl işlem süresi uzayacaktır.
g.Otoklav Sıcaklığının Etkisi : Otoklav başlangıç sıcaklığı yükseldikçe, konserve kabında ısı iletimi hızlanmaktadır. Çünkü böylece otoklav sıcaklığı ile kap içeriğinin ilk sıcaklıkları arasındaki fark artmakta, bu ise ısı iletimini hızlandırmaktadır.
h.Kutu muhteviyatının Fiziksel Yapısının Etkisi : Konserve kabında ısı iletimi, kutu içeriğinin fiziksel yapısından büyük ölçüde etkilenir. Örneğin püre halindeki ürünlerde (domates salçası gibi) ısı iletimi, kondüksiyonla gerçekleşir. Isınma yavaş ve simetrik olup, soğuk nokta kutunun orta noktasındadır. Hem katı kısım hem de salamura suyundan oluşan konservelerde, kutu ısı iletimi aynı anda kondüksiyon ve konveksiyonla gerçekleşir. Tamamı sıvı olan gıdalarda ısı iletimi konveksiyonla olacağından daha çabuk ısınacaktır. Konserve kabında daima geç ısınan bir bölge (nokta) bulunur. Buraya “Soğuk nokta” veya “Kritik nokta” denir. Konservecilikte soğuk noktanın duyarlı olarak tespiti gerekir. Çünkü uygulanacak ısıl işlemde, soğuk noktanın istenen ısı derecesine ulaşması ve bu ısıda belli bir süre kalması gerekmektedir.
MEYVE VE SEBZE KONSERVELERİNDE BOZULMALAR
Konserve edilmiş gıdaların daha sonra bozulmaları; mikroorganizma faaliyetinden, kutu içeriği ile kutu arasındaki etkilerden veya işleme sırasında yapılan hatalardan kaynaklanabilir.
Konservelerde bozulmalar, mikrobiyolojik,kimyasal ve fiziksel bozulmalar olarak üç şekilde olabilir.
1.Mikrobiyolojik Bozulmalar :
Konserve kabı içinde gelişen mikroorganizmalar gaz yaparak veya gaz oluşturmadan bozulma yapabilmektedir. Bozulma etmeni, gaz yapan mikroorganizma ise, kutu içinde gaz birikerek, kutunun şişmesine sebep olur. Bu olaya “bombaj” denir. Bombajlı kutulardaki ürün bozulmuş ve tüketilmeyecek hale gelmiştir. Bazen mikroorganizmalar gaz oluşturmadan veya H2S gibi suda çözünen gazlar oluşturarak ürünü bozarlar. Bunda bombaj görülmez, ancak ürün asitlerin etkisiyle ekşimiş ve tüketilmeyecek hale gelmiştir. Bu tip bozulmalara düz ekşime denir.
2.Kimyasal Bozulmalar :
Kimyasal bozulmalar, konserve gıdaların yapısında bulunan veya sonradan ilave edilen bazı maddelerin, özellikle organik asitlerin, çeşitli faktörlerin de etkisiyle teneke kutuya yaptığı etkiden kaynaklanır. Bu etki “korozyon” (aşınma) olarak bilinir.
3.Fiziksel Bozulmalar :
Fiziksel nedenlerle kutularda görülen şişme, göçme veya benzeri deformasyonlardır.
[COLOR="DarkSlateGray"]KAYNAK :
Gıda Bilimi ve Teknolojisi, Prof. Dr. Ahmet KURT – Prof. Dr. Adem ELGÜN – Prof. Dr. H. Yusuf GÖKALP - Doç. Dr. Zeki ERTUGAY [/COLOR]
|
|
|
| Erasmus Programı Nedir |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 03-26-2010, 11:49 AM - Forum: Genel Konular
- Yorum Yok
|
 |
Erasmus programı, Avrupa’daki yüksek öğretim kurumlarının birbirleri ile çok yönlü işbirliği yapmalarını teşvik etmeye yönelik bir Avrupa Birliği programıdır.
Yüksek öğretim kurumlarının birbirleri ile ortak projeler üretip hayata geçirmeleri, kısa süreli öğrenci ve akademik personel değişimi yapabilmeleri için hibe niteliğinde karşılıksız mali destek sağlamaktadır. İsmini, değişik Avrupa ülkelerinde hem öğrenci, hem de akademisyen olarak bulunmuş olmasından dolayı Rönesans Hümanizminin önemli temsilcilerinden biri olan Hollandalı bilim adamı Erasmus’tan (1469–1536) almıştır.
Erasmus Programı Ne Değildir?
Erasmus programı bir “yabancı dil öğrenme programı” değildir.
Erasmus programı tam anlamıyla bir “burs” programı değildir.
Erasmus programı bir “diploma” programı değildir.
Erasmus programı bir araştırma programı değildir.
Erasmus kapsamında desteklenen etkinlikler nelerdir?
Öğrenci ve öğretim görevlisi değişimleri,
Eğitim programlarının geliştirilmesine yönelik işbirlikleri,
Müfredat geliştirme projeleri (Curriculum Development-CD) sonucunda elde edilen bilgilerin yaygınlaştırılarak uygulamada kullanılması,
Avrupa üniversitelerindeki bölüm ve/veya fakültelerin belirli bir alanda yaptıkları akademik çalışmaları ortaklaşa yürütebilecekleri bilimsel platformların (Thematic Networks) oluşturulması,
Dil kursları ve yoğun programlar,
Avrupa Kredi Transfer Sisteminin (AKTS) yerleştirilmesi.
Programın Amacı nedir?
Programın amacı Avrupa Birliği ülkeleriyle aday ülkelerin yüksek öğretim kurumları arasındaki işbirliğini teşvik edip geliştirerek yükseköğretimde Avrupa boyutunu ön plana çıkarmaktır. Bu amaçla Erasmus programı kapsamında her yıl binlerce öğrenciye ve öğretim görevlisine eğitim ve öğretim faaliyetlerinin bir kısmını yurtdışında geçirme imkanı tanınmakta, bunun yanında ortak araştırma projeleri, yoğun programlar, müfredat geliştirme çalışmaları ve Avrupa çapında Tematik Ağların finansmanı sağlanmaktadır. Erasmus eylemi oluşturulurken hedefler arasında Avrupa’da yüksek öğrenimin kalitesini arttırmak, farklı kültürler ve yaşam biçimlerine karşı toleranslı yaklaşabilme becerisini geliştirmek ve dünyanın en rekabetçi ekonomileri arasında Birlik olarak yer alabilmek için küreselleşme sürecinde istihdam piyasasının niteliklerine uygun eleman yetiştirebilmek amaçlanmıştır.
SIKÇA SORULAN SORULAR
1. Erasmus Programı çerçevesinde ne kadar kalabilirim?
Erasmus programında öğrenci değişim süresi 3 ile 12 ay arasında değişmektedir.
2. Erasmus öğrencisi olmak için nasıl başvurabilirim?
Erasmus öğrencisi olmak için her yıl Üniversitemiz 2, 3 haftalık süren başvuru süresi belirlemektedir. Bu süre içinde bölüm koordinatörleri aracılığıyla başvurular yapılmaktadır.
3. Önlisans öğrencileri Erasmus öğrenci değişim programından yararlanabilir mi?
Evet. Önlisans, lisans, yüksek lisans ve doktora düzeyindeki öğrenciler Erasmus öğrenci değişim programından yararlanabilir.
4. Avrupa’daki istediğim herhangi bir üniversiteye Erasmus öğrencisi olarak gidebilir miyim?
Hayır, Bölümünüz /Yüksek Okulunuz /Enstitünüzün sizin devam ettiğiniz programla ilgili bölüm ile karşılıklı Anlaşması (Bilateral Agreement ) olması gerekir.
5. Karşılıklı Anlaşma ( Bilateral Agreement ) nedir?
İki üniversitenin Erasmus programı kapsamında yapacakları,bir yıl veya daha uzun süreli, öğrenci (ön lisans,lisans,lisans üstü,doktora) ve/ veya öğretim elemanı değişimi anlaşmasıdır.
