Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı/E-Posta:
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.781
» Son Üye Stephenquinc
» Toplam Konular 12.172
» Toplam Yorumlar 30.186

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 2389 aktif kullanıcı var.
» (2 Üye - 2382 Ziyaretçi)
Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex, ScottOrirm, Stephenquinc

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 56.754
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.676
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 447
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.919
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.037
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.264
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.839
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.203
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.444
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.427

 
  Peyzaj Uygulama ve Süs Bitkileri Teknikeri
Yazar: Livadi - 11-19-2009, 09:44 PM - Forum: Peyzaj Mimarlığı - Yorum Yok

Peyzaj Uygulama ve Süs Bitkileri Teknikeri Meslek Tanımı

Park ve bahçe peyzajının yapılması, bakımı ve onarımı ile buralarda yetişecek süs bitkilerinin yetiştirilmesi, korunması, pazarlanması işlerinde peyzaj mimarının gözetiminde görev alan kişidir.

GÖREVLER - Peyzaj mimarı tarafından tasarlanmış projelerin keşifi ile çizimini yapar, - Topluma açık yeşil (dinlenme) alanlar ve spor tesisleri oluşturulmasında metraj çıkarma ve fiyatlandırma hizmetleri verir, bu alanların bakım–onarım işlerinde görev alır, - Peyzaja yönelik inşaat faaliyetleri, süs havuzları gibi donatı elemanlarının uygulanmasını denetler, - Kamu kurum ve kuruluşlarına yapılan peyzaj çalışmalarının hakediş dosyalarını hazırlar, - Peyzaj uygulamalarında ana materyal olarak kullanılan her türlü ağaç, ağaççık, çalı, yıllık ve çok yıllık bitkilerin üretimi, günlük bakımı, zararlılarla mücadelesi ve hasat işlemleri ile satış işlemlerini yapar ya da yapılmasını sağlar, - Arazide yürütülen çalışmalar sırasında işçileri yönlendirir, uygulamaları takip eder ve puantaj tutar, - İşçi sağlığı ve iş güvenliği açısından mesleğin gereklerini yerine getirir.

KULLANILAN ALET VE MALZEMELER - Her türlü tarımsal alet ve makineler (çim biçme makinesi, budama makası ve makineleri, çapa traktörleri, toprak tesviye aletleri vb.), - Her türlü teknik çizim araç-gereci (çeşitli kalemler,çeşitli kağıtlar, çizim takımları vb.), - Her türlü büro makineleri(bilgisayar,ozalit/fotokopi makinası vb.), - Teknik çizime yönelik bilgisayar programları.

MESLEĞİN GEREKTİRDİĞİ ÖZELLİKLER Peyzaj uygulama ve süs bitkileri teknikeri olmak isteyenlerin; - Biyolojiye ilgili, - Zihinde canlandırma ve çizim yeteneği olan, - Şekil ve mekan ilişkilerini görebilme yeteneğine sahip, - Estetik görüş sahibi, - Doğal yaş**, çevre ve sanata karşı ilgili, - Açık havada çalışmaktan hoşlanan, - Bedence sağlıklı ve dayanıklı kimseler olmaları gerekir. Ayrıca yaratıcılık meslekte başarıyı artırıcı bir özelliktir.

ÇALIŞMA ORTAMI VE KOŞULLARI Peyzaj uygulama ve süs bitkileri teknikeri yaptığı işin aşamalarına göre değişik yer ve koşullarda çalışmaktadır. Bunlar kısaca; Büro ortamı: Çizim ve projelendirme etapları için gerekli araç gereçle donatılmış aydınlık,temiz ve sessiz ortamlardır. Bu mekanda çalışmalar genellikle oturarak gerçekleştirilir. Arazi çalışmaları: İnşai ve bitkisel uygulamaların gerçekleştirildiği yer dış mekanlardır. Arazinin en uygun nasıl kullanılması gerektiğinin belirlenmesi, bitki dikimi için zemin çalışmaları, bitki yükleme, beton döktürme, taş döşettirme vb. işler açık havada çalışılmasını gerektirir.Genellikle ayakta çalışılır. Çok sıcak ve çok soğuk hava koşulları bitki ve inşaata uygun olmadığından bu meslekte arazi çalışmaları sıklıkla ilkbahar (Nisan-Mayıs-Haziran) ve sonbahar (Eylül-Ekim-Kasım) aylarında yapılmaktadır. Çalışma ortamı tozlu, çamurlu, ıslak ve gürültülü olabilmektedir. Sera ve fidanlık gibi üretim alanları: Seralarda süs bitkilerinin ve kesme çiçek olarak kullanılan bitki türlerinin, fidanlıklarda ise genellikle çok yıllık ağaç ve ağaççıkların üretimi ve bakımı yapılır. Bu alanlar arazi koşullarına göre nispeten daha korunaklı ve temizdir. Hem oturarak hem ayakta çalışılabilir. Bu meslekte bankalar, iş merkezi gibi yerlerin iç mekanlarındaki bitkiler ile spor tesislerindeki yeşil alanların periyodik bakım hizmetlerini de vermek mümkündür. Meslek elemanları peyzaj mimarı, ziraat/inşaat mühendisi, mimar ve arazi sahipleri ile iletişim halinde çalışırlar.

ÇALIŞMA ALANLARI VE İŞ BULMA OLANAKLARI Peyzaj Uygulama ve Süs Bitkileri Teknikerleri belediye, araştırma merkezi, İller Bankası, tarımsal araştırma enstitüsü, fidanlık gibi kamu kuruluşları ile özel sektöre ait süs bitkisi yetiştiren sera ve fidanlıklar, inşaat veya mimarlık büroları ile peyzaj hizmetleri veren firmalarda iş bulabilirler. Meslek kendi işini kurmaya da son derece elverişlidir. Genelde çok fazla sermayeye ihtiyaç duyulmadığından kırsal alan veya çevre düzenlemesi hizmetleri, periyodik bakım-onarım gibi hizmetleri vermek üzere büro açılabilir. Ayrıca süs bitkisi üretmek için sera veya fidanlık kurabilir. Ancak sera inşası ve fidanlık oluşturmak büro açmaya nazaran daha fazla sermaye gerektirecektir.

MESLEK EĞİTİMİNİN VERİLDİĞİ YERLER Mesleğin eğitimi, üniversitelere bağlı meslek yüksekokullarının "Peyzaj Uygulama ve Süs Bitkileri” ile “ Peyzaj” önlisans programlarında verilmektedir.

MESLEK EĞİTİMİNE GİRİŞ KOŞULLARI Meslek eğitimine sınavsız ve sınavlı olmak üzere iki şekilde başlanabilir.Bunlar için; - Meslek liselerinin; Çay Teknolojisi, Süs Bitkileri, Tarım, Ziraat alan/kol/bölümlerinden mezun olanlar gerekli şartları taşımaları halinde “Peyzaj Uygulama ve Süs Bitkileri ” “Peyzaj” ve “Peyzaj ve Süs Bitkileri” ön lisans programlarına sınavsız geçiş için başvurabilirler. Kontenjan durumuna göre yerleştirilebilirler. - Meslek liselerinin sınavsız geçiş için belirlenen bölümleri dışındaki bölümlerden ya da liselerden mezun olanlar/olacaklar ise sınavsız yerleştirme sonunda kontenjan kalırsa, tercih listelerinde ilgili programa yer vermişlerse ÖSS Eşit Ağırlık (EA) puanlarına göre yerleştirilebileceklerdir.

EĞİTİMİN SÜRESİ VE İÇERİĞİ Eğitimin süresi 2 yıldır.(4 yarıyıl) Eğitim süresince dersler teorik ve uygulama ağırlıklı olarak yapılmaktadır. Peyzaj mimarlığı uygulamaları ve süs bitkilerinin üretimi hizmetlerini veren nitelikli ara eleman yetiştirmek için, Matematik, Türk Dili ve Edebiyatı, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi gibi genel kültür derslerinin yanında; I.Yarıyıl : Ölçme, Botanik, Seracılık I, Matematik, Teknik Resim I, Bilgisayar ... II.Yarıyıl : Süs Bitkileri Yetiştirmenin Temel İlkeleri, Temel Tasar, Ekoloji, Alet ve İnşaat Bilgisi, Sulama, Seracılık II.... III.Yarıyıl: Gübreleme, Peyzaj Donatı Elemanları, Kesme Çiçek, İç Mekan Süs Bitkileri .... IV.Yarıyıl: Ağaç ve Çalılar, Peyzaj Yapı Malzemeleri, Röleve ve Aplikasyon, Örtü Bitkileri ve Çimler, Genel Ekonomi ve Pazarlama, Keşif ve Metraj gibi mesleki dersler verilmektedir.

MESLEKTE İLERLEME Peyzaj Uygulama ve Süs Bitkileri Teknikerleri başarılı olduğu takdirde işyerinin büyüklüğüne göre amir, şef, şef yardımcısı vb. düzeyde sorumluluklar alabilirler. Peyzaj Uygulama ve Süs Bitkileri Teknikerliği önlisans programı mezunları ÖSYM tarafından açılan Dikey Geçiş Sınavı'nda başarılı oldukları takdirde; - Peyzaj Mimarlığı, - Bitkisel Üretim, - Peyzaj Mimarisi ve Kentsel Tasarım, - Kültür Bitkileri Üretimi ve Pazarlaması lisans programlarına dikey geçiş yapabilirler. Çalışırken,beceriye bağlı olarak bilgisayar destekli dizayn proğramlarında, çeşitli donatı elemanlarının tasarımı ve imalatında, ihale dosyalarının oluşturulması ve hakedişlerin düzenlenmesi konularında yada çeşitli süs bitkileri ve kesme çiçek türlerinin üretimi ve ıslahı konusunda uzmanlaşma sağlanabilir. İşyerinin şekline göre şef veya konrolör konumuna gelinebilir.

BURS, KREDİ VE ÜCRET DURUMU Mesleki eğitim süresince isteyen öğrenciler Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumunun sağlamış olduğu öğrenim kredisi ve yurt hizmetlerinden faydalanırlar. Bazı kamu kurumları ile özel işyerleri veya vakıfların sağladığı burslardan da yararlanabilirler. Kamu sektöründe işe başlayanlar 10. derecenin 2. kademesinden yasalarla belirlenen ücreti alırlar. Özel sektörde çalışanlar ise yetenek ve özelliklerine göre ücretlendirilmektedir. İlk işe girişte asgari ücret söz konusu olup, tecrübeye göre asgari ücretin 2 katına kadar çıkabilmektedir. Kendi işyerinde çalışanların kazançları da sektördeki gelişmelere, piyasanın o sıradaki durumuna ve kişinin başarısına bağlıdır. Hizmete olan talep ekonomik gelişmişlik ile çok yakından ilgili olduğundan şu anda turistik yörelerde ve büyük şehirlerde iş bulma olanağı ve kazanç daha yüksektir.

Bu konuyu yazdır

  Park Bahce Bakım Takvimi
Yazar: Livadi - 11-19-2009, 09:42 PM - Forum: Peyzaj Mimarlığı - Yorum (1)

Ocak ayı bakımları

Bitkilerin üzerindeki karlarının temizlenmesi don etkisi ve kar kırılmalarının önlenmesi için gereklidir.
Kırılan dalların temizlenmesi, yaralı dokularını macunlanması, don tehlikesine karşı hassas türlerin sarılarak muhafaza edilmesi, drenaj sorunlarının giderilmesi, göllenmelerin drene edilmesi vb.


Şubat ayı bakımları

Şubat ayı bitki budamaları için en uygun zamandır.
Hava şartları gözönünde bulundurularak (yağışsız havalarda) yapraklı ağaçların, çalıların (meyve ağaçları, süsbitkileri vs) budama işlemi yapılabilir.
Ayın sonlarına doğru bakırlı ilaçlarla bitkilerin gövde ve yaprakları ile gövdenin toprağa bağlandığı toprak çevresi ilaçlanmalıdır.

