Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı/E-Posta:
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.777
» Son Üye KevinCal
» Toplam Konular 12.172
» Toplam Yorumlar 30.186

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 4762 aktif kullanıcı var.
» (1 Üye - 4756 Ziyaretçi)
Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex, JeffreyRok

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 56.695
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.666
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 447
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.905
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 58.968
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.219
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.814
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.192
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.432
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.391

 
  Turunçgil Yetiştiriciliği - Citrus aurantium
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 10:31 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Dünyada olduğu gibi, ülkemizde de turunçgillerden en çok portakal yetiştirilir. Limon ve mandarin ise, birbirlerine yakın miktarlarda üretilir. En az miktarda yetiştirilen tür altıntoptur.

İKLİM Turunçgiller Ülkemizde Akdeniz, Ege ve kısmen de Doğu Karadeniz bölgelerindeki, iklim şartlarının uygun olduğu yörelerde yetiştirilir. Yetiştiriciliğini sınırlayan en önemli iklim olayı, düşük sıcaklıklar (don) dır. Türlerin düşük sıcaklıklara dayanıklıları farklılıklar gösterir. Limon 0°C , portakal -2°C , altıntop -3°C ve mandarin -4°C'nin altında zarar görür. Zararın şiddeti don olayının süresine bağlıdır. Uzun sürerse zararı da artar. İkinci önemli iklim faktörü, rüzgardır. Rüzgar hem şiddetiyle (ağaçların kırılması, meyve dökümü), hem de soğukluğuyla turunçgillere zarar verir.

ANAÇ Akdeniz bölgesinde yetiştirilecek olan bütün çeşitlerin, uygun anacı turunçtur. Satsuma mandarin yetiştirilecek yöreler için ise, anaç olarak üç yapraklı ve melezleri uygun olmaktadır. Melezlerden Troyer ve Karrizo Sitranjları kullanılmalıdır.

TOPRAK Dikimden önce arazinin toprağı, mutlaka analiz ettirilmelidir. Toprak asitliği hafif veya nötr dolaylarında olmalıdır (pH= 5,5-6,5). Turunçgiller, bitki besin maddelerince zengin, süzek, geçirgen toprakları tercih eder. Toprağın derinliği en az 1 m olmalıdır. Taban suyu yüksek olan toprakları, hiç sevmez. Böyle yerlerde, mutlaka drenaj yapılmalıdır. Ağır bünyeli ve fazla kireçli topraklarda turunçgiller için tercih edilmez.

TURUNÇGİL BAHÇESİ YERİNİN SEÇİMİ İklim, toprak ve sulama şartlarının uygunluğu araştırılır. Çukur ve alçak araziler ile, vadi tabanlarına bahçe kuramaz. Yöneyi güneye doğru olan araziler tercih edilir. Hakim soğuk rüzgarlara açık araziler ile, şehirlere çok yakın alanlar da tercih edilmez. Don tehlikesinin bulunduğu yörelerde, bahçe tesis edilirken, korunma tedbirleri alınmalıdır.

BAHÇE TESİSİ Turunçgil yetiştiriciliği için, öncelikle, kaliteli fidan üretimi veya temini gerekir. Günümüzde virüsten-temiz Turunçgil fidanı elde etmek üzere, Antalya Narenciye Araştırma Enstitüsü, tesislerini hazırlamış olup; virüsten ari fidan üretimine .geçmiştir. Bahçelerin virüssüz fidanlarla kurulması tercih edilmelidir Sağlıklı fidanların, iyi ürün elde edebilmek için, dikiminde de özen gösterilmesi gereklidir. Dikimden önce, arazi parsellere ayrılır. Yabancı ot ve diğer bitkiler temizlenir. Kaliteli ve bol meyve elde edebilmek için, bahçenin kenarına rüzgar kıran dikilmelidir Bunun için, yayvan ve dikine gelişen serviler tercih edilir. Araları 1 m 'den daha sık olmamalıdır. Eğer arazinin tesviyesi bozuksa, dikim öncesi tesviye yapılır. Daha sonra, önerilen dikim aralıklarına göre, dikim yerleri işaretlenir. Turunçgillere kare dikim tercih edilir. Çeşitlere göre, dikim aralıkları 5 ila 8 m arasında değişir:
Tür ve Çeşit Aralıklar
Vaşington portakalı 7x7m
Yafa-Valensiya portakalı 8x8m
Limonlar 7x7m
Satsuma mandarini 5x5m
Klemantin mandarini 6x6m
Altıntoplar 8x8m

Ülkemizde, uygun dikim zamanı ilkbahar dönemidir. Şubat ortalarında nisan sonlarına kadar, dikime devam edilebilir. Dikimden önce, fidanlarda budama yapılmalıdır. Naylon (polietilen) torbalarda yetiştirilen fidanlarda da, dikim budaması uygulanmalıdır. Fidanların tutması ve gelişmesi için, bu husus çok önemlidir. Naylon torbalardaki fidanlar, genellikle gölge evlerinde yetiştirildiklerinden; dikimden önce, topluca 10-15 gün süreyle, güneş altında bekletilmelidir. Dikimin derin olmamasına çok dikkat etmelidir. Dikimden sonra toprak sıkıştırılmalı, fidan başına, en az 35- 40 litre can suyu verilmelidir. Dikimi yapılan fidanların gövdeleri, hava şartlarına (özellikle güneşe) karşı korunmak amacıyla, kalın bir kağıtla sarılmalıdır. Fidan büyüdükçe, kağıdın yerine kireç boyama da yapılabilir. Sık aralıklarla dikilmiş eski bahçelerden, yeterli miktarda ve kaliteli meyve elde etmek için, ağaçların mutlaka seyreltilmesi gerekir. Bu suretle, her türlü bakım işlemi de kolay uygulanabilir hale gelecektir. Seyreltme, verilen plana uygun olarak, köşegen doğrultusunda yapılmalıdır. BUDAMA Budama; ağaçların dengeli ve kuvvetli taç oluşturması; verimlilik süresinin uzatılması; fazla ve kaliteli ürün elde edilmesi; uygun olmayan iklim koşullarıyla, hastalık ve zararlıların olumsuz etkilerinin ortadan kaldırılması; zirai mücadelede başarının artması; hasatta kolaylık; bazı durumlarda, verimden düşmüş ağaçların yeniden kazanılması gibi, yararlar sağlar. Şekil budaması yapılmış olan fidanlar, bahçeye dikilince, 2-3 yıl süreyle budama yapılmaz. Eğer fidanlarda şekil budaması yapılmamışsa, bu işlem bahçede uygulanır Fidan meyveye yatıncaya kadar, yalnız ana dallarla, bundan çıkan iskelet dalları kısaltılır. Sıkışıklık yapan, istenmeyen sürgünler çıkarılır. Ağacın ortasından geçip, çatallaşma ve karışıklık yaratan dallar mutlaka alınmalıdır. Budama öncesi ve budamada; ağaç değiştirirken budama aletleri, mutlaka ilaçlarla muamele edilmelidir. Turunçgillerde budama zamanı, kış soğukları tehlikesinin ortadan kalktığı ancak, ağaçların yeteri kadar uyanmadığı, Şubat-Mart aylarıdır. Ancak uçkurutan hastalığıyla bulaşık olan limon bahçeleri, sıcak aylarda (Temmuz- Ağustos) budanmalıdır.

Genel olarak, dikkat edilecek hususlar şu şekilde olmalıdır: Öncelikle, kuru dallar alınır. Obur dalların, büyümesine müsaade etmeden, her zaman alınması gereklidir. Birbiri üzerine binmiş ve sürtünme meydana getiren dallardan, alttaki dallar çıkartılır. Beş parmak ve daha kalın dalların yeri, kesimden 1 gün sonra, mutlaka macunlanmalıdır.