6. Öğrenci olarak ben bölümümün /Yüksekokulun /Enstitünün karşılıklı anlaşma yapması için yazışmaya başlayabilir miyim?
Hayır, Karşılıklı anlaşma için yazışmaları bölüm /okul /enstitü koordinatörü yapar.
7. Erasmus öğrencisi olarak bölümümün karşılıklı anlaşmasının olmadığı fakat üniversitenin anlaşmasının bulunduğu bir üniversiteye gidebilir miyim?
Hayır. Üniversitemizdeki uygulamaya göre Erasmus öğrencisi olarak bölümünüzün anlaşma yaptığı üniversitelere gidebilirsiniz.
8. Öğrenim Anlaşması nedir?
Öğrenim anlaşması gittiğiniz üniversitede alacağınız dersleri, kredileri ile birlikte gösteren belgedir. Oradaki ders programınızı gösterir.
9. Akademik tanınma belgesi nedir, ne için kullanılır?
Akademik tanınma belgesi gittiğiniz üniversitede aldığınız derslerin, kendi üniversitenizde hangi derslere karşılık geldiğini gösterir. Aldığınız derslerin döndükten sonra kabul edilmesini garanti eden bir belgedir.
Bu belgeyi Erasmus bölüm koordinatörünüzle birlikte doldurunuz.
10. Erasmus öğrencisi olarak yurt dışında bulunduğum sürede kendi üniversiteme kayıt yaptıracak mıyım, katkı payımı ödemem gerekir mi?
Evet. Kendi üniversitenize kayıt yaptırmak ve öğrenci katkı payı (üniversite harcı) ödemek zorundasınız. Ancak ders seçmezsiniz.
11. Kredi Yurtlar Kurumu'ndan kredi alıyorum. Erasmus Programı'na kabul edilirsem, kredim kesilir mi?
Hayır krediniz kesilmez. Erasmus programından yararlanan öğrencilerin başka kurumdan aldığı hiçbir burs/ kredi kesilmez.
12. Erasmus Öğrencisi olarak giderken tamamlamam gereken belgeler nelerdir?
Erasmus web sayfasından “Öğrenci Hareketliliği: Formlar ve Önemli Belgeler” sayfasına bakınız.
13. Belgelerde nelere dikkat etmem gerekir?
Eksiksiz doldurma, tarih, imza, isim, gerekliyse mühür.
14. Pasaport ve vize işlemlerini kendim mi yapmak zorundayım?
Evet. Pasaport ve vize işlemleri sizin kendi sorumluluğunuzdadır.
15. Vize için ne kadar zaman önce başvurmam gerekiyor?
Erasmus öğrencisi seçildikten hemen sonra gideceğiniz ülkenin konsolosluğunu veya büyükelçiliğini arayınız, bazı ülkelerde vizenin verilmesi 5 aya kadar çıkabilmektedir.
16. Gittiğim üniversite bana kalacak yer bulmak zorunda mıdır ?
Gittiğiniz üniversite kalacak yer bulmak zorunda değildir ama genelde Erasmus öğrencilerinin kalacak yer bulmalarına ve sorunlarına yardım edebilir.
17. Hangi sağlık sigortasını yaptırmalıyım?
Uluslararası geçerliliği olan sağlık sigortasını tercih ediniz. Gittiğiniz ülkenin sigortasını da yaptırabilirsiniz. Sigortaların içerikleri ve kapsamları dikkatlice araştırılıp yapılmalıdır.
18. Erasmus öğrencisi seçildikten sonra ne zaman Erasmus Hibesini alacağım?
Erasmus Hibesinin %80’ini değişime gitmeden hemen önce, geri kalan %20 ise Erasmus öğrencisi olarak eğitiminizi tamamlayıp döndükten ve gerekli belgeleri tamamlayıp Erasmus ofisine teslim ettikten sonra alacaksınız.
