| Hoşgeldin, Ziyaretçi |
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.
|
| Kimler Çevrimiçi |
Şu anda 2505 aktif kullanıcı var. » (0 Üye - 2500 Ziyaretçi) Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex
|
| Son Yazılanlar |
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 57.522
|
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.881
|
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 466
|
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.065
|
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.684
|
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.468
|
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.963
|
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.369
|
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.603
|
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.624
|
|
|
| Dünyanın Ağaçta Yetişen En Büyük Meyvası: Jakfruit |
|
Yazar: Livadi - 04-14-2010, 07:00 AM - Forum: Bahçe Bitkileri
- Yorum Yok
|
 |
Tropik bölgelerde yetişen Jakfruit (Artocarpus heterophyllus) dünyanın en büyük meyvesini meydana getirmektedir. Sıcak ve yılın her döneminde yağışlı bölgeler-de iyi gelişen ağacın meyveleri bir basketbol topu büyüklüğündedir. Bu ağaçların bulunduğu otlaklarda beslenen hayvanlar için ağaçtan düşen meyveler tehlike arz edebilmektedir. Nemli, drenajı iyi ve verimli killi topraklarda güzel gelişme gösterir. Üçüncü yıldan itibaren meyve vermeye başlar. Jackfruit, nangka ve jaca olarak da tanınmaktadır.
Anavatanı Hindistan ve Güneydoğu Asya’dır. Yüksekliği 25-30 m ye kadar ulaşabilir. Bu özelliği nedeniyle rüzgar kıran bitkisi olarak da yararlanılmaktadır. Güzel ve görkemli bir görünüşe, büyük, yayvan bir taca, düzgün ve kuvvetli koyu-gri renkli kalın bir gövdeye sahiptir. Seyrek dallanma gösterir. Genç ağaçlarda tepe sürgünler kesilerek yan dal oluşumu sağlanarak, 3-4 ana dallı bitki tacı oluşturulmak-tadır. Erkek ve dişi çiçekler aynı bitki üzerinde fakat farklı yerlerdedir. Ağacın çoğaltılması tohum ve aşıyla olmak-tadır. Tohumları 1-8 haftada çimlenebilmektedir. İklim özelliklerine göre değişmekle birlikte hasat Ocak-Haziran döneminde olmakta fakat tüm yıl hasat yapılan bölgeler de bulunmaktadır. Mey-ve ağırlığı anavatanı olan Hindistan’da 45 kg’a ulaşırken, diğer bir yetişme alanı olan Florida’da (ABD) ise 15 kg kadardır. Aşırı iri meyveler iyi bir gıda stoğu olarak görülmektedir. Meyvenin büyüklüğü 90 cm’ye kadar ulaşabilmektedir. Kerestesi müzik aletleri, mobilya, gemi direği yapımı gibi çok değişik amaçlarla kullanılmaktadır.
Meyvenin şekli ve büyüklüğü çok değişkendir. Meyve küresel, oval veya oblong (uzun silindir) şeklinde olabilir. Meyvenin en dışında yeşil renkte, dikenimsi ve etli bir kabuk bulunur. Yeşil kabuğunun altında kahverengi, pürüzsüz sert bir kabuk mevcuttur. Meyve içerisinde bulunan lateks, kauçuk yapımı için uygun olmamakla birlikte içermiş olduğu yaklaşık % 85 oranındaki reçine ile cila yapımı için çok değerlidir. Meyvenin yenilen kısmı tohumlarıdır. Bu tohumlar sert kabuk içerisinde genellikle küçük meyvelerde üçü meyvenin sağ tarafında üçü de meyvenin sol tarafında olmak üzere her biri iri bir patates büyüklüğündedir. Büyük meyvelerde tohum miktarı daha da fazla olabilmektedir.
Tohumlar patates gibi pişirilerek yenmektedir. Muz ile ananas arası bir tadı vardır. Odun ateşinde tohumların kızartması çok tercih edilmektedir. Hindistan’da patates, fasulye vb. gibi sebzelerle acılı yemeği (curry) yapıl-maktadır. Meyve salatalarında kullanıl-makta, dondurma ve krema ile birlikte de servis edilmektedir.
Konserve olarak 60 haftaya kadar saklanabilmektedir. Yaprakları mısır ve hindistan cevizi kabukları ile birlikte kavrulup hindistan cevizi yağı ile birlikte karıştırılarak veya tek başına ülsere karşı kullanılmaktadır. Sirke ile karıştırılmış lateksi çıban, yılan sokmaları ve beze oluşumunda tedavi amaçlı önerilmektedir. Köklerinden elde edilen ekstraktlar astım, ateş, deri hastalıkları ve ishale iyi gelmektedir. Ağaç kabuklarının sakinleştirici etkileri söz konusudur.
