| Hoşgeldin, Ziyaretçi |
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.
|
| Kimler Çevrimiçi |
Şu anda 2571 aktif kullanıcı var. » (1 Üye - 2566 Ziyaretçi) Bing, Facebook, Google, Yandex, organik memo
|
|
|
| Paulownia Yetiştiriciliği |
|
Yazar: Livadi - 05-02-2010, 11:42 PM - Forum: Bahçe Bitkileri
- Yorum Yok
|
 |
PAULOWNIA YETİŞTİRİCİLİĞİ
![[Resim: paulownia.jpg]](http://www.paulownia.co.nz/paulownia.jpg)
Giriş: Paulownia Çin’de yaşayan, çok hızlı büyüyen, içinde ülkemizin de bulunduğu Kuzey Yarıküre’de yaklaşık 24 milyon dekar arazide ve özellikle kerestesi için yetiştiriciliği yapılan bir ağaçtır. Ortalama ömrü 70 yıl olup, 5 yılda ekonomik kesime gelebilmekte ve ertesi yıl kesim yerinden tekrar sürmektedir. Dolayısıyla bir kere dikim yapıldıktan sonra aynı bitkilerden 60-70 yıl kadar verim elde edilebilmektedir.İklim İstekleri: Paulownia ülkemizde kışı çok sert geçen yerler hariç, hemen hemen her yerde, genellikle kavak yetişen yerlerde yetiştirilebilmektedir.
Paulownia tomentosa –20 oC, P.elongata-18 oC, P.fortunei ise –10 oC’ye dayanabilmektedir. Günlük ortalama sıcaklık +8 oC olduğunda gelişme başlar ve 24-29 oC’de en iyi gelişme görülür. Paulownia bol ışıklı yerleri sever. Fidanlar % 70 oranında gölgede kalırlarsa ölebilirler. Yağışın düzenli olduğu yerlerde 500-2000 mm yağış alan alanlarda sulamaya gerek yoktur. Kuvvetli rüzgar alan yerlerde özellikle genç ağaçlar ve fidanlar zararlanabilirler. Bu nedenle, kuvvetli rüzgarlı yerlerde ya rüzgar kıranlar tesis edilmeli daha sonra Paulownia dikilmeli veya tesisten vazgeçilmelidir. Toprak İstekleri: Paulownia ağacı, hafif killi, kumlu, geçirgen topraklardan hoşlanır. Bitki besin maddesince fakir olan topraklara dayanıklı olmakla birlikte, zengin topraklarda çok daha iyi gelişir. Toprakta taban suyu seviyesi 1.5 m’de yukarıda olmamalıdır. Bitkinin dinlenmede olduğu kış aylarında, birkaç günlük toprak üstündeki su göllenmesi köklerin boğulmasına neden olabilir. Toprak ph’sı 5.5-8.5 arasında olmalıdır. Dikim: Dikim ilkbaharda son donlar bittikten sonra başlar ve sonbahar ortalarına kadar devam eder. Ancak Antalya,Adana gibi sıcak bölgelerde yaz aylarında fazla sıcaklık nedeniyle dikimden kaçınılmalıdır. Bunun yanında bu bölgelerde kış aylarında da dikim yapılabilir. Fide veya fidanlar tüplü olmalıdır. Dikim sıklığı, yetiştirme gayesine göre değişebilmektedir. Şayet 8-12 yıllık bir yetiştiricilikten sonra kesim yapılacaksa 4x6 m ; 5-6 yıllık bir yetiştiricilikten sonra kesim yapılacaksa 4x4 m; sunta veya kağıt sanayine yönelik bir yetiştiricilikle her yıl kesim yapılacaksa 2x2 m veya 2x1 m aralık ve mesafe ile dikim yapılmalıdır.Dikim de önce toprak işlenir, çukurlara yanmış ahır gübresi verilir ve fidanlar dikilir. Dikimden sonra mutlaka can suyu verilmelidir.Sulama : Paulownia suyu seven bir bitkidir. Toprak nemi çok düşük veya çok yüksek olmamalıdır. Bitki susuz bırakılmamalı ancak her gün ve çok fazla su verilirse kökler boğulur ve bitki ölür. Toprak devamlı nemli bulundurulur. Genellikle kumsal topraklarda ve sıcak havalarda haftada bir sulama yapılır. Sulama fidanların etrafına yapılan çanaklara, biraz gelişmiş ağaçlara ise karık usulu ile yapılır. Kökleri oldukça derine indiğinden ilk 2 yıldan sonra genellikle sulamaya gerek kalmaz, ancak bitkiler devamlı gözlenir ve yapraklarda pörsüme görüldüğü taktirde hemen sulama yapılır.Gübreleme : Paulownia çok hızlı büyüyen ve geniş yapraklara sahip bir bitki olduğundan yüksek azota ihtiyaç gösterir. Dikimle toprağı N.P.K. içerikli temel kompoze gübre verilir. Daha