19. Erasmus öğrencisi olarak gittiğim üniversitede Oryantasyon programına katılacak mıyım?
Evet. Neredeyse her üniversite gelen Erasmus öğrencilerine Oryantasyon programı hazırlamaktadır. Oryantasyon programı sizin, o üniversite ve eğitim sistemi hakkında bilgi almanıza yardımcı olur.
20. Öğrenim Anlaşması tamamlandıktan sonra alacağım derslerde yurtdışına gitmeden ya da gittikten sonra değişiklik yapabilir miyim?
Evet, Bölüm koordinatörünüzle görüşerek derslerinizde değişiklik yapabilirsiniz.
21. Gittiğim üniversiteden 5 ders alıp 3'ünden başarılı 2'sinden başarısız olduğumda ne olur?
Başarısız olunan dersler döndükten sonra kendi üniversitenizde tekrar alınır.
22. Gittiğim üniversitenin kendi öğrencileri ile, benim sahip olacağım teknik ve sosyal imkanlar aynı olacak mı?
Evet. Örn: Laboratuar imkanlarından eşit olarak faydalanabilirsiniz. Dikkat = Diğer öğrenciler için ücrete tabi olan olanaklar (fotokopi vs.) sizin için de aynı ücret karşılığını ödemeniz koşuluyla geçerlidir.
23. Ne kadar Erasmus Hibesi alabilirim?
Misafir olacağınız üniversitede alacağınız aylık hibe miktarı ülkeden ülkeye değişmektedir, fakat bu miktar tüm ihtiyaçlarınızı karşılayacak düzeyde olmayabilir.
24. Avrupa Kredi Transfer Sistemi (AKTS) nedir?
Avrupa Kredi Transfer Sistemi akademik tanınmayı kolaylaştırmak için kullanılan bir kredi sistemidir.
25. Katılabileceğim Dil Hazırlık Kursu var mi?
Erasmus öğrencisinin yararlanması için akademik eğitim öncesi misafir olunan ülkedeki üniversite tarafından düzenlenen takviye yabancı dil kursu genellikle bulunmaktadır.
26. Erasmus Yoğun Dil Kursu’na başvurduğumda hibe alabilir miyim?
Ulusal Ajans ve/veya öğrencinin kendi kurumu İngilizce, Almanca, Fransızca, İspanyolca, İtalyanca dışında EILC (Erasmus Intensive Language Course) için bir maddi destek sağlayabilirler.
27. Erasmus Programı Neler Kazandırır?
Üniversitelere Kazandırdıkları
· Uluslararası tecrübe ve itibar
· Çok kültürlü ve milletli ortamda eğitim
· Hoşgörü ve kültürler arası diyalog
· Tanıtım / uluslararasılaşma
· Araştırma ve bilimin oluşumuna katkı
· Projelere ve değişime ek kaynak temini
· Kendini yenileme / geliştirme yoluyla kalitenin arttırılması
· Üniversiteler arası rekabet
Öğrencilere Kazandırdıkları
· Yurt dışı deneyimi
· Çok kültürlü ortamda ders işleme
· Değişik kültürleri tanıma
· Kendi kültürünü tanıtma
· Yeni arkadaşlar edinme
· Eğitim sonrası iş/mesleki bağlantılar
· Farklı bir okulda öğrenci olabilme
· Farklı bir sistem görebilme
Topluma Kazandırdıkları
· AB ile entegrasyon
· Eğitimde kalitenin artırılması
· Üniversite şehrine ekonomik ve kültürel canlılık kazandırması
· Üniversite+vatandaş+iş dünyası yakınlaşması
· Türkçenin yaygınlaştırılması
· Kültürlerin etkileşimi, farklı kültürleri tanıyarak önyargıların kırılması
· Türkiye'nin tanıtımı
28. Öğrenci Değişiminde Yabancı dil ne kadar önemlidir?
Erasmus öğrencisi olarak yurt dışına gidecek öğrencinin belirli bir düzeyde yabancı dil bilmesi gerekir. Bunun gidilecek ülkenin dili olması şart değildir. İngilizce dili Avrupa ülkeleri içinde büyük ölçüde birleştirici bir dil olmaktadır. Gidilen üniversitede akademisyenler İngilizce biliyor olacakları için başka bir dilde eğitim yapılsa dahi öğrencilere İngilizce olarak yardımcı olunabilecek, sınavlar İngilizce yapılabilecektir. Bununla birlikte, gidilen okuldaki eğitim dili ve gidilen ülkenin dilini bilmek avantaj teşkil etmektedir.
Bu anlamda öğrencinin İngilizce veya gittiği ülkenin dilini kendini ifade edebilecek ve ifade edileni anlayabilecek kadar bilmesi gerekmektedir.
29. Başka bir bölümün/yüksek öğretim kurumunun ikili anlaşması kapsamında Erasmus öğrencisi/öğretim elemanı olabilir miyim?
Hayır, her öğrenci ve öğretim elemanı ancak kendi bölümüne ait bir ikili anlaşma kapsamında değişim için yurtdışına gidebilir.
Değişim anlaşmaları fakülte veya bölümler arasında yapılır ve bu bölümler arasında öğrenci gönderme-kabul etme anlamına gelir. Başka bir bölümün ikili anlaşması öğrencinin gittiği ülkede Türkiye'de okuduğu bölümden başka bir bölüme öğrenci olarak gitmesini gerektirir ki, bu öğrenci değişiminin mantığına ters bir durumdur.
30. Merkez veya üniversite tarafından kalacak yer ayarlanır mı?
Gidecek öğrenci veya öğretim elemanına kalacak yer ayarlanması Merkezin veya üniversitelerin sorumluluğunda değildir. Yapılan ikili anlaşmaya yer bulunması ile ilgili hüküm de koyulabilecek olmakla birlikte sık rastlanan bir durum değildir. Ancak gidilecek üniversitenin Erasmus koordinatörlüğü öğrencilere nerede kalınabileceği, üniversite ve şehirdeki konaklama imkanları ile ilgili bilgi ve tavsiyeler verecektir. EÜB, misafir kabul edecek olan kuruma bu konuda gelenlere yardımcı olmak gibi bir sorumluluk yüklemektedir.
31. Vize işlemlerinde bana kim yardım edebilir?
Vize işlemlerindeki prosedürler, aday ülke olması nedeniyle Türk öğrencileri için sıkıntı yaratabilmektedir. Başvuru sırasında, gidilecek ülkenin konsolosluğu/büyükelçiliği tarafından ilan edilen istenilen bütün evrakların tamamlanmış olmasına çok dikkat edilmelidir. Bazı ülkelerin istediği ekonomik durum garantörlüğü için üniversite rektörlüğü tarafından öğrencinin Erasmus öğrencisi olduğunu ve bu kapsamda kendisine aylık belirlenen hibe miktarı kadar destek verildiğini içeren bir yazının büyükelçiliğe iletilmesi vize alınması konusunda kolaylık sağlayabilecektir.
32. Üniversitem aracılığı olmadan, kişisel olarak Erasmus programından faydalanabilir miyim?
Hayır. Erasmus programı kurumsal bir faaliyet alanıdır. Erasmus programından yalnızca kayıtlı olduğunuz yüksek öğretim kurumu aracılığıyla faydalanabilirsiniz.
33. Gideceğim ülke veya üniversiteyi kendim seçebilir miyim?
Erasmus değişimi için yalnızca bölümünüzün anlaşması olan ülke ve üniversitelere gidebilirsiniz. Ancak üniversitenizde ikili anlaşma yapmaya yetkili olan kişilere isteklerinizi bildirmeniz, istediğiniz ülke üniversiteleriyle ikili anlaşma yapılmasını sağlayabilecektir.
33. İkili anlaşmalar nasıl yapılır? İkili anlaşma yapılması için ben ne yapabilirim?