![[Resim: acpsud.jpg]](http://i41.tinypic.com/acpsud.jpg)
|
|
|
| Sulak Alanlar |
|
Yazar: Livadi - 04-14-2010, 06:50 AM - Forum: Tarımsal Yapılar ve Sulama
- Yorum Yok
|
 |
Doğal Zenginlik Müzeleri Sulak Alanlar
Yazar : Prof. Dr. Zafer AYVAZ
Gerek ekolojik gerekse ticari değeri yüksek, değişik türden binlerce canlının yaşamasına olanak sağlayan sulak alanlar, tropik ormanlarla birlikte yeryüzünün en fazla biyolojik üretim yapan ekosistemleridir ve başka hiçbir ekosistemle karşılaştırılamayacak işlev ve değerlere sahiptir. Bu özellikleri itibarıyla tüm dünyanın doğal zenginlik müzeleri olarak kabul edilmektedirler. Sulak alanlar başta su kuşları olmak üzere çok zengin yaban hayatını barındırmalarının yanısıra bölgenin su rejimini düzenler, iklimini yumuşatır, tortu ve zehirli maddeleri tutarak suyun kalitesini artırırlar. Balıkçılık, avcılık, sazcılık ve turizm faaliyetleriyle bölge ve ülke ekonomisine katkı sağlarlar.
Ülkemiz, coğrafi konumu, topoğrafik yapısı ve değişik iklim şartlarının oluşturduğu farklı ekolojik karakterdeki sulak alanlarıyla Avrupa ve Ortadoğu’nun en önemli ülkelerinden biridir. Günlük hayatımızda pek çoğumuzun çok fazla önemsemediği, verimsiz ve atıl alanlar olarak nitelediği, hatta uzun yıllar sıtma hastalığının kaynağı olarak görüldüğü için kuruttuğumuz sulak alanlar; doğal dengenin ve biyolojik çeşitliliğin korunmasındaki rollerinin anlaşılmasıyla ve ayrıca balıkçılık, sazcılık, turizm gibi faaliyetlerle ülke ekonomisine sağladığı katkılar nedeniyle tüm dünyada korunması öncelikli alanların başında yer almaya başlamıştır. Ülkemizde özellikle 1950’li yıllarda sıtma hastalığını önleme şeklinde başlayan kurutma çalışmaları, tarım toprağı elde etme amacıyla 1990’lı yılların ortasına kadar devam etmiştir. Ancak, kurutmalar sonucu elde edilen arazilerin pek çoğunda istenilen tarımsal üretime erişilememiş; bir kısım arazilerde çoraklaşma ve turbalıkların yanması gibi istenmeyen durumlarla karşılaşılmıştır. Ayrıca, yörenin su rejiminde meydana gelen bozulmalar ve iklimsel değişimlerin yanısıra birçok canlı türünün neslinin tehlikeye düşmesi veya yok olması gibi telafisi mümkün olmayan sorunlar meydana gelmiştir.
Türkiye farklı ekolojik karakterdeki zengin sulak alan habitatlarına sahip bir ülkedir. Batı Palearktik bölgedeki 4 ana kuş göç yolundan ikisinin Anadolu üzerinden geçmesi ülkemizdeki sulak alanların önemini daha da arttırmaktadır. Her yıl göçleri sırasında milyonlarca göçmen kuş iki kez ülkemiz üzerinden geçmekte ve Anadolu’daki sulak alanları kullanmaktadır. Yine yüzbinlerce su kuşu düzenli olarak ülkemiz sulak alanlarında kışlamakta ve kuluçkaya yatmaktadır. Türkiye pek çok kuş türünün neslini devam ettirebilmesi için anahtar ülke konumundadır. Bu nedenle Türkiye’deki sulak alanların korunması herhangi bir ülkedekinden daha fazla önem taşımaktadır.
Ramsar Sözleşmesi
2 Şubat 1971’ de Iran’ın Ramsar kentinde imzaya açılan "Özellikle Su Kuşları Yaşama Ortamı Olarak Uluslararası Öneme Sahip Sulak Alanların Korunması Sözleşmesi", bilinen adıyla “Ramsar Sözleşmesi”, doğa koruma konusunda düzenlenmiş ilk uluslararası sözleşmedir. Türkiye, Ramsar Sözleşmesi’ne Çevre Bakanlığı’nın kurulmasını takiben başlattığı girişimler sonucu 1994 yılında taraf olmuştur. Ramsar Sözleşmesi Taraflar Konferansında kabul edilen su kuşları ve balık kriterlerine göre yapılan değerlendirmeler sonucu ülkemizde 71 adet uluslararası öneme sahip sulak alan tespit edilmiştir. Ülkemiz, Seyfe Gölü, Sultan Sazlığı, Göksu Deltası, Kuş (Manyas) Gölü ve Burdur Gölünü 1994 yılında; Gediz Deltası, Kızılırmak Deltası, Akyatan Gölü ve Uluabat Gölünü ise 1998 yılında Ramsar Sözleşmesi Listesine dahil ettirmiştir. Türkiye, sözleşmeye taraf olduktan sonra sulak alanların drenajını öngören projeleri programından çıkarmış, ayrıca ekolojik karakterini olumsuz etkileyecek birçok projeyi de revize etmiştir.
Sulak Alanlarımız Ne
Durumda?
