Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı/E-Posta:
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.788
» Son Üye Jamesfarry
» Toplam Konular 12.172
» Toplam Yorumlar 30.186

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 2592 aktif kullanıcı var.
» (2 Üye - 2586 Ziyaretçi)
Bing, Facebook, Google, Yandex, Jamesfarry, JeffreyRok

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 56.913
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.710
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 455
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.933
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.187
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.288
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.857
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.228
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.474
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.445

 
  Balonbalığı - Lagocephalus suezensis
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 08:45 AM - Forum: Su Ürünleri - Yorum Yok

Balonbalığı (Lagocephalus suezensis) (İng. Pufferfish)


[Resim: tetradonspaceus2bp5.jpg]


[COLOR="DimGray"]Ferda BÜYÜKBAYKAL
[/COLOR]

Güney Ege ve Akdeniz'de bulunan bir türdür.
Derinliği 40 metreye kadar olan sularda, kumlu ve çamurlu zeminlerde yaşar. En fazla 18 santimetre kadar büyür. Hint-Büyük Okyanus göçmeni bir balıktır.

Üst ve altçenesinde ikişer adet gaga şeklinde dişleri vardır. Vücudunda ağzından başlayarak kuyruk bölgesine kadar gümüş renkli bir bant uzanır.

Yaz aylarında ürer, yumurta ve larvalar planktonikdir.

Ekonomik değeri yoktur. Bazı iç organlarının zehirli olması yüzünden besin olarak tüketilmez. Ancak Uzakdoğu ve Japonya'da özel uygulamalarla zehirinden arındırılarak yenilir.

Avcılığı yapılmaz. Türkiye'nin Doğu Akdeniz kıyılarında dip trolüyle istenmeden yakalanır.



Birçoğu denizde yaşayan 90 kadar balık türüne, bir tehlike karşısında havayı ya da suyu içlerine çekerek balon gibi şiştikleri için balonbalığı denir Sıcak ve ılıman bölgelerde dağılmış olan bu balıklar Güney Afrika'da tobi, Avustralya'da toado, Japonya'da fugu gibi yerel adlarla tanınır





En irisi 90 cm uzunluğunda olan balonba-lıklarından birçoğunun derisi dikenlerle kaplı olduğundan, şiştikleri zaman bir iğnedenliği ya da kirpiyi andırırlar Ayrıca türlerden çoğu zehirlidir Tetraodontoksin denen bu çok güçlü zehir balığın özellikle karaciğerinde, bağırsaklarında ve kanında yoğunlaşmıştır Buna karşın Japonlar, özel olarak eğitilmiş aşçıların pişirdiği fugu balığını çok severek yerler


Balonbalıklarının dişleri birbiriyle kaynaşa*rak bir gaga biçimini almıştır Bu yüzden, yumuşakçaların ve kabukluların kabuklarını kırabilir, mercan öbeklerinden parça kopara*bilirler Yüzgeçlerini hafifçe dalgalandırarak süzülür gibi ağır ağır yüzen balonbalıklarına daha çok haliçlerin sığ ve ılık sularında, mercan kayalıklarının yakınında ve deniz diplerindeki bitkilerin arasında rastlanır Bazı türleri de az tuzlu ve tatlı sularda yaşar
Güneydoğu Asya'da yaşayan balonbalığı-nın (Tetraodon cutcutia) sırtı koyu yeşil üstü*ne açık renk lekeli, gövdesinin yan bölümleri sarımsı, karnı ise beyazdır Bu balık, akvar*yumlarda üretilebilen çok az sayıdaki balon-balıklarından biridir Süveyş Kanalı'nın açıl masından sonra Akdeniz'e kadar sokulan balonbalıklarının birkaç türü, Ege'nin güneyi*ne kadar uzanan sıcak kesimlerde de bulunur Balonbalıklarıyla akraba olan sivri burunlu balonbalıkları da ürktüklerinde gövdelerini yusyuvarlak şişirebilir Burunları uzun ve sivri olan bu balıkların boyu 20 santimetreyi geçmez

Bu konuyu yazdır

  Alabalık Yetiştiriciliği İçin Su Kalite Kriterleri
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 08:38 AM - Forum: Su Ürünleri - Yorum Yok

ALABALIK YETİŞTİRİCİLİĞİ İÇİN SU KALİTE KRİTERLERİ

ÖZELLİKLER DEĞERLER AÇIKLAMA
Su Sıcaklığı 0 C

9-17
12-16 (Optimal)
-
Ph

6.5-8.0
7 Civarı
(Hafif asitlik 6.5)
(Entansif üretim için uygun)
Oksijen (O2)


9.2-11.5mg O2/lt
Doyma derecesinde
Amonyak (NH3)

0.1 veya 0.02 mg/lt
0.005 mg/lt
-
Yavrular için
Nitrit (NO2)

0.1 mg/lt
0.2 mg/lt
(=0.03 veya 0.06 mg N-NO2/lt)
0.012 mg N-NO2/lt
Yumuşak sularda
Sert sularda
Kapalı sistemlerde
Nitrat (NO3)

100 mg/lt
(25-35 mg N-NO3/lt)
Kapalı sistemlerde
Klor (Cl2)

0.01-0.03 mg/lt
Klorid (Cl-)

50 mg/lt
Yumurta inficari için
Hidrojen Sülfür (H2S)

0.002 mg/lt
Karbondioksit (CO2)

25 mg/lt
10 mg/lt
Mümkünse bu değerlerin üzerine çıkılmamalı.
Ozon (O3)

0.02 mg/lt
-
Azot (N2)

110 %
Doyumun maksimal toplam gaz basıncı
Yüzen ve çöken maddeler

15-80 mg/lt
-
Bakır

0.006mg/lt
0.03 mg/lt
ABG 2=100mg/lt CaCO3
Yumuşak sularda
Sert sularda
Çinko

0.005-0.04 mg/lt
Su sertliğine bağlı olarak
Demir

0.3 mg/lt
0.1 mg/lt
-
Yavru için
Kurşun

0.3 0.01-0.03 mg/lt
-
Civa

0.005 mg/lt
0.0002 mg/lt
-
-
Kadminyum

0.0004 mg/lt
0.003 mg/lt
Yumuşak sularda (ABG<2)
Sert sularda (ABG>2)
Krom

0.01 mg/lt
0.05 mg/lt
Hexavalent
(Trivalent)
Siyanit

0.005-0.25 mg7LT
-
Arsen

0.01-0.5 mg/lt
-
Baryum

5 mg/lt
-
Aliminyum

0.1 mg/lt
-
Akarsu hızı

0.005-0.03 mg/lt
-
Bulanıklık

10 JTU
(=Jackson-Turbitite)
Jackson bulanıklık ölçüsü

Bu konuyu yazdır

  Alabalık Yetiştiriciliği
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 08:28 AM - Forum: Su Ürünleri - Yorum Yok

Alabalık yetiştiriciliği


ALABALIK YETİŞTİRİCİLİĞİ

[COLOR="DimGray"]Doç.Dr. Yusuf GÜNER
E. Ü. Su Ürünleri Fakültesi [/COLOR]


Türkiye’de iç su balıkları yetiştiriciliği denildiğinde ilk akla gelen gökkuşağı alabalığıdır. Dünyada ve ülkemizde yaygın biçimde yetiştirilmektedir. 2002 yılında alabalık 42,572 ton üretim ile iç su balıkları kültürünün %53’ünü oluşturmaktadır. Bu rakam toplam balıkçılığımızın da %7.3’üne eşittir.
Alabalık yetiştiriciliği neden yaygındır?
· kolay yem alır
· yem değerlendirme yeteneği yüksektir
· kısa sürede pazar boyuna ulaşır
· pazar problemi yoktur
Alabalıklar soğuk, berrak, hızlı akan suları tercih ederler. Saldırgan ve etçil balıklardır. Alabalıklar yetiştiricilik bakımından iki büyük sınıfa ayrılır.
1. Hayatlarının tüm safhalarını nehir, göl gibi tatlı sularda geçirenler. Örneğin; gökkuşağı alabalığı, dere alabalığı
2. Hayatlarının bir kısmını tatlı suda geçirip, sonradan deniz suyuna göç edenler. Bunlara som balıkları adı verilir. Atlantik som balığı 30 gr.’dan büyük, pasifik som balığı da 20 gr.’dan büyük ağırlığa ulaşıncaya kadar tatlı suda bulunurlar. Bu büyüklükten sonra deniz suyunda yaşayabilecek özellikleri kazanırlar.

Som balıklarının deniz ortamına geçişi engellendiğinde yaşama ve gelişme oranları düşer. Deniz suyu ortamında bir-üç yıl beslenirler. Cinsi olgunluğa eriştikten sonra üremek için tatlı sulara giriş yaparlar.
Som balıklarının yetiştiriciliği iki aşamalı olarak tatlı su ve deniz suyu ünitelerinde gerçekleştirilir. Karadeniz’in acı su özelliğinden dolayı Atlantik som balığı yetiştirme denemeleri yapılmıştır. Ancak yaz aylarında yüksek sıcaklık (26 derece) nedeniyle bazı problemler ortaya çıkmıştır.

2- Su özellikleri:
Alabalık üretimi yapılacak bölgede en önemli konu bol ve kaliteli suyun olmasıdır. Kaynak suları, akar suları, göl ve yer altı suları alabalıkların farklı yetiştirme dönemlerinde kullanılabilmektedir. Alabalıklar soğuk su balığıdır. Yıl içinde su sıcaklığı 5 derecenin altına düşmeyen, 20 dereceyi geçmeyen sularda rahatlıkla yetiştirilebilmektedir. Ancak, alabalıkların her dönemine göre uygun su sıcaklıklarında tutulması en uygun yaşama ve gelişme için son derece önemlidir.
Gökkuşağı alabalığının sıcaklık istekleri aşağıda belirtilmiştir.
· kuluçka dönemi 10-12 derece
· yavru dönemi 12-15 derece
· besi dönemi 15-18 derece
Alabalıklar bol oksijenli suları tercih ederler. Sudaki oksijen oranı en az 6 mg/lt. olmalıdır. Sudaki doğal karbondioksit oranı 6 ppm.’den az, pH ise 6.7–8.2 arasında olmalıdır.
Suyun bulanmasına sebep olan alçı taşı, odunumsu lifler, kömür artıkları ortamda bulunmamalıdır. Bu maddeler 25 ppm.’yi geçtikten sonra suyun fiziksel olarak kirlenmesine sebep olurlar. Özellikle balık yumurtaları ve larvalarına son derece zararlıdır.
Su miktarı, su kalitesiyle birlikte balık çiftliğinde en önemli etkiye sahiptir. Özellikle yazın sıcaklarda yeterli miktarda su temini kesinlikle zorunludur. 15 derece tatlı suda her 100-150 kg alabalık için 1 lt/sn. su gereklidir. Bol ve taze su temin etmek şartı ile bir metre derinliğindeki havuzlara bir metrekare su alanında 10-15 kg balık yetiştirmek mümkündür. Daha fazla balık olması durumunda suya dışarıdan oksijen ilavesi gerekir.
İşletme kurulacak olan bölgede suyun havuzlara giriş ve çıkışı arazi eğiminde yararlanılarak sağlanmalıdır. Arazide havuz yapımı için %1 eğim gerekmektedir. Suyun havuzlara açık kanallar ile getirilmesi oksijen kazandırma açısından son derece önemlidir.

3.Yavru Üretimi
3.1 Anaç Balık Seçimi ve Bakımı
Gökkuşağı alabalığı ve som balıklarında yavru elde edilmesi hemen hemen benzer yöntemlerle gerçekleştirilmektedir.
Yavru balık üretiminde kullanılacak olan anaç balıklar özel bir bakıma tabi tutulurlar. Alabalıklar, cinsi olgunluğa 2-3 yaşta ulaşırlar. Anaç balıklar havuzlarda 3kg/m3 olacak şekilde stoklanır. Yumurtlama döneminden bir iki ay önce anaçlara verilen yem miktarı azaltılır.
Anaç balıkların beslenmesinde hayvansal protein bakımından zengin ve dengeli yemler kullanılmalıdır. Taze balık, karides, midye, vitaminlerle takviye edilerek yumurtaların doğal şekilde gelişmesi sağlanır. Sonbahar aylarında anaçlar iç güdüleri gereği su kaynağına doğru yüzmek isterler. Bu devrede yemleme kesilmelidir. Bu dönemde havuzlar boşaltılır.
Anaçlar dişi-erkek ayrımına tabi tutularak, farklı havuzlara alınırlar. Erkek balıklar alt çenenin üste doğru kıvrım yapması ve karnı hafif sıvazlandığında sperm gelmesiyle ayırt edilir. Dişi balıkların ise karnın şişmiş ve anüs dışarıya hafif çıkıktır.
Anaçlar ayrıldıktan sonra, en az haftada bir kez cinsi olgunluk durumu kontrol edilmelidir. Yumurtalar ovaryum içinde serbest hale geçtiğinde karın hafif sıvazlandığında anüsten çıkabilmektedir. Alabalık yumurtasının çapı 3.5–5 mm. arasındadır. Erkek balıklarda olgunluk tam ise hafifçe sıvazladığında beyaz ve kremsi sperm kolayca dışarı çıkmaktadır. Olgun yumurtalar rahat bir şekilde sağılabilir. Yumurtaların ovaryum içinde olgun kalma süresi sekiz gündür.
Yumurtalar sağılmaz ise vücut tarafından alınır ve balığa zarar verebilir. Aşırı olgun yumurtalardan; erkeklerin fazla olduğu ve aralarında çoğunun sakat olabileceği larvalar elde edilir. Ayrıca, döllenme, sağılma ve kuluçka esnasındaki kayıplar normalden fazla olur. Yumurtalar yeterince olgunlaşmadığında da durum aynıdır.
Anaç miktarı elde edilmesi istenen larva sayısına göre tespit edilir. Bir kilogram ağırlığındaki bir dişinin 1500-2000 yumurta verebileceği kabul edilir. Bir milyon yumurta için 500-750 kg dişi balık gerekmektedir. Dişi balık sayısının üçte biri kadar da erkek balığa ihtiyaç vardır.
Üreme mevsiminde erkek balıklar birden fazla kullanılabilir. Genellikle iki erkek balığın sperması dört dişiden alınan yumurtaları döllemek için kullanılır. Anaçlar için uygun ağırlık 350-1000 gram arasındadır. Anaçlar arasından sağlıklı ve iyi gelişenler havuz yaşamına uyum, hastalıklara dayanılılık, yemi iyi değerlendirme gibi özellikler de dikakate alınarak seçilirler. Döl alım yaşı alabalıklarda iki-dörttür. Altı-yedi yaşlarındaki balıklar anaçlıktan çıkarılır. Bu yaştan sonra kısırlık oranı %50-80’e ulaşır.



3.2 Yapay Dölleme
Su sıcaklığı yumurtlama mevsimini çok etkiler. Alabalıklar 7-13 derecedeki su sıcaklıklarında yumurta verirler. Suyun hareketi de cinsi olgunlaşmada etkilidir. Alabalıklar, hızlı akan sularda daha erken olgunlaşırlar.
Işık da yumurtlama mevsiminde etkilidir. Alabalıklar, gün ışığının az veya günün kısa olduğu yerlerde erken yumurtaya gelirler. Gündüz havuzlar örtülür. Işıktan koruma yardımı ile günde 6-8 saat ışıklandırmaya izin verilir. Uygulama sonucu Haziran-Temmuz aylarında yumurta almak mümkündür.
Yumurtalar olgunlaşınca, kuru yöntemlerle döllenme yapılabilir. Kuru kap içine önce yumurtalar sağılır. Sonra üzerine spermler sağılır. Tavuk, kaz gibi hayvan tüyleri ile yumurta ve spermler karıştırılır. Yumurtaların üzerini örtecek kadar su ilave edilir. Döllenmesi sağlanır. 20 dakika dinlenmeye bırakılan yumurtalar su alarak şişer ve büyür. Spermler su içinde iki dakikadan fazla kaldığında dölleme güçlerini kaybederler. Bir damla sperma 10000 yumurtayı dölleyebilecek miktarda spermatozoit ihtiva eder.

3.3. Yumurta Kuluçkalama
20-30 dakika dinlenmeden sonra yumurtalar yıkanır ve kuluçka tavalarına yerleştirilir. Tavalar üç metre uzunluğunda ve yarım metre eninde havuzlara konur. Kaliteli yumurta elde edebilmek için alabalıkların bulundukları suyun sıcaklığı 10-12 derece olmalıdır. 50x50 cm’lik tavaya 10000 yumurta yerleştirilir.
Yumurta gelişim evresinde su alma ve sertleşme döneminden itibaren 48 saat içinde yumurtalar ayıklanabilir, sayılabilir. Kısa mesafelere taşınabilir. Bu sürenin sonundan alabalık yumurtasında göz teşekkül edinceye kadar (10-11 derecede 15 inci güne kadar embriyo gelişimi olur) yumurtalar hiçbir şekilde hareket ettirilmez. Güneş ışığından korunur. Yumurtalar gözlü hale geldiğinde hareket ettirilebilir. Uzak bölgelere taşınabilir.
Kuluçka dönemi boyunca 1000 yumurta için dakikada yarım litre su sağlanmalıdır. Kuluçhaneye gelen suyun tortudan, milden arınmış olması gerekir. Yumurtalar güneş ışığından kesinlikle korunmalıdır. Su sıcaklığı 14 derecenin üzerine çıktığında yumurtalarda mantar enfeksiyonu görülebilir. Buna karşı malahit yeşili, formol gibi dezenfektanlar kullanılabilir. Ölü yumurtalar mat beyaz olurlar. Ortamdan uzaklaştırılmalıdırlar.
Gözlü dönemin sonunda yumurta gelişmesini tamamlar ve açılır. Kuluçka devresi su sıcaklığına bağlıdır. Kuluçka devresi, yumurta döllendikten sonra 10 derecede 30 gün, 14 derecede 21 gün sürer.

3.4.Yavru Bakımı
Yavru bakımı ve beslenmesi larvaların besin kesesini tükettiği 15 inci günden itibaren başlar. Yavru alabalıkların ilk beslenmesi yalakalarda olur. Üç-dört hafta sürer. Yem olarak; ezilmiş dalak, karaciğer, protein oranı yüksek granül yemler kullanılabilir. Yem, her saat başı balık doyuncaya kadar verilmelidir.
Bu dönemde 1000 balık yavrusu için dakikada bir-iki litre su akışı yeterlidir. Su sıcaklığı 12 derece olmalıdır. Bir aylık dönem için metrekareye 10000-30000 yavru stoklanabilir. Bir aylık yavrular kuluçkahaneden ön büyütme havuzlarına üzerleri kapalı olacak şekilde yerleştirilir. Balıklar 10 gr oluncaya kadar direkt güneş ışığından korunmalıdır. Bir metrekübe; bir aylık (3 cm) yavrular 3000 adet, dört aylık (7 cm) yavrular 1500 adet kadar stoklanırlar.

3.5. Porsiyonluk Alabalık Yetiştirme
İlk kıştan sonra alabalık yavruları büyüklüklerine göre sınıflandırılır ve beslenme havuzlarına yerleştirilirler. Bu havuzlar 3-4 metre en, 10-20 metre boy ve bir metre derinliğe sahiptirler. Havuzlardaki hasat yoğunluğu 10–15 kg/m2’dir. Bu dönemde en uygun su sıcaklığı 17 derecedir.
Ülkemizde su sıcaklığına bağlı olarak alabalıklar 10-14 ayda 250-300 gr (porsiyonluk) ağırlığa ulaşabilmektedirler. Yıl boyunca salgın hastalıklara rastlanmaz ise %5–10 mortalite normaldir. Alabalık beslenmesinde %40–45 protein %9-10 yağ içeren pelet yemler kullanılmaktadır.
Alabalıklar genetik müdahaleler yapılarak, en kısa sürede satılabilir boya getirilebilmektedirler. Bu amaçla, tüm balıkların dişileştirilir ve kısırlaştırılırlar. Yurtdışındaki alabalık çiftliklerinde gelişen teknoloji sonucu metrekareye 60 kg stok yoğunluğuna ulaşılmıştır.
Ülkemizdeki alabalık üretiminin gelişmesi için; çiftliklerinin mekanizasyona önem vermesi, yumurta ve yavrular üzerinde genetik müdahalelerin uygulanması zorunlu görülmektedir.

Bu konuyu yazdır

  İpekböceği Askı Koza Hasadı Pazarlama ve Kurutma
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 07:57 AM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Askı:
Beşinci yaş sonunda ipekböcekleri yem yemeyi keserek kendilerine koza örecekleri uygun yerler aramaya başlarlar. Bu hale gelmiş olan ipekböceklerine olgun ipekböceği denir. Olgun ipekböceklerinin vücutları kısalır. Renkleri hafifçe sararır. Işığa karşı tutulup bırakıldıklarında şeffaflaşmış gibidir.


[Resim: koza%20yak%C3%84%C2%B1n%20plan.JPG]

İpekböcekleri olgunlaşmadan askı dediğimiz ipekböceklerinin üzerinde koza öreceği materyal hazır olmalıdır. Yurdumuzda genellikle bitkilerden yapılan askılar kullanılmaktadır: Bu askılar bazen koza örmeye elverişli olmayan miktarda nem ihtiva ederler. İyi bir askıda bulunması gereken özellikleri şöyle sıralayabiliriz.

Askı üzerinde sıkışıklığa meydan vermeyecek şekilde geniş yüzey ihtiva etmeli.

Askı içinde serbest hava dolaşabilmeli ve nem kolayca yok edilebilmeli.

Maliyeti düşük olmalı ve uzun süre kullanılabilmeli

Bitkisel Askılar

Ülkemizde askı olarak hardal, katır tırnağı, pırnar ve püren gibi bitkiler kullanılmaktadır. Bunların yanına bazı bölgelerde meşe ve çam dalları da askı olarak kullanılmaktadır. Ancak meşe ve çam dalları askı olarak pek uygun olmadığı gibi ormanların tahribine de neden olur.




Askı olarak kullanılacak bitkiler askıdan en az 10-15 gün önceden toplanarak kurutulmalıdır. Bir kutu için 250-300 adet askıya ihtiyaç vardır. Yetersiz askı sıkışıklığa ve çifte koza sayısının artmasına neden olur.

İpekböcekleri olgunlaşmaya başlayınca askılar kerevetler üzerine uygun aralıklarla yerleştirilir. Askıları kolayca havalandırılacak ve henüz olgunlaşmamış ipekböceklerine yaprak vermeye mani olmayacak şekilde yerleştirmek gerekir. Kerevetler üzerine yerleştirilen askılara ipekböcekleri kendileri çıkarak kozalarını örerler.

Plastik askılar:

Uzun yıllar kullanılabilen, temizlik ve dezenfeksiyonları kolay olan bir askı çeşididir. Koza kalitesini yükseltir ve işçilikten tasarruf sağlar. Genellikle 60x100 cm boyutlarında olan bu askılardan bir kutuluk üretim için 40-45 tane gerekir. Bu tip askılarda olgunlaşan ipekböcekleri elle toplanarak askı üzerine konulmalıdır.




Askı döneminde sıcaklık ve nem:

Askı döneminde sıcaklık ve nem koza kalitesini etkileyen en önemli unsurlardır. Özellikle kozanın örüldüğü ilk 3-4 günlük sürede sıcaklığın 23-24 derece nemin de %70'in altında olmasına dikkat etmek gerekir. Sıcaklık 20 derecenin altına düşerse koza örme tamamen durur. Askı döneminde fazla nem ipekböceklerinin ipek çıkarmasını yavaşlatır. Kozanın rengini ve parlaklığını bozar. Askı odasında gerek çıkan ipeğin kuruması, gerek ipekböceklerinin içlerini boşaltması nedeniyle nem artar. Dolayısıyla askı odasının kapısı hiçbir zaman kapatılmamalı. Ancak içeride kuvvetli bir hava cereyanı da olmamalıdır. Kuvvetli hava cereyanı veya askılar üzerine kuvvetli bir ışık gelmesi ipekböceklerinin kuytu yerlerde birikmelerine sebep olur. Böyle sıkışık askılarda çifte koza miktarı artar.



Kozalar ne zaman askıdan sökülmeli?

Hasat

Kozaların hasadı için en uygun zaman askı başlangıcından itibaren 8. ve 9. ncu günlerdir. Sıcak bölgelerde bu süre biraz daha kısaltılabilir. Ancak hasattan sonra pazara götürülüp satılması 10-11 günden geriye bırakılırsa kozaların ağırlık kaybedeceği unutulmamalıdır.

Koza hasadında öncelikle askı üzerinde (varsa) koza örmeden ölmüş olan hasta böcekler bir küçük maşa yardımı ile diğer kozaları lekelemesine fırsat vermeden toplanmalı ondan sonra kozalar askıdan sökülmelidir.

Kozalar askıdan söküldükten sonra yapılacak ilk iş kozalar üzerindeki koza pamuğu adını verdiğimiz gevşek örgülü kısmın tamamen alınması ve hatalı kozaların ayrılması işlemidir.






Bu ayırımda lekeli kozalar, zayıf yani kolayca ezilebilen kozalar, sallandığında içinden krizalit sesi gelmeyen sağır kozalar, uç kısımları sivri ve yumuşak olan kozalar ile anormal şekilli kozalar bir grup, çifte kozalar diğer bir grup, Alâ kozalarda bir grup olmak üzere kozalar en az üç gruba ayrılmalıdır. Gereğinde çok lekeli ve ezik olanlar, irilik bakımından farklı olan ala kozalarda ayrı gruplar haline getirilebilirler.

Seçim işi bittikten sonra kozalar fazla bekletilmeden ve mümkün olduğunca sabah erken ve serin saatlerde kızışmayacak ve kozaların ezilmesine sebep olmayacak ambalajlar içerisinde pazara götürülerek satılmalıdır.

Unutulmamalıdır ki askı başlangıcından itibaren 15-18 gün sonra kozaların içindeki krizalitler kelebek haline gelerek kozayı delip dışarı çıkarak kozaların ticari değerlerini düşüreceklerdir. Bu nedenle vaktinde satılamayan kozalar derhal boğularak kurutulmalıdır.


Kozaların boğulması - kurutulması:

Koza boğma adını verdiğimiz kozaların içindeki krizalitlerin öldürülmesi işlemi genel olarak mihnak adı verilen buhar odalarında yapılır. Bu odalarda 75-80 °C de 30-40 dakika bırakılan kozaların içindeki krizalitler öldürülür ve kozalar kerevetlerde kurutulurlar.

Bu işlem basit olarak bir kazan içinde de yapılabilir. Bu iş için öncelikle kozalar seçilmiş olmalı ala ve lekeli kozalar ayrı ayrı buhara tabi tutulmalıdır. Aksi halde lekeli kozalar diğer kozaları da lekelerler.

Herhangi bir nedenle kozaların satılmaması halinde boğma işlemi basitçe şöyle yapılabilir. Derince bir kazan içerisine bir sacağı ve sacayağı seviyesini aşmayacak kadar su konur Sacayağı üzerine bu suya değmeyecek şekilde bir elek veya kalbur oturtulur ve bunun içi koza ile doldurulur. Kozaların üzerine de 2-3 tane çifte koza konur ve kazanın üzeri büyükçe bir tepsi ile kapatılır (Gerekirse kapak üzerine bir ağırlık konabilir). Kazandaki suyun kaynamaya başlamasından sonra 30-40 dakika beklenir ve daha sonra kapak aralanarak kozaların en üstünde duran çifte kozalardan biri alınarak içindeki krizalit çıkarılır. Krizalitin karın kısmı yarıldığında buradan çıkan yeşil mercimek büyüklüğündeki (ipekböceğinin orta midesi) katı pişmiş bir yumurta sarısı gibi kesilebilecek kadar katılaşmış ise boğma işlemi tamamlanmış demektir, aksi halde bıçağın ucu değdiğinde patlayıp içinden bir sıvı akıyor ise krizalit ölmemiştir, dolayısı ile işleme devam etmek gerekir. Kalan kozalarda zaman zaman kazandaki eksilen su tamamlanarak aynı sistemle boğulurlar.



Kozalar boğma işleminden sonra havadar bir odada kerevetler üzerine en çok 15 cm kalınlıkta olmak üzere serilir ve zaman zaman karıştırılarak bir ay süre ile kurutulduktan sonra çuvallara doldurularak rutubetsiz bir yerde satılıncaya kadar saklanabilirler. Tam kurumuş kozalar boğulmadan önceki ağırlıklarının %60'ını kaybederler.

Tavsiye edilmemekle beraber mecbur kalındığında koza boğma ve kurutmada başvurulacak bir diğer yol kozaların güneşe serilerek en az bir hafta süre ile kurumaya terk edilmesidir. Bu yolla hem krizalitler ölür hem koza kurur. Ancak unutulmamalıdır ki güneş ışığı kozanın ipek telleri için zararlıdır. Bu nedenle kozaların üzerine koyu renkli bir örtü örtmek yararlı olacaktır.


Bu konuyu yazdır

  İpekböceği Bakım ve Beslenmesi
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 07:51 AM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

İPEKBÖCEKLERİNİN BAKIM VE BESLENMESİ

İPEKBÖCEĞİ TOHUMLARININ KULUÇKASI (İnficar)

Kuluçka, ipekböceği yetiştiriciliğinin ilk ve en önemli olan safhasıdır. Toplu iğne başı büyüklüğündeki ipekböceği yumurtalarının 20.000 tanesi yaklaşık 11-13 gram ağırlığındadır. (İpekböcekçiliğinde yaygın olarak kullanıldığından, biz de burada yumurta yerine tohum, kuluçka yerine de inficar veya fışkırma sözcüklerini kullanacağız.)