İkili anlaşmalar, üniversitelerin bölümleri arasında, üniversitelerin yetkili kişilerince belli sayıdaki öğrencilerin belli toplam süreliğine değişim öğrencisi olması içeriğiyle imzalanarak yapılır. Üniversiteler toplam ikili anlaşma kapasiteleri için Merkezden hibe talep ederler. Merkez, akademik yıl başında alınan hibe talebini, üniversitenin geçmiş yıl performansına ve kendi bütçe olanaklarına bakarak değerlendirir, karşılayabildiği oranda karşılar. Merkezin karşıladığı oranda ikili anlaşmalar hayata geçer. Üniversitelerin Merkezden hibe almaksızın anlaşmalarını hayata geçirmeleri, öğrenci/öğretim elemanlarını hibe vermeden ya da kendi kaynaklarından hibe vererek göndermeleri mümkündür.
Öğrencilerin ikili anlaşma yapma olanakları olmamakla birlikte, üniversite yetkililerine ortak bulmakta yardımcı olabilirler. Yurt dışındaki arkadaşları, akrabaları vasıtasıyla üniversiteler arasında iletişim kurulmasına yardımcı olabilir, anlaşma olasılığının yüksek olduğunu bildikleri üniversiteleri Erasmus koordinatörlüklerine bildirebilirler. Ancak yapılacak olan hiçbir anlaşma, bu anlaşma zeminini hazırlayan bir öğrenci dahi olsa belirli bir öğrencinin şahsına yönelik olamaz. Sahip olunan her anlaşma kurum adına bir değişim zeminidir ve bütün öğrencilerin istifadesine açıktır.
34. Merkez öğrenci seçiminde rol oynar mı?
Merkez öğrenci seçimine müdahale etmez. Yalnızca seçim için gereken genel kriterleri belirler ve seçimin tarafsız yapılması için kurallar koyar. Merkez seçimlerin tarafsız yapıldığından şüphe duyulması halinde seçim komisyonunda yer alabilir.
Üniversiteler Merkez tarafından ülke genelinde belirlenen kriterlerle çelişmemek ve programın ruhuna aykırı olmamak kaydıyla kendi özel kriterlerini belirlemekte ve uygulamakta serbesttirler (Örn: mezuniyet döneminde öğrenci göndermemek gibi).
35. Öğretim elemanı değişiminden nasıl faydalanabilirim?
Kurumunuzda ikili anlaşma yapmaya yetkili kişi tarafından isminize ait bir ikili anlaşma yapılması halinde yurtdışındaki bir üniversitede misafir öğretim elemanı olarak ders verebilirsiniz. İsme ait olmayan anlaşmalarda gidecek öğretim elemanına yüksek öğretim kurumu karar verecektir.
36.Ders vermek zorunlu mudur?
Evet, öğretim elemanı değişiminde giden öğretim elemanının ders vermesi esastır. En az süre olan 1 haftalık değişimlerde öğretim elemanının en az 8 ders saati ders vermesi gerekir.
37. Araştırma görevlileri öğretim elemanı değişimi yapabilirler mi?
Öğretim elemanı değişiminin temel koşullarını sağlamaları kaydıyla araştırma görevlileri de öğretim elemanı değişimi kapsamında yurt dışına gidebilirler. Araştırma görevlilerinin kurumlarından aldıkları ücrete ilişkin durum, Üniversitemiz Personel Daire Başkanlığı veya İdari ve Mali İşler Daire Başkanlığından öğrenilebilir.
Kaynak
|
|
|
| Farabi Değişim Programı Nedir |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 03-26-2010, 11:45 AM - Forum: Genel Konular
- Yorum Yok
|
 |
Kısaca "Farabi Değişim Programı" olarak adlandırılan Yükseköğretim Kurumları Arasında Öğrenci ve Öğretim Üyesi Değişim Programı, üniversite ve yüksek teknoloji enstitüleri bünyesinde ön lisans, lisans, yüksek lisans ve doktora düzeyinde eğitim-öğretim yapan yükseköğretim kurumları arasında öğrenci ve öğretim üyesi değişim programıdır.