Geçmişte uygulanan projeler nedeni ile Ramsar Alanları da dahil olmak üzere pek çok sulak alanda hala problemler yaşanmaktadır. Örneğin sulak alanları besleyen akarsuların barajlarda tutulması, yönlerinin değiştirilmesi veya sistemden su alınması, tarım ve sanayiden kaynaklanan kirlenmeler nedeni ile su kalitesinin bozulması, sediment taşınması, yabancı türlerin sisteme bırakılması, saz yakılması ve kontrolsüz saz kesimi gibi nedenlerle büyük problemler yaşanmaktadır. Bu problemlerin yanı sıra, henüz çok az sayıda alanda yönetim planının hazırlanabilmiş olması, alanları yerinden yönetebilecek mekanizmaların bulunmayışı, kurum ve kuruluşlar arasında iletişim ve işbirliğinin yeterli düzeyde sağlanamaması gibi nedenler koruma çalışmalarında başarıyı engelleyen faktörler arasındadır. 30 Ocak.2002 tarihinde yürürlüğe konan Sulak Alanların Korunması Yönetmeliği, bu konuda uzun yıllar sıkıntısı çekilen hukuki boşluğu büyük ölçüde doldurmuştur. Özellikle yönetmelikle kurulan "Ulusal Sulak Alan Komisyonu" kurumlar arasında iletişim ve işbirliğinin geliştirilmesi bakımından önemli bir mekanizma olmuştur. 8. Taraflar Konferansı’nda kabul edilen, Ramsar 2003-2008 Strateji Planı da dikkate alınarak ilgili kamu kurum ve kuruluş uzmanlarının katılımı ile hazırlanan "Türkiye’nin 2003-2008 Ulusal Sulak Alan Strateji Planı" son derece önemli bir çalışma olup, sulak alanların korunması ve akılcı kullanımında tüm kurum ve kuruluşlar için rehber olacaktır.
|
|
|
| İsrailde Suyun Önemi |
|
Yazar: Livadi - 04-14-2010, 06:47 AM - Forum: Tarımsal Yapılar ve Sulama
- Yorum Yok
|
 |
İsrail’de Suyun Önemi
Yazar : Prof. Dr. Zafer AYVAZ
Dünya nüfusunun artması ve temiz su kaynaklarının azalması sebebiyle, önümüzdeki 15 yıl içinde kişi başına düşen kullanılabilir su miktarında % 35’lik bir azalma olacağı tahmin edilmektedir. Bu kıtlık, suyu 21. yüzyılın petrolü haline dönüştürecektir. Dünya Sağlık Örgütü, sudan kaynaklanan hastalıkların önüne geçmek için,temiz suyun önemine dikkat çekiyor Bu bakımdan temiz su temini ve suyun verimli kullanımı konusunda dünyada ileri araştırmalar yapılıyor. Su, İsrail için de çok önemli.
Bu alanda büyük atılımlar gerçekleştiren güney komşumuz, bu yıl dördüncüsünü düzenleyeceği “Uluslar arası Su ve Çevre Teknolojisi Haftası” kapsamında, 30 Ekim-1 Kasım 2007 tarihleri arasında kısa adı WATEC olan “Su Teknolojileri ve Çevre Kontrolü” konulu bir de fuar gerçekleştirecek. Hem bu fuarla ilgili bilgi vermek, hem de ülkenin su teknolojilerindeki konumunu göstermek amacıyla İsrail Sanayi, Ticaret ve Çalışma Bakanlığı, İsrail Çevre Koruma Bakanlığı ve İsrail Dışişleri Bakanlığının ortaklaşa düzenledikleri bir tanıtım gezisine davet aldım. Telaviv merkezli 3 günlük bu geziye dünyanın birçok ülkesinden çevre gazetecileri davetliydi.
Gezi kapsamında, Weizmann Bilim Enstitüsü, güneş enerjisi santrali, ileri atık su arıtma tesisi, deniz suyundan tatlı su üretme tesisleri, su sektöründe kullanılan plastikleri, filtreleri ve bağlantı elemanlarını üreten tesisler, su ürünleri üretim tesisi, ülkenin ana su tedarik işletmesi, gübrelerden biyogaz üreten tesis, Ziraat Fakültesi ve katı atık işleme tesisi gibi birçok işletme ziyaret edildi. Oldukça faydalı ve bilgilendirici olan bu gezinin su sektörüne yönelik izlenimlerimi sizlerle paylaşacağım. Bu gezide yakından gördük ki, Israil suya büyük değer veriyor. Temiz su kaynakları kısıtlı olduğundan atık sularbile arıtılarak büyük ölçüde kullanılıyor. Ülke, arıtılmış suyun kullanım miktarı açısından Kaliforniya’dan sonra dünyada ikinci.
Kurak bir iklim bölgesinde bulunan ülkede atık suların dörtte üçü arıtıldıktan sonra tekrar kullanılıyor ve kişi başına suyun geri kazanımı bakımından dünya lideri. Ikinci olan Ispanya’yla arasında büyük fark var. Orada atık suların geri kazanım oranı ancak %12.Telaviv’in güneyinde bulunan Shaf dan atık su arıtma tesisi, konusunda dünyadaki en büyük tesislerden biri.Toplam 2,3 milyon kişinin yaşadığı Telaviv bölgesinin 13 belediyesinden bu tesise yılda 130 milyon metreküp atıksu geliyor.
