Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.781
» Son Üye Richarditart
» Toplam Konular 12.172
» Toplam Yorumlar 30.186

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 2425 aktif kullanıcı var.
» (2 Üye - 2419 Ziyaretçi)
Applebot, Bing, Google, Yandex, Mr.Muhendis, yokole1sey

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 56.954
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.730
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 455
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.954
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.235
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.292
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.865
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.241
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.489
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.450

 
  10 Ocak 1846 Tarım Öğretiminin Başlangıcı
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 10:34 PM - Forum: Özel Günler - Yorum (22)

10 Ocak 1846 tarihinde İstanbul, Yeşilköy'de bulunan Ayamama Çiftliği'nde o zamanki adıyla "Ziraat Mektebi" olarak kurulan ve tarih kayıtlarımıza ilk zirai eğitimin yapıldığı okul olarak adı geçen tarım öğretimi kurumu ile başlatılan bu süreç, dünyada olduğu gibi ülkemizde de değişen koşullara bağlı olarak çeşitli evrelerden geçerek günümüze kadar gelmiştir.

Bugün bütün Ziraat Fakültelerinde çeşitli etkinliklerle kutlanmaktadır.


Tarım Öğretiminin 164. Yılı Kutlu Olsun.

Bu konuyu yazdır

  Tarımda Önemli Gün ve Haftalar
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 10:26 PM - Forum: Özel Günler - Yorum Yok

10 Ocak Ziraî Öğretimin Başlaması

16 Ocak Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı’nın Kuruluşu

2 Şubat Dünya Sulak Alanlar Günü

8 Mart Dünya Kadınlar Günü

15 Mart Dünya Tüketiciler Günü - Orman Haftası ve Ağaç Dikme Bayramı

21 Mart Dünya Ormancılık Günü

22 Mart Dünya Su Günü

23 Mart Dünya Meteoroloji Günü

Nisan Son C.tesi Dünya Veteriner Hekimler Günü

14 Mayıs Dünya Çiftçiler Günü

15 Mayıs Dünya İklim Günü

21 Mayıs Dünya Süt Günü

28 Mayıs Koyun Kırkma Zamanı

5 Haziran Dünya Çevre Günü

13 Haziran Toprak Bayramı

17 Haziran Dünya Çölleşmeye Karşı Mücadele Günü

24 Haziran Kooperatifçilik Haftası

Temmuz Ortaları Hasat Bayramı

4 Ekim Hayvanları Koruma Günü

16 Ekim Dünya Gıda Günü - Tarım Günü

20 Ekim Dünya Çalışanlar Günü

20 Kasım Erozyonla Mücadele Haftası

12 Aralık Türk Malları Haftası

Aralık 3. Pazartesi Hava Kirliliği ile Mücadele Haftası

21 Aralık Dünya Kooperatifçilik Günü

Bu konuyu yazdır

  Soya Resimleri - Soya Fotoğrafları
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 09:44 PM - Forum: Tarımsal Resimler - Yorum Yok

[Resim: 3445jzn.jpg]

[Resim: s5viwz.jpg]

[Resim: 167tfrp.jpg]

[Resim: 72xdsw.gif]

[Resim: n5o9bk.jpg]

Bu konuyu yazdır

  Kanyaş Yetiştiriciliği - Phalaris
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 03:36 PM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum (2)

A. FESTUCOİDEAE ALT FAMİLYASI
OYMAK 1. PHALARİDEAE (KANYAŞ)

KANYAŞ (Phalaris sp.) CİNSİ

Kanyaş grubuna giren bitkilerde, yumak otları alt familyasının genel özeliklerinden farklı olarak,
normal çiçek başakcık ekseninin uç tarafında,
kısır çiçekler ise altta bulunmaktadır.


Kanyaşlara Antartika kıtası ve Grönland dışında dünyanın her yerinde rastlanmaktadır.

Kanyaşlar, özellikle dünyanın serin bölgelerine yayılmışlardır. Kanyaşların anavatanı Asya, Avrupa ve Kuzey Amerika’dır.

