Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.782
» Son Üye Eren225
» Toplam Konular 12.173
» Toplam Yorumlar 30.187

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 3146 aktif kullanıcı var.
» (0 Üye - 3142 Ziyaretçi)
Applebot, Facebook, Google, Yandex

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 57.488
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.873
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 466
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.061
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.671
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.458
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.961
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.369
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.600
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.616

 
  Kahve Yetiştiriciliği
Yazar: Mr.Muhendis - 04-07-2010, 05:33 PM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Kahve kökboyasıgiller (Rubiaceae) ailesinin Coffea cinsinden ağaçtır. Afrika'nın nemli ormanlarında kendiliğinden yetişen, orta boyda (5-7 m) bir ağaç olan kahvenin yaprakları her zaman yeşil renkli, kaygan ve parlaktır.

Kahve yapraklarının koltuk bölgesinde yumacık biçiminde bir arada bulunan çiçekler, parlak beyaz renkte ve kokuludur. Kahvenin kiraza benzeyen meyveleri, yumurta ya da küre biçiminde zeytinsi meyvelerdir (drupa), olgunlaştıklarında erguvan kırmızısı rengini alırlar; her meyvenin içinde, bir yam tümsekli, öbür yam yassı, boyuna derin bir çizgiyle çukurlaşmış ve sulu ya da lifli bir öz içinde iki tohum (kahve tanesi) bulunur. Her tohum, bir kılıf içinde bulunan gümüş renginde bir zarla kaplıdır.

Kahve ağacı, 3 ya da 4 yaşında meyve vermeye başlar. Meyvenin büyümesi yavaş olur, olgunlaşması, çiçek-lenmeden 8-12 ay sonra gerçekleşir; bir kahve ağacının çoğu kez hem çiçek, hem de meyve taşıdığı görülür. Meyve verimi, hektar basma 2-5 t arasında değişir. Kahve tohumları, çimlenme yeteneklerini çok kısa sürede yitirirler. Birçok kahve ağacı türü, ticarete yönelik, nitelikli kahve verir. Bunların arasında en çok tanınanı, aranan ve yetiştirileni Arabistan kahvesidir (Coffea arabica); Etyopya'nın yüksek vadilerinde (1 000-2 500 m arasında) kendiliğinden yetişir ve Yemen'deki yüksek vadilerde (500-1 500 m) de yetiştirilir.Kendiliğinden yetişme alanı, ağaçlarla kaplı gölgelik ve nemli küüelerin dar ve derin boğazlarıdır. 1880'e kadar ekimi yapılan tek tür olan Coffea arabica özellikle dağlarda yetiştirilirdi.

Daha sonraları, Afrika'nın ekvator bölgesindeki ovalara kadar çok daha alçak yerlerde yetiştirüebilen, çok nemli ve çok sıcak bir iklimde iyi gelişebilen ama Arabistan mokasından daha az nitelikli kahve veren türler bulundu; bunlardan, Coffea canephora ("robusta" kahvesini verir) Afrika'nın ekvator bölgesindeki bütün sık ormanlarda yetişir ve dünyada Arabistan kahvesinden sonra en çok yetiştirilen kahve ağacıdır; Coffea Liberica ya da Liberya kahve ağacı ("liberia " kahvesini verir), Gine'de Kongo ırmağı ağzında kendiliğinden yetişir; Coffea excelsa Kamerun ve Ubangi Şari'de yabani olarak yetişir.

Kahve Ağacı Yetiştiriciliği

Kahve, Etyopya'da uzun süre bir hasat ürünüydü; XVIII. yy'ın başında Yemen hâlâ tek kahve üreticisi durumundaydı. "1700'e doğru Hollandalı gemiciler, Yemen'deki Moka kahve ağaçlarını Asya içlerine taşıdılar; bu kahve ağaçları Sri Lanka, Cava ve Sumatra'daki büyük tarım işletmelerinin kökenini oluşturdu. Kahve ağacı, 1720'ye doğru Martinik, Guadeloupe ve Guyana'da yetiştirilmeye başladı; daha sonra Antüler'de büyük bir gelişme gösterdi ve XVIII. yy. sonunda kahve üretimi Avrupa'nın gereksiniminin dörtte üçünden fazlasını karşılıyordu. Aynı dönemde, kahve ağacı bir yandan Maskarene adalarına, öbür yandan da Brezilya'ya götürüldü.

XIX. yy. ve daha sonra XX. yy'da dünyadaki kahve ağacı yetiştirilen bölgelerin dağılımında büyük bir değişiklik oldu. Hemileia vastatrix'in yol açtığı pas hastalığının etkisiyle Sri Lanka'daki kahve ağaçları yok oldu; kahve güney Asya adalarına yayıldı; Antiller'deki üretim geriledi, buna karşılık Brezilya'daki kahve üretimi gelişti. Aynı zamanda, Afrika ormanlarında yetişen yabani türlerden elde edilen kahve çeşitleri (excelsa, liberia, robusta) "arabica" kahvesinin üstünlüğüne son verdiler. Günümüzde "arabica ", Doğu Afrika ve Güney As-ya'daki (özellikle Hindistan'da) dağlarda yetişir. Afrika'da, Fildişi Kıyısı, "robusta" tipi kahvede en büyük üretici durumundadır; onu Uganda ve Angola izler; yalnızca "arabica " kahvesi üreten Amerika en büyük kahve dış satımcısıdır. Dünyadaki en büyük kahve ağacı dikili alanlar, Brezilya'nın ünlü "kırmızı toprakları"nda, 500-1000 m arasındaki yüksekliklerde bulunur.

Kahvenin Tarihçesi

Kahve, Arabistan ve Etyopya'da çok eski zamanlardan beri bilinmekteydi; XIV. yy'da Aden'de ve Moka'da kahve içiliyordu; Araplar kahvenin bir içecek olarak kullanılmasını Doğu'da (Mısır, İran, Ortadoğu ülkeleri), daha sonra Batı'da yaygınlaştırddar. Ortadoğu ülkeleriyle etkin biçimde ticari ilişkilerde bulunan Venedikliler kahveyi Avrupa'ya soktular; ilk kahve tohumları 1615'te Venedik'e, 1644'te Marsüya'ya, 1657'de de Paris'e ulaştı. XVIII. yy'ın ilk yıllarından başlayarak da kahve içimi bütün Avrupa'da yaygınlaştı.

Türkiye'ye kahve Afrika'dan Yemen yoluyla Kanunî Sultan Süleyman döneminde getirildi ve o tarihten başlayarak da halkın içtiği bir madde haline geldi.

KAHVE YETİŞTİRİLEN BAZI BELLİ BAŞLI ÜLKELER:

[Resim: 352ghax.gif]


Kahve Resimleri

Bu konuyu yazdır

  Türkiye'nin İlk Bal Ormanı Kuruluyor
Yazar: Livadi - 04-07-2010, 08:26 AM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum Yok

Türkiye'nin ilk bal ormanı kuruluyor

Türkiye'nin bal üretimini artırmak için özel ormanlar kurulacak. Orman Genel Müdürü Osman Kahveci, AA muhabirine yaptığı açıklamada, Çevre ve Orman Bakanlığının "Bal Ormanları" projesi kapsamında, Türkiye'nin ilk bal ormanının Afyonkarahisar'ın Şuhut ilçesinde kurulacağını belirtti.
Kahveci, ormanlık alanlarda yalancı akasya, söğüt, akçaağaç, badem, sofora türleri ile ağaçlandırma yaparak, bal verimi için önemli olan otsu ve çalımsı bitkiler yetiştirerek, arıcıların ekonomik olarak kalkınmalarına yardımcı olmayı amaçladıklarını söyledi.