Ülkenin toplam su tüketiminin yaklaşık % 8’iburada arıtılarak, güneydeki Negev çölünü sulamada kullanılıyor. Tatlı su kaynaklarının kısıtlı olması İsrail’i bir başka konuda yine dünya birinciliği kürsüsüne çıkarmış durumda. Ã?u an için deniz suyundan “ters ozmoz” yöntemiyle içme suyu üreten dünyanın en büyük tuz giderme tesisi İsrail’de bulunuyor. Aşkelon’daki tesiste günde 330 bin, yılda 110 milyon metreküp içme suyu,tonu (57 x 1,3 kuruş) cent gibi dünyanın en düşük maliyetiyle üretiliyor.
Yap-işlet-devret yöntemiyle 250 milyon dolara yapılan ve 2005 yılında faaliyete geçen bu tesis 22 yıl boyunca deniz suyundan içme suyu üretecek.Bu tesisteki filtrelerle, suyun bir litresindeki tuz miktarı40.000 miligram’dan 300 miligram’a düşürülüyor.Tesiste uygulanan bir yenilik var ki bununla önemli bir enerji tasarrufu sağlanıyor ve maliyetler düşürülüyor. Buda, arıtılmış suyun basıncının ham tuzlu suya aktarılmasıyla gerçekleştirilen enerji geri kazanım sistemi.
Tesisin kendi enerji ihtiyacını karşılayan 80 MW gücünde bir de doğal gaz çevrim santrali var. Inşaat süresi dahil 25 yıllık kontratın bitiminde bu tesis Israil hükümetine devredilecek. Ã?lkenin yıllık su ihtiyacı 2 milyar metreküp. Bunun dörtte biri, yani 500 milyon metreküp su; tuzlu, acı ve atık suların arıtılmasıyla karşılanmakta.
Bu arıtma tecrübesinin getirdiği bir de ihracat potansiyeli var. 2006da tuzlu su arıtma teknolojileriyle ilgili olarak 72 milyon dolarlık dış satım gerçekleştiren Israil, kıt bulunan suyu verimli kullanmada da zirvede. Düşük basınçlı tarımsal sulama sistemleriyle, % 70-80 arasında bir su randımanına erişmiş durumdalar. Suyu bitkilere ihtiyaç miktarınca vermeye yarayan ve su israfına engel olan damlama sulama tekniği, ülkenin tarım arazilerinin % 60’ında uygulanmakta. ABD’de ise bu oran ancak % 6.
Damlama sulamayla bitkilere saatte 1 ile 20 litre arasında su vermek mümkün. Bu miktar, toprağın yapısına ve bitkinin türüne göre ayarlanabiliyor. Bu sistem, tuzlu ve acı sularla sulamayı da mümkün kılıyor. Ayrıca boruları toprağın50 cm altına gömerek de sulama yapılabiliyor. Bu yöntemin bir avantajı da, fosforlu gübreleri doğrudan bitkinin köklerine ulaştırması.
İsrail’de uygulanan bir diğer sulama metodu da “spray” sulama. Bu metotta her ağacın kendine mahsus bir püskürtücüsü var ve bu şekildeki sulamada % 85’lik bir randımana erişiliyor. Bu yön temde saatte 30 ile 300 litre arası su harcanıyor. Bütün bir alanın topluca sulanmasını gerektiren ürünlerde uygulanan bir diğer yöntem ise “sprinkler” metodu. Bu uygulamada suyun % 70-80 inden yararlanabilirken, açık sulama ile suyun ancak % 40’ından faydalanılıyor ve gerisi israf oluyor.
İsrail’de tarımsal sulama bilgisayar desteğiyle yürütülüyor. Sulama periyotları önceden programlanarak su israfı önleniyor. Normal su ve gübre miktarlarında bir sapma görüldüğünde sistem otomatik olarak kapanıyor. Toprağa gömülen rutubet sensörleri, toprağın su ihtiyacı konusunda sürekli bilgi akışı sağlıyor. Bitki gövdesinin ve meyvenin çapındaki değişiklikleri ölçen bazı özel sensörlerle sulama aralıkları belirlenebiliyor. Israil’de yıllık tarımsal üretim miktarı artarken, sulamadaki tasarruf yöntemleri sayesinde su tüketiminde bir azalma sağlanmış.
Ülkede tüketilen su miktarı1994’ten bu yana hiç değişmemiş.Sulama uygulamalarının kazandırdığı bilgi ve teknoloji birikimiyle Israilli firmalar, dünyadaki damlama sulama pazarının % 50’sini kontrol eder hale gelmişler. Bu konuda çalışan firmalar, üretimlerinin % 80’nini ihraç ediyorlar. Bunlar arasında yıllık bütçesi 400 milyon dolara erişen firmalar var. 2006 yılı verilerine göre, İsrail’in su sanayisiyle ilgili toplam ihracatı 900 milyon dolara ulaşmış. Bu rakamın % 45’ini sulama ve tarımsal projeler oluşturuyor. Su vanaları ve ölçme cihazları % 27’lik, mühendislik ve projelendirme ise % 13’lük bir paya sahip. Ülkenin su sektörünü ilk başta tarımsal şirketler oluşturmuş.
Ancak bu yapı değişiyor ve gittikçe çeşitleniyor. Ar-ge çalışmaları, tarımdan diğer su teknolojilerine doğru gelişim gösteriyor. Deniz suyunun, acı suların ve diğer tuzlu suların arıtılması, yer altı suyunun temini, kalite anlamında su güvenliği, atık suların geri kazanımı ve suyun saflaştırılması gibi konularda araştırmalar yoğunlaştırılmakta. 1950’lerde kurulan ulusal su şirketi Mekorot’un yıllık bütçesi 3 milyar dolar. Şirket yılda 600 milyon dolar’lık satış yapıyor. İsrail’in içme suyu ihtiyacının %90’ını, ülkenin toplam su tüketiminin %70’ini bu şirket karşılamakta.