Phalaris cinsine bağlı 15 tür vardır. Tarımsal açıdan önemlileri;

Phalaris arundinaceae
Phalaris tuberosa L. (P. tuberosa var. stenoptera (Hach.) Hitch.)
Phalaris canariensis L.
Phalaris tuberosa var. hirtiglumis
Phalaris aquatica (= P. tuberosa L. x P. arundinaceae L.)
Phalaris minor Retz.
Phalaris paradoxa

Bataklık Yem Kanyaşı (Phalaris arundinaceae L.)

Bataklık yem kanyaşı doğal olarak dünyanın her tarafında yetişebilmektedir.


Bitki 1749’da İsveç’te, 1824’de İngiltere’de,
1850’de Almanya’da ve
1899 yılında Amerika’da kültüre alınmıştır.

İklim ve Toprak İstekleri
Bataklık yem kanyaşı nemli ve serin iklimlerin bir bitkisidir. Ancak, kurağa, sıcağa ve soğuk koşullara da belirli ölçülerde tolerans gösterebilmektedir. Soğuğa dayanımı çayır salkım otu ve köpekkuyruğundan daha azdır.
Kanyaşın verimi, toprak sıcaklığı düştükçe (10-21 0C) kılçıksız broma göre daha fazla azalmaktadır. Kanada’ da Saskatchewan’da sulanan koşullarda bataklık yem kanyaşı, kılçıksız brom ve mavi ayrığa göre soğuklardan daha fazla zarar görmüştür.
Diğer yandan bataklık yem kanyaşı subtropik ve tropik iklimlere de iyi uyum sağlayamamaktadır. 20 0C sıcaklıkta bataklık yem kanyaşının net fotosentez kapasitesi en üst düzeye ulaşmakta; sıcaklık 38 0C’ye çıkınca net fotosentez %80 oranında azalmaktadır.

Bataklık yem kanyaşı zayıf drene edilmiş ıslak arazilerde yetiştirilmektedir. Bitki, aynı zamanda nemli ve yarı nemli bölgelerde birçok serin mevsim yembitkisinden daha fazla kurağa dayanıklıdır.
Bataklık yem kanyaşının su basmalarına karşı çok dayanıklı olduğu saptanmıştır. Olgun bitkiler 49 gün sonra veya daha fazla, fideler 35-49 gün, tohumlar 35-56 gün su basmış alanlarda canlı kalabilmişlerdir. Toprak üzerinde 2,5 cm kalınlığında su tabakası bulunan saksılarda, yem kanyaşının 3 ay zarar görmeden yetişebildiği saptanmıştır. Bataklık yem kanyaşı, tuzlu topraklara iyi uyum sağlayamaz. Buna karşılık, toprak reaksiyonuna toleransları çok geniştir (pH= 4,9-8,2). Yani toprak asitliliğine biraz da alkaliliğe dayanıklı olan bir bitkidir (Marten ve Heath, 1982).

Bitkinin Tanımı
Yem kanyaşı, uzun boylu, kaba yapılı ve kök-sap oluşturan çok yıllık bir serin mevsim yembitkisidir. Kısa, pul pul olmuş kök-sap gövdelerle yayılır ve iyi idare sistemi altında kuvvetli bir çim kapağı oluşturur.
Boyu 60 cm’den 150 cm’ye kadar değişir. Gövde, borumsu yapıda, kuvvetli, dik, düz ve parlaktır.
Yaprakları oldukça sert ve aya 8-20 mm genişliğindedir. Bitki kulakçıksız olup, yaprak kını açıktır. Dilcik, büyük, beyaz renkli, yaka formunda, üçgenimsi ve küt uçludur.
Çiçek topluluğu 5-10 cm boyunda oldukça sık bir salkım oluşturur. Ancak çiçeklenme zamanında salkımlar açılır.

Bitkinin açık griden-koyu griye kadar değişen renklerde, mumsu ve parlak görünümlü tohumları olgunlaşınca hemen dökülürler.
Tohumlar, ilk önce salkımın tepesinden başlamak üzere aşağı doğru olgunlaşırlar.
Karyopsis 1,5-2 mm uzunluğundadır. Kapçık ve iç kavuz tarafından sıkıca kuşatılmıştır.
1000 tane ağırlığı 0,75 g kadardır. Yapraklı gövdesi, yatmayı önleyici kalınlıktadır.