Arıcılığın, biyolojik çeşitliliğin korunması, gelecek nesillere aktarılması, sürdürülebilir gıda güvenliği ve erozyonun önlenmesi bakımından desteklenmesi gerektiğini vurgulayan Kahveci, "Arıcılık, düşük girdi maliyeti ve kolay uygulanabilirliği sayesinde yeterli yatırım hizmeti alamayan ve tarıma elverişli alanın yetersiz olduğu kırsal alanlarda, gelir kaynaklarının çeşitlendirilmesi ve artırılması bakımından büyük önem arz ediyor" dedi.

Orman Genel Müdürü Kahveci, Türkiye Arı Yetiştiricileri Merkez Birliği verilerine göre; Türkiye'de bal üretiminin yaklaşık yüzde 25'inin çam balı şeklinde doğrudan ormanlardan elde edildiğine işaret ederek, kestane, ıhlamur, akasya, orman gülü, ahlat gibi orman ağaçları ve orman sayılan alanlardaki otsu bitkiler ve çiçekler de dikkate alındığında toplam bal üretiminin yüzde 85'inin ormanlar ve orman sayılan yerlerden elde edildiğini kaydetti.

Bu kapsamda "Ormanların Çok Amaçlı Fonksiyonel Planlanması" uygulamasını 1997'de başlattıklarını, Çevre ve Orman Bakanı Veysel Eroğlu'nun talimatları çerçevesinde, bugüne kadar yapılan çalışmaları tekrar elden geçirerek, hızlandırdıklarını belirten Kahveci, "Geçen yıl Mayıs ayında ülkemizin dört bir yanında bal üretimine yönelik ormanların kuruluşu için çalışma başlattık. İlk uygulama Afyon'un Şuhut ilçesi Ağzıkara göleti bal üretim ormanı oldu. Resmi açılışı bu ayın sonunda yapılması planlanan ormana 7-8 bin kovan yerleştirilerek, yılda 37,5 ton üretim sağlanmasını planlıyoruz" dedi.

Kahveci, "Eskişehir Orman Bölge Müdürlüğüne bağlı Afyonkarahisar Orman İşletme Müdürlüğü Merkez Şefliği Ağzıkara Göleti havzasında örnek bir 'Bal Üretim Ormanı' kurmak istiyoruz. Bu kapsamda burası arıcılık için önemli ağaç, çalı ve bitkilerin ağırlıklı olarak kullanıldığı bir orman olacak. Bunun yanı sıra Antalya, Bursa, Giresun, Trabzon, Adana, Mersin orman bölge müdürlülüklerinde de bal ormanı çalışmaları başlattık" diye konuştu.

"Arı varlığı ile bal üretimi dengesiz"

"Ülkemizdeki arı varlığı ile bal üretimi arasında bir dengesizlik bulunuyor" diyen Kahveci, bunda teknik bilgi yetersizliği, bakım ve besleme noksanlığı, ana arı üretiminin ihtiyacı karşılayamaması, hastalık ve zararlılarının bilinmemesi, zamanında teşhis ile tedavinin yapılamaması gibi hususların büyük payı olduğunu söyledi.

Türkiye'de kovan başına alınan bal veriminin 20 kilogram civarında olduğunu, Türkiye'nin 250 bin ton civarındaki dünya bal dış satım pazarında 2 bin 500 ton ile 18.sırada yer aldığını belirten Kahveci, arıcılığın geliştirilmesine yönelik çalışmaların önemine işaret etti.

Orman Genel Müdürü Kahveci, temel amaçlarının, Türkiye'de ormanların çağın gelişen bilimsel ve teknik esaslarına uygun bir şekilde işletilmesine yön vermek olduğunu belirterek, ormanlardan planlı olarak faydalanmak ve ormanları geliştirmek için günün şartlarına, teknolojisine uygun çalışmaları kesintisiz ve bölge ayırımı yapmadan sürdürdüklerini sözlerine ekledi.

Bu konuyu yazdır

  Balı Sütle Karıştırmayın
Yazar: Livadi - 04-07-2010, 08:25 AM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum (2)

"Balı süt veya çayla karıştırmayın"

Ondokuz Mayıs Üniversitesi (OMÜ) Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü Öğretim Üyesi Doç. Dr. Ahmet Güler, balın 43 derecenin üzerinde ısıya maruz kalması halinde besin değerini yitirdiğini, bu derecenin üzerinde süt veya çaya konulan balın tatlandırıcıdan öteye geçmeyeceğini söyledi.

''Domuz gribi'' ile birlikte birçok hastalık için vücut direncinin artırılması için beslenme uzmanları tarafından tavsiye edilen, yüzyıllardır şifa kaynağı olarak gösterilen balın nasıl tüketileceği de önem taşıyor.

Uzun yıllardır arıcılık üzerine araştırmalarını sürdüren Doç. Dr. Ahmet Güler, balın besin değeri korunarak tüketilmesinin son derece önemli olduğunu vurguladı. İçinde yararlı enzimler, proteinler, asitler, vitamin ve mineraller bulunduran balın besin değerinin son derece yüksek olduğunun altını çizen Güler, balın adeta bir enerji ve şifa kaynağı olduğunu hatırlattı. Balın yüksek derece ısıda besin değerini yitirdiğine işaret eden Güler, şu bilgileri verdi:

''Bal 43 derecenin üzerinde sıcaklığa maruz kaldığında besin değerini yitirir, bu derecenin üzerinde süt veya çaya konulan bal tatlandırıcıdan öteye geçmez. Ilık süt, su veya meyve suyuna, çaya konulabilir. Balın kaynatılması ise bütün besin değerini yitirmesine neden olur. Bal yüksek ısıda kaynatıldıktan sonra tüketiciye sunulduğunda buna kesinlikle bal diyemeyiz.''

''KRİSTALLEŞEN BAL KALİTELİDİR''

Doç. Dr. Ahmet Güler, balın kristalleşmesinin ise halk arasında sanıldığı gibi şekerleşmediğini, bunun ''Bal üretiminde şeker kullanıldığını göstermediğini söyledi. ''Kristalleşen bal kalitelidir'' diyen Güler, balın kristalleşmesinin üretilen bitki çeşidine ve üretim yapılan yerin rakımına bağlı olduğunu kaydetti.

Balın buzdolabına konulmaması uyarısında da bulunan Doç. Dr. Güler, buzdolabında balın yapısının bozulacağını hatırlatarak, en iyi saklama koşulunun oda sıcaklığında güneş almayan bir yer olduğunu sözlerine ekledi.