Farabi Değişim Programı, öğrenci veya öğretim üyelerinin bir veya iki yarıyıl süresince kendi kurumlarının dışında bir yükseköğretim kurumunda eğitim ve öğretim faaliyetlerine devam etmelerini amaçlamaktadır.
Farabi Değişim Programının uygulanmasına ilişkin ilkeler, Yönetmelik ve Esas ve Usuller tarafından ayrıntılarıyla belirlenmiştir.
Farabi (871-950)
Türkistan’ın Farab şehrinde 871 yılında doğmuştur. Buhara, Bağdat, Şam, Kahire, Harran ve Halep gibi zamanın önemli ilim merkezlerini dolaşmıştır. Felsefe, matematik, mantık, siyaset bilimi ve musiki alanında eserler yazmıştır. İslam dünyasında felsefe alanında Muallim-i Evvel (İlk Öğretmen) denen Aristo ile kıyaslanacak kadar büyük bir şöhrete sahiptir ve Muallim-i Sani (İkinci Öğretmen) olarak anılır. Batı dünyasında "Alpharabius" olarak tanınır. 950 yılında Şam’da vefat etmiştir.
|
|
|
| Toprağı Olmayana Toprak Verilecek |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 03-26-2010, 11:24 AM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, topraksız çiftçiyi desteklemek için düğmeye bastı. Hazine arazilerinin az topraklı veya topraksız ailelere verilmesi uygulamasına bu yıl hız verilecek. Arazi dağıtımı yapılacak iller şöyle:
Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, topraksız çiftçiyi desteklemek için düğmeye bastı. 1985 yılından bu yana uygulanan Hazine arazilerinin az topraklı veya topraksız ailelere verilmesi uygulamasına bu yıl hız verilecek. 1985`ten bugüne kadar 25 yılda toplam 820 bin dekar alan çiftçilere verilirken, 1.5 yıl içinde 441 bin dekarlık alanın çiftçilere tahsis edilmesi hedefleniyor. Sistem, topraksız çiftçiye ilk 4 yılı ödemesiz toplam 14 yılda faizsiz biçimde Hazine arazisi satışını içeriyor.
Tarım ve Köyişleri Bakanlığı`nın tarım reformu kapsamında yürüttüğü iki temel projesi bulunuyor. Bu projelerden ilkini arazi toplulaştırması, ikincisini ise az topraklı veya topraksız ailelere toprak dağıtımı oluşturuyor. Arazi toplulaştırma çalışmaları uzun yıllardır devam eden bir proje niteliğinde. Ancak 2010 yılında bu projeye ciddi bir hız kazandırılması hedefleniyor. 2009 yılına kadar 1 milyon hektar arazi toplulaştırılmıştı.
Toplulaştırma da hızlanacak
Ancak geçen yılla birlikte bu projeye verilen hızla, 2011 yılında 3 milyon hektar alanın toplulaştırılmasının tamamlanması planlanıyor. Bunun için 213 milyon TL`lik bir yatırım ödeneği ayrıldı. Tarım Bakanlığı, 200 milyon TL`lik ek bir kaynakla 3 milyon hektar alanı daha toplulaştırabileceğini belirterek, hükümetten ek kaynak talebinde bulundu. Talebin kabul edilmesi halinde, toplam 6 milyon hektarlık bir alanın 2011 yılı sonuna kadar toplulaştırılmasının tamamlanması gündeme gelecek. Toplulaştırma yapılacak alanda; arazinin yarısından çoğuna sahip bulunan ve sayıca hissedarların üçte ikisini oluşturan kişilerin aldığı karar esas kabul ediliyor. Toplulaştırma kararından sonra, Tarım Bakanlığı arazide daha verimli üretim yapılabilmesine dönük yatırımları yapması için ihaleye çıkıyor. Bu ihale sonucunda başta sulama olmak üzere, arazinin daha verimli olması için yapılacak çalışmalara başlanıyor, masraflar ise bakanlık tarafından karşılanıyor.