Bitkiler agronomik özellikleri açısından birbirlerinden oldukça değişiktir. Üç yaşındaki bitkilerde kökün 36 m derinliğe kadar indiği saptanmıştır. Bu nedenle kurağa dayanıklıdır.

Bataklık Yem Kanyaşının Yapısı ve Besleme Değeri
Ham protein oranı üzerinde çok çalışma yapılmıştır. Minnesota’ da yapılan araştırmalar bataklık yem kanyaşının %7-25 arasında ham protein (HP) içerdiğini göstermiştir.
Bu araştırmalarda sapların %3 ve salkımın %30 HP kapsadığı belirlenmiştir.
Bataklık yem kanyaşında bitki gelişme devresine bağlı olarak HP oranı geniş sınırlar içerisinde değişmektedir.

Bataklık yem kanyaşının içerdiği HP oranı, genotipten daha çok topraktaki N miktarı ve bitki gelişme devresine bağlıdır. Dekara 15 kg N uygulanan topraklarda biçim tarihlerine ve yılın şartlarına bağlı olarak %11-18 arasında HP içeren yem kanyaşı kuru otu elde edilmiştir.
Bataklık yem kanyaşı, aynı devrede biçilen diğer buğdaygiller ile karşılaştırıldığında, kılçıksız brom, domuz ayrığı, çayır yumağı ve çayır tilki kuyruğu otları kadar veya daha fazla HP içermektedir (Marten, 1971; Barnes ve Mott, 1970).

Lezzetlilik, Alkaloidler ve
Tüketilen Miktar Arasındaki İlişkiler
Yukarıda da değinildiği gibi, çok iyi agronomik özelliklere sahip olan yem kanyaşının, beklenilen ölçüde yaygın olmayışının başlıca nedeni, lezzetliliğinin düşük oluşu ve alkaloid içermesidir. Bununla birlikte, yembitkilerinde lezzetlilik konusu çok karmaşık ve göreceli bir kavramdır.
Örneğin, ABD’nin Michigan eyaletinde kılçıksız brom ve yem kanyaşı üzerinde otlayan hayvanlar karşılaştırıldığında, yem kanyaşında otlayanların daha zayıf kaldığı görülmüştür (Blakeslee ve ark., 1956).
British Colombia’da yapılan bir başka denemede ise, bu sonucun tersine değişik düzeyde azot uygulanan yem kanyaşı ile; kılçıksız brom + domuz ayrığı + ak üçgül karışımında otlayan hayvanların günlük ağırlık kazançları arasında fark görülmemiştir (Hubbard ve Nicholson, 1968).

Bataklık yem kanyaşında, potansiyel zehir etkisi yapan alkaloidlerin bulunduğu ve alkaloid yoğunluğu ile lezzetlilik ve hayvanlar tarafından yenen miktar arasında negatif bir korelasyon bulunduğu bilinmektedir. Zehirli alkaloid miktarı arttıkça lezzetlilik hızla azalmaktadır.
Belirli bir süre yem kanyaşı ile beslenen hayvanlarda kaba kıllı deri, gözlerde fazla miktarda sulanma ortaya çıkmaktadır. Yine rasyonlarında yem kanyaşı bulunan yemlerle beslenen süt sığırlarının zayıf kaldığı ve karaciğerlerinde bir çeşit sakatlık meydana geldiği belirlenmiştir (Audette ve ark., 1970).

Avusturalya'da yumrulu kanyaş (P. tuberosa) ile beslenen çiftlik hayvanlarında, sinirsel kalp bozukluklarına neden olan kanyaş sersemliği hastalığı görülmektedir. Bu türde rastlanan alkaloid bataklık yem kanyaşında rastlananın aynı olup Gramine,N-N dimethyl tryptomine'dir.
Birçok araştırıcı yem kanyaşında bulunan alkaloidin cins ve miktarının tür ve ekotiplere göre değiştiğini bildirmektedir. Bu nedenle, araştırmalar alkaloid oranı düşük çeşitlerin elde edilmesi konusunda yoğunlaşmıştır.
Bataklık yem kanyaşının lezzetliliği, alkaloidden başka faktörlerle de ilgilidir. ABD'nin Alabama eyaletinde, Andrew ve Hoveland (1965), tarafından yapılan bir denemede, uygulanan azot miktarının artırılması yem kanyaşında lezzetliliği artırmıştır.