TOPRAK İŞLEME Turunçgillerde, yıllık bakım işlerinden toprak işlemede; toprak ya işlenmez ya da en az düzeyde işlenir. Toprak işlemenin genelde amacı, yabancı otları imha etmektir. Bu işlem uygun ot öldürücü ilaçlarla da yapılabilir. Akdeniz ve Ege Bölgesi koşullarında toprak; kışın örtülü bırakılarak, yazın işlenir. Turunçgiller, derin işlenmeye çok hassas olup; bu yapıldığında, kökler büyük oranda zarar görürler. Buna bağlı olarak, meyve küçük kalır ve ağaçlarda gelişme yavaşlar. Turunçgillerde en uygun toprak işleme derinliği, 8 ila 12 cm civarındadır. Toprak, mutlaka tavlı olduğu zaman işlenmelidir. Toprak işleme aletleri ağır olmamalıdır. Ağır işleme, toprağın sıkışmasına neden olur; bu durumda ağaçların beslenmesi engellenir.

SULAMA Genellikle, yaz aylarının kurak geçtiği; Akdeniz ve Ege Bölgelerinde, turunçgillerde sulama gerekir. Sulama suyu yeterli miktarda bulunmalı ve iyi kalite özellikleri taşımalıdır. Sodyum, klor ve bor gibi elementler, suda çok düşük miktarlarda bulunmalıdır. Ülkemizde, turunçgillerin sulanmasında genellikle, çanak veya tava ile, karık usulü uygulanır. Yeni kurulan turunçgil bahçelerinde, karık usulü tercih edilmelidir Türlerin su ihtiyacı değişiktir. En çok limonlar su ister. Daha sonra birbirine yakın miktarlarla altıntop ve portakallar gelir. En az su mandarinlerde verilir. Yıllık su ihtiyacı, 875- 925 mm arasında değişir. Sulama aralıklarının tespitinde, hava kuraklık durumu ve toprak yapısı, en önemli faktörlerdir. Nisan-Mayıs aylarında başlayan sulamalar havaların çok kurak seyrettiği, Temmuz-Ağustos aylarında, daha sık aralıklarla yapılmalıdır. İklime bağlı olarak yapılan sulamalar, Ekim-Kasım aylarına kadar devam eder. Turunçgillerde, 15 ila 35 gün arayla yapılacak yüzey sulaması genellikle yeterlidir. Damla ve yağmurlama sulama da, Ülkemiz turunçgil bahçelerine girmiş bulunmaktadır. Bunların, verim ve kalite artışı yönünden önemli avantajları vardır. Özellikle sulama suyunun yetersiz olduğu yörelerde, başarıyla kullanılabilir.

GÜBRELEME Turunçgillerde tekniğine göre gübreleme için, mutlaka ve toprak analizlerinin yaptırılması gerekir. Analiz için yaprak ve toprak örnekleri, Eylül ortasından Kasım başına kadar olan dönemde ve mutlaka uzman elemanlarca alınmalıdır. Turunçgillerin gübrelenmesi ile ilgili, yaprak ve toprak analizleri Tarım ve Köyişleri Bakanlığına bağlı İçel, Antalya, Alata ve İzmir-Bornova'daki, uzman elemanların çalıştığı, modern laboratuarları bulunan, araştırma enstitülerinde yaptırılabilmekte ve gübreleme tavsiyeleri buralardan kısa sürede alınabilmektedir. Gübrelerin mutlaka bu tavsiyeler doğrultusunda verilmesi gerekir. Genelde, en fazla miktarda gübre limonlara, en az mandarinlere orta derecede portakal ve altıntoplara verilir. Gübrelemede, ilk uygulama Kasım-Aralık aylarında yapılır. Bu devrede, fosforlu ve potaslı gübrelerle, çiftlik gübresi; ağacın taç hizasına açılacak 15- 20 cm derinlik ve genişlikteki, çukur veya bant içerisine verilerek üzeri kapatılıp bahçe sulanır. Azotlu gübrelerin ilk uygulaması ise, çiçeklenme devresinden önce yani tomurcuklanma dönemidir. Bu dönem genellikle Ocak sonu Şubat başına rastlar. Azotlu gübre, ağaçların taç çevresine serpilerek verilir. 2. uygulama ise; Mayıs ayı ortalarından, Haziran ayının ilk haftasına kadar olan devrede, sulama suyuyla birlikte yapılır. Gerek gübre miktarında, gerekse veriliş şekil ve zamanlarında , tavsiyelere mutlaka uyulmalıdır.

HORMON UYGULAMASI Turunçgillerde bitki gelişmesini düzenleyiciler (hormonlar) genellikle; meyve tutumunun artırılması (Klemantin mandarini) amacıyla kullanılır. Bununla birlikte, bazı çekirdeksiz çeşitlerde (Vaşington ve Yafa portakalları ile altıntoplar) Haziran dökümü ve hasat önü dökümlerinin azaltılması için de kullanılabilir. Bunun için, resmi kuruluşlardaki uzmanlara başvurulmalıdır. Aksi halde, beklenilen amacın tam tersi bir tepki elde edilebilir. Uygulamalarda, bu faydaları sağlamak üzere, ruhsat almış maddeler kullanılmalıdır. Ruhsatı olmayan maddelerin kullanımı; hem beklenen faydanın çıkmamasına neden olur, hem de insan ve çevre sağlığı yönünden zararlar meydana getirebilir.

HASAD Eğer yıllık bakım işleri tekniğine göre yapılmışsa; hasatta üreticinin yüzü gülecek ve daha çok ve daha kaliteli meyve elde edecektir. Hasat, uzman işçiler tarafından ve tekniğine uygun olarak yapılmalıdır. Bütün ürünler gibi, turunçgillerinde, hasat zamanının tesbiti çok önemlidir. Zamanında erken veya daha geç yapılacak hasat; meyve kalitesini düşürür ve dayanıklılığını azaltır. Hasat, mutlaka olgun meyvelerde yapılmalıdır. Olgunluğun tespitinde, genellikle, meyvede usare oranı, şeker, asitlik ve meyve kabuk rengi değişimleri göz önüne alınır. Esasen, uzun yıllar boyunca hasat yapıldığından, hasat zamanın belirlenmesinde, fazla bir yanılma olmaz. Hasat temizlenip ilaçlanmış makasla yapılmalı ve saplar uzun bırakılmalıdır. Hasat sırasında, hava açık veya güneşli olmalı, ağaçlar ıslak olmamalıdır. Hasatta merdiven kullanılmalı; hasat yapılırken ağaçlara zarar verilmemelidir. Hasada başlarken, önce ağaçların, etek dallarındaki meyveler toplanmalıdır. Hasat edilen meyvelerin zarar görmemesi için, toplama kaplarının içleri, düzgün olmalı veya gerekli önlemler alınmalıdır. Hasat edilen meyvelerden, bereli ve hastalıklı olanları ayıklandıktan sonra, taşıma kaplarına konulmalıdır. Taşıma kapları, hastalık bulaşmalarını önlemek için, doğrudan toprağa konulmamalıdır. Toplanmış meyveler, bahçede 1 gece bekletilmelidir.

