Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.781
» Son Üye Richarditart
» Toplam Konular 12.172
» Toplam Yorumlar 30.186

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 2749 aktif kullanıcı var.
» (0 Üye - 2745 Ziyaretçi)
Bing, Facebook, Google, Yandex

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 57.001
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.748
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 459
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.971
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.280
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.302
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.874
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.255
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.505
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.455

 
  Kızılcık Yetiştiriciliği - Cornus mas
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 07:14 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

[Resim: 2ed2kc1.jpg]

Ülkemiz birçok meyvenin anavatanıdır. Bu meyvelerden biri de kızılcıktır. Kızılcık meyveleri vitamin C içeriği bakımından çok zengindir. Vitamin C içeriği portakalınkinin yaklaşık iki katıdır. Kızılcık ayrıca birçok mineral maddeler ve tanen içerir. Meyvelerinde kılcal damarları sağlamlaştıran, elastikliğini sağlayan ve kan basıncını normal tutan maddeler bulunur. Meyve, çekirdek, çiçek, yaprak, kabuk ve kökleri antiseptik özelliği ile yaraların tedavisinde mikroplara karşı ilaç olarak kullanılır. Bu gibi özellikleri ile son yıllarda tekrar ele alınmaya başlamış, tüketiminde artış olmuştur.
Ülkemizde kızılcık genel olarak yabani formlarda Karadeniz, Marmara, Ege ve Akdeniz Bölgelerinde sahil ve yüksek kesimlerinde dağlık alanlarda, dere yataklarında tek veya gruplar halinde bulunur. Malatya, Bursa, Yalova, Karabük, İstanbul illerinde sınırlı miktarda aşılı kızılcık yetiştiriciliği yapılmaktadır.
Kızılcık, bizde ve diğer ülkelerde farklı şekillerde kullanılır. Kızılcıktan reçel, marmelat, meyve suyu üretilir. Çekirdek ve yapraklarından çay ve kahve yapılır. Taze kabuklarından esans ve dizanteri hastalığına karşı ilaç hazırlanır. Gıda sanayiinde, taze kuru ve sofralık olarak çok çeşitli işlemelerde, yemeklerde tat verici, kuru meyvelerinden hoşaf yapılarak yararlanılır. Meyvelere şeker dökülerek uzun zaman muhafaza edilir. Çok güzel tatlı, konserve şurup yapılır.
Ağacı çok sıkı, sert ve ağırdır. Ağacın özü sarı-kırmızı renkte, pembe beyaz odun cilalamaya uygundur. Sandalye, tekstil mekikleri kızılcıktan yapılır. Dokuma sanayiinde mekik yapılır. Değirmen dişlileri kızılcıktan yapılır. Yonga-biblo gibi el sanatları, büro malzemesi yapımında yararlanılır. Meşhur Devrek bastonları kızılcık ağacından yapılır. Kızılcık ağaçları erken çiçek açtığı için, arıcılık bakımından çok önemlidir. Bahçe düzenlenmesinde dekoratif özelliği yanında soğuklara çok dayanıklı olduğu için tercih edilir. Bazı ülkelerde erozyona karşı kuşak oluşturmada kullanılır.

BİTKİ ÖZELLİKLERİ

Kızılcık çok güçlü bir kök sistemi oluşturur. Kökleri fazla derine gitmez. Toprağa yakın olan kök sistemleri, toprak neminden çok iyi yararlanma özelliğindedir. Tiplere bağlı olarak ağaç 2-5 m yükseklikte olabilir. Ağaç dik, yayvan veya sarkık şekillerde olabilir. Gövde sayısı 1-6 arasında değişir. Dip sürgünleri ile kendini yenileme özelliğindedir. Bu şekilde zeytin gibi çok uzun ömürlüdür. Yapraklar mekik, yuvarlak ve oval şekillidir. Yaprakların alt kısımlarında yakıcı tüyler vardır. Kızılcık çiçekleri diğer meyvelerden önce açar. Açmaya Şubat ayında başlar ve 2-4 hafta devam eder. Meyve, bir ve daha yaşlı dallarda, bazen gövdede oluşur. Meyve şekli oval, yuvarlak, armut, silindir ve koniktir. Üst renk kırmızı, sarı, sarı-kırmızı, kırmızı-sarı olabilir. Et rengi ise kırmızı, pembe, krem, sarıdır. Çekirdek şekli mekik, oval ve yuvarlak olur.


FİDAN ÜRETİMİ

Tohumla üretim:
Olgunlaşma öncesi veya olgunlaşma sonrası yabani ağaçlara ait meyvelerden çıkarılan tohumlar, doğrudan küçük saksılara veya tohum parsellerine ekilirler. Bu şekilde elde edilen çöğürler, bir sonraki yaz aşıya gelirler.
Çimlenmeyi uyarıcı işlemler yardımıyla çok sert olan tohum kabuğu yumuşatıldıktan sonra tohumlar katlamaya alınırlar. Bu şekilde 18 ay sonra aşılamaya uygun çöğür elde edilir.

Aşılama
Doğal ortamda bulunan yabani kızılcık ağaçları çiçeklenme öncesi ilkbaharda budanır. Oluşan bir yaşlı sürgünlere T veya yongalı göz aşısı uygulanır.
Tohumdan elde edilen veya dip sürgünlerinden elde edilen çöğürlerin aşılanması yoluyla kızılcık fidanları elde edilir.
Çeşit değiştirme amacıyla da, budama ile oluşturulan sürgünlere göz aşısı yapılır.
Bunun yanında, iki veya daha yaşlı dallara kalem aşısı yapılabilir.

(T) göz aşısı Mayıs-Haziran aylarında sürgün ve Temmuz-Ağustos aylarında durgun aşı şeklinde uygulanır.
Yonga aşı, T göz aşısına göre daha erken dönemlerde de yapılabilir. Kızılcıkta yapılan aşılardan, zamanlamanın iyi yapılması ve tekniğine uyulması durumlarında çok iyi başarı elde edilir.

Çelikle üretim

Yapraklanmanın başlangıcından sonra yeni sürgünlerin yaklaşık 30 cm olduğu dönemden başlayarak, yaprakların döküldüğü tarihe kadar uygulanabilen yeşil çelikle çoğaltmadan 3000 ppm Indol Butirik Asit (IBA) uygulaması ile iyi sonuç alınır.
Yaprakların döküldüğü dönemden, çiçeklenme öncesine kadar olan dönemde alınan yapraksız çelikler ile, 5000 ppm IBA ile köklendirme yapılır.

Daldırma ile üretim

Kızılcık, daldırma yöntemiyle de çoğaltılır. Ancak bu yöntem ile istenilen sayıda fidan elde edilmesi güçtür. Ayrıca, daldırma ile elde edilen fidanlar, geç meyveye yatarlar.

EKOLOJİK İSTEKLERİ

Sıcaklık: Kızılcık meyveleri sıcakta çabuk olgunlaşır, irileşir, verim artar. Soğuklara dayanıklıdır. Ortam sıcaklığının minimum –37oC olduğu yerlerde zarar görmez. Bunun yanında, gölgeli yerlerden de hoşlanır, çok aşırı sıcaklardan olumsuz etkilenir.

Su: Kızılcık yetiştiriciliğinde su, en belirgin ve sınırlayıcı faktördür. Mutlaka su ister. Taban suyuna orta derecede dayanıklıdır. Aşırı yağış, çiçeklenme ve hasat zamanını olumsuz etkiler. Nemli yerlerde meyve kalitesi artar.

Toprak: Toprak bakımından fazla seçici değildir. Orta bünyeli, derin ve geçirgen topraklarda daha iyi gelişir ve iyi meyve verir. Kireçli topraklara dayanıklı, tuza az toleranslıdır. Toprak PH’sının 6.4-7.4 olduğu yerlerde iyi sonuç verir. Deniz seviyesinden yükseltisi 0-80-160 m; 300-500 m; 700-1200 m olan kuşaklarda yetişir. En iyi sonuç ilk iki kuşakta olmakla birlikte 700-1200 m yükseltilerdeki özel alanlarda da rahatlıkla yetişebilir.

BAHÇE TESİSİ

Toprak hazırlığı: Kızılcık bahçesi tesis edilecek olan yerdeki toprak analiz edilerek toprağın bitki besin maddesi ihtiyaçları belirlenir. Dikim öncesi toprak hazırlıkları yapılır.

Dikim: Daha fazla verim almak ve hasat periyodunu genişletmek amacıyla, birden fazla çeşitle bahçe kurulması önerilir. Çeşitlerin büyüme özellikleri ve arazi yapısı dikkate alınarak, dikim mesafeleri 4x4 m, 5x5 m, 6x6 m olarak belirlenir.

KÜLTÜREL İŞLEMLER

Budama: Budama, yaprakların dökülmesi ile çiçeklenme arasındaki dönemde yapılır. Ayrıca hasat sonrası kırılan dalların alınması, sürgünlerin seyreltilmesi amacıyla da budama yapılabilir. Budamada meyve tomurcuklarının önceden görülebilmesi, budama için büyük bir kolaylık sağlar.

Budama ile ağacın gelişmesine en uygun şekil oluşturulur. Ağaç gençleşir. Budama ile meyve irileşir ve kalite artar.

Dikim budaması dikimden sonra, ağacın toprak seviyesinden 50-70 cm’den tepe vurma şeklinde uygulanır.
Kızılcık rahatlıkla her türlü budamaya çok iyi tepki göstermekle birlikte, şekil budaması olarak kızılcığa modifiye lider formu önerilir. Bunun için lider dal ile birlikte 5-7 ana dal seçilir, ana dallar üzerinde yardımcı dallar oluşturulur.

Verim budaması, güneşlenmenin dengelenmesi, meyvenin ağacın her tarafına dağılması, gerektiğinde meyve seyreltmesi amacıyla yapılır. Bu arada çeşitli nedenlerden dolayı oluşan obur dallarda uç alma işlemi yapılarak, bu dallar 2-3 yıl içinde verimli hale getirilir.
Daha önce de söylendiği gibi, kızılcık kendini yenileyen bir meyvedir. Yaşlı ve verimden düşmüş ağaçlar, gençleştirme budaması yardımıyla gençleştirilir.

Uygulama:
• Ana dal düzeyinde gençleştirme
• Gövde düzeyinde gençleştirme şeklinde yapılır.

Sulama: Kızılcık yetiştiriciliğini sınırlandıran en önemli faktör sudur. Bu nedenle sulama çok önemlidir. Kurak ve susuz yıllarda meyve küçük kalır, verim ve kalite azalır. Sulama ile meyve iriliği artar, verim ve kalite yükselir.

Gübreleme: Yapılacak toprak ve yaprak analizlerine göre gübrelemeden çok olumlu sonuçlar alınır. Genel olarak, organik gübreler dekara 2-3 ton hesabıyla 3-4 yılda bir verilir. Azot dekara 15-20 kg, fosfor 30-35 kg ve potasyum ise 10-12 kg hesabıyla verilir.

Tarımsal Mücadele: Doğal olarak yetişen kızılcıklarda herhangi bir hastalık görülmemesine karşın, ticari olarak kızılcık yetiştiriciliğinin yapıldığı özellikle nemli yörelerde ve aşırı yağışlar sonrası botritis, antraknoz gibi hastalıklar etkili olabilmektedir. Bunlara karşı bakırlı preparatlar ile fungusit uygulamaları iyi sonuç verir. Orman ile sınır yerlerde ve ormandan açılan arazilerde tesis edilen yerlerde kök çürüklüğü zararı görülmüştür. Kızılcığın yetiştirildiği alanlarda diğer meyvelerde görülen meyve sineği, kabuklu bit gibi zararlılar kızılcıkta görülmüştür. Ancak önemli derecede zarara yol açmamışlardır.

Hasat: Kızılcık ağaçlarının bulundukları yükselti ve iklime bağlı olarak hasat Temmuz ortasından Ekim ayı başlarına kadar devam eder. Bir ağaçta bulunan meyveler aynı anda olgunlaşmaz. Bu nedenle 2-3 defada hasat yapılır. Ayrıca, kızılcık meyveleri hasattan sonra olgunlaşmaya devam eder. Olgunluk ilerledikçe irilik, meyvede şeker oranı artar, C vitamini ve sertlik azalır. Bu özellikten yararlanabilmek için meyvelerde renklenme başladığı zaman hasat yapılarak, pazara ulaşma anında tam olgunlaşma sağlanır; zararlanma oranı düşer. Hasat edilen meyveler en fazla 5 kilogramlık plastik veya karton ambalajlar ya da en iyisi 1-2 kilogramlık plastik kaplara konularak taşınmalıdır. Bu şekilde kayıplar azaltılmış, ürünün albenisi artırılmış olur.

Bu konuyu yazdır

  Böğürtlen Yetiştiriciliği - Rubus
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 07:07 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum (1)

[Resim: 28jh4qh.jpg]

Dünyada ılıman iklim bölgelerinde, suptropik iklim ve kutup İklim sınırlarına kadar yayılma alanı nedeniyle geniş yetişme alanına sahiptir. Ülkemiz böğürtlenin anavatanı sınırları içerisindedir. Böğürtlenler Anadolunun 1000 m' nin üzerinde hava ve toprak neminin sağlandığı yerlerde yoğun olarak yetiştiriciliği yapılmaktadır.

Dikim Mesafesi :2-2,5 X 1,5-2 m

Dekara Fidan sayısı :200-300 adet

Dekara verim :0,8-2 ton

Ürüne başlama yaşı :2. yıl

Ömrü :Uzun

Soğuklama isteği :800-1700 saat

PH :6-7

İKLİM
Karadeniz bölgesi üzümsü mey-velerin doğal yetişme alanlarından biri-dir. Kış aylarında (-20,-25 ) derece-ye kadar soğuklara dayanır. Böğürtlenin Soğuklama ihtiyacı 7 derecenin altında 800-1700 saattir. Genel olarak en uygun iklim yazları serin ve hasat zamanı yağmur olmayan, kışları ılık geçen yerlerdir. Yazları sıcak, kurak ve rüzgarlı gecen yerlerde vejetatif gelişme geriler meyveler küçük ve çekirdekli olurlar. Hasattan önce çok sıcak hava olması meyvelerin olgunlaşmadan yumuşamasına sebep olur. Olgunlaşma zamanı kuru ve kışın soğuk rüzgarlarının estiği yerlere rüzgar kıran tesisi edilmesi gerekir.


TOPRAK
Böğürtlenlere en uygun toprak; kumlu killi organik maddece zengin, su tutma kapasitesi yüksek iyi drene olabilen ve sürekli nemi sağlamış topraklarda başarılı şekilde yetiştiricilik yapılır. Toprak PH sı hafif asit veya nötr olmalıdır.(PH 6-7) Fazla kireçli ve tuzlu topraklara uygun değildir. Toprak derinliği en az 1 m olmalıdır. Hafif eğimli yerler yetiştiricilik için uygundur. Çok eğimli yerlerde teraslama tapılarak yetiştiricilik yapılabilir


BAHÇE KURMA
Böğürtlen bahçeleri geç sonbahar (Kasım - Aralık) yada kış aylarından bahçeler tesis edilir. Dikim İlkbahar da (Şubat-Nisan) ayları arasında yapılır. Dikimi yapılacak fidanların kök tuvaleti yapılır, yaralı ve çok uzun kökler kesilir. Dikimi yapılacak bahçelerde fidan çukurları önceden işaretlenir ve 40-50 cm genişlik ve derinlik de açılır. Önceden hazırlanmış toprak gübre karışımı harç ile doldurulmuş çukurdan 20-30 cm boşaltılır. Çukur tabanı ayakla bastırılarak fidan buraya dikilir. Fidan dikimi fidan kök boğazı tamamen toprak içinde kalacak şekilde ayarlanır. Dikimden sonra can suyu verilir Fidanın tepesi 20-30 cm den kesilir.


GÜBRELEME
Böğürtlenler organik maddeye fazla ihtiyaç duyarlar. Dikim sırasında dekara 3-4 ton yanmış ahır gübresi verilir. Çiftlik gübresi 2-4 yılda bir ilave yapılır.Toprak nemini muhafaza etme acısından yılın her döneminde verilebilir. En uygun zaman bitkilerin dinlenme dönemine girdiği kış aylarıdır. Bitki kök bölgesine serilerek toprağa hafifçe karıştırılır. Yaprak ve toprak analizlerine göre kimyasal gübreler önerilir. Genel olarak; 4-10 kg saf azot Mart ayların ve meyve gelişimi sırasında; 5-7 kg saf fosfor ve 8-12 kg saf potasyum Sonbahar ve Kış ayların-da verilir. Ayrıca yeşil gübre olarak tek yıllık baklagiller kullanılabilir. Bitkilere fazla azot verilmesi meyvelerin yumuşamasına ve Pazar değerinin azalmasına neden olur.