Diğer yembitkilerinde olduğu gibi yem kanyaşında da gelişme devresinin ilerlemesi lezzetliliği azaltmaktadır. Alkaloid yoğunluğu bitkinin gelişme çağı ilerledikçe azalmasına karşın, yapısal maddeler arttığı için lezzetlilik azalmaktadır.
İnvitro olarak 6 saatlik bir sindirim denemesinde, yem kanyaşının sindirim oranının yonca ve gazal boynuzundan düşük olduğu belirlenmiştir (Allison ve ark., 1969). Bununla birlikte yılda 2, 3 veya 4 kez biçilen yem kanyaşının sindirim oranının, kılçıksız broma eşdeğer ve domuz ayrığından yüksek olduğu bulunmuştur.

Önemi ve kullanılması
Bataklık yem kanyaşının önemi, fazla ürün vermesinden, değişik toprak koşullarında yetişebilmesinden, su basmalarına çok dayanıklı olmasından, yaz aylarında gelişmesini sürdürebilmesinden ve ıslak topraklarda otlatmaya dayanıklı olmasından kaynaklanmaktadır.
Yem kanyaşı, otlakiye ve taban mer'ası tesisinde kuru ot ve silaj yemi üretiminde ve toprak koruma çalışmalarında başarıyla kullanılmaktadır. Yem kanyaşı toprak koruma çalışmalarında ilk önce akla gelen bitkilerden birisidir.
Bitki çevre kirliliğine karşı duyarlı olduğundan, sulama kanalları ve endüstriyel artıkların yayıldığı bölgelerde, kirlilik düzeyinin belirlenmesinde yem kanyaşının varlığı veya gelişme durumu bir ölçü olarak değerlendirilmektedir.

Otlakiye ve taban mer'ası olarak kullanımı
Bataklık yem kanyaşının en uygun otlatma zamanı bitkilerin 15 - 60 cm arasında boylandığı devredir. Daha yaşlı bitkileri hayvanlar daha az yerler ve aynı zamanda yenen kısmın sindirilme oranı da azalır. Toprak nemi ve verimliliği çok sınırlı değilse bataklık yem kanyaşı tesisi, hayvanlar için erken ilkbahardan öldürücü donlara kadar yem sağlar.
Dönüşümlü (münavebeli) ağır otlatma, yem kanyaşından en iyi şekilde yararlanmayı sağlar. Sürekli hafif otlatma durumunda, hayvanlar hep yeni sürgünleri yiyeceğinden, bir kısım bitkiler zarar görürler. Bir kısım bitkilerde otlanmayacağından kartlaşır.

Mevsim boyunca otlatma yapıldığında, ağır ve dönüşümlü otlatma durumunda bile sığırlar sert anızları yiyemezler. Bunu önlemek için, böyle alanlar yaz ortasında 5-7 cm yükseklikten biçilmelidir (Marten ve Donker, 1968). Bataklık yem kanyaşı otlakiyelerinde sığır ve koyunlar birlikte otlatıldığı zaman daha iyi sonuç alınabilmektedir.
Diğer taraftan, yapılan araştırmalar sonucunda bataklık yem kanyaşı tesislerinde otlayan kuzu ve anaç koyunların, kılçıksız bromda otlayanlara göre daha zayıf kaldıkları görülmüştür. Aynı araştırmada, bataklık yem kanyaşı+ladino ak üçgülü tesisinde otlayan tosunlarda ağırlık artışının, domuz ayrığı+ladino üçgülü otlakiyelerinde otlayanlarla aynı olduğu belirlenmiştir (Blakeslee ve ark., 1956; Decker, 1959).