sonraki yıllarda ilkbahar aylarında genellikle azotlu gübrelerle gübreleme yapılır. Bu dönemlerde azotlu gübreler tek olarak kullanıldığında daha etkili olmaktadırlar. Budama : Fidanlar dikildikten sonra oldukça hızlı bir büyüme görülür. İlk yıl dikim zamanına da bağlı olarak 4-5 m boya kadar çıkabilir. Büyüme esnasında yaprak koltuklarından çıkan yan sürgünler bir kaç santimetre olunca koparılmalıdır. Ancak yapraklara zarar verilmemelidir. Ertesi yıl bitki erken ilkbaharda toprak seviyesinden kesilir. Bitkide dipten yeni sürgünler gelir. Bunlardan en kuvvetlisi bırakılır, diğerleri koparılır. Bırakılan sürgün çok hızlı büyür ve yıl sonunda 7 m boya kadar çıkabilir. Bu bitki üzerinde 75-80 cm boyunda yapraklar meydana gelir, ve bunların koltuklarında tekrar sürgünler görülür. Bu sürgünler de düzenli olarak koparılmalıdır. Ancak yapraklar koparılmaz ve zararlanmamalarına dikkat edilir. Bu yapraklar zararlanırsa veya koparılırsa büyüme yavaşlar. İkinci yıl bitkinin bu hızlı büyütülmesi çok önemlidir. Çünkü ağacın en kaliteli kerestesini bu kısım oluşturacaktır.Soğuklarla birlikte bitki dinlenmeye girmekte ve yapraklar dökülmektedir.Kış aylarında en tepedeki 15-20 cm’lik kısım kuruyabilir. Bundan endişe etmemek gerekir. Çünkü ertesi yıl ilkbaharda havaların ısınması ile birlikte, bu kuruyan kısmın altında en üstteki göz sürmekte ve ileride bu kısımdaki kerestede önemsiz bir halka meydana gelmektedir. Mücadele : Paulownia’nın fazla zararlısına rastlanmamakla birlikte, bazı tırtıllar yapraklarını yiyebilmekte bu da büyümenin yavaşlamasına neden olmaktadır. Bu durumda sevin ve bunun gibi zirai mücadele ilaçları ile ilaçlama yapılır.
Prof.Dr.Ahmet MENGÜÇ
|
|
|
| Nohut Yabancı Ot Mücadelesi |
|
Yazar: Livadi - 05-02-2010, 11:29 PM - Forum: Tarla Bitkileri
- Yorum Yok
|
 |
NOHUT TARLALARINDA YABANCI OT MÜCADELESİ
ZARARI:
Nohut nadas alanlarının daraltılması amacı ile ve ihracat için ekimi teşvik edilen bir baklagildir. Ayrıca tanesinin içerdiği %18-31 arasındaki protein oranı ile beslenme yönünden de önemli bir kültür bitkisidir. Kıraç alanlarda yabancı otlar büyük bir sorun oluşturmakta, taban arazilerde geniş yapraklı yabancı otlar rekabetçi olmaktadır. Yabancı otlar nohudun topraktan alacağı gıda ve suya ortak olmaktadır. Bunun sonucunda verimde azalma görülür. Yabancı otlarla mücadele ürünün %l5-24 oranında artış sağlamasına neden olmaktadır.
MÜCADELESİ.
l-Kültürel önlemler:
Yabancıotlar üreme güçleri, yayılmaları ve bunlarla savaşımda karşılaşılan güçlükler dikkate alındığında bazı kültürel önlemlere gitmekte yarar vardır. Bunlar;
a) Tarla kenarlarında yabancı otların gelişip tohum vermelerini önlemek.
b) İlkbaharda ekimden önce toprağı işlemek,iyi bir tohum yatağı hazırlamak.
c) Ekim nöbeti (Münavebe) uygulamak
d) Zamanında çapa yapmak.
2-Kimyasal Mücadele:
Mücadele zamanının Tespiti:
Kimyasal Mücadelede kullanılacak ilaçların uygulama zamanı şu şekildedir.
Çıkış Öncesi: Nohut ekiminden sonra,nohut bitkisi ve yabancı otlar toprağın yüzüne çıkmadan önce toprağa uygulama yapılır.
Resim 1.Sirken (Chenopodium album)
Çıkış Sonrası: İlaçlar Nohut ve yabancı otun çıkışından sonra uygulanır.
KULLANILACAK İLAÇLAR:
Ticari isimleri Dekara atılacak miktar Uygulama Şekli
Afalon
Linurex 50 WP
Agro-Kimolin 50 WP 200 gr. Ekimden sonra, nohut ve yabancı otlar Çıkmadan önce uygulanır.
Gesegard 80 WP
Prometrex 80WP l25 gr.
Pursuit l00 SL 20 ml. Çıkış öncesi geniş yapraklı yabancı Otlara karşı kullanılır.
Challenge 600 l25 cc Çıkış sonrası yabancı otların 4-6 gerçek Yaprak döneminde.