AMBALAJLAMA Her ne kadar, hasat edilen meyveler, az miktarda olduklarında, bahçenin kenarında tasnif edilip ambalajlanabilirse de; meyve çoğaldığında ve iyi bir ambalaj yapmak için, mutlaka paketleme evleri kullanılmalıdır. Türkiye'de üretilen bütün meyveleri işleyecek kapasitede paketleme evi bulunmaktadır. Bunlar yetiştirme bölgelerine dağılmış durumdadır. Taşıma kapları ile topluca paketleme evlerine getirilen meyveler, burada, bantlar üzerinde önce ayıklanır, daha sonra yıkama bölümlerinde, özel ilaçlı sıvalarla ve fırçalarla temizlenir. Gerekirse (özellikle ihracaat için) mumlanır ve kurutulur. Daha sonra, çaplarına göre boylanarak, uygun boyutlardaki ambalaj sandıklarına yerleştirilir. Bu suretle, meyveler iç ve dış pazarlama için, hazırlanmış olur.

DEPOLAMA Turunçgillerde en ihmal edilen hususlardan birisi de depolamadır. Halbuki, depolamanın çok önemli avantajları bulunmaktadır. Bunlar; - Ağaç üzerinde oluşan kaliteyi, meyve tüketilinceye kadar muhafaza etmek, - Pazara düzenli olarak meyve arz edilerek, fiyat istikrarı sağlamak, - Özellikle ihracaat için, toplu ve düzenli meyve temin etmek; Bu avantajlardan yararlanabilmek için, meyveler mutlaka, soğuk depolara konularak muhafaza edilmelidir. Turunçgil meyveleri, adi depolarda veya makineyle soğutulan depolarda muhafaza edilirler. Kış aylarında, adi depo olarak, havalandırılabilen herhangi bir oda kullanılabilir. Havalar ısındıktan sonra, bu odalarda meyve muhafaza edilmez. Ülkemizde, "yatak limonculuğu" denilen işlem, buna örnektir. Kış aylarında hasat edilen limonlar, Mart ayına kadar üretildikleri yerlerdeki adi depolarda saklanır. Havalar ısınınca, Ürgüp'teki tabii mağaralara götürülür. Bu şekilde limonlar, Ağustos ayına kadar muhafaza edilebilmektedir. Meyveler, adi depoya veya makine ile soğutulan modern depolara konmadan önce, ambalajlanmalıdır. Depolanacak meyveler, ambalajlanmadan önce veya ambalajlama sırasında, hastalıklara karşı mutlaka ilaçlanmalıdır. Aynı şekilde, soğuk depolarda temizlenip ilaçlanmalıdır. Kullanılacak ilaçlar için, resmi kuruluşlardaki uzmanlara başvurulmalıdır. Soğuk depolara ambalajlanmış meyveler, ambalaj kaplarının arasından hava geçebilecek şekilde istiflenmelidir. Turunçgil meyvelerinin depolanmasında, nispi rutubet genellikle % 85-90 olmaktadır.

Depo sıcaklıkları ile muhafaza süreleri, türler itibariyle aşağıdaki gibidir: Mandarinler: 3-4 derecede 2-3 ay Portakallar: 5-6 derecede 5-6 ay Altıntoplar: 7-9 derecede 6-7 ay Limonlar: 10-12 derecede 7-8 ay Gerek hasat mevsiminin 9 aylık döneme yayılması; gerekse uzun sayılabilecek bir depolama süresine sahip olmaları nedeniyle; turunçgil meyveleri taze olarak pazarlanabilmekte ve tüketilmektedir.

TURUNÇGİL HASTALIKLARI UÇKURUTAN HASTALIĞI Özellikle de limonlarda büyük zarar oluşturan çok tahripkar bir hastalıktır. Yeni bulaşmalar en fazla sonbaharda ve ilkbaharda en az kışın olmaktadır.

Hastalığın Belirtileri Yapraklar aniden solar, dalcıklar kurur. Limonlarda büyük dallar ve daha sonra bir veya iki yıl içinde ağacın tamamı kurur.

Kültürel Tedbirler a) Bahçeye dikilecek fidanlar hastalıksız olmalıdır. b) Hasta fidanlar imha edilmelidir. c) Hastalıklı dallar budanmalıdır. d) Gübreleme zamanı iyi ayarlamalıdır.

GÖVDE ZAMKLANMASI VE KAHVERENGİ MEYVE ÇÜRÜKLÜĞÜ Hastalık, bitkinin toprağa yakın kök boğazı ve gövdesinde meydana geldiği zaman "Gövde Zamklanması" meyvelerde olduğu zaman "Kahverengi Çürüklük" adını alır.

Kimyasal Mücadele

a ) Gövde Enfeksiyonlarına Karşı 1. Sağlam ağaçlar Ekim, Ocak, Mart başlarında koruyucu olarak %2'lik Bordo bulamacı ile gövde ve kalın dallardan ilaçlanmalı. 2. Hasta kısımları, temizlendikten sonra 25- 30 cm 'den prümüs Alevi ile yıkanır, %0.3'lük Potasyum Permanganat ile fırça ile sürülerek ilaçlanır.

b) Meyve Enfeksiyonlarına Karşı Ekim ayında ilaçlanır, gerekirse 15 gün sonra tekrarlanır. %1'lik Bordo bulamacı veya %0.3'lük Captan 50 kullanılır.

MAVİ VE YEŞİL KÜF Genel olarak yeşil küf ve mavi küf aynı meyve üzerinde karışık olarak bulunur. İlk olarak mavi küf kendini belli eder ve bunun üzerine kısa zamanda yeşil küf kaplar. Yeşil küf ve mavi küf sporları havada her yana kolayca yayılır; meyveye yaradan girer. Yeşil küfle bulaşık meyve, mavi küfle bulaşık olana nazaran temas ettiği meyveyi daha çabuk hastalandırır.

1- Kültürel Tedbirler a) Hasattan önce çeşitli hastalık ve zararlılara karşı iyi bir mücadele yapılmalıdır. b) Hasat sırasında meyveler yaralanmamalı ve yere düşen meyveler toplanmamalıdır. c) Sarartma odası temiz tutulmalı ve önceden dezenfekte edilmelidir. d) Paketleme evlerinde fazla yığın yapılmamalı ve çürük veya yaralı olanları ayırmalıdır. e) Temizlenmiş ilaçlanmış veya ilaçlanmamış meyveler Difenilli kağıtlara sarılmalıdır. d) Ambalaj sandıklarına meyveler sıkışık istif edilmemelidir.

2- Kimyasal Mücadele Hasattan hemen önce veya sonra yapılarak meyvelerin ambalajlara ilaçlanmış olarak girmesi sağlanmalıdır.

TURUNÇGİL DAL YANIKLIĞI Turunçgil Dal Yanıklığı turunçgillerin genel bir hastalığıdır. Etmen bakteri 28 ve 30°C larda en iyi gelişme gösterir gelişmenin en yüksek sıcaklığı 35°C , en düşük sıcaklığı 1 °C olup sıcakta ölüm noktası 51 °C ' dir. Etmen bakteri bitkiyi yaprak sapındaki bir yara veya bir çatlaktan girer.

Mücadelesi

1. Kültürel tedbirler a) Gübreleme ve sulamanın ayarlanmasıyla yeni sürgünlerin kışa odunlaşmış olarak girmesi sağlanmalıdır. b) Bahçe rüzgarlara karşı rüzgar kıranlarla korunmalıdır. c) Aşırı hasta dallar kesilip yakılmalıdır.

2- Kimyasal Mücadele Kasım ve Aralık sonunda %1-1,5'luk bordo bulamacıyla ilaçlama yapılmalıdır. Bununla birlikte çiçek tomurcuklarının teşekkülüne kadar havalar hastalığın çıkışına elverişli olduğu taktirde ilaçlamaya devam edilmelidir.