Mart ayı bakımları

Kıştan çıkan bitkilerin budama ve form verme işleri mart ayı boyunca sürdürülebilir.
Bakırlı ilaçlarla yapılan koruma ilaçlaması da aynı şekilde bu ay içinde yapılmalıdır.
Azot ağırlıklı ilkbahar gübrelemesi yapılarak çimler kuvvetlendirilir.
Kış nedeni ile sararmış olan renkleri normale döner.

Nisan ayı bakımları

İlkbahar gübrelemesi bu ay içinde sürdürülmelidir.
Koruyucu mantar ve böcek ilaçlaması 15 günde bir tekrar edilmelidir.
Nisan ayı içersinde tava gelmiş toprak işlenmelidir.
Mevsimlik çiçekler , bazı soğanlı bitkiler ve çok yıllık yerörtücüler dikilebilir.
Mevsimlik çiçek tohumları bu ayda ekilebilir.
Tohum ekme yoluyla çim tesisi, meyve ağaçlarında göz aşısı için en uygun aydır.

Mayıs ayı bakımları
Mayıs ayında havaların birdenbire ısınması nedeniyle ilk haftadan sonra ekme çim tavsiye edilmez.
Çimler hava sıcaklığına bağlı olarak daha hızlı büyüdükleri için haftada bir kez biçilmeleri gerekir.
Çim alanların düzenli bir şekilde sulanması ve toprağın sürekli nemli kalması sağlanmalıdır.
Böcek ve mantar zararlılarına karşı mücadele bu aydan itibaren eylül sonuna kadar 10 günlük periyotlar halinde tekrar edilmelidir.
Bahçede herhangi bir zararlının görülmediği durumlarda da koruyucu ilaçlar atarak bitkiler ve çim alanlar çevreden gelebilecek zararlılara karşı korumuş olur.

Haziran ayı bakımları
Haziran ayı itibariyle çim boyları uzun tutularak kesilmelidir.
Yaz gübrelemesi için uygun zamandır.
Kuru ve sıcak hava çimlerde renk değişiklikleri ortaya çıkarmışsa Amonyum Nitrat kullanılabilir.
Yine zararlılarla koruma ve mücadele işlemlerine devam edilmelidir.
İlaçlama için havanın yağışsız olduğu günler tercih edilmeli ve gün içerisinde sıcaklığın en düşük olduğu akşam saatleri seçilmelidir.

Temmuz ayı bakımları

Havaların sıcak ve yağışsız olması nedeniyle sulama ve biçme işlerinin düzenli olarak yapılması gerekir.
Bu ay içerisinde çim alanlarda, havalandırma işleminin yapılması çimlerin sağlıklı olarak devamını sağlar.
Çim havalandırma işlemi, çim havalandırma makinası ile yada havalandırma tırmıkları yardımı ile yapılır.
Çimler boyları uzun tutularak sık sık biçilmelidir.
Zararlılarla mücadeleye devam edilmelidir.

Ağustos ayı bakımları

Temmuz ayında yapılması gereken işlemler yarım kalmış yada yapılmamış ise; bu ayda tamamlanabilir.
Zararlılara karşı mücadele ve koruma işlemlerine devam edilmelidir.

Eylül ayı bakımları

Çim alanların sonbahar bakımı, bu ayda başlanabilir.
Hastalık veya başka nedenlerle bozulan yerlerin ekme yoluyla tamamlanması yapılabilir.
Yaz boyunca uzun kesilen çimler bu aydan itibaren kısa tutularak
biçilmelidir.
Solucanlar bu ayda aktif duruma geçerler.
Çim kökleri için tehlike oluştururlar.
Bu tür zararlılar için zirai mücadele yapılmalıdır.
Ekim yoluyla çim tesisi için uygun aydır.
Havaların sıcak ve kuru olması durumunda eylül ayının ikinci yarısı tercih edilmelidir.

Ekim ayı bakımları
Ekim ayı itibariyle bahçelerde yoğun olarak yaprak dökülmeleri başlar.
Dökülen yaprakların çim alanlar üzerinden toplanması gerekir.
Temizlenmediği takdirde böcek ve solucan probleminin artmasına dolayısı ile
çimlerin zarar görmesine neden olur.
Ekim ayının sonuna doğru tohum ekme yolu ile çim tesisi sona erer.
Çimlere kış gübresi atmak için uygun zamandır.
Kış gübresi, kış mevsimi boyunca çimlerin potasyum ihtiyacını karşılayarak soğuktan ve dondan etkilenmesini önler.
Çim aların düzenli biçme işlemi sona erer.
Bahar ayında bahçelere dikilen mevsimlik çiçekler, bozulmaya başlayacağından onların toplanıp temizlenmesi yerlerinin hazırlanması gerekir.
Kış mevsimi boyunca çiçek açan mevsimlik çiçekler ( hercai menekşeler,çuhalar,
kış nergisleri, vs.) ve soğanlı bitkiler ekilebilir.

Kasım ayı bakımları
Kasım ayı boyunca çim alarlarda yapılacak işler;dökülen yaprakların temizliği eğer böcek solucan gibi zaralılar görülüyorsa onların ilaçlanarak uzaklaştırılmasıdır.
Kasım ayının ikinci yarısından itibaren, bahçe içerisinde yeri değiştirilmek istenen bitkiler,söküm tekniğine uygun bir şekilde sökülerek istenilen yere dikilebilir.
Meyve ağaçları ve diğer bitkiler yanmış, elenmiş ve fumige edilmiş organik gübre veya inorganik gübre takviyesi ile kış aylarının etkilerinden korunabilir.

Aralık ayı bakımları
Aralık ayı boyunca bahçede yapılacak işler yok denecek kadar azdır.
Mevsim itibariyle kar yağışı olan bölgelerde bitkilerin üzerlerindeki karlar sürekli temizlenmeli soğuğa duyarlı bitkiler sarılmalıdır.
Islak veya donmuş çim alan üzerinde dolaşmaktan kaçınmalıdır.
Bahçe ekipmanlarının bakımı, temizlenmesi yeni sezona hazırlanması için
uygun aydır.

Bu konuyu yazdır

  Bakterilerin Morfolojisi
Yazar: Mr.Muhendis - 11-19-2009, 02:28 PM - Forum: Bitki Koruma - Yorum (2)

01. Bakterilerin Mikroskobik Morfolojileri

Hastalıklardan bazılarının bulaşıcı olduğu eskiden beri bilinmektedir. Hatta, önceleri, bazı araştırıcılar tarafından da bu görüşü kanıtlayan önemli deneyler yapılmıştır. Ancak, infeksiyonları, gözle görülemeyecek kadar küçük ajanların (mikroorganizmalar) oluşturabileceği düşünülemiyordu. Mikroskobun keşfi, yeni bir "mikroskobik canlılar dünyası"nın bulunmasına yol açmış ve bu sayede de bir çok mikroorganizma da görülebilir ve karakterleri saptanabilir hale gelmiştir. Sonradan yapılan yoğun araştırmalar, bu mikroskobik canlılardan bazılarının insan ve hayvanlarda hastalıklara yol açtığı anlaşılınca, mikroorganizmaların önemi giderek artmıştır.

Antony ven Leeuwenhoek, kendi yaptığı basit bir büyütme aleti ile görebildiği bazı mikroorganizmaları incelemiş, hareketlerini izlemiş ve resimlerini çizmiştir. Çizdiği bu resimler arasında başlıca 3 morfolojik özellik açık olarak görülmektedir. Bugün de bakteriler bu üç temel morfolojik karaktere göre bir ayrıma tabi tutulmaktadır. Ancak, bu formlara 4. bir ilave yapılmıştır. Bunlar aşağıda şekilde gösterilmiştir.


Başlıca bakteri şekilleri a) Yuvarlak biçimli bakteriler (koklar), b) Çomak biçimli bakteriler (basiller) , c) Sarmal biçimli bakteriler (spiraller), d) değişik biçimli bakteriler (pleomorfikler)

Mikroskobun keşfi, aynı zamanda, mikrobiyoloji dalının da ilerlemesine yardımcı olmuştur. Laboratuarlarda araştırma amacı ile çok kullanılan ışık mikroskopları (faz kontrast, ultraviyole, vs) ve özellikle, son yıllarda, elektron mikroskobun keşfedilmesi mikroorganizmaların morfolojilerinin ve yapılarının ayrıntılı incelemesini olanak dahiline getirmiştir.


01.01. Yuvarlak Biçimdeki Bakteriler

Yuvarlak şekilde görülen bakterilere, genellikle, kokkus (coccus) adı verilmektedir. Bunlar, çomak veya spiral formda olanlara oranla, morfolojik olarak, cins veya tür içinde daha fazla homojenite gösterirler. Çapları, ortalama, 0.8-1.0 mikrometre (µm) arasında değişmesine karşın, daha küçük (0.4-0.8 mm) veya daha büyük (1.2-2.0 µm) olanları da bulunmaktadır. Genel bir kaide olmamakla beraber, hastalık oluşturan türlerin çapları 0.8-1.5 µm. arasında yer almaktadır. Koklar, her ne kadar, yuvarlak biçimlerde olmalarına karşın bazı türlerde morfolojik değişikliklere rastlanılmaktadır. Örn, S. uberis 'de yumurta, N. gonorrhoeae ve N. meningitidis 'lerde fasulye veya kahve çekirdeği, ve S. pneumoniae 'de de lanset veya mum alevi benzeri formlara sıkça tesadüf edilmektedir. Bakterilerin formları, genelde, bir genetik karakter taşımasına karşılık, besi yerinin bileşimi, üreme dönem ve koşulları ve diğer çevresel faktörlere de az-çok bağımlı bulunmaktadır. Ancak, koklarda, bölünme sırasında, çaplarında bir yönde uzamalar göze çarpmakta ve kokobasil görünümüne rastlanmaktadır.

Bireysel koklar, üreme fazında, ortadan bölünme tarzlarına göre, yan yana gelerek veya gruplar oluşturarak değişik morfolojik formlar oluşturmaktadırlar. Bunlar, aynı zamanda, tanınmalarında ve isimlendirilmelerinde de yardımcı olurlar.

Diplokokkus (Diplococcus): Tek yönde bölündükten sonra oluşan iki kardeş hücre, ikişer ikişer birbirlerine yapışık olarak kalırsa, mikroskop altında çift çift görülen diplokokları meydana getirirler. Böyle özelliğe sahip ve insanlarda hastalık oluşturan Gram negatif ve fasulye biçiminde (konkav yüzleri birbirlerine dönük) bir görünüme sahip olan Neisseria meningitidis (insanlarda menenjit etkeni) ve N. gonorrhoeae (insanlarda gonore etkeni) ile, lanset biçiminde, Gram pozitif, insan ve hayvanlarda pnömonilere ve ayrıca hayvanlarda mastitislere neden olan Streptococcus pneumoniae gibi etkenler vardır.

Streptokokkus (Streptococcus): Eğer, bireysel koklar, birbirlerine paralel düzlemler üzerinde bölünüyor ve bölünme sonunda koklar birbirlerine, bir protoplasmik köprü ile bağlı kalıyorlarsa, mikroskop altında, az (10-20 kok) veya çok sayıda (100 'den fazla) koktan oluşmuş kısa veya uzun zincirlere (tespih tanesi gibi dizilmiş) rastlanır ki, böyle görünüme sahip mikroorganizmalara streptokok adı verilir. Örn, Streptococcus pyogenes (insan ve hayvanlara supuratif bozukluklar yapar) ve S. equi uzun zincirler meydana getirirler (her bir zincir 100 koktan çok fazla olabilir). Hayvanlarda mastitislere neden olan S. agalactia, S. dysgalactia ve S. uberis genellikle orta uzunlukta veya kısa zincirler oluştururlar. Ancak, şunu da belirtmek gerekir ki, zincir uzunluğu, besiyerinin bileşimi ve çevre koşullarının etkisi ile de ilişkilidir. Yandaki şekilde mastitisli sütten yapılan preparatta uzun zincirli S. agalactiae görülmektedir.