SULAMA
Sulama aralığı toprak tipine ve bölgeye göre değişir. Ağır ve humuslu topraklarda daha seyrek, kumlu toprak-larda daha sık sulama yapılır. Çiçeklenme dönemi ve meyve tutumunda kesinlikle yağmurlama sulama yapılmamalıdır. Sulama toprak nemini sağlayacak şekilde yapılmalıdır.


Böğürtlen Resimleri


BUDAMA VE TERBİYE SİSTEMLERİ

Genel olarak ;

1- Destekli Ocak sistemi,

2- Desteksiz Ocak Sistemi,

3- Destekli Çit Sistemi

4- Desteksiz Çit Sistemi,


Böğürtlenlerde budama üç safhada yapılır.


1- Yazın Tepe Alma : Dik büyüyen böğürtlenlerde dallar 60-75 cm ' yi bulunca tepe alması yapılır.

2- Meyve Veren Dalların Kesilmesi: Böğürtlenlerde toprak altı organları çok yıllık , Taç kısımları 2 yıllıktır.Birinci yıl dallar olgunlaşır, ikinci yıl meyve verdikten sonra kururlar. Dallar meyve verdikten sonra kesilmesi uygundur. Bu işlem hemen hasattan sonra yapılacağı gibi, dinlenme döneminde yapılabilir.


3- Kış Budaması : Kış sonu ve ya ilkbahar başında yapılır.

Dik büyüyen böğürtlenlerde en kuvvetli sürgünler seçilerek zayıf ve yere yakın dallar kesilir.

Sürünücü tiplerde budama kısa kuvvetli dal ile uzun ve sağlam meyve dalcıkları elde edecek şekilde yapılır.

İki yada daha yaşlı böğürtlenlerde budama hasat mevsimi sonu meyve vermiş dallar toprağa yakın seviyeden kesilip tellerden temizlenir. Ondan sonra yapılacak iş yeni sürgünleri tellere bağlamaktır.


HASAT VE DEPOLAMA

Üzümsü meyveler hasadı dikkatli ve zamanında yapılmalıdır. En uygun hasat zamanı sabah erken saatlerde saat 10' a kadardır.

Böğürtlen meyve rengi siyaha dönünce toplamaya başlanır. Fakat dikkat edilmesi gereken nokta meyvelerin salkımdan kolayca ayrılabilecek durumda olmalıdır.

Çünkü bazı çeşitlerde meyveler siyahlaştığı halde olgunlaşmamış olabilir.

Taze pazarlanacak meyveler 250 ve 500 gramlık kutulara toplanır ve kaplar kasalara dizilerek hemen pazara sunulur.

Böğürtlen meyveleri soğuk hava depolarında % 85-90 nem ve - 0,5 -0 C sıcaklıkta 5-7 gün muhafaza edilir.

Böğürtlen meyveleri taze olarak tüketildiği gibi, meyve salatası yapılır. Derin dondurma (şoklama) ile muhafazaya alınıp uzun süre farklı değerlendirme şekilleri için hazır tutulabilir. Pasta endüstrisinde, meyve çayı, meyve suyu, konsantre ve likör yapımı, reçel , marmelat, jöle ve şekerleme endüstrisi, meyve tozu, meyve esansı, dondurma ve meyveli yoğurt yapımında kullanılmaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Keçiboynuzu Yetiştiriciliği - Ceratonia siliqua
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 07:03 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

[Resim: 24ooabc.jpg]

10 m. yüksekliğe kadar çıkar. Tacı geniş, gövdesi kalındır. Kabuk kahverengi, pürüzlü ve dallar oldukça dayanıklıdır. Karşılıklı dizilmiş olan bileşik yapraklar 10-20 cm. uzunluğunda olup damla uçludur. Çiçekler 6-12 cm. uzunluğunda açık yeşilimsi kırmızı, küçük ve çok sayıdadır. Legümen (bakla) kahverengi morumsu renkte, parlak yassı ve boyları 10-30 cm. kadardır. Meyvenin mezokarpı (orta tabakası), taze iken yumuşak ve tatlıdır. Her bir baklanın içerisinde on beş kadar sert kabuklu yassı tohum bulunur. Tohumlar Trigosol adı verilen bir madde içerir.

Akdeniz kıyılarında, Kıbrıs adası, Libya ve ABD'nin Kaliforniya bölgesinde bulunur. Türkiye'de Antalya, Silifke, Anamur, Datça dolaylarında küçük veya büyük gruplar halinde yetişmektedir.

Keçiboynuzu, yetişmeye başladığı ilk 15 yıl meyve vermeyen bir bitkidir.Meyveleri ilk başlarda yeşil olup, olgunlaştıkça kahverengileşenve tam olgunlaşınca parlak kahverengi renk alır.


Meyveleri öksürük ilaçlarında kullanılır. Çiğneme tütününe tat vermek için katılır. Keçiboynuzu meyvesinden pekmez de yapılır. Tohumlarından elde edilen balsam, tekstil endüstrisinde apreleme için kullanılır. Ayrıca çikolata imalatında tatlandırıcı olarak da kullanılmaktadır. Afrodizyak özelliğiyle cinsel gücü artırdığına da inanılmaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Ananas Yetiştiriciliği - Ananas comosus
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 07:00 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum (3)

[Resim: 124kcrc.jpg]

Özellikler ve Tarihçesi

Ananas, tropikal iklim kuşağında yetişen bir meyvedir. İlk defa Christopher Columbus tarafından Orta ve Güney Amerika da yetiştirilmiştir.Daha sonra Columbus meyveyi Avrupa ya tanıtmıştır. İspanyollar ise ilk defa bu meyveyi o dönem ticaret yaptıkları Philippines, Hawaii ve Guam halklarından öğrenmişlerdir. Güney Avrupa da ilk defa hobi olarak yetiştirilme çalışmaları 1720' li yıllara rastlamaktadır.
2001 yılında, Tayland bu meyveden 1.979 milyon ton, Philippines 1.618 milyon ton ve Brezilya 1.43 milyon ton üretim rakamlarına ulaşmıştır.

Yetiştirildiği Yerler

Başlıca Kosta Rica, Honduras, Fildişi Sahili, Gana, Tayland ve Malezya gibi tropikal iklimin görüldüğü bölge ülkelerinde yetiştirilmektedir.

Faydaları

Protein sindiren enzim olan bromelain sayesinde sadece sindirime yardımcı olmakla kalmaz, vücutta meydana gelebilecek olan iltihapları ve şişkinlikleri de etkili bir biçimde azaltır. Özellikle sinüzit, bademcik iltihabı, gut hastalığı, mafsal iltihabı yada yaralanma veya ameliyatlardan sonraki iyileşme dönemlerinde ananasın faydalı olduğu bilinmektedir.
Ananas, az bulunan bir mineral olan manganezin mükemmel bir kaynağıdır. Anti oksidan koruma sağlar ve bağışıklık sisteminin destekçisidir. Sağlıklı bir diyet meyvesidir.

Nasıl ve Nerede Kullanacağız?

Meyve olarak yiyebilir, suyunu çıkartıp kokteyllerinizde kullanabilirsiniz. Meyve, sebze ya da etli salatalarınız ile birtakım yemeklere de ilave edebilirsiniz. Ayrıca dekorasyon amaçlı da kullanabilirsiniz.

Ananas'ın Saklama Koşulları

Ananas optimum 80C de 4-5 gün saklanabilir. Dilimlenmiş ananaslar ise streç ya da alüminyum folyo ile sarılarak 2-4 gün buzdolabında saklanabilinir.

Ananas Seçerken:
Tombul, taze gözüken ve mümkün oldukça en geniş olanını seçin. Ananas ne kadar genişse yenilebilir kısmı o kadar fazla olur. Taze gözüken koyu yeşil yapraklar iyi kalitede olduğunun belirtisidir. Kokusu da iyi kalitede olduğunun bir göstergesidir fakat soğuk ortamlarda muhafaza edildiği için genelde kokusu oda ortamında olmadıkça fazla hissedilmez. Yaprakların kolayca çıkabilir olması yada kabuğunun rengi ananasın olgunluğu yada iyi kaliteli olup olmadığı hakkında bilgi vermez. Ananası olgunlaşması için saklamak gerektiği hakkındaki bilgilerde yanlış yönlendiricidirler. Ananas hasat edildikten sonra ne olgunlaşır nede tadı tatlılaşır. Ananas olgunlaşmaya çok yakınken hasat edilir ve hemen pazarlara gönderilir. Bu yüzden hemen yenilmesi gerekir.