TURUNÇGİLLERDE KAVLAMA GRUBU VİRÜS HASTALIKLARI Bu hastalıklar turunçgil ağaçlarında, ilkbahar sürgün büyüme mevsiminde yeni oluşan genç yapraklar ve damarcıklarında renk açılmalarına veya açık yeşil renkte bant oluşmalarına neden olur. Ayrıca yapraklar üzerinde küçük nokta şeklinde veya daha büyük çapta açık renkli lekeler oluşabilir.

TURUNÇGİL GÖÇÜREN VİRÜS HASTALIĞI Hastalık etmeni bir virüstür. Virüs bitkinin tüm aksamında bulunur. Ayrıca bu hastalık yaprak bitleri tarafından turunçgiller taşınabilir. Hastalık turunca aşılı ağaçlarda aşırı bodurluk, dallarda kuruma ve çalılaşma, geriye doğru ölüm, yapraklarda soluk yeşil renk ve matlaşma oluşturur.

SATSUMA CÜCELİK VİRÜS HASTALIĞI Bu virüs ağacın tüm aksamında bulunur. Esas olarak yapraklarda belirti oluşturur. Ağaçların sürgünlerinde büyüme durur ve anormal şekilli yapraklar oluşur.

TURUNÇGİL TAŞLAŞMA VİRÜS HASTALIĞI Hastalık bir virüs tarafından oluşturur. Bu virüs ağacın tüm aksamında bulunur. Hastalığın en belirgin özelliği meyvelerde küçülme ve özellikle yaz aylarında şiddetli meyve dökümüdür.

TURUNÇGİL CÜCELEŞME HASTALIĞI Ağacın tüm aksamında bulunur. Hastalık aşı gözü veya aşı kalemleri ile taşınır.

TURUNÇGİLLERDE GÖZENEKLEŞME HASTALIĞI Ağacın tüm aksamında bulunur. Hastalık aşı gözü veya aşı kalemleri ile taşınır.

TURUNÇGİL PALAMUTLAŞMA VEYA YEDİVERENLEŞME HASTALIĞI Turunçgil ağaçlarının besin taşıyan borularında bulunur. Hasta ağaçlarda yaprakların şekli bozulur, yapraklar küçülür. Küçülen ve şekli bozulan bu yapraklar çukurlaşarak kaşık şeklini alır. Dallarda boğum araları kısalır. Hastalıklı ağaçlarda yılın her mevsiminin çiçek ve irili ufaklı meyveler bulunması çok dikkat çekici bir durumdur.

VİRÜS VE VİRÜS BENZERİ HASTALIKLARIN TAŞINMA YOLLARI Hasta ağaçlardan alınan hastalıklı aşı gözü ve kalemleri aşı bıçağı, budama aletleri, yaprak pireleri, afitler gibi böcekler sağlam ağaçlara bulaştırılır.

VİRÜS VE VİRÜS BENZERİ HASTALIKLARLA MÜCADELE 1- Hastalıklı ağaçlardan aşı gözü ve aşı kalemi alınmamalı, hastalıklı ağaçlarda kullanılan aşı bıçağı ve budama aletleri sağlam ağaçlarda kullanılmamalı. 2- Hastalık taşıyan yaprak pireleri ve afitler gibi böceklerle mücadele edilmeli. 3- Hastalıklı bitki dikilmemeli. 4- Bahçede hastalıklı bitki görüldüğü taktirde sökülüp yakılmalıdır.

FİZYOLOJİK HASTALIKLAR ÇİNKO NOKSANLIĞI Yaprakların damar araları sararır. Damarlar yeşil kalır. Yapraklar normale göre küçük ve şekilleri bozuktur. Meyveler gelişemez, küçük kalır. Verim ve kalite düşer. Meyvenin içi kuru sert lifli ve tatsız olur.

Çinko Noksanlığını Oluşturan Etmenler Çinko noksanlığı çoğunlukla kumlu, çakıllı, rutubeti çok yerlerde kendini gösterir. Yüksek asitli, ağır ve killi topraklarda fazla sulanan rutubetli bahçelerde de görülür. Ayrıca fazla miktarda organik madde verilen topraklarda da çinko noksanlığına rastlanmaktadır.

Çinko Noksanlığının Giderilmesi Kültürel uygulamalar a) Toprak ve iklimin uygun olmadığı yerlerde turunçgil bahçesi tesis etmemek. b) Gübrelemeyi analiz sonuçlarının öngördüğü esasa göre yapmak, c) Su tutan ağır toprakları sık sık işlemek, d) Toprak kireçli ise bol çiftlik gübresi ve yeşil gübre ile ıslah etmek, Kimyasal uygulamalar Uygulama genellikle ilkbaharda gelişmenin en hızlı olduğu devrede veya hemen bu devreyi takiben yapraklara pülverizasyon şeklinde yapılmalıdır.

DEMİR NOKSANLIĞI Demir Noksanlığı Klorozunun tipik belirtisi yapraklarda görülür. Demir, bitki yapısı içinde kolay taşınamadığı için yapraklarda sarıdan sarımsı beyaza kadar değişen bir renk bozulması olur. Ilk başlangıçta damarlar yeşil kalmasına rağmen ileri hallerinde yaprağın her tarafı sararır. Daha çok genç yapraklarda kendini gösterir. Çok şiddetli noksanlıklarda meyvelerin küçükken sarardığı da görülmüştür. Verim ve kalitedeki bozukluk da dikkati çeken önemli bir husustur. Çoğunlukla kireçli ve alkali topraklarda kendini gösterir. Asit karakterli topraklarda fosfor düzeyi yüksek olduğu takdirde ortaya çıkar. Demir Noksanlığının Giderilmesi a) Uygun olmayan yerlerde turunçgil dikimi yapılmamalıdır. b) Sulama düzenli yapılmalıdır. b) Kireçli, fosfatlı gübreler aşırı dozda kullanılmamalıdır. c) Organik gübre kullanılmasına özen verilmelidir. d) Toprak sürülerek havalandırılmalıdır. Kimyasal Önlemler Uygulamalar Mart-Nisan aylarında yapılır. Ayrıca demir içeren yaprak gübreleri de çiçek dökümünden sonra 15 gün ara ile iki defa pülverize edilebilir.

TURUNÇGİL ZARARLILARI

KIRMIZI VE SARI KABUKLU BİTLERI Turunçgillerin dal, gövde, yaprak ve meyvelerinde bitki özsuyunu emerek zararlı olurlar. Meyveler küçük kalır, yapraklarda klorofilsiz oluşamaz, gözenekleri kapattığı için özümlemeye engel olurlar ve çok ileri zararlanma durumunda dalları hatta ağacı tamamen kurutabilirler. Bu kabuklu bitler yerleşim alanlarına yakın, tozlu yol kenarlarında yoğun olarak bulunur. Budama, gübreleme, sulama, tavında toprak işlemesi gibi bakım işlemlerinin zamanında yapılarak ağaçların kuvvetli bulundurulması, ağaç taçları arasında 1-1.5 m aralık bulundurularak bahçe içerisinde hava akımının sağlanması, tozlu yol varsa tozun kalkmaması için gerekli önlemlerin alınması, gibi kültürel önlemlerin alınması bu zararlılarla mücadelede başarıyı arttırır. Zararlının varlığı ve yoğunluğu kışın yapraklarda, ilkbaharda fındık büyüklüğüne ulaşan meyvelerde, sürgün veya yapraklarda, daha ileri dönemlerde iri meyvelerde yapılan kontrollerle belirlenerek mücadele zamanına karar verilir.