Stafilokokkus (Staphylococcus): Eğer, bireysel koklar, çeşitli yönlerde bölünüyor ve bölünen koklar, birbirlerine bağlı olarak kalıyorlarsa, mikroskop altında az veya çok sayıda koktan oluşmuş kümeler görülür ki, bunlara Stafilokok adı verilir. Örnek, Staphylococcus aureus (supuratif bozukluklar yapar) ve S. epidermidis (genellikle, deride supuratif lezyonlar oluşturur). Yandaki şekilde S. aureus kültüründen froti görülmektedir.

Sarsina (Sarcinae): Kokların bölünmesi birbirlerine dikey 3 yönde meydana geliyorsa, bu zaman, 8-12 veya 16 koktan oluşan paket veya balya görünümünde gruplar meydana gelir. Örn, Sarcina maxima ve S. ventriculi gibi.

Tetrakokkus (tetracoccus): Kokların bölünmesi, birbirlerine dikey iki yönde ve bir yüzey üzerinde meydana geliyorsa, dörtlü koklardan yapılmış gruplar meydana gelir ki bunlara tetrakok (tetrad) adı verilir. Örn, Gaffkya homari gibi.


01.02. Çomak Biçimindeki Bakteriler

Çomak biçimdeki bakteriler silindirik veya buna yakın bir görünüme sahip olduklarından boyları enlerinden daha uzundur. Ancak, bu formları cins ve türlere göre değişebileceği gibi, aynı tür mikroorganizma kültürünün çeşitli üreme fazlarında da farklılıklar meydana gelebilir. Örn, E. coli 'nin logaritmik üreme döneminde, genellikle, morfolojik yönden bir örneklik fazla görülmesine karşın, üremenin durma veya mikroorganizmaların ölme döneminde flamentöz formlara ve/veya değişik bireysel şekillere (involusyon formları) rastlamak mümkündür. Besi yerinin bileşiminin ve diğer çevresel koşulların da bakterilerin morfolojilleri üzerine etkileri vardır.


Salmonella 'ların (S. typhi, S. gallinarum, S. typhimurium, S. abortus ovis, vs.) aerobik basillerin (vejatatif formları: B. anthracis, B. subtilis, B. cereus, B. megaterium, vs.) ve klostridium'ların (vejatatif formlar: C. tetani, C. septicum, C. welchii, C. botulinum, vs.) kenarlarından bir veya iki uca doğru daralmalar görülür. Yandaki şekilde S. typhi kültüründen froti görülmektedir.

Vibrio 'lar (V. cholerae, V. parahaemolyticus, vs.) ve kampilobakter 'de (C. fetus, C. coli, C. fetus spp. venerealis, vs.) mikroorganizmalar virgül tarzında bir gövde yapısına sahiptir. Ancak, bölündükten sonra birbirlerinden ayrılmayan Vibrio 'larda S-harfi veya spiral bir görünüm gözlemlenebilir.

Pastörella cinsine ait olan türlerde (P. multocida, P. haemolytica, vs.), genelde, çomak tarzındaki formlar hakim olmasına karşın, kokoid, kokobasil, diplokok ve dokulardan yapılan boyalı preparatlarda da bipolar bir görünüme rastlanılır.

Anaerobik Gram pozitif mikroorganizmalardan olan klostridium 'ların sporlu formlarında, sporun yerleştiği yere göre davul tokmağı (Clostridium tetani), raket (C. botulinum, C. septicum, vs.) veya limon benzeri (C. chauvoei) formlara sıkca tesadüf edilir.

Bazı çomak biçimli mikroorganizmalarda kokoid veya kokobasil tarzında morfolojik karakterler gözlenebilir (B. melitensis, B. abortus, H. ovis, H. infulenzae, H. paragallinarum, vs.).

Çomak biçimli mikroorganizmalardan bazıları, suni kültür ortamlarında (sıvı veya katı) ürediklerinde, bireysel bakteriler bölünmeyi takiben birbirlerinden ayrılmayarak saç benzeri uzun flamentler meydana getirirler. Buna iyi bir örnek olarak B. anthracis verilebilir.

Mikobakteriler (M. tuberculosis, M. bovis, M. avium, vs.) dokulardan yapılan preparatlarda granüllü, tanecikli (Much granülleri) bir görünüme sahiptirler. Granüllü görünümü korinebakteri'lerde de (C. diphtheriae) izlemek mümkündür.

Bireysel korinebakteriler ve mikobakteriler, mikroskop altında X, Y, Y, T, vs. tarzda görülebilirler.


01.03. Sarmal Biçimli Bakteriler

Sarmal biçimde vücuda sahip olan mikroorganizmalar, Bergey's Manual Systematic Bacteriology, Vol, 1, 1984'de, Order I. Spirochaetales'de Familya-1: Spirochaetacea (bu familyada 4 cins bulunmaktadır: 1-Spirochaeta, 2-Cristispira, 3-Treponema ve 4-Borrelia) ve Familya-2:Leptospiraceae (bu familyada sadece bir cins vardır: Leptospira), bulunmaktadır.

Bu iki familyaya ait mikroorganizmalar, uzun bir eksen etrafında helezoni tarzda sarılmış bir vücuda sahip, bükülebilir (fleksible) ve uzun eksen etrafında dönerek hareket edebilirler. Ancak, flagellaya sahip değildirler. Uzunluk, sarmal sayısı ve sarmal yüksekliği türler arasında farklar gösterir. Leptospiraların, sarmal sayısı oldukça fazla olup bir veya iki ucu kıvrıktır. Bu nedenle de, S, C, veya L gibi formlar gösterirler. L. icterohaemorragiae 'nin karanlık saha mikroskobundaki görünüşü yandadır.

Sarmal biçimli mikroorganizmalara Spirillum cinsinde de rastlanılmaktadır. Bu cins içinde, spiral, vücutları sert, politrik flagellalı, aktif hareketli (flagella ile), aerobik mikroorganizmalar (0.25-1x2.0-60 μm boyutlarında). Gram negatiftirler. Örn, S. volutans gibi. B. recurrentis 'in enfekte rat kanından frotide görünüşü yanda verilmiştir.

01.04. Pleomorfik Formlar

Yukarıda açıklanan 3 temel formun dışında bakteriler arasında bazı değişik özel morfolojik karakter gösterenlere de rastlanılmaktadır. Bunlar başlıca 3 kısımda incelenebilirler.

1) PPLO formlar: İnsan ve hayvanlarda bir çok hastalığa neden olan mikoplasmalar (PPLO, Pleuro pneumonia like organizm) hücre duvarından yoksundurlar. Bunların sıvı ortamdaki kültürlerinden yapılan preparatlarda oval, yuvarlak, yıldız, halka, yüzük, vs.. değişik morfolojik özellik gösteren bireysel mikroorganizmalara rastlanır. Bu durum, hücre duvarı olmaması nedeniyle, meydana gelmektedir. Böyle karaktere sahip mikroplar arasında, M. pneumoniae, M. capri, M. mycoides, M. gallisepticum, M. hominis, M. synoviae, vs. sayılabilir. Mycoplasma capri 'nin pleomorfik görünüşü yandadır.

T-mikoplasmalar (ureaplasma) da PPLO'lara benzer tarzda bireysel formlar gösterirler. Ureplasmalar da insanlarda ürogenital mukozada yerleşir ve bozukluklara yol açar. Örn. Ureplasma urealyticum


2) L-fazları (L-formları): Bakteriler, hücre duvarı sentezine mani olan kimyasal maddelerin (penisilin, sikloserin, sefalosporin, vs.) bulunduğu ortamlarda üretilirse, hücre duvarına sahip olmayan formlar meydana gelir ki bunlara L-formları adı verilir. Her türlü fizyolojik aktiviteye sahip olan bu şekildeki mikroplar izotonik ortamlarda uzun süre kalabilirler. Bunlar, oval, yuvarlak veya değişik formlar (disk, yıldız, vs.) gösterirler. Eğer ortamdan antibiyotikler kaldırılırsa bunlar eski normal parental karakterlerini alırlar ve hücre duvarını sentezler.

3) İnvolusyon formları: Mikroorganizmaların üretildikleri ortamın karakterinin değiştiği durumlarda (gıda, pH, osmotik basınç, oksijen azalması, yüzey gerilimin değişmesi, metabolitlerin birikmesi, vs.) şekillerinde bir çok variyasyonlar meydana gelir ki bunlara involusyon formları adı verilir. Böyle değişiklikler arasında, uzun, oval, flamentöz, branşlaşma, şişme, köşelenme, bölünmenin gecikmesi, vs. anormal formlar gözlenebilir. Kültürlerde optimal koşullar sağlanırsa, bakteriler, eski normal formlarına kavuşurlar.


02. Bakterilerin Makroskobik Morfolojileri

02.01. Koloni Morfolojisi

Eğer bir bakteri, uygun bir katı besi yerinde ve uygun koşullarda (ısı, süre, rutubet, oksijen, vs.) üretilirse, kısa bir zaman içinde gözle görülebilen yığın, küme (koloni) meydana getirir. Bakteri türleri, kendilerine özel, renk, koku, büyüklük ve yapıda koloniler oluştururlar. Bu karakterler hücrenin genetik kontrolü altındadır. Büyüklüğüne göre değişmek üzere, bir kolonide milyonlarca veya milyarlarca mikroorganizma bulunabilir. Bazı bakteriler (E. coli, P. vulgaris, B. subtilis, vs.) uygun koşullar altında 24 saat içinde oldukça büyük ve gözle görülebilir koloniler meydana getirmelerine karşın bir kısmı da (Brusellalar, korinebakteriler, PPLO'lar vs.) ancak 3-5 günden sonra görülebilecek düzeye ulaşan koloniler oluştururlar. İnsan ve memeli hayvanlara ait mikobakteriler ise 15-20 günden sonra besi yerlerinde, koloni meydana getirirler.

Koloninin büyüklüğü ve şekli uygun koşullar (besi yerinin bileşimi, oksijen, ısı, vs.) altında türlere özel bir karakter taşır. Streptokok, korinebakteri, pastörella, brusella, vs. gibi mikroorganizmaların kolonileri küçük olup 0.5-1.0 mm. çapındadır. Buna karşın, E. coli, B anthracis, B. subtilis, vs. kolonileri daha büyüktür. Hastalık olgularından yeni izole edilen suşlara ait koloniler küçük, yuvarlak ve üzerleri düzgün (S-tipi koloni), eskimiş veya bir çok pasaja maruz kalmış suşların bazı kolonilerinin kenarları çentikli, üzeri pürüzlü ve mat bir görünümdedirler (R-tipi koloni). Mikoplasma ve L- formlarında, ortası papillalı kolonilere rastlanır. Kolonilerin, bakteri cinslerine ve çevre koşullarına göre, büyüklük, şekil, pigment, koku, hemoliz karakteri ve diğer özelliklerinde de bazı değişmeler meydana gelebilir.


Bacillaceae familyasına ait aerobik (B. anthracis, B. cereus, B. subtilis, vs.) ve anaerobik (klostridiumlar) cinslerde kolonilerin kenarları flamentlidir. Proteus vulgaris kanlı agar üzerinde, dalgalar halinde yayılan bir üreme tarzı gösterir. B. anthracis 'in R tipli kolonileri yanda görülmektedir.


Bakterilerin antijenik karakterleri bunların koloni görünüşleriyle de ilgilidir. S (smooth) koloni tipi, hastalık vakalarından yeni izole edilen mikroorganizmalar, katı besi yerlerinde kenarları muntazam, üstü düzgün, kabarık, parlak ve homojen görünümde koloniler oluşturur. R (rough) koloni tipi ise, eski kültürlerde görülür veya uzun süre pasajlara maruz kalmış suşlar tarafından meydana getirilirler. Katı besi yerlerinde kenarları ve üzeri pürüzlü, granüler yapıda koloniler halinde görülürler. R-tipli koloni oluşturan mikroorganizmalar, genellikle patojenitelerini de kaybederler. Kolayca fagosite olurlar ve antijenik yetenekleri de zayıflamıştır. M (mukoid) koloni tipi kapsül veya mukoid salgı oluşturan mikroorganizmalarda (D. pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Leuconostoc mesenteroides, vs.) bu tarz koloni formasyonuna rastlanır. Bu kolonilere öze değdirilince iplik gibi uzama görülür.


