Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.782
» Son Üye Eren225
» Toplam Konular 12.173
» Toplam Yorumlar 30.187

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 2148 aktif kullanıcı var.
» (0 Üye - 2143 Ziyaretçi)
Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 57.612
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.898
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 467
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.068
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.764
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.482
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.966
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.378
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.611
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.633

 
  Hayvan Hücre Hatlarının Transfeksiyonu
Yazar: Zooteknist - 05-02-2010, 06:25 PM - Forum: Tarımsal Biyoteknoloji - Yorum Yok

Gen transferi düzenleme ile izole edilen genlerin transgenik bitkilerde, hücre hatlarında hatta hücre populasyonunda fonksiyonlarının yeniden aktarma ve analizleri ile yapı ve fonksiyonları üzerinde çalışmayı mümkün kılmaktadır. Prokaryotların aksine ökaryot populasyonlarının çoğu çok hücreli organizmalardır. Bu nedenle bu tip bir organizmaya harici gen aktarımı en az iki düzeyde düşünülmelidir:

[COLOR="navy"]Tek Bir Hücreye Veya Organizmaya Transfer

Tüm Organizmaya Transfer:[/COLOR]

Bir organizmanın tek bir hücresine gen aktarmak gen ifadesinin beklenen geçici veya sürekli (kalıcı) ifadesinin yapısına bağlıdır. Tüm organizma içerisine gen ekleme türlerin genomunda harici genin istikrarlı bütünleşmesini içermektedir, genin orijinal alıcısı olan bireyler bu geni kararlı bir şekilde döllerine aktarmalıdır. Gelişmeye bağlı olarak gen ifadesi doğru biçimde düzenlenir. DNA transfer metodunun seçimi hedef hücrede istenen dönüşüm ve manipulasyonunun genel amaçlarına bağlı olacaktır. Ya geçici ya da kalıcı ifade (etki) istenebilir. DNA transfer yönteminin seçimi önemli olmasına rağmen, genin seçimi, genin izolasyonu, rekombinant DNA’nın hazırlanması, transgenik veya transfer edilecek hücrelerin seçimi, yeni özelliklere sahip organizmaların yeniden oluşumu ve benzer diğer aşamalar da aynı derecede önemlidir. Harici DNA bakteriye, mantara, bitki veya hayvana aktarılabilir. Harici DNA’nın hedeflenen bitki veya hayvana aktarımı ve bunların kararlı ifadesi transgenik bitki ve hayvanların meydana gelmesine neden olur. Transfer edilen gen transgendir ve tüm işlem transgenesis olarak ifade edilir. Hayvanlarda hücreler tarafından genlerin kabulü transfeksiyon olarak isimlendirilir.
Hücrelerin içerisine DNA girişi için fiziksel engel farklı grup organizmalar için farklılık göstermektedir. Bakteriler iki fiziksel engele sahiptirler bunlar hücre duvarı ve plazma zarıdır. Bitki ve mantarlar üç fiziksel engele sahiptir, hücre duvarı, plazma zarı ve çekirdek kılıfı. Hayvanlarda hücre duvarı olmadığı için onlarda plazma zarı ve çekirdek kılıfı iki fiziksel engeldir. Genel hatlarıyla bir transfeksiyonda dört aşama vardır, ve bunlarda aşağıda gösterilen farklı tekniklerden yaralanılır.


DNA transfer teknikleri organizmaya gore farklılık göstermesine rağmen, transfer yapmada iki ana yaklaşım vardır:

[COLOR="navy"]* Doğal Yöntemler
* Suni Yöntemler
* Yeni Yöntemler [/COLOR]

[B]DNA Transferinde Doğal Yöntemler:


1. Bakteriyel transformasyon
2. Birleşme
3. Transpozisyon
4. Faj transdüksiyon –virüsle gen aktarımı
5. Vector vasıtasıyla transfer gibi agrobacterium
6. Retroviral transdüksiyon
7. Plazmidlerle transformasyon

DNA Transferinde Yapay Yöntemler:

1- Fiziksel Yöntemler
a- Mikroenjeksiyon
b- Makroenjeksiyon
c- Biolistik dönüşüm
d- Protoplast birleşme
2- Kimyasal Yöntemler
a- Kalsiyum fosfat vasıtasıyla DNA transferi
b- Ploietilen glikol kullanımı (PEG)
c- DEAE-Dekstran kullanım
d- Lipozom kullanımı
3. Elektriksel Yöntemler
a- Elektroporasyon
b- Nelektrofusyon

DNA Transferinde Yeni Yöntemler:

1. X ışınlarının kullanımı
2. Sonikasyon

Gerçekte bazı yöntemler kombinasyon olarak da kullanılmaktadır. Bu bağlamda PEG veya kalsiyum fosfat kullanımı protoplast birleşimi için kullanılır. Öyle de kimyasallar ile kombinasyonda kullanılabilen elektroporasyonda olduğu gibi Fiziksel yöntemlerdeki lazer ışınları veya sonikasyonun kullanılması gibi bazı yöntemlerin önerilmektedir. Lazer ışınlarının kullanımı çok başarılı bulunmadı ve pahalıdır. Lazer ışınlarının kullanımı hayvan hücrelerinde 103 dönüşüm frekansı vermektedir. Bitki hücrelerinde DNA alımı dab u yöntemle gösterilmektedir. Sonikasyon gelecek vaad ettiği kanıtlananilir. Burada protoplast bir DNA solusyonu içerisinde bekletilir ve ses dalgaları ile bombalanır. Bu DNA’nın içeri geçişi sırasında çekirdek içerisine ulaşabilmesi için teşvik edilir ve zamanla birrleşir. Bu yöntem basit ve gelecekte yaygın olabileceği için caziptir.[/B]

Bu konuyu yazdır

  Biyoteknolojinin Hayvan Islahı ve Genetik İlerlemeler Üzerindeki Etkisi
Yazar: Zooteknist - 05-02-2010, 06:10 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Geleneksel olarak sürdürülen ıslah çalışmaları çeşitli teknolojik imkânları değerlendirmekte ve ortaklaşa hedefler belirlemektedir. Geliştirilen biyoteknolojilerle özellikle nesli tükenmekte olan türleri korumak veya nesli tükenmiş olan türlerin yeniden ikamesi için kullanılma potansiyelleri araştırılmaktadır. Biyolojik teknolojiler hayvanlardan elde edilen yan ürünlerin kalite ve miktarlarının artmasına katkıda bulunabilmektedir. Yapağı, deri, rodeoda saldırgan davranışlar ve geyik boynuzundan elde edilen ve bir afrodizyak olarak kullanılan kadife gibi yumuşak olan ürünler besin içeriğinden –kalitesinden- daha yüksek değerlere sahip olduklarından bunların daha etkin üretimi yolları araştırılmaktadır.
Hayvanların genetik yapılarını niçin ıslah ederiz veya en azından düzenleriz? Hayvanların genetik değerlerini ortaya koymalarında çevrenin ve genetik yapılarının etkileri vardır. Süt ve et gibi bir fenotipik ürünün üretiminde çevrenin oldukça önemli olduğu kabul edilmektedir. Bununla birlikte arzulanan bir fenotipi elde etmek için hem çevre hem de genotip birlikte dikkate alınmalıdır. Örneğin, genetik yapısına bakılmaksızın tavuk kışın çok soğuk geçtiği bölgelerde eğer korunmaz ise donarak ölecektir. Benzer şekilde verdikleri ürünler için gerekli olan besin madde ihtiyaçlarını karşılayamayan hayvanların verimleri azalacak, üreme döngüleri de aksayacaktır. Bununla birlikte genetik ve çevre arasındaki interaksiyonların önemli olduğu hatırlanmalıdır. Hayvan üretiminde optimum çevre sağlamak önemli olmasına rağmen, hayvan ıslahı mevcut çevreler için optimum genotipi sağlamayı amaç etmektedir. Uygun genotiplerin elde edilmesinde ve hayvanların içinde bulundukları çevrenin düzenlenmesinde biyoteknolojilerden yaralanılmaktadır.
Daha önce de belirtildiği gibi biyoteknolojinin farklı tanımları yapılmaktadır. Bu tanımlar ile hayvan ıslahı ilişkilendirilmek istendiğinde en uygun olanın “canlı organizmaların hizmet ve ürün üretmek amacına ve kullanımına dayalı olan teknolojiler grubudur” diye yapılan tanımı olduğu görülür. Bu tanıma göre hayvan ıslahı kendi alanında bir biyoteknolojidir çünkü onun nihai amacı hayvan üretimi için mevcut olanlara göre daha üstün olan yeni nesil hayvanlar oluşturmada hayvan gen kaynaklarını dönüştürmekdir.
Burada üstün tanımı sadece kısa dönem üretim amaçlarından hayvanın fonksiyonelliğine, üretim maliyetlerinin azaltılmasına, tüketici tercihlerine ve ürün kalitesine, buna bağlı olarak genel sürdürülebilirliğe ve hayvansal üretimde uzun dönem ekonomik dönüşe kadar son yıllarda hızlı değişen hayvan ıslahı konseptine bağlı olarak gerçekten oldukça geniş bir yelpaziyi içermektedir.