Sabah

Bu konuyu yazdır

  Avrupa Ekonomik Komisyonu Kesme Çiçek Standartları Yardımcı Ders Notu
Yazar: Livadi - 04-07-2010, 07:56 AM - Forum: Ders Notları - Yorum Yok

Avrupa Ekonomik Komisyonu Kesme Çiçek Standartları yardımcı ders notu


ÖNSÖZ
Son yıllarda hızlı bir gelişme içinde olan ülkemiz çiçekçiliğinin karşılaştığı önemli sorunların başında, pazarlama ile ilgili kuralların gerek üreticiler ve gerekse pazarlayıcılar arasında yeterince bilinmemesi gelmekledir, özellikle kooperatif mezatlarına gelen çiçeklerin hazırlanış şeklinin üreticiden üreticiye değişiklik gösterdiği izlenmektedir.
Ülkemizde her geçen gün artan süs bitkileri üretimi iç tüketim düzeyinin çok üzerine çıkmakta ve toplam satış fiyattan üreticiye zarar verecek düzeylere düşmektedir. Hızlı üretim artışı ihracat yaptığımız mevcut Avrupa ülkelerinin yanısıra yeni pazarlar bulunmasını gerektirmektedir. Ürünlerimizin dış pazarlarda tutunabilmesi ve devamlılığı kolayca bozulabilen diğer tüketim mallarında olduğu gibi ürünün çok iyi bir şekilde hazırlanması ve pazarlanmasına bağlıdır. Ticari rekabetin yoğun olduğu günümüzde, konunun çok ciddi bir şekilde düşünülmesi ve uygulanmaya konulması gerekmektedir Zira, zaman zaman Türk çiçeğinin, hazırlanış ve pazara sunuş yönünden aksaklıkların olması nedeniyle önemli düzeyde fiyat kaybı ile karşılaştığı görülmektedir.
Bu eseri hazırlamaktaki amaç, Birleşmiş Milletler Avrupa Ekonomik Komisyonu Dayanıksız Matlar Standardizasyonu Çalışma Grubunca hazırlanan "Kesme Çiçek Standartları*nı üretici ve pazarlayıcılarımızın yararlanmasına sunmaktır. Ayrıca, öğrencilerimiz ve meslektaşlanmız için de yararlı olacağını ummaktayım.
Prof.Dr. ibrahim BAKTIR


KESME ÇİÇEKLER
Mimoza Hazırlıklarının Tamamı Dahil
KESME YEŞİLLİK
Asparagus densiflorus ve Asparagus plumosus ile ilgili özel Çalışmalar Dahil

GÜLLER, KARANFİLLER, MİNİ KARANFİLLER .KASIMPATLARI GLAYÖLLER, CENNET KUŞLARI
Avrupa Ekonomik Komisyonunun Dayanıksız Mallar Standardizasyonu
Çalışma Grubu Tarafından Süs Bitkileri için Önerilen
Avrupa Standartları
Cenevre
BİRLEŞMİŞ MİLLETLER NEW YORK, 1987

SEKRETERLİK NOTU
1- Tarımsal Sorunlar Komitesi, 1949 yılının Ekim ayında dayanıksız gıda
maddeleri standardizasyonu Çalışma Grubunu oluşturmuştur. Çalışma Grubu
dayanıksız gıda maddeleri için yaygın olarak kullanılabilecek standartları belirlemeyi Kendisine görev saymıştır, Grup, standart ve komite sistemlerinin genel adaptasyonunu uluslararası düzeyde kuvvetlendirmek için çalışmalara girmiştir.
2- Komitenin 1974 yılında yaptığı 25. toplantısında, Çalışma Grubunun
sorumluluklarını genişleterek yenilmeyen bahçe ürünlerini de içerecek şekilde
genişletmiştir. Kesme çiçek olarak süs bitkilerinin standardizasyonunu yapmak
üzere mütehassıslardan oluşan bir Çalışma Grubu oluşturmuştur. Aynı zamanda
komite, Çalışma Grubunun adını Bozulabilir Ürünlerin Standardizasyonu Çalışma
Grubu olarak değiştirilmiştir. Bunun nedeni, grubun daha geniş etkinliklerinin
olduğunu yansıtmaktır (ECE /AGRI/7).
3- Komitenin 1961 yılındaki 12. toplantısında, Çalışma Grubu bir ürünün
standartlar açısından kabul ettiği son şekline "Dayanıksız Mallar Standardizasyonu
Çalışma Grubunca önerilen Avrupa Standarttan " adını vererek üye ülkelerin resmi
onayına sunulması gerektiğini kararlaştırmıştır. Böylece, malların pazara erken
girmesi garanti altına alınmış olmaktadır.
4- Bu kitapçıkta bulunan standartlar, Çalışma Grubunun 1980 ve 1982 yıllarında
yapmış olduğu 36. ve 36. toplantılarında onaylanmış, sertifika ve güncellik açısından
1985 yılında yapmış olduğu 41. toplantısında ise revize etmiştir. Kesme Çiçekler
Standardizasyonu Eksperler Grubunun isteği üzerine bu standartlar bir kitapçık
halinde basılmıştır.
5- Bu standartlar yeniden gözden geçirerek kabul eden ülkeler, üye ülkelerce
belirtilen, aşağıdaki çekinceleri dikkate almalıdırlar
- Almanya, ispanya ve ingiltere glâyöl ile sterliçya (H-7 ve H- için hazırlanmış olan ayrı ürün standartları üzerindeki genel haklarının saklanması gerektiğini vurgulamışlardır, istenilen eklerle desteklenen genel standartların (H-l ve H-2) yeterliliği görüşündedirler.
-Almanya standartların uygulanması noktasını göz önünde bulundurarak genel çekincesini belirtmiştir. Standartların, pazarlamanın her aşamasında uygulanması gerektiği görüşünde olduğunu belirtmiştir.
-Fransa koşulları tam olarak hazırlanmış olan mimoza dışındaki ürünlerin herbiri ile ilgili geçici olarak hazırlanan etiketler üzerine genel bir çekince koymuştur. Her koşulda herbir paket üzerinde yeterli bilgilerin verilmesi gerektiği görüşündedir.

UN/ECE STANDART H-I
Avrupa ülkelerinin kendi aralarındaki ile bu ülkelerin piyasalarına dışarıdan giren kesme çiçeklerin pazarlama ve ticari kalite kontrolü açısından değerlendirilmesi:
I - ÜRÜNÜN VE AMACIN TANIMLANMASI
Mevcut standart , buket veya benzeri dekoratif amaçlar için kullanılan taze kesme çiçek ve çiçek goncalarına uygulanır. Özel olarak ele alınan kesme çiçekler bu bölümdeki standarta dahil değildir. Mimozalar için hazırlanmış tam kapsamlı bir ilave eklenmiştir . Standart ve mini karanfiller, kasımpatılar ve güller için özenle hazırlanan standartlar ayrı ayrı verilmiştir. Uygulama periyodu süresince sterliçyalar (cennet kuşu = bülbül gagası) için ilgili ülkelere önerilerde bulunulmuştur.
II - KALİTE İLE İLGİLİ KURALLAR
Bu standartın amacı, pazara gönderilmeye hazır hale getirilen (hazırlama ve
paketleme sonrası ) taze kesme çiçek ve çiçek goncalardan, kalite yönünden
istenilenlerin belirlenmesidir.
A - Minimum İstekler
Çiçekler türlere bağlı olarak uygun bir gelişme devresine eriştikten sonra
mutlak surette dikkatli bir şekilde kesilmelidir. Herbir sınıf için özel hükümlere bağlı
olarak , gösterilecek toleranslar ayrı ilavelerde verilir. Çiçek sınıflarının tamamında
aranan özellikler:
- bütünlük : hazırlanan bu standartlar çiçeklerin kalite ve görünümünü iyileştirmek amacıyla bitkilerin yetiştirilmesi ve kesim sonrasında yapılan uç, yan sürgün, yan tomurcuk, diken alımı gibi iz oluşturan işlemlerin uygulanmasını engellemez.
- tazelik
- hayvansal zararlardan arilik
Kesme çiçeklerin gelişmesi ve. kondisyonu bozulmadan pazarlanacağı yere kadar ulaşmasını sağlamak amacı ile yapılan yükleme, taşınma ve. indirme gibi işlemlere dayanıklı olmalıdır.

