Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.783
» Son Üye Slckcdag
» Toplam Konular 12.166
» Toplam Yorumlar 30.168

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 1852 aktif kullanıcı var.
» (1 Üye - 1846 Ziyaretçi)
Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex, Mr.Muhendis

Son Yazılanlar
ziraatciyiz.com: Çiftçi R...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
9 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 16
meyve.biz: Meyveler ve Me...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
10 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 14
ziraatciyiz.net: Tarla Bi...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
10 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 15
ziraatciyiz.org: Ziraat Ö...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
10 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 14
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 58.065
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 8.095
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 469
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.185
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital ve Akıllı Tarım
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 60.253
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital ve Akıllı Tarım
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.654

 
  Yavaş Gelişen Etlik Piliç Özelliklerinin Geliştirilmesi
Yazar: Zooteknist - 06-12-2010, 06:26 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Aşağıdaki linkten indirebilirsiniz.


BURDAN

Bu konuyu yazdır

  Koçlarda Selenyum Zehirlenmesinin Sperma Üzerine Olan Etkilerinin Araştırılması
Yazar: Zooteknist - 06-12-2010, 06:18 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Koçlarda selenyum zehirlenmesinin sperma üzerine olan etkilerinin araştırılması:


BURDAN

Bu konuyu yazdır

  Ülkemizde Bulunan Yetiştirici Örgütleri
Yazar: Zooteknist - 06-12-2010, 05:53 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Ülkemizde hayvan yetiştiricilerini örgütleyen, çeşitli adlar altında kurulmuş faal veya faal olmayan organizasyonlar bulunmaktadır. Bunlardan 442 sayılı Köy Kanunu, 1580 sayılı Belediyeler Kanunu ve 5442 sayılı İller İdaresi Kanunlarına göre kurulan; süt üreticileri birliği, hayvan ıslah yetiştirme birliği, köylere hizmet götürme birlikleri, 2903 sayılı Dernekler Kanununa göre kurulan yetiştirme dernekleri ile 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre kurulan Tarımsal Kalkınma Kooperatifleri sayılabilir.

Ancak zaman zaman yukarıda isimleri geçen örgüt modellerinin birtakım aksaklıkları görülmüş ve en azından özellikle 1987 yılında başlayan damızlık alımına paralel olarak yetiştiricilerin, hayvancılığı ileri ülkelerde günümüzde olduğu şekilde modern bir anlamda örgütlenmeleri gerektiği ortaya çıkmış; ülkemizde damızlık yetiştirebilen ve yetiştirebilecek işletmelerin diğerlerinden ayrılması noktasına gelinmiştir.

904 sayılı Islahı Hayvanat Kanunu'nun bazı maddeleri 28.2.1995 kabul tarihli 4084 sayılı Kanunla değiştirilerek ıslah amaçlı yetiştirici birliklerinin kurulabilmesine imkan tanınmış; her türlü hayvan ıslahı ile ilgili çalışmaların belirli esas ve usullere göre yapılması hususunda tedbirler almaya, ıslah amaçlı yetiştirici birliklerinin kurulmasını düzenlemeye Tarım ve Köyişleri Bakanlığı yetkili kılınmıştır.

Yukarıda yapılan kanuna ilişkin çıkartılan Türkiye Damızlık Süt Sığırı Yetiştiricileri Birliği Hizmetleri hakkında Yönetmelik, 9 Ağustos 1995 tarih ve 22369 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmiş ve buna göre 40'tan fazla İlimizde damızlık süt sığırı yetiştirici birlikleri kurulmuştur.

Halen 19 üye birliğin oluşturduğu Merkez Birliği Haziran 1998'de kurulmuş, bu üst birlik Nisan 1999'da Avrupa Siyah Alaca Konfederasyonu üyeliğine kabul edilmiştir.

Bu örgüt modelini diğerlerinden ayıran en önemli fark; yönetimin tamamen bizzat damızlık hayvancılık yapan yetiştiricilerden oluşturulmasıdır. Kendi kararlarını kendileri alırlar ve bunu birlik personeline uygulatırlar.


[B]DAMIZLIK SIĞIR YETİŞTİRİCİ BİRLİĞİ



[COLOR="Navy"]Damızlık sığır yetiştirici birliği 3 halkada özetlenebilir.

1. Soy kütüğü çalışmaları

2. Verim kontrolleri

3. Suni tohumlama
[/COLOR]
Damızlık sığır yetiştirici birlikleri bir hizmet kuruluşu olmasına rağmen varlığını sürdürebilmesi için maddi kaynağa ihtiyaç vardır. İşte bu üç halkanın ikisinden (soy kütüğü ve suni tohumlama) gelir temin edilebilmekte, sağlanan gelirlerden 3. halkaya (verim kontrolleri) pay aktarılabilmektedir.

Ayrıca, son yıllarda özellikle önem arz eden ve tamamen teknik bir konu olan "damızlık değer tahminleri" 4. halka olarak oluşmaya başlamıştır.

2000'li yıllara girerken ülkemizde kurulan damızlık sığır yetiştirici birlikleri, yukarıda bahsedilen halkaları bünyesinde bulundurduğu gibi, bunlarla da kalmayıp diğer hususları da kapsar.