[B]Biyoteknolojinin Hayvan Islahı Üzerindeki Etkisi


Biyoteknolojilerin hayvan ıslahını nasıl etkileyebileceğini değerlendirebilmek için genetik kazancı tanımlayan eşitlikleri formulize etmek önemlidir:

ΔG=rG.ES. σG

Burada rG gerçek ve tahmin edilen eklemeli genetik değer arasındaki korelasyonu, ES seleksiyon entansitesi, σG genetik standart sapmayı temsil etmektedir. Burada biyoteknolojinin hayvan ıslahı üzerinde, seleksiyon entansitesi üzerinde (hayvanın üreme etkinliğini artırarak) ve değerlendirme doğruluğunu artırarak (ilave bilgilerle veya döl sayısını artırarak) etki gösterecektir. Bununla birlikte bazı biyoteknolojilerin yoğun kullanımı (akrabalı yetiştirmeyi artırarak veya genetik farklılığı azaltarak) genetik varyasyonu etkileyebilir.
Yukarıdaki formül elde edilen genetik ilerlemeinin belli bir dönemdeki (yıldaki) değerini belirlemek için şu şekilde düzenlenebilir.
Δg= ΔG/y burada ΔG yerine yukarıdaki formülü yerleştirirsek yıllık genetik ilerleme Δg=rG.ES. σG/y haline gelir.
Burada y generasyon (yani damızlığa ayrılanlar doğurduklarında ebeveynlerinin yaş ortalaması) aralığıdır. Bazı biyoteknolojiler generasyon aralığını azaltarak belli bir dönemde veya yıllık genetik ilerleme oranını arttırabilirler.[/B]

Bu konuyu yazdır

  Karma Yem Üretiminde Peletleme
Yazar: Zooteknist - 05-02-2010, 06:00 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