L-koloni tipi; tipik hücre zarı oluşturamayan mikroorganizmalar katı ortamlarda üst ve yanları düzensiz, ortaları düğmeli ve granüllü koloniler meydana getirirler. Bu tarz oluşuma, penisilin, kimyasal maddeler, yüksek ozmotik basıncın etkisi fazladır. Streptobacillus moniliformis 'den ilk defa böyle bir koloni formu elde edilmiştir. Sonraları, H. influenzae ve bir çok enterik bakterilerde de aynı L-formlara rastlanılmıştır. L- koloni formları laboratuar koşullarında oluşturulan abnormal formlu bakteri kolonileridir. Bunlarda hücre duvarı olmadığı için şekilleri de düzgün değildir. Sıvı ortamlarda genellikle, kümeler tarzında ürerler. Hayvanlarda ve insanlarda hastalık yapan PPLO'lar da katı besiyerlerinde L-koloni morfolojisine benzer karakter gösterirler.


02.02. Mikroorganizmaların Büyüklükleri

Mikroorganizmalar, gözle görülemeyecek kadar küçük olmaları nedeniyle, ancak mikroskoplar altında görülebilir ve ölçülebilirler. Bakterilerin boyutları, üreme durumuna, besiyerinin bileşimine ve çevresel koşullara göre değişebilir. Hatta, saf kültürlerde bile değişik boyutlara sahip mikroplara rastlanabilmektedir. Ancak, üreme fazındaki kültürlerde, bakteriler, boyutları bakımından bir örneklilik (homojenite) gösterirler. Kültürler durma ve ölme dönemine girerse, normalinden çok daha büyük, pleomorfik, flamentöz, vs. formlara rastlamak olasıdır. Bu nedenle doğruya yakın bilgiler, kültürler üreme fazında iken, yapılan ölçümlerden elde edilebilir. Mikroplarda, boyamak için, yapılan bazı işlemlerden (fikzasyon, bazı fiksatifler ve boyalar, vs.) dolayı olabilecek büzülmeler dikkate alınmazsa, boyalı preparatlar ölçümler için tercih edilirler. Gerektiğinde natif preparatlardan da yararlanılabilir.

Mikroorganizmaların (bakteri, virus, mantar, protozoa, vs.) büyüklüklerini belirlemede internasyonal metrik sisteme ait ölçü birimlerinden yararlanılır. Buna ait bilgiler aşağıdaki tabloda verilmiştir.


Ökaryotik organizmalar ve bakteriler mikrometre (μm, 10-6 m), viruslar nanometre (nm, 10-9 m), atom ve moleküller de Angstrom (A°, 10-10 m) olarak ölçülmektedirler. Ancak, Angstrom, metrik sistem içinde resmen bulunmamaktadır.

Bakterilerin büyüklükleri morfolojilerine ve ait oldukları cinslere göre değişmekte ve genellikle, mikrometre (mm) ile belirlenmektedirler. Yuvarlak biçimde olan kokların çapları 0,4-1,2 µm arasında bulunmasına karşın çomak şeklindekiler 0,2-1,0x0,5-10,0 µm, ve sarmal formlara sahip olanlarda 0,15-0,25x5-20 µm arasında değişmektedir.


Uzunluk ölçü birimleri


Atom molekül ölçümlerinde

1 mm = 1000 μm

1 μm = 1000 nm

1 nm = 10 Ao (Angstrom)

1 metre = 102 cm

= 103 mm


10 nm = 100 Ao(Angstrom)

= 106 μm

= 109 nm

= 1010 Ao (Angstrom)



Virusların boyutları hakkında bir fikir elde etmek ancak elektron mikroskoplar ve diğer teknikler yardımıyla mümkün olabilmektedir. En uygun canlı ortamlarda üretilen viruslar, pürifiye edildikten sonra ölçüme tabi tutulurlar. Zarflı olan viruslar, zarfsız formlarından daha büyüktürler.Aynı virusun zarflı ve zarfsız formları çap bakımından farklı boyutlara sahiptirler. Viruslar, genellikle, 20-350 nm arasında değişebilen ölçüler arasındadırlar. Ancak, virusların, hücrelerde oluşturdukları intranukleer veya intrasitoplasmik inklusiyon cisimcikleri normal ışık mikroskopları ile kolayca görülebilirler. Poxviridae grubu içindeki viruslar, çok büyük oldukları için, ışık mikroskopları ile kolayca gözlenebilirler.

Bu konuyu yazdır

  Bakterilerin İsimlendirilmesi
Yazar: Mr.Muhendis - 11-19-2009, 02:24 PM - Forum: Bitki Koruma - Yorum Yok

Bakteriler CARL VON LİNNE’nin binominal sistemine göre isimlendirilir.Buna göre mikropların ismi iki kelimeden oluşmaktadır.Bunlardan birincisi Cins (Genus) ismidir.Cins ismi büyük harfle yazılırkenTür ismi küçük harflerler ile yazılmalıdır.Bakterilerin isimlendirilmesinde Yunanca ve Latince kullanılır.



· Bu isimler basıma girdiği zaman italik harfler ile yazılmalıdır.Cins ismin ilk yada birkaç harfi kısaltılarak yazılabilir.

Bacillus anthracis = B. anthracis

Streptococcus equi = Str.equiS.equi

Staphylococcus aureus = Staph.aureus

Brucella melitensis = Br.melitensis

Vibrio ordalii = V.ordalii Yersinia ruckeri = Y.ruckeri



· Tür ismi genellikle mikroorganizmanın çeşitli özelliklerinden alır.Ayrıca cins isim bazen o organizmayı bulan kişinin adı olabilir.

Salmonella abortus (abortus düşük yapmak demektir)

E.coli (coli colondandan geliranlamı bağırsaktır bağırsakta oluşur)

Salmonella abortus Pasteurella multocida



HACKEL tek hücreli canlıları gerçek hayvanlardan ve bitkilerden ayırmak için bunları üçüncü bir grup olan Protista adı altında toplamıştır.Daha sonra buda Yüksek Protistalar ve Basit Protistalar olmak üzere ikiye ayrılmıştır.



1-Yüksek Protistalar :

a-Mantarlar b-Mukoid Mantarlar

c-Protozoonlar d-Rhodophyta (Kırmızı Algler)

e-Cholorophyta (Yeşil Algler) f-Euglenophyta (Öglenelar)

g-Pyrrophyta (Dinoflagellatlar) h-Chrysophyta (KrisofitDiaton)



2-Basit Protistalar :

a-Cyanophyta (Mavi-Yeşil Algler)

b-Bakteriler



Hücre Karekteri
Prokaryotik Hücre
Ökaryotik Hücre

Nükleus Membranı
Çıplak
Var

DNA
Çıplak
Proteinle birleşik

Kromozom
Tek
Çok

Nükleolus
Yok
Var

Bölünme
Amitoz
Mitoz

Ribozom
70S
80S

Membrana Organeli
Yok
Var

Mitokondri
Yok
Var

Hareket
Var
Var




BAKTERİLERİN MORFOLOJİK ÖZELLİKLERİ

Bakteriler 3 temel morfolojik özelliğe göre ayrılmaktadır.



a-Yuvarlak Bakteriler (Coccus)

b-Çomak Bakteriler (Bacillus)

c- Sarmal Bakteriler (Spirallium)



1-Yuvarlak Bakteriler (Coccus) : Bu bakteriler çomak ve spiral formda olanlara oranla morfolojik olarak cins veya tür içinde daha fazla yuvarlak olup homojenite gösteriler.Çapları ortalama 0.8-1 Milimikron arasında değişir.Bu bakteriler genelde yuvarlak olmasına rağmen besi yerinin birleşimiüreme dönemi ve koşulları çaplarında ve yuvarlak şeklinde hafif değişikliklere neden olabilir.Coccuslar mikroskop altında görülen bireysel formlara göre 5’eayrılır.



a-Diplococcus : Tek yanlı bölündükten sonra oluşan iki kardeş hücre ikişer ikişer birbirine yapışık olarak kalırsa mikroskop altında çift görülürler.

Neisseria meningitidis Neisseria gonorrhoae



b-Streptococcus : Eğer bireysel coccuslar çeşitli yönlerde bölünüyor ve bölünen coccuslar birbirine bağlı olarak kalıyorsa ve bölünme sonunda uzun zincileri meydana getiriyorlarsa bu bakteriler streptococcus olarak nitelendirilir.Zincirler 10-20 coccustan oluşabileceği gibi 100 coccustanda oluşabilir.

Streptococcus equi Streptococcus agalactia



c-Staphylococcus : Eğer bireysel coccuslar çeşitli yönlerde bölünüyor ve bölünen coccuslar birbirine bağlı olarak kümeler şeklinde kalıyorsa bunlara straphylococcus adı verilir.

Staphylococcus epidermitis



d-Sarcina : Coccusların bölünmesi birbirine dikey üç yönde meydana geliyorsa o zaman 8-12 veya 16 coccustan oluşan paket veya balya görünümünde gruplar meydana getirilir.

Sarcina maxima Sarcina lutea



e-Tetracoccus : Coccusların bölünmesi birbirine dikey iki yönde ve bir yüzey üzerinde meydana geliyorsa bunlara dörtlü coccuslardan yapılmış gruplar halinde tetracoccus adı verilir.

Gaffky homeri



2-Çomak Bakteriler (Bacillus): Bu bakteriler silindirik veya buna yakın bir yakın bir şekle sahip olduklarında boyları enlerinden daha fazladır.Fakat bu şekilleri cins ve türlere göre değişebileceği gibi aynı tür mikroorganizma kültürünün çeşitli üreme fazlarında farklılık gösterebilir.Besi yerlerinin bileşimi ve diğer çevresel koşullarda bakterilerin morfolojisi üzerine etki eder.

Salmonellalarınaerobik bacillerin (vegetatif formlarBacillus anthracisBacillus suptilis) ve clostridiumlar (vegatatif formlarC.tetaniC.botilinum) kenarlarından bir veya iki uca doğru daralmalar gösterir.

Vibriolar (V.ordaliiV.anguillarum) gibi mikroorganizmalar virgül tarzında bir gövdeye sahiptir.Vibriolar üreme fazlarında arka arkaya gelirse “S” şeklinde görülebilirler.Pasteurella cinsine ait olan türlerde genelde çomak tarzında formlara sahip olmasına karşın coccoid yapıda gözlenebilirler.

Pasteurellalar boyandığı zaman bipolar şekilde görülebilirler.Anaerobik gram (+) bakterilerden olan colostridiumlar sporlu formlarına göre raketlimonmekik gibi şekillenirler.Bacillus anthracis’te baccilin uçları köşeli olmasına karşın SalmonellaPasteurella gibi bacillerde uçlar yuvarlaktır.Bazı türlerde bakterilerin uçları sivrilmiş mekiğe benzemektedir.Örneğin Fusiformes nodosis verilebilir.

Gene bazı türlerde suni kültür besi yerlerinde üretildiği zaman bakteriler birbirlerinden ayrılmaz ve uzun flamentler oluştururlar.Örneğin Streptobacillus maniliformes bu tiptedir.Mikroskop altında XYTV gibi görünümlü mikroorganizmalardan en fazla Coryna bakteri sınıfında rastlanılır.Örneğin Corynabacterium ovis



3-Sarmal Bakteriler :

a)Vibriolar : Virgül şeklinde polar filagellaya sahipgram (-) ve aktif hareketli mikroplardır.Vücutları serttir.Örneğin Vibrio anguilarumVibrio ordalii



b)Spiriller (Spirillium) : Birden fazla kıvrıma sahip sert vücutlu ve filagellası ile aktif hareket eden bakterilerdir.Gram (-) olup anelin boyalarla boyanırlar.Örnek olarak Spirilum minus verilebilir.



c)Spirochaeta : Birçok ve sık kıvrıma sahip vücutları bükülebilen mikroorganizmalardır.Flagellası olmamasına rağmen vücutları etrafında kıvrılarak hareket ederler.Başlıca üç gruba ayrılırlar.