B - Sınıflandırma
Kesme çiçekler aşağıdaki şekilde üç sınıfa ayrılırlar
(i) Ekstra Sınıf
Bu sınıfa giren kesme çiçekler mutlaka en iyi kalitede olmalıdır. Ait oldukları tür ve çeşitlerinkarakteristikterinin mutlaka tam olarak Göstermelidir.
Çiçeklerin bütün kısımları mutlaka:
- hayvansal ve bitkisel orijinli parazit ve zararlarından ari olmalı,
- görünüşe etki eden görülebilir dış kaynaklı zararlılardan ari olmalı,
- çizilmemiş olmalı,
-çiçek sapları, tür ve çeşitlere uygun olarak, çiçekleri taşıyabilecek yeterli sertlik ve kuvvette olmalıdır. (ii) ISınıf
Bu sınıfa giren kesme çiçekler mutlaka iyi kalitede olmalıdır. Çiçekler ait oldukları tür ve çeşitlerin özelliklerini mutlaka göstermelidirler. Çiçeklerin bütün kısımları mutlaka; - hayvansal ve bitkisel orijinli parazitlerin zararları hemen hemen
- görünüşlerini bozan dış etki zararlılarından ari olmalı,
- çizilmemiş, ezilmemiş olmalı,
- gelişme bozukluğu bulunmamalı ve
- çiçek sapları tür ve çeşitlere uygun, çiçekleri taşıyabilecek sertlik ve
kuvvette olmalıdır.
(iii) II. Sınıf
Kalite özellikleri itibariyle üst sınıflara girememekle birlikte yukarıda belirtilen özelliklerin en azından bîr kısmını gösteren çiçekler bu sınıfa girer. Bu sınıfa gireri çiçeklerde aşağıdaki hatalar olabilir:
-hastalık, parazit ve ilaç uygulamaları sonucu hafif zararlanmalar,
- hafifçe gözükebilir dış etmen zararları,
-hafif çizilme .ezilme,
- hafif şekil bozukluğu ve
-daha az kuvvet ve sertlikte çiçek saplan
izin verilen hatalar mahsulün saklanma Kalitesine , görünümüne ve kullanılabilme özelliklerine olumsuz yönde etki etmemelidir.

III - CİCEKLERİN BOYLARINA GÖRE HAZIRLANMASI
Kesme çiçekler en azından aşağıdaki ölçülere uyacak bir şekilde boylarına göre sınıflandırılmalıdır.
Kod : Uzunluk:
5 cm den daha kısa olan çiçekler veya sapsız olarak pazarlanan çiçekler
5 5-15 cm
10 10- 15 "
15 15-20 "
20 20-30 "
30 30-40 "
40 40-50 "
50 50-60"
60 60-80"
80 80-100"
100 100-120"
120 120 cm den daha uzun olanlar.
Bu uzunluklara çiçek (kafa) boyları dahildir.
Demet, buket, kutu ve benzeri üniteler içerisinde satışa sunulan çiçekler arasında en az ve en çok boy farkı aşağıdaki ölçüleri geçmemelidir. -15 ve daha aşağıdaki kodlar için 2,5 cm,
- 20 ile 50 kodları (dahil) için 5.0 cm ve
- 60 ve daha yukarı kodlar için 10.0 cm dir, (dağılmış demetlerde takdim edilen
çiçeklerde bu fark iki katına çıkabilir. İri çiçekli krizantemlerde 20-50 kodları
arasında ise fark 20 cm ye kadar çıkabilir).
IV-TOLERANSLA İLGİLİ KURALLAR
Kalite ve boylara bağlı kalarak Herbir sınıf için zorunlu özellikleri karşılamayan çiçekler için aşağıda verilen toleranslara izin verilebilir.
A-Kalite Toleransı
Tek olarak satılan çiçeklerin dışında ağırlık veya sayı üzerinden satılan demet, buket, kutu ve benzeri şekillerde satışa sunulan her ünitede kalite açısından aşağıdaki toleranslar verilebilir.


(i) Ekstra Sınıf
Satış yöntemine bağlı olarak sayı ve ağırlık üzerinden çiçeklerin %3 ü hafif hatalı olabilir. Bu hata, sayı ve ağırlık birimleri halinde prezente edilen çiçeklerin tek düzeliğini etkilememelidir.
(ii) I.Sınıf
Satış yöntemine göre sayı ve ağırlık üzerinden çiçeklerin %5 i hafif hatalı olabilir. Söz konusu hata, sayı ve ağırlık yönünden satılan çiçeklerin bütünlüğünü bozmamalıdır.
(iii) ll.Sınıf
Ürün sahip olması gereken özelliklerden %10 oranında sapma gösterebilir. Bu %10 luk hatanın yarısı hayvansal ye bitkisel orijinli parazitlerden ileri gelmiş olabilir, izin verilen bu tolerans hiç bir şekilde çiçeklerin kullanılabilirliliğine olumsuz yönde etki etmemelidir.
B-Boya ilişkin Toleranslar
Ağırlık ve sayıya göre satılan çiçeklerin herbir ünitesi için izin verilen boy
toleransı aşağıdaki şekildedir. . ,
Herbir sınıf içerisine giren çiçekler, ait olduğu boy kodu içerisinde %10 luk bir boy farkı gösterebilir. Çiçeklerin boylan hiç bir şekilde ait olduğu boy kodunun en alt sınırının altına düşmemelidir.
V-ÜRÜNÜN SUNULMASINA İLİŞKİN KURALLAR*
A-Tekdüzelik
Demet, buket...... kutu ve benzeri üniteler halinde hazırlanan mahsûl aynı cins,
tür ve çeşide (varyete) ait çiçeklerden oluşmalı, kalitesine uygun sınıfı içerisinde yer almalı ve gelişme açısından aynı düzeyde olmalıdır.
Aynı kalite sınıfa girmek ve uygun bir şekilde işaretlenmek koşuluyla farklı cins tür ve çeşitteki çiçek karışımlarına veya çiçek-yeşitlik kanşımlarınada müsaade edilir. Karışımın görülebilir kısmı , ünitesinin tamamını temsil edecek şekilde olmalıdır.
* Satışa sunulan ünite içerisinde bulunan çiçek sayısına bağlı kalmakla beraber % 5 in altındaki hatalar pratikte tolerans yüzdesi açısından sıfır olarak kabul edilir. Küsürlü yüzdelerde (0,5 veya daha büyük küsürtü sayılar kendisinden sonra gelen tam sayıya tamamlanır.