ÜLKEMİZDEKİ DAMIZLIK SIĞIR YETİŞTİRİCİ BİRLİKLERİNİN AMACI

9 Ağustos 1995 tarihinde yayımlanan ilgili yönetmeliğe göre; yetiştiricilerin kendi aralarında teşkilatlanması, gerek yurt içinde yetiştirilen gerek yurt dışından ithal edilen ve gerekse yerli ırklarımızın genetik potansiyellerinin geliştirilmesi, verimlerinin arttırılması, bunların soy kütüğü ve verim kayıtlarının tutulması, hayvanlarla ilgili sağlık hizmetlerinin yürütülmesi ve sigorta işlemlerinin yapılması, üyelerinin eğitimlerinin sağlanması, ihtiyaçlarının temin ve tedariki ile üretimin yurt dışında pazarlanması, üretim maliyetlerinin düşürülmesi ve ürünlerinin değerlendirilmesi için gerekli tesislerin kurulması, işletilmesi gibi hususlar ile Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca belirlenecek her türlü hayvan ıslahı çalışmalarına ilişkin esas ve usuller, tabii ve suni tohumlama ve embriyo transferi uygulama usulleri ile Kanunun uygulanmasına ilişkin diğer hususların yerine getirilmesi gibi üretimden pazarlamaya kadar birçok husus, damızlık sığır yetiştirici birliklerinin temel amaçlarından sayılmıştır.

DAMIZLIK SIĞIR YETİŞTİRİCİLERİ BİRLİKLERİ NASIL KURULUR, KİMLER ÜYE OLABİLİR

İlde aynı ırktan en az 5 baş ineği bulunan asgari 7 yetiştirici bir araya gelerek İl Tarım Müdürlüğüne başvurulur.

Birlik ana sözleşmesi Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanır; 3 ay içinde en az 25 üye ile genel kurul yaparak birlik kurulmuş olur.

Bir ilde aynı ırk için yalnız bir birlik kurulabilir. Birliklerin en az kurucu üye sayısı 7 olup üst sınır yoktur. Birlik; asil üyeler, temsilci üyeler ve fahri üyelerden oluşur.

Asil Üye: Bizzat damızlık yetiştiren, hayvansal üretim yapan yetiştiriciler ve tüzel kişi ve kuruluş temsilcileridir. Her asil üyenin 1 oy hakkı vardır.

Temsilci Üye: Yetiştiricilere hizmet götüren Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Ziraat Bankası, Ziraat Odası, Özel İdare temsilcileri ile birliğin kurulduğu ilde bulunan Veteriner ve Ziraat Fakültesi temsilcileri gibi kamu özel sektör kuruluş temsilcileridir. Oy hakkı yoktur.

Fahri Üye: Hayvancılık sektörüne hizmet veren ancak bizzat üretimde bulunmayan kişi ve kuruluş temsilcileridir. Oy hakkı yoktur.

Damızlık yetiştirici birliğine üye olmak için aşağıdaki şartları taşımak gerekir:

1. Birliğin kurulduğu il hudutları içerisinde işletmesi olmak.

2. Damızlık sığır yetiştirici birliklerinin faaliyetleri ile uyumlu olarak fiilen hayvan yetiştiriciliği yapmak.

3. Aynı saf ırktan en az 5 baş ineğe sahip olmak ve bu hususu Tarım İl Müdürlüğünden alınacak bir belge ile belgelendirmek.

4. Yönetmelikte yazılı üyelik hak ve ödevlerini; kuruluş aşamasında ana sözleşmeyi imzalayarak, sonradan girişte ise bir üyelik taahhütnamesi vermek suretiyle kabul etmiş olmak.

5. Tüzel kişilikler için; ana sözleşmelerinde birliğe girilmesine ait hükmün bulunması veya genel kurullarında giriş kararı almış olmak.

6. Yetiştiriciler ve tüzel kişilikler için belirlenen üyelik aidatını peşin ödemek.

Birlik Yönetim Kurulu; üyeliğe giriş için başvuran yetiştiriciler ve tüzel kişilerin üyelik şartlarını taşıyıp taşımadıklarını araştırıp, 1 ay içinde başvuru sahibine neticeyi bildirmek zorundadır. Birliğe kabul, yönetim kurulunun kararı ile olur. Yönetim kurulu, yönetmelik ve ana sözleşmede belirtile üyelik şartlarını taşıyan yetiştirici ve tüzel kişilerin üyeliğini kabule zorunludur.

[COLOR="Red"]DAMIZLIK SIĞIR YETİŞTİRİCİ BİRLİKLERİNE ÜYE KAYDINDA DİKKAT EDİLMESİ GEREKEN HUSUSLAR
[/COLOR]
Damızlık yetiştirici birliği seçicidir. Bir birliğin başarıya ulaşabilmesi öncelikle uygun üye seçimiyle başlar. Uygun üyelere sahip olmayan birliklerin yaşama şansı yoktur. Birlik faaliyetlerinde başarılı olabilmek için aşağıdaki üç hususta çok duyarlı davranmalıdır. Damızlık sığır yetiştirici birliklerini diğer birliklerden ayıran en önemli özelliklerden biri de budur. Bunlar:

İşletme sahibi açısından;

1- Esas faaliyet alanı tarım olmalıdır.

2- Birlik faaliyetlerine katılmaya istekli, süt verimi, tohumlama ve doğum kayıtlarının tutulması, numaralama vb. soy kütüğü çalışmalarına yardımcı, doğru bilgiyi verecek, tercihen genç, çevresindeki diğer yetiştiricilere önderlik edebilecek, yeniliklerle ilgili gelişmelere açık, birlik ve gerektiğinde Tarım Müdürlükleri ile işbirliğine hazır olmalıdır.

3- İşletmesini kapatmak, veya hayvanlarının bir kısmını elden çıkarmak istediğinde öncelikle birliğin görüşünü almalıdır.

4- İşletmesinde suni tohumlama yaptırıyor veya buna istekli olmalıdır.

5- İşletmesindeki tarımsal faaliyetleri bizzat kendisi veya ailesi ile birlikte uygulayan yetiştiriciler tercih edilmelidir.