İpekböceğinin tohumları inficarında amaç tohumlardan istenen zamanda sağlıklı ipekböceklerinin elde edilmesidir. Bu dönemde hata yapılırsa çıkan ipekböcekleri zayıf, hastalıklara dayanıksız ve miktarı azdır. Sonuç olarak verim de düşük olur. Uygun yapılan bir inficarda istenilen günde, kısa sürede çıkışını tamamlamış, çok sayıda, sağlıklı ve yeknesak ipekböcekleri elde edilir.

İnficara başlamadan bir hafta önce inficar odasının temizliği ve dezenfeksiyonu tamamlanmalıdır. İnficar odasının temizlik ve dezenfeksiyonunda da besleme odası için yapılanlar aynen yapılır.

İnficar odasında sıcaklık ve nemini kontrol edebilmek için termometre ve nemölçer bulundurulmalıdır. Ayrıca ısıtma gerektiğinden odada uygun bir yerde ısıtıcı olmalı ve bu ısıtıcı tohumlardan en az iki metre uzakta bulunmalıdır. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli nokta mangal, borusuz soba gibi ortama zehirli gaz verebilecek ısıtıcılar kullanılmamalıdır. İnficar odalarında yeni boyanmış eşya, boya, ilaç kutuları gibi koku veren şeyler olmamalıdır. İpekböceği tohumları zehirli gazlara karşı çok hassastır. Tohumların bulunduğu yerlerde sigara içilmemelidir.

Ülkemizde üretilen tohumlar üretimlerinin her kademesinde ipekböcekçiliği Araştırma Enstitüsünün kontrolünden geçmektedir. Tohum kutuları arasında miktar ve kalite yönünden herhangi bir fark yoktur.Ancak bir kutudan fazla ipekböceği bakacak olanlar aldıkları kutuların üzerindeki kışlak çıkış tarihlerinin ve orijinlerinin aynı olmasına dikkat etmelidirler. Tohumlar nakliye esnasında güneş ışığı, sigara dumanı, yağmur, kokulu maddeler ve tarım ilaçlarından uzak tutulmalıdır. Beslemeye daha geç başlamak amacıyla tohumların buzdolabı vs gibi soğuk yerlere konması ipekböceklerinin zayıflamasına neden olur. En iyisi beslemeye başlayacağınız tarihten 10-12 gün önce tohumları alıp derhal inficara başlamaktır.

İnficarda istenen çevre şartları:

Sıcaklık: İnficarda en önemli unsur sıcaklıktır. İnficar boyunca sıcaklık devamlı 25-26 derece civarında olmalı ve sıcaklıkta ani değişmeler olmamalıdır.

Nem: Çıkış ve çıkan ipekböceklerinin sağlığı açısından çok önemlidir. İnficar boyunca %75-85 civarında olması istenir. Bu nemi sağlamak için inficar odasında yerler ıslatılmalı, tohum kutuları yakınına ıslak çarşaf vs. asılmalı soba üzerinde açık bir kap içinde su bulundurmalıdır.

Işık: İnficarda normal gün ışığı yeterlidir ancak güneş ışığı doğrudan tohumların üzerine gelmemelidir. Tohumların renklerinin ağarmaya başladığı devreden itibaren 18 saat aydınlıkta kalması yeknesak bir çıkış için faydalı olur.

İnficar başlangıcında tohumlar varsa inficar çerçevelerine yoksa üst bezi yırtılarak kendi kutuları içine muntazam olarak yayılır. İnficar çerçevesi kullanılırsa tohumların üzerine kanaviçe ve ince bir kağıt konarak hem çıkan larvaların dağılmaması hem de ipekböcekleri ile tohum kabuklarının karışmaması sağlanır. Bu şekilde inficara konan tohumlardan 9-10 gün içinde ipekböcekleri çıkmaya başlar. (Kışlak çıkış tarihi ile inficara konuş tarihi arasındaki farka göre bu süre daha kısa olabilir.) İyi bir inficarda çıkış üç gün içinde tamamlanmalıdır. Yeni çıkan ipekböcekleri açlığa karşı dayanıklıdır. Şayet beslemeye daha geç başlamak gerekiyor ise kılavuz dediğimiz ilk çıkan ipekböcekleri görüldüğünde tohumlar 5 derecelik sıcaklıkta ve %80 nemli bir yerde 4-5 gün bekletilebilir.

Her üreticinin birkaç kutu tohum için uygun şartları temin etmesi güç ve masraflı olur. Köydeki bütün tohumların bir odada tek elden inficara alınması hem uygun şartların hazırlanması hem de masrafların en aza indirilmesi yerinde olacaktır. Toplu inficar evi dediğimiz bu uygulama Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İI Müdürlüklerince de desteklenmekte gerekli alet ve malzeme yardımı sağlanmaktadır.



a) Tohumların inficar çerçevelerine yayılması.
b) Tohumların üstünün kanaviçe ile örtülmesi




GENÇ İPEKBÖCEKLERİNİN BAKIM VE BESLENMESİ

1,2 ve 3. ncü yaşlardaki ipekböcekleri, genç ipekböcekleri diye adlandırılırlar. Bu dönemde ipekböcekleri 25-26 derece sıcaklık ve %80-85 nem isterler. Özellikle bu dönemde ipekböceklerine yumuşak ve kaliteli yaprak verilmeli havalandırmaya özen göstermelidir.

İnficar kısmında bahsedildiği gibi iyi bir inficarda çıkış üç gün içinde tamamlanır. Ancak beslemeye üçüncü gün başlanır. Yeni çıkan ipekböcekleri açlığa karşı dayanıklı olduğundan ilk çıkanların bir iki gün aç kalması zararlı değildir. Üçüncü gün sonunda hepsini birden beslemeye alarak yeknesak bir besleme yapılır. Ancak çıkış üç günden fazla sürerse ilk üç günde çıkanlar beslemeye alınır. Daha sonra çıkanlar ise ayrı bir yerde günde bir öğün fazla yem verilerek diğerlerine yetiştirilir. Uyku dönemine birlikte girmeleri sağlanır.

İlk üç yaşta ipekböcekleri kare şeklinde ince kıyılmış yapraklarla beslenirler. Yaprak kıymada ölçü her yaş için ipekböceği büyüklüğünün iki - üç katı kadar olmalıdır. Ancak uykuda giden ipekböceklerine tütün kıyar gibi uzunluğuna kıyılmış yaprak verilmelidir.




İpekböceklerinin üzeri örtülür mü?

Genç ipekböcekleri için en uygun besleme şekli parafinli kağıt (genellikle kasapların kullandığı kalın mumlu kağıt) altında beslemedir. Parafinli kağıt altında nem muhafaza edilerek yaprakların kuruması önlenir. Böylece ipekböceklerine verilen günlük yem miktarı ve öğün sayısı azaltılmış olur. Parafinli kağıt altında beslemede sabah öğle ve akşam olmak üzere günde üç öğün yem vermek yeterli olur. Her yemden yarım saat önce parafinli kağıt kaldırılarak besleme yatağının havalandırılması sağlanmalıdır.




Uyku döneminde ise parafinli kağıt kaldırılmalıdır. Besleme yatağına kireç tozu serpil~r ve besleme odası kuru tutulur. Uyku döneminde nemin fazla olması ipekböceklerinin deri değiştirmesini güçleştirir.

Her uyku dönemi sonunda bir kez alt değiştirme (küne alma) yapılmalıdır. Bu amaçla bu yaş ipekböceklerinin geçeceği büyüklükte (0.5 - 1 cm 2 ) delikleri olan ağlar besleme yatağı üzerine atılır ve ağ
üzerine yem verilir. İpekböcekleri taze yapraklara çıkınca ağ ile birlikte kaldırılarak alttaki kurumuş yapraklar vs. temizlenir. Alt değiştirme ile birlikte seyreltme de yapılır.

YETİŞKİN İPEKBÖCEKLERİNİN BAKIM VE BESLENMESİ

4. ve 5. yaşlardaki ipekböceklerine yetişkin ipekböcekleri diyoruz. Bu dönem ipekböcekçiliğinde yaprak tüketiminin ve işçiliğin en fazla olduğu dönemdir. İlk yaşların aksine bu yaşlarda yüksek sıcaklık ve nem istenmez. Bu dönemde en uygun sıcaklık. 23-24 derece en uygun nem ise 70-75 dir.

İlkbahar beslemesinde bu dönem Haziran ve Temmuz aylarına rastlar. Dolayısıyla hava sıcaklığı istenen sıcaklığın üzerindedir. Bu nedenle bu yaşlarda besleme yeri olarak kuzeye bakan serin yerlerin tercih edilmesi gerekir. Ayrıca güneye bakan pencerelerin kalın perdelerle kapatılması, kapıların hava cereyanı olmayacak şekilde açık tutulması yararlı olur.

Bu dönemde ipekböcekleri için yaprak kıyılmasına gerek yoktur. 4. yaşta tam yaprak ve filiz, 5. i yaşta ise filiz veya şimal verilebilir. 4. yaşta günde dört öğün 5. yaşta da günde beş öğün yemleme yapılmalıdır. Bir kutu ipekböceği için 4. yaşta 80 kilogram 5. yaşta beşyüz kilogram yaprak gerekir.

4. yaşta iki veya üç kez 5. yaşta ise günaşırı alt değiştirme ve her alt değiştirmede uygun şekilde seyreltme yapmak gerekir. Özetle yaprak temini, alt değiştirme, seyreltme vb. işler, yetişkin ipekböceklerinde yoğun bir çalışmayı gerektirmektedir.

Yetişkin ipekböcekleri tabla, kerevet ve yer beslemesi olmak üzere üç yöntemle beslenir.



Tabla beslemesi

Özel olarak yapılmış bir raf sistemi ve buna uygun tablaları gerektirir. En uygun tabla ölçüleri 60x90 cm dır. Genellikle günde 5 kez yemleme ve bir kez alt değiştirme gerektirir. Sık temizlik ve her yemlemede tablaların raflardan çekilmesi gerektiğinden fazla işçilik ister.

Kerevet beslemesi

Yetiştirici için en uygun besleme şeklidir. 3-4 katlı ayaklı veya tavandan askılı ranza şeklinde düzenlenen besleme yatakları küçük bir alanda daha fazla ipekböceğinin 'bakılmasına imkan verir. Katlar arasında en az 40 cm mesafe olmalıdır. Kerevetlerin eni 1-1.5 metre olmalı. Boyları besleme odasının boyuna uygun olarak seçilmelidir. Yemleme ve diğer işlemler için kerevetler arasında en az 1 metre yer bırakılmalıdır.




Yer beslemesi

Bu yöntemde ipekböcekleri yerde beslenir. Yalnız taban alanı kullanıldığından fazla yer gerektirir.




Kerevet ve yer beslemesinde genellikle şimal beslemesi (dut şimallerinin bütün olarak ipekböceklerine verilmesi) yapılır. Bu sistemde alt değiştirme işlemi iplerle de yapılabilir. İple alt alma işleminde beslenmeden önce besleme yatağı üzerine birbirine paralel iki ip atılır. Daha sonra şimaller bu iplere dik olarak besleme yatağına konur. İpekböcekleri üstteki yapraklar üzerine çıktığında ipler iki uçtan tutulup kaldırılarak alt değiştirme yapılır.
Uygun besleme koşullarında ipekböceklerinin uyku ve yaş süreleri :
Yaşlar Yaş Süresi
(Gün) Uyku Süresi
(Gün) Toplam
(Gün)
1 3 1 4
2 2.5 1 3.5
3 3 1.5 4.5
4 4 2 6
5 8 - 8
Toplam 20.5 5.5 26



Uygun koşullarda sekiz gün süren 5. yaş sonunda ipekböcekleri olgunlaşarak yem yemeyi keserler. Artık ipekböcekleri olgunlaşarak yem yemeyi keserler. Artık İpekböceklerinin koza örecekleri askı dönemi başlar.


Bu konuyu yazdır

  İpekböceği Temizlik Dezenfeksiyon
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 07:48 AM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Bütün hayvansal üretimlerde olduğu gibi iyi bir ürün için yetiştirdiğimiz ipekböceklerinin de sağlıklı olması gerekir. Bu konuda şu gerçeği unutmamalıyız. İpekböceği hastalıklarının tedavisi yoktur. Öyle ise yapılacak tek iş kalıyor. İpekböceklerini hastalandırmamak.

İpekböceklerinde bakteri, virüs, mantar diye adlandırdığımız mikroplar hastalık yapar. Besleme yerimizi bu mikroplardan ne kadar arındırırsak başarı şansımız da o kadar artar. Besleme yerimizi ve kullandığımız araçları mikroplardan arındırma işlemine dezenfeksiyon; bu işlemde kullanılan ilaçlara da genel olarak dezenfektan diyoruz. İpekböcekçiliğinde kullanabileceğimiz iki uygun dezenfektan vardır. Bunlar formalin ve taze olarak hazırlanmış sönmüş kireç tozudur. Formalin sadece besleme öncesinde besleme odası ve kullandığımız aletlerin dezenfeksiyonunda kullanılır.

Besleme Öncesi Dezenfeksiyon:

Beslemeye başlamadan 10 gün önce besleme odası, kullanılacak malzeme elden geçirilir. Tamirleri yapılır. Daha sonra besleme odası kireç veya göztaşı-kireç karışımı ile badana edilir. Kullanılacak malzeme de sodalı su ile yıkanır ve güneşte kurutulur. Besleme odasının kapı, pencere aralıkları, yarık ve çatlakları kapatılır. Beslemede kullanacağımız diğer malzeme de bu odaya konduğunda odamız dezenfeksiyona hazırdır.

Şimdi sıra mikrop öldürücü ilacın hazırlanmasında.

Bu iş için piyasadan alacağınız 1 litre formalini (%37'lik formaldehit) 11 litre suya karıştırdığınızda 1 kutuluk bir besleme yerini dezenfekte edebilirsiniz.

AMA ÖNCE DİKKAT

Kullanacağınız ilaç keskin kokulu, göz yaşartıcı, tahriş edici bir ilaçtır.
Hazırlarken ve kullanırken varsa gaz maskesi kullanınız veya ağız ve burnunuzu ıslak bir tülbentle kapatınız.
İlacı püskürtmek için kullanacağınız tulumba (pülverizatör, atomizör vs) temiz olmalıdır. Daha önce tarlaya, bahçeye ilaç attığınız tulumbaları bu işte kullanmayınız. Mecbur kalırsanız bu tulumbaları sodalı su ile iyice yıkadıktan sonra kullanınız.

Unutmayınız ki ipekböcekleri zehirli ilaçlara çok hassastır. Çok az miktardaki zehirli ilaç bulaşığı bile ipekböceklerini öldürmeye yeter.

Atacağınız ilacın etkili olması için buharlaşarak bütün odayı kaplaması gerekir. Bunu sağlamak için ilaç atılacak odanın sıcaklığı 25 derece civarında olmalıdır. Şayet sıcaklık düşük ise oda uygun bir araçla (soba, mangal vs) ısıtılmalıdır.