İlaçlama Şekli:
Toprağın iyi sürülüp keseksiz olmasına dikkat edilmelidir. Aksi halde düzgün bir ilaçlama yapılamaz. İlacın tüm araziye düzgün dağılmasına dikkat edilmeli, ilaçlanan alanlardan ikinci kez geçilmemelidir. Önceden arazide aletlerle bir kalibrasyon ayarlamasına gidilmeli hava sakin olmalı sıcaklık 80C den az 250C den fazla olmamalıdır.
|
|
|
| Nohut Tohumluğunu İlaçlamadan Ekmeyiniz |
|
Yazar: Livadi - 05-02-2010, 11:28 PM - Forum: Tarla Bitkileri
- Yorum Yok
|
 |
Nohut tohumluğunu ilaçlamadan ekmeyiniz
Değerli nohut yetiştiricileri, bazı çiftçiler tarafından "bulut çalgını" yada "ülker vurgunu" olarak bilinen bu hastalık, nohut ziraatı yapılan her yerde görülebilir. Bilhassa ilkbahar ayları ve yaz başlarında havaların sık ve bol yağışlı gittiği senelerde sulanabilen taban arazilerde ve nisbi rutubeti yüksek kapalı vadilerde hastalık daha çok görülmekte ve önemli ölçüde ürün kayıplarına sebep olmaktadır. Hastalığa yakalanmış bitkiler başlangıçta soluk yeşil renkte görülürler. Daha sonra yaprak, gövde ve dallarda gayrimuntazam kahverengi lekeler hasıl olur. Genellikle bitkinin gövdesi ve dallar bu lekeli yerlerden kırılır ve kısa zamanda kurur. Tohum kapsüllerindeki lekeler ise genel olarak daire şeklindedir.
Nohut antraknozu hastalığını yapan bir mantardır. Hastalık ertesi seneye, hastalıkla bulaşık tohumla ve tarlada kalan hastalıklı bitki artıkları ile intikal eder. Hava şartlarına bağlı olarak bir tarlada ortaya çıkan hastalık, çevre için bir yayılma kaynağı teşkil eder. Antraknoz hastalığına erken yakalanmış olan bitkiler tamamen kurumamakla birlikte, dallarda meydana gelen kısmi kurumalar nedeniyle az mahsule yatarlar. Bunlardan bazıları kapsül bağlamış olmalarına rağmen normal bir olgunluğa erişemezler. Hastalık başlangıçta tarlanın muhtelif yerlerinde ocaklar halinde kendini gösterir. Isı, nem ve yağış şartları müsait olduğu takdirde hastalık bütün tarlayı kaplar. Ekilen tohumların %5-11 nisbetinde hastalıkla bulaşık olması %90-95 nisbetinde tarlada hastalığın çıkmasına sebep olur.
Mücadelesi:
Hastalıkla mücadelede başarı sağlamak için ilaçlı mücadeleye geçmeden evvel kültürel tedbirler adı altında bazı önlemlerin muhakkak yerine getirilmesi, ondan sonra da ilaçlı mücadeleye geçilmesi gerekmektedir.
Şimdi bu tedbirleri sıralayalım.
* Nohut ekilen tarlalar kontrol edilerek, hastalık görülmeyen yerlerden tohumluk alınmalıdır.
* Tohumluk olarak ayrılan tohumlar, 1 hafta kadar güneşe serildikten sonra ekim zamanına kadar kuru ve serin bir yerde muhafaza edilmelidir.
* Aynı tarlaya üst üste nohut ekimi yapılmamalı ve hastalık baş göstermişse bu yerde en az 2-3 yıl münavebe uygulanmalıdır.
* Hastalıklı ve cılız tohumların çıkışını engellemek ve dolayısıyla hastalığın bulaşmasını önlemek bakımından normalden biraz daha derine ekim yapılmasında büyük yarar vardır.
* Hastalığın çıkışını ve tarla dönemindeki bulaşmaları önlemek için bir yöre veya havzaya ekilen tohumların tamamının ilaçlanmış olması gerekmektedir.
* Mihaniki olarak hastalığın yayılmaması için yağışlı ve çiğli zamanlarda nohut tarlalarında dolaşılmaması ve ot toplanmaması gerekir.
* Sık ve bol yağışları atlatmak bakımından ekim pek erken yapılmamalı ve biraz geciktirilmelidir.
* Tarlada ilk görülen hastalıklı bitkiler toplanıp yakılmalı ve derince toprağa gömülmelidir.
İlaçlı Mücadele: İlaçlı mücadele şekli koruyucu bir mücadele olup, ekim yapmadan önce nohut tohumları 15-20 dakika su içinde tutulur daha sonra sudan çıkarılan tohumlar 15-20 dakika müddetle bir sergi veya sert bir zemin üzerine yayılıp, suyun süzülüp havalandırılması sağlanmalıdır. Bunu takiben aşağıdaki ilaçlardan biri belirtilen dozlarda karıştırılmalıdır. İlaçlamada kullanıacak ilaçların ismi ve 100 kg. tohuma karıştırılacak miktarı şöyle:
Thiram 80 WP (Pomarsol Forte, Kortriam Forte) 300 gr, Mancozep 80 WP (Dithane M-45, Dikotan M- 45 Penncozep) 200 gr, Maneb 80 WP (Dithane M-22, Dikotan M-22, Yolyram M, Trimangol 80 WP, Plantinop 80 WP, Hektane 80 WP) 200 gr.