İşletme açısından;

1- Yöre koşulları dikkate alınarak, birlik merkezine veya Tarım Müdürlüklerine en fazla 20-30 km'lik bir mesafede olmalıdır. (Öncelikle Tarım Müdürlüklerinden, sonrasında birlikler kanalı ile götürülecek hizmetler ile yetiştiricilerin sık sık bir araya gelebilmeleri yönünden mesafe çok önemlidir.)

2- En azından kendine yeterli kaba yem üretiyor veya üretebilecek arazisi olmalıdır.

3- Tercihen tabii aşım için boğa tutulmayan işlemeler olmalıdır. En azından birlik kendi tohumlamasını organize edinceye kadar, işletmelerin resmi tohumlama güzergahında veya yakınlarından seçilmesi tavsiye edilir.

4- İlde yeterli potansiyel mevcutsa, öncelikle en az 25-30 işletme tespit edilerek kuruluş çalışmalarına geçilmeli, bunların alternatifi veya ikinci halkayı oluşturacak (yine 25-30 işletme) aday işletme belirlenmelidir.

5- Ahırlar mümkün mertebe, hijyenik, yeterli genişlikte, havadar aydınlık ve büyütülmeye müsait, tercihen sağım makinesi kullanılıyor olmalıdır.


İşletmelerdeki hayvanlar açısından ;

1- Orijinal pedigrili (Soy kütüklü) /sertifikalı hayvanlar (ithal düveler)

2- Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca verilmiş damızlık belgesine veya saf ırk sertifikasına sahip hayvanlar.

3- Herhangi bir şekilde tutulmuş kayıtlarla ebeveynleri veya ebeveyni (ana ve babası) bilinen hayvanlar.

4- 1, 2 ve 3'e uymayan yani hiçbir ceddi bilinmeyen, ancak yapılan inceleme sonucu ırkı belirlenen hayvanlar. Yetiştirici birlikleri ırk bazında kurulmaktadır. Montafon birliği kuracaksanız ırkı belirlenecek hayvan da Montafon olmalıdır. Böyle bir hayvan soy kütüğüne başlangıç teşkil edecek, bundan doğacak buzağıların özellikle anasına ait verim tespitleri yapıldıktan sonra, soy kütüğü yönünden bir değeri olacaktır.

Yukarıdaki açıklamaların ışığında; mevcut genetik potansiyelin korunması ve geliştirilmesi açısından özelikle ve öncelikle 1 ve 2'de belirtilen hayvanlara sahip işletmelerin bir araya getirilmesine özen gösterilmelidir.

[Resim: logoturk1.jpg]

DAMIZLIK SIĞIR YETİŞTİRİCİ BİRLİKLERİNİN FAALİYETLERİ

1. Üyeleri arasında dayanışmayı sağlamak,

2. Üyelerin mesleki eğitimlerini sağlamak, bilgi ve becerilerini arttırmak, bunun için kurs, seminer v.b. tertiplemek, göze ve kulağa hitap eden yayım araçları üretmek, dağıtmak, her türlü basılı yayın ve haberleşmeyi sağlamak,

3. Soy kütüğü ve suni tohumlama faaliyetlerini yürütmek,

4. Üyelerin hayvanlarının sağlık hizmetlerini gerçekleştirmek, ihtiyaçları olan aşı, ilaç v.b.girdileri sağlamak ve dağıtmak,

5. Yetiştiricilerin damızlık hayvan, alet ve ekipman, kaba yem, kesif yem, yem bitkileri tohumlukları ve sair girdi ihtiyaçlarını sağlamak ve dağıtmak,

6. Yurt içinden veya gerekli hallerde yurtdışından döl kontrolü yapılmış boğa spermaları veya boğaları kullanarak milli soy kütüğü hizmetleri ile bütünleşen bir suni tohumlama organizasyonu kurmak, bunun için gerekli kadro ve ekipleri oluşturmak, gerekli hallerde sperma üretim laboratuarı kurmak, bu konulardaki bilgileri yetiştiricilere duyurmak, istifadelerine imkan veren sistemi geliştirmek ve bu konuda kurslar düzenlemek,

7. Hayvanların bakım ve beslenmesi ile ilgili her türlü teknik ve idari tedbirleri almak veya aldırmak,

8. Soy kütüğüne kayıtlı hayvanların satışını organize etmek, bunun için fuar, sergi, panayırlar kurma, yarışma günleri tertiplemek, ödüller vermek, yetiştirilen ırkların halka tanıtımını yapmak, üreticiye duyurmak,

9. Yetiştiricilerin ürünlerinin değer fiyata satışını sağlayacak borsa, board (danışma kurulu) ve benzeri pazarlama organizasyonları kurmak,

10. Yetiştiricilerin ihtiyaçlarına yönelik iş ve işlemleri yapmak,

11. Hayvanlar ve hayvancılık işletmeleri ile ilgili her türlü sigorta hizmetlerini yapmak veya yaptırmak,

12. Kredi temini konusunda yetiştiricilere yardımcı olmak,

13. Süt sığırcılığı konusunda ihtiyaç duyulan araştırmaları yapmak veya yaptırmak,

14. Hayvancılığın geliştirilmesi için gerekli tesisleri kurmak, ortak olmak ve işletmek.

[COLOR="Red"]DAMIZLIK YETİŞTİRİCİ BİRLİKLERİNİN TÜRK HAYVANCILIĞINA GETİRECEĞİ FAYDALAR
[/COLOR]
Gelişmiş ülkelerde sığır yetiştiricileri kendi organizasyonlarını kurarak hem hayvancılıkta ileri seviyelere ulaşmışlar hem de problemlerine direkt kendileri çözüm yolları bulmuş ve bulmaktadırlar. Hayvancılıkla uğraşanların kişisel çabaları veya devletin çalışmaları, zaman içerisinde güncelliğini ve sürekliliğini yitirmekte ve bu yüzden hayvan ıslahı yönünden başarıya ulaşmak güçleşmektedir. Fakat uygun bir yapılanma içerisinde yer alan teşkilatlanmış bir toplumda başarısızlık ihtimali çok düşüktür. Bu amaçla Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ortaya koyduğu tedbirlerle özel sektörün de ıslah faaliyetlerinde yer almasına imkan vermiştir.