Ülkenin kuzeyinin yağışlı, güneyinin kurak ve çöl olması nedeniyle suyun güneye taşınması büyük önem taşıyor. Bu kurak bölgeye1960’lardan bu yana 13 milyar metreküpten fazla su taşınmış. Bu da ülkeye su boruları, pompa istasyonları ve suölçme teknolojileri konusunda büyük bir ihtisas kazandırmış ve know-how satma imkanı doğurmuş.
Küresel ısınmanın ve iklim değişikliklerinin bir yansıması olarak bazı bölgelerimizde görülen yağış azlığı ve barajlarımızdaki su seviyelerinin düşmesi, ülkemizde suyun değerini yeniden düşünmemize vesile oldu. Artık su zengini olmadığımızı idrak etmiş durumdayız. Şu anda Israil kadar suya muhtaç ve onun önemini kavramış bir ülke değiliz belki, ama su konusunda pek yakında tehlike çanları bizim için de çalıyor olacak. Suyu tasarruflu kullanmada güney komşumuzdan alacağımız çok dersler var.
|
|
|
| Kavak Ağaçlarını Neden Keserler |
|
Yazar: Livadi - 04-14-2010, 06:43 AM - Forum: Peyzaj Mimarlığı
- Yorum Yok
|
 |
KAVAK AĞAÇLARINI NEDEN KESERLER
Atalarımız " Bir deli bir kuyuya taş atar kırk akıllı çıkaramaz" demişler. Bugünkü yazımız o cinsten bir yazı.
Hafta sonu bir günlüğüne Kırşehir ve İlçesi Mucur'a gittim. Mucur girişindeki Yolboyu dinlenme tesisinde aziz dostum Hacıbektaş Milli Eğitim Şube Müdürü, aslen Mucurlu olan Adem Öztürk bey karşıladı. Mucur ve Kırşehire en son beş sene önce gelmiştim. Beş senede bu iki şehirde de gözle görülür değişiklik olmuş .Sıra sıra kavak ağaçları neredeyse yok olmuş.
* - Aziz dostum ne oldu bu ağaçlara, hepsi yok olmuş. Adem bey...
* - Polenleri alerji yapıyormuş , vatandaşa kestiriyorlar.
Evet aslı olmayan uyduruk söz yüzünden sadece burada değil ülke genelinde her il ve ilçede bu katliam yapılıyor.
Oysa Üzerinde durulması gereken, polen alerjisinin sebebinin sadece kavaklar olmadığıdır. Çünkü, bugün doğal olarak Türkiye'de yetişen veya ithal edilerek belediyeler tarafından şehirlerimizin yeşillendirilmesi için kullanılan birçok ağaç türü de tüm bitkilerle birlikte alerjik potansiyele sahiptir.
[COLOR="DarkSlateGray"]Örneğin, çok sayıda türü şehir ağaçlandırmalarında kullanılan Akçaağaçların bütün türlerinin potansiyel alerjik oldukları ve özellikle şehir içlerinde en çok kullanılan Dişbudak ve Yapraklı Akça ağacın (Negundo Akçaağacı) en alerjik türler olduğu bilinmektedir
1. Kavak polenleri nadiren alerjiye neden olur.
2. Kavak polenleri, tüm ağaç polenleri içinde çok az bir oranı oluşturur.
3. Kavak polenleri bölge ve iklime göre değişmekle birlikte, genellikle Mart ayının son 2 haftası ile Nisan ayının ilk haftasının sonuna kadar olan kısa bir dönemde bulunur.
4. Kavakların yaydığı pamukçuklar polen değil, dişi kavakların tohumlarını uzaklara taşıyan paraşütlerdir.
5. Kavak pamukçuklarının havada yoğun olduğu dönemde, aynı zamanda diğer ağaç ve ot polenleri de yoğundur. Ama polenler gözle görülemediği için, kavak pamukçukları sorumlu tutuluverir.
Ayrıca bundan iki yıl önce Hacettepe Üniversitesi Erişkin Alerji Ünitesi'nden Prof. Dr. Fuat Kalyoncu, ‘Kavak polenleri gerçek polen değil, gerçek polenler çimen polenleri çalı polenleridir. Kavak ağaçları alerji yapmaz, havada uçan pamukçukların polen olduğu görüşü gerçeği yansıtmıyor' demişti.
Bir zamanlar Anadolu'nun birçok köyünde çocuklar doğduğunda çeyizlik olarak kavak ağacı dikilirmiş. Çocuk büyüdükçe kavaklarda büyür, evlilik çağına geldiğinde ise kavaklar da kesilebilecek yaşa gelirmiş.
Böylece evlenme çağına giren gençler evlendirilecekleri zaman bu kavaklar kesilir, elde edilen gelirle de çeyizi alınır veya askerden geldiğinde iş kurma sermayesi hazır olurmuş.