B-Paketleme
Paketleme. işlemi çiçeklerin uygun bir şekilde korunmasını sağlayacak şekilde yapılmalıdır. Çiçeklerin paketlenmesinde kullanılan kağıt ve benzeri materyeller yeni ve temiz olmalıdır. Bu materyaller ürünü iç ve dış zararlanmalardan korumalıdır. Gazete kağıdının kullanıldığı durumlarda, gazete kağıdı çiçeklere doğrudan temas etmemelidir
C-Sunuş
Demet, buket, kutu ve benzeri şekillerde satışa sunulan üniteler içerisinde
bulunan çiçek sayısının 5, 10 ve 15 veya 10'un katları kadar olması zorunluluğu vardır.
Ancak, bu kural aşağıdaki durumlarda uygulanmaz: . ...
a) Normalde tek olarak satılan çiçekler,
b) Normalde ağırlık üzerinden satılan çiçekler,
c)Satıcı ve alıcı arasında çiçek sayısı üzerinden yapılan özel anlaşmalarda
VI- ÜRÜNÜN PAZARLANMASINA İLİŞKİN KURALLAR
Aşağıda belirtilen özellikler ya paketlenen çiçeklerin paketleri üzerine bir fatura şeklinde yapıştırılır veya kontrol servisinin kolayca görebileceği bir yere detaylı bir liste halinde konulur.
A-Tanınması
-Paketleyen ve/veya gönderenin adı ve adresi veya resmi olarak kabul edilen kod damgası.
B-Ürünün Özelliği
- cinsi veya türü (ikili botanik adı),
- varyetesi (çeşidi) veya çiçek rengi,
- gerektiğinde "karışık" kelimesi ( veya eşdeğer bir ifade )
kullanılmalıdır.
C-Ürünün Orijini -Ürünün orijini ve tercihen yetiştirildiği yer, bölge veya yöre


D-Ticari Özellikleri
Sınıfı
-uygulanabilir boy, (boy kodu) veya maksimum ve minimum boylar
-ürünün sayı veya ağırlık üzerinden demet veya sap veya net
âğırlığının demet ve sayısal olarak içeriği .
Bîr ünite içerisinde prezente edilen çiçek sayısı, V/C bölümünde önerilen uymadığı zaman , ünite içerisinde bulunan çjçek sayısinin tam olarak belirtilmesi gerekir.
G-Resmi Kontrol işareti (Mühür) -isteğe bağlı
Bu standart ilk defa 1980'de yayınlanmış; 1982 ve 1985 de düzeltilmiştir.

Bu konuyu yazdır

  Çim Tohumlarının Tür ve Çeşitlerinin Karşılaştırılması
Yazar: Livadi - 04-07-2010, 07:51 AM - Forum: Peyzaj Mimarlığı - Yorum Yok

Çim Tohumlarının Tür ve Çeşitlerinin Karşılaştırılması

Derecelendirmede 6 en dayanıklı, 1 en hassas dır.


1) Lolium perenne

Gölgeye dayanıklılık : 3
Kurağa dayanıklılık : 2
Soğuğa dayanıklılık : 2
Sıcağa dayanıklılık : 2
Aşınmaya dayanıklılık : 2
Çimlenme süresi : 4-10 gün
Gübre ihtiyacı : orta

2) Festuca rubra

Gölgeye dayanıklılık : 6
Kurağa dayanıklılık : 4
Soğuğa dayanıklılık : 4
Sıcağa dayanıklılık : 3
Aşınmaya dayanıklılık : 2
Çimlenme süresi : 7-15 gün
Gübre ihtiyacı : az

3) Festuca rubr.ovina

Gölgeye dayanıklılık : 4
Kurağa dayanıklılık : 4
Soğuğa dayanıklılık : 4
Sıcağa dayanıklılık : 5
Aşınmaya dayanıklılık : 2
Çimlenme süresi : 7-15 gün
Gübre ihtiyacı : az

4) Festuca rubr.rubra

Gölgeye dayanıklılık : 6
Kurağa dayanıklılık : 4
Soğuğa dayanıklılık : 4
Sıcağa dayanıklılık : 3
Aşınmaya dayanıklılık : 2
Çimlenme süresi : 7-15 gün
Gübre ihtiyacı : az

5) Festuca rubr.comutata

Gölgeye dayanıklılık : 5
Kurağa dayanıklılık : 4
Soğuğa dayanıklılık : 3
Sıcağa dayanıklılık : 5
Aşınmaya dayanıklılık : 4
Çimlenme süresi : 7-15 gün
Gübre ihtiyacı : az

6) Festuca arundinacea

Gölgeye dayanıklılık : 5
Kurağa dayanıklılık : 5
Soğuğa dayanıklılık : 3
Sıcağa dayanıklılık : 6
Aşınmaya dayanıklılık : 6
Çimlenme süresi : 7-15 gün
Gübre ihtiyacı : orta

7) Festuca rubr.trichophylis

Gölgeye dayanıklılık : 5
Kurağa dayanıklılık : 5
Soğuğa dayanıklılık : 4
Sıcağa dayanıklılık : 5
Aşınmaya dayanıklılık : 5
Çimlenme süresi : 7-15 gün
Gübre ihtiyacı : orta

8 ) Poa pratensis

Gölgeye dayanıklılık : 2
Kurağa dayanıklılık : 3
Soğuğa dayanıklılık : 6
Sıcağa dayanıklılık : 5
Aşınmaya dayanıklılık : 3
Çimlenme süresi : 12-21 gün
Gübre ihtiyacı : yüksek

9) Trifolium repens

Gölgeye dayanıklılık : 3
Kurağa dayanıklılık : 3
Soğuğa dayanıklılık : 5
Sıcağa dayanıklılık : 4
Aşınmaya dayanıklılık : 3
Çimlenme süresi : 12-21 gün
Gübre ihtiyacı : yüksek

10) Agrostis tennuius

Gölgeye dayanıklılık : 5
Kurağa dayanıklılık : 1
Soğuğa dayanıklılık : 5
Sıcağa dayanıklılık : 4
Aşınmaya dayanıklılık : 1
Çimlenme süresi :12-18 gün
Gübre ihtiyacı : orta

11) Dichondra repens

Gölgeye dayanıklılık : 5
Kurağa dayanıklılık : 1
Soğuğa dayanıklılık : 4
Sıcağa dayanıklılık : 4
Aşınmaya dayanıklılık : 1
Çimlenme süresi : 12-18 gün
Gübre ihtiyacı : yüksek

12) Agrostis stolanfera

Gölgeye dayanıklılık : 4
Kurağa dayanıklılık : 2
Soğuğa dayanıklılık : 4
Sıcağa dayanıklılık : 4
Aşınmaya dayanıklılık : 1
Çimlenme süresi : 12-18 gün
Gübre ihtiyacı : yüksek

Bu konuyu yazdır

  Tahıl - Baklagil Ekim Nöbeti Sistemi
Yazar: Livadi - 04-07-2010, 07:43 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum Yok