Bataklık yem kanyaşı uyum sağladığı bölgelerde çok yüksek verim veren bir buğdaygil yembitkisidir. Bitkinin otlatma mevsimi boyunca domuz ayrığı gibi yeniden büyümesi iyidir (Kruger ve Scholl, 1970).
Yem kanyaşı, çayır yumağı gibi, sonbahardan kışa kadar otlatılan ve kışında iyi kalabilen bir bitki değildir (Weding ve ark., 1966). Ancak, bataklık yem kanyaşı, ıslak arazilerde bile üzerinde otlayan hayvanlara iyi kaliteli ve bol yem sağlar.

Kuru ot üretiminde kullanımı
Schoth (1929), ABD'nin Oregon eyaletinde yaptığı bir çalışmada, yem kanyaşının dekara 900-2000 kg kuru ot verdiğini saptamıştır. ABD'nin kuzeydoğusunda yer alan 4 eyalette daha sonra yapılan çalışmalarda, yeterli miktarda gübre ve uygun biçme tekniği ile dekardan 1.3 tonun üzerinde kuru otun çok rahat bir şekilde alınabildiği görülmüştür (Decker ve ark., 1967). Yine bu konuda yapılan diğer çalışmalarda Ohia'da yüksek dozda N uygulaması ile dekardan 1.2 ton, İndiana'da ise 1.7 ton kuru madde verimi elde edilmiştir (Nihaus, 1971; Rhykerd ve ark., 1969).

Kanada'da iyi drene edilmiş topraklarda köpekkuyruğunun verimi yem kanyaşından yüksek olmuş, fakat zayıf drenajlı topraklarda yem kanyaşından daha fazla verim alınmıştır (Goplen, 1963).
Araştırıcılar kaliteli yem üretimi için, yem kanyaşında ilk biçimin salkım görüldüğünde yapılmasını önermektedirler. Eğer toprakta nem ve azot yeterli ise, bu şekilde yem kanyaşından üç kez çok iyi özellikli kuru ot elde etme olanağı vardır.

Silaj Yemi Üretiminde Kullanımı
Yem kanyaşı, kuru ot için biçildiği devrede biçilirse iyi kaliteli ve besleyici silaj yemi elde edilir. Salkım gösterme devresi başlarında biçilen ve ince doğranan yem kanyaşlarının siloda korunması çok kolaydır. Bu şekilde silaj, özellikle süt inekleri için besleme değeri yüksek iyi bir yeşil yem oluşturur. Kurutma olanaklarının uygun olmadığı, hasat zamanının çeşitli nedenlerle biraz geçiktiği ve kış aylarında taze yeşil yemin sınırlı olduğu yerlerde, yem kanyaşını silaj olarak değerlendirmek en uygun yoldur. Ayrıca, silaj ile yem kanyaşının lezzetliliği ve sindirilebilirliği artarken, zararlı alkaloidlerin etkisi de azalmış olur.

Bu konuyu yazdır

  Turgut Cabaroğlu
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 03:29 PM - Forum: Öğretim Üyeleri - Yorum Yok

Prof. Dr. Turgut CABAROĞLU

Çukurova Üniversitesi
Ziraat Fakültesi
Gıda Mühendisliği Bölümü


Doktora : Çukurova Üniversitesi
Yüksek Lisans : Çukurova Üniversitesi
Lisans : Çukurova Üniversitesi

Çalışma Konuları:

Aroma Biyoteknolojisi
Fermente Ürünler
Kalite kontrol

Seçilmiş Yayınları :

Cabaroglu T., Canbaş A., Lepoutre J.P., Günata Z., 2002. Free and bound volatile composition of red wines of Vitis vinifera L. cv. Öküzgözü and Boğazkere grown in Turkey, Amer. J. Enol. Vitic. 53 (1) : 64-68.

Cabaroglu T., Selli S., Canbaş A., Lepoutre J.P., Gunata Z., 2003. Wine flavor enhancement the use of exogenous fungal glycosidases, Enzyme & Microbial Technology 33, 581-587.