· Borrelia : Işık kırıcıgram (-)anelin boyalarla boyanabilen spiral bakterilerdir.Kıvrımları geniş ve kıvrım sayısı 3-7 arasındadır.Örnek Borrelia anserina gösterilebilir.



· Treponema : Boyları daha küçükkıvrımları daha sık ve diktir.Kıvrımların yükseldiği uçlara doğru giderek azalır.Anaerobik tam bir sarmal biçimde ve anelin boyalarla güç Giemsa ve gümüşleme teknikleri ile kolay boyanan mikroplardır.Örnek Treponema pallidum’dur.



· Leptospira : Kıvrımları çok sık ve kısa tam sarmal şekilde bir veya iki ucu çengel tarzda bükülmüş bakterilerdir.Aerobgümüşleme tekniği ve Giemsa ile kolayca boyanan bakterilerdir.Örnek Leptospira pomana’dır.



Bakteriler hücre duvarı sentezine mani olan maddelerin bulunduğu ortamlarda üretilirlerse bireysel şekillerinde bazı değişmeler meydana gelir.Bunlara L-formları denir.L-formları normal çoğalma kapasitesine sahip olmalarına karşın hücre duvarından yoksundurlar.Böyle bakteriler mikroskop altında yapılan frotilerde ovalyuvarlakyüzükyıldız ve disk biçiminde görülürler.L-formlarına benzer görünüm Mycoplazma’larda da gözlenir.Örnek Mycoplazma capri ve Mycoplazma gallicepticum verilir.Bunların hücre duvarları yoktur.Chlamidia cinsine ait mikroorganizmalar mikroskop altında tek tek veya kümecikler halinde görülür.Ancak bunlar coccuslardan daha ufak normal besi yerlerinde üremeyenen iyi Giemsa ve Stamp boyalarla boyanan bakterilerdir.

Mikroorganizmanın ürediği ortamın özellikleride bakteriye yansır.Metabolik aktivite sonucu uluşan toksik maddeler besi yerinin pH’ının değişiminioksijenin azalmasıyüzey gerilimi ve osmatik basınçta meydana gelen bozukluklargıdanın azalmasıortama katılan metal iyonları ve kimyasal maddeler bakterilerin sellektif permaabilitesini bozarak üremesine mani oldukları gibi bu etkilerin devamında ölüme neden olurlar.Böyle ortamlarda bulunan mikropların şeklinde düzensizlikler oluşur.Bunlara involusyon formları denir.Bazı bakterilerde normal üreme fazları sırasında değişik formlar meydana getirilebilir.Buna da pleomorfizm adı verilir.Pasteurella ve Coryna bakteri türlerinde buna sık rastlanılır.



KOLONİ MORFOLOJİSİ

Eğer bir bakteri uygun bir katı besi yerinde ve uygun koşullarda (ısısürenem....) üretilir ise kısa bir zaman içinde ürüyerek kümeler yani koloniler meydana getirirler.Bakteri türleri kendilerine özel renkkokubüyüklük ve yapıda koloniler oluştururlar.Ancak bu karekter hücrenin genetik kontrolü altındadır.Koloninin şekli türlereizole edilen suşun yeniliğinebesi yerinin şartlarının uygunluğuna göre değişebilir.

· S (Smooth) Tipi Koloni : Hastalık vakalarından yeni izole edilen mikroorganizmalar tarafından katı besi yerinde kenarları düzgünüstü düzgünkabarıkparlak ve homojen görünümlü kolonilerdir.



· R (Rough) Tipi Koloni : Kültürlerin eskimesiyle oluşan veya uzun süre pasajlara maruz kalmış suşlar tarafından meydana getirilen kolonilerdir.Katı besi yerinde kenarları ve üzerleri pürüzlügranüler yapıda koloniler meydana getirirler.R tipi koloniyi oluşturan bakteriler patojenitelerini kaybetmişlerdir.Kolayca fagosite olurlar ve antijenik yetenekleri zayıflamıştır.

· M (Mukoid) Tipi Koloni : M tipi koloni kapsül veya mukoid salgı oluşturan bakterilerin oluşturdukları kolonilerde gözlenir.Mukoid kolonilere öze değdirildiğinde ipliksi uzamalar meydana gelir.



· L Tipi Koloni : Tipik hücre zarı oluştrmayan bakteriler katı ortamlarda üstü yanları düzensizortaları düğmeli ve granüllü koloniler meydana getiriler.Bu tarz oluşuma penisilinkimyasal maddeleryüksek osmatik basıncın etkisi fazladır.L tipi koloni formları labaratuvar koşullarında oluşturulan anormal formda bakteri kolonileridir.Bunlarda hücre duvarı olmadığı için şekilleride düzgün değildir.Sıvı ortamlarda kümeler tarzında ürerler.



BAKTERİLERİN BÜYÜKLÜĞÜ

Bakterilerin büyüklüğü türlere göre değiştiği gibi aynı bakterinin üreme durumunabesi yerinin bileşimine ve çevresel koşullara görede değişir.Ancak uygun üreme koşulları ve aynı üreme dönemindeki mikroplar genellikle boyut bakımından bir homojenlik gösterir.Mikroorganizmaları ölçmede Mikrometre kullanılır.1 mikrometre = 10-6 mm’dir.Virüsleri ölçmede ise Nanometre kullanılır.1 nanometre = 10-9 mm’dir.

Bu konuyu yazdır

  Ekim Ayı Tarım Takvimi
Yazar: Mr.Muhendis - 11-19-2009, 01:16 PM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum Yok

Antepfıstığı Tarımı

- Hasattan sonra kuru dallar ayıklanır ve budamaya başlanır.
- Derin toprak işlemesi yapılır.
- Bir yıl önce yapılan aşıların tırnakları kesilir



Arıcılık Tarımı

- Arıları kışa hazırlama bakımından ekim ayı çok önemlidir. Bu ayda arılar tam bir kontrolden geçirilir. Ana durumları, yavru durumu, işçi arı durumu ve kışlık bal durumu kontrol edilir.
- Anasız kovanlar birleştirilir.
- İşçi arısı az ve zayıf kovanlar kışı çıkaramayacağı için birleştirilmelidir.
- Mevcut durumu iyi olup, balı noksan olanlar varsa, ballı çerçeve verilir. Yoksa, şurupla besleme yapılır. Kışa hazırlanan kovanlarda, yavru çürüklüğü hastalığına karşı koruyucu olarak, yemleme şurubuna teramisin katılır. Mozeraya karşı da koruyucu olarak fumidil-B şuruba katılarak yemleme yapılır.
- Ekim ayı sonlarında, etkili bir varroa mücadelesi yapılmalı ve arılar kışa varroadan temizlenmiş olarak girmelidir.
- Kışa hazırlanan kovanlarda, arıların kaplayabileceği kadar çerçeve kuluçkalıkta bırakılmalı, balı alınmalıdır.
- Arı mevcuduna göre, kovanda 10-20 kg. bal bırakılırsa, kış için yeterli olur.
- Kışa hazırlanan kovanlar yağmurdan korunmalı, uçma delikleri daraltılmalı, yağmur ve rutubetten korunmalıdır.
- Hazırlanan kovanlar kışlanacağı yerde rahatsız edilmemelidir.



Bağcılık Tarımı

- Üzüm hasadına devam edilir.
- Hasadı tamamlanan bağlarda toprak işlemesi ile birlikte, çiftlik gübresi uygulamasına başlanır.



Baklagiller Tarımı

- Fasulyenin hasat ve harmanı tamamlanır.
- Baklagil yerlerinin sürümüne devam edilir ve kışlık ekimler için hazırlanır.



Büyükbaş Hayvancılık Tarımı

- Şap ve yanıkara aşıları yapılır.
- Tüberküloz, paratüberküloz testleri ve brucellosis yönünden serolojik yoklamalar yapılır.
- Çevrede görülen salgın hastalıklara karşı gerekli tedbirler alınır.
- Ay içinde nokra mücadelesi yapılır.
- Genç hayvanlar ile yaşlılar ayrı meralarda otlatılır, ayrı ahırlarda barındırılır.
- Aylık verim kontrolleri yapılarak, kayıtları tutulur.



Küçükbaş Hayvancılık Tarımı

- Doğum için gereken hazırlıklar tamamlanır.
- İleri gebe koyunlara, meradan yeteri kadar faydalanamadıkları takdirde, yem takviyesi yapılır.
- Yavru atımı görüldüğünde, bu koyunlar derhal tecrit edilir. Atılan yavru ve anadan alınan marazi maddelerin laboratuvarda yapılacak muayeneleri sonucunda, salgın bir hastalık tesbit edilmişse; bu hastalık türüne göre, gerekli işlemler uygulanır.



Kümes Hayvancılığı Tarımı

- Bu ayda tüy dökümüne giren tavukların damızlıkta kalması gerekir. Kusurlu görülen tavuklar ve yumurta verimine geçmemişler ay sonundan itibaren damızlıktan çıkarılabilir.
- Kümesteki ışıklandırma, bir program dahilinde düzenlenmelidir. Aydınlatma süresince, follukların biraz loş ışıklı tutulması faydalıdır.
- Piliç ve tavuklar arasında herhangi bir salgın hastalığın çıkmaması için, koruyucu önlemler alınır.
- Kümeslerde kış mevsimi için gerekli önlemler alınır. Hazırlıklar tamamlanır.
- Yetiştirme kayıtları tutulur.



Çayır-Mer’a ve Yem Bitkileri Tarımı

- Yoncaların son biçimi yapılır.
- Yoncaların kurutulmasında, mütecanisliği sağlamak için rutubet, modern yöntemlerle yok edilir.
- Meralarda flora boşluğu olan veya kofalardan açılan yerlere, yeni mera tohumları ekilerek, takviye edilir.
- Gübre takviyesi yapılır. Tohum yatağı uygun hale getirilir.



Çim Tarımı

Ekim ayı içinde düzenli biçim sona erer. Çim alanınızın üzerine dökülen yapraklar temizlenmediği takdirde çiminize zarar verir ve solucan probleminin artmasına neden olur. Bunun için alanınızı süpürmeyi ihmal etmeyin.Ekimin birinci yarısında tohum ekim işi sona erer.



Fındık Tarımı

Fındıklar toplanıp, harman alınmış, çoğu üretici ürününü pazara götürüp bir yıllık emeğinin karşılığını da elde etmiştir. Sıra gelecek yılın ürününü daha da artırmaya, en azından devam ettirmeye gelmiştir. Çünkü Ekim ve Kasım ayları gelecek yıl ürününe hizmet etme aylarıdır. Bunun içinde budamaya önem verilmelidir. Öncelikle fındık dalları ayıklanmalı kurumuş, kırılmış veya verimden düşmüş dallar hatta ocaklar çıkarılarak yerleri yeni genç kök sürgünlerine bırakılmalıdır. Bu arada gereksiz kök sürgünleri de ayıklanmalıdır.Öte yandan kışlık gübre adı verilen fosforlu ve potasyumlu gübrelerin toprağa verilme zamanı da Ekim-Kasım aylarıdır. Genellikle 3 yılda bir verilen fosforlu gübrelerde, ocakların çevresinde dal izdüşümüne(dalların altına) gelecek şekilde 10-15 cm derinlikte açılacak 20-30 çukura atılarak kullanılmalıdır.Yine Mayıs böceği larvaları ile ilaçlı mücadele de eylül-ekim aylarında yapılır. Bunun için 50x50 cm ‘lik çerçeve ile bahçenin araz görülen 16 ayrı yerinde işaretleme yapılır, buralar 25 cm derinliğinde kazılır bir örtü üzerine alınan toprak incelenerek 1m ² de (4 çerçeve alanı) 3 adet larva varsa toprak ilaçlaması yapılmalıdır.



Hububat Tarımı

- Kışlık ekimler için toprak hazırlığı yapılır.
- Hububat ekimine başlanır.