Kavak odunu yumuşak, kolay işlenen,kolay çivilenen veya dikilen, beyaz renkli, kokusuz ve kuru iken çok hafif bir odundur.Bu özellikleri ile kavak odununun en önemli kullanma ve tüketim alanları ; kontrplak, kibrit, ambalaj, yükleme paleti, kaplama, inşaat, odun hamuru, lif ve yonga sanayi, ayakkabı kalıbı, kundura ökçeleriyle, kalıp ve protez endüstrileridir.
Yine Kavak ağaçları orman üzerinde kesim baskısını azaltan en önemli ağaç çeşididir. Dikimden 10-15 yıl sonra kesime gelen , 1 m3' ü yaklaşık 600-700 kg gelen bu ağaç çiftçilerde iyi bir getiri kapısıdır.
Kavak ayni zamanda Tarım alanlarında olduğu gibi yerleşim merkezlerinde de ; su -rüzgar erozyonuna, sel taşkınlarına karşı güvenli bir sigortadır. Hiçbir ağacın olmadığı bölgelerde gölge ağacı olarak kavaklar hayvancılıkta büyük önem taşırlar.
Bu kadar faydası olan bir ağacın yanlış bir duyum üzerine ülke genelinde kesime tabi tutulması ve işin ehli olan meslektaşlarımızın seyirci kalması anlaşılır gibi değil.
[/COLOR]
[COLOR="DimGray"]Korkmaz MERT
Ziraat Mühendisi [/COLOR]
|
|
|
| Bilinmeyen Yönleriyle Kış Uykusu |
|
Yazar: Livadi - 04-14-2010, 06:34 AM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Bilinmeyen yönleriyle Kış Uykusu
Yazar : Mehmet Zeynel Çilek
Kış uykusu, sonbaharın gelişi ile birlikte iklim değişikliğine paralel olarak ortaya çıkan bir fizyolojik mesaja uyum, memelilere, reptillere (sürüngenler) ve amfibilere (hem karada hem suda yaşayan canlılar) özgü bir korunma ve savunma mekanizmasıdır.
Bu canlıların yuvalarına çekilip uyumaları iki şekilde gerçekleşir. Birincisi gerçek kış uykusu (hibernasyon) ikincisi de kış dinlenmesidir. Peki, farkları nelerdir? Gerçek kış uykusu, vücut sıcaklığının sıfır dereceye yaklaşacak şekilde azalmasıyla ortaya çıkar. Metabolizmanın bu denli yavaşlaması kış uykusunun, kış dinlenmesinden ayrılmasını sağlar. Kış dinlenmesine giren hayvan, yuvasına çekilerek derin ve sakin bir uykuya dalar. Kış dinlenmesi sırasında hayvan vücuduna depo ettiği yağları kullanırken; bunun yanında zaman zaman yuvasına depo ettiği diğer besinleri de yer.
Ayıların kış uykusuna yattıkları yerlerde yapılan araştırmalarda hiç bir dışkı ve idrar kalıntısına rastlanmamıştır. Yani bu hayvanların kış uykusu boyunca vücutta biriken azotu üre yoluyla dışarı atmadıkları ve kandaki zehirli madde miktarının artmadığı saptanmıştır. Zira ayılarda kış uykusunda biriken üre, mesane (sidik torbası) tarafından yeniden emilmekte, daha sonra bağırsaklara aktarılmaktadır. Bağırsaklarda bulunan özel bakteriler ise üreyi amino asitlere dönüştürmekte ve bu amino asitlerle yeni proteinler sentezleyebilmektedirler. Kısaca kış uykusuna yatan ayılar ortaya çıkardıkları üreyi geri dönüşümle tekrar amino aside çevirerek bunları yeni proteinler sentezlemek amacıyla kullanabilmektedirler.
Bu fizyolojik olayda beyin hücrelerinin dış ortamla ilişkileri kesildiğinden tüm organlar tam bir dinlenme fazına girerler. Bunun sonucunda solunum yavaşlar, kan basıncı düşer, kalp atışları azalır, bazal metabolizma ve vücut sıcaklığı düşer. Uyku ve kış uykusundaki metabolik değişiklikler; solunumda yavaşlama, hücreler arası kan asitlik derecesinin artması, dokulara giden oksijenin azalması, vücut sıcaklığının düşmesi, enerji depolamanın düşmesi ve hacim değişiklikleri olarak sıralanabilir.
EEG ölçümleri kış uykusuna yatan hayvanların uyuşukluk haline yavaş dalga uykusuyla girdiklerini göstermiştir. Bu durum memelilerde vücut ısısında ve metabolik hızda küçük bir düşüş ile ilişkilidir. Kış uykusuna yatmayanlarda vücut ısısı ve metabolik hız -Hızlı göz hareketi-(REM), kış uykusunun son bölümlerinde ve uyanmaya yakın zamanda kısa süre yükselir. Kış uykusuna yatanlarda ise zıt olarak REM uykusu bastırılır ve vücut sıcaklığı düşürülür. Bununla beraber EEG ölçümlerinde vücut sıcaklığının 200°C nin altına düşmesiyle grafiğin düz çizgi verdiği görülmüştür. Beyinden sinyal gelmemesinde bile merkezi sinir sistemi fonksiyonlarına devam eder. Derin uykuda bazı davranışlar ise değişmez. Sözgelimi, yatarken duruşun değiştirilmesi, rahatsız edil-diğinde alışıla gelmiş tepkiler gibi.