Cabaroglu T., Razungles, A.,Baumes, R., Günata, Z., 2003. Effect of fining treatments on the aromatic potential of white wines from Muscat Ottonel and Gewürztraminer cultivars, Science des Aliments, 23(4), 411-424.

Cabaroglu T., 2005. Methanol contents of Turkish varietal wines and effect of processing, Food Control. 16(2): 177-181

KelebekH., Canbas A., Cabaroglu T., Selli S., 2007. Improvement of anthocyanin content in the cv. Öküzgözü wines by using pectolytic enzymes, Food Chemistry 105: 334-339.

Yilmaztekin M., Erten H., Cabaroglu T., 2008. Production of Isoamyl Acetate from Sugar Beet Molasses by Williopsis saturnus var. Saturnus, J. Inst. Brew. 114(1), 34–38

Yüksek Lisans Dersleri :

GM-567 Meyve, Sebze ve İçeceklerde Aroma Maddeleri
G-659 Dünya Şarapçılığı ve Özel Şaraplar
GM-632 Aroma Biyoteknolojisi
GM-616 Gıda Sektöründe Kalite Yönetim Sistemleri
GM-570 Alkollü İçkiler Analiz Yöntemleri

Lisans Dersleri :

G-307 Gıda Mevzuatı
G-326 Gıda Kalitesi ve Güvenliği Yönetim Sistemleri
GM-470 Yüksek Alkollü İçkiler Teknolojisi

Bu konuyu yazdır

  Mehmet Güven
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 03:28 PM - Forum: Öğretim Üyeleri - Yorum Yok

Prof. Dr. Mehmet GÜVEN

Çukurova Üniversitesi
Ziraat Fakültesi
Gıda Mühendisliği Bölümü


Doktora : Çukurova Üniversitesi
Yüksek Lisans : Ankara Üniversitesi
Lisans : Ankara Üniversitesi

Çalışma Konuları:

Süt Kimyası
Süt ve Süt Ürünleri Teknolojisi
Gıdaların Soğuk Muhafazaları

Seçilmiş Yayınları :

Hayaloglu, A. A., Fox, P. F., Guven, M., Cakmakcı S., 2007. Cheeses of Turkey: 1. Varieties ripened in goat-skin bags. Lait, 87 (2), 79-95.

Var, I., Erginkaya, Z., Güven, M., Kabak, B., 2006. Effects of Antifungal Agents and Packing Material on Microflora of Kaschar Cheese During Storage Period. Food Control, 17: 132-136.

Hayaloglu, A.A., Guven, M., Fox, P.F., And McSweeney, P.L.H., 2005. Influence of Starters on Chemical, Biochemical, and Sensory Changes in Turkish White-Brined Cheese During Ripening. Journal of Dairy Science, 88, 3460-3474.

Guven, M., Yasar, K., Karaca, O.B. And Hayaloğlu, A.A., 2005. The Effect of Inulin as a Fat Replacer on the Quality of Set-type Low-fat Yogurt Manufacture. International Journal of Dairy Technology, 58 (3): 180-184.

Güven, M., Karaca, O.B., Kaçar, A., 2003. The Effects of the Combined Use of Some Stabilisers With Locust Bean Gum and of the Storage Time on Kahramanmaraş-Type Ice Creams. International Journal of Dairy Technology, 56 (4): 223-228.

Yüksek Lisans Dersleri :

GM-531 Peynir: Kimyası, Fiziği ve Mikrobiyolojisi
GM-655 Süt Kimyası ve Biyokimyası
GM-576 Peynir Üretim Teknolojisi
GM-630 Süt Ürünlerinin Ambalajlanmaları ve Soğuk Muhafazaları

Lisans Dersleri :

G-213 Analitik Kimya
G-321 Soğuk Tekniği
G-443 Süt İşleme Teknolojisi

Bu konuyu yazdır

  Ahmet Canbaş
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 03:26 PM - Forum: Öğretim Üyeleri - Yorum Yok

Prof. Dr. Ahmet CANBAŞ

Çukurova Üniversitesi
Ziraat Fakültesi
Gıda Mühendisliği Bölümü


Doktora : Bordeaux Üniversitesi
Yüksek Lisans : Ankara Üniversitesi
Lisans : Ankara Üniversitesi

Çalışma Konuları:

Gıda Biyoteknolojisi
Fermantasyon teknolojisi
Alkol ve Yüksek alkollü içkiler

Seçilmiş Yayınları :

Kelebek, H., Canbas, A., Selli, S., Saucier, C., Jourdes, M., Glories, Y., 2006. Influence of different maceration times on the anthocyanin composition of wines made from Vitis vinifera L. cvs. Boğazkere and Öküzgözü. Journal of Food Engineering, 77 (4): 1012-1017.

