| Hoşgeldin, Ziyaretçi |
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.
|
| Kimler Çevrimiçi |
Şu anda 1922 aktif kullanıcı var. » (1 Üye - 1917 Ziyaretçi) Bing, Facebook, Google, Yandex, Mr.Muhendis
|
|
|
| Skopelos Koyun Irkı |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 05-04-2010, 02:19 PM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Skopelos Koyun Türlerinin Özellikleri
Ege Denizinde Skopelos adasında sadece belli bir bölgede yetiştirilen değerli sütçü bir koyun tipidir. Yunanistana ait bu adanın Glassa köyünde ve bu köyün çevresinde ılık iklimli küçük bir bölgede yetiştirilen Skopelos koyunu genel olarak beyaz renkli olup, göz ve ağız etrafında ve ayaklarda kırmızı lekeler bulunur. Yüz ve ayaklarda baş orta kulaklar uzun ve burun dış bükeydir. İnce kemik yapısına sahiptirler. Genel olarak koçları boynuzlu koyunları boynuzsuzdur. Meme iyi gelişmiş ve elastiki olup meme başları büyüktür. Yapağı orta kalın ve nispeten bir örnektir. Çabuk gelişen ve iyi süt emen kuzular 3 ayda 25 kg a ulaşır. Etleri gevrek çok lezzetli ve yağlıdır, nispeten iri cüsseli olup, et verimleri iyidir.
Skopelos adası koyunları, hakim ve beslemeye bağlı olarak 400 - 450 kg. süt verebilmektedirler. Erken kuzulama olur ve kuzular sütten kesildikten sonra 5-6 ay sağım yapılır. Laktasyonun başında günde 2.5 - 3.0 kg. süt veren koyunlar pek çoktur. Bu koyunun diğer bir özelliği de bir doğuruşta 3 -4 ve bazen 5 kuzu meydana getirmesidir. Bir doğumda 6-7 yavru veren koyunlara da rastlanmıştır. Ancak 4 yavrudan itibaren besleme güçlüğü başlar. Bu değerli koyun değişik çevre koşullarına karşı çok duyarlı olduğundan nereye götürülmüşse başarısızlığa uğramıştır. Hatta adanın kuzey kıyısında bile aynı sonucu vermemektedir.
|
|
|
| Ramlıç (Çifteler) Koyun Irkı |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 05-04-2010, 02:03 PM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Ramlıç (Çifteler) Koyun Türlerinin Özellikleri
Oluşumu
Dağlıçın varolan koşullardaki yüksek yaşama gücü ile Rambouıllet ırkının iyi olan et ve yapağı verim özelliklerini birleştiren bir koyun tipidir. Ramlıç koyunu, % 65-70 Rambouillet + % 30-35 Dağlıç genotipi taşımaktadır.
Dış yapı özellikleri :
Vücut, baş ve bacaklar beyazdır. Kuyruk ince ve uzundur. Koyunlar boynuzsuzdur. Koçların ise yaklaşık % 50si boynuzludur. Vücut Dağlıça göre oldukça iyi ve etçi koyun görünümündedir. Yapağı örtüsü ince ve bir örnektir. Canlı ağırlık ortalaması 50 kg dır.
Verim özellileri :
İkizlik % 10 düzeyindedir. Kuzu doğum ağırlığı 4.0-4.5 kgdır. Dördüncü ay ağırlığı ortalama 30 kga erişir. Laktasyon süt verimi 70 kg civarındadır. Kirli yapağı verimi 3.0 kgdır. Sortimanı 60-64 Sdır. Lüle uzunluğu 7.0 cm.dir.
Yayıldığı bölge :
Çifteler Tarım İşletmesi oluşturulmuştur.
|
|
|
| Rambouıllet Koyun Irkı |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 05-04-2010, 01:57 PM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Rambouıllet Koyun Türlerinin Özellikleri
![[Resim: fyzrs4.jpg]](http://i42.tinypic.com/fyzrs4.jpg)
İspanya?dan Fransa?ya getirilen merinos koyunları kuvvetli topraklar üzerinde iyi bir yetiştirmeye ve iri vücut yapısına doğru devamlı bir seçmeye tabi tutuldu. Özellikle Paris yakınında Rambouıllet Devlet Çiftliği?ind yapılan düzenli bir yetiştirme ile zamanla oldukça iri yeni bir merinos tipi ortaya çıktı. Bu yeni koyun tipine çiftliğin adına uyarak ?Rambouıllet? koyunu denildi. Fransa?da bir taraftan koyun elinin çok sevilmesi, diğer taraftan da dokuma endüstrisinin uzun tarak yapağı istememesi, kısa zamanda Rambouıllet tipinin tutulmasını ve tanınmasını sağladı.