[B]PELETLEME

Toz yemin sıkıstırılarak hayvan türüne göre değisik boyutlarda pelet haline getirilmesi ve bu sekildeki kullanımının tarihçesi çok eski yıllara dayanmaktadır. Bu bakımdan ilk uygulamalar Fransa’da 1860’lı yıllarda, Amerika Birlesik Devletlerinde 1920’li yılların sonunda baslamıstır.
Basta Amerika Birlesik Devletleri olmak üzere bir çok ülkede pelet yem üretimi hızlı bir artış göstermistir. Nitekim toplam kanatlı yem üretiminin % 80’ini pelet form olusturmustur (Fairfield,2003b). Pelet yemin fiziksel açıdan olumlu etkileri ile bu yemi tüketen hayvanlardan daha iyi
verim alınması kullanımının yaygınlasmasında önemli rol oynamıstır (Dozier, 2001). Peletlemenin fiziksel etkileri; yemin daha kolay tasınabilmesi ve depolanabilmesi, dehomojenizasyonun (homojenliğin bozulması) engellenmesi, yem kaybının azalması, yem yoğunluğunun artması ve buna bağlı olarak tasıma masraflarının azalması seklindedir. Pelet yemin bu yemi tüketen hayvanlar üzerindeki olumlu etkisini yem seçiminin ve hammadde
ayrısımının azalması, hayvanın birim hacimde daha fazla enerji tüketmesi ve böylece yem tüketimi için daha az enerjinin harcanması, üretim sırasında olusan sıcaklığın etkisi ile patojen mikroorganizmaların sayısının azalması, nisasta ve proteinin daha iyi sindirilebilmesi ve yemin
lezzetliliğinin artmasına dayandırmak mümkündür. Pelet yemin toz yeme göre yukarıda sıralanan olumlu etkileri günümüzde açık bir sekilde ortaya konmus ve artık bunlar bilimsel gerçekler durumuna gelmistir. Ancak yapılan bir çok çalısmanın sonucuna ve isletme bazındaki genel kontrollere göre pelet yem kullanımıyla hayvanlardan beklenen performansın tam olarak alınamadığını ve bunun da daha çok kullanılan pelet yemin kalitesinin iyi olmadığından kaynaklandığını söylemek mümkündür. Pelet yem yapımında daha çok üretim randımanı ve peletleme etkinliği dikkate alınırken çoğu
zaman yemin kalitesi göz ardı edilmektedir. Halbuki pelet yem üretiminde kalitenin korunarak üretimin ekonomik bir sekilde yapılması amaçlanmalıdır. Pelet kalitesini pek çok faktör etkilemektedir. Genel olarak bu etkenleri yeme (yemin fiziksel ve kimyasal özellikleri, formülasyon) ve uygulanan teknolojiye (su buharı uygulaması, tavlama, yağ ilavesi, matris özellikleri ve soğutma) ait etkenler olarak gruplandırmak mümkündür. Karma yem teknolojisi ve hayvan besleme açısından söz konusu etkenlerin ayrı ayrı ele alınarak kalite üzerindeki ağırlıklarının ortaya konması konusu oldukça önem tasımaktadır.

PELET KALİTE KRİTERLERİ

Pelet kalitesi bir çok kriterin kombinasyonu ile ortaya konur. Bunların bazıları objektif (dayanıklılık, sertlik, uzunluk, tozluluk düzeyi) bazıları ise subjektif (renk, dış yüzey görünümü, lezzet) değerlendirmelerdir. Subjektif değerlendirmelerde kisisel tercih önemli rol oynarken
objektif değerlendirmeler tamamen kabul edilen alet ve yöntemlerle ortaya konur (Anonim,1996). Pelet dayanıklılığında, peletlerin çevresel baskıya ve tasımaya karsı fiziksel yapılarını olduğu gibi korumaları istenir ve karıstırıcı kutu (ASAE) ve Holmen Pelet test aleti ile saptanır. Sertlik diğer
bir kalite kriteri olup yaylı-sertlikaleti kullanılarak belirlenir. Yemin üretiminden hayvanın tüketimine sunuluncaya kadar ki sürede peletlerin bozulmadan fiziksel yapılarını korumaları yanında bu süre içerisinde tasıma ile olusabilecek baskılarla peletlerin yeteri düzeyde sert olması
da istenen ayrı bir kriterdir. Diğer bir kalite kriteri olan pelet uzunluğu preslerin ayarlanması ile olusur ve genelde çapın 2.0
katı seklinde olması en uygun oran olarak önerilir. Çoğu zaman belirlenen uzunluktan daha kısa peletlerin üretilmesi dayanıklılığı olumsuz yönde etkiler. Pelet kalitesi üzerinde bir çok etken etkili olup her birinin kalite üzerindeki etki düzeyi farklıdır. Reimer (1992) formülasyonun pelet kalitesi üzerine % 40, partikül büyüklüğünün % 20, tavlamanın % 20, matris özelliklerinin % 15, soğutmanın ise % 5 düzeyinde etkili olduğunu
bildirmektedir.

Yeme Ait Etkenler

Karma Yemin Fiziksel Özellikleri:

Peletlenecek toz yemin partikül büyüklüğü, sarsılma ve dökülme yoğunluğu, yığılma açısı ve spesifik yüzey genisliği pelet kalitesi üzerinde etkili olan yemin fiziksel özellikleridir. Artan sarsılma ve dökülme yoğunluğu, yığılma açısı ve spesifik yüzey genisliği pelet kalitesini olumlu yönde etkiler (Ergül, 1994).

Yemin Partikül Büyüklüğü:

Yemin fiziksel özellikleri içerisinde partikül büyüklüğü pelet kalitesi üzerinde en önemli etkiye sahiptir. Küçük partiküllü karma yemlerin peletlenmesi ile daha kaliteli peletler üretmek mümkündür. Bu durumu artan partikül yüzey genisliği ile peletleme sırasında kullanılan su buharının daha geniş yüzeye etki etmesine dayandırmak mümkündür. Ancak gereğinden küçük boyutlarda öğütülmüs yemlerden elde edilen peletlerin daha sert olacağı ve preslerde artan sürtünmeye bağlı olarak kullanılan enerji miktarını da artıracağı göz ardı edilmemelidir. Peletlemenin yaygınlasmaya basladığı ilk yıllarda toz formdaki yemlerin peletlenmesi ile daha iyi sonuçlar alınmıstır. Baslangıçta çok küçük partiküllü yemlerin peletlenmesi söz konusu iken daha sonraları daha iri partiküllü yemlerin peletlenmesi ile beklenen etkide önemli düzeyde azalma olmustur. Mısır-soya küspesine dayalı karma yemlerde pelet dayanıklılığı açısından optimum partikül büyüklüğünün 650-700 μ arasında olması gerektiği bildirilmektedir (Dozier, 2001). Yapılan bir
çalısmada ise (McEllhiney, 1992) partikül büyüklüğünün 700 μ’ dan 500 μ ‘a kadar düşürülmesinin pelet kalitesini iyilestirdiği ancak öğütme için kullanılan enerji sarfiyatının ise iki katına çıktığı görülmüstür. Bu arada partikül büyüklüğünün pelet kalitesi üzerinde etkili olmadığını ortaya koyan bildirislerle de karsılasmak mümkündür (Reece ve ark., 1986;Stevens,1987).

Karma Yemin İçeriği ve Formülasyon:

Karma yemin yağ, nisasta, sellüloz ve protein içeriği pelet kalitesi açısından oldukça önem tasır. Yemin artan protein içeriği pelet kalitesini olumlu, sellüloz içeriği ise olumsuz yönde etkiler. Briggs ve ark. (1999) kanatlı karma yem protein içeriğinin % 16.3’den % 21’e artırılması durumunda pelet dayanıklılığını sırasıyla % 75.8’den % 88.8’e yükseldiğini saptamıslardır. Hammaddelerin doğal olarak içerdikleri yağın preslemede ve matris kanalındaki sürtünme üzerinde önemli bir etkisi görülmezken karmaya dısarıdan ilave edilen yağın bu bakımdan pelet kalitesini bozacak yönde etkilediği bilinmektedir. Nitekim mısır-soya küspesi temeline dayalı karmalara karıstırıcıda % 2’den fazla yağ ilave edildiğinde pelet dayanıklılığının düstüğü ve asırı bir ufalanmanın olustuğu görülmüstür (Richardson ve Day, 1976). Bunu, yağ ilavesi ile matrislerdeki sürtünmenin azalması ve karma yemin matris deliklerinden yeterli düzeyde sıkıstırılamadan çıkması seklinde açıklamak mümkündür. Ergül (1994) hammaddelerin doğal
içeriği olan yağın dısarıdan ilave edilen yağa göre pelet yemde daha düsük bir ufalanmaya neden olmasını öğütme ile yemdeki hücre içi yağın tam olarak açığa çıkarılamaması ile açıklamaktadır. Son yıllarda yağ içeriği yüksek mısır ve ekspeller soya küspesi kullanımı ile yeme d

Bu konuyu yazdır

  Türkiye'deki ve Dünyadaki Koyun Irkları
Yazar: Mr.Muhendis - 05-02-2010, 05:18 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok



Koyun Irkı Listesi

  • Acıpayam Koyun Irkı
  • Asaf Koyun Irkı
  • Akkaraman Koyun Irkı
  • Bafra Koyun Tipi
  • Border Leicester Koyun Irkı
  • Cheviot Koyun Irkı
  • Columbia Koyun Irkı
  • Corriedale Koyun Irkı
  • Cotswold Koyun Irkı
  • Dağlıç Koyun Irkı
  • Doğu Friz Koyun Irkı
  • Dorset Horn Koyun Irkı
  • Dorsetdown Koyun Irkı
  • Hampshire Koyun Irkı
  • Hemşin Koyun Tipi
  • Herik Koyun Tipi
  • Ile De France Koyun Irkı
  • İmroz (Gökçeada) Koyun Irkı
  • İvesi Koyun Irkı
  • Kama Kuyruk Koyun Irkı
  • Karacabey Merinosu Koyun Irkı
  • Karagül Koyun Irkı
  • Karayaka Koyun Irkı
  • Kıvırcık Koyun Irkı
  • Lacaune Koyun Irkı
  • Langhe Koyun Irkı
  • Leicester Koyun Irkı
  • Lincoln Koyun Irkı
  • Malya Koyun Irkı
  • Menemen Koyun Irkı
  • Morkaraman Koyun Irkı
  • Ödemiş Koyun Irkı
  • Orta Anadolu Merinosu Koyun Irkı
  • Oxford Koyun Irkı
  • Rambouıllet Koyun Irkı
  • Ramlıç (Çifteler) Koyun Tipi
  • Romanov Koyun Irkı
  • Romney Koyun Irkı
  • Sakız Koyun Irkı
  • Shrophire Koyun Irkı
  • Skopelos Koyun Irkı
  • Sönmez Koyun Tipi
  • Soutdown Koyun Irkı
  • Suffolk Koyun Irkı
  • Tahirova Koyun Tipi
  • Targhee Koyun Irkı
  • Texel Koyun Irkı
  • Tuj Koyun Tipi
  • Türk Merinosları Koyun Irkı
  • Türkgeldi Koyun Irkı
  • Würtemberg Koyunu Koyun Irkı

Bu konuyu yazdır

  Karayaka Koyun Irkı
Yazar: Mr.Muhendis - 05-02-2010, 05:15 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Karayaka Koyun Türlerinin Özellikleri

[Resim: 11cef12.jpg]

Karayaka ırkı koyunlar Karadeniz kıyı şeridinde ve özellikle Ordu , Giresun , Samsun , Sinop ve Tokat illerinde yetiştirilir. Türkiye koyun popülasyonun %3.5`unu bu koyunlar oluşturur.

Fenotipik Özellikleri:
Vücut normal olarak beyaz renklidir. Ancak %10 oranında tamamen siyah veya tamamen Kahverengi hayvanlara da rastlanabilir: Vücudu beyaz renkli koyunlar iki tipte olabilir. Bu iki tip "Çakrak ve Karagöz " olarak bilinir. Çakrak da vücut beyaz , baş , kulaklar , ayaklar ve kuyruk siyahtır. Sayıca daha fazla olan Karagözde ise ; Vücut beyaz olup ağız ve gözler etrafında ve ayaklar üzerinde siyah renkli kısımlar vardır. Kuyruk ince ve uzundur. Nadiren kuyruk dibinde ince bir yağ birikimi olur. Koçlarda kalın ve kuvvetli spiral boynuzlar vardır. Koyunlar boynuzsuzdur.

Yerler ırklar arasında en kaba yapağılı ırk karayakadır. Yapağısı yatak yapımına elverişlidir. ; Çünkü , yapağı elyafının elastikiyeti çok iyidir. yapağı göleği çok değişik yapıda elyaftan oluşur. Bu ırkta yapağı uzunluğu çok fazla olduğundan çoğu sürülerde yılda 2 kırkım yapılır. Başın üst kısmında alına doğru uzanan bir tutan yapağı vardır ki , buna "Hotoz" denir.
Karayaka küçük cüsseli bir koyun ırkıdır. Koyunlarda ortalama cidago yüksekliği 60-62 cm dır.

Verim Özellikleri :
Verim özelliği ( Koyun ) : Ortalama düzey
Canlı ağırlık : 35-40 kg
Laktasyon süt verimi : 40-45 kg
Laktasyon süresi : 130 -140 gün
İkiz doğum oranı : %4-8
Kirli Yapağı verimi : 1.8-2.4 kg
Lüle uzunluğu : 21-28 cm
Elyaf çapı : 39-43 mikron
Temiz yapağı oranı : %64-66

Ülkedeki koyun ırkları arasında Karayaka süt verimi en düşük olan ırktır. Buna karşılık et kalitesi oldukça iyidir. Et kalitesi bakımından Kıvırcık tan sonra 2. sırayı alır.