İlacın tohumlara homojen bir şekilde dağılması ve yapışması için ilaçlama döner bidon veya benzeri bir kapta yapılmalıdır. Bu mümkün değilse sert bir zemin üzerinde kürekle 3-5 sefer aktarmak suretiyle iyice karıştırılmalıdır.
|
|
|
| Toprak ve Toprak Tavı Nasıl Olmalıdır - Pdf |
|
Yazar: Livadi - 05-02-2010, 10:37 PM - Forum: Tarla Bitkileri
- Yorum (2)
|
 |
Toprak Tavı: Toprağın havalanması, suyun toprağa girme hızı, drenaj ve toprak organizmasını etkileyen ve bunları optimum düzeyde içeren, toprağın fiziksel durumu veya stürüktür durumudur.
Stürüktür bakımından iyi tavlı bir toprak, genellikle kıvam terimiyle ifade edilir.
Tav açısından iyi bir toprak profili ne şekilde olmalıdır?
Yüzey toprağı olarak tanımlanan üstten 20-30 cm kadar olan kısmı suyun hızlı girişini sağlayacak şekilde iri gözeneklerce zengin olmalıdır, ayrıca toprak agregatlar da suya dayanıklı olmalıdır. Suyun ve havanın yüksek hızla toprağa girdiği böyle bir durum iyi tavın belirtisidir. Yüzey toprakta fazla miktarda küçük gözeneklerin bulunması sakıncalı olur. Çünkü bu durumda üst toprakta tutulan suyun aşağılara hareketi çok yavaştır.
Toprak profilinin 30 -150 cm bu alt toprakta küçük kılcal gözeneklerin miktarları toprakta yeteri kadar suyun toplanmasının, suyun her doğrultuda hareket etmesini sağlayacak düzeyde olmalıdır.
Tav durumunda, en az çeki gücü gerekir, toprak aletlere bulaşmaz, toprak sürüm sırasında helva gibi dağılır, büyük kesekler oluşmaz.
Toprak tav durumundan daha ıslak ve daha kuru olmamalıdır. SÜRÜM YÖNÜ NASIL OLMALIDIR?
Düz arazilerde sürüm yönüçok önemli değildir. Tarlanın uzun kena*rı boyunca sürüm yapılır.
Meyilli arazilerde ise sürümün mutlaka meyle dik yönde yapılması gerekir. Çünkü, sürüm eğim yönünde yapılırsa, yağışlar hemen yüzey akışına geçerek erozyona neden olur.
BURDAN
|
|
|
| Karma Yem Teknolojisi Çalışma Soruları |
|
Yazar: Zooteknist - 05-02-2010, 07:27 PM - Forum: Sınav Soruları
- Yorum (4)
|
 |
1) Aşağıdaki boşlukları uygunlarıyla doldurunuz:
Ülkemizde .......... faal olmak üzere toplam ............yem fabrikası vardır.
İngiltere, Amerika'da ilk karmayem fabrikası ................... adıyla kurulmuştur.
Ülkemizde Karma Yem Endüstrisi ile ilk yasal düzenleme ............ yılında................sayılı kanun hazırlanmıştır. ................ yılında da yönetmelik yürürlüğe girmiştir.
Ülkemizde ilk yem fabrikası ...............yılında kurulmuştur. ................... yılında da Yem Sanayi Türk A.Ş kurulmuştur.
Yem fabrikalarının kontrolü bakanlıkça belirlenen ....................................... oluşan ekip tarafından yapılır.
Yemin kalitesine..................................., .........................., .................................... ve .............................................. etki eder.
Yemin artan................................. içeriği pelet kalitesini olumlu, ................. içeriği da olumsuz etkiler.
........................ pelet yeme formunu veren kalıptır.
günümüzde karıştırma tekniğinde ................................. karıştırıcılar kullanılır.
Katı maddelerin dozajlanmasında ........................ veya ............................ baskül tipleri kullanılır.
Melasiyerden melas ilavesi en fazla ........................... kadardır.
Hayvan sağlığı için tehlikeli yemleri bilerek üretenler ve satışa arz edenler ............................................................ şekilde cezalandırılırlar.
Ülkemiz karma yem ithalatında bitkisel enerji kaynakları yemlerde en çok ........................., hayvansal protein kaynaklarında ençok................ ithal edilmiştir.
Kanatlı yem fiyatları 1994 yılında %....................artmıştır/azalmıştır ve 2001 yılında %................. artmıştır/azalmıştır.
Bölgelere göre karma yem üretiminde en fazla üretim bakımından ilk sırada................................... bölgemiz bulunmaktadır.
Ham selüloz içeriği ve balast içeriği zengin yemlere ................................, enerji bakımından zengin yemlere.........................denir.
2) Aşağıdaki test sorularını cevaplayınız:
Aşağıdakilerden hangisi pelet kalitesinde objektif kriter değildir?
a)Dayanıklılık b)Renk c)Sertlik d)Tozluluk Düzeyi e)Uzunluk
I) Hormon ve hormon benzeri maddeler,
II) Süt ve süt ürünleri
III) Kullanımına izin verilenler dışında antibiyotik, antioksidiyal ve ilaçlar,
IV) Deri, kıl, boynuz
V) Ruminant karmalarında hayvansal proteinler.
Yukarıda verilenlerden hangilerinin karma yemlere katılması yasaktır?
a)I,II ve III b)I,III,VI ve V c)II,III,IV veV d)I,III ve V e) I,II,III,VI ve V
3) Aşağıdaki soruları cevaplayınız:
Karma yem nedir?
Yem fabrikası kurulurken kuruluş yerinin seçiminde nelere dikkat edilmelidir?
Yem fabrikasının ana bölümlerini maddeler halinde yazınız.
Öğütme-kırma veya ezma işlemlerinde kullanılan değirmen isimlerini yazınız ve valsli değirmenlerin üstünlüklerini yazınız.
Yem fabrikalarında kullanılan karıştırıcı sistemlerini maddeler halinde yazınız ve karıştırmanın önemini anlatınız.
Pelet kalitesine etki eden faktörleri etki payları ile yazınız.
Yem Kanununa göre yemleri sınıflandırınız.
Peletlemenin avantajlarını yazınız.
|
|
|
| Hayvan Hücre Hatlarının Transfeksiyonu |
|
Yazar: Zooteknist - 05-02-2010, 06:25 PM - Forum: Tarımsal Biyoteknoloji
- Yorum Yok
|
 |
Gen transferi düzenleme ile izole edilen genlerin transgenik bitkilerde, hücre hatlarında hatta hücre populasyonunda fonksiyonlarının yeniden aktarma ve analizleri ile yapı ve fonksiyonları üzerinde çalışmayı mümkün kılmaktadır. Prokaryotların aksine ökaryot populasyonlarının çoğu çok hücreli organizmalardır. Bu nedenle bu tip bir organizmaya harici gen aktarımı en az iki düzeyde düşünülmelidir:
[COLOR="navy"]Tek Bir Hücreye Veya Organizmaya Transfer
Tüm Organizmaya Transfer:[/COLOR]
Bir organizmanın tek bir hücresine gen aktarmak gen ifadesinin beklenen geçici veya sürekli (kalıcı) ifadesinin yapısına bağlıdır. Tüm organizma içerisine gen ekleme türlerin genomunda harici genin istikrarlı bütünleşmesini içermektedir, genin orijinal alıcısı olan bireyler bu geni kararlı bir şekilde döllerine aktarmalıdır. Gelişmeye bağlı olarak gen ifadesi doğru biçimde düzenlenir. DNA transfer metodunun seçimi hedef hücrede istenen dönüşüm ve manipulasyonunun genel amaçlarına bağlı olacaktır. Ya geçici ya da kalıcı ifade (etki) istenebilir. DNA transfer yönteminin seçimi önemli olmasına rağmen, genin seçimi, genin izolasyonu, rekombinant DNA’nın hazırlanması, transgenik veya transfer edilecek hücrelerin seçimi, yeni özelliklere sahip organizmaların yeniden oluşumu ve benzer diğer aşamalar da aynı derecede önemlidir. Harici DNA bakteriye, mantara, bitki veya hayvana aktarılabilir. Harici DNA’nın hedeflenen bitki veya hayvana aktarımı ve bunların kararlı ifadesi transgenik bitki ve hayvanların meydana gelmesine neden olur. Transfer edilen gen transgendir ve tüm işlem transgenesis olarak ifade edilir. Hayvanlarda hücreler tarafından genlerin kabulü transfeksiyon olarak isimlendirilir.
Hücrelerin içerisine DNA girişi için fiziksel engel farklı grup organizmalar için farklılık göstermektedir. Bakteriler iki fiziksel engele sahiptirler bunlar hücre duvarı ve plazma zarıdır. Bitki ve mantarlar üç fiziksel engele sahiptir, hücre duvarı, plazma zarı ve çekirdek kılıfı. Hayvanlarda hücre duvarı olmadığı için onlarda plazma zarı ve çekirdek kılıfı iki fiziksel engeldir. Genel hatlarıyla bir transfeksiyonda dört aşama vardır, ve bunlarda aşağıda gösterilen farklı tekniklerden yaralanılır.