TAHIL-BAKLAGİL EKİM NÖBETİ SİSTEMİ
Genel olarak yağışa dayalı kuru tarım alanlarında tahıl- baklagil ekim nöbeti seçenekleri tercih sıralamasında ilk sıralarda yer almaktadır. Ekim nöbetinde yer alacak ürünlerin seçiminde bölgenin iklim, top*rak, sosyal ve ekonomik şartları göz önüne alınarak belirlenmektedir. Bu açıdan her bölge için farklı seçenekler bulmak mümkündür. Bu sistem da*ha çok Orta Anadolu Bölgesi koşullarında yaygın bir biçimde görülmekte*dir. Çiftçi etkili bir nadas uygulaması yapmıyorsa zaten nadas süresince toprağı 14 ay gibi bir süre boş bırakmasının anlamı olmayacaktır. Bu dö*nemde ilave bir ürünle ayrıca ek gelir de sağlamaktadır. Bu bölge'de da*ha çok baklagillerden nohut ve mercimek yazlık olarak ekilmektedir. Son zamanlarda geliştirilen yeni çeşitlerle kışlık mercimek yetiştiriciliği de şanslı görülmekte, nadas alanlarında geniş sahalarda ekileceği düşünül*mektedir. Doğu Anadolu Bölgesinde hayvancılığın daha yoğun olduğu düşünülürse burada nadas boyunca yemlik baklagillerin yetiştirilmesi da*ha uygun görülmektedir. Güneydoğu Anadolu Bölgesinde ise uzun yıllar*dır nadasın yerini geniş alanlarda kışlık mercimek almaktadır.
Tahıl-Baklagil ekim nöbeti kısaca aşağıda sıralanan sebeplerden dolayı tercih edilmektedir. Bu sistem;
- Toprağı su ve rüzgar erozyonuna karşı korur.
- Yabancı ot ve zararlıları kontrol altına alır.
- Boşta kalan işgücünü değerlendirir.
- Toprağın yapısını düzeltir.
Kuru tarım alanlarında nadas-tahıl sistemindeki nadas yerine baklagillerin sokulması suretiyle verimin artırılması hedeflenmektedir. Bu alan*larda nadas yerini alacak bitki sayısı sınırlıdır. Bu amaçla ilk akla gelen tek yıllık baklagil yem bitkileri (fiğ, yem bezelyesi vb), mercimek ve nohut*tur. Baklagiller derine inebilen kazık kökleri ve havadaki serbest azotu toprağa fikse etmeleri sonucu toprağı azot ve organik madde yönünden zenginleştirmektedir.
Tahıl—Baklagil ekim nöbeti sisteminde önemli bir husus nadas buğday ekim sisteminden farklı bir yetiştirme tekniği paketinin uygulanacağı*nı bilmektir. Bu sistemde toprak hazırlığından ürünün yetişme süresi bo*yunca bazı değişik uygulamalar göze çarpmaktadır.
Bölgeden bölgeye değişmekle birlikte toprak, iklim, sosyal ve ekonomik şartlar göz önüne alınarak; yağışın yetersizce toprağın fakir olduğu yerlerde yeterli ürün alınabilmesi için araya bir nadasın konulması tavsi*ye edilmektedir. Bu amaçla iki, üç ve dört yıllık ekim nöbeti sistemleri öne*rilmektedir. Bölgedeki baklagillerin önemi ve yetiştirilebilirle imkanlarına bağlı olarak değişik ekim nöbeti sistemleri uygulanabilir. Bunlar aşağıda sıralanmaktadır.
Buğday/arpa - fiğ - nadas
Buğday/arpa - mercimek -nadas
Buğday/arpa - nohut-nadas,
Buğday/arpa - nadas-buğday- mercimek
Buğday/arpa - nadas-buğday-nohut
Yıl içersinde yağışı yeterli ve toprakları verimli yerler için de nadas uygulanmadan;
Buğday/arpa - yazlık mercimek Buğday/arpa - nohut Buğday/arpa kışlık yem bezelyesi. Buğday/arpa kışlık fiğ
Buğday/arpa - kışlık mercimek ekim nöbeti sistemleri gibi seçeneklerinden birisi tercih edilebilir.
Tahıl- baklagil ekim nöbeti sisteminde tohum yatağı hazırlığı:
Baklagil için: Buğday hasadından sonra kışlık bir baklagil ekimi düşünülüyorsa hemen anızın fazla kesek çıkarmadan bozulması gerekmek*te, daha sonra ekim öncesi diskaro, kazayağı +tırmık takımı gibi aletlerle toprak iyice düzeltilmelidir. Yazlık baklagil ekilecekse anızın bozulması iyice geciktirilir. Böylece ilk yağışlarla hem tarlada dökülen buğdayların, hem de yaz boyunca gelişip tohumlarını döken otların çimlenmesi sağlanmış olup, anız bozma işlemi sırasında bunları.da yok etme imkanı ola*caktır. Sonbahardan soklu pulluk ya da goble disk gibi aletlerle tarla sü-rülü kışı geçirdikten sonra erken ilkbaharda toprak yüzlek bir şekilde sü*rülerek kazayağı aleti ile ekim yapılır.
Buğday.için: Kışlık baklagilden sonra toprak hazırlığı genelde toprağın tavlı dönemine rastladığı için kolay olmaktadır. Özellikle ot için yem bitkisi yetiştiriciliğinde yada kışlık mercimek üretiminde bu ürünün hasat zamanı mayıs-haziran aylarına rastladığı ve o dönemde de toprakta he*nüz nem mevcut olduğundan, kolayca sürüm yapılabilmektedir.
Yazlık baklagillerin hasadı daha geçe kayrmakta, temmuz-ağustos aylarını bulmaktadır. Bu dönemde toprak iyice kurumakta, dolayısıyla tarla sürümünde daha iri kesekler oluşmaktadır. Her ne şekilde baklagil yetiştirilse de ürünü tarladan kaldırır kaldırmaz gölge tavında hemen kaza*yağı ile sürmek yeterli olmaktadır. Daha sonra buğday ekim zamanı ekimden önce tekrar kazayağı+tırmık takımı geçirilerek ekim yapılmalıdır.