Rambouıllet, daha önce yetiştirilen Elektoral ve Negretti?den daha iri ve ağır vücutlu, yüksek yapılı, uzun ve geniş vücutludur. Baş büyuk ve kısa olup, yapağı ile örtülüdür. Boyunda deri kıvrımları vardır. Kulaklar kısa ve ince yapılıdır. Ayaklar kısa ve kuvvetlidir. Koyunlar boynuzsuz, koçlar büyük kıvrımlı boynuzludur. Canlı ağırlık, koyunlarda 50-60 kg koçlarda 70-80 kg olup yapağı kırkım ağırlığı, koyunlarda 3-4 kg koçlarda 4-5 kg?dır. Rambouıllet yetiştirmesinde birbirinden az çok farklı iki tip üzerinde durulmuştur. Birinci tip, ince ve kısa yapağı veren ve İspanya?nın Negretti?sine benzer bir görünüştedir. Bu tipte deri kıvrımlı, lüleler oldukça kapalı, karın ve ayaklar yünlü örtülü olup ?Merinos Plisse? adını taşırlar. Yapağı sortimanı 56?S (A-AA) arasındadır. İkinci tip. ?Merinos Non Plisse? yada Merino Prekos? (Erken Gelişen Merinos) adı ile anılmakta ve bu tipte yapağının ince olmasındarı çok kırkım ağırlığı üzerinde durulmakta ve seleksiyon bu yönde yapılmaktadır. Az kıvrımlı, uzun ve açık lüleli yapağı bu tipin en önemli özelliğidir. Bu tipte deri kıvrımı bulunmadığı gibi, baş, karın ve ayaklarda yapağı örtüsü azalmıştır. Bu tipin elde edilmesinde Britanya etçi koyunlarından Dişley kullanılmıştır. Böylece erken gelişen bir merinos tipi elde edilmiş bulunmaktadır. İngiliz etçilerinden kan katılarak meydana getirilen bu yeni merinos tipinde de biri orta, diğeri büyük olmak üzere iki ayrı tip geliştirilmiştir. Merinos Prekos bugün fazla yapağı ve fazla et veren bir koyun olarak tanınmıştır. Vücut ağırlığı Rambouıllet?den fazla farklı değildir. Almanya?da ince yapağılı merinos yetiştirmesi yaygın durumda iken, Merinos Prekos?lar buraya getirildi, nispeten kaba ve uzun yapağılı olan bu koyunlar önceleri yadırgandı, yetiştiriciler tarafından tutulmadı. Ancak daha sonraları ekonomik etmenlerinin zorlaması ile bu tip yavaş yavaş yayılmaya başladı. Son yıllarda tüm tarak yapağı merinoslarına yapağı et merinosu adı verilmekte ve bu tipe tam uymayanlar da bu tipe çevrilmektedir.
Rambouıllet koyunları Fransa?da geliştirilip bir örnek bir ırk haline getirildikten sonra Almanya?dan başka birçok Avrupa ülkelerine ve deniz aşırı ülkelere götürülmüş. hem saf yetiştirilmiş, hemde yerli koyun ırklarının ince yapağı yönünde ıslah edilmesi için melezlemede kullanılmıştır.
|
|
|
| Orta Anadolu Merinosu Koyun Irkı |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 05-04-2010, 01:49 PM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Orta Anadolu Merinosu Koyun Türlerinin Özellikleri
Bu Türk merinos tipi 1952 yılından itibaren Alman et merinosu koçlarıyla yerli Akkaraman koyunlar arasında Konya harasında yapılan melezleme çalışmalarıyla geliştirilmiştir. Bu birleşmelerden doğan erkek ve dişiler yapağı verimi ve büyüme hızı bakımından seleksiyona tabi tutularak kendi aralarında birleşmeye devam edilmiş ve böylece yeni bir Türk merinos tipi geliştirilmiştir.Orta Anadolu Merinosu %80 et merinosu ve %20 Akkaraman genotipi taşımaktadır. Bu merinos tipi , yüksek yapağı ve et verim kabiliyetini et merinosundan ve çevre şartlarına dayanıklılık ve uyum kabiliyetini Akkaraman ırkından almıştır. Bu merinos koyunları büyük çoğunlukla Ankara , Konya Eskişehir illerinde bulunmaktadır.
Fenotipik Özellikleri:
Orta Anadolu Merinosunda vücut tamamen beyaz renktedir. Kuyruk yağsız , ince ve uzundur.Koç ve koyunlarda genellikle boynuz bulunmaz. Cüsse , kök aldığı Akkaramandan ve yerli ırklarından daha iridir.
Verim Özellikleri :
Verim özelliği ( Koyun ) : Ortalama düzey
Canlı ağırlık : 54-56kg
Laktasyon süt verimi : 40-50kg
Laktasyon süresi : 140-150 gün
Bir batında kuzu sayısı : 1.45
Kirli Yapağı verimi : 3.6-3.8 kg
Lüle uzunluğu : 7.5-8 cm
Elyaf çapı : 21-23 mikron
Temiz yapağı oranı : %54-58
|
|
|
| Ödemiş Koyun Irkı |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 05-04-2010, 01:33 PM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Ödemiş Koyun Türlerinin Özellikleri
Batı Anadoluda Ödemiş çevresinde yetiştirilen büyük yağlı kuyruklu bir koyun tipi vardı. Üzerinde esaslı bir inceleme yapılmamış olmakla beraber bunun da diğer ırklardan farklı bir mahalli tip olduğu kabul edilebilir.
Verimleri:
Et : Et kalitesi düşüktür. Canlı ağırlık koyunlarda 40 - 50 kg, koçlarda 50 - 60 kgdır.
Süt : Toplam sağdan süt 150 kga çıkabilmektedir.
Yapağı : Kısa yapağılı olup, yapağı verimi 1-1.5 kgdır.
Dış yapı özellikleri :
Beyaz yapağı örtüsü içinde tek tek bazen küçük kümeler halinde siyah ve kahverengi kıllara rastlanmaktadır.
Baş, kulak ve ayaklarında kahverengi lekeler vardır. Lekeleri siyah ve morumsu olanlar da vardır.
Genel olarak koçlar boynuzlu, koyunlar içinde boynuzlu ve boynuzsuz olanlar görülmektedir.
Uzun yağlı kuyrukludur.
Genellikle bol süt verdiklerinden gelişmiş bir memeye sahiptirler. Memeler fazla sarkık olmayıp, meme uçları kalın, hafifçe yana dönüktür.
|
|
|
|