Bütün bu tedbirleri aldıktan sonra hazırlanan ilaç besleme odasına ve malzemeler üzerine her tarafı ıslatıncaya kadar atılır. İlaçlama yapılırken gaz maskesi veya ağız ve burunu kapatacak ufak bir tülbent kullanılmalıdır. İlaçlamaya kapıya en uzak köşeden başlanmalı ve kısa bir sürede bitirilmelidir. İlaçlanan oda en az bir gün kapalı tutulur. Ertesi gün açılarak içinde ilaç kokusu kalmayıncaya kadar havalandırılır.



Sönmüş kireç tozu

Bütün bu işlemlerden sonra odamızda artık mikrop kalmamıştır. Fakat bu besleme devresi boyunca mikropsuz olacağı anlamına gelmez. Bundan sonra hasata kadar odamıza mikrop girmesini üremesini önleyecek tedbirleri almalıyız. Bunun içinde sönmüş tozu kullanacağız.

Nasıl hazırlanır?

Beton bir zemin üzerine taş halindeki sönmemiş kireç parçaları konur. Bunların üzerine yavaş yavaş el ile su serpilerek parçalanarak dağılmaları sağlanır. Daha sonra elekten geçirilerek halinde kapalı bir kapta toplanır. bu şekilde hazırlanmış 15-20 kg. tozu bir kutuluk beslemeye yeterlidir.

Nasıl kullanılır?

Kireç tozunu, besleme esnasında besleme yatağına gelerek çoğalan mikroplara karşı kullanırız. Bu iş için en uygun zaman ipekböceklerinin yaprak yemediği uyku yani deri değiştirme dönemleridir. İpekböcekleri uyku devresine girdiğinde küne dediğimiz besleme yatağının üzerine ipekböceklerini de örtecek şekilde kireç tozu serpilir. Serpme işleminde küçük bir elek veya süzgeç kullanılması yerinde olur.

Besleme esnasında, besleme yerine mikropların girmesini ve çoğalmasını önlemek için aşağıdaki tedbirleri almak gereklidir.

1. Besleme yerinin girişine içinde kireç tozu olan paspaslar konmalıdır.
2. Beslemeye başlamadan önce eller sabunlu su ile yıkanmalıdır.
3. Çöp ve beslemede kullanılan yapraklar ayrı kaplarla taşınmalıdır.
4. Varsa hasta ipekböcekleri el değmeden küçük bir maşa ile toplanarak imha edilmelidir.
5. Alt değiştirmede kullanılan ağ, ip gibi malzeme, tekrar kullanmadan önce yıkanıp dezenfekte edilmelidir.
6. 3. yaştan itibaren zayıf gelişen, geç uyuyan ipekböcekleri toplanarak ayrı yerde beslenmelidir.

İPEKBÖCEĞİ HASTALIKLARI

Daha öncede belirtildiği gibi, ipekböceği hastalıklarının ekonomik bir tedavi yolu yoktur. Ancak bu bir hastalık geldiğinde tüm emek boşa gider demek değildir. Hastalık durumunda da yapılacak şeyler vardır. Böylece zararımızı en aza indirebiliriz. Bunun için hastalıkları biraz tanımak gerek.



1. Virüs hastalıkları

Bu guruptaki hastalıkları virüs dediğimiz mikroplar yapar. En önemlisi sütleme hastalığıdır.

Bu hastalıkta ipekböceklerinin boğum araları şişer. Hastalanan böcekler besleme yatağının dışına kaçmaya çalışır ve yere düşerler. İştahları azalır, hareketsizleşirler. Hasta böceğin ayağı bir makasla kesildiğinde kirli beyaz bir sıvı akar. Bu sıvıda çok miktarda mikrop (virüs) vardır. Hasta böceklerin vücudundan sızan bu sıvı hastalığı diğerlerine de bulaştırır. Bulaşmayı önlemek için hasta böcekler toplanmalıdır.

Mikroplardan başka virüs hastalıklarının ortaya çıkmasını kolaylaştıran bazı şartlar vardır. İstenmeyen bu şartların meydana çıkmasını önlemek gerekir. Böylece hastalığın ortaya çıkması da önlenmiş olur. Hastalık çıkmasını kolaylaştıran şartlar şunlardır:
1. İpekböceklerinin aşırı sıcağa maruz kalması
2. İpekböceklerinin aşırı soğuğa maruz kalması
3. İpekböceklerinin aşırı rutubette kalmaları
4. İpekböceklerinin aşırı kuru yerde bırakılmaları
5. Havalandırılamayan yerde böcek besleme (oksijen eksikliği)
6. İpekböceklerinin çok sık (sıkışık) bakılması
7. İpekböceklerinin uzun süre aç kalmaları
8.Kötü yem (tozlu, kızışmış, ıslak veya kart yaprak)
9. İpekböceklerinin vücutlarının yaralanması
10. Zirai ilaçlarla bulaşmış yaprak

2. Bakteri hastalıkları

Bu guruptaki hastalıkların en önemlisi baygınlık hastalığıdır,

Bu hastalığın belirtileri ölüme yakın görülür. Ölen böcekler kısa zamanda çürür ve pis kokan bir sıvı çıkarırlar.

Diğer bakteri hastalıklarının mikropları vücuda yaralardan girerler. Yaralanmaları önlemek gerekir.

3. Mantari hastalıklar

Fungus ya da mantar adı verilen mikropların yaptığı hastalıklardır. Genellikle deri yolu ile bulaşırlar. Kireç hastalığı adı verilen mantari hastalıkların 10 dan fazla çeşidi vardır. Bizde en çok görüleni beyaz kireç hastalığıdır. Bu hastalığa yakalanan ipekböceklerinin vücudu pembemsi bir renk alır. Ölümden sonra vücut alçı ile kaplanmış gibi beyaz ve sert olur. Bu hastalığın mikropları özellikle rutubetin çok fazla olduğu yerlerde çoğalırlar. Bu nedenle besleme odasının rutubeti iyi kontrol edilmeli. Rutubet yükseldiğinde oda havalandırılmalı. Yerlere kireç tozu dökülmelidir.

İpekböceklerinde hastalıkların ortaya çıkmasını önlemek için ilk yapılacak şey temizlik ve dezenfeksiyondur. Ancak unutulmamalıdır ki iyi bir beslemede temizlik kadar önemlidir. Nasıl ki iyi beslenemeyen zayıf bir çocuk kolayca hasta oluyorsa, iyi şartlarda beslenmeyen ipekböcekleri de kolayca hastalanırlar.

Hastalık belirtileri ortaya çıktığında ne yapmalı?

Hastalıklı böcekler el değmeden toplanmalı ve bir çukura gömülerek imha edilmeli.

Hastalık 4. ve 5. yaşlarda çıkmışsa her gün veya gün aşırı kireç tozu kullanmalıdır. Bu durumda kireç tozu şöyle kullanılır; ipekböcekleri bir öğünde verilen yemi tamamen bitirdikten sonra besleme yatağına kireç tozu serpilir. En az bir saat sonra alt değiştirme ağları konarak besleme yapılır.

Son yaşlarda ortaya çıkan hastalıklarda günlük besleme (öğün) sayısı artırılarak sağlam böceklerin bir an önce askıya çıkması sağlanmalıdır.

Zehirlenmeler:

Son yıllarda tarım ilaçlarının kullanımının yaygınlaşması ile ilaç bulaşmış yapraklarla beslenen ipekböceklerinde toplu ölümler görülmektedir. Zaman zaman büyük zararlar meydana getiren böyle durumlara karşı çok dikkatli olmak gerekir. En küçük bir ihtimalde dahi şüpheli görülen yapraklar az sayıda ipekböceğine verilerek denenmeli ve temiz olduğuna emin olduktan sonra yemlemede kullanılmalıdır.

Zehirden etkilenen ipekböcekleri kendi etraflarında dönerek sarımsı yeşil bir sıvı kusarlar. Vücutları kısalır. Şiddetli zehirlenme durumunda geri kısmından iç organlar balon gibi dışarı çıkar.

Öldüklerinde "C" veya "S" şeklinde kıvrılırlar.

Kısaca özetlediğimiz hastalıklar dışında ipekböcekleri için zararlı olan fare, güve, karınca gibi canlılar da vardır. Bunlarla mücadelede kesinlikle zehirli ilaç kullanılmamalıdır. Ancak kapan güve tuzağı gibi önlemler alınabilir.

Bu konuyu yazdır

  İpekböceği Yetiştiriciliği
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 07:44 AM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

İpekböceği ilk defa İsa'dan 2600 yıl önce Çin'de beslemeye alınmıştır. Çinliler ipekböceği yetiştirme ve ipekli kumaş yapmanın sırrını uzun yıllar ülkelerinde saklamışlardır.

[Resim: tirtil4ipekbocegi.jpg]

Yurdumuzda ise ipekböcekçiliği 1500 yıllık bir geçmişe sahiptir. Genellikle yardımcı bir tarım koludur. Büyük bir yatırımı gerektirmez. Ailede yaşlı, genç herkesin emeğini değerlendirir. 35-40 günlük bir uğraş sonunda oldukça iyi bir gelir getirir. Ülkemizde yaklaşık 40 bin aile 70 bin kutu civarında ipekböceği beslemekte ve 2000 ton kadar yaş koza üretmektedir.

Bugün daha çok Marmara bölgesinde yapılan ipekböceği yetiştiriciliği, dut ağacının yetiştiği her yerde yapılabilir.

Son yıllarda ürettiğimiz ipeğin büyük bir bölümü ipek halı dokumacılığında kullanılmaktadır. 100.000 den fazla genç kızımıza iş imkanı sağlayan ipek halıcılık yurdumuza yılda 70-80 milyon dolarlık da döviz kazandırmaktadır.

Türkiye iklim, toprağı ve insanı ile ipekböcekçiliğini geliştirerek dünya pazarlarındaki payını arttırabilecek imkanlara sahiptir.

İPEKBÖCEKLERİNİN BAKIM VE BESLENMESİNDE GENEL ESASLAR

İpekböcekleri ne zaman beslenir?

Yurdumuzda yılda iki kez ipekböceği beslemesi yapılabilir.

1 . İlkbahar Beslemesi: Nisan, Mayıs ve Haziran aylarında yapılır. Bu mevsimde dut yaprakları taze ve yeterli miktardadır. Genellikle beslemenin ilk günlerinde besleme odasının ısıtılması gerekir. Beslemede geç kalındığında veya beslemenin uzun sürmesi halinde son yaşlarda hava sıcaklığının artması hastalıklara sebep olur. Bu nedenle beslemeye erken başlayıp kısa sürede bitirmelidir. Uygun şartlarda beslenen ipekböcekleri 26-27 günde koza örmeye başlarlar. Besleme şartları uygun değilse bu süre 45-50 güne kadar çıkabilir.

2. Sonbahar Beslemesi: Ağustos ve Eylül aylarında yapılır. Bu mevsimde dut yaprakları genellikle kartlaşmıştır. İlkbahar beslemesi gecikmişse yeniden süren yaprak miktarı da azdır. Yeterli miktarda ve kalitede yaprak elde edebilmek için yaz döneminde dutlar sulanmalıdır. Sonbaharda temizlik ve dezenfeksiyona daha fazla dikkat etmek gerekir. Zira bu mevsimde ipekböceği hastalıkları daha çok etkili olur. Şayet sonbaharda da ipekböceği beslenecek ise ilkbahar beslemesi sonunda besleme yeri temizlenmeli ve ilaçlanmalıdır.


Şekil 1. a)Tohum (Yumurta) ve kelebek b) Larva (tırtıl) c) Koza ve krizalit

İpekböceğini Tanıyalım

Yurdumuzda koza üretimi için beslenen ipekböcekleri Çin ve Japon orijinli ırkların melezleridir. Geçmiş yıllarda olduğu gibi bunlardan yumurta (Tohum) üretmek doğru değildir. Bunlardan üretilen tohumlar düşük verimli olurlar. Ayrıca yumurta (Tohum) yolu ile bulaşan Pebrin (Karabatan) hastalığının ortaya çıkma ihtimali de artar. Karabatan hastalığı bir zamanlar Avrupa'da ipekböcekçiliğinin yok olmasına sebep olan tehlikeli bir hastalıktır.
İpekböceğinin hayatında dört değişik dönem vardır. Bunlar sırası ile yumurta - larva (tırtıl) - krizalit ve kelebek dönemleridir. Besleme yönünden önemli olan dönem larva (tırtıl) dönemidir. Bu devre uygun şartlarda 26-27 gün sürer. İpekböcekleri bu devrede dört kez deri değiştirerek beslenir ve büyürler. Deri değiştirme safhası (uyku) yaşa göre 24 ila 48 saat kadar sürer. Bu safhada ipekböcekleri yaprak yemez ve hareketsiz kalırlar. İpekböceğinin uyku safhaları arasında kalan yem yediği sürelere yaş denir. Kuluçkadan 1. uykuya kadar geçen süreye 1. yaş, 1. ve 2. uykular arasında 2. yaş, 2. ve 3. uykular arasında 3. yaş, 3. ve 4. uykular arasında 4. yaş, 4. uykudan koza örmeye kadar olan süreye de 5. yaş diyoruz.

[Resim: eskulap450pxipekkozasi.jpg]

İpekböceklerini yeknesak beslemek yani hepsine aynı zamanda koza ördürebilmek için uyku ve yaşları iyi takip etmek gerekir. Aksi halde askıya çıkma dediğimiz koza örme devresi çok uzun bir zaman alır, buna bağlı olarak da hasat güçleşir.

İpekböceklerinde uyku (deri değiştirme)

Uykuya giden ipekböceği özellikle ağız kısmından belli olur. Son yaşlar dediğimiz 4 ve 5. yaşlarda küçülerek adeta bir nokta haline gelen ağız kısmından uykuya giden ipekböceğini tanımak çok kolaydır.

İlk yaşlarda ise deri renginin değişmesi, baş kısmının irileşmesi ve şeffaflaşması, ağzın küçülmesi uykuya gidişin belirtileridir.


Şekil 3. Birinci uyku


Şekil 4. Dördüncü uyku

Uyku hali başladığında ipekböceklerine verilen yaprak miktarı giderek azaltılır. Uykudan kalkan ilk ipekböceği görüldüğünde yem tamamen kesilir ve ipekböceklerinin tamamının uykudan kalkması beklenir. Uykudan kalkan yani deri değiştiren ipekböceğinin rengi daha değişik, ağız kısmı ise daha büyüktür. İpekböceklerinin tamamı uykudan kalktığında yeni yaşın ilk beslenmesine başlanır. Bu durumda çoğu zaman aklımıza şu soru takılır. Uykudan ilk kalkan ipekböcekleri diğerinin de uykudan kalkmasını beklerken aç kalmazlar mı?



Şekil 5. Deri değiştiren larva

Evet ilk kalkanlar, yeniden beşlemeye başlayıncaya kadar bir veya bir buçuk gün yem yiyemeyeceklerdir. Ancak uykudan kalkan ipekböcekleri açlığa dayanıklıdır. Bunlar iki gün yem yemeden durabilirler. Uykuya giden ipekböcekleri ise açlığa karşı hassastırlar. Vaktinden önce yemlemeyi kesmek bunların zayıflamasına neden olur.