Damızlık yetiştirici birliklerinin Türk Hayvancılığına idari, teknik ve iktisadi yönden katkıları aşağıda özetlenebilir.

İdari Katkısı:

* Birlikler sık sık değişmeyen deneyimli yönetici kadrolara sahip olacaktır.

* Yetiştiriciler problemlerinin çözümünde söz sahibi olacak bir güce erişeceklerdir.

* Birlik çalışmalarında bürokratik engeller olmayacağından, işler daha çabuk ve düzenli olarak yürütülecektir.

* Devlet fonksiyonlarını izleme, kontrol, değerlendirme ve yönlendirme düzeylerine indirecektir.

* Yetiştirici her şeyi devletten beklemeyecektir.

Teknik Katkısı:

* Birlik, üyelerinin ihtiyaçlarını ve problemlerini, kendi teknik elemanlarınca daha çabuk tespit edebileceği için, çözümünü de daha çabuk gerçekleştirebilecektir.

* Ülke ve dünya ihtiyaçları göz önüne alınarak üretim yönlendirilebilecek ve dengeleyebilecektir.

* Birlikte çalışan teknik elemanların ücreti yetiştiricilerden sağlanacağı için, teknik eleman kendini yetiştirmek ve geliştirmek zorunda kalacaktır. Aksi takdirde yetersiz olan eleman kendine iş bulamayacaktır.

* Sahasında deneyimli, çalışan, daimi teknik elemanlara sahip olunacaktır.

* Hayvancılığın temeli olan ıslah çalışmaları için gerekli olan kayıt tutma ve verim tespiti yapabilecektir. Bu çalışmanın Devlet tarafından sürdürülmesi mümkün gözükmemektedir. İlk bakışta çok basit gibi görünen bu hususlar için uygun bir yapılanma gerektiği gibi, oldukça zaman ve masraf gerektirir.

* Mevcut sığırlarımız içerisinde damızlık vasfa sahip hayvanların seçimi mümkün olacak ve üstün nitelikli boğaların tohumları ve tohumlanarak mevcut fakat bilinmeyen genetik potansiyelin korunması ve geliştirilmesi sağlanacaktır.

* Seçilen işletmeler hayvancılık çalışma ve araştırmalarda hazır alt yapı olarak destek verecektir.

* Hayvansal ve ilgili bitkisel ürünlerin üretimi ve kalitesi arttırılacak, bu ürünler için stoklama ve işleme teknolojilerinin de gelişmesinde katkıda bulunacaktır.

* Yetiştirici daha modern ve sağlıklı bir şekilde üretim yapacaktır.

* Devlet tarafından götürülen bazı hizmetlerdeki aksaklıklar ve uygulama zorlukları kendiliğinden ortadan kalkacaktır.

* Döl kontrolü gibi ancak gelişmiş ülkelerde uygulanabilen modern teknikler uygulanabilecektir.

[COLOR="Red"]İktisadi Katkısı:
[/COLOR]
* Devlet tarafından götürülen bazı hayvancılık hizmetleri amacına tam ulaşamadığı için yapılan masraf da gerektiğinden fazla olmaktadır. Birlikler kanalıyla bu fazla masraf ortadan kalkacaktır. En azından harcanan bu parayla götürülen hizmetler amacına ulaşacaktır.

* Her zaman için büyük bir problem olarak karşımıza çıkan pazarlama problemi, birlik tarafından giderilebilecektir. Yetiştiriciler çeşitli aracılardan kurtularak emeklerinin karşılığını alacak, tüketici ise kaliteli ürünü daha ucuza temin edebilecektir.

* Hayvancılık girdilerindeki dışa bağımlılık azalırken, ihracat artabilecektir.

* Yetiştirici, hizmetler karşılığında parasal katkıda bulunacağından yapılan işleri sahiplenecek, uygulamaya tam katılım sağlanacaktır.

* Birlikler kendi personelini oluşturacağından, nitelikli elemanlar rahatlıkla iş imkanına kavuşacaktır.

* Yetiştirici ve ailesinin gelir ve refah seviyesi yükselecek, gerekli tarımsal girdilerini daha rahat satın alabilecektir. Artan gelir nedeni ile, çiftçi çocuklarından baba mesleğini devam ettirecekler çıkabilecek ya da yüksek tahsillerini bu alanda yapmak isteyenler olacaktır.

* Yöresel olarak düzenlenen fuar ve damızlık yarışmaları ülkesel ve hatta uluslararası boyuta erişecek faaliyetler tarım turizmini teşvik edecektir.

[/B]

Bu konuyu yazdır

  Türkiye'deki Kaba Yem Kalitesi Ve Verimle İlişkisi
Yazar: Zooteknist - 06-12-2010, 05:39 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Türkiye’deki başlıca beslenme problemi, yem ham maddelerinin olmayışı değil, ineklerin genetik kapasitesine bağlı beklenen verim seviyelerini karşılayacak şekilde yemleme yapılmamasıdır. Pek çok vakada çiftçiler, rasyondaki rumen fonksiyonu için gerekli kaba yemle sağlanan bileşen olan selülozun rolünü tam olarak anlayamamaktadırlar.
Türkiye’deki ineklerin performansını arttırmak için kaba yemin hasadı ile ilgili pratikleri geliştirmek gerekir.