Ekim Zamanı
Bakiagil-buğday ekim nöbetinde her ürün için uygun zamanlarda ekime özen gösterilmelidir. Kışlık ekimler ister buğday olsun, isterse baklagil olsun ekim ayı içersinde mutlaka ekilmelidir, yani ürünün kıştan önce çıkışını sağlaması gerekmektedir. Bu zaman Güneydoğu Anadolu Bölgesinde kasım ayına kadar sarkabilir. Yazlık ürünler de tohum yatağı hazırlığı
sonbahardan yapıldığı için, erken bir tarihte tarlaya girilebileceği anda ekilmelidir. Genelde bu mart nisan ayı içerisinde olmaktadır. Bazı yerler de nohutta çiftçinin bulut vurgunu denilen hastalıktan kaçmak için ekimi geciktirdiği mayıs ayı ortalarına kadar beklediği bilinmektedir. Bu gecikmenin verimde kayıplara yol açtığı utulmamalıdır. Nohudun da diğer baklagillerde olduğu gibi, tarlaya girilebildiği erken dönemde ekilmesindebüyük yararlar sağlanmaktadır.
Tohum Miktarı
Ekim nöbetinde ekilecek buğday ile nadas buğday sisteminde ekilecek buğday arasında tohum miktarı açısından bir farklılık yoktur. Genel de ekmeklikler için 16-18, makarnalıklar için 18-20, arpalar içindi 20-22kg/da tohumluk önerilmektedir. Kışlık mercimekte Fırat-87, Kafka gibi kırmızı renkli mercimeklerde 8-10kg/da, pul-11 gibi kışlık ve yeşil taneli mercimeklerde de 14-15kg/da dolaylıda tohumluk kullanılması yazlık iri taneli mercimeklerde ise 10-12kg/da tohumluk kullanılmalıdır.
Nohutta tane iriliği çok farklı olduğundan birim alana atılacak tohum
miktarını vermek daha doğru olacaktır. Genelde 1m2 'ye 40-50 tane nohut düşecek sıklıkta ekim yapılmasıönerilmektedir. Yem bitkileri için
tohumluk kullanmada bitkinin türeve çeşidine uygun tohum miktarı ile ekilmesi gerekmektedir. Mercimek için hububat mibzeri kullanılabilir. Anca atılacak tohum miktarı için mibzerin önceden mutlaka ayarlanması gerekmektedir. Nohutta bu mibzerler tanenin iriliğine bağlı olarak kırma durumu söz konusudur. O nedenle sıra arası mesafesi de göz önüne alınarak nohudu ekebilen bir mibzer ayarlanmalıdır.
Gübre Miktarı
Tahıl- baklagil ekim nöbetinde buğdayda kullanılacak gübre miktarı nadas- buğday sisteminden farklıdır. Bu sistemde ekmeklik buğdaylarda 8-9kg/da saf azota karşılık azotlu bir gübre kullanılması gerekmektedir. Makarnalıklarda 11-12 kg/da dolayında azota gereksinim vardır. Özellikle yağışlı yörelerde bu miktar biraz daha arttırılabilir. Bu sistemde fosfor*lu gübrelemede nadas-buğday sisteminde olduğu gibi 6kg/da saf fosfor kullanılmalıdır. Baklagillere gelince genelde yazlık ekilenlerde ekimle bir*likte 12kg/da diamonyum fosfatla ekim önerilmektedir. Bu miktar gübrele*mede 2kg/da saf azot ve 5.5 kg/da saf fosfor verilmiş olur. Kışlık bakla*gillerde daha sonra ilkbaharda azotun 4kg/da tamamlanmasında yarar vardır.
Yabancı ot Kontrolü
Bu sistemde en önemli uygulamalardan biri ot mücadelesidir. Özellikle çiftçi baklagil ekili dönemde ot mücadelesini önemsememektedir. Halbuki otun hem baklagil hem de daha sonra ekilecek buğday verimin*de büyük kayıplara yol açtığı görülmüştür. Bu nedenle baklagil ekili dö*nemde mutlaka ot mücadelesi yapılmalıdır. Yazlıklar için Zirai Mücadele Enstitülerinin önerdiği kimyasallar kullanılmalıdır. Kışlıklar içinse henüz uygun bir ot öldürücü yoktur. Bu durumda mutlaka elle ot alımı yapılma*sı gerekmektedir. Baklagil ekili dönemde yabâncıot mücadelesi yapıl*mazsa, bir sonraki buğdayda verim kayıplarının ciddi boyutlarda olduğu görülmüştür. Örneğin hiç ot kontrolü
yapılmayan yazlık mercimekte verim kaybının %20 dolayında olduğu, kışlık ekilen mercimekte ise bu kaybın %50 nin üzere çıktığı, aynışekilde ertesi yıl bu alana ekilen buğdayda da ot kontrolü yapılan baklagillerden sonra ekilen buğdaya oranla daha dü*şük verim alındığı görülmüştür.
Buğday ekili yılda yabancı ot mücadelesi nadas-tahıl sisteminde olduğu gibi 2.4-d'li ilaçlarla ilkbaharda kardeşlenme döneminde yapılmalıdır.

Bu konuyu yazdır

  Ekolojik Tarım İlkeleri -PDF
Yazar: Livadi - 04-06-2010, 04:38 PM - Forum: Organik Tarım - Yorum (2)

Ekolojik Tarım İlkeleri Giriş

İçindekiler;

Aşağıdaki ilkeler ekolojik tarımın içinden yeşerdiği ve
geliştiği köklerdir. Bunlar, ekolojik tarımın dünyaya
yapabileceği katkıları, her türlü tarım faaliyetini küresel
ölçekte ileriye taşıyacak bir anlayışı ifade ederler.

Devamı eklentideki dosyadadır.


BURDAN

Bu konuyu yazdır

  Organik Tarım: Dünyada Durum,Türkiyede Sorun
Yazar: Livadi - 04-06-2010, 04:26 PM - Forum: Organik Tarım - Yorum Yok

Günümüzde tarım artık sadece çiftçilik, gıda bir tek beslenme anlamına gelmiyor. Tarım kesimi kamu politikaları açısından giderek daha büyük bir önem kazanmakta. Tüketicilerin gıda güvencesi ve kalitesi beklentisi de durmaksızın artış gösteriyor. Bu tablo karşısında tarım politikalarında yeni arayışlar kaçınılmaz. İşte bu arayışların meyvelerinden bir tanesi, belki de en önemlisi organik tarım.

“Organik” sözcüğü tüketicinin zihninde doğallık ve sağlık çağrışımı yapıyor. Organik tarım ya da diğer adıyla ekolojik tarım ise bunun ötesine geçen bir anlama sahip.

Uluslararası Organik Tarım Hareketleri Federasyonu IFOAM’a göre organik tarım toprak, ekosistem ve insan sağlığını muhafaza eden bir üretim sistemi. Olumsuz etkileri görülen girdiler yerine ekolojik süreçler, biyoçeşitlilik ve yerel koşullara uygun üretim döngülerine dayanıyor. Gelenek ve bilimi çevreyi koruyacak, adil üretim ilişkilerini teşvik edecek ve herkesin yaşam kalitesini arttıracak şekilde birleştirmeyi hedefliyor.

Görüldüğü üzere sadece çiftçilikten değil, bir değer sisteminden bahsediyoruz. Modern organik tarım hareketinin kökeni, tarımda sentetik gübre kullanımı ve mekanikleşmenin yaygınlaştığı 20 Yüzyılın ilk yarısına dayanıyor. Gelişmelerden endişe duyan öncü biliminsanları geleneksel tarım yöntemleri üzerine incelemeler yapmaya başlıyor. Ardından tarla denemeleri geliyor. Bir bakıma gelenek yeniden keşfediliyor.

Organik tarım 1970’li yıllara kadar gölgede kalıyor. Derken yeni toplumsal hareketlerin, özellikle çevreciliğin yükselişe geçmesiyle birlikte organik üretime ve ürünlere yönelik büyük bir ilgi doğuyor. 1980’ler organik üretimin farklı ülkelere – ve bu arada Türkiye’ye – yayıldığı, 1990’lar ise organik ürünlere olan talebin patladığı yıllar. O günden bu yana yüksek büyüme potansiyelinden hiçbir şey kaybetmeyen organik tarım piyasası günümüzde 50 milyar Dolarlık bir büyüklüğe ulaşmış durumda.