Ananas Keserken:
Ananasın üst yapraklı bölümünü bıçakla kesin. Daha sonra boylamasına 4 parçaya ayırıp kavun keser gibi kabuğundan meyvesini ayırıp dilimleyebilirsiniz. Eğer ananasın kabuğunu meyve salatası olarak kullanmak ve yapraklarının dekoratif bir görüntü vermesini istiyorsanız ananası boylamasına ikiye ayırıp yine kavun keser gibi etli kısmını kabuğundan ayırabilirsiniz. Elde edeceğiniz ananas kabuğunu meyve salatası, yeşil salata yada dondurma koymak maksadıyla kullanabilirsiniz. Ayrıca güzel bir şekilde ananası dilimlemenin ve ortadaki sert kısmından kolayca kurtulmanın en kolay yolu bir ananas dilimleyicisi satın almaktır. Bu alet yardımıyla dilimleri çıkardığınızda elde edeceğiniz ananasın çanağını hazırlayacağınız meyve salatalarını servis etmekte dekoratif kap maksadıyla kullanabilirsiniz.

Muhafaza Koşulları:

Ananası saklamak için streç yada alimünyum folyoya sararak kokusunun diğer yiyeceklere bulaşmasını önleyebilirsiniz. Ananas buzdolabında saklanmalıdır. Dilimlediğiniz ananasları ağzı sıkıca kapatılmış bir saklama kabında buzdolabında 2-4 gün saklayabilirsiniz.

Bu konuyu yazdır

  Mango Yetiştiriciliği - Magnifera indica
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 06:59 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum (1)

[Resim: 31507sp.jpg]

Hindistan'ın bu meşhur meyvesi hakkında Avrupalıların düşünceleri çok değişiktir. Bunlardan bazıları kokusunun neft yağına benzediğinden, Mangodan hoşlanmadıklarını ve bazıları da Mango gibi koktuğu için neft yağını sevmediklerini söylerler. Gerçekten, ilk defa yendiği zaman keskin kokusu insanda meyvenin üzerine gaz dökülmüş hissini bırakır ise de; alışıldıktan sonra bu koku hissedilmemektedir. Mango daha çok Orta ve Güney Amerika, Asya ve Afrika ülkelerinde üretilmektedir.

Anavatanı Hindistan olan Mango ağacının gövde kabukları kahverengi-kırmızı renkte, yüksekliği ise ortalama olarak 15-20 m. Arasındadır. Mango ağacı genellikle çok düzenli gelişmiş bir taca sahip olup yaprakları, uzunca, kenarları dalgalı ve üzerlerinde 22-30 sarı damarı vardır. Yeni fışkıran genç yaprakların rengi kırmızı-sarı ve sonradan açık yeşildir.

Meyvelerin irilik ve renkleri cinslerine göre bir tavuk yumurtasından bir kiloluğa ve sarıdan kahve rengine kadar değişebilir. Şekilleri genellikle yassı ve uçları bir az sivri ve bir az da kıvrık olup yüreğe benzer. Meyvelerin üzerindeki ince kabuklar bazı cinslerde el i1e kolaylıkla soyulabilir. Meyvenin eti sarı veya açık turuncu renkte, gayet sulu, lezzeti bir az ekşi ve bir az da trebentin kokusunu andıran keskin bir kokusu ve aynı zamanda meyvelerin içinde dış kabuğunun elyafıyla meyve etine yapışık bir de büyük çekirdeği vardır.

Biraz kurak iklimi seven Mango ağacı yalnız tropik bölgelerde yetişebilen bir bitki değildir. Nitekim kuzey Hindistan'ın subtropiklerinde başarıyla yetiştiği gibi uzun sürmemek şartıyla sıfırın altında bir kaç derecelik soğuklara da dayanabilmektedir. Ancak mango, ağacındayken 30 °C nın altında olan sıcaklıklarda verim vermez. En iyi Mango ağaçları, 400 m. yükseklikte, derin tabakalı ve kuvvetli topraklarda yetişir, bununla taban su seviyesi yüksek olan araziden zarar gördüğü için bu gibi yerlerin drenajı gereklidir. Su geçirgenliği iyi olmayan topraklar da Mango için elverişli değildirler.

Mango ağaçları, genellikle tohumdan fidan yetiştirmek ve bunları aşılamak şekliyle üretilir. Sayıları bilinmemekle beraber bir kaç çeşit doğrudan doğruya tohumdan da üretildikleri durumda da özelliklerini korurlar. Bu durumda tohumlar önce yastıklara dikilerek fidan yetiştirilir ve bunlar 8-12 aylık oldukları zaman 7,5-10 X 7,5-10 m. aralıklarla bahçelere şaşırtılır. Aşılanmak şekliyle yapılan üretmelerde ise; tohumlardan elde edilen fidanlar, ortalama 2-3 yaşına girdikleri ve yahut da gövdelerinin çapları 2,5 cm.e geldiği zaman aşılanırlar. Ağaçların kabukları kalın olduğu için göz aşılarının sıkıca bağlanması gerekir.

Mango ağaçları 5-6 yaşından itibaren meyve vermeğe başlayarak tropik ülkelerde yılboyu; sub-tropik ülkelerde ise cinslerinin özelliklerine göre yılın belirli aylarında yalnız bir defa meyve verirler. Kuzey Hindistan'daki köy bahçelerinde, köy ve büyük transit yolları kenarlarında çeşitli zamanlarda olgunlaşan çeşitler yan yana dikilmek suretiyle, mart ayından temmuz sonuna kadar olgun meyve elde edilir. İş aramak üzere yaya olarak uzun yollar giden işçiler, çoğu zaman bu meyve ile geçinirler.

Mango hem taze olarak tüketilir hem de baharat ile bir çok turşu, reçel, pekmez ve yemekler yapılır. Bundan başka ham meyvelerden kurutulmak suretiyle nişasta ve kurumuş çekirdeklerin döğülmesiyle de unu çıkarılır. Ayrıca, meyve salatalarında, meyve suyu olarak, kokteyllerde, pasta yapımında ve süslemelerinde, yemeklere aroma ve lezzet katmak için, dondurma ve sos yapımında da kullanabilirsiniz. Diğer önemli Mango cinsleri şunlardır: Magnifera coesia, M. foetida, olup bunların çeşitli isimler ile anılan bir çok çeşitleri vardır.

Olgunlaşmamış mango, satın alınmışsa olgunlaşana kadar oda sıcaklığında 3-5 gün saklanır. Olgunlaşmış mangoları kapalı plastik çantalarda sebzelikten uzak bir yerde 3-4 gün buzdolabında saklanabilir.

Mango gelişiminin bütün evrelerinde kullanılabilen bir meyvedir. Yeşil ya da olgunlaşmamış mango olgunlaştıkça glikoza, sakroza ve maltoza dönüşen nişasta içerir. Bu nişasta mango olgunlaşmasını tamamlayınca tamamen kaybolur. Yeşil mango zengin bir pektin kaynağıdır. Fakat çekirdek oluşmaya başladıkça pektin yavaş yavaş kaybolmaya başlar.

Bu konuyu yazdır

  Pepino Yetiştiriciliği - Solanum muricatum
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 06:56 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

[Resim: r94r6f.jpg]

Ana vatanı Güney Amerika ülkelerinden Peru olduğu bilinen pepino; kavun aromalı, meyve eti sulu ve ince kabuklu olup meyveleri partenokarpik oluştuğundan meyve içerisinde tohum bulunmamakta ve meyvesi tümüyle yenilebilmektedir.
Dünyada üretimi yapılan başlıca pepino çeşitleri Schmidt, Kawi, Suma, Asca, Lincoln, Gold, Golden Litestipe, Miski, ve Comerayaa33;dır.Ülkemizde üretimi yapılan pepino, Miski çeşitidir.Doğal ortamda çok yıllık üretim şansına sahip olduğu halde, ekonomik anlamda tek yıllık üretim tercih edilmektedir.Meyve ağırlığı 40-50 gramdan 1300 grama kadar çıkabilmektedir. Genellikle 150-600 gram arasındadır.

PEPİNONUN BESİN DEĞERİ

Kabuğu soyularak tüketimi yapılan pepinonun besin içeriği aşağıdaki gibidir.
Besinin Adı Değeri
Suda çözünebilen Kuru Madde %5,6
Suda Çözülebilir Şeker 5,7 gr.
Protein %0,1-0,4
Yağ %0,1
Hemiselilöz %0,5
Titre Edilebilir Asit (Sitrik Asit) %0,04-0,10
Vitamin C 112 mg
Potasyum 111 mg
Kalsiyum 13 mg
Fosfor 13 mg
Sodyum 2,6 mg
Magnezyum 3,1 mg
Klor 1,1 mg

YETİŞTİRİCİLİĞİ

Çok yıllık çalı formunda büyüyen pepino bitkisi, literatürdeki bilgilere göre deniz seviyesinden 800-2700 m yüksekliklerde, 15-25 OC ve %60-80 oransal neme sahip alanlarda yetiştirilebilmektedir. Ancak sıcak- kurak ve soğuk hava koşullarına oldukça duyarlıdır. Suyu çok sever.Yaz aylarında haftada 2-3 kez sulanması gerekir.
Tohumdan üretim şansı çok az olan bu türün, kolay köklenme şansına sahip olması nedeniyle üretimi genellikle çelik ile yapılmaktadır. Doku kültürü teknikleri ile yoğaltımı oldukça kolaydır. Ticari anlamda pepino çelikle çoğaltılır. Elde edilen çelikler torf veya bahçe toprağında hazırlanan çoğaltma ortamında yarıya kadar toprağa sokulurlar. Suyu çok sevdiğinden dolayı sık sık sulama yapılır. Bir hafta sonra köklenen çelikler saksılara dikilir. Köklendirme ortamı 15 oCa33;nin altında olmamalıdır. İdeal ortam 18-23 oC sıcaklık ve %80-90 nem içeren ortamlarda daha iyi köklendiği tespit edilmiştir.
Pepinonun çiçekleri 1-20 çiçekten oluşan çiçek salkımları şeklinde ve kendisi ile aynı familyaya ait patlicanın çiçekleri ile benzerlik göstermektedir. Salkımlardaki çiçeklerde, çeşitlere bağlı olarak değişmekle birlikte 1-12 adet meyve oluşmakta, bazen da hiç meyve bağlamadığı durumlarla da karşılaşılmaktadır.
Başlangıçta yeşil renkli olan meyveler, normal iriliğine ulaşıp olgunlaşma safhasına geçtiği aşamada sap çukurundan meyve ucuna doğru şeritler halinde uzanan mor çizgilere sahip olmaktadır. Yeme olumundaki meyveler krem-sarı renkte, sulu ve kavun aromalıdır. Bu nedenle bazı ülkelerde a33;armut kavunua33; olarak adlandırılmaktadır. Olgunluk zamanını belirleyen bir diğer kriterde meyve briks değeridir. Hasat zamanında bu değerin 10 olması istenmektedir. Briks değerinin düşük olmasından kaynaklanan tadda ki azalmalar tüketici şikayetlerine neden olmaktadır. Hasat olgunluk değerlerinin saptandığı bu safhada yapılmalıdır. Hasadın geciktirilmesi meyvede şeker oranını artırdığı gibi, meyve üzerinde koyu kahve rengi lekeler oluşmasına ve böylece meyve kalitesinin bozulmasına neden olmaktadır. Bu kahverengi benekler üzerinde daha sonra Alternaria sp. Etmenleri oluşmakta ve ürün Pazar değerini yitirmektedir.

PEPİNONUN DEPOLANMASI

Ülkemizde şu ana kadar fazla miktarda üretim yapılmadığından dolayı depolama problemi hiç olmamıştır. İdeal depolama koşulları; 7,5-10oC ve % 90-95 oransal neme sahip bir ortamda 4-6 hafta kadar depolanabilir.

PEPİNONUN TÜKETİMİ

Pepinonun meyveleri taze olarak tüketildiği gibi genelde meze olarak, dondurma ile birlikte ve karışık meyve salatalarında garnitür olarak kullanılmaktadır. Pepino bazı ülkelerde süs bitkisi olarak da değerlendirilmektedir.
Akdeniz ve Egebölgelerimizde ısıtmalı seralarda güz üretimi için 15 eylül tarihi önerilir..
*****************
Ege ve Akdeniz haricindeki bölgelerimizdeki PEPİNO üreticileri,
bahçedeki fidelerinin üzerlerine 15 EKİM tarihinden sonra basit örtü serası yaparak; yaratılan meyvelerin olgunlaşmasını
sağlaması , böylece meyve verme sürelerini uzatmaları önerilir....

DİKKAT...! Pepino meyvelerinize el sürdürmeyiniz

PEPİNO (Solanum muricatum ait)

MENŞEİ: Türkiye de üretimine yeni başlanılan PEPİNO Peru menşeyli olup , G.Amerika nın düğer ülkelerinde de yetişmektedir.Patlıcangiller familyasından olan bu ürünün üretimi;doğal ekolojisinde çok yıllık üretim şansına sahip olduğu halde , ekonomik anlamda bir üretim olduğunda tek yıllık üretim şekli tercih edilmektedir.

YETİŞTİRİLMESİ :Fide ile üretilip , meyvelerin belli bir büyüklüğe ulaşıncaya kadar bol su verilir.Olgunlaşma döneminde su verme azaltılır.Bol güneş ve temiz havayı sever.Kapalı ortamlarda (Oda, Limonluk gibi )bitki büyür ancak meyve vermez.Güneşe bakan açık balkonlarda 7-10 numaralı saksılarda yetişip meyve verebilir.
Pepino meyvelerinin büyüklükleri çeşitlerine ve uygulanan kültürel işlemlere göre farklılık göstermektedir.

Örneğin : Meyve seyretmesinin yapılmadığı koşullarda meyve ağırlığı 40-50 grama kadar düşerken salkımda tek meyve bırakılan uygulamalarda 1300 grama kadar çıkabilmektedir.Ancak pazara sunulan meyve büyüklüğü 250-500 gr. olmalıdır.

Kaliteli meyve ve ekonomik bir üretim için 1 salkımda 2 veya 3 meyve olmalıdır.Meyve seyretmesi meyveler ceviz büyüklüğüne ulaşınca yapılır.
Bir fidede 3 ana gövde bırakılır , diğer yan dallar ve meyveler fazla büyümeden periyodik olarak budanır.Böylece daha fazla ışıklama ile meyve tutumu sayısında artışlar sağlanır.

İKLİMİ :Ticari anlamda sera üretimi önerilir.Gece gündüz sıcaklık farkı fazla olmayan ılıman bölgelerimizde ( Karadeniz , Ege , Marmara , Akdeniz )bahçe üretimi yapılabilir.Hatta içanadolu ve Trakyada da
müspet sonuçlar alınmıştır.

Pepino soğuğa karşı duyarlı olup, 0º de bitki gövdesi zarar görür, -5º de tamamen kurur.

AROMASI :Kavun , Muz , Ananas , aromalı meyveyi dolapta soğutarak ince kabuğu soyularak kavun gibi yenilebileceği gibi , meze olarak , dondurmalara katılarak , karışık meyve salatalarında garnütür olarak kullanılmakta , reçeli yapılmakta hatta bazı G.Afrika ülkelerinde süs bitkisi olarak değerlendirilmektedir.

İÇERİĞİ :1 kg. meyvede 56gr. Suda eriyebilir kuru madde verir.57 gr. Suda eriyebilir şeker , 1 gr. Protein , 480 mg. C vitamini , 107 mg. P , 1150mg. K bulunmaktadır.

Pepinonun belli başlı hastalıklarının başında;Küllenme ve Beyaz bit gelmektedir.

Küllenme olunca bu yaprakları kurtarmak şansımız maalesef yoktur. Yeni hastalıksız fide alınarak tekrar dikilmelidir.

Beyaz bit için Sinek Spreyini,yaprakların altına vurulmalıdır. Bu hastalıklar,bitki Susuz ve temiz havasız kalınca olmaktadır.

FAYDALARI:
a)Homofili rahatsızlığına iyi gelmekte
b)Eklemromatizması na iyi gelmekte.
c)Çocularda kemik gelişimini sağlamakta.
(Bu veriler tarım il müdürlüğünün
beyanlarıdır.)
d)Kolesterolü düşürdüğü.(hastalar tarafından beyan edilmiştir)
PEPINO

Özellikleri ve Tarihçesi:

Türkiye' de üretimine yeni başlanılan PEPİNO Peru menşeyli olup, G.Amerika' nın diğer ülkelerinde de yetişmektedir. Patlıcangiller familyasından olan bu ürünün üretimi doğal ekolojisinde çok yıllık üretim şansına sahip olduğu halde , ekonomik anlamda bir üretim olduğunda tek yıllık üretim şekli tercih edilmektedir.

Yetiştirildiği Yerler:

Fide ile üretilip, meyvelerin belli bir büyüklüğe ulaşıncaya kadar bol su verilir. Olgunlaşma döneminde su verme azaltılır. Bol güneş ve temiz havayı sever. Kapalı ortamlarda bitki büyür ancak meyve vermez. Güneşe bakan açık balkonlarda 7-10 numaralı saksılarda yetişip meyve verebilir. Pepino meyvelerinin büyüklükleri çeşitlerine ve uygulanan kültürel işlemlere göre farklılık göstermektedir.

Örneğin: Meyve seyretmesinin yapılmadığı koşullarda meyve ağırlığı 40-50 grama kadar düşerken salkımda tek meyve bırakılan uygulamalarda 1300 gr kadar çıkabilmektedir. Ancak pazara sunulan meyve büyüklüğü 250-500 gr olmalıdır. Kaliteli meyve ve ekonomik bir üretim için 1 salkımda 2 veya 3 meyve olmalıdır. Meyve seyretmesi meyveler ceviz büyüklüğüne ulaşınca yapılır. Bir fidede 3 ana gövde bırakır, diğer yan dallar ve meyveler fazla büyümeden periyodik olarak budanır. Böylece daha fazla ışıklama ile meyve tutumu sayısında artışlar sağlanır.

Faydaları:

İçerdiği A ve C vitaminleri sayesinde idrar yolları, solunum yolları enfeksiyonlarında vücudun direncini arttırır. Ayrıca yara ve diş iltihaplarına karşı etkilidir. Kan damarlarının kuvvetli olmasını sağlar.

Muhafaza Koşulları:

Ticari anlamda sera üretimi önerilir.Gece gündüz sıcaklık farkı fazla olmayan ılıman bölgelerimizde (Karadeniz , Ege , Marmara , Akdeniz ) bahçe üretimi yapılabilir.
Pepino soğuğa karşı duyarlı olup, +5º de bitki gövdesi zarar görür, 0ºde tamamen kurur.Bu nedenle gece ayazlarına karşı korunmalıdır.

Nasıl ve Nerede Kullanacağız?

Kavun, Muz , Ananas, aromalı meyveyi dolapta soğutarak ince kabuğu soyularak kavun gibi yenilebileceği gibi, meze olarak, dondurmalara katılarak, karışık meyve salatalarında garnütür olarak kullanılmakta, reçeli yapılmakta hatta bazı G.Afrika ülkelerinde süs bitkisi olarak değerlendirilmektedir.

Besin Değerleri:

1 kg. meyvede 56 gr. suda eriyebilir kuru madde verir. 57 gr. suda eriyebilir şeker, 1 gr. Protein, 480 mg. C vitamini, 107 mg. P, 1150 mg. K bulunmaktadır.

karadenizde pepino hasatı?
Samsun'da ilk defa üretimi gerçekleştirilen pepino meyvesinin hasadı yapıldı.
İl Tarım Müdürlüğü'nün teşvikiyle Terme ilçesi Sancaklı köyünde 4 dekar alanda üretimi yapılan pepino meyvesinin hasat günü gerçekleştirildi. Terme Kaymakamı Ali İhsan Su, İl Tarım Müdürü Sadullah Kirenci, İl Tarım Müdürlüğü Bitki Koruma Şube Müdürü Fikret Sönmez, Terme Tarım İlçe Müdürü Ömer Çalışkan ve üreticilerin katılımıyla gerçekleştirilen hasat gününde, ilk defa üretimi yapılan ve verimli sonuç alınan meyve toplandı. 4 dekar alanda 5 bin fide dikilen ve 40 ton ürün elde edilmesi planlanan üretimden ekonomik yönden de yüksek bir gelir elde edilmesi bekleniyor. İl Tarım Müdürü Sadullah Kirenci, meyvenin ilçemizde çok miktarda yetiştirilmekte olan fındığa alternatif olarak teşvik edildiğini, sonuçların iyi olması neticesinde üretim alanının genişletildiğini söyledi.


Pepinonun suptropik iklim meyvesi olduğunu belirten Kirenci, "Karadeniz Bölgesi'nin tüm kıyı şeridinde yetiştirilebilmekte ve dekara 5 ile 10 ton arasında ürün alınabilmektedir. Pepinonun üretim ve pazarlama aşamasında herhangi bir sorunla karşılaşıldığında üreticilerimize yardımcı olacağız. İlimizde ilk kez yetiştirilen bu ürünün gerek geniş halk kitlelerine yaygınlaştırılması gerek üretim ve gerekse tüketim aşamalarında üreticilerimize gerekli yardım ve kolaylığı sağlayacağız" dedi.
PEPINO

Özellikleri ve Tarihçesi:

Türkiye' de üretimine yeni başlanılan PEPİNO Peru menşeyli olup, G.Amerika' nın diğer ülkelerinde de yetişmektedir. Patlıcangiller familyasından olan bu ürünün üretimi doğal ekolojisinde çok yıllık üretim şansına sahip olduğu halde , ekonomik anlamda bir üretim olduğunda tek yıllık üretim şekli tercih edilmektedir.
Yetiştirildiği Yerler:
Fide ile üretilip, meyvelerin belli bir büyüklüğe ulaşıncaya kadar bol su verilir. Olgunlaşma döneminde su verme azaltılır. Bol güneş ve temiz havayı sever. Kapalı ortamlarda bitki büyür ancak meyve vermez. Güneşe bakan açık balkonlarda 7-10 numaralı saksılarda yetişip meyve verebilir. Pepino meyvelerinin büyüklükleri çeşitlerine ve uygulanan kültürel işlemlere göre farklılık göstermektedir.
Örneğin: Meyve seyretmesinin yapılmadığı koşullarda meyve ağırlığı 40-50 grama kadar düşerken salkımda tek meyve bırakılan uygulamalarda 1300 gr kadar çıkabilmektedir. Ancak pazara sunulan meyve büyüklüğü 250-500 gr olmalıdır. Kaliteli meyve ve ekonomik bir üretim için 1 salkımda 2 veya 3 meyve olmalıdır. Meyve seyretmesi meyveler ceviz büyüklüğüne ulaşınca yapılır. Bir fidede 3 ana gövde bırakır, diğer yan dallar ve meyveler fazla büyümeden periyodik olarak budanır. Böylece daha fazla ışıklama ile meyve tutumu sayısında artışlar sağlanır.

Faydaları:

İçerdiği A ve C vitaminleri sayesinde idrar yolları, solunum yolları enfeksiyonlarında vücudun direncini arttırır. Ayrıca yara ve diş iltihaplarına karşı etkilidir. Kan damarlarının kuvvetli olmasını sağlar.

Muhafaza Koşulları:

Ticari anlamda sera üretimi önerilir.Gece gündüz sıcaklık farkı fazla olmayan ılıman bölgelerimizde (Karadeniz , Ege , Marmara , Akdeniz ) bahçe üretimi yapılabilir.
Pepino soğuğa karşı duyarlı olup, +5º de bitki gövdesi zarar görür, 0ºde tamamen kurur.Bu nedenle gece ayazlarına karşı korunmalıdır.

Nasıl ve Nerede Kullanacağız?

Kavun, Muz , Ananas, aromalı meyveyi dolapta soğutarak ince kabuğu soyularak kavun gibi yenilebileceği gibi, meze olarak, dondurmalara katılarak, karışık meyve salatalarında garnütür olarak kullanılmakta, reçeli yapılmakta hatta bazı G.Afrika ülkelerinde süs bitkisi olarak değerlendirilmektedir.

Besin Değerleri:

1 kg. meyvede 56 gr. suda eriyebilir kuru madde verir. 57 gr. suda eriyebilir şeker, 1 gr. Protein, 480 mg. C vitamini, 107 mg. P, 1150 mg. K bulunmaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Hayvan Şalgamı Yetiştiriciliği
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 06:49 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum Yok

Hayvan Yem Şalgamı (Polybra) yaprakları ve kökü koyun, keçi, düve, sığır, süt inekleri tarafından büyük bir iştahla yenen ikinci ürün olarak değerlendirilen, çok iyi sindirilebilen, yüksek verimli (7,5- 10 ton/dekar), kış soğuklarına dayanıklı (-6 ;-10 dereceye kadar), 2.5-3 ay sonra hasada başlanabilen % 45'i kök, % 55'i yapraklardan oluşan iyi bir yem bitkisidir.

Ekim Zamanı: Doğu Anadolu'da 15-31 Temmuz arası, Orta Anadolu ve Trakya'nın iç kesimlerinde 15 Temmuz-15 Ağustos arası, Akdeniz-Karadeniz-Güneydoğu Anadolu , Marmara ve Ege Bölgelerinde Ağustos ayı içerisinde ekimi yapılmalıdır.

Tohum Miktar: Tohum yatağının yapısına göre 300-350 gr./dekar, metrekarede 25-40 adet tohum olacak şekilde ekimi yapılmalıdır.

Tohum Yatağı: İyi sürülmüş,iyice parçalanmış,ufalanmış, sıkıştırılmış ve tesviye edilmiş olmalıdır.

Ekim Şekli: Mibzerle veya serpme şeklinde yapılır. Ortalama sıra arası 20-35, sıra üzeri 15-25 cm. olmalıdır. Metrekarede 25-40 adet bitki (tohum)olacak şekilde yapılmalıdır. Tohumlar küçük olduğundan ekim derinliği 1.5 -2 cm olmalıdır. Ekimden sonra tapan (sürgü) çekilmesi nemin kaybolmaması için gereklidir.

Gübreleme: Ekimden önce toprak analizine uygun olacak şekilde gübreleme yapılmalıdır. Bitkinin azot, fosfor ve potasyuma ihtiyacı vardır. Dekara 4-5 ton iyice yanmış çiftlik gübresi veya ticari gübrelerden 7-10 Kg (saf) N/Dekar, 10 Kg (saf) P2 O5/Dekar, 5-10 Kg (saf) K2 O/Dekar yeterlidir. Bitkinin ihtiyacı olan Azot, Fosfor, Potasyum ihtiyacı yaklaşık olarak birbirine yakın olduğu için piyasada bulunan kompoze gübrelerden (15-15-15) gübresinden ortalama olarak 40-50 Kg/Dekar yeterli olacaktır. Potasyumca zengin topraklar için ekimden önce 35-40 Kg/Dekar (20-20-0) gübresi de verilebilir.

Hiçbir zaman bitkiye üst gübreleme yapılması tavsiye edilmez. Ekimle birlikte yapılan gübreleme yeterlidir.

Sulama: Ortalama olarak tohumlar 5 gün sonra çimlenmeye başlar. Çimlenme,çıkış ve fide döneminde toprağın üst tabakasının nem oranının korunması için ekimi takip eden 2-3 hafta içinde az miktarda ancak sık sık sulama yapmak gerekir. Bitkinin gelişmesinden sonra sulama sayısı, toprak yapısı ve buharlaşma oranına bağlı olarak yapılmalıdır. Ortalama her sulamada su miktarı 30 ton/Dekar veya 30 mm/Dekar' dır.

Yabancı ot kontrolü: Bitki boyu 3-7 cm iken yabancı otlara karşı çapalama yapmak gerekir. Serpme ekim yapıldıysa uygun şekilde metrekarede 25-40 adet bitki kalacak şekilde seyreltme yapılmalıdır.

Hasat: Ekimden itibaren 2.5- 3 ay sonra hasada başlanabilir. Geciken hasatlarda -6 ila -10 dereceye kadar olan gece donları ürüne zarar vermemektedir. Hasat günlük olarak kök ve yapraklarıyla birlikte hayvanlara yedirilebildiği gibi yaprakları kesilip, silolama (depolama) da yapılabilir. 1 dekar alanın hasadı 5-6 saatte bir kişi ile yapılabilir.

Verim:Ortalama olarak 7.5- 10 ton/Dekar arasındadır. Bunun % 45'i kök, % 55'i yapraklardan oluşmaktadır. Köklerdeki kuru madde oranı % 8.5, yapraklardaki ise % 9.5 tir. Her Kg kuru madde için sindirilebilir ham protein miktarı 150 gr. dır. Kuru maddedeki protein oranı yumruları için % 11, yaprakları için % 18'dir.

Besleme Şekli:Yem şalgamı, hayvan beslemesinde en iyi yemlerden biridir. Sonbahar ve kış dönemlerinde bile taze olarak hayvanlara yedirilmektedir. Çiftçimiz günlük olarak ihtiyacı oranında hasat yapmalıdır. Yumrular toprakla bulaşıksa yıkanıp parçalanarak yada büyükbaş hayvanın canlı ağırlığına göre direkt olarak verilebilir. Süt sığırlarında sağımdan sonra yedirilen şalgam miktarı hayvanın canlı ağırlığına göre verilmelidir. En fazla verilebilecek miktar, günlük olarak 40 Kg'ı geçmemelidir.

Bu konuyu yazdır

  Hububatta Toprak Hava Su İlişkisi
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 06:48 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum Yok

Bitkiler canlı kalabildikleri müddetçe içinde bulundukları yaşama ortamından belli maddeleri alıp, onları kendi yapısal maddelerine göre değişikliğe uğratırlar. Böylece hayatiyetlerini devam ettirirler.
Bitkiler bulundukları ortamdan su ve suda erimiş maddeleri almak zorundadırlar. Bitkiler topraktan suyu kökleri vasıtasıyla alırlar. Bitki köklerinin topraktan suyu alışlarında toprağın yapısı ve çeşidi büyük önem arz etmektedir. Çünkü, toprak yapısına bağlı olarak kendine özgü bir su tutma kapasitesi meydana getirmiştir. Bu özellikten dolayı bitkiler topraktaki suyu alabilmek için farklı kökler oluşturmuşlardır. Bitki kökleri, bitki çeşidine bağlı olarak 60-90 cm.’den 30-40 metreye kadar değişiklik gösterebilirler. Bu değişiklikler bitki tür ve yaşayışına göre değişir.
Toprakla buluşan tohum, kendi ağırlığının belli bir miktarında nem çektiği takdirde çimlenebilir. Toprakta yeterli nem bulunmaz ise çıkış problemi yaşanmaktadır. Bitkinin ihtiyaç duyduğu nem karşılanmaz ise bitki kendini ayarlama yoluna gider. Yapraklar daha dar, kardeşlenme daha az, başakta başakcık sayısını azaltmaktadır. Bitki kökleri tarafından topraktan alınan su yeterli olmadığı zaman bitki canlılığında yavaşlama ve pörsüme görülmekte, meydana gelmiş olan kardeşlenme sayısında azalma ve gelişme geriliği görülmektedir.
Sapa kalkma döneminde görülen su yetersizliği sonucunda çiçek sayısında azalmaya neden olmaktadır. Çiçeklenme döneminde görülen su yetersizliğinde ise başaktaki tane ağırlığı etkilenmektedir. Bitkinin ilk gelişme dönemindeki bu olumsuzlukların yaşanmaması için, ekimin zamanında yapılması, bitki köklerinin belli bir gelişmişlik düzeyine ulaşması ile aşılabilmektedir.
Kış döneminde doğal olarak bitkilerin soğuğa karşı içinde bulundukları ortama göre değişmekle beraber, direnç azalması olmaktadır. Bitkilerdeki soğuk zararını bitkinin içinde bulunduğu gelişme devresine, soğuğun zaman olarak süresine, sıcaklığın ani veya yavaş yavaş düşüş hızına, tarlanın düz veya meyilli olup, olmamasına bağlı olarak etkilemektedir. Ayrıca bitkinin bulunduğu ortamdaki azot ve nem miktarı da bitkinin soğuğa duyarlılığını etkilemektedir. Hububatın hangi devrede soğuk zararının etkisinde kaldığı önem arz etmektedir.
Bitki çimlenme, kardeşlenme, sapa kalkma, kın, başaklanma ve olum devrelerinde soğuk zararına uğrayabilir. Çimlenme devresinde meydana gelen soğuk zararı, bitki henüz çok taze ve küçük olduğu için ölümler görülebilir. Kardeşlenme ve sapa kalkma dönemlerinde yapraklarda sararma ve yanıklık, gövdede haşlanmış görünüm arz eder. Başaklanma devresinde görülen soğuk zararı başakta beyazlanma ve kısırlık, yaprak uçlarında beyazlanma ve büzülme şeklinde görülür. Bu durum verimi olumsuz yönde etkiler. Tane oluşumu devresinde olacak soğuk zararında ise; taneler buruşuk, çalık ve zayıf olur.
Kışın yeteri kadar nemi alan toprak donma hacmi genişler ve toprak kabarır. don kabarması dediğimiz bu olay sırasında özellikle zayıf kökler kopar, buna bağlı olarak bitki ölür. Bu zarar daha çok homojen olmayan topraklarda görülür.
Bitkiler için en uygun rüzgar hızı saniyede 3-5 metredir. Bu hız ancak bitkilerin yapraklarını oynatır. Bitkilerde herhangi bir zararlanma olmaz. Bitkinin topraktan aldığı su ile yapraktan kaybettiği su dengededir. Bu rüzgar hızı bitkilerdeki tozlanma ve döllenmeye de yardımcı olur. Rüzgar hızı saniyede 5 metrenin üzerine çıkarsa bitkilerdeki su kaybı artar.