Kireç tozu uygulaması

Her uyku devresinde yapılması gereken işlerden biri de kireç tozu uygulamasıdır. Besleme yatağında (küne) uykudan kalkan ipekböceği görüldüğünde yemleme kesilir, besleme yatağına ipekböceklerinin üzerini de örtecek şekilde kireç tozu serpilir. Böylece hem besleme yatağı ve ipekböceklerinin vücudu dezenfekte edilir hem de besleme yatağının kuruması sağlanır (Bu dönemde ipekböcekleri fazla rutubet istemezler). Ayrıca yeni kalkan ipekböceklerinin yem yiyerek diğerlerine göre daha fazla gelişmeleri önlenir.




İpekböceğinin istekleri

İpekböcekleri çevre şartlarına karşı çok hassastır. Beslemede sıcaklık, nem, hava, ışık, yaprak kalitesi ve miktarı, yemleme, seyreltme ve uyku devresi istekleri ne kadar uygun olursa ürünümüz de o derecede bol ve kaliteli olacaktır.

Sıcaklık

İpekböcekleri 20-30 derece arasındaki sıcaklıklarda normal olarak gelişebilirler. Ancak her yaş için sıcaklık istekleri farklıdır. İlk yaşlarda uygun sıcaklık 25-26 derece, 4 ve 5. yaşlarda ise 23-24 derecedir.

Nem

İpekböceklerinin nem isteği de yaşlara göre değişir. İlk yaşlarda daha yüksek (% 80-85) olan nem isteği, son yaşlarda % 70- 75 e iner. Uyku devrelerinde ise nem % 70 in altında olmalıdır.

Hava

Özellikle ilk yaşlarda havalandırmaya önem vermelidir. İpekböceklerinin havalandırmasında hızlı bir hava akımı olmamasına dikkat edilmelidir. Aksi halde ipekböcekleri kuytu yerlere toplanarak yığılmalar meydana getirir ve bu beslemede zorluk yaratır.

Işık

İpekböcekleri loş bir ortamda bakılmalıdır. Fazla ışık, aynen havalandırmada olduğu gibi ipekböceklerinin kuytu yerlerde yığılmalarına neden olur.

Yaprak kalitesi ve miktarı

Beslemede solgun, tozlu, kirli, kızışmış yapraklar kullanılmamalıdır. Ayrıca dalların uç kısmındaki ilk 3-4 yaprak henüz olgunlaşmamış olduğundan besleme için uygun değildir. Yapraklar serin saatlerde (sabah erken veya akşamüstü) toplanmalı ve taşınmalıdır. Besleme yerine getirilen yapraklar serin ve nemli bir yerde muhafaza edilmelidir. İpekböceklerine ilk üç yaşta kıyılmış yaprak, 4. yaşta tam yaprak ve filiz, 5. yaşta bütün filiz ve şimal verilir.



Yemleme

Her yaşın başlangıcında ipekböceklerinin iştahları azdır. Yaş ortalarında çoğalır ve yaş sonuna doğru tekrar azalır. Yemleme .yaparken bu husus göz önüne alınmalı ve ona göre yaprak verilmelidir. Akşamları verilen son yemde, bir sonraki yem saatine kadar uzun bir süre olduğundan gündüz verilenden daha fazla yaprak verilmelidir. Özellikle son yaşlarda bir öğünde verilen yaprak bir sonraki öğünden en erken bir saat önce bitirilecek kadar olmalıdır. Verilen yaprak daha önce bitiyorsa az, daha geç bitiyorsa fazla verilmiş demektir. Ayrıca bütün ipekböceklerinin yemden eşit şekilde yararlanabilmesi için yem ve ipekböcekleri besleme yatağı üzerinde yeknesak şekilde dağılmış olması gerekir.

Alt değiştirme (Küne alma):

Besleme esnasında besleme yatağında kuruyan yapraklar, dışkı, değiştirilen deriler ve ölü ipekböcekleri birikir. Bunlar küneden atılmazlarsa zamanla kokuşur ve ipekböcekleri için zararlı olurlar. İlk üç yaşta her uyku sonrasında dördüncü yaşta en az iki kez ve beşinci yaşta günaşırı küne temizliği yapılması gerekir. Bu işlemde ipekböceklerinin büyüklüğüne uygun büyüklükte delikleri olan ağlar kullanılır. Besleme öncesi besleme yatağı üzerine konan ağlar üzerine yem verilir. İpekböcekleri yeni verilen yem üzerine çıktığında ağlar kaldırılarak altta kalan küne atılır.





Seyreltme

Besleme yatağı alanı ipekböceklerinin gelişmesine paralel olarak arttırılmalı ve ipekböcekleri mümkün olduğu kadar seyrek bakılmalıdır. Sık bakım hem yemlemede zorluk yaratır hem hastalıkların çok çabuk yayılmasına neden olur. Birinci yaş sonunda bir veya bir buçuk metrekarelik bir alan bir kutu ipekböceği için yeterliyken son yaşta 25 metrekarelik bir alana ihtiyaç vardır. Seyreltme genellikle her uyku sonrasında alt değiştirme (küne alma) ile birlikte yapılır.

İpekböceklerinin değişik yaşlardaki istekleri aşağıda tablo halinde verilmiştir

Yaş Beslenme Alanı m 2 Sıcaklık
C 0 Nem
% Yem
Boyutu Küne Temizliği Tüketilen Yaprak Kg.
1 1.5 26 85 1 cm 2 1 kez 2
2 3 25 85 3 cm 2 1 kez 3
3 6 25 80 5 cm 2 1 kez 15
4 12-15 24 75 Tam yaprak 2 kez 80
5 25-30 23 70 Filiz - şimal 5 kez 5000

Bu konuyu yazdır

  Yumuşak Çekirdekli Meyve Hastalıkları
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 07:24 AM - Forum: Bitki Koruma - Yorum (2)


ELMA KARALEKESİ
Yapraktaki lekeler önceleri yağlımsı görünüştedir, zamanla kahverengiye döner (Şekil 16). Meyvedeki lekeler önceleri yeşilimtrak olup giderek kahverengiye döner (Şekil 17).

Sürgünde lekeler oval veya yuvarlak kabarcıklar halindedir İlkbaharda bu kabarcıklar çatlar ve çatlayan püstüller zamanla birleşerek "uyuz" veya "sıraca" denilen yaraları meydana getirir.

Mücadelesi :
• Kültürel önlemler : Yere dökülmüş bulaşık yapraklar ve sıracalı dallar kesilip yok edilmelidir.
• Kimyasal Mücadele :
1. İlaçlama: Çiçek gözleri kabardığı zaman
2. İlaçlama: Pembe çiçek tomurcuğu devresinde
3. İlaçlama: Çiçek-taç yaprakları %70-80 döküldüğünde
4. İlaçlama: Gerektiğinde 10-12 gün sonra yapılır.
Dal sıracası bulunan yerlerde: 1. İlaçlamada 2 katı doz kullanılır.

ARMUT KARALEKE HASTALIĞI
Belirtileri :
- Yaprak, meyve ve sürgünlerde görülür.
-Yaprağın üst ve alt yüzünde oluşan lekeler, başlangıçta yağ lekesi görünümündedir. Giderek kahverengileşirler.
- Meyvede küçük lekeler birleşerek gelişmeyi durdururlar.
Kültürel önlemler :
- Sonbaharda yapraklar toplanıp yakılmalı ya da derince gömülmelidir.
- Sıracalı dallar budanıp bahçeden uzaklaştırılmalıdır.
Kimyasal Mücadele :
Fenolojiye göre;
1. İlaçlama çiçek gözleri kabardığında,
2. İlaçlama pembe rozet tomurcuğu döneminde,
3. İlaçlama çiçek taç yaprakları %70-80 dökülünce,
4. Diğer ilaçlamalar koşullara ve kullanılacak ilacın etki süresine göre belirlenir.
Dal sıracası bulunan yerlerde 1. ilaçlama %2'lik bordo bulamacı veya bakırlı preparatlardan birisi ile %0.8 dozunda kullanılmalıdır. Dal sıracası bulunmayan yerlerde bu dozlar %1 ve %0.4 olmalıdır. 2. ilaçlama hazır bakırlı ilaçlardan birisi ile %0.4 dozunda veya diğer fungusitlerle önerilen dozda, 3. ve diğer ilaçlamalar bakırlı fungusitler dışındaki fungusitlerden birisi ile önerilen dozda yapılmalıdır.

AYVA-ARMUT SEPTORİA YAPRAK LEKESİ

Belirtileri :

Enfeksiyon yeşil aksamla sınırlıdır. Lekeler önce yaprağın üst yüzeyinde görülür, lekeler gri-beyazdır. Lekelerin kenarları morumsudur. Hastalık önemli boyutlarda olduğunda, yapraklar yaz sonuna doğru dökülür.
Armut ve ayva M. pyri' nin başlıca konukçularıdır. Bazen elmada da görülür.
Mücadelesi :
Kültürel Önlemler:
Fidanlıklarda ağaçların altındaki yaprakların toplanması bulaşmayı azaltır ve mücadeleye yardımcı olur. Toplanan yapraklar gömülmeli veya yakılmalıdır. Yağmurlama sulamadan kaçınılmalıdır. Fidanlıklarda iyi havalanma ve hızlı kurumayı sağlamak için, sıralar arası mesafe yeterli genişlikte olmalıdır.
Kimyasal Mücadele:
Kullanılacak ilaçlar ve dozları:
Etkili madde adı Formülasyon Tipi Dozu (preparat) 100 lt suya
Bordo Bulamacı (Bakırsülfat %98+Sönmemiş kireç) 0.5 kg+250 g

Bakır oksiklorür %50 WP 400 gr
Benomyl %50 WP 60 gr
Carbendazim %50 WP 60 gr
Thiophanate-methyl %70 WP 60 gr
Thiram %80 WP 150 gr
Captan %50 WP 150 gr
Dodine %65 WP 100 gr
Chlorotholonil %75 WP 200 gr


ELMALARDA MEMELİ PAS HASTALIĞI:
Yaz aylarında elma yaprak ve meyvelerinde oluşan lekeler portakal kırmızısı renginde, yuvarlak veya uzuncadır. Lekelerin alt yüzeyinde ise sarımtırak çıkıntılar oluşur.
Mücadelesi :
Kültürel önlemler : Çevredeki ardıç ağaçları kesilmelidir.
Kimyasal Mücadele :
1. İlaçlama: Çiçek tomurcukları patladıktan sonra, kırmızı rozet dönemi başlangıcında,
2. İlaçlama: Çiçek-taç yaprakları tamamen dökülünce,
3. İlaçlama: 2. ilaçlamadan 15 gün sonra yapılır.

ELMA KÜLLEMESİ:
Hastalık, elma ağaçlarının sürgün, yaprak, çiçek ve nadiren de meyveleri üzerinde zarar yapmaktadır (Şekil 18).
Hastalığa yakalanmış sürgünler, ince unlu bir tabaka ile kaplanmış görünmektedir. Hasta sürgünlerdeki tomurcukların bir kısmı ölür. Bir kısmı ise gelecek yıl için hastalık kaynağı olur.


Mücadelesi :
Kültürel önlemler :
Hastalıkla bulaşık sürgünler, hastalıklı kısmın 15 cm. kadar altından kesilip, bahçeden uzaklaştırılmalıdır. İlkbaharda tepe tomurcukları küllemeli olarak gelişme gösteren sürgünler, yaprak ve çiçek demetleri toplanmalı ve bahçeden uzaklaştırılmalıdır.
Kimyasal Mücadele :
1. İlaçlama: Pembe çiçek tomurcuğu devresinde,
2. İlaçlama: Çiçek-taç yaprakların %70'i döküldüğünde,
3. Diğer İlaçlamalar: 2. ilaçlamadan sonra mayıs ayı sonuna kadar birer hafta, haziran sonuna kadar ise 10'ar gün aralarla yapılmalıdır.

YUMUŞAK ÇEKİRDEKLİ MEYVELERDE ATEŞ
YANIKLIĞI HASTALIĞI
Belirtileri :
İlk belirtiler, çiçek ve çiçek demetlerinde görülür. Önce suda haşlanmış bir görüntüdedir. Sonra kahverengileşir ve zamanla siyahlaşır. Bulaşık taze sürgünler geriye doğru kıvrılır.
Kültürel önlemler :
Bulaşık alanlardan üretim materyali alınmamalıdır.
Fidanlıklar ve anaçlıklar denetlenmeli hastalık saptandığında yakılarak imha edilmelidir.
Kimyasal Mücadele :
Durgun dönemde budamadan sonra, %2'lik Bordo Bulamacı uygulanmalıdır. Aşağıdaki ilaçlarla, çiçeklenme başlangıcından itibaren 7-8 gün aralıklarla en az 3 ilaçlama yapılmalıdır.

Kullanılabilecek ilaçlar:
Bakır oksiklorür (%37.5) + Manep (%20) WP (100 lt suya 400 gr)
Fosetyl-Al WP (100 lt suya 400 gr)



ELMADA DEMİR NOKSANLIĞI
Kloroza yakalanan elma ağaçlarının önce genç yaprakçıklarında hafif sarılık başlar. Yaprak damarları yeşil görünümde olup, sarılık artınca damarlarda sararır.
Kloroz, bitkilerin doğal olmayan şartların etkisi altında kaldıkları zaman gösterdikleri bir reaksiyondur. Basit anlamda yaprakların sararmasıdır.
Bitki yapraklarındaki sararmaya bakteri, fungus ve virüs gibi etmenler yanında; sıcak, soğuk, ışık ve çeşitli fabrika gazları da neden olabilmektedir. En önemli neden, bitkide demir noksanlığıdır.
Demir noksanlığından oluşan klorozun nedenleri:
• Toprakta yeterli demir elementi bulunmaması,
• Toprak yapısı kireçli olan yerlerde serbest demirin
bitki tarafından alınamaması,
• Topraktaki suyun fazlalığı,
• Işığın çok fazla oluşu.



Mücadelesi :
Kültürel önlemler :
Ağır ve kireçli topraklarda meyve bahçesi kurulmamalı, sulama çok iyi hesaplanmalı, budama fazla güneşlenmeye engel olacak şekilde yapılmalı, kirece dayanıklı meyve çeşitleri veya anaçlar önerilmelidir.
Kimyasal mücadele:
Toprak ilaçlaması:
İlk lekeler görüldüğünde, en uç dalların iz düşümü alınarak bir daire çizilir ve kazılır, ilaç uygulandıktan sonra toprakla örtülür, daha sonra sulama yapılır. Bu sulama 10-15 gün aralıklarla üç defa tekrarlanır.
Yaprak ilaçlaması:
Yaprak üzerine püskürtme şeklinde verilir. Ağaçlarda çiçekten15 gün sonra ağacın gövdesinde 1/2 cm çapında öze kadar inen karşılıklı delikler açılır. Delikler içine preperat doldurulur, sonra da bal mumu veya ağaç macunu ile sıvanır.