Yüksek kalitede kaba yem bir tek faktöre bağlıdır: çiftçinin söz konusu kaba yem bitkisini, en fazla proteini bulundurup en düşük NDF ve ADF seviyelerinde olduğu doğru zamanda hasat edebilmesi ile ilgilidir.

NDF, Nötral Deterjan Selüloz miktarı, bir ineğin 24 saat içinde ne kadar yem tüketeceğinin göstergesidir. Bir süt rasyonundaki NDF miktarı % 30’u geçmemelidir. Bu NDF miktarının % 75’i kaba yem tarafından temin edilir. ADF (Asit Deterjan Selülozu) ise yüksek oranda sindirilemez ve iyi rumen fonksiyonu için gerekli değildir. ADF miktarı rasyonda, % 16-19 oranında olmalı ve bu miktar kaba yemden temin edilmelidir. Kaba yem kalitesi geliştirildiğinde inekler, gereksinimlerini karşılayacak miktarda alması gereken kaba yemi tüketebilmektedir.

Bana gösterilmiş olan rasyonların pek çoğuna baktığımda, kaba yem olarak en çok mısır silajı ve saman kullanıldığı görülmektedir. Bazı çiftliklerde biraz kuru yonca da kullanılmaktadır. Gelin bu iki kaba yemi inceleyerek nasıl inek performansını kısıtlayabileceklerini görelim. Küçük dane yemli bitkilerin samanları NDF ve ADF’yi çok yüksek miktarda bulundururlar. Buna bağlı olarak inekler tarafından yemlikte çoğunlukta reddedilir. Bu tip samanlar uzun saplı ve sert olduklarından inek tarafından yemlikten kolayca itilip uzaklaştırılabilir. Eğer saman kullanılacaksa doğuma 3 hafta kalan dönemde günde, inek başına 500 gramı geçmeyecek şekilde verilmelidir. Samanın boyu küçük parçalar halinde olmalı (2 cm) ve yeme karıştırılarak verilmelidir. Saman, ne enerji ne de protein temin eder, ancak rumen fonksiyonuna yardımcı olur.
Eğer doğru hasat edilip muhafaza edilebilirse mısır silajı çok iyi bir yemdir.
İyi mısır silajının elde edilmesindeki anahtar nokta, mısır bitkisinin kuru madde içeriği, danenin gelişim evresi ve silaj parça boyutudur. Mısır silajı en az % 30 oranında kuru madde bulundurmalıdır. İdeal hedef ise % 35 olmalıdır. Daha düşük kuru maddesi olan silajda fermentasyon işlemi esnasında butirik asit ortaya çıkar ve bu da inekler için tercih edilen bir ürün değildir. Butirik asit bulunduran silajda, ekşi bir koku hakimdir ve yemlikte taze olarak durması mümkün olmaz. Kuru madde içeriği, % 30-35’e ulaşır ise fermentasyon işlemi sonunda laktik asit ortaya çıkar ki bu da inekler için çok arzu edilen bir lezzettir. Yüksek seviyede laktik asit bulunduran silaj, “tatlı kokulu” olarak tanımlanabilir. Hasattan sonra yüksek nem seviyeleri, silaj çukurundan (silo) sıvı sızması ile anlaşılır. Mısır silajındaki protein, suda çözündüğünden, bu sızan sıvının içinde protein bulunacaktır. Buna bağlı olarak silodaki yemde daha az protein kalmış olur.

Silajlık mısırda, koçandaki dane üzerinde süt çizgisi olmamalı ve hasat esnasında daneler parçalanmamalıdır. Daha ergin danelerde daha yüksek enerji seviyesi bulunur. Buna bağlı olarak daha ergin dane, daha yüksek enerji seviyesinde olan silaj demektir. Mısır silajı hasadı, “dane işleyicisi” olan ekipman ile yapılmalı ve danelerin inek tarafından sindirilebilecek şekilde korunması temin edilmelidir.

Kesilen silaj boyu da çok önemlidir. İdeal boy 19 mm’dir. Daha kısa partiküller de rumen fonksiyonunu teşvik edebilir, ancak siloda paketlenmesi/sıkıştırılması iyi olmaz. Silajın sıkıştırılması, silajdan oksijenin uzaklaştırılarak siloda sıcaklık artışını engeller. Silajın iç sıcaklığı, ortam sıcaklığından 5 oC daha yüksek olur ise silajda ısı tahribatı başlar. Isı tahribatı proteini bağlar ve inek, ısı ile tahrip olmuş proteini sindiremez. Bu sebepten siloyu kısa sürede doldurup plastik ile örterek ısı ile oluşabilecek tahribatı önlemek gerekir.

Özet olarak, aşağıdaki aşamalar, inekler için yüksek kalitede silaj yapılmasında anahtar noktalardır:

1) Kuru madde içeriği % 30-35 oranında olduğu zaman mısır bitkisi hasat edilmelidir.
2) Silaj parça boyutu, teorik olarak 19 mm boyunda kesilmeli ve koçan da işlenmelidir.
3) Silaj çukuru en kısa sürede doldurulmalıdır. Sıkıştırma işlemi, sıcaklığın düşürülmesi ve proteinin tahrip olmaması için elzemdir.
4) Doldurma ve sıkıştırma tamamlandığında üzeri plastik örtü ile örtülmelidir.
5) Her gün, silaj verileceği zaman kenar yüzeyden, en az 15 cm kesilmelidir.