Aslına bakarsanız organik tarımın dünya tarımı içindeki payı marjinal olmanın ötesine geçmiyor. Dünya genelinde 30-35 milyon hektarlık bir arazide organik üretim yapılıyor. Bu rakam toplam tarımsal arazilerin yüzde birinden az.

Buna karşılık organik tarımın yarattığı katma değer büyük. Organik ürünlere olan talebin % 97’si Kuzey Amerika ve Avrupa’dan, yani dünyanın satınalma gücü en yüksek bölgelerinden geliyor. Konvansiyonel alternatifler yerine organik ürünleri tercih eden tüketiciler, bunların daha üstün nitelikleri olduğunu düşünüyor. Dolayısıyla organik ürünler için belirli bir kalite primini ödemeyi göze alıyor. Bu sayede organik üretime geçen tarımsal işletmelerde verimliliğin düşmesine rağmen ciddi bir gelir artışı yaşanıyor.

Ancak organik ürünlere olan talep esnek. Konvansiyonel ürünlerle fiyat makasının fazla açılması talebin azalması anlamına geliyor. Bu nedenle organik sektöründe pazarlama büyük önem taşıyor.

Organik tarımın çiftçilerin gelirini yükseltmenin yanı sıra birçok faydası daha var. Her şeyden önce organik üretim daha çok işgücü gerektiriyor. Böylelikle tarımsal istihdam artıyor, organik tarımın yaygınlaştığı bölgelerde işsizlik sorunu bir nebze olsun hafifliyor. Kırsal turizm ve ekoturizm imkanları da gündeme geliyor. Kısacası organik tarım kırsal kalkınmaya ve iç göç gibi sosyoekonomik sorunların çözümüne katkı sağlıyor.

Bütün bunlar piyasa mekanizması çerçevesinde olanlar. Organik tarımın bir de parayla ölçülemeyen faydaları var. Çevrenin korunması, biyoçeşitliliğin ve kırsal peyzajın muhafaza edilmesi gibi. Yapılan çalışmalar konvansiyonel tarımdan organiğe geçisin iklim değişikliği gibi küresel sorunlar üzerinde bile olumlu etkisi olduğunu gösteriyor.

Gelelim ülkemizdeki duruma. Türkiye’de organik üretim 1985 yılında, Avrupa’ya ihracat amacıyla özel bir firma tarafından başlatılıyor. İlk başta geleneksel ihraç ürünlerinde ve sözleşmeli tarım uygulaması aracılığıyla. Günümüzde ise 15.000 tarımsal işletme 165.000 hektarlık arazi üzerinde, 250 farklı üründe organik üretim gerçekleştiriyor. Ege Bölgesi üretimde en başta geliyor. Ürünler arasında ise organik pamuk.

Buna karşılık Türkiye’nin dünya organik tarım piyasasından aldığı pay oldukça düşük. Resmi rakamlara göre ihracat yaklaşık 30 milyon Dolar. Tahminler iç tüketimin 5 milyon Dolar seviyesinde olduğu yönünde. Rakamları üst üste koyduğumuzda dünya piyasasının yüzde biri bile etmiyor. Oysa Avrupa’ya yakın olması ve iklimsel çeşitliliği gibi coğrafi özellikleri dikkate alındığında Türkiye hem ticari hem de zirai açıdan organik tarım için ideal bir ülke.

Peki, sorun ne? İç tüketim açısından bakacak olursak ülkemizin kişi başına düşen gelir seviyesinin güçlü bir talep yaratmaya yetmeyeceği ortada. Son zamanlarda sayısı artan organik semt pazarları tüketicinin organik ürünlere daha ekonomik olarak erişmesi açısından faydalı olsa da bu durum değişecek gibi gözükmüyor.

Dolayısıyla ülkemizin esas olarak ihracata yönelmesi gerekiyor. Burada mevzuat ve sertifikasyon altyapısı açısından bir sorunumuz yok. 2004 yılında kabul edilen organik tarım mevzuatının getirdiği, Avrupa Birliği’ne denk denetim kuralları ile organik ihracatı hacim olarak azalmış, buna karşılık ihracattan elde edilen ortalama birim kazanç artmış durumda. Organik üretim yapan çiftçilere yönelik teşvikler de yerli yerinde.

Esas eksikliğimiz pazarlama ve üretim organizasyonunda gözüküyor. Ama üretim ve pazarlamada değil! Zira organik tarımda pazarlama fonksiyonunun üretime göre mutlak bir önceliği var. Özellikle iç piyasada görülen bir sorun organik kurallara göre üretilen, hatta Tarım ve Köyişleri Bakanlığı’ndan teşvik alan ürünlerin alıcı bulamayıp alelade konvansiyonel ürünler olarak satılmak durumunda kalması.

Niş ürünleri bir yana bırakacak olursak organik tarım ihracatında yüksek performans sağlamanın yolu uzun dönemli ve büyük ölçekli satış anlaşmaları yapılmasından, Batılı tedarik zincirlerine girilmesinden geçiyor. Sözleşmeli tarım uygulaması ile organik üretimin geniş ölçekte yaygınlaştırılması, bu amaçla çiftçilere gerekli eğitim ve geçiş süreci desteğinin sağlanması ancak böyle anlaşmalar kapsamında mümkün olabilir.

Üstelik bu modelin faydalarını görmek için uzaklara bakmaya gerek yok. İstanbul Halk Ekmek tarafından 2006 yılından beri yürütülmekte olan Alım Garantili Organik Tarım ve Organik Ekmek Üretim Projesi ideal bir örnek olarak önümüzde duruyor. Bu proje sayesinde Doğu Anadolu Bölgesi’nde 11 farklı ilde toplam 1500 çiftçi organik üretime geçmiş, bölgede kısa süre içerisinde Halk Ekmek’ten bağımsız bir organik buğday piyasası oluşmuş durumda.

İhracata yönelik üretimde benzer başarıların sağlanmasının yolu en azından ilk aşamada çokuluslu şirketlerle işbirliğine gidilmesi, Türk tarımına yabancı sermayenin çekilmesinden geçiyor. Organik tarıma yönelik teşviklerin çiftçilere değil, bu tür projelere yönlendirilmesi cesaret gerektiren, ancak etkili bir çözüm olabilir. Nasılsa sonunda kazanan yine çiftçiler olacak. Daha doğrusu hem çiftçiler hem de Türkiye olacak.

Bu konuyu yazdır

  Su Kalitesi Ders Notu
Yazar: Mr.Muhendis - 04-06-2010, 02:01 PM - Forum: Ders Notları - Yorum (5)

Aşağıdaki bağlantılardan dosyaları indirebilirsiniz. Dosyalardan ilki .doc uzantılı, ikincisi ise .pdf uzantılıdır.

BURDAN


ALTERNATİF

İndirmek İçin Tıklayın

Yazarlar: Nuri MUNSUZ & İlhami ÜNVER

Bu konuyu yazdır

  Bitkilerde Tuz Stresine Toleransın Belirlenmesinde Kullanılan Biyokimyasal Yöntemler
Yazar: Mr.Muhendis - 04-06-2010, 11:59 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Sunu şeklinde olup aşağıdaki linkten indirebilirsiniz.


TIKLAYIN

Bu konuyu yazdır