1985 yılından bu yana, topraksız veya az topraklı çiftçilere Hazine arazisi dağıtımı da yapılıyor. Ancak bugüne kadar yapılan dağıtım sınırlı kaldı ve 11 ilde 820 bin dekar Hazine arazisi 12 bin 500 çiftçiye verildi. Ancak bu yıl alınan karara göre, sadece 2011 yılı içinde 441 bin dekarlık alanın 4 bin 500 çiftçiye dağıtılması benimsendi. Çalışmaların 2011 yılı içinde tamamlanması öngörülüyor. Arazi dağıtımı yapılacak çiftçilerde az topraklı veya topraksız olma koşulu aranacak. Arsa dağıtımından sonra 4 yıl boyunca hiçbir ödeme talep edilmeyecek. Bu tarihten sonra ise 10 yıl boyunca eşit taksitle ve faizsiz biçimde çiftçi ödeme yapabilecek.
Arazi dağıtımı yapılacak iller de Ankara-Polatlı, Çankırı, Edirne, Karaman, Konya, Mersin, Şanlıurfa, Aksaray ve Iğdır olarak belirlendi.
Kaynak: Milliyet
|
|
|
| Seraların Boyutlandırılması |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 03-26-2010, 11:18 AM - Forum: Seracılık
- Yorum Yok
|
 |
Seraların genişliği
Seraların genişliği, bitki sıraları arasındaki uzaklığa ve bitki sırasının boyuna sera çatı şekline,yetiştirilecek bitki türüne ve miktarına, serada çalışabilecek işçi sayısına ve sera kurulacak alanın büyüklüğüne göre değişir.
Bu etkenler düşünüldüğünde, bir bireysel seranın taban alanı en çok 400-500 m2 ; genişliği ise 9 - 12 m arasında olmalıdır. Sera genişliğinin 3 ve 3 ün katları olacak şekilde ayarlanırsa, sera iç planlaması kolay olur. Çatı genişliğinin ise cam örtülü seralarda 9-12 m, plastik örtülerde ise 6-9 m arasında olması tavsiye edilir.
Seraların Uzunluğu
Sera boylarının fazla uzun olması, ısının sera içerisinde homojen olarak dağılımını engellemektedir. Buna karşılık çok kısa seralarda ise hareket ve çalışma zorluğu vardır. Bu nedenlerle sera uzunluğunun 40 -50 m dolayında olması gerekir.
Seraların Yüksekliği
Sera yüksekliğini; yetiştirilecek bitki boyu, türü ve miktarına, Sera içinde işçiliğin rahatça yapılabilme yüksekliğine, civar iklim şartlarına, bağlı olarak değişir. Ortalama Sera yüksekliği 180-190 cm civarında olmalıdır. Eğer Serada makine kullanımı düşünüyorsa, sera yüksekliğini daha yüksek tutulabilir. İç mekan süs bitkileri ve diğer süs bitkilerinin yetiştirildiği seralar en az 2,5 metre olmalıdır.
|
|
|
| Seraların Soğutulması |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 03-26-2010, 11:17 AM - Forum: Seracılık
- Yorum Yok
|
 |
Havalandırma
Sera Havalandırmasının Nedenleri:
• Oksijen ve karbondioksit dengelemesi
• Sera içi sıcaklığının dengelenmesi,
• Güneşlenmeyle ortaya çıkan yüksek ısının sera dışına atılması,
• Nemin dengelenmesi,
Havalandırma sisteminin özellikleri ;
• Havalandırma sistemi bitkiler üzerine bir hava hareketi oluşturabilmeli ve bu hareket bitki üstü boşlukta olmalı,
• Seraya giren taze hava doğrudan bitkileri çarpmamalı,
• Havalandırma elemanı sağlam olmalı ve iyice kapanabilmeli, (böylece hava değişimi ile ısı kaybı az olur.)
• Havalandırma sistemi dış etkilerle açılıp kapanmamalı,
• Havalandırma açıklıkları yeterince büyük olmalı,
• Havalandırma düzeni işletmede teknik sorunlar yaratmayacak, az bir kuvvetle açılıp kapanabilecek durumda olmalıdır.
|
|
|
|