UNLU BİT Bazen tek başına çoğunlukla koloni halinde, yumakçıklar şeklinde çanak yaprakların altında, bitişik meyve ve yaprak aralarında, göbekli portakallarda göbek kısımlarında bulunurlar. Budama, gübreleme, sulama gibi bakım işleri yerinde yapılarak ağaçların kuvvetli bulundurulması, yabancı ot mücadelesi yapılması, ağaç taçları arasında aralık bırakılarak hava akımının sağlanması, gibi kültürel önlemlerin yerine getirilmesi gerekir. Parazit ve predatörlerin bahçede başarılı olabilmesi için bunların faaliyetine engel olabilen karıncalarla iyi bir mücadele yapılması büyük yarar sağlar

BEYAZ SİNEKLER Beyaz sinekler bitki özsuyunu emerek ağaçların gelişmesinin azalmasına, meyvelerin küçük kalmasına, şeker oranının düşmesine, çıkardıkları tatlı maddeler ağaçların isli bir görünüm almasına ve ağaçların verimlerinin düşmesine neden olurlar. Beyaz sineklerle mücadelede bahçe tesis edilirken bu zararlılarla bulaşık alanlardan yapraklı fidanlar getirilmemeli, eğer getirilecekse etkili bir ilaçla ilaçlanmalıdır. Turunçgil beyaz sineğinin bulunduğu bahçelerde Aralık-Şubat ayları arasında ağaçlar meyvesizken tüm koşniller içinde tavsiye edilen yazlık beyaz yağlarla bir kış ilaçlaması yapılmalıdır.

TORBALI KOŞNİL Bitkinin özsuyunu emerek gelişmesini yavaşlatır, hatta kurutur. Çıkardıkları tatlı madde ile yaprak ve meyvenin islenmesine neden olur. Bahçede bakım işlemleri usulüne uygun bir şekilde yapılarak ağaçlar kuvvetli bulundurulmalıdır. Zararlı özellikle gövde kalın dallarda görüldüğünde bez parçası ile sıyrılarak temizlenmelidir. Bu zararlı doğada bol miktarda bulunan bir gelin böceği tarafından tamamen kontrol edilebilmekte ve ilaçlı mücadeleye gerek kalmamaktadır.

YILDIZ KOŞNİLİ Bitki özsuyunu emerek ağaçların zayıf kalmasınâ, verim ve meyve kalitesinin azalmasına neden olur. Çıkardıkları tatlı maddeler nedeniyle ağaç ve meyveler isli bir görünüm alır. Ortalama olarak yaprak başına 1'den fazla zararlı düşüyorsa ilaçlama gerekir.

YAPRAK BİTLERİ Turunçgillerin taze sürgün ve yapraklarında genellikle koloniler halinde bulunurlar. Bitki özsuyunu emerek yaprakların küçük kalmasına, kıvrılmasına dolayısıyla ağaçların gelişememesine, çıkardıkları tatlı maddeler sonucu yaprakların islenmesine ve ayrıca virüslerin taşınmasına neden olurlar. Bahçede bakım işlemlerinin usulüne uygun olarak yapılması, gereğinden fazla azotlu gübre kullanılmamasına ve tavsiye dışı geniş etkili ilaçlara yer verilmemesi gibi kültürel önlemlerin alınması mücadeledeki başarıyı artırır. Yaprakbitleri turunçgillerde en çok doğal düşmanı bulunan zararlılardan birisidir.

YAPRAK PİRELERİ Emgi yapmak suretiyle meyvelerde kabuk üzerinde lekelerin oluşmasına neden olurlar. Mücadelesinde bakım işlemlerinin zamanında ve uygun bir şekilde yapılması, yabancı ot kontrolüne önem verilmesi, yaprak pirelerinin zararlı olduğu diğer kültür bitkilerinde bu zararlıya karşı mücadele yapılması gibi tedbirlerin alınması yarar sağlar.

LİMON ÇİÇEK GÜVESİ Tırtıllar beslendikleri çiçekleri tahrip ederek meyve tutumuna engel olurlar. Mücadelesi için yaz aylarında çiçek açan virüslü ağaçların yok edilmesi, daima çiçek açan yediveren çeşitlenin bahçede bulundurulmaması vır bakım işlemlerinin usulüne göre yapılması gibi kültürel tedbirlerin alınması yararlı olur.

HARNUP GÜVESİ Kışı ağaçlar üzerinde veya altında bulunan dökülmüş meyvelerde, a§aç kabukları altında larva döneminde geçirirler. Temmuz ayında turunçgillere geçerek göbekli portakal ve unlu bitle bulaşık altıntoplara yumurta bırakırlar.

AKDENİZ MEYVE SİNEĞİ Akdeniz Meyve Sine¢ine konukçuluk yapan bitkilerin (Kayısı, şeftali, incir , avokado, mandalina) turunçgil bahçeleri içine veya yakınına dikilmemesi, bu zararlıdan dolayı dökülen meyvelerin toplanarak derince gömülmesi gibi kültürel önlemler mücadelesindeki başarıyı artırır.

PAS BÖCÜSÜ Larvalar ve erginler yaprak, filiz ve meyvelerde emgi yapmak suretiyle zararlı olurlar. Emgi sonucu meyve üzeri pas renginde lekelerle kaplanır. Turunçgil ağaçları arasında sebze yetiştirilmemesi ve her türlü bakım işlemlerinin usulüne uygun olarak yapılması gerekir. Mücadelesi için bir öncesi yıl bahçede pas böcüsü zararı görülmüş ise diğer zararlılara karşı yapılacak olan kış ilaçlamasında akarisitlere de yer verilmelidir.

TURUNÇGİL TOMURCUK AKARI Çiçekler normalden kısa, kalın ve çatallı olur. Böyle çiçeklerin çoğu meyve bağlayamaz, meyve bağlayanlarda tipik şekil bozuklukları olur. Yaprak ve filizler rozetleşir.

TURUNÇGİL KIRMIZI ÖRÜMCEĞİ Turunçgillerde yaprak ve meyve üzerine emme suretiyle beslenerek zararlı olurlar. Zarar gören yapraklar çabuk kurur ve erken dökülürler. Kuru ve sıcak havalarda yoğunluğu artar. Daha çok geniş etkili ilaçların kullanıldığı bahçelerde ortaya çıkar ve zararlı olurlar.

Bu konuyu yazdır

  Portakal Yetiştiriciliği - Citrus sinensis
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 10:28 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Portakal, Citrus cinsi bir ağaç olan Citrus sinensis`i ve onun meyvesini tanımlar. Narenciye ailesinin bir üyesidir. İpek yolunun anadoludan geçtiği dönemlerde narenciye hindistandan civarından gelen ticari bir üründü. Ümit burnun keşfedilmesiyle ticaret yolları değişmiş, asya kıtasının avrupalı devletler tarafından sömürgeleştirilmesiyle portakal üretiminin tamamı Portakiz civarına yayılmıştır. Dilimize "portekizden gelen" anlamında "Portakal" olarak girmiştir.

Citrus sinensis`in meyvesine, "acı/ekşi portakal" olarak da anılan Citrus aurantium`un meyvesinden ayırabilmek için, "tatlı portakal" da denir.

Portakal, besin değeri yönünden zengin ve sevilen bir meyvedir.İspanya ve tüm Akdeniz ülkelerinde yetişmekle birlikte portakalın anavatanı Çin'dir. Dünyada elmadan sonra en çok tüketilen meyve olan portakal önemli bir askorbit asit kaynağıdır. Vitamin özellikle C vitamini yönünden oldukça zengin olan portakal, soğuk algınlıklarında, nezle ve griplerde birebirdir. Genelde kabukları soyularak yenilen portakalın suyu da kendisi kadar yaygın tüketilir. Akdeniz ve Ege bölgelerinde yetiştirilmesine rağmen günümüzde tüketilen portakal nektarı ve portakal suları üretimi için İspanya ve Portakizden meyve ithal edilmektedir. Bu durumun sebebi ise İspanyanın gelişen tarım ve ziraat teknolojileri sayesinde sıvı miktarı en yüksek portakalı üretiyor olmasıdır. Doğal haliyle içildiği gibi alkollü ve alkolsüz kokteyllerde de kullanılan meyve sularından biridir. Çok sayıda keseciklerle dolu olan kabuğundan parfüm, öksürük şurupları için aroma, şeker sanayilerinde yararlanılır, serinletici içitlerin yapımında uçucu yağları çıkarılır.