Yüksek kalitede silaj yapmak, detaylara önem vermek demektir. Ancak, verilen emeğin karşılığı olarak ineklerinizde çok yüksek bir kalitede yem temin etmiş olursunuz.

Yonca, ot ve diğer bitkilerden de iyi ot silajı yapılabilir. Bu bitkilerin hasadının doğru olması için erken yapılmalıdır. İyi yonca, % 20-22 ham protein ve % 40’tan fazla NDF bulundurmamalıdır. Diğer bitkilerde de benzer değerler olmalıdır.

Türkiye’deki süt sığırcılığı yapan çiftçiler kaliteli boğa kullanarak, her yeni nesil ile ırkın kalitesini daha çok süt veren ve daha etkin olma yolunda geliştirmişlerdir. Bu gerekli potansiyeli yakalayabilmek için ineklere iyi kaba yemler vermek gerekir. Kaliteli kaba yemler temin edilmez ise aşağıdaki durumlar ortaya çıkar:

İnek bize, daha fazla protein ve enerji istediğini, yemin içinden konsantre yemi seçip diğerlerini iterek ifade eder. Rasyondaki konsantre yem, ineğin geviş getirmesi için (ruminasyon) gerekli uyarıyı temin edemez. Buna bağlı olarak rumen pH’ı çok fazla düşer. pH değeri çok düşük olunca, tekrar normale dönene kadar inek yem tüketmez. İnekte asidoz (çoğunlukla gizli) meydana gelir ve süt veriminin düşmesine, gebe kalma güçlüğüne, tırnak çürüğüne (laminitis) ve kilo kaybına neden olur. Sürünüze baktığınızda, eğer bu belirtiler size aşina geliyor ise, problemin kaynağı çoğunlukla kaba yem kalitesi ile ilgilidir.

Bu konuyu yazdır

  İneklerde Doğumdan Sonra Görülebilecek Önemli Problemler
Yazar: Zooteknist - 06-12-2010, 05:34 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

İneklerde doğumdan sonra görülebilecek önemli problemlerin başlıca sebepleri, beslemede eksiklikler ve dengesizlikler ile kötü sürü yönetimidir.

[COLOR="Navy"][B]Bu problemleri şöyle sıralayabiliriz.
- Yağlı inek sendromu ( şişman inek hastalığı= Fat Cow Sendrom)
- Ketosis
- Sonun atılamaması
- Döl tutmama
- Selüloz azlığı / asidoz/ karın şişmesi
- Laminitis
- Abomasumun (Şirden’in) yer değiştirmesi
- Doğum Felci (hipokalsemi, süt humması)
[/COLOR]

Ketosis:
Doğumu takip eden birkaç gün veya birkaç hafta içinde ortaya çıkar. İştahsızlık, zayıflama, sütün azalması, kabızlık, sümüksü dışkı, durgunluk, kambur duruş, sinirli haller ve boş çiğneme hareketleri ile kendini gösterir. Yağlı inek sendromu ile de ilişkili olabilir. Günde 2 kez 150 ml. propilen glikol veya sodyum propionat verilerek ve bu uygulamaya en az 4 gün devam edilerek sağıtılabilir.

Ayrıca damardan hipertonik glikoz solüsyonu ile glukokortikoidler enjekte edilir.

Ketosis’ten Korunma ve Önlemler:
İnekler çok zayıf ve çok şişman olmamalıdır. Kuru dönemin son iki haftasında yavaş yavaş arttırmak suretiyle alıştırarak konsantre yeme adaptasyon sağlanmalıdır. Doğuma iki hafta kala yeme NİACİN ilave edilmesi yararlı olur.

Doğum Felci (Hipokalsemi – Süt Humması):
Ca eksikliğinden kaynaklanır.Doğumdan hemen sonra, 1-2 gün içinde veya doğuma 1-2 gün kala oluşabilir. Vücut ısısı düşer, kulaklar ve merme soğur, sallantılı yürüyüş veya tamamen yatma, başı omuza dayama haliyle ortaya çıkar. Bakışlar donuklaşır, gözbebeği genişler, çok şiddetli vakalarda koma hali ve ölüm görülebilir. Tedavisi damar içi yavaş yavaş Kalsiyum solüsyonu enjeksiyonu ile mümkündür.

Doğum Felcini Önleme Yolları:
Kuru dönemde yüksek kalsiyum içeren rasyonla besleme hipokalsemiyi arttırır. Kuru dönemde 550 kg canlı ağırlıkdaki bir ineğin kalsiyum ihtiyacı günde 40 gr kadardır. Bu durumda düşük kalsiyum içeren rasyonlar, doğum sonrası felçleri önleyeceğinden yüksek oranda KALSİYUM içeren kuru yoncanın KURUDAKİ ineklere verilmemesi, yerine düşük kalsiyum içeren kaba yemlerin örneğin; çayır otunun verilmesi yararlı olur. Doğuma 3-7 gün kala özellikle D vitamini enjeksiyonunun doğum felcini önleyeceği araştırmacılar tarafından bildirilmiştir. Sürüde doğum felci olayları ANYONİK tuzların yeme katılmasıyla kontrol altına alınabilir.

Hipokalsemi başlı başına bir problem olduğu gibi başka problemlere de yol açabilir. Kan zayıflığına bağlı güç doğum, uterus prolapsusu olaylarında artış, sonun atılamaması, metritis’e yatkınlık, tekrar gebe kalma oranında düşüş, rumen atonisi dolayısıyla karın şişkinliği, şirdenin yer değiştirmesi, ketosis, mastitis, sütün azalması gibi problemler hipokalsemiyi takip edebilir.