Kas ve Kemik Dokusu Nasıl Korunuyor?
Kış uykusundan uyanan canlılar büyük bir iştahla ve hızla beslenmek için yattıkları yerden dışarı çıkarlar. Bu sırada hareketlerinde herhangi bir aksama görülmez. Peki, bu hayvanlar aylarca yattıkları halde neden uyandıklarında sadece biriktirdikleri yağ dokuda erime olur da kas ve kemik dokularında herhangi bir erime görülmez? İnsanlar bir hafta kalkmadan yattıklarında bile kas ve kemik dokuda değişmeler başlarken neden bu canlıların dokuları normal kalır?
Tabiatta hiç bir olayın sebepsiz olmadığını gören bilim adamları 1969 yılında memelilerde kış uykusundaki indirgenmeyi başlatan bir tetik mekanizması olduğunu düşündüler ve derin kış uykusundaki yer sincabından (Citellus tridecemlineatus) kan aldılar. Bu örneği kış uykusuna yatmamış yer sincaplarına enjekte ettiklerinde sincapların kış uykusuna başladıklarını gördüler. İnsanlar ve diğer memelilerin birçoğu kış uykusuna yatmazlar. Yapılan deneylerde ise bu memelilere HIT (Hibernation Induction Trigger -Kış uykusunu başlatma tetiği-) enjekte edildiği zaman hemen kış uykusu moduna geçtikleri görülmüş; yani vücut sıcaklıkları düşmüş ve istirahat haline geçmişlerdir.
Kısaca HIT olarak isimlendirilen, izole edilmiş plazma veya kan proteini olan bu madde, laboratuvarlarda kültürü yapılarak birçok hayvan model üzerinde denenmiştir. HIT, boz ayı (Ursus arctos) gibi birçok kış uykusuna yatan hayvandan elde edilmiştir. HIT in kimyasına baktığımızda, HIT in küçük, ısıya duyarlı, protein parçalayan enzime hassas, nükleik asitleri parçalayan enzime hassas olmayan, etkisine göre mevsimlik değişim gösteren bir protein olduğunu görüyoruz.
Uzay Çalışmaları: Ayı kanı uzay araştırmaları ve yolculuğu için büyük anlam taşımaktadır. NASA bu araştırmalar için maddi destek vermektedir. Uzay yolculuğunun ana problemlerinden biri bilindiği gibi astronotların uzay mekiğinde hareketlerinin kısıtlı ve egzersiz faaliyetlerinin çok zor olmasıdır. Bunun sonucu olarak dünyaya zayıflamış kaslar ve çok nazik kırılgan kemiklerle geri dönerler, ayılar ise aylarca kış uykusuna yattıkları halde herhangi bir sorunla karşılaşmazlar.
Doku Nakli: HIT in organ metabolizmasını düşürdüğü ve kan pıhtılaşmasını azalttığı bulunmuştur. Açık kalp ameliyatlarında kullanıldığında hastanın şansını arttırdığı ve organ nakillerinde de nakli yapılacak organın vücut dışında canlı kalışını uzattığı görülmüştür. Savaş yaralanmalarındaki hasarı düşürecek etkileri üzerine araştırmalar için Amerikan Deniz Kuvvetleri proje başlatmıştır. Ciddi bir yaralanma sonrası veya bir kaza sonrası hastaya HIT enjekte edilerek tıbbi müdahale yapılana kadar hastanın nabzını ve kan kaybını düşürerek zaman kazandırma hipotezi belki de yakın bir gelecekte gerçekleştirilmiş olacaktır. Doku nakillerinde en önemli kriterlerden biri de nakledilecek dokunun vücut dışına çıkarıldıktan sonra bozulmasını önlemek için iyi bir şekilde muhafaza edilmesidir. Kan hücreleri ve kornea gibi insan kaynaklı dokular soğuk ortamda uzun süre saklanabilirler. Ama kalp, akciğer, karaciğer gibi geniş organlar vücut dışında ancak bir kaç saat canlı kalabilirler. Yani donör öldükten bir kaç saat içinde doku naklinin yapılması gerekir. Örnek vermek gerekirse pankreas 4-6, karaciğer 8, kalp ise 6 saat içinde nakledilmelidir.
Bilim adamları HIT in kış uykusunda yaptığı indirgemeleri taklit eden DADLE (D-Ala2-D-Leu5 enkephalin) adı verilen sentetik bir madde buldular. DADLE sentetik bir amino asit ürünüdür ve memelilerin beyninde doğal olarak bulunan uyuşturucu özelliği gösteren Çenkefalina adı verilen maddeden geliştirilmiştir. DADLE sentetik olduğu için metabolik olarak yapısı bozulmaz. Laboratuvarlarda üretilir ve nakledilecek doku muhafazasında kullanılır. Bu yeni sistem HIT ve DADLE karşılaştırıldığında, dokunun canlı kalma süresini HIT ile 44 saate, DADLE ile 46 saate kadar çıkarılmıştır.
|
|
|
| Mera Hayvanlarının Ürünleri Niçin Daha Sağlıklı? |
|
Yazar: Livadi - 04-14-2010, 06:31 AM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Mera Hayvanlarının Ürünleri Niçin Daha Sağlıklı?