İklim İstekleri

Yetiştiriciliğini sınırlayan en önemli iklim olayı, düşük sıcaklıklar (don) dır. Portakal -2°C altında zarar görür. Zararın şiddeti don olayının süresine bağlıdır. Uzun sürerse zararı da artar. Genel olarak -9 °C nin altındaki sıcaklıklarda ağaç tamamen ölür. Maksimum yüksek sıcaklık sınırı ise +45 °C dir.

İkinci önemli iklim faktörü, rüzgardır. Rüzgar hem şiddetiyle (ağaçların kırılması, meyve dökümü), hem de soğukluğuyla Portakal ağaçlarına zarar verirler.

Toprak İstekleri

Dikimden önce arazinin toprağı, mutlaka analiz ettirilmelidir. Toprak asitliği hafif veya nötr dolaylarında olmalıdır (pH= 5,5-6,5). Portakal, bitki besin maddelerince zengin, süzek, geçirgen toprakları tercih eder. Toprağın derinliği en az 1 m olmalıdır. Taban suyu yüksek olan toprakları, hiç sevmez. Böyle yerlerde, mutlaka drenaj yapılmalıdır. Ağır bünyeli ve fazla kireçli topraklarda tercih edilmez.

Bahçe Yerinin Seçimi

İklim toprak ve sulama şartlarının uygunluğu araştırılır. Çukur ve alçak araziler ile, vadi tabanlarına bahçe kuramaz. Yöneyi güneye doğru olan araziler tercih edilir. Hakim soğuk rüzgarlara açık araziler ile, şehirlere çok yakın alanlar da tercih edilmez.Don tehlikesinin bulunduğu yörelerde, bahçe tesis edilirken, korunma tedbirleri alınmalıdır.

Bahçe Tesisi

Dikimden önce, arazi parsellere ayrılır. Yabancı ot ve diğer bitkiler temizlenir. Kaliteli ve bol meyve elde edebilmek için, bahçenin kenarına rüzgar kıran dikilmelidir Bunun için, yayvan ve dikine gelişen serviler tercih edilir. Araları 1 m 'den daha sık olmamalıdır.

Eğer arazinin tesviyesi bozuksa, dikim öncesi tesviye yapılır. Daha sonra, önerilen dikim aralıklarına göre, dikim yerleri işaretlenir. Portakal için sıra arası ve sıra üzeri mesafeler 7x7 m olmalıdır.

Ülkemizde, uygun dikim zamanı ilkbahar dönemidir. Şubat ortalarında nisan sonlarına kadar, dikime devam edilebilir. Dikimden önce, fidanlarda budama yapılmalıdır. Naylon (polietilen) torbalarda yetiştirilen fidanlarda da, dikim budaması uygulanmalıdır. Fidanların tutması ve gelişmesi için, bu husus çok önemlidir. Naylon torbalardaki fidanlar, genellikle gölge evlerinde yetiştirildiklerinden; dikimden önce, topluca 10-15 gün süreyle, güneş altında bekletilmelidir.

Dikimin derin olmamasına çok dikkat etmelidir. Dikimden sonra toprak sıkıştırılmalı, fidan başına, en az 35- 40 litre can suyu verilmelidir. Dikimi yapılan fidanların gövdeleri, hava şartlarına (özellikle güneşe) karşı korunmak amacıyla, kalın bir kağıtla sarılmalıdır. Fidan büyüdükçe, kağıdın yerine kireç boyama da yapılabilir.

Sık aralıklarla dikilmiş eski bahçelerden, yeterli miktarda ve kaliteli meyve elde etmek için, ağaçların mutlaka seyreltilmesi gerekir. Bu suretle, her türlü bakım işlemi de kolay uygulanabilir hale gelecektir. Seyreltme, verilen plana uygun olarak, köşegen doğrultusunda yapılmalıdır.

Budama

Portakal fidanları şekil budaması yapılarak dikilmiş ise 2-3 yıl süre ile şekil budaması yapmaya gerek kalmaz. Fidan meyveye yatıncaya kadar, yalnız ana dallarla, bundan çıkan iskelet dalları kısaltılır. Sıkışıklık yapan, istenmeyen sürgünler çıkarılır.

Budama zamanı, kış soğukları tehlikesinin ortadan kalktığı ancak, ağaçların yeteri kadar uyanmadığı, Şubat-Mart aylarıdır. Budamada dikkat edilecek hususlar olarak ; Öncelikle, kuru dallar alınır. Obur dalların, büyümesine müsaade etmeden, her zaman alınması gereklidir, Birbiri üzerine binmiş ve sürtünme meydana getiren dallardan, alttaki dallar çıkartılır. Beş parmak ve daha kalın dalların yeri, kesimden 1 gün sonra, mutlaka macunlanmalıdır.

Toprak İşleme :

Portakal bahçesinde yapılacak olan toprak işlemenin birinci amacı yabancı ot kontrolüdür. Kışın örtülü olarak bırakılan bahçe toprağı ilkbaharda işlenerek yabancı ot kontrolü ile birlikte toprağın havalanması sağlanır.

Portakal bahçesinde toprak işleme derinliğine dikkat edilmelidir. Fazla derin işleme ile kökler büyük oranda zarar görürler. Buna bağlı olarak, meyve küçük kalır ve ağaçlarda gelişme yavaşlar. Turunçgillerde en uygun toprak işleme derinliği, 8 ila 12 cm civarındadır. Toprak, mutlaka tavlı olduğu zaman işlenmelidir. Toprak işleme aletleri ağır olmamalıdır. Ağır işleme, toprağın sıkışmasına neden olur; bu durumda ağaçların beslenmesi engellenir.

Sulama

Ülkemizde ege ve akdeniz bölgelerinde yaz ayları kurak geçtiği için mutlaka sulama yapılmalıdır. Sulama suyu kaliteli olmalı ve klor ve bor gibi elementler fazla miktarlarda bulunmamalıdır.

Portakal yetiştiriciliği yapılan bahçelerde sulama yöntemi olarak genel olarak çanak, tava ve karık usulü uygulanır.

Turunçgiller içerisinde su ihtiyacı en fazla limondan sonra portakaldır. Portakalın su ihtiyacı yıllık 850-950 mm arasında değişir. Buna göre 15 ila 35 gün arayla yapılacak yüzey sulaması genellikle yeterli olmaktadır.

Gübreleme

Gübrelemeden önce mutlaka toprak analizi yapılmalıdır. Gübrelemede, ilk uygulama Kasım-Aralık aylarında yapılır. Bu devrede, fosforlu ve potaslı gübrelerle, çiftlik gübresi; ağacın taç hizasına açılacak 15- 20 cm derinlik ve genişlikteki, çukur veya bant içerisine verilerek üzeri kapatılıp bahçe sulanır. Azotlu gübrelerin ilk uygulaması ise, çiçeklenme devresinden önce yani tomurcuklanma dönemidir. Bu dönem genellikle Ocak sonu Şubat başına rastlar. Azotlu gübre, ağaçların taç çevresine serpilerek verilir. 2. uygulama ise; Mayıs ayı ortalarından, Haziran ayının ilk haftasına kadar olan devrede, sulama suyuyla

Hasat

Olgunluğun tespitinde, genellikle, meyvede usare oranı, şeker, asitlik ve meyve kabuk rengi değişimleri göz önüne alınır. Esasen, uzun yıllar boyunca hasat yapıldığından, hasat zamanın belirlenmesinde, fazla bir yanılma olmaz. Hasat temizlenip ilaçlanmış makasla yapılmalı ve saplar uzun bırakılmalıdır. Hasat sırasında, hava açık veya güneşli olmalı, ağaçlar ıslak olmamalıdır. Hasatta merdiven kullanılmalı; hasat yapılırken ağaçlara zarar verilmemelidir. Hasada başlarken, önce ağaçların, etek dallarındaki meyveler toplanmalıdır. Hasat edilen meyvelerin zarar görmemesi için, toplama kaplarının içleri, düzgün olmalı veya gerekli önlemler alınmalıdır.