Şişman İnek Sendromu (Fat Cow Sendrom):
Gebelikte çok beslenen ineklerde görülür. Doğumdan sonra iştah kaybı ve hızlı zayıflama ile ortaya çıkar. Nabız ve solunum hızlanır, inek yatar, kalkamaz. Bu belirtilerin ardından bir hafta içinde koma hali ve ölüm gözlenir. Destek tedavisi için propilen glikol ve sıvı elektrolitler denense de, genellikle tedavi başarılı olmaz. Önlemek için kuru dönemde ineklerin yağlandırılmaması gerekir. Kuru dönem boyunca mısır silajından uzak durmak yararlı olur.

[COLOR="Red"]
Abomasumun Yer Değiştirmesi(Abomasum Kayması) :
[/COLOR]
Bu olay doğumu takiben iki – üç hafta içerisinde meydana gelir. Dördüncü midenin normal yerinden sağa veya sola doğru bükülmesiyle oluşur. Kesif yem-Kaba yem dengesizliği, Kaliteli Kaba yem eksikliği abomasumun yer değiştirmesine zemin hazırlar. Abomasum çoğunlukla Sola doğru yer değiştirir.

Abomasumun Yer Değiştirmesini Önleyecek Tedbirler:
İneğe vücut ağırlığının en az %1’i kadar kaliteli kuru ot verilmelidir. Kuru dönemde silaj tüketimi kısıtlanmalıdır. Mastitis, yağlı inek sendromu , süt humması, sonun atılamaması gibi problemler Abomasumun yer değiştirmesine dispozisyon yaratacağından bu problemler için mutlaka önlem alınmalıdır. Kuru dönemde, özellikle doğuma 2 hafta kala ineğe verilen kesif yem 100 kg. ağırlığa 750 gr oranını geçmemelidir. Örneğin; 500 kg canlı ağırlığındaki bir ineğe verilen kesif yem 3,750 gr.’dan fazla olmamalıdır.

Sonun Atılamaması:
Doğumdan sonra görülebilecek yaygın problemlerden biridir. Süt azalmasına ve tekrar gebe kalmanın gecikmesine, dolayısıyla ekonomik kayıplara sebep olur. Uterus envolusyonu yani rahimin tekrar eski halini alması gecikir, rahim iltihabına ve kısırlığa sebep olabilir. Sonun atılamamasının sebepleri arasında Bruselloz, BVD,IBR, Leptospirosis gibi enfeksiyöz hastalıklar, vitamin - mineral eksiklikleri sayılabilir. Ca/P dengesizliği, selenyum, iyot ve A vitamini eksikliği olan sürülerde sonun atılamaması olaylarının arttığı gözlenmiştir. Plasenta bağlantısının olgunlaşamaması yani erken doğum olayları, doğuma yakın dönemde ineğin aşırı kilo alması ve mısır silajı tüketimi sonun atılamamasına sebep olabilir.

Alınması Öngörülen Önlemler:
Kuru dönemin en az 45 gün olması, günlük hareket imkanı, vitamin A,D,E ve selenyum enjeksiyonları ya da bunları içeren yem katkıları, enfeksiyöz hastalıklara karşı aşılamada önlem olarak düşünülebilir. Buzağılama bölümünün temiz, kuru, geniş, rahat olması, iyi havalandırmalı, aşırı sıcak, nemli ve kalabalık olmayan barınaklar sonun atılamaması konusundaki önlemlerin başında gelir.

Döl Tutmama:
Çok yağlandırılmış ve doğum sonrası hızlı zayıflama gösteren inekler sonunu atamama, rahim iltihabı ve ovariyum kistleri gibi problemlere daha yatkın olurlar. Bunlar döl tutmama sebepleri olarak karşımıza çıkar.

Selüloz azlığı, Asidosis, Karın şişmesi olayları Kaba ve Konsantre yem oranındaki dengesizliklerden, Kaba yemde taze baklagillerin çok olmasından kaynaklanır.

Laminitis:
Yine kaba yem –konsantre yem oranının bozukluğu ile ortaya çıkan topallık ile kendini gösteren bir problemdir. İnek ayakta durmakta rahatsızlık çeker, verim düşüklüğü ortaya çıkar. Daha çok işkembede oluşan aşırı histaminin kan dolaşımıyla ayaklara gitmesi sonucu meydana gelir.
Karaciğer apseleri de Kaba ve Kesif yem oranının bozukluğu ile ilgili olarak, işkembede oluşan asitin işkembeyi zedelemesi sonucunda mikropların kan dolaşımına girmesiyle ortaya çıkan problemlerdir. Kan dolaşımına giren bakteriler vena porta yoluyla Karaciğere ulaşarak Karaciğer apselerine ve ilerlemiş olaylarda ise Karaciğer Fonksiyonlarının bozulmasına sebep olurlar.

Süt yağı oranının düşmesi ile karşı karşıya kalındığında yine asidoz yönünden bir inceleme yapılmalıdır. Kaba-Kesif yem oranı gözden geçirilmeli, ayak problemi olup olmadığına dikkat edilmelidir. Çok ince kıyılmış kaba yemler süt yağı oranının düşmesine sebep olabilir. Böyle bir problemde rasyonun kuru maddesinin binde beşi kadar sodyum bikarbonatın yeme ilavesi yararlı olur.