M.Fethi ÖRS
Ziraat Yük. Mühendisi

Bu konuyu yazdır

  Anız Yakmanın Zararları
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 06:47 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum Yok

Çiftçilerimizin anız yakmasının en başta gelen nedeni anızlı tarlalarda ekimin güç olmasıdır. Anızlar toprağın arasında kalarak tohumların örtülmesini engellemekte ve mibzer gözlerinin tıkanmasına sebep olmaktadır.

Anız yakmanın sebeplerinden biri de yabancı ot ve hastalık-zararlılarla mücadele etmektir.

Ayrıca çiftçiler tarafından anız yakıldıktan sonra meydana gelen külün de gübre etkisi yaptığı ifade edilerek anız yakmak için bir gerekçe daha ortaya atılmaktadır.

Hemen şunu söyleyebiliriz ki anız yakmanın zararları yararlarından çok daha fazladır ve zararları telafi etmek oldukça zordur.

Anız yakmanın en önemli zararı organik maddeyi yok etmesidir. Buradan da anlaşıldığı gibi yakma sonucunda meydana gelen külün gübre yerine geçtiği söylense de diğer taraftan tonlarca gübre ile bile karşılanamayacak organik madde telef olmaktadır. Organik madde bakımından fakir olan topraklar yeteri kadar gübrelense bile sonuç alınamamaktadır.

Diğer bir bahane olan anızların ekimi güçleştirmesine gelince zaten modern tarım tekniklerinde münavebe uygulanması şarttır. Ülkemizin hemen hemen bütün bölgelerinde münavebe uygulandığında münavebeye giren ürünlerin genellikle birisi güz ekimi arkasından gelen bahar ekimi ile yetiştirilmektedir. Anızın üzerinden bir kış geçtiğinde ise yukarıda anlatılan zararları ortadan kalkmaktadır.

Anızlı üründen sonra hemen ekim yapılacaksa anızı temizleyecek alet makineler mevcuttur.

Anız yakıldığında toprak yüzeyinde bulunan pek çok yararlı mikroorganizma ile birlikte doğanın dengesinin bir parçası olan pek çok canlı da yok olmakta ve zararı hemen anlaşılamayan ama ileriki yıllarda telafisi mümkün olmayan zararlar meydana gelmektedir.

Anız yakmanın ilk yıllarında sanki yararlı imiş gibi bir görüntü oluşmasının sebebi zararlarının ilk yıllarda açıkça görülememesinden kaynaklanır. Oysa sonraki yıllarda çiftçi nedenini anlayamadığı verim kayıplarıyla karşılaşacaktır.

Anız yakma sırasında ülkemizde pek çok yangın meydana gelmekte ve orman ve meyve ürünleri yangına maruz kalmaktadır.

Arazide kalarak toprağa karıştırılan anız ise toprağa organik madde kazandırmaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Hububatta Ekim Tekniği
Yazar: Mr.Muhendis - 01-05-2010, 06:44 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum Yok

Çiftçilerimiz arasında söylenen
“Güzlük varlık getirir, yazlık tohum götürür”
“Yazlığı yak, oğluna gösterme” gibi atasözleri bu gerçeği vurgular.
Yapılan araştırmalar yazlık ekimle, kışlıktan alınanın ancak %40’ ına denk verim alındığını göstermiştir.
Ekim zamanını belirleyen faktör nedir?
Ekim zamanını belirleyen faktör çim yatağındaki toprak sıcaklığıdır. Çim yatağındaki toprak sıcaklığı 8-10 derece olduğu zamanda ekim yapılmalıdır. Bu dönemde ekim yapılırsa kök gelişmesi hızlı ve kök tacı derin olur. Bu durum bitkinin soğuğa ve kuraklığa dayanıklılığını artırır.
Ekim mevsiminin (güzlük-yazlık) seçimi neye bağlıdır?
Ekim mevsiminin seçimi, ekilecek çeşidin biyolojisine bağlıdır. Çeşit biyolojik kışlık ise güzlük ekilmek zorundadır. Biyolojik kışlık bir çeşit yazlık ekilirse, vernalize( düşük sıcaklık isteği) olamayacağından generatif döneme geçemez, başak ve dane vermez. Biyolojik yazlık olan bir çeşit ise, kış soğuklarına dayanamayacağından mutlak olarak yazlık ekilir.
Bu iki tipten başka bir de alternatif çeşitler vardır. Bunlar bulundukları bölgede kışlık da, yazlık da ekilebilir ve yeterli miktarda ürün verirler. Böyle çeşitlerin ekimi gerek sonbaharda, gerekse ilkbaharda erken yapılırsa daha fazla verim sağlanır.
İlimizde kışlık ekim zamanı hangi tarihtir?
Yapılan araştırma sonuçlarına göre bölgemiz için en uygun ekim zamanı; iyi hazırlanmış bir tarlaya eylül ayı sonu ile ekim ayı başı en uygun ekim zamanıdır.
Bölgemizde verim güvencesi kışlık ekime bağlıdır. Kasım ayı girmeden tohumların çimlenip, toprak yüzüne çıkmasını sağlayacak bir tarihte ekimin yapılmış olması en uygun olanıdır. Kışa kardeşlenmiş olarak giren bitkilerde kök gelişmesi güçlü, hastalık ve zararlılardan korunma iyi, verimi yüksek ve kaliteli olur. Bu durumdaki bitkiler kış süresince büyümelerini durdurur, durgunluk dönemine girerek kışı da zarar görmeden geçirirler.
Bazı yıllar sonbahar yağışlarının çok gecikmesi tohum yada ekipman bulunamaması gibi nedenlerle güzlük ekim yapılamamış olabilir. Zamanında güzlük ekim yapılmamışsa aralık- şubat süresi içerisinde tarlada toprağın uygun bulunduğu bir zamanda ekim yapılabilir. Ekilen tohum şişerek vernalize olur, ilkbahar başında uygun sıcaklığı bulur bulmaz çimlenir ve bitki toprak yüzüne çıkar.
Ekim derinliği ne olmalıdır?
Kuru tarım yapılan alanlarda hububatta kışlık ekim derinliği en az 4, en fazla 8 cm. olmalıdır. Tohum 4 cm. den daha yüzlek ekilirse alatav zararıyla karşılaşılabilir. Yüzlek ekilen tohum az bir yağışla çimlenir, fakat toprağın üst katı kolayca kuruduğundan çimlenen tohum da köklerini henüz alt kata indirmediğinden bitkicik kuraklıktan ölür.
Alatav tehlikesi olmasa bile, bitkinin kök tacı toprağın yüzeyinde gelişeceğinden bitkinin kışa dayanması azalır. Öte yandan yüzlek ekimde karınca ve kuş zararları da artar.
Kışlık ekimde ekim derinliğinin 5-6 cm. civarında olması en uygunudur.
Gübre miktarı ne olmalıdır?
Gübre analiz sonuçlarına göre verilmelidir. Fosforlu gübrenin tamamı ekimde, mümkünse tohumla temas etmeyecek şekilde verilmelidir. Tavsiye edilen azotlu gübrenin üçtebiri ekimle, üçteikisi de kardeşlenme döneminde verilmelidir. Tahlil yapılmadığında kuru bölgeler için dekara 7-8 kg saf fosfor, 8-9 kg civarında saf azot, sulu şartlarda ise 8-9 kg saf fosfor, sulama sayısına göre 16-17 kg’a kadar saf azot önerilmektedir.
Çinko uygulanmalı mıdır?
Bitkinin toprak üstüne çıkışını artırması ve bitkiyi hızlı geliştirmesi nedeniyle ekim sırasında tohuma, toprağa, ot mücadelesi zamanında ise yaprakta çinko uygulaması önerilmektedir.
Bölgemizde hangi çeşitler ekilmelidir?
Kırmızı ekmeklik çeşitler: Gün-91, İkizce-96, Demir-2000, Sönmez-200; suluda: Bezostaya-1, Katea-1, Kınacı, Konya-2002
Beyaz ekmeklik çeşitler: Kıraç-66, Dağdaş-94, Yakar-99, Gerek-79, Bayraktar-2000, Altay-2000, Kırgız 95, Aytın- 98, Suluda: Atay-85, Sultan-95, Çetinel-2000
Makarnalık Çeşitler: Kızıltan-91, Ankara-98, Altın 40/98, Çeşit 1252, Mirzabey 2000, Kunduru 1149
Arpa çeşitleri: Tarm 92, Tokak 157/37, Bülbül 89, Orza-96, Aydanhanım- Cumhuriyet. Sulu: Kral 97, Avcı 2002, Çetin 2000

Bu konuyu yazdır