Meyvecilik Tarımı

- Hasadın tamamlandığı bahçelere çiftlik gübresi verilir.
- Fidan çukurlarının yerleri işaretlenir ve çukurlar açılır.
- Fidanlıklarda manas ve diğer toprakaltı zararlılarına karşı toprak ilaçlaması ve benzeri mücadele yöntemleri uygulanır.
- Kurumuş, hastalıklı ağaç ve dallar budama yoluyla çıkarılıp, yokedilir.
- Su kanalları ve arklar, tahliye kanalları ve benzeri sulama yapılarında gerekli temizlik ve bakım işleri yapılır.



Sanayi Bitkileri Tarımı

- Pancarda söküm işleri başlar.
- Hububat ekimi için pancar yerleri sürülerek, ekime hazırlanır.
- Çeltik hasat ve harmanı yapılır.
- Ayçiçeği hasadı yapılır.
- Boşalan tarlalar, hububat ekimi için sürülüp hazırlanır.





Sebzecilik Tarımı

- Bu ayın ikinci yarısından itibaren erken donlar başlayabilir. Bu nedenle, yazlık sebzelerin hasadı bitirilmelidir. Aksi halde, sebzeler don tehlikesiyle karşı karşıya kalabilir.
- Kereviz, ıspanak, lahana, karnabahar, turp ve marulda bakım işlerine devam edilir. Hasada başlanır. İlkbaharda çıkacak olan fındık turpunun tohumları tarlaya ekilir.
- Lahana kelebeği mücadelesine devam edilir.
- Çiftlik gübresi uygulamasına ve toprak işlemesine devam edilir.



Süsü Bitkileri Tarımı

SERALARDA
- Küpe, sardunya, çingülü gibi bitkilerin budaması yapılır.
- Gloxinia (Patlıcan çiçeği) yumruları saksılara dikilir.
- Yılbaşında çiçek verecek olan saksılı süs bitkileri (Primula, siklamen vb.) iki haftada bir sıvı gübre ile beslenir. Bu arada, saksıya alınan ve çiçek vermek üzere olan kasımpatları da gübrelenir.
- Gonca tekleme yapılır.

PARK VE BAHÇELERDE
- Yeri hazırlanan soğanlı süs bitkilerinin (Lale, nergis, sümbül, frezya, zambak) dikimleri yapılır.
- Bordürlerde bulunan çiçekler toplanarak, sadece kasımpatıları ve yıldızlar bırakılır. Kasımpatılarına sıvı gübre verilir. Gonca tekleme yapılır. Bordürlerin toprağı derin olarak bellenerek, çürümüş gübre verilir.
- Çukur kalmış olan çim sahaları onarılır.
- Çim tohumlarının ekimi yapılır.
- Eğer don olmuşsa; yıldızlar kaldırılarak, yumruları kurutulur ve saklanır.
- Yazlık mevsimlik çiçeklerin tohum kapsülleri toplanır.



Zeytincilik Tarımı

- Yeşil gübreleme için, toprak tavlı ise tohumlar ekilmelidir.
- Tavlı topraklarda sonbahar sürümü yapılır.
- Hasada hazırlık olarak ağaç çevresi düzeltilmelidir.
- Çeşitli nedenlerle dökülen taneler toplanmalıdır.
- Yeşil zeytin salamurası için, tane hasadı yapılabilir.
- Teras onarılmasına başlanır.

Bu konuyu yazdır

  Süne Mücadelesi - Eurygaster spp - Orjinal PDF
Yazar: Mr.Muhendis - 11-19-2009, 01:03 PM - Forum: Bitki Koruma - Yorum (2)

Süne hakkında bilgiler, resimler ve mücadelesi anlatılmaktadır.


İNDİR


Kaynak: Ankara Zirai Mücadele Merkez Araştırma Enstitüsü

Bu konuyu yazdır

  Ders Notu İstekleriniz Buraya
Yazar: Mr.Muhendis - 11-19-2009, 06:04 AM - Forum: Ders Notları - Yorum (2125)

İstediğiniz ders notlarını bu konudan bildirebilirsiniz.

Sadece bir ricamız var: İstek yapmadan evvel DERS NOTLARI bölümünde sağ üstte bulunan Bu Bölümde Ara kısmından istediğiniz ders notunu arayınız. Eğer bulamazsanız bu konudan istek yapınız.

İstekler en kısa sürede eklenecektir Smile


İsteklerinizi kolay takip etmek için buraya tıklayın. "E-Mail ile derhal haberdar edilmek istiyorum"u seçin ve abonelik olarak ekleyin.

Bu konuyu yazdır

  Aşılı ve Aşısız Amerikan Asma Fidanı Üretimi
Yazar: Mr.Muhendis - 11-19-2009, 05:54 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Filokseranın girmiş olduğu bağ alanlarında yeni bağcılığın yapılabilmesi, yalnız filoksera zararlısına dayanıklı Amerikan Asma Anaçları veya bunların melezleri ile mümkün olmaktadır.

Bu dersimizde filokseralı bağ bölgelerinde yeni bağların kuruluşunda kullanılan aşılı ve aşısız asma fidanlarının üretim tekniğini göreceğiz.

Filokseralı bağ bölgelerinde yeni bağlar iki şekilde kurulmaktadır.

1- Aşılı asma fidanları ile
2- Aşısız Amerikan asma fidanları ile

Öncelikle aşılı asma fidanı üretim tekniğini kısaca ana hatları ile görelim

2.1. Aşılı Asma Fidanı Üretimi :

Bağcılıkta gelişmiş ülkelerde bağların büyük çoğunluğu bu fidanlar ile tesis edilmektedir.

Aşılı fidanlarla bağ tesisi mahsul yönünden en az bir yıl öncelik kazandırmaktadır. Bunun yanında işgücü yönünden önemli ölçüde ekonomi sağlamaktadır.

Aşılı asma fidanı üretiminde yapılacak ilk iş çelik ve kalemlerin alınmasıdır.

2.1.1. Çelik ve Kalemlerin Alınması

Anaçlık ve bağların budamalarına sonbaharda yaprak dökümünden, ilkbaharda sürgünlere su yürüyene kadar devam edilir. Asma sürgünleri 35-45 cm uzunlukta dip gözün hemen altından kesilerek asma çeliği haline getirilir. Dip göz hariç diğerleri köreltilir. Çeliklerin üzerindeki koltuk, sülük, salkım sapı gibi kısımlar çıkarılır. Aşılık çeliklerin çapları 6-12 mm arasında olmalıdır. Çelikler çaplarına göre ayrılarak 100’lük demetler halinde bağlanmalıdır.

Demetler haline getirilip etiketlenmiş çeliklerin aşı yapımına kadar herhangi bir su kaybına neden olmadan saklanmaları gerekir. Çeliklerin saklanmaları katlama havuzu veya soğuk depolarda yapılır. Katlama havuzlarının drenajının çok iyi yapılması gerekir. Drenajı iyi olmayan katlama havuzlarında çelik muhafazası mümkün değildir. Katlama havuzlarında çelik demetleri sürmeyi geciktirmek için ters olarak yerleştirilir. Demetler hava almayacak şekilde milli toprakla sıkıştırılır ve üzerleri 5-7 cm kalınlıkta milli toprakla örtülür. Katlama havuzunda çelikler 3-4 ay süre ile sağlıklı olarak saklanabilir. En sağlıklı saklama şekli ise soğuk depolarda, 0-4°C de ve % 75-80 nem ihtiva eden ortamlarda muhafaza edilmeleridir.

Aşı kalemleri de asma çeliklerinde olduğu gibi kum havuzlarında veya soğuk hava depolarında muhafaza edilirler.

2.1.2. Anaç ve Kalemlerin Aşıya Hazırlanması

Daha önce alınmış olan çelik ve aşı kalemlerinin saklama ortamlarında kaybettikleri suyun bünyelerine geri verilmesi sağlanmalıdır. Bu amaçla anaç çelikleri 20°C deki suda 48 saat, aşı kalemleri 12 saat bekletilmelidir.

2.1.3. Masabaşı Aşılarının Yapımı

Aşı makinalarını; açtıkları aşı kesitlerine göre 3 ana grupta toplamak mümkündür.

A. Dilcikli İngiliz aşısı
B. Testereli aşı
C. Omega aşısı

Avrupa'da ve Yurdumuzda genellikle omega işareti şeklinde aşı makinaları kullanılmaktadır. Makine tipi ne olursa olsun aşı kesit yeri çok düzgün olmalı ve anaçla kalem birbirine sıkıca temas etmelidir.

Aşıda dikkat edilecek en önemli hususlardan bir tanesi çepeçevre kallus oluşumunu sağlamak için, anaçla kalemin mümkün olduğu kadar aynı kalınlıkta olmasıdır.

Aşı yerinden su kaybının önlenmesi, aşı yerindeki enfeksiyonlar ile aşı gözünün sürmesinin engellenmesi için, aşılı çelikler aşı işleminden sonra aşı yerinin 2 cm altına kadar 1-2 saniye parafin içerisine batırılır.

Parafinlenmiş çelikler çeşitli metotlarla kaynaştırılırlar. Bunlardan bir tanesi katlama materyali kullanılmak suretiyle sandıklarda, diğeri ise suda çimlendirmedir.

Aşılı çelikler sandıklara yerleştirilirken altına ve aralarına katlama materyali konur. Katlama materyali olarak genellikle kavak talaşı, perlit veya bunların karışımları kullanılır.

Su içinde yapılan çimlendirmede plastik kasalar kullanılır. Kasalara çeliklerin 6-8 cm’ lik bölümüne kadar su konulur. İçine oksijeni sağlamak için bir miktar odun kömürü konur. Parafine batırılmış olan aşılı çelikler aşı yeri üste gelecek şekilde dizilirler.

Aşılı çelikleri içeren sandık ve kasalar çimlendirilmek üzere çimlendirme odalarına alınırlar. Çimlendirmenin esası, anaç ile kalemin birbirleriyle iyice kaynaşmasının sağlanmasıdır. Çimlendirme odalarına konan sandıklar ilk hafta 28-30 °C arasında tutulur. Daha sonra ısı 24 °C’ye düşürülür. Oda rutubetinin % 75-85 arasında olması uygundur. Kallus oluşumu 8. günden başlar, 15-20 gün sürer. Yeterli kallus oluşumu sağlandıktan sonra çimlendirme işine son verilir. Ortamın ısısı 20 °C ye düşürülerek bitkiler dış şartlara hazırlanırlar.

2.1.4. Dikim

Çimlendirme sürelerini doldurmuş ve dış ortama alıştırılmış olan aşılı çelikler ya fidanlık toprağına veya kontrollü ortamda karton saksılara veya naylon torbalara dikilirler. Sandıktan çıkarılan aşılı çelikler önce temizleme işlemine tabi tutulurlar. Anaçtan ve dipten çıkan kökler kesilir. Alıştırma sırasında uzamış sürgünler 1-1,5 cm den bıçak veya tırnak ile koparılır. Aşılı asma çeliklerinin genelde iki şekilde dikimi yapılır. Bunlar tepe dikim ve çiziye dikimdir. Kumsal hafif bünyeli üretim parsellerinde çiziye dikim, ağır topraklarda ise tepe dikim tercih edilmelidir.

Çiziye dikimde çelikler üretim parsellerine don ve kırağı tehlikesi ortadan kalktıktan sonra dip kazan ile açılan çizilere 5-8 cm aralık ve 90-100 cm sıra arası mesafe ile dikilirler, üzerleri 5 cm tavlı toprakla örtülür. Bu işlem, olası bir ilkbahar geç don ve kırağısından sürgünlerin zarar görmesini önlemek için gereklidir.

Son yıllarda fidan üreten kuruluşlarda naylonla kaplanmış kümbetlere, tepe dikim şeklinde fidanlar 4-5 cm aralıklarla saplanmaktadır. Damlama sulama yapılan kümbetlerde bu şekilde hem yabancı ot kontrolü, hem de söküm işlemi özel pulluklarla kolayca yapılabilmektedir.