Hasat edilen meyvelerden, bereli ve hastalıklı olanları ayıklandıktan sonra, taşıma kaplarına konulmalıdır. Taşıma kapları, hastalık bulaşmalarını önlemek için, doğrudan toprağa konulmamalıdır. Toplanmış meyveler, bahçede 1 gece bekletilmelidir.

Bu konuyu yazdır

  Eskişehir Beylikova Barajı
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 09:22 AM - Forum: Barajlar - Yorum Yok

Beylikova Barajı, Eskişehir'de, Porsuk Çayı üzerinde, sulama amacıyla 1996-2002 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak ve kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 5.919.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 37,00 m., normal su kotunda göl hacmi 71,30 hm3, normal su kotunda göl alanı 6,43 km2'dir. Baraj 11.760 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

Bu konuyu yazdır

  Ankara Bayındır Barajı
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 09:20 AM - Forum: Barajlar - Yorum Yok

Bayındır Barajı, Ankara (il)'inde, Bayındır Çayı üzerinde, içme suyu temini amacı ile 1962-1965 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 553.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 30,00 m'dir. Normal su kotunda göl hacmi 6,97 hm3, normal su kotunda göl alanı 0,71 km²'dir. Yılda 7 hm3 içme ve kullanma suyu sağlamaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Antep Fıstığında Rekor fiyat
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 09:19 AM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum Yok

Antep fıstığında geçen yıl 140 bin ton rekoltenin bu yıl üründe yok yılı olması nedeniyle ancak 50 bin olarak gerçekleşmesi fıstıkta fiyatı, tarihinin en yüksek seviyesine çıkardı. Kırmızı kabuklu Antep fıstığının kilosu 11 TL'ye dayanırken, geçen yıla oranla fiyat artışı yüzde 65 dolayında gerçekleşti. Gaziantep'te fıstık komisyoncularının bulunduğu ve fiyatların belirlendiği Fıstıkçılar Sitesi'nde ürün bulunamadığı için talep karşılanamıyor. Stokçuların elindeki ürünü çıkarması ve fiyatların düşmesi için İran'dan fıstık ithalatı gündeme geldi. Fıstığın kilosunun 13-14 TL'ye dayanması endişesi var.

Gaziantep Ticaret Odası Meclisi ve Antep fıstığı Tanıtım Grubu Yönetim Kurulu Başkanı Zeki Yağcı, ürünün olmayışı nedeniyle oluşan bu fiyatlarla Amerika ve İran gibi fıstık üreten ve rakipleri olan ülkelerle dış pazarda rekabet etme imkanının bulunmadığını, bu fiyatlarla artık ihracatın yapılamayacağını söyledi.

Kırmızı kabuklu Antep fıstığı ihracatının geçen yıla oranla yüzde 75 artışla 12 milyon 191 bin dolara yükseldiğini vurgulayan Yağcı, Gaziantep Ticaret Odası ve Antepfıstığı Tanıtım Grubu olarak geçici süreyle İran;dan fıstık ithalatına izin verilmesini istediklerini söyledi.
Yağcı, sözlerini şöyle sürdürdü:

“Önümüzdeki dönemlerde tabi ekim alanlarının çoğalmasıyla bu sorunu ortadan kaldıracağız, öyle görülüyor, öyle görülüyor. Ama bu işin bu dönemde nasıl, ne gibi tedbirler alınabilir. Şimdi aslında biz Antep fıstığı bizim çok önemli ürünümüz, dünyada marka bir ürünümüz. Kendi emsallerinde çok daha üstün bir kalitesi ve lezzeti var, bu dünyada bilinen bir gerçek. Tabii rakiplerimiz var, İran var, en büyük rakibimiz. Şimdi son günlerde bazı spekülasyonlar yapılıyor, Antep fıstığında İran fıstığının ithalatının müsaade edilmesi şeklinde bazı görüşler var. Belki geçici bir süre için 3 aylık ya da 6 aylık bir dönem için bu geçici bir tedbir olabilir. Ama genelde biz piyasayı kendi seyrine bırakıp kendi doğal haline bırakıp fiyatların kendi kendine oluşması taraftarıyız. Her ne kadar Antep fıstığında ürün bu yıl az diyorsak da muhtemelen kendi iç tüketimimize yetecek şekilde bu yıl da ürünümüz var. Ama yine söylüyorum bu işin fiyatların çok yükselmesinden endişe edilir ise veya böyle bir işin içine piyasalar girdiği taktirde geçici bir süre için ithalatına müsaade edilmesi doğru olabilir.”

KAYIT ALTINDA OLMAYANLAR PİYASADAN FISTIK TOPLUYOR

Gaziantep Ticaret Borsası Yönetim Kurulu Başkanı Ömer Çelik de, kırmızı kabuklu fıstığın şu anda piyasada 10-11 liraya satıldığını, piyasada mal bulunmadığını belirtti.

Fıstığın bu sene prim yaptığını, 2-3 ay önce 7-8 liraya alıcı bulan Antepfıstığının 11 liraya alıcı bulabildiğini ifade eden Çelik, “Tabii piyasada mal vardı yoktu dedikoduları çıkınca herkes elindeki mala sahip çıkmaya başladı. Fıstık depoda uzun süreli bekletilebilen bir ürün. Üretici ihtiyacı olduğu kadar piyasaya mal getiriyordu. Şu anda biz kendi ihtiyacımız oranında fıstık üretimini gerçekleştirdik. İç piyasa ihtiyacını karşılayabiliriz ancak ihracata çalışan şirketler zor durumda” diye konuştu.

İhracatçının geçen sene pazarlardan iyi para kazandığını ve iyi bir pazar yakaladığını vurgulayan Ömer Çelik, sözlerini şöyle sürdürdü:

“Geçen sene ihracatçı yaklaşık 25 bin ton mal sattı. Bu pazarı kaybetmek endişe taşıyor. Kazanılan pazarı kaybetmemek için pazarda olması gerekiyor. Serbest bölgelerden ve komşu ülkelerden geçici ithalata izin verilmesini faydalı olacağını düşünüyorum. Asıl sorunumuzda kayıt altına alınmayıp, piyasadan fıstık toplayanlar için. Bunların kayıt altına alınması gerekiyor. Ticaret yapıyorlarsa ve vergi veriyorlarsa sorun yok.”