Karayaka Koyun Resimleri için tıklayınız.

Bu konuyu yazdır

  Karagül Koyun Irkı
Yazar: Mr.Muhendis - 05-02-2010, 05:14 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Karagül Koyun Türlerinin Özellikleri

[Resim: 2m34q5g.jpg]

Karagül daha çok Afganistan, İran ve Rusya`da yetişen bir koyun ırkıdır. Orijini Özbekistan `dır. Adını Buhara Şehri yakınlarındaki Karakul şehrinden aldığı kabul edilir Bu ırk et ,süt ve yapağı verimleri yönünden kombine ırk olmakla beraber Rusya `da yetiştirme amacı kuzularından elde edilen "astragan" denilen kürküdür. Bu ülkelerde kuzular damızlıklar hariç doğumdan hemen sonra kesilir. bu kuzu kürkleri çoğunlukla siyah olup gri , kahverengi , bej hatta beyaz kürk veren kuzulardır.Türkiye `ye karagül 1929 yılında Rusya`dan getirilmiştir. Şu anda Ankara Lala han , Tokat Kaz ova tarım işletmelerinde yetiştirilmektedir.

Fenotipik özellikler:
Kuzular doğumda genellikle siyah rengindedir. Ergin koyunlarda baş ve bacaklar siyah rengindedir. Karagül yağlı kuyruklu bir koyun ırkıdır be kuyruk yapısı akkaramana benzer. Koçların %70-80 kadarı boynuzludur. Koyunlar genellikle boynuzsuzdur ancak %30 -40 kadarında küçük boynuz bulunabilir.

Verim Özellikleri :
Verim özelliği ( Koyun ) : Ortalama düzey
Canlı ağırlık : 38-42 kg
Laktasyon süt verimi : 55-60kg
Laktasyon süresi : 130-140 gün
İkiz doğum oranı : %8-15
Kirli Yapağı verimi : 2-2.4 kg
Lüle uzunluğu : 15-18 cm
Elyaf çapı : 30 - 35 mikron
Temiz yapağı oranı : %60-65

Bu konuyu yazdır

  Karacabey Merinosu Koyun Irkı
Yazar: Mr.Muhendis - 05-02-2010, 05:12 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Karacabey Merinosu Koyun Türlerinin Özellikleri

[Resim: rcss1w.jpg]

Bu Türk merinos tipi Alman Et Merinosu koçlarıyla yerli Kıvırcık koyunların arasında Karacabey Harasında yapılan melezleme çalışmaları ile elde edilmiştir. Karacabey Harasında elde edilen ileri derecede melez koçlar ve koyunlar sonradan , yapağı verimi özellikleri ve büyüme yönünden seleksiyona tutularak , kendi aralarında yetiştirilmeye devam edilmiş ve böylece Karacabey Merinos u adı verilen ilk Türk Merinos tipi geliştirilmiştir.

Fenotipik Özellikleri:
Karacabey Merinosunda renk tamamen beyazdır. Vücudun herhangi bir yerinde renkli lekeler görülmez. Kuyruk yağsız, ince ve uzundur. Koçların %10-15 inde boynuz vardır. Koyunlar boynuzsuzdur.
Yapağı elyafı incedir. Gömlekte üst ve alt kıllar şeklinde bir ayrım görülmez . Gölek bir örnek elyaftan oluşur. Elyaf sık kıvrımlıdır. Bacakların üst kısmı karın altı ve başın yüz kısmı dışında kalan kısmında yapağı ile örtülüdür. Yerli ırklardan daha iri cüsselidir.