DNA transfer teknikleri organizmaya gore farklılık göstermesine rağmen, transfer yapmada iki ana yaklaşım vardır:
[COLOR="navy"]* Doğal Yöntemler
* Suni Yöntemler
* Yeni Yöntemler [/COLOR]
[B]DNA Transferinde Doğal Yöntemler:
1. Bakteriyel transformasyon
2. Birleşme
3. Transpozisyon
4. Faj transdüksiyon –virüsle gen aktarımı
5. Vector vasıtasıyla transfer gibi agrobacterium
6. Retroviral transdüksiyon
7. Plazmidlerle transformasyon
DNA Transferinde Yapay Yöntemler:
1- Fiziksel Yöntemler
a- Mikroenjeksiyon
b- Makroenjeksiyon
c- Biolistik dönüşüm
d- Protoplast birleşme
2- Kimyasal Yöntemler
a- Kalsiyum fosfat vasıtasıyla DNA transferi
b- Ploietilen glikol kullanımı (PEG)
c- DEAE-Dekstran kullanım
d- Lipozom kullanımı
3. Elektriksel Yöntemler
a- Elektroporasyon
b- Nelektrofusyon
DNA Transferinde Yeni Yöntemler:
1. X ışınlarının kullanımı
2. Sonikasyon
Gerçekte bazı yöntemler kombinasyon olarak da kullanılmaktadır. Bu bağlamda PEG veya kalsiyum fosfat kullanımı protoplast birleşimi için kullanılır. Öyle de kimyasallar ile kombinasyonda kullanılabilen elektroporasyonda olduğu gibi Fiziksel yöntemlerdeki lazer ışınları veya sonikasyonun kullanılması gibi bazı yöntemlerin önerilmektedir. Lazer ışınlarının kullanımı çok başarılı bulunmadı ve pahalıdır. Lazer ışınlarının kullanımı hayvan hücrelerinde 103 dönüşüm frekansı vermektedir. Bitki hücrelerinde DNA alımı dab u yöntemle gösterilmektedir. Sonikasyon gelecek vaad ettiği kanıtlananilir. Burada protoplast bir DNA solusyonu içerisinde bekletilir ve ses dalgaları ile bombalanır. Bu DNA’nın içeri geçişi sırasında çekirdek içerisine ulaşabilmesi için teşvik edilir ve zamanla birrleşir. Bu yöntem basit ve gelecekte yaygın olabileceği için caziptir.[/B]
|
|
|
| Biyoteknolojinin Hayvan Islahı ve Genetik İlerlemeler Üzerindeki Etkisi |
|
Yazar: Zooteknist - 05-02-2010, 06:10 PM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Geleneksel olarak sürdürülen ıslah çalışmaları çeşitli teknolojik imkânları değerlendirmekte ve ortaklaşa hedefler belirlemektedir. Geliştirilen biyoteknolojilerle özellikle nesli tükenmekte olan türleri korumak veya nesli tükenmiş olan türlerin yeniden ikamesi için kullanılma potansiyelleri araştırılmaktadır. Biyolojik teknolojiler hayvanlardan elde edilen yan ürünlerin kalite ve miktarlarının artmasına katkıda bulunabilmektedir. Yapağı, deri, rodeoda saldırgan davranışlar ve geyik boynuzundan elde edilen ve bir afrodizyak olarak kullanılan kadife gibi yumuşak olan ürünler besin içeriğinden –kalitesinden- daha yüksek değerlere sahip olduklarından bunların daha etkin üretimi yolları araştırılmaktadır.
Hayvanların genetik yapılarını niçin ıslah ederiz veya en azından düzenleriz? Hayvanların genetik değerlerini ortaya koymalarında çevrenin ve genetik yapılarının etkileri vardır. Süt ve et gibi bir fenotipik ürünün üretiminde çevrenin oldukça önemli olduğu kabul edilmektedir. Bununla birlikte arzulanan bir fenotipi elde etmek için hem çevre hem de genotip birlikte dikkate alınmalıdır. Örneğin, genetik yapısına bakılmaksızın tavuk kışın çok soğuk geçtiği bölgelerde eğer korunmaz ise donarak ölecektir. Benzer şekilde verdikleri ürünler için gerekli olan besin madde ihtiyaçlarını karşılayamayan hayvanların verimleri azalacak, üreme döngüleri de aksayacaktır. Bununla birlikte genetik ve çevre arasındaki interaksiyonların önemli olduğu hatırlanmalıdır. Hayvan üretiminde optimum çevre sağlamak önemli olmasına rağmen, hayvan ıslahı mevcut çevreler için optimum genotipi sağlamayı amaç etmektedir. Uygun genotiplerin elde edilmesinde ve hayvanların içinde bulundukları çevrenin düzenlenmesinde biyoteknolojilerden yaralanılmaktadır.
Daha önce de belirtildiği gibi biyoteknolojinin farklı tanımları yapılmaktadır. Bu tanımlar ile hayvan ıslahı ilişkilendirilmek istendiğinde en uygun olanın “canlı organizmaların hizmet ve ürün üretmek amacına ve kullanımına dayalı olan teknolojiler grubudur” diye yapılan tanımı olduğu görülür. Bu tanıma göre hayvan ıslahı kendi alanında bir biyoteknolojidir çünkü onun nihai amacı hayvan üretimi için mevcut olanlara göre daha üstün olan yeni nesil hayvanlar oluşturmada hayvan gen kaynaklarını dönüştürmekdir.
Burada üstün tanımı sadece kısa dönem üretim amaçlarından hayvanın fonksiyonelliğine, üretim maliyetlerinin azaltılmasına, tüketici tercihlerine ve ürün kalitesine, buna bağlı olarak genel sürdürülebilirliğe ve hayvansal üretimde uzun dönem ekonomik dönüşe kadar son yıllarda hızlı değişen hayvan ıslahı konseptine bağlı olarak gerçekten oldukça geniş bir yelpaziyi içermektedir.
[B]Biyoteknolojinin Hayvan Islahı Üzerindeki Etkisi
Biyoteknolojilerin hayvan ıslahını nasıl etkileyebileceğini değerlendirebilmek için genetik kazancı tanımlayan eşitlikleri formulize etmek önemlidir:
ΔG=rG.ES. σG
Burada rG gerçek ve tahmin edilen eklemeli genetik değer arasındaki korelasyonu, ES seleksiyon entansitesi, σG genetik standart sapmayı temsil etmektedir. Burada biyoteknolojinin hayvan ıslahı üzerinde, seleksiyon entansitesi üzerinde (hayvanın üreme etkinliğini artırarak) ve değerlendirme doğruluğunu artırarak (ilave bilgilerle veya döl sayısını artırarak) etki gösterecektir. Bununla birlikte bazı biyoteknolojilerin yoğun kullanımı (akrabalı yetiştirmeyi artırarak veya genetik farklılığı azaltarak) genetik varyasyonu etkileyebilir.