FISTIKÇILAR ODASI

Gaziantep Fıstıkçılar Odası Başkanı Hasan Karaoğlu ise şu anda ürün olmayışından dolayı 11 TL'ye dayanan Antep fıstığında ithalata izin verilmesi halinde stok yapanların ürünü piyasaya çıkarmak zorunda kalacağını ve fiyatın 8 TL'ye kadar inebileceğini söyledi.
Karaoğlu, şunları kaydetti:

“Geçen sene 5,5, 6 civarındaydı, bu sene gördüğünüz gibi 10,5-11 lira arası değişiyor. Burada şu anda müstahsilimiz kazanmadı, tabi bu işi ambarcı kazandı. Şu anda ambar edenler yüzde 100'e yakın para kazandılar. Ambarcı kazandı, halen de ambarcı da stokta mal var yani. Malı piyasaya çıkarmıyorlar, bunu yapmamakla birlikte İran'ın önünü açıyorlar ve bunda da yanlış yapıyorlar. Bence bir an önce ambarcı malını piyasaya sürmesi lazım, yoksa bu İran fıstığı gelirse bunu 8 bin liraya yine müşteri bulamazlar. O yüzden elindeki malı çıkarıp piyasada malı kullanması lazım.”

Gaziantep Fıstıkçılar Sitesi'ne gelen bir Mehmet Ali Kanmaz adındaki üretici ise “Geçen sene fıstık 5,5-6, bu sene 10,5 lira. Yani arada çok fark var. Mal olmamazlıktan böyle oldu. Fıstık olsa bu kadar fark olmaz yani. Bu sezonda bunun düşmesi gerekirken mal artış yaptı. İleri ki günlerde mal daha fazla artabilir” dedi.

Fıstıkçılar sitesinde yer alan Derkan Gıda Sahibi Mehmet Kanar da, fiyatların bu gidişle 14 TL'ye kadar çıkabileceğine dikkat çekerken, “Rekoltenin çok düşük olması, talebin de fazla olması fiyatların yükselmesine neden oluyor. Piyasada fiyatların bu kadar yükselmesine stokçular neden oldu. Kayıt altında olmayanlar piyasadan yüklü miktarda mal topladı. Geçici olarak ithalata izin verilirse hiç olmazsa piyasaya yeniden canlanır. İThalata izin verilirken de fonların yüksek olmaması gerekiyor” dedi.



Kaynak

Bu konuyu yazdır

  Kayseri Bahçelik Barajı
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 09:17 AM - Forum: Barajlar - Yorum Yok

Bahçelik Barajı, Kayseri'de, Zamantı Çayı üzerinde, sulama, enerji ve içme suyu temini amacıyla 1996-2002 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Kaya gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.634.000 m3, akarsu yatağından yüksekliği 65,00 m., normal su kotunda göl hacmi 216,14 hm3, normal su kotunda göl alanı 12,13 km2'dir. Baraj 36.282 hektarlık bir alana sulama hizmeti verirken, yıllık 97 hm3'lük de içme suyu sağlamaktadır.

Baraj 7 MW güç ile yıllık 35 GWh'lik enerji üretmektedir.

Bu konuyu yazdır

  Karaman Ayrancı Barajı
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 09:16 AM - Forum: Barajlar - Yorum Yok

[Resim: 2586qu9.jpg]

Ayrancı Barajı, Karaman (il)'i sınırları içinde, Buğdaylı Çayı üzerinde sulama ve taşkın kontrolü amacıyla 1956-1958 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır. Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 2.308.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 34,00 m'dir. Normal su kotunda göl hacmi 28,50 hm3, normal su kotunda göl alanı 2,00 km²'dir. 7.817 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

Bu konuyu yazdır

  Nevşehir Ayhanlar Barajı
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 09:11 AM - Forum: Barajlar - Yorum Yok

[Resim: 2z8wawx.jpg]

Ayhanlar Barajı, Nevşehir'de, Kızılöz Deresi üzerinde, sulama amacıyla 1996-2000 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 1.200.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 44,00 m, normal su kotunda göl hacmi 21,87 hm³, normal su kotunda göl alanı 2,02 km²'dir. Baraj 1.773 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

Bu konuyu yazdır

  Ankara Asartepe Barajı
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 09:09 AM - Forum: Barajlar - Yorum Yok

Asartepe Barajı, Ankara ilinde, İlhan Çayı üzerinde, Çanıllı Beldesi sınırları içerisinde, sulama amacı ile 1975-1980 yılları arasında inşa edilmiş bir barajdır.

Toprak gövde dolgu tipi olan barajın gövde hacmi 408.000 m³, akarsu yatağından yüksekliği 50,00 metre, normal su kotunda göl hacmi 20 hm³, normal su kotunda göl alanı 1,77 km²'dir. 2.850 hektarlık bir alana sulama hizmeti vermektedir.

Bu konuyu yazdır

  Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Muhlis Erkmen Kütüphanesi
Yazar: Mr.Muhendis - 10-23-2009, 07:52 AM - Forum: Ankara Üniversitesi - Yorum Yok

Tarihçe
Dekanlık binasında Ziraat Fakültesi Muhlis Erkmen Kütüphanesi bulunmaktadır. Muhlis Erkmen Kütüphanesi 1933 yılında Yüksek Ziraat Enstitüsü bünyesinde Dr. Stummvoll tarafından kurulmuştur. Kurulduğu yılda kütüphane müdürü, memur, muavin ve tercümandan oluşan 5 kişilik bir kadro ile faaliyete başlamıştır.
Kütüphane 100 kişilik okuma salonu, üç katlı kitap deposu ve yanmaz materyalden yapılmış raf ve teçhizat ile hizmet vermektedir. Kütüphane dermesi, kurulduğu yıllarda Alman Hükümeti tarafından bağışlanan on binlerce kitap ve süreli yayından oluşmaktadır. Yıldam (1980) o zamanlarda Ortadoğu ve Balkanlarda eşine az rastlanır modern bir kitaplık niteliğinde olduğunu belirtmiştir.
Yüksek Ziraat Enstitüsü (1939) kayıtlarına göre 1939 yılında mevcut kitap sayısı 47.000 kadardır. Kütüphaneye devamlı olarak 486 dergi ve 253 seri gelmektedir. Yüksek Ziraat Enstitüsü 7.7.1948 tarih ve 5234 sayılı kanunla Ankara Üniversitesi bünyesine alınmıştır. Bu tarihten itibaren kütüphane, Ziraat ve Veterinerlik Fakülteleri altında Rektörlüğe bağlanmıştır. Ankara Üniversitesi Merkez Kütüphanesi 29.7.1983 tarihli 445 sayılı Senato Kararı ile Ziraat ve Veterinerlik Fakülteleri kütüphaneleri birleştirilmiş ve yeniden düzenlenerek bugünkü yapısına kavuşturulmuştur. Yine bu tarihte okuma salonuna “Muhlis Erkmen Salonu” adı verilmiştir. Yeniden düzenlenen Merkez Kütüphane Sadiye Yıldam Müdür olmak üzere 9 personelden oluşan ekibiyle faaliyetlerini sürdürmüştür.
Rektörlük bünyesinde 35 yıl Ankara Üniversitesi Merkez Kütüphanesi olarak diğer fakülte ve yüksekokul kütüphaneleri arasında teknik ve okuyucu hizmetlerinin yanısıra yönetsel anlamda da koordinasyon ve standardizasyonu sağlamıştır. Kütüphane ve Dokümantasyon Daire Başkanlığı 2001 yılında Ziraat Fakültesi kampusünden ayrılmıştır. Bu tarihten sonra Muhlis Erkmen Kütüphanesi Merkez Kütüphane özelliğini yitirerek Ziraat Fakültesi’ne bağlanmıştır. Yaklaşık 80.000 kitap ve 15.000 süreli yayın mevcudu olan kütüphane 8.30-17.30 saatleri arasında hizmet vermektedir.
Kütüphanede 60'şar kişilik iki okuma salonu yer almaktadır. Öğrencilerimiz bu salondan eğitim-öğretim dönemi içinde yararlanabilmektedir.


HAFTA İÇİ 8:30-17:30 saatleri arasında hizmet vermektedir.


Detaylı Bilgi

Bu konuyu yazdır