2.1.5. Bakım İşleri

Aşılı çeliklerin dikileceği toprağın sonbaharda dönüme 2-3 ton hesabıyla iyi yanmış ahır gübresiyle gübrelenmesi gereklidir. Kış döneminde dönüme 20 kg. P205 ve 30 kg. Amonyum Sülfat verilmelidir. Gelişme devresinde yaprak gübresi veya Amonyum Nitrat ile takviye yapılmalıdır.

Gelişme döneminde sulama ve çapa işleri 20-25 gün arayla yapılmalıdır. Bu sayı iklim koşullarına göre değişebilir. Aşılı fidanlarda mildiyö ve külleme hastalıklarına karşı gerekli mücadele yapılmalıdır. Aşılı fidanlarda aşı yerinden boğaz kökleri varsa bunlar fazla büyümeden alınmalı ve arkasından sulanmalıdır. Sürgünlerin fazla büyüyüp aşı yerinin kırılmasını önlemek için 35-40 cm den tepelerinin kesilmesi kök oluşumunu da artırır. Sökümden 2 ay kadar önce sulamaya son verilmelidir.

2.1.6. Asma Fidanlarının Sökümü, Tasnifi ve Muhafazası

Fidan sökümü, yaprakların dökülmesinden sonra toprağın tavlı olduğu zamanda söküm pullukları ile yapılır. Sökülen bu fidanlar kök, sürgün ve kalınlığına göre ayrılır. 25 veya 50'şerlik demet yapılarak bağlanır ve çeşit etiketi konur.

Demet haline getirilen fidanlar satışa kadar kum havuzlarında veya soğuk depolarda muhafaza edilirler.

Filokseralı bağ bölgelerinde diğer bir bağ kurma şekli Aşısız Amerikan Asma Fidanları ile olmaktadır.

2.2. Aşısız Amerikan Asma Fidanı Üretimi

Aşısız asma fidanı üretiminde, 4-6 mm ve daha kalın çelikler kullanılır. Bu çeliklerin en önemli özelliği odunlaşmış olmalarıdır.

Üretim çelikleri 35-45 cm uzunlukta dip tarafından ve uç tarafından birer göz bırakılacak şekilde bir yıllık sürgünlerden elde edilir. Üst göz ve alt göz hariç diğer gözler körletilir. Bu çeliklerin muhafazası da aşılı çeliklerde olduğu gibi naylon torbalar içinde soğuk hava depolarında veya kum içinde olur.

Çelikler dikimden önce 24-48 saat su içinde bırakılmalıdır.

Dikim daha önce hazırlanan balık sırtı şeklindeki kümbetlere yapılır. Dikim sıra üzeri 5-6 cm, sıra arası 80-120 cm olacak şekilde yapılır.

Aşısız çeliklerin dikileceği toprağın da kış döneminde fosforlu ve azotlu gübrelerle gübrelenmesi gerekir. Gelişme döneminde de fidanlara iklim ve toprak durumu göz önüne alınarak yeterli sayıda çapa ve sulama yapılmalıdır. Aşısız asma fidanlarında hastalık ve zararlı görülmemektedir. Bunun için ilaçlama yapılmasına gerek yoktur.

Yaprak dökümünden sonra fidanlar söküm pullukları ile sökülürler. Gelişme durumuna göre ayrılan fidanlar 50'şerlik demet yapılarak etiketlenir, satışa arz edilir. Bunların muhafazaları soğuk hava depolarında veya kum içinde olmaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Bağ Hastalık ve Zararlıları
Yazar: Livadi - 11-18-2009, 08:14 AM - Forum: Bitki Koruma - Yorum (5)

[B]BAĞ HASTALIK VE ZARARLILARI


1. Bağ Küllemesi

Bağ hastalıkları arasında en fazla bilinen ve en sık görülenidir. Hastalığı bir tür fungus (mantar) meydana getirir. Hastalık omcanın bütün yeşil organlarında görülebilir. İlk gelişme döneminde genç yapraklarda hastalık güç farkedilir. Yaprağın alt yüzünde yağ lekesine benzeyen, üst yüzünde renk açılması gösteren belli belirsiz tekeler oluşur. Yaprak yaşlandıkça normal parlaklığını kaybeder, kalınlaşıp gevrekleşir. Daha ileri dönemde yaprak yüzeyinde kirli beyaz renkte kül serpilmiş gibi lekeler oluşur ve kenarlarından içe doğru kıvrılır. Hastalığa erken yakalanan tane büyüyüp gelişemez, olgunluğa yakın dönemde hastalığa yakalanırlarsa danelerin çatladığı, çekirdeklerin dışa doğru çıktığı görülür.

Çubuklar üzerindeki lekeler, yeşil dönemde iken siyahımsı, sonbaharda odunlaşmış dönemde ise kahverengimsidir. Hastalık Türkiye'nin hemen her yöresindeki bağ sahalarına yayılmış durumdadır. Mücadelesi yapılmadığı zaman büyük oranda ürün kaybına yol açar ve omcayı zayıflatarak bir sonraki yılın ürününü de etkiler.

Mücadelesi

Hastalıkla mücadelede kültürel önlemler önem taşır. Kısa budama ile omcaların çubuk ve tomurcuk pullarında kışı geçiren mantarın zararını bir ölçüde hafifletmiş oluruz. Omcaların havalanmasına ve güneşlenmesine imkan veren budama şekliyle de hastalığın şiddetini azaltma şansı yaratılmış olur.

İlaçlı Mücadelesi

Külleme hastalığına karşı ülkemizdeki farklı bölgelere göre ilaçlama sayıları değişmekle beraber, genellikle yılda iklim şartlarına bağlı olarak, 3-5 arasında olmaktadır.

Birinci İlaçlama: Çiçeklenmeden önce ve sürgünlerin 20-25 cm. boya ulaştığı devrede yapılmalıdır.

İkinci İlaçlama: Çiçek taç yapraklarının döküldüğü ve korukların saçma tanesi iriliğine ulaştığı devrede uygulanmalıdır.

Üçüncü ve diğer ilaçlamalar kullanılan ilacın etki süresine bağlı olarak 1 hafta ya da 10 gün aralar ile hastalığın durumuna göre yapılmalıdır. İlaçlamalarda Tarım ve Köyişleri Bakanlığının il, ilçe ve köylerdeki ilgili uzmanlarına danışılarak hangi ilacın kullanılacağı öğrenilmelidir. Bu uzmanların Teknik talimatlarla dayanarak yapacağı tavsiyeler doğrultusunda davranılmalıdır.

Bağ küllemesi ile mücadelede kükürtün yanı sıra kullanma izni olan bazı sistemik ilaçlar kullanılabilir. Kükürt toz olarak bulunabileceği gibi suda eriyebilir nitelikte olanlar da vardır. Toz kükürt kullanılacak ise sabah erken saatlerde yahut akşam üzeri atılması uygundur.

Sistemik ilaçları sık sık ve birbiri ardı sıra bilinçsizce kullanmak bazı durumlarda sakıncalı sonuçlar doğurabilmektedir. İlgili tarım kuruluşlarından bilgi alınmalıdır. En iyisi bir kez sistemik ilaç kullanılmışsa arkasından gelen ilaçlama kükürtle yapılmalı ve ilaçlamalar münavebeli sürdürülmelidir.

[COLOR="Red"]2. Mildiyö
[/COLOR]
Bağcılar arasında Pronos diye bilinen bir fungal (mantari) hastalıktır. Daha çok yağışlı ve rutubetli ilkbahar ve yaz başlangıcında dikkati çeker. Kurak bölgelerde ve yörelerde pek görülmez. Ülkemizde, külleme hastalığı gibi her yıl görülen bir hastalık değildir. Ancak görüldüğü yıllarda ve yerlerde mücadelesi yapılmazsa çok büyük ürün kayıplarına yol açar. Asmanın her türlü yeşil organını (yaprak, sürgün, salkım, sülük) hastalandırabilir. Sürgünler 25 cm boya ulaşınca hastalık önce yapraklarda dikkati çeker. Başlangıçta yaprak bir yağ lekesi görünümünde olan lekelerin bir süre sonra alt yüzünde beyaz bir küf örtüsüyle kaplandığı görülür. Bu kısımlarda yaprak rengi sarımtıraktır. Lekeler zaman geçtikçe büyür orta kısımları kızarır kurur ve dökülür. Sürgünler de bazen hastalığa yakalanır. Hastalık şiddetli olursa sürgünleri kurutabilir. Çiçek salkımlarının hastalığa yakalanmaları sıkça görülür. Böyle çiçek salkımları bembeyaz bir küf örtüsüyle kaplanır ve sonuçta kururlar. Daneler ise külleme hastalığında olduğu gibi çatlamaz sadece suyu çekilir, buruşur ve adeta meşinleşir.

Mücadelesi

Kültürel Önlemler

Özellikle hastalığın art arda görüldüğü yıllarda ve yerlerde yere dökülmüş hastalıklı yaprakları ve omca üzerinde hastalıklı kısımları toplayıp imha etmek bir sonraki yıl için yararlı olur.

İlaçlı Mücadele

Bugün ülkemizde bu hastalık için geliştirilmiş tahmin ve uyarı sistemi ile uygulamaların yapıldığı bölgeler olduğu gibi klasik mücadelenin uygulandığı yöreler de vardır. Tahmin ve uyarı sistemine ileriki sayfalarda yer verileceği için burada klasik mücadele biçimine değinilecektir. Hangi sistem uygulanırsa uygulansın mücadeleye hastalık görülmeden önce başlamak esastır. Bu bakımdan genellikle sürgünler 20-25 cm. boya ulaştığında 1. ilaçlamayı yapmak gerekir. 2. ve daha sonraki ilaçlamalar için yörede hastalığın görülüp görülmediğine ve havanın yüksek orantılı nemli, yağışlı ve çiğli olup olmadığı dikkate alınarak karar verilir. Hastalığın çıkışı için uygun koşullar varsa ilaçlamalara devam edilmelidir.


Bu konuda Tarım ve Köyişleri Bakanlığının kitle haberleşme araçları ile yaptığı duyurular dikkatle izlenmelidir. Mildiyöye karşı bordo bulamacı veya ruhsatlı diğer hazır ilaçlar koruyucu olarak kullanılabilir. İlaçlamalara nem ve yağış devam ettiği sürece devam edilmelidir.

İlaçlamalarda dikkat edilmesi gereken husus pülverize edilen ilacın, omcanın bütün yeşil aksamını ve özellikle de yaprakların alt ve üst yüzeylerini ince zerreler halinde tam olarak kaplamasını sağlamaktır.

[COLOR="Red"]3. Bağlarda Ölü Kol Hastalığı
[/COLOR]
Bağlarda görülen fungal (mantari) hastalıklardan biridir. Omcanın bütün yeşil kısımlarında görülebilir. Ancak daha çok sürgünlerde dikkati çektiği için, bir sürgün hastalığı olarak bilinir. Bu yüzden bazı yörelerde sürgün kuruması olarak da anılır. İlkbahar veya yaz başlarında sürgünler üzerinde önceleri siyah lekecikler halinde görülür. Daha sonra da birleşip genişleyen bu lekeler yüzeyde çatlak ve yaralar meydana getirir. Bu belirtiler sürgünlerin daha çok dip kısımlarında ilk 5 boğuma kadar olan bölgelerde yoğunlaşır. Yapraklar ise sararır buruşur ve parçalanır. Daneler üzerinde de yuvarlak siyah lekeler meydana gelir. Sonbahara doğru hastalığa yakalanmış çubuklar beyazlaşarak hastalık için çok tipik olan bir görünüm alırlar.


Mücadelesi

Kültürel Önlemler

Asmalarda budama ve temizleme işleri zamanında yapılmalı hasta sürgünler dipten kesilerek bağdan uzaklaştırılmalıdır. Budama artıkları bağın içinde bırakılmamalı mutlaka imha edilmeli, yakılmalıdır.

İlaçlı Mücadele

Kış İlaçlaması

Budamadan sonra gözler uyanmadan hemen önce yapılmalıdır.

Yaz İlaçlamaları

1. İlaçlama: Sürgünlerin 2-3 cm boya ulaştığı devrede

2. İlaçlama: Sürgünlerin 8-10 cm boya ulaştığı devrede

3. İlaçlama: Sürgünlerin 25-30 cm boya ulaştığı devrede yapılmalıdır.