Yazar : Sadık YOLCU
İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyesi Prof. Dr. Kenan Demirkol tarafından İzmir`de verilen "Sağlıklı Beslenme, Yağlar ve Genetiği Değiştirilmiş Organizmalar (GDO`lar)" konulu konferansta elden yoğun yemlerle hayvan besleme sisteminin insan sağlığına etkisi mercek altına alındı. Prof. Demirkol, omega-3 ve omega-6 yağ asitlerinin farkını şöyle açıkladı:
"Çayır otu, yonca gibi yeşil bitkilerde en fazla bulunan yağ asidi, omega-3`tür. Mısır, arpa, buğday gibi tahılların ana yağ asidi ise omega-6`dır. Ayrıca bu bitkilerde bol miktarda nişasta bulunur. Nişasta ya da pancar küspesinde olduğu gibi şeker içeriği zengin besin verildiğinde, hayvanın iç yağında ve süt yağında belirgin değişiklikler olur. Merada otlayan hayvanın iç yağında başlıca doymuş yağ asidi stearik asittir. Stearik asidin erime derecesi 37 derecenin üzerinde, fakat insanın vücut ısısı 36,5 derece olduğundan tüm stearik asit eriyerek emilmemektedir. Eriyip emilebilen kısmı ise vücutta hızla oleik aside dönüşür. Oleik asit ise zeytinyağının ana yağ asididir. Nişasta ve şekerce zengin besinler alan hayvanların iç yağının ana doymuş yağ asidi palmitik asittir. Bu yağ asidi daha düşük ısıda erir, bu nedenle de tümüyle bağırsaktan emilir. Palmitik asit damar sertliğine yol açan üç doymuş yağ asidinden biridir.
Diğer taraftan insan sağlığı için vazgeçilmez olan omega-3 yağ asitleri de sadece merada otlayan hayvanlarda bulunmaktadır. Merada otlayan hayvanın sütünde ağırlıklı olarak doymamış yağ asitleri vardır. Doymuş yağ asitleri ise çok az bulunur. Nişasta ve şeker ağırlıklı beslenen hayvanın sütünde ise %41 oranında miristik asit (damar sertliğine yol açan üç doymuş yağ asidinden biri) bulunur. Bu nedenle bugün marketlerden alınan süt ve süt ürünleri insan sağlığını tehdit edicidir. Ayrıca merada otlayan hayvanın sütünde olup da yapay beslenen hayvanın sütünde olmayan 3 çok önemli madde vardır.
-Bunlardan biri olan omega-3, yağ asidi, günümüzde sadece balıktan alınmaktadır. Yeteri kadar alındığı iddia edilse de ne yazık ki toplumun çoğunda kronik omega-3 eksikliği mevcuttur. Bu durum birçok kanser oluşumundan sorumludur ve kalp-damar hastalığı ve inme gibi çağımızın ana ölüm nedenlerinden birini oluşturmaktadır.
-Diğer bir madde yine bir yağ asidi; konjüge linoleik asittir (CLA). Bu madde sadece merada otlayan hayvanların sütünde bulunur ve insan sağlığı açısından çok önemli iki işlevi vardır. CLA doğada bilinen en güçlü antioksidanlardan biridir. Hem damar sertliği ve buna bağlı hastalıkların önlenmesinde hem de bazı kanserlerin gelişmesinin engellenmesinde çok güçlü etki gösterir. Nitekim CLA zengin beslenen kadınlarda meme kanseri gelişme riski aynı yaş ve risk grubu diğer kadınlara göre %60 daha azdır. CLA`nın diğer özelliği ise şişmanlamayı (yağlanmayı) engellemesidir. Bu nedenle bazı insanlar CLA hapları kullanmaktadır. Ancak hap olarak satılan CLA`lar aspir çiçeğinden elde edildiğinden inek sütünden elde edilenden farklı bir üç boyutlu yapıya sahiptir. Aspir çiçeğinden elde edilen CLA esas CLA`nın bazı özelliklerini gösterse de kalp kasını zayıflatarak kalp yetersizliğine yol açabilmektedir, asla kullanılmamalıdır.
-Üçüncü madde insüline benzer büyüme hormonudur. Bu madde insan vücudundaki tüm hücrelerin kendini yenilemesine yardımcı olmaktadır. Görüldüğü gibi salt mera otları ile beslenen hayvanın sütü, tereyağı, yoğurdu, peyniri sağlığımızı koruyucu çok değerli bir besin iken "modern" hayvancılıkla elde edilen süt ve ürünleri insanı hasta eder özelliktedir. Ekolojik hayvancılık yasamız, hayvan beslenmesinde verilen tüm besinlerin ekolojik tarımla elde edilmiş olmasını öngörüyor; fakat %10 oranında endüstriyel besinlere de izin veriyor ve nişasta, şeker gibi hayvanın geleneksel beslenmesinde hiç yeri olmayan besinleri kısıtlamıyor. Bu nedenle bio-süt, ya da ekolojik süt ürünleri insan sağlığını sadece kısıtlı olarak koruyabilirken, insan sağlığına zararlı maddeler de vermektedir. Insan sağlığını koruyucu hayvancılık sadece türe özgü doğal beslenme ile sağlanabilir."
|
|
|
|