Kuru dönem iç ve dış parazit mücadelesi için en uygun dönemdir. Yeme katılarak ya da enjeksiyon tarzında A.D.E vitaminleri ile kuru dönemdeki inekleri desteklemek gerekir. Doğumdan 3 hafta önce uygulanan Selenyum ve E vitamini enjeksiyonları ya da bunların yeme katılmaları sonun atılamaması olaylarını önler. Kurudaki inekler temiz rahat bir ortamda bulundurulmalı ve hareket edebilmelidirler. Aşırı sıcaklıkla ilgili tedbirler mutlaka alınmalıdır.

[/B]

Bu konuyu yazdır

  Deniz Balıkları Üretim Tekniği - Prof. Dr. Doğan Atay
Yazar: Mr.Muhendis - 06-12-2010, 05:23 PM - Forum: Tarımsal Yayınlar - Yorum Yok

Kitabın;

Adı: Deniz Balıkları Üretim Tekniği

Yazarı: Prof. Dr. Doğan Atay

Yayınevi: Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları

Yayın No: 1515

İletişim: 0 312 596 15 37 - halklail@agri.ankara.edu.tr



NOT: Kargo ile kitap satışları için yukarıdaki telefondan detaylı bilgi alınabilir.

Bu konuyu yazdır

  Angus Sığır Irkı
Yazar: Zooteknist - 06-12-2010, 05:23 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

ANGUS(Etçi Sığır Irkı)

[COLOR="Black"]Angus başlıca etçi sığır ırklarından biridir. İskoçya’dan köken almış olup, ilk resmi tescili 1835 yılında yapılmıştır. ABD’de ise 1873 yılında tescil edilmiştir. Şu anda ABD’de etçi ırkların % 60’ını Angus ırkı oluşturmaktadır. Halen sayısal olarak birinci sıradaki tescilli etçi ırk yine Angus’ tur.

[Resim: 106x0fk.jpg]

Karkas kalitesi ve mermerleşme yönünden tercih edilen bir ırk olduğu gibi, ticari melezlemeler için de idealdir. Ticari melezlemelerde anne olarak özellikle Angus ineklerinin seçilmesi kolay doğum açısından önem taşır. Yardımsız doğumda kendini ispatlamış, yüksek randıman veren, genetik olarak boynuzsuz, kötü koşullara dayanıklı, kolay uyum sağlayan, erken gelişen bir ırktır. Bakımı kolaydır. Sert iklimlerden kötü yönde etkilenmez. Angus ırkı gelişmesi ve diğer özellikleri kadar lezzetli etiyle de ünlüdür. Son yıllarda “ Angus Eti” olarak özel damgayla satılan etleri, özellikle ABD et endüstrisinin gözde ürünlerinin başında gelmektedir. Angus ırkında ortalama doğum ağırlığı 39 kg, erkek danaların 205 günlük canlı ağırlıkları 315 kg, bir yaşına geldiklerinde canlı ağırlıkları 545 kg olmaktadır.

[Resim: 3484zr5.jpg]

Angus ırkı tipik siyah bir ırktır. Tamamen siyah olması bu ırkın en önemli özelliğidir. Ancak bazı soylarda bulunan resessive (çekinik) kırmızı geni kullanılarak sonraki yıllarda Kırmızı Angus ( Red Angus ) ırkı elde edilmiş ve ilk defa 1954 yılında tescillenmiştir.

Red Angus ırkı yetiştiricileri Siyah Angus’tan ayrı bir ırk olarak örgütlenmiş olup, “Red Angus” sıcak bölgelerde “ sıcağa dayanıklı ırk” olarak değerlendirilmektedir. Red Angus (Kırmızı Angus) ve Siyah Angus aynı kökenden ırklar olup, Kırmızı Angus’ un doğum ağırlığı, 205 ve 365 günlük ağırlıkları da Angus’a yakındır.

[/COLOR]

[Resim: i4oaon.jpg]

Bu konuyu yazdır

  Su Kirlenmesi ve Kontrolü - Prof. Dr. Doğan Atay
Yazar: Mr.Muhendis - 06-12-2010, 05:23 PM - Forum: Tarımsal Yayınlar - Yorum Yok

Kitabın;

Adı: Su Kirlenmesi ve Kontrolü

Yazarı: Prof. Dr. Doğan Atay ve Doç. Dr. Serap Pulatsü

Yayınevi: Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları

Yayın No: 1513

İletişim: 0 312 596 15 37 - halklail@agri.ankara.edu.tr



NOT: Kargo ile kitap satışları için yukarıdaki telefondan detaylı bilgi alınabilir.

Bu konuyu yazdır

  Ekonomi - Prof. Dr. Selahattin Eraktan
Yazar: Mr.Muhendis - 06-12-2010, 05:22 PM - Forum: Tarımsal Yayınlar - Yorum Yok

[Resim: 2w36rd2.jpg]

Kitabın;

Adı: Ekonomi

Yazarı: Prof. Dr. Selahattin Eraktan

Yayınevi: Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları

Yayın No: 1512

İletişim: 0 312 596 15 37 - halklail@agri.ankara.edu.tr



NOT: Kargo ile kitap satışları için yukarıdaki telefondan detaylı bilgi alınabilir.

Bu konuyu yazdır

  Yonca Türleri Tanıma Kılavuzu - Prof. Dr. Ahmet Eraç
Yazar: Mr.Muhendis - 06-12-2010, 05:19 PM - Forum: Tarımsal Yayınlar - Yorum Yok

Kitabın;

Adı: Yonca Türleri Tanıma Kılavuzu

Yazarı: Prof. Dr. Ahmet Eraç

Yayınevi: Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları

Yayın No: 1506

İletişim: 0 312 596 15 37 - halklail@agri.ankara.edu.tr



NOT: Kargo ile kitap satışları için yukarıdaki telefondan detaylı bilgi alınabilir.

Bu konuyu yazdır