Bu konuyu yazdır

  Yumuşak Çekirdekli Meyve Zararlıları
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 07:24 AM - Forum: Bitki Koruma - Yorum Yok

KIRMIZI ÖRÜMCEKLER
Çıplak gözle görülemeyecek kadar küçüktürler. Elma, armut, ayva, şeftali, kiraz, erik kayısı gibi meyve ağaçlarında zarar yaparlar (Şekil 11). Bulundukları ağaçların, yaprakların altında damarlarda bitki öz sularını emerek, renk açılması, koyu renkli lekeler ve ağ oluşturarak zararlı olurlar. Yaprakların kuruyup dökülmesine, dolayısıyla önemli derecede ürün kaybına neden olurlar. Genellikle çiçek taç yapraklarının tamamen dökülmesinden itibaren yapılan düzenli yaprak sayımlarına göre ilaçlama yapılmalıdır. Populasyon yoğunluğu devam ediyorsa, 20 gün sonra, ilaçlama başka bir akarisitle tekrarlanmalıdır. Periyodik olarak yapılan yaprak sayımlarında, akar sayısı yaprak başına ortalama 3-5 adedi geçtiğinde kimyasal mücadele yapılacaktır.
Elma ağaçlarından Avrupa kırmızı örümceği ve kahverengi örümceğin kışlayan yumurtaları dallarda çok fazla (sıvama) ise veya yassı akarın kışlayan ergin yoğunluğu yüksek ise, ağaçlarda kabuklu bit ve koşnil gibi zararlılar da bulunuyorsa, bunlara karşı bir kış ilaçlaması yapılabilir.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Öncelikle tavsiye edilen ilaçlar
Hexythiazox 50 g /l EC 50 ml
Tetradifon 75.2 g/l EC 200 ml.
Bromopropylate 500 g/l EC 100 ml
Flubenzimine %50 WP 75 gr.
Fenazaquin 200 g/l SC 50 ml
İkinci derecede tavsiye edilen ilaçlar
Azocycotin %25 WP 100 gr.
Clofentezine 500 g/l SC 20 ml
Fenbutation oxide 500 g/l SC 30 ml.
Propargite 588 g/l EC 75 ml.
Quinomethionate %25 WP 120 gr.
Formothion 336 g/l EC 150 ml.


YAPRAK BİTLERİ:

Yaprak bitleri genellikle 1,5-3 mm boyunda armut biçiminde küçük böceklerdir. Koloni halinde yaşarlar ve hemen hemen tüm meyve ağaçlarında zararlıdırlar. Genç yapraklar ile çiçek ve çanak yapraklarında beslenirler. Elma ağaçlarında yaprak biti kolonileri incelenerek, predatör yoğunluğu ve parazitlenmiş bireylerin (mumya) yoğunluğu yüksek ise, mümkün olduğunca ilaçlama yapılmayarak parazitoit ve predatörlerin etkisine bırakılmalıdır.
Elma yeşil yaprak bitine karşı en uygun ilaçlama zamanı, ağaçların yapraklı olduğu devrede 100 sürgünde, 15 bulaşık sürgün görüldüğü zamandır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Güvenli olarak kullanılabilir ilaçlar
Pirimicarb %50 WP 50 gr
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Bromophos, 360 g/l EC 125 gr
Phosalone 35 g/l EC 200 ml
Phosalone %30 WP 200 gr
Fenitrothion 55 g/l EC 100 ml
Malathion 65 g/l EC 125 ml
Formothion 33.6 g/l EC 150 ml

ARMUT YAPRAK PİRELERİ
Armut yaprak pireleri, armut ağaçlarının önemli bir zararlısıdır. Nimf ve erginler ilkbaharda gelişmekte olan sürgün, yaprak ve tomurcukları sokup, bitki özsuyunu emerler. Yoğunluğun fazla olduğu yerlerde bu tatlımsı madde sıvı halinde meyve, sürgün, yaprak ve dalların üzerini örter ve hatta buralardan aşağıya toprağa akar.
Armut yaprak pirelerinin mücadelesinde kültürel önlemler;
-Ağaçların tekniğe uygun bir şekilde budanması,
-Dayanıklı armut çeşitlerinin yetiştirilmesi,
-Ara ziraatının yapılmamasıdır.
İlaçlama zamanı çok önemlidir. En etkili ilaçlama, ağaçların yapraklı döneminde, zararlının nimflerinin görüldüğü ve bunların salgıladığı tatlımsı madde akıntısının henüz başlamadığı zamanda yapılan erken ilaçlamadır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya )
Diflubenzuron % 25 + Bitkisel yağ WP+Sıvı 40 g+300 ml
Phosalone 350 g/l E.C. 200 ml
Yazlık yağlar,850 g/l+Malathion 190 g/l E.M. 1 lt + 300 ml
Amitraz 200 g/l E.C. 300 ml

VİRGÜL KABUKLU BİTİ
Virgül kabuklu biti elma, armut, ayva, şeftali, erik, kayısı ağaçlarının gövde, dal ve meyvelerinde zararlıdırlar. Yoğun koloni halinde beslenirler.
Kışın ağaçların dallarında yapılan kontrollerde 5 cm uzunluğundaki bir dalda en az 5 adet kabuklu bit görülmesi, bahçenin ilaçlanmasını gerektirmektedir. Kış ilaçlaması, yumuşak çekirdekli meyve ağaçlarında gözler kabarmadan 2-3 hafta önce yapılmalıdır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Güvenli olarak kullanılabilir ilaçlar
Petrol yağı, 650g/l+DNOC, 15 g/l* Sıvı 95 l suya 5 l
Yazlık yağlar, 700 g/l** Sıvı 1.5 l
Yazlık yağlar, 850 g/l** Sıvı 1.2 l
DNOC Ammonium, 615 g/l** Sıvı 400 ml
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Fenitrothion 55 g/l ** Sıvı 150 ml

* Kış ilacı ** Yaz ilacı

SAN JOSE KABUKLU BİTİ
Dişiler kanatsız, oval limon sarısı renktedir. Üzeri esmer bir kabukla örtülüdür. Ergin erkek ise kanatlıdır. Zararlının bulunduğu dal ve meyvede zararlı kaldırılıp bakılınca, kan kırmızısı emgi lekeleri görülür (Şekil 12). İlk hareketli bireyler bölgelere göre Mayıs sonu Haziran başında görülmeye başlar. Yılda 2-3 döl verir. Bitki özsuyunu emerek beslenirler. Yoğun populasyonda bitkiyi kuruturlar.
Kültürel önlem olarak, bulaşık bahçelerde toprak işleme, sulama, gübreleme, budama zamanında yapılmalıdır. Kış ilaçlamasında önce budama yapılmalı, artıklar yok edilmeli, bahçe kurulurken temiz fidan kullanılmalıdır.
Kimyasal mücadele, meyve ağaçların kış uykusunda olduğu dönemde, gözler uyanmadan iki hafta önceye kadar ve hava sıcaklığı 5 0 C üzerinde olduğu yağışsız günlerde yapılmalıdır. Sıvama bulaşık ise, mutlaka kış ilaçlaması yapılmalıdır. Yaz mücadelesi ağaçların çiçeklenme döneminden sonra kontroller yapılarak San-jose kabuklu bitinin yavrulamaya başlaması izlenir. Zararlı yavrulamaya başladığında birinci, 20 gün sonra ikinci ilaçlama uygulanmalıdır.

Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Öncelikle tavsiye edilen ilaçlar
Petrol yağı 650 g/l + DNOC 15 g/l Sıvı 4.5 lt
İkinci derecede tavsiye edilen ilaçlar
Quinalphos 245 g/l EC 125 ml
Geçici olarak tavsiye edilen ilaçlar
Carbosulfan 250 g/l EC 150 ml

ELMA İÇ KURDU
Elma İç kurdu başta elma olmak üzere armut, ayva, ceviz ağaçlarının en önemli zararlısıdır. Doğrudan meyvede zarar yapan larvalar meyveleri delerek içlerinde galeriler açmakta, etli kısmını ve çekirdek evini yiyerek pislikler bırakırlar (Şekil 13). Meyvelerin dökülmesine neden olurlar. Mücadele yapılmayan bahçelerde %60-100 oranında zarar yapmaktadırlar.
Elma iç kurdu mücadelesinde hedef, her döle ait larva çıkışı süresince ağaçları ilaçlı bulundurarak, yumurtadan çıkan larvalara meyve içine girmeden önce öldürmektir. Döllere ait ilk ilaçlama zamanlarını sağlıklı bir şekilde saptamada, ilk larva çıkışlarının belirlenmesi çok önemlidir. Ancak etki şekli bakımından farklı özellik gösteren preparatlar kullanıldığında (Diflubenzuron) gibi ilaçlama zamanı öne alınabilir. Bunun için kışlayan ve yazlık döllerin, ergin çıkış ve uçuş süresi ile yumurtaların bırakılması ve açılışların izlenmesi gerekir.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Güvenli olarak kullanılabilir ilaçlar
Hexaflumuron, 100 g/l EC 50 ml
Teflubenzuron, 50 g/l SC 100 ml
Diflubenzuron, % 25 WP 40 gr
Triflumuron, % 25 WP 40 gr


ELMA GÖVDE KURDU
Larvalar elma ağaçlarının gövde ve kalın dalların kambiyum kısmında beslenerek zarara neden olurlar. Elips şeklinde kanallar açarlar, bu kanallar birleşerek iletim sistemini zarara uğratırlar. Ağaçların gelişmelerinin yavaşlamasına, yaprakların sararıp dökülmesine, meyve kalitesinin bozulmasına hatta ağacın kurumasına neden olurlar.
Mart ve nisan aylarında bir bahçede en az 20 ağacın gövde ve kalın dalları kontrol edilir ve bir ağaçta ortalama 5 adetten fazla canlı larva saptanırsa ilaçlama gerekir. İlaçlama zamanı ise, yumurta açılımına veya ilk ergin çıkışına göre saptanır.
Ağaçların yarık ve çatlaklarında aranarak bulunan yumurtalardan veya tülbent kafesteki dala bırakılan yumurtalardan ilk larvaların çıkışından hemen sonra, birinci ve bunu takiben 20 şer gün aralıklarla ikinci ve üçüncü ilaçlamalar uygulanır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Geçiçi olarak kullanılabilir ilaçlar
Dichlorvos, 550 g/l EC 200 gr
Endosülfan, 360 g/l EC 150 ml
Endosülfan, 32.9 WP 150 gr
Chlorpyrifos ethyl, 480 g/l EC 125 ml

ALTIN KELEBEK
Altın kelebeğin larvaları, başta armut olmak üzere birçok meyve ağacında ve orman ağaçlarında zarar yapmaktadır.
Larvalar ağaçların yapraklarını yiyerek zararlı olmaktadır. Yoğunluğunun yüksek olması halinde, ağacı tamamen yapraksız bırakabilmektedir.
Bu zararlı kışı, kese şeklindeki yuvalar içinde larva halinde geçirir. İlkbaharda ağaçlarda yapraklanmanın başlaması ile yuvalardan çıkan larvalar, gruplar halinde taze yapraklarla beslenirler.
Kışın ağaçlar üzerinde görülen larva yuvalarının kesilip toplanması, zararlı yoğunluğunu büyük ölçüde azaltmaktadır.
Kimyasal mücadelede en uygun ilaçlama zamanı, ilkbaharda larvaların kışlık yuvalarını terk ettikleri dönemdir.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Bacillus thuringiensis 16000 IU/mg WP 50 gr
Diazinon, 185 g/l EC 200 ml
Malathion, 190 g/l EC 500 ml
Malathion, 650 g/l EC 125 gr
Carbaryl % 50 WP 200 gr

AMERİKAN BEYAZ KELEBEĞİ
İç karantina listesinde yer alır. Larvaları meyve ve orman ağaçlarında zarar yapar. 250 bitki türünde zarar yaptığı kayıtlıdır.
Larvalar, ağaçların yapraklarında sadece ana damar kalacak şekilde beslenerek zarar yaparlar.
Yumurta paketlerinin veya larvaların toplanarak imha edilmesi önemli bir kültürel işlemdir.
İlaçlı mücadeleye larvaların ağlarını örmeye başladıkları zaman veya yumurta kümelerindeki bütün yumurtaların açıldığı bir dönemde başlamalıdır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Bacillus thuringiensis 16000 IU/mg WP 50 gr
Carbaryl % 50 WP 200 gr
Azinphos methyl 230 g/l EC 200 ml
Azinphos methyl % 25 WP 200 gr
Diflubenzuron, % 25 WP 20 gr

ELMA AĞ KURDU
Elma ağ kurdunun larvaları ağaçların yapraklarını yemek suretiyle zarar yaparlar. Ağaçları tamamen yapraksız bırakarak, yanmış bir görünüm almasına neden olurlar (Şekil 14 ve 15). İlkbaharda yaprak ve tomurcuklarda beslendikleri sırada larvalar, toplu olarak toplanıp ezilerek imha edilebilir. Budama artıklarının, bahçeden uzaklaştırılıpyakılması gereklidir.

Elma ağ kurduna karşı ilkbaharda yapraklarda larvaların ilk zararlarının görülmesinden, son larva dönemine kadar ilaçlı mücadele yapılabilir. Ağaç başına ortalama 10 larva paketinin sayılması halinde ilaçlı mücadelesi gerekir.

Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Güvenli olarak kullanılabilir ilaçlar
Bacillus thuringiensis , 16000IU/mg WP 50 gr
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Carbaryl, 85 WP 120 gr
Malathion, 500g/l EC 200 ml
Phosalone, 30 WP 200 gr
Trichlorphon, 80 SP 200 gr
Diazinon, 185 g/l EC 200 ml
Fenitrothion, 40 WP 200 gr


YAPRAK GALERİ GÜVELERİ
Meyve bahçesi ve fidanlıklarda; Nisan ortalarından itibaren ilk çıkan yapraklar kontrol edilir. Yaprak başına ortalama 4 veya daha fazla zararlı canlı larvası düşüyorsa ve parazitlenme çok düşük ise Nisan-Mayıs ortaları arasında birinci ilaçlama, Temmuz-Ağustos ortaları arasındaki kontrollerde sürgün ucu altlarından alınan yapraklarda ortalama 4 veya daha fazla canlı larva varsa, ikinci ilaçlama; Eylül başından itibaren ortalarına kadar yapılan kontrollerde tesadüfen alınan yapraklarda 4 veya daha fazla canlı larva varsa, üçüncü ilaçlama yapılır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya )
Güvenli olarak kullanılabilir ilaçlar
Hexaflumuron, 100 g/l EC 50 ml
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Trichlorfon, 80 SP 100 gr

ELMA GÖZ KURDU
Dişileri sonbaharda barınaklarından çıkarak odun ve çiçek gözlerinde beslenirler. Yumurtalarını ertesi yıl açacak gözlere bırakırlar. Çıkan larva bütün kış gözlerde beslenir. Bahar aylarında önce pupa, sonra ergin olur. Göz kurtları larvaları çiçek tomurcukları içinde geliştiklerinde saldırıya uğramış gözlerde çiçekler açmaz. Bu tür çiçekler yanık manzarası gösterir. Elma göz kurduyla bulaşık olduğu bilinen bahçelerden Mart ayıdan itibaren 7-10 gün aralar ile yapılan sürveylerde 1 ağaçta ortalama 10 zarar görmüş çiçek tomurcuğu varsa veya 100 darbede 30 ergin bulunmuşsa, bu zararlıyla ilaçlı mücadele yapılmalıdır. Erginler faaliyete başlar başlamaz ve yukarıdaki eşiğe ulaşınca ilaçlama yapılır. En uygun zaman fenolojik olarak fare kulağı dönemidir.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Carbaryl, 50 WP 200 gr
Malathıon, 190 g/l EC 300 ml
Malathıon, 650 g/l EC 100 ml
Diazinon, 185 g/l EC 250 ml

ELMA TESTERELİ ARISI
Elma testereli arısının larvaları ilk çıkışlarında, meyveler fındık büyüklüğünde iken, meyve kabuğunda yüzeysel galeriler açar. Daha sonra aynı ya da başka bir meyvenin çekirdek evine girer. Yüksek oranda meyve dökümüne neden olur. En uygun ilaçlama zamanı yumurtaların açılmaya başladığı zamandır. Bu birçok çeşitte tam çiçeklenme dönemine rastlar. Bununla birlikte, bu dönemde faaliyette bulunan bal arılarının korunması yönünden, ilaçlama çiçek taç yaprakları dökülürken uygulanmalıdır. Bu zamanı tespit için, bahçede erken çiçek açan çeşitler üzerinde çiçek taç yaprakları dökülmeye başladığında, bir sayım yapılır. Sayımda en az 5 ağaçtan rastgele 20�şer bukette sağlam ve zarar görmüş çiçekler sayılmalı; bulaşma oranı %10'un üzerinde ise ilaçlama yapılmalıdır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Phosalone 350 g/l EC 200 ml
Phosalone %30 WP 200 gr
Malathion 190 g/l EC 400 ml
Malathion 65 g/l EC 125 ml
Fentihon 525 g/l EC 150 ml

ELMA YAPRAK BÜKENİ
Larvalar, beslenme amacıyla yaprakları kıvırırlar. Bu zararlı polifag olup konukçu bitkinin gözlerini, yapraklarını ve meyvelerini kemirerek ürün kaybına ve kalitesiz olmasına neden olurlar. Bu zararlıya karşı mücadele mekaniksel mücadele, biyolojik mücadele, biyoteknolojik mücadele ve kimyasal mücadele olarak dört ana grupta toplanmaktadır.
Mekaniksel mücadele; kış aylarında veya budama yapılırken çoğunlukla gövde ve kalın dallar üzerinde olan yumurta paketleri ezilerek yok edilmelidir.
Biyolojik mücadele; doğal düşmanların çok görüldüğü yerlerde özellikle yumurta, larva ve pupa parazitoidlerinin en aktif olduğu Haziran ayında, diğer zararlılara karşı yapılacak ilaçlı mücadeleden mümkün olduğunca kaçınılmalıdır. Özellikle yumurta parazitoidlerinin bulunduğu zaman, kış ilaçlamaları yapılmamalıdır.
Biyoteknolojik mücadele; Yumurta paketi sayısı ağaç başına 3-6 adet olduğu zaman, ergin çıkışından 1 hafta sonra, 1 ağaca 1 adet (1 tuzak/1 ağaç) besi tuzağı asılmalıdır. Yakalanan erginler tuzak kapları dolmadan alınmalı; tuzak yemleri eksildikçe ilave edilmeli, 10-15 günde bir yenilenmelidir.
Kimyasal mücadele; sonbahar ve kış mevsiminde yapılan kontrollerde, ağaç başına ortalama yumurta paketi sayısı 7 veya ilkbaharda çiçek ve yaprak buketlerinde larva ile bulaşma oranı %8 olduğunda yapılmalıdır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz
(100 lt suya)
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Phosalone 30 g/l EC 200 ml
Malathion 650 g/l EC 100 ml
Malathion 25 g/l WP 250 ml

Bu konuyu yazdır

  Sert Çekirdekli Meyve Hastalıkları
Yazar: Livadi - 12-24-2009, 07:21 AM - Forum: Bitki Koruma - Yorum Yok

MONİLYA (MUMYA) HASTALIĞI
Belirtileri
Hastalık çiçek, sürgün ve meyveler üzerinde görülür. Hastalanan çiçekler kahverengileşir ve mumyalaşarak dal üzerinde kalır. Hastalık sürgünlere çiçekten geçer. Bunlar esmerleşerek kurur. Bu kuru dallarda zamk ifrazatı vardır. Kalın sürgünlerde kanser yaraları meydana gelir. Bunlar kapanmaz. Ortası çökük elips şeklinde veya uzun yarıklar halinde kendini gösterir. Kabuk esmerdir. Alttaki parankima erimiştir. Küçük meyvelerin hastalık belirtisi, petal dökümünden sonra olur. Bunlar açıldığında içlerinin kahverengi olduğu görülür. Bunlar çiçek döneminde enfeksiyon almışlardır. Olgun meyve enfeksiyonları durumunda enfekte olan noktanın etrafı kahverengileşir. Kuruyan meyveler dalda asılı kalır. Bunlara mumya meyve denir.

Mücadelesi
Kültürel önlemler:
Kuruyan dallar, sağlam kısmın 2-3 cm altından kesilip bahçeden uzaklaştırılmalıdır.
Mumya meyveler toplanıp imha edilmelidir.

Kimyasal mücadele:
Etkili madde ve oranı Formülasyon
tipi Dozu
(100 lt suya)
Benomyl %50 WP 60 gr
Carbendazim %50 WP 75 gr
Thiophanatemethyl %70 WP 60 gr
Captan %50 WP 300 gr
Thiram%80 WP 300 gr


YAPRAK DELEN (ÇİL) HASTALIĞI:
Sert çekirdekli meyve ağaçlarında görülür. Nisan sonu Mayıs başında yapraklarda kırmızı renkli küçük lekeler halinde belirir (Şekil 28). Zamanla bu lekelerin ortaları kuruyarak dökülür ve yapraklar delikli bir hal alır.

Hastalıkla mücadelede, kültürel önlemler başta gelir. Hasta dal ve sürgünler kış budaması ile kesilerek ayrı bir yerde yakılmalıdır. Sulama ve gübreleme usulüne göre yapılmalı, özellikle fazla sulama ve gübrelemeden kaçınılmalıdır. Düzenli toprak işleme yapılmalı, ağaçlar ışıklı ve havadar şekilde budanmalıdır. Bu işlemler, hastalığı büyük ölçüde azaltır.


Kimyasal mücadele :
1. İlaçlama : Sonbaharda yaprak dökümünden hemen sonra
2. İlaçlama : İlkbaharda çiçek tomurcukları açılmadan önce yapılmalıdır.

Etkili madde ve oranı Dozu
(100 lt suya)
Bordo Bulamacı (Bakırsülfat %95+sönmemiş kireç) 3kg+1 kg (1. ilaçlama)
Bordo Bulamacı (Bakırsülfat %95+sönmemiş kireç) 1kg+0.5 kg (2. ilaçlama)
Bakıroksiklorür %50 WP 800 g (1. ilaçlama)
Bakıroksiklorür %50 WP 400 g (2. ilaçlama)
Bakıroksit %50 WP 800 g (1. ilaçlama)
Bakıroksit %50 WP 400 g (2. ilaçlama)
Captan %50 WP 300 gr
Thiram%80 WP 300 gr
Ziram %80 WP 300 gr
Manep %80 WP 300 gr
Folpet %50 WP 300 gr


ŞEFTALİ KÜLLEMESİ:
Belirtileri:
İlkbaharda genç sürgün uçlarındaki yapraklarda önce hafifçe bir kabarıklık, yağlımsı görünüş ve renk açılması meydana gelir. Sonra kabarık yerin alt tarafı gri, beyaz unumsu bir tabaka ile kaplanır. Bu şekilde yapraklar zamanla sararıp kavrularak kırmızımtırak bir renk alıp, vaktinden önce dökülür.
Mücadelesi:
Kültürel önlemler: Budama sırasında hastalıklı sürgünler hasta kısmın 20 cm. aşağısından kesilerek yakılmalıdır. Sık dikimden ve ağaçların hava alamayacağı budama şekillerinden kaçınılmalıdır.
Kimyasal mücadele: Bir yıl önce epidemik bir durum yoksa, ilk belirtiler görülür görülmez ilaçlanmaya başlanmalıdır. Bir yıl önce epidemik bir durum varsa, budamadan sonra ağaçlarda hastalıklı sürgünlerin miktarı %3'ü buluyorsa ilaçlanmaya başlanır.
ŞEFTALİ YAPRAK KIVIRCIKLIĞI (KLOK):

Belirtileri:
Ağacın yaprak ve genç sürgünlerini hastalandırır. Meyve ve çiçeklerde de bozulmalara yol açabilir. Belirtileri özellikle ilkbaharda görülür (Şekil 29).

Şekil 29. Şeftalide klok hastalığı
Hastalıklı genç yapraklar sarı veya beyazımtrak olur, yaprak bükülür. Hastalıklı genç sürgünler kalınlaşır, eğilir. Meyve bozulur ve tümörlü bir görünüm alır.

Mücadelesi:
Kimyasal mücadele: İlaçlama tomurcuklar kabarmaya başladığı zamanlar yapılmalıdır.
Etkili madde ve oranı Formülasyon tipi Dozu
(100 lt suya)
Bakıroksit %50 WP 800 gr
Bakıroksiklorür %50 WP 800 gr
Bakırsülfat 99.5 + Bordo bulamacı 2000 gr
Sönmemiş kireç 1000 gr



MEYVE AĞAÇLARINDA ARMİLLARİA KÖK ÇÜRÜKLÜĞÜ
HASTALIĞI
Belirtileri :
Meyve ağaçlarının köklerinde çürüklük yaparak ağaçların ölümüne neden olur. Hastalığa yakalanan ağaçlarda sürgün oluşumu azalır, yapraklar sararır ve dökülür, sürgün ve dallar kurumaya başlar. Giderek ağaçlar tamamen kurur.
En çok elma, armut, erik, şeftali, kiraz, vişne, kayısı, dut, nar, ceviz, zeytin, kestane, meşe ve iğne yapraklılarda görülür.

Kültürel önlemler :
Kuruyan ağaçlar sökülerek imha edilmeli, yerlerinde kireç söndürülmelidir.
Orman ağacı kesilmiş araziye meyve bahçesi tesis edilmeden önce 2-3 yıl boş bırakılmalıdır. Ağaçlar derin dikilmemeli, aşırı sulanmamalı ve köklerin yaralanmamasına dikkat edilmelidir.
Kimyasal mücadele :
Hastalık yeni başlamışsa, hasta kökler kesilip hasta kısımlar kazındıktan sonra, bu yerlere %5'lik Bordo bulamacı, %2 lik göztaşı veya %5'lik Karaboya ilaçlarından biri fırça ile sürülür. İlaç kuruduktan sonra üzeri aşı macunu veya 750 g ardıç katranı + 250 g göztaşı karışımı ile kapatılır.
Kökler tamamen hasta ise, ağaç sökülerek kendi çukurunda yakılır. Yerine sönmemiş kireç dökülerek kapatılır.
SERT ÇEKİRDEKLİ MEYVE AĞAÇLARINDA SHARKA VİRUS
HASTALIĞI
Belirtileri :
Erik ve kayısı yapraklarındaki belirtileri sarı leke, band ve halka şeklindedir. Şeftalilerde ise damarlar boyunca renk açılması, sarı lekeler ve yaprakta deformasyon görülür.
Kültürel önlemler :
Virusun enfeksiyon kaynakları ortadan kaldırılmalıdır. Bunun için fidanlıklar, çöğür, fidan ve aşı materyalinin alındığı damızlık ağaçlar her yıl kontrol edilmeli ve hastalık belirtisi gösteren fertler imha edilmelidir.
Kimyasal mücadele :
Gerektiğinde virüsün taşıyıcı olan yaprak bitlerine karşı mücadele edilmelidir.
SERT ÇEKİRDEKLİ MEYVE ZARARLILARI
KİRAZ SİNEĞİ:
Kiraz sineği, kiraz ve vişnelerde zararlıdır (Şekil 30). Zararı meyvede larvalar yapar. Larvalar meyvenin etli kısmında beslenerek bir kısım meyvelerin zamanından önce olgunlaşarak dökümüne neden olurlar. Kurtlu meyvelerin kalitesi bozuk olduğundan pazar değeri de düşük olur.
Kiraz sineği mücadelesinde kültürel önlemler çok önemlidir:
1. Sonbahar toprak işlemesi,
2. Turfandacılık, erkenci çeşitlerin yetiştirilmesi,
3. Dayanıklı çeşitlerin yetiştirilmesi,
4. Yabani kiraz türlerinin dikilmemesi
5. Derim sonrası ağaçlarda meyve bırakılmaması,

Şekil 30. Kiraz sineği
Kimyasal mücadele larvalara karşı, meyvelere tatlı su yürüdüğü devrede en erkenci çeşide göre, dekara 2 adet olmak üzere sarı-yapışkan görsel tuzaklar yerden 1,5 m. yükseklikte ağacın güney doğu yönüne asılır. Tuzaklarda ilk sinek görüldüğünde, bir hafta içerisinde ilaçlama yapılmalıdır. Diğer ilaçlamalarda kullanılacak ilacın etki süresi dikkatte alınır.

Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Formothion 33.6 g/l EC 150 ml
Diazinon 63 g/l EC 75 ml
Malathion 65 g/l EC 100 ml
Fenthion 52.5 g/l EC 125 ml
Fenitrothion 55 g/l EC 150 ml

FİDAN DİP KURTLARI:
Özellikle sert çekirdekli meyve ağaçlarında kök kabukları altında, ağaçların kök boğazında ve civarındaki toprakta oval deliklerin görülmesi, ağaç altlarında sap dibinden yenmiş taze yaprakların bulunması ve taze sürgünlerin kemirilmiş olması bu zararlının varlığını gösterir (Şekil 31).

Şekil 31. Fidan dip kurdu ergini
Zararlıya karşı en etkin mücadele kültürel önlemlerdir. Ağaçların altında erginlerin saklanabileceği ot, çalı bulundurulmamalı, sabahın erken saatlerinde erginler toplanarak yok edilmelidir.

Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Geçici olarak tavsiye edilen ilaçlar
Oxydematon Methyl 265 g/l EC 200 ml


ERİK İÇ KURDU
Tırtıllılar sap dibinden, yanlardan veya iki meyvenin değdiği yerden meyveye girerler. Meyvenin etli kısmında tünel açarak çekirdeğe ulaşırlar. Birinci döl tırtılları meyvenin genellikle bir meyvede, ikinci döl tırtılları ise 1-3 adet meyvede zarar yapabilirler. Zarara uğramış meyveler menekşe rengini alır ve bir müddet sonra tırtılla birlikte dökülür (Şekil 32).

Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Carbaryl 50 WP 200 gr
Phosalone 30 WP 200 gr
Trichlorphon 80 SP 100 gr
Azinphos methyl 25 WP 200 gr


Şekil 32. Erik iç kurdu
ERİK TESTERELİ ARISI:
Testereli arıların larvaları meyvelerin çekirdeklerini yerler (Şekil 33). Meyvelerin fındık büyüklüğünde olduğu çağla döneminde delerek onların dökülmesine yol açarlar. Bal arılarının korunması yönünden, ilaçlama çiçek taç yaprakları döküldüğünde uygulanmalıdır. Bir yıl önce zarar görülen bahçelerde toprak işlemesi yapmak, zararlı sayısının azalması yönünden önemlidir.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya )
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Malathion 20 EC 400 ml
Malathion 20 EC 125 ml
Phosalone 35 EC 200 ml
Endosülfan 32.9 WP 200 gr
Azinphos methyl 20 EC 200 ml


Şekil 33. Erik testereli arısı
DUT KABUKLU BİTİ
Larvalar genellikle kalın dallarda bulunur. Zararlı sayısı çoksa ince dallara yerleşebilir. Zararlı önce sıvama halde bulunduğu dalların, daha sonra ağacın tümünün kurumasına yol açar.
Şeftali ve dutlarda zararlıdır. İlaçlamalar larvalara karşı yapılır. Yoğunluk yüksek olduğunda kış ilaçlaması yapılmalıdır. İlaçlamalar ilk larva çıkışında ve bundan 20 gün sonra olmak üzere, 2 uygulamalı olarak yapılmalıdır.
İlkbaharda ve Temmuz ayı başlarında yumurta açılımından önce yapılacak kontrollerde 5 cm uzunluğundaki bir dalda en az 5 adet kabuklu bit bulunuyorsa, yumurtaların büyük bir bölümünün açıldığı devrede yaz ilaçlarından biriyle ilaçlama yapılmalıdır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Öncelikle tavsiye edilen ilaçlar
Petrol yağı 650 g/l + DNOC 1,57 g/l Sıvı 5 lt + 95Lt su
Yazlık yağlar 700 g/l Sıvı 1 lt.
Geçici olarak tavsiye edilen ilaçlar
Chlorpyrifos Ethyl 480 g/l EC 100 ml
Azinphos Methyl % 25 WP 200 gr.


ŞEFTALİ FİLİZ GÜVESİ
Larvalar ilkbaharda Mart-Nisan aylarında çıkarlar. Önceleri çiçek ve yaprak tomurcuklarında beslenirler. Sonradan filizlerin tepesinden girerek içeriye doğru oyarlar. Sürgünleri kuruturlar. Olgunlaşmış meyvelere saldırmazlar.
Bulaşık sürgünler Mayıstan itibaren Ağustos sonuna kadar haftada bir kez olmak üzere, 8-10 cm uzunlukta kesilip larva ile birlikte yok edilmelidir. Ağaç altlarında dökülen kurtlu meyveler toplanıp imha edilmelidir.
Şeftali güvesinin kimyasal mücadelesinde larvalar sürgüne ve meyveye girmeden önce bahçe ilaçlanmalıdır. Mayıs sonu Haziran başında itibaren meyvelerde kontroller yapılmalı, meyvelerde zarar belirtileri görülür görülmez, birinci ilaçlama yapılmalıdır.
Diğer bir uygulamada olgun larvalı sürgünler dal kafesine alınır. Bunlarda ilk ergin çıkışı veya cinsel çekici tuzağa ilk kelebek gelişinde 10 gün sonra ilk ilaçlama yapılır. Her iki metotta da ilk ilaçlamalardan sonra 15-20 gün arayla, hasada 15-20 gün kalana kadar ilaçlamaya devam edilir.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
İkinci derecede tavsiye edilen ilaçlar
Malathion 650 gl-190 gl EC 100 ml-300 ml
Malathion %25 WP 250 gr.
Phosalone 350 g/l-%30 EC /WP 200 ml-gr.


DOĞU MEYVE GÜVESİ
Şeftali bahçelerindeki ana zararlılardan birisidir. Şeftalinin çiçeklenme döneminde erginler çıkmaya başlar. Birinci döl uçuşları temmuz başına kadar sürer. Kışlayan döl erginleri alaca karanlık sıcaklığı 15 o C'yi bulunca uçuşur ve yumurtalarını yaprakların altına bırakırlar. Bir dişi yaklaşık 50 civarında yumurta bırakır. İlkbaharda yumurta 15-20 günde, yazın ise 3-5 günde açılır. Birinci dölün larvalarının (Kışlayan döl) hemen hepsi sürgünde zarar yapar. Bir larva 2-5 sürgüne zarar verebilir. Daha sonra 2. ve 3. dölden itibaren, meyvelere zarar verir. Özellikle orta ve geçci çeşitlerde meyveler daha çok zarar görürler.
Şeftali bahçeleri Doğu Meyve Güvesinin diğer konukçularından uzakta kurulmalıdır. Bu durumda son iki dölün beslenme şansı ortadan kalkar ve kışlayan dölün yoğunluğu düşer.
İlk dölden zarar gören sürgünler haftada bir kesilirse meyvede zarar yapan ikinci döl zararı önemli ölçüde azaltılmış olur.
Meyve depoları iyi birer kışlak olduklarından bahçelerden uzakta kurulmaları gerekir.
Ağaç altındaki kurtlu meyvelerin uzaklaştırılmaları gerekir.
Ülkemizde doğal düşman mevcuttur. Onun için doğal düşmanı dikkate alarak ilaçlamaları yapmalıyız.
Mücadelede esas, yumurtadan çıkan larvaların sürgün ve meyvelere girmeden önce öldürülmesidir.
Şeftali bahçeleri birkaç çeşit karışık dikildiğinde, mücadele zamanını tespitte zorluklar olmaktadır. İlaçlama zamanı, ana zararlıdan en çok zarar gören, orta ve geççi çeşitler dikkate alınarak saptanmalıdır.
İlaçlama zamanı tespitinde iki metot kullanılmaktadır;
1- Mart ayı sonunda asılan cinsel çekici tuzaklar ile etkili sıcaklıkların toplanması,
2- Etkili sıcaklık takipleri yapılamayan bahçelerde ise 1. döl larvaların terk ettiği sürgünler görüldükten 15 gün sonra 1. ilaçlama; 20 gün sonra 2. ilaçlama; geççi çeşitler var ise 20 gün sonra bir 3. ilaçlama yapılabilir.�
Diğer bir uygulamada ilk ergin çıkışı veya cinsel çekici tuzağa ilk kelebek gelişinde 400 gün/derece, 10 gün sonra veya haftalık tuzak başına 20 kelebek yakalandığında ilk ilaçlama yapılır.



Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100lt suya)
İkinci derecede tavsiye edilen ilaçlar
Carbaryl % 85-%50 WP 120 gr.-200 gr.
Malathion 650 gl-190 gl EC 100 ml-300 ml
Malathion %25 WP 250 gr.
Phosalone 350 g/l-%30 EC /WP 200 ml-gr.


YEŞİL ŞEFTALİ YAPRAK BİTİ:
Önce tomurcuk ve çiçeklerde, sonraları da meyve ve meyve sapı üzerinde beslenirler. Çiçeklerin açılmasını engeller ve dökülmelerine neden olur. Emgi yaraları sonucu meyvenin şeklini bozar. Mücadelesi için bahçe içindeki yabancı bitkiler imha edilmeli, toprak sürümüne özen gösterilmelidir.

Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Öncelikle tavsiye edilen ilaçlar
Petrol yağı 650 g/l + DNOC 1,57 g/l Sıvı 5 lt + 95 lt su
Yazlık yağlar 700 g/l Sıvı 1 lt.


ERİK UNLU BİTİ
Olgun afit 2-3.5 mm boyunda, uzun yapılı, soluk yeşil hafif mavimtırak, üzeri beyazımsı bir toz tabakasıyla kaplıdır. Kışı yumurta halinde geçirir. Kışlayan yumurtaların açılışı şeftali yaprak bitinden 1 ay sonra olur. Bu yüzden, yoğunluk artışı ancak haziran ayında görülür. Yaz aylarında, ikincil konukçularına kısmen göç ederler.
Yaprakları kıvırmazlar, ancak bol fumajin salgılarlar. Sonbaharda yumurtalarını dalların dibine tek tek bırakırlar. Üzerlerini ince iplikçiklerle örterler.
Doğal düşmanları diğer yaprak bitlerinde olduğu gibidir. Kimyasal mücadele gözlem yapılan 50 ağacın ikisinde bulaşma tacın 1/4'üne yayılmış ise yapılmalıdır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Malathion 20 g/l EC 125 ml.
Malathion 60 EC 125 gr.
Pirimicarb 50 WP 50 gr.
Bromophos 360 g/l EC 125 ml
Diazinon 20 g/l EC 200 ml.
Diazinon 60 g/l EC 75 ml.

ERİK AĞ KURDU:
İlkbaharda larvalar paketten çıkarak önce yeşil tomurcuklara, sonra yapraklara saldırırlar. Büyük ağlar oluştururlar (Şekil 34).
Erik ağaçlarında tırtıllar, yaprakları tamamen yiyerek zarar verirler. Ağacın kel kalmasına sebep olurlar. Usulüne uygun budamanın yapılması, budama artıklarının bahçeden uzaklaştırılması, larvaların toplu halde beslenirken toplanıp imha edilmesi çok önemlidir.

Şekil 34. Erik ağ kurdu
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100lt suya)
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Malathion 25 g/l WP 400 gr
Malathion 60 EC 125 gr
Bromophos 35 EC 125 ml
Bacillus thuringiensis , (Beher gramda 25x 10 9 canlı spor) WP 25 gr
Diazinon 20 g/l EC 200 ml
Diazinon 60 g/l EC 75 ml


KİRAZ SÜLÜĞÜ
Sonbaharda yapılacak bir toprak işlemesi ile toprakta kokon içindeki larvaların bir kısmının ölmesi sağlanabilir. Daha önceden bulaşık olduğu bilinen bahçeler, nisan ayı sonunda kontrol edilerek mayıs başında larvalar görülür görülmez ilaçlamaya geçilmelidir. 1 ve 2. Dölün larvalarına karşı 13-15 gün ara ile 2 ilaçlama yapılması daha yararlıdır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Geçici olarak önerilen ilaçlar
Formothion 33.6 g/l EC 150 ml
Malathion 190 g/l EC 200 ml


AĞAÇ KIZIL KURDU
Larvalar ağaçların toprağa yakın gövde ve dallarında galeriler açarak zararlı olmaktadır. Ayrıca toprağın 10-15 cm derinliğinde ağaç dip kısmını oymak ve iletim borularını tahrip etmek suretiyle önemli derecede zarar yaparlar. Özellikle toprağa yakın kenarı siyah galeri deliklerinden çıkardıkları kırmızı talaşlarla dikkat çekerler. Kabuk altlarında genç larvalar görüldüğünde, larva giriş deliklerine sokulacak bir tel ile larvalar öldürülebilir. Veya deliklere Dichlorvos 50 EC emdirilmiş pamuk sokulup, ağzı acı macun ile kapatılır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Geçici olarak önerilen ilaçlar
Dichlorvos 55 g/l EC 200 ml

AĞAÇ SARI KURDU
Larvalar ağaçların gövde ve dallarında galeri açarak beslenirler. Fidan ve genç ağaçların gövdelerinde, yaşlı ağaçların ise dallarında galeriler açarak beslenirler. Tek bir larvanın bitki bünyesinde bulunması genç ağaçları öldürebilir. Yeni larva girişlerinin olduğu yaz aylarında, Haziran sonlarında başlanarak 15-20 gün aralıklarla 3-4 ilaçlama yapılmadır.

Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Diazinon 63 g/l EC 75 ml
Fenthion 52.5 g/l EC 150 ml
Geçici olarak önerilen ilaçlar
Dichlorvos 55 g/l EC 200 ml
Azinphos-methyl 23 g/l EC 200 ml
Chlorpyrifos-ethyl 48 g/l EC 200 ml

BAKLA ZINNI
Erginler meyve ağaçlarının ve diğer bitkilerin çiçek açma zamanında çiçeklerin dişilerini, erkek organlarının polen tozlarını, genç yaprak hatta tomurcuk ve meyveleri yiyerek çok zarar verirler. Erginlerin çiçeklerde beslendiği ilkbahar aylarında mücadeleye başlanılmalıdır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Kontrollü olarak kullanılabilir ilaçlar
Endosülfan %32.9 WP 150 gr
Endosülfan 36 g/l EC 150 ml

Mhaniki Mücadele: Sıra aralarına çeşitli boyutlarda içi su ile doldurulmuş mavi veya beyaz renkli plastik leğenler yerleştirilmeli buradan toplanan erginler imha edilmelidir.

ERİK KOŞNİLİ
Ergin dişi yarım küre şeklinde ve bombelidir. Renk koyu kahverengi veya parlak koyu esmerdir. Vücut uzunluğu 3-3,5 mm genişliği ise 2,5-3 mm ve yüksekliği ise 2-2,5 mm kadardır. Kışı ikinci dönem larva halinde geçirir. İlkbaharda havaların ısınmasıyla birlikte gelişmeye başlayan nimfler Nisan sonunda ergin olurlar. İlkbahar sonuna doğru hareketli larvaları görülür.
Populasyonların yoğun olduğu bahçelerde, kış sonu veya ilkbahar başlarında yoğun bulaşık dallar kesilip imha edilmelidir. Ayrıca sık dikimden kaçınılmalı, iyi bakım yapılmalıdır. İlaçlı mücadeleye karar verirken doğal düşmanları göz önünde bulundurmamız gerekmektedir.
Kimyasal mücadele zararlının yoğun olduğu bahçelerde kışın ağaçlar uyku döneminde iken yapılmalıdır. Zorunlu olmadıkça kış ilaçlamaları sık yapılmamalıdır. Yaz ilaçlaması için ilk larva çıkışları takip edilerek, ilk çıkışlarda 15-20 gün sonra veya ilk hareketli larva çıkışını tamamlamamış koşnil oranı % 60'a ulaştığında ilaçlama yapılmalıdır.
Etkili madde adı ve oranı Formülasyon tipi Doz (100 lt suya)
Öncelikle tavsiye edilen ilaçlar
Petrol yağı 650 g/l + DNOC 15 g/l Sıvı 4.5 lt
Yazlık yağlar 700 g/l-850 g/l Sıvı 1.2 lt.-1.5 lt
İkinci derecede tavsiye edilen ilaçlar
Malathion 190 gl EC 300 ml
Malathion %25 WP 300 gr

KÖK-UR NEMATODLARI :
Kök-ur nematodları, sert ve yumuşak çekirdekli meyve ağaçlarında ve asmada özellikle meyve fidanlarının köklerinde irili ufaklı urlar meydana getirirler. İç karantinaya tabidir. Ticari amaçlı fidanlıklar kurulmadan önce Zirai Mücadele Araştırma Enstitülerine toprak tahlilleri yaptırılarak, fidanlık kurulacak yerin temiz olduğuna dair ruhsat alınması gerekmektedir.

Bu konuyu yazdır