Yukarıdaki formül elde edilen genetik ilerlemeinin belli bir dönemdeki (yıldaki) değerini belirlemek için şu şekilde düzenlenebilir.
Δg= ΔG/y burada ΔG yerine yukarıdaki formülü yerleştirirsek yıllık genetik ilerleme Δg=rG.ES. σG/y haline gelir.
Burada y generasyon (yani damızlığa ayrılanlar doğurduklarında ebeveynlerinin yaş ortalaması) aralığıdır. Bazı biyoteknolojiler generasyon aralığını azaltarak belli bir dönemde veya yıllık genetik ilerleme oranını arttırabilirler.[/B]
|
|
|
| Karma Yem Üretiminde Peletleme |
|
Yazar: Zooteknist - 05-02-2010, 06:00 PM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
[B]PELETLEME
Toz yemin sıkıstırılarak hayvan türüne göre değisik boyutlarda pelet haline getirilmesi ve bu sekildeki kullanımının tarihçesi çok eski yıllara dayanmaktadır. Bu bakımdan ilk uygulamalar Fransa’da 1860’lı yıllarda, Amerika Birlesik Devletlerinde 1920’li yılların sonunda baslamıstır.
Basta Amerika Birlesik Devletleri olmak üzere bir çok ülkede pelet yem üretimi hızlı bir artış göstermistir. Nitekim toplam kanatlı yem üretiminin % 80’ini pelet form olusturmustur (Fairfield,2003b). Pelet yemin fiziksel açıdan olumlu etkileri ile bu yemi tüketen hayvanlardan daha iyi
verim alınması kullanımının yaygınlasmasında önemli rol oynamıstır (Dozier, 2001). Peletlemenin fiziksel etkileri; yemin daha kolay tasınabilmesi ve depolanabilmesi, dehomojenizasyonun (homojenliğin bozulması) engellenmesi, yem kaybının azalması, yem yoğunluğunun artması ve buna bağlı olarak tasıma masraflarının azalması seklindedir. Pelet yemin bu yemi tüketen hayvanlar üzerindeki olumlu etkisini yem seçiminin ve hammadde
ayrısımının azalması, hayvanın birim hacimde daha fazla enerji tüketmesi ve böylece yem tüketimi için daha az enerjinin harcanması, üretim sırasında olusan sıcaklığın etkisi ile patojen mikroorganizmaların sayısının azalması, nisasta ve proteinin daha iyi sindirilebilmesi ve yemin
lezzetliliğinin artmasına dayandırmak mümkündür. Pelet yemin toz yeme göre yukarıda sıralanan olumlu etkileri günümüzde açık bir sekilde ortaya konmus ve artık bunlar bilimsel gerçekler durumuna gelmistir. Ancak yapılan bir çok çalısmanın sonucuna ve isletme bazındaki genel kontrollere göre pelet yem kullanımıyla hayvanlardan beklenen performansın tam olarak alınamadığını ve bunun da daha çok kullanılan pelet yemin kalitesinin iyi olmadığından kaynaklandığını söylemek mümkündür. Pelet yem yapımında daha çok üretim randımanı ve peletleme etkinliği dikkate alınırken çoğu
zaman yemin kalitesi göz ardı edilmektedir. Halbuki pelet yem üretiminde kalitenin korunarak üretimin ekonomik bir sekilde yapılması amaçlanmalıdır. Pelet kalitesini pek çok faktör etkilemektedir. Genel olarak bu etkenleri yeme (yemin fiziksel ve kimyasal özellikleri, formülasyon) ve uygulanan teknolojiye (su buharı uygulaması, tavlama, yağ ilavesi, matris özellikleri ve soğutma) ait etkenler olarak gruplandırmak mümkündür. Karma yem teknolojisi ve hayvan besleme açısından söz konusu etkenlerin ayrı ayrı ele alınarak kalite üzerindeki ağırlıklarının ortaya konması konusu oldukça önem tasımaktadır.