Verim Özellikleri :
Verim özelliği ( Koyun ) : Ortalama düzey
Canlı ağırlık : 50-55 kg
Laktasyon süt verimi : 50-70 kg
Laktasyon süresi : 130 -140 gün
İkiz doğum oranı : %10-25
Kirli Yapağı verimi : 3.2 -3.4 kg
Lüle uzunluğu : 6.5-7 cm
Elyaf çapı : 21-23 mikron
Temiz yapağı oranı : %48-54

Yapağı ve et verimleri yönünden kombine verimli bir ırktır. Karacabey Merinosu canlı ağırlık , yapağı verimi , yapağı kalitesi ve kuzlarda büyüme hızı bakımından kök aldığı Kıvırcık koyunlarına üstündür. Aynı zamanda yüksek bir yaşama gücüne sahiptir. Çoğu yerli koyun ırklarının aksine , koyunları yılın 9-10 ayında yani uzun bir süre boyunca östrüst gösterir. Yılın herhangi bir mevsiminde tohumlanabilir. Bu özellikleri nedeniyle bu koyunlardan 2 yılda 3 ve hatta yılda 2 defa kuzu ürünü alınabilir.

Bu konuyu yazdır

  Kama Kuyruk Koyun Irkı
Yazar: Mr.Muhendis - 05-02-2010, 05:10 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Kama Kuyruk Koyun Türlerinin Özellikleri

Kama kuyruk verimleri ve Fenotipik özellikleri bakımından Kıvırcık ırkına benzer . Fakat kuyruk yapısı farklıdır. Kuyruğun dip kısmından başlayıp uç kısmına doğru gittikçe azalan bir yağ birikimi vardır. Yapısı koni görünümündedir.
Kama kuyruk koyunlarının Kıvırcık koçları ile Dağlıç koyunları arasında yapılan melezlemelerden elde edildiği kabul edilir.En çok Balıkesir ve İzmir illerinde az da olsa Bursa ve Çanakkale`de bulunur.

Bu konuyu yazdır

  İvesi Koyun Irkı
Yazar: Mr.Muhendis - 05-02-2010, 05:09 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

İvesi Koyun Türlerinin Özellikleri

İvesi Suriye , Lübnan Irak ,Türkiye ,İsrail, Ürdün`ün tipik ırkıdır. Bu ırka Arap koyunu da denir. Türkiye`de Gaziantep , Şanlıurfa, Mardin illerinde yetiştirilir. Ayrıca Hatay ve Adana illerinde bulunur. Bu ırk Türkiye'de`ki toplam koyun popülasyonun %3,9 unu oluşturur.

Bu konuyu yazdır

  İmroz (Gökçeada) Koyun Irkı
Yazar: Mr.Muhendis - 05-02-2010, 04:55 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

İmroz (Gökçeada) Koyun Türlerinin Özellikleri

[Resim: 291guas.jpg]

Bu ırk gökçe adadan başka Çanakkale`,de yetiştirilir. Sayılarının tahminen 70.000 dolayındadır.

Fenotipik Özellikleri:
Vücudu beyaz renktedir. Ancak ağız ve gözlerinin etrafı siyah renktedir. Kulaklarda ve nadiren ayak uçlarında siyah lekeler vardır. Kuyruk ve yağsız ince ve uzundur; normal olarak Tarsus ekleminin altına kadar uzanır.Koçlarda yanlara kadar uzanan kuvvetli spiral boynuzlar vardır. koyunlar boynuzsuzdur.
Yapağı çok kaba olup , karışık yapağı tipindedir. Yapağı lüleleri çok uzun olduğundan çoğu sürülerde yılda 2 kırkım yapılır.Küçük yapılı ırktır. Ortalama cidago yüksekliği 61-62 cm kadardır.

Verim Özellikleri :
Verim özelliği ( Koyun ) : Ortalama düzey
Canlı ağırlık : 35-40 kg
Laktasyon süt verimi : 70-100kg
Laktasyon süresi : 150-170 gün
İkiz doğum oranı : %15-25
Kirli Yapağı verimi : 1.6-2kg
Lüle uzunluğu : 26-30 cm
Elyaf çapı : 35-40 mikron
Temiz yapağı oranı : %65-70

Kombine verimli bir yerli ırkı olmakla beraber süt verimi diğer verimlere göre daha iyi gelişmiştir. İyi bakılıp beslenen İmroz sürülerinde ortalama süt verimi 185 kg dır.

Bu konuyu yazdır