Kelebek, H., Canbas, A., Cabaroglu, T., Selli, S., 2007. Improvement of anthocyanin content in the cv. Öküzgözü wines by using pectolytic enzymes. Food Chemistry, 105, 334-339.

Kelebek, H., Canbas, A., Selli, S., 2007. HPLC-DAD-MS determination of anthocyanins in rose wine obtained from cv. Öküzgözü and effect of different maceration times on their contents. Chromatographia, 66, 207-212.

Kelebek, H., Canbas, A., Selli, S., 2008. Determination of Phenolic Composition and Antioxidant Capacity of Blood Orange Juices Obtained from cvs. Moro and Sanguinello (Citrus sinensis (L.) Osbeck) Grown in Turkey. Food Chemistry, 107, 1710-1716.

Selli, S., Canbas, A., Varlet, V., Kelebek, H., Prost, C., Serot, T., 2008. Characterization of the Most Odor-Active Volatiles of Orange Wine Made from a Turkish cv. Kozan (Citrus sinensis L. Osbeck). Journal of Agricultural and Food Chemistry, 56,1, 227-234.

Yüksek Lisans Dersleri :

GM-503 Gıdalarda Renk ve Renk Maddeleri
GM-535 Gıdalarda Bozulma Etmenleri ve Mekanizmaları
GM-583 Şarap Kimyası
BT-518 Gıda Biyoteknolojisi
GM-564 Malt ve Bira Kimyası
GM-566 Alkol ve Yüksek Alkollü İçkiler Tekniği

Lisans Dersleri :

Şarap Teknolojisi
Malt ve Bira Teknolojisi

Bu konuyu yazdır

  Bölüm Hakkında ve Kurallar
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 02:52 PM - Forum: Öğretim Üyeleri - Yorum Yok

Bu bölümde değerli öğretim üyelerinin biyografileri yer almaktadır. Biyografiler ve diğer bilgiler üniversitelerin resmi sayfalarından alınmıştır. Bu nedenle doğabilecek bir hatadan forumumuz sorumlu değildir.

Bölümde forum kurallarının tamamı geçerli olup;

3. şahısları aşağılamanın, hakaret etmenin kesinlikle yasak olduğunu tekrar hatırlatmak istiyoruz.

Kurallara uymayan kişiler forumdan uzaklaştırılacağı gibi IP adresleri gerekli mercilere verilecektir.


Ayrıca biyografisinin yayınlanmasını isteyen ya da istemeyen öğretim üyeleri; özel mesaj gönderebilir ya da iletişim formunu doldurabilir.

Ancak, üniversiteden kendilerine verilen [email]isim@universite-adı.edu.tr[/email] şeklindeki mail adresleriyle göndermeleri gerekmektedir. Bunun haricindeki hotmail, yahoo, gmail vb. ücretsiz e-mail hesaplarıyla gelen e-mailler dikkate alınmayacaktır.

Bu konuyu yazdır

  Ayçiçeği Islahı ve Biyoteknolojisi
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 12:47 PM - Forum: Tarımsal Biyoteknoloji - Yorum (7)

Ayçiçeği ıslahı hakkında bilgilerin yer aldığı bir e-kitaptır. Aşağıdaki bağlantıdan indirebilirsiniz.


BURDAN

Bu konuyu yazdır

  Yayla ve Ayçiçeği Ballarının Biyokimyasal Analizi
Yazar: Mr.Muhendis - 01-01-2010, 12:44 PM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum (3)

Aşağıdaki bağlantıdan indirebilirsiniz.


BURDAN

Bu konuyu yazdır