PELET KALİTE KRİTERLERİ
Pelet kalitesi bir çok kriterin kombinasyonu ile ortaya konur. Bunların bazıları objektif (dayanıklılık, sertlik, uzunluk, tozluluk düzeyi) bazıları ise subjektif (renk, dış yüzey görünümü, lezzet) değerlendirmelerdir. Subjektif değerlendirmelerde kisisel tercih önemli rol oynarken
objektif değerlendirmeler tamamen kabul edilen alet ve yöntemlerle ortaya konur (Anonim,1996). Pelet dayanıklılığında, peletlerin çevresel baskıya ve tasımaya karsı fiziksel yapılarını olduğu gibi korumaları istenir ve karıstırıcı kutu (ASAE) ve Holmen Pelet test aleti ile saptanır. Sertlik diğer
bir kalite kriteri olup yaylı-sertlikaleti kullanılarak belirlenir. Yemin üretiminden hayvanın tüketimine sunuluncaya kadar ki sürede peletlerin bozulmadan fiziksel yapılarını korumaları yanında bu süre içerisinde tasıma ile olusabilecek baskılarla peletlerin yeteri düzeyde sert olması
da istenen ayrı bir kriterdir. Diğer bir kalite kriteri olan pelet uzunluğu preslerin ayarlanması ile olusur ve genelde çapın 2.0
katı seklinde olması en uygun oran olarak önerilir. Çoğu zaman belirlenen uzunluktan daha kısa peletlerin üretilmesi dayanıklılığı olumsuz yönde etkiler. Pelet kalitesi üzerinde bir çok etken etkili olup her birinin kalite üzerindeki etki düzeyi farklıdır. Reimer (1992) formülasyonun pelet kalitesi üzerine % 40, partikül büyüklüğünün % 20, tavlamanın % 20, matris özelliklerinin % 15, soğutmanın ise % 5 düzeyinde etkili olduğunu
bildirmektedir.
Yeme Ait Etkenler
Karma Yemin Fiziksel Özellikleri:
Peletlenecek toz yemin partikül büyüklüğü, sarsılma ve dökülme yoğunluğu, yığılma açısı ve spesifik yüzey genisliği pelet kalitesi üzerinde etkili olan yemin fiziksel özellikleridir. Artan sarsılma ve dökülme yoğunluğu, yığılma açısı ve spesifik yüzey genisliği pelet kalitesini olumlu yönde etkiler (Ergül, 1994).
Yemin Partikül Büyüklüğü:
Yemin fiziksel özellikleri içerisinde partikül büyüklüğü pelet kalitesi üzerinde en önemli etkiye sahiptir. Küçük partiküllü karma yemlerin peletlenmesi ile daha kaliteli peletler üretmek mümkündür. Bu durumu artan partikül yüzey genisliği ile peletleme sırasında kullanılan su buharının daha geniş yüzeye etki etmesine dayandırmak mümkündür. Ancak gereğinden küçük boyutlarda öğütülmüs yemlerden elde edilen peletlerin daha sert olacağı ve preslerde artan sürtünmeye bağlı olarak kullanılan enerji miktarını da artıracağı göz ardı edilmemelidir. Peletlemenin yaygınlasmaya basladığı ilk yıllarda toz formdaki yemlerin peletlenmesi ile daha iyi sonuçlar alınmıstır. Baslangıçta çok küçük partiküllü yemlerin peletlenmesi söz konusu iken daha sonraları daha iri partiküllü yemlerin peletlenmesi ile beklenen etkide önemli düzeyde azalma olmustur. Mısır-soya küspesine dayalı karma yemlerde pelet dayanıklılığı açısından optimum partikül büyüklüğünün 650-700 μ arasında olması gerektiği bildirilmektedir (Dozier, 2001). Yapılan bir
çalısmada ise (McEllhiney, 1992) partikül büyüklüğünün 700 μ’ dan 500 μ ‘a kadar düşürülmesinin pelet kalitesini iyilestirdiği ancak öğütme için kullanılan enerji sarfiyatının ise iki katına çıktığı görülmüstür. Bu arada partikül büyüklüğünün pelet kalitesi üzerinde etkili olmadığını ortaya koyan bildirislerle de karsılasmak mümkündür (Reece ve ark., 1986;Stevens,1987).
Karma Yemin İçeriği ve Formülasyon:
Karma yemin yağ, nisasta, sellüloz ve protein içeriği pelet kalitesi açısından oldukça önem tasır. Yemin artan protein içeriği pelet kalitesini olumlu, sellüloz içeriği ise olumsuz yönde etkiler. Briggs ve ark. (1999) kanatlı karma yem protein içeriğinin % 16.3’den % 21’e artırılması durumunda pelet dayanıklılığını sırasıyla % 75.8’den % 88.8’e yükseldiğini saptamıslardır. Hammaddelerin doğal olarak içerdikleri yağın preslemede ve matris kanalındaki sürtünme üzerinde önemli bir etkisi görülmezken karmaya dısarıdan ilave edilen yağın bu bakımdan pelet kalitesini bozacak yönde etkilediği bilinmektedir. Nitekim mısır-soya küspesi temeline dayalı karmalara karıstırıcıda % 2’den fazla yağ ilave edildiğinde pelet dayanıklılığının düstüğü ve asırı bir ufalanmanın olustuğu görülmüstür (Richardson ve Day, 1976). Bunu, yağ ilavesi ile matrislerdeki sürtünmenin azalması ve karma yemin matris deliklerinden yeterli düzeyde sıkıstırılamadan çıkması seklinde açıklamak mümkündür. Ergül (1994) hammaddelerin doğal
içeriği olan yağın dısarıdan ilave edilen yağa göre pelet yemde daha düsük bir ufalanmaya neden olmasını öğütme ile yemdeki hücre içi yağın tam olarak açığa çıkarılamaması ile açıklamaktadır. Son yıllarda yağ içeriği yüksek mısır ve ekspeller soya küspesi kullanımı ile yeme d
|
|
|
|