Kış ilaçlamalarında %4'lük bordo bulamacı veya ruhsatlı kışlık ilaçlar kullanılabilir. Yaz ilaçlamalarında da yine bu hastalık için ruhsatlı ilaçlardan biri seçilerek kullanılmalıdır.

4. Kurşuni Küf

Kurşuni küf hastalığı sadece bağda değil çok sayıda bitkide görülmektedir. Hastalığı bir tür fungus (mantar) meydana getirir. Ilıman ve serin, yağışlı iklimler hastalığı teşvik ederler. Hastalık daha çok üzümlerin olgunlaşma dönemi ile birlikte ortaya çıkmaktadır. Özellikle hasadı sonbaharda olan çeşitlerde daha da önem kazanmaktadır. Hastalıklı taneler üzerinde yuvarlak açık kahverenginde lekeler oluşur, bu lekeler parmakla bastırılacak olursa, kabuğun üzümün etli kısmından kolayca ayrıldığı görülür. Kurak havalarda bu taneler kururlar. Nemli ve yağışlı havalarda ise taneler yarılır, içindeki tatlı su dışarı çıkar, ve bunların üzerinde kurşuni renkli küf tabakası oluşur. Küf zamanla salkımın her tarafını kaplar. Salkım güvesinin, dolunun ve kuşların yol açtığı yaralar hastalık için kolay birer giriş yoludur. Kurşuni küf bağda, depoda ve nakliyat sırasında üzümün kalitesini düşürür.

Mücadelesi

Kültürel Önlemler

Bağlarda aşırı azotlu gübrelemeden kaçınılmalıdır. Asmalarda güneşlenme ve havalanma iyi bir şekilde sağlanmalıdır. Salkımlarda yaralanmalara meydan verilmemelidir. Özellikle salkım güvesi mücadelesi çok iyi gerçekleştirilmelidir.

İlaçlı Mücadele

İlk ilaçlama, tanelere ben düşme zamanında yapılmalıdır. Diğer ilaçlamalar ilacın etki süresi bitince yinelenmelidir. Son yapılan ilaçlama ile hasat arasında geçmesi gereken gün sayısı dikkate alınarak mücadeleye son verilmelidir. Bu süre, ilaçların üzerindeki etiketlerinde yazmaktadır. Hasat bu süreden önce yapılmamalıdır.

5 Bağ Kanseri

Bu hastalığı bir tür bakteri meydana getirmektedir. Bağcılık yapılan hemen her ülkede görülen bu hastalığa ülkemizde Orta Anadolu bağlarında daha sık rastlanmaktadır. Ege Bölgesi'nde ise soğuk ve don olaylarının fazlaca görüldüğü kesimlerde dikkati çeker.

Bağ kanseri, fidanlıklarda, asma fidanlarının aşı yerlerinde ve köklerinde omcalarda ise toprak üstü kısımlarında, fındık veya ceviz büyüklüğünde tümörler şeklinde görülür. Tümörler yeni meydana geldiğinde yuvarlak, yüzeyleri düz, renkleri açık kahverengi ve yapıları yumuşaktır. Eskidikçe renkleri esmerleşir ve yüzeyleri çatlayarak girintili çıkıntılı bir hal alır. Adeta karnabahar çiçeğini andırır.

Kanserle bulaşık fidanlar iyi gelişmezler ve bu fidanlarla tesis edilen bağlar hastalıklı olur. Yıldan yıla şiddetini arttıran hastalık asmaları zayıflatır, ürün miktarı düşer ve sonunda asmalar kurur.

Mücadelesi

Kültürel Önlemler

Fidanlık toprağının bu hastalıkla bulaşık olması en önemli husustur. Şüpheli fidanlıklardan köklü fidan ya da aşı kalemi alınmamalıdır. Şüpheli hallerde Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ilgili kuruluşlarının tavsiyeleri doğrultusunda dezenfekte edilmesi gerekir.


Kanser, eğer fidanlıkta değil de bağda görülmüş ise ilaçlama ile birlikte koruyucu önlemler almak gerekir. Hasat sonrasında Ağustos Eylül aylarında önce tümörler bağ bıçağı ile sağlam dokuya kadar derinleşerek çıkarılır ve temizlenir. Sonra yara yerlerine %5'lik göztaşı eriyiği sürülür daha sonra bitkisel katranla yara yeri örtülür.

Koruyucu önlem olarak da budama, don ve dolu yaralarından olabilecek bulaşmaları önlemek için bu gibi olaylardan hemen sonra bağlar %3'lük bordo bulamacı ile ilaçlanmalıdır.

2. Bağ Zararlıları

1. Maymuncuk

Maymuncuklar genellikle siyah veya koyu kahverenkli 5-15 mm boyunda böceklerdir. Vücutlarının üzeri yaldızla kaplı veya çizgilidir. Ağız parçaları kısa ve geniş hortum şeklindedir. Yurdumuzda bölgelere göre zaman zaman yoğun olarak bulunmakla beraber daha ziyade kumsal ve taban yerlerde tesis edilmiş olan bağlarda her yıl ve yer yer görülürler.

Maymuncuk erginleri ilkbaharda gözler uyanmağa başladığı zaman kışladıkları yerden çıkarak kabarmakta olan gözleri genç aşıları, filizleri daha sonraları yaprakları yemek suretiyle zarar yaparlar. Yoğunlukları fazla olduğunda gözlerin uç kısmından başlayarak taban kısmına kadar tamamen yediklerinden, zarar yaptığı omcalar yeşermezler.



Böyle bir bağa uzaktan bakıldığında don vurmuş bir bağ gibi, görünür. Maymuncuklar gözlerden başka olgun yapraklarda da beslenirler. Yaprakların kenarlarını yarım yuvarlak şekiller meydana getirecek şekilde, damar aralarını genişçe, muntazam sadece yaprak damarları kalacak şekilde yemek suretiyle de zararlı olurlar.

Larvalar (kurtlar) omcaların kökleri ile beslenirler. Yoğun larva hücumuna uğrayan omcalar kurur veya cılız kalıp verimden düşer. Özellikle yeni kurulmuş bağlardaki zararları önemlidir.

Maymuncukların en ekonomik zararı baharda gözlerde meydana getirdikleri zarardır. Özellikle zararlı yoğunluğu fazla ise zarar gören omcalardan o yıl ürün almak mümkün olmaz.

Maymuncuklar kışı ergin halde toprakta, omca kabukları altında, yere düşmüş yapraklar altında geçirirler. İlkbaharda gözler uyanmaya başlarken omcalara tırmanarak kabaran gözleri, daha sonraları yeni çıkan yaprakları yiyerek beslenirler. Gündüzleri omcaların dibinde, toprakta, omcanın yarık ve çatlaklarında, kabuk altında gizlenirler. Geceleri faaliyete geçerler. Yumurtalarını omcaların dibine veya toprak içerisine bırakırlar. 15-20 gün sonra yumurtalardan çıkan larvalar bitki kökleri ile beslenerek gelişirler. Toprak içerisinde yaptıkları odacıklarda pupa olurlar. Pupa dönemleri genel olarak 20-35 gün devam eder. Çıkan erginler asma yapraklarında beslenirler. Yılda 1-1,5 döl verirler.

Mücadelesi

Bağın içinde ve çevresinde zararlının kışlayabileceği barınak yerleri yok edilmeli, bağ otlu bırakılmamalıdır. Ayrıca zararlının omcaya yerden sürünerek tırmanması dolayısıyla, omcaların dallarına yapışkan bir macunun çepeçevre sürülmesi halinde gelen erginler, yakalanır ve bunlar kısa aralıklarla yapılan kontrollerde yok edilebilir.

Erken ilkbaharda zararlının çıkması muhtemel olan zamanlarda bağlarda gözlemler yapılmalı, zararlının kendisi veya zararı görülür görülmez ilaçlamaya geçilmelidir. İlaçların uygulanmasında omcaların tümüyle ilaçlanmasına özen gösterilmesi, özellikle gözlerin ve kök boğazlarının da ilaçla kaplanmış olması gerekmektedir.


[/B]

Bu konuyu yazdır

  Toprak- Bitki ve su ilişkisinde önemli bir konu - Drenaj
Yazar: Livadi - 11-18-2009, 07:51 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

Tarımsal üretimin artan nüfusun gereksinimlerini karşılayacak düzeyde arttırılması, tarım teknolojisinin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması önlemlerini gerektirmektedir.
Tarım arazilerinde birim alanda elde edilen üretimin düşüklüğünde; ilkel teknoloji ve yetersiz girdi kullanımıyla birlikte yanlış toprak kullanımı sonucu ortaya çıkan erozyon ile drenaj yetersizliği nedeniyle oluşan çoraklaşmada etkili olmaktadır.

[Resim: drainage.jpg]


Kısa bir tanım yapacak olursak; topraktaki fazla suyun uzaklaştırılarak bitkilerin gelişmesi için uygun toprak ortamının yaratılması işlemine drenaj denir. Havadar bir kök bölgesi ve tarımsal uğraşlar için kuru bir üst toprak, kaynağı ne olursa olsun fazla suyun ortamdan uzaklaştırılması ile sağlanabilir.
Sulama sistemlerinin kurulması sonucu elde edilen yüksek verim artışı, ancak drenaj sistemlerinin iyi çalışması durumunda uzun süre devam edebilmektedir.
Sulama-drenaj ilişkileri çözümlenemeyen alanlarda karşılaşılan yüksek taban suyu, tuzluluk ve çoraklaşma ilerleyen yıllar içinde verimi olumsuz etkilemektedir. Drenaj sorununu ortaya çıkaran en büyük etmen taban suyudur. Taban suyu geçirimsiz tabaka ile toprak yüzeyi arasında çeşitli derinliliklerde bulunan, yağışlar, yüzey akışı, denizler, göller ve göletlerden derine sızan, toprak altındaki basınçlı artezyenik sulardan beslenerek ortaya çıkan sudur. Bu su toprak altında bitki kök bölgesine veya daha yukarısına çıktığı zaman drenaj problemi ortaya çıkar.
Taban suyunun zararlarına bakacak olursak; toprağın havasız kalmasına bağlı olarak bitki köklerinin çürümesi, rutubet fazlalığında bitki hastalıklarının artması, mahsül veriminin düşmesi, toprak yapısının bozulması, arazinin süratle çoraklaşması, arazi işlenmesinin güçleşmesi gibi olumsuz etkilerini sıralayabiliriz.
Sulu tarım alanlarında drenajın belirtilerine de bakacak olursak;
- Arazi yüzeyinde tuz lekelerinin gözükmesi
- Çukur yerlerde biriken sularda sivrisinek üremesi
- Arazi yüzeyinde çukur bölgelerde su birikmesi
- Bitkilerde yaprak yanması ve kök çürüklüğünün görülmesi
- Arazi yüzeyinde suyu seven bitkilerin artması
- Arazinin ıslak olması nedeniyle toprak işleme, ekim ve hasat işlemlerinin gecikmesi
- Verimde düşüşün olması, köklerin derine inememesi
- Arazi üzerinde makinaların çalışması sonucu toprağı sıkıştırarak toprağın geçirgenliğini azaltması şeklinde sıralayabiliriz.
Değerli çiftçilerimiz; birim alandan daha nitelikli ve nicelikli üretim yeni ve ileri üretim teknolojilerinden yararlanılarak sağlanabilir.
Bu anlamda drenajın toprak-su-hava oranını düzelterek topraktaki bakterilerin ve mikroorganizmaların faaliyetini arttırması, diğer arazilere göre toprak ısısının yaklaşık 5.5 derece daha sıcak olması , toprak yapısının düzelmesiyle bitkilerin daha kolay gelişme olanağını bulması, birim alandaki verimin artması, arazide işleme kolaylığı, tuz birikiminin önlenmesi gibi yararlarıda sağlayan üzerinde dikkatle durulması gereken çok önemli bir konudur.

Bu konuyu yazdır