Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 0/5 - 0 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Toprak - Toprak Türleri - Toprak Katmanları
#3
[Resim: 6gdhfk.jpg]

Örneğin demir noksanlığında görülen kloroz, topraktaki demir bileşiklerinin çökelmesi sonucu ortaya çıkmaktadır. Genellikle çok düşük ve yüksek pH dereceleri (4'den aşağı ve 9'dan yukarı) bitki kökleri için toksik etki yapmaktadır. Bitkilerin büyük çoğunluğu 5.5-7.2 pH derecelerinde, yani nötre yakın topraklarda daha iyi gelişme gösterirler (Şekil 4.1). Bununla birlikte yaban mersini ve çay, pH = 3-5 olan asitli topraklarda daha iyi

gelişirler. Aynı şekilde pH'nm 8.5'in üzerinde (alkali) olduğu topraklarda da asma, zeytin, Antep fıstığı, badem gibi bazı çok yıllık bahçe bitkilerinin yetiştirilebildiği görülmektedir. Asit karakterli topraklara yağışı çok olan ekolojilerde rastlanır. Çünkü, yıkanma suda erir karbonatların kaybına neden olur. Asit karakterli topraklarda pH'yı artırmak için zaman zaman kireçleme yapılır. Toprakta dikkate değer bir yıkanma varsa ve yapı nispeten kumlu ise kireçleme 3-5 yılda bir yapılmalıdır. pH'yı düşürmek için mineral gübreleme sırasında asit karakterli gübreler (azot kaynağı olarak amonyum sülfat ve üre) kullanılmalıdır.

Toprak pH'sım asit karakterli topraklarda yükseltebilmek için, yağış ve toprağın yapısı dikkate alınarak kireçleme yapılır. Bu uygulama, toprağın reaksiyonu ölçülmek koşulu ile toprak pH'yı nötre yakın hale gelinceye kadar 3-5 yılda bir tekrarlamr. Bazik reaksiyonlu topraklarda ise pH'sı nötre yaklaştırabilmek için organik gübreleme yapılmalıdır.

Toprak reaksiyonunun yanında, toprak tuzluluğu da yetiştirilecek bitki gelişmesini etkiler. Toprak tuzluluğu, toprakta bulunan Sodyum (Na), Klor (Cl), Sülfat (SO4) ve Karbonat (CO3) iyonlarından kaynaklanır. Toprak tuzluluğu, aşırı gübrelemeler, tuz oranı yüksek sulama suları, kurak bölgelerde hızlı buharlaşma ile tuz oranı yüksek yeraltı sularının toprak üst tabakalarında toplanması, kötü drenaj gibi nedenlerle zaman içinde artış gösterir. Tuzluluğun artışıyla, bitkiler topraktaki suyu alamazlar veya sudaki iyonların miktarının yüksek olması nedeniyle alman maddeler toksik etkide bulunur. Sonuçta bitkilerde sararma ve kurumalar görülür, şiddetli durumlarda verim ve kalitede önemli kayıplar ortaya çıkar.

Toprak organizmaları ve özellikle bakteriler de pH'dan etkilenmektedirler. Kuvvetli bir nitrifikasyon ve N fiksasyonu için pH 5.5'in üzerinde olmalıdır.

Bahçe bitkilerinin büyük çoğunluğu toprak tuzluluğuna karşı duyarlıdırlar. Meyve türleri arasında topraktaki tuzluluğa en hassas olan tür limon olup, en dayanıklı olanı ise hurmadır. Yerli asmaların İVitis vinifera L.) tuza dayamklıkları (Max: 3.0g/kg) Amerikan asma anaçlarına (Max: 1.5g/kg) göre oldukça fazladır. Amerikan asma anaçları arasında topraktaki tuzluluğa çok duyarlı olanlar olduğu gibi (41B), nispeten yüksek tuz konsantrasyonuna adapte olanlar da(1616C) bulunmaktadır. Sebzeler içinde de kuşkonmaz, ıspanak, pancar, turp ve şalgamın daha dayanıklı olduğu belirtilmektedir. Bununla birlikte bitkilerin tuza dayanıklılıkları gelişme durumları ile ilişkilidir. Genç bitkiler tuzluluğa daha duyarlıdır.

Bahçe bitkileri yetiştiriciliğinde tuzlu topraklar, organik gübreleme ve gerektiğinde sulama ile kullanılabilirler. Örtüaltı tarımında ise toprakların yıkanması, sera toprağının değiştirilmesi veya topraksız tarım uygulamaları ile kontrol altına alınabilir.

[COLOR="DimGray"]KAYNAK: Genel Bahçe Bitkileri
Prof.Dr.Atila GÜNAY
[/COLOR]
Bul
Cevapla


Bu Konudaki Yorumlar
Toprak - Toprak Türleri - Toprak Katmanları - Yazar: Livadi - 11-18-2009, 08:24 AM

Hızlı Menü:


Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi