| Hoşgeldin, Ziyaretçi |
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.
|
| Kimler Çevrimiçi |
Şu anda 2921 aktif kullanıcı var. » (0 Üye - 2918 Ziyaretçi) Bing, Google, Yandex
|
| Son Yazılanlar |
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 57.140
|
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.797
|
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 462
|
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.998
|
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.394
|
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.339
|
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.888
|
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.287
|
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.548
|
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.475
|
|
|
| Organik Böğürtlen Yetiştiriciliği - Rubus fruticosus |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 01-24-2010, 11:07 AM - Forum: Organik Tarım
- Yorum Yok
|
 |
![[Resim: 24nh448.jpg]](http://i47.tinypic.com/24nh448.jpg)
Giriş: Organik yetiştiricilikte, sentetik gübre ve pestisitler yerine kültürel uygulamalar, tabi gübre ve biyolojik kontrol yöntemleri kullanılmaktadır. Organik tarım, iyi bir uygulama ile çevre dostu ve daha sağlıklı ürünler bakımından önem kazanmaktadır. Çalışmalar göstermiştir ki organik tarım, üzümsü meyvelerde rahatlıkla uygulanabilecek bir üretim şeklidir.
İnsan sağlığında önemli rolleri olan böğürtlende organik asitler, mineraller ve vitaminler bakımından çok zengin bir meyvedir. Meyve olgunlaşma tarihi bölgelere göre değişmekle birlikte Haziran sonu-Temmuz başında hasat başlamakta ve Eylül ayına kadar devam etmektedir.
EKOLOJİK İSTEKLERİ:
İklim: Böğürtlenler değişik iklim şartlarına daha kolay adabte olma özelliğindedir. Sıcaklığa ve kuraklığa ahududlarından daha fazla dayanıklıdırlar. Ancak Kış ve ilkbahar donlarına karşı ahudutlarına göre daha az dayanırlar. Genelde sıcak mutedil iklim bölgelerinde daha iyi sonuç vermektedir. Şeftali yetiştirilen bölgelerde böğürtlen yetiştiriciliği rahatlıkla yapılmaktadır.
Toprak: Toprak olarak seçici değil ancak bitki, dinlenmiş, iyi drene olmuş, derin ve geçirgen toprak, yarı asit (ph 6 – 6,5), sert tabaka pulluk tabanı oluşmamış topraklar tercih edilmelidir. Bunun yanında toprağın besin maddelerince zengin olması verim ve kalite bakımından olumlu yönde etkilemektedir. Böğürtlenler ahududulara göre ağır topraklara ve hastalıklara daha tölaranslılardır. Ancak ağır topraklarda organik madde ilavesi ve dikim yerlerini yüksek yastıklar şeklinde yapılması ile problemler aza inecektir.
ÇOĞALTMA METOTLARI:
Kök sürgünleri, uç daldırma,yaprak-göz çelikleri ve kök çelikleri ile üretilmektedir.
Böğürtlen Resimleri
ÇEŞİT SEÇİMİ:
Daha kazançlı organik yetiştiricilik için çok iyi adapte olmuş ve özellikle yaygın hastalıklara genetik olarak dayanıklı çeşitlerin seçimine dikkat etmelidir.
- Çeşit bilindiği iklim ve toprak özelliğine uygun,
- Verimli ve hastalıklara dayanıklı,
- Pazarın aradığı, yola ve taşımaya dayanıklı,
- Bitkisi kuvvetli gelişen, Meyveler taze olarak veya meyve işleyen bir kuruluşa pazarlanması durumlarında farklı çeşit gerektirmektedir.
- Çeşidi, özelliği ve kaynağı belli olmayan fidanlar ile bahçe kurulmamalıdır. Bu tip fidanlarla çeşitler karıştığı için meyvenin Pazar değeri ve verim düşmekte, pazarlamada güçlüklerle karşılaşılmaktadır.
BAHÇE TESİSİ:
Yer Seçiminde Dikkat Edilmesi Gerekenler: Dikim yapılacak yer çevreden daha yüksek yerde seçilmelidir. Böylece su drenajı sağlanmış ve hastalık-zararlı yoğunluğu daha az olacaktır. Üretim yerindeki yeterli hava sirkülasyonu ile olabilecek kış zararlanmaları ve geç ilkbahar don zararını en aza indirecektir. Diğer yanda hakim rüzgar açık alanlarda (tepelerde) bitkilerde bitki dokularının kurumasına neden olabilir. Bu şekilde zararlanan bitkiler ise kış soğukları sürgünlerin ölümüne neden olmaktadır.
Daha önceden meyve üretimi yapılmış (şeftali, elma, üzüm, üzümsü meyve v.b.) yerler kök kanseri riski taşıdığı için tercih edilmemelidir. Aynı şekilde kısa zaman önce domates, patates, biber, patlıcan ve tütün gibi solanacia familyasına ait ürünlerden birisi ile yetiştiricilik yapılmış ise, verticillium solgunluğu riski artacağı için bu tip üretim alanları tercih edilmemelidir.
Yakındaki yabani böğürtlenler hastalık ve zararlıların kaynağını oluşturacağı için bu bitkilerin imha edilmesi gerekmektedir.
Çalışmalar göstermiştir ki üzerinde zararlı bulunduran bu tip konukçu yabani bitki ve diğer bahçelerden 100-120 m. Uzakta kurulmalıdır.
Organik Tarım yapılacak alanlarda ayrık otu gibi çok yıllık yabani otlar dikim öncesinde mutlaka kontrol altına alınlalı veya alternatif başka alanlar tercih edilmelidir. Çünkü bu tip çok yıllıklı otların yoğun olarak bulunduğu tarlalarda kimyasal ilaç (herbisit) kullanılmadan bu yabani otlardan kurtulmak zordur.
Toprak Hazırlığı ve Dikim:
Bahçede daha önceden herhangi bir kültür ypılmamışsa bahçe hazırlığına bir önceki yazdan başlanır. Toprak dikimden en az bir ay önce derin bir şekilde sürüm, gerekirse Krizma yapılır. Toprak analizi yaptırılarak verilecek gübre miktarları belirlenir. Genel olarak topraklar organik maddelerce fakir olduklarından 3-5 ton çiftlik gübresi verilerek ikinci bir sürüm yapılır.Gübrelemeden sonra, toprak işlenerek gübrenin toprağa karışması sağlanmalıdır. Dikimden önce organik kaynaklı fosforlu ve potasyumlu gübrelerle bir taban gübrelenmesi ve son bir sürüm yapmak daha iyi sonuçlar vermektedir. Toprak işlendikten sonra gerekiyorsa toprak fümigasyonu yapılmalıdır.
Dikim:
Dikim yapılacak fidanlar kuvvetli, kökler iyi gelişmiş, hastalıksız olmalıdır. Dikim zamanına kadar serin ve nemli ortamlarda saklanmalıdır. Hemen dikilmeyecek ise hendeklenmelidir. Fidanlar dikim yerine çamurlu su dolu kovalarda veya ıslak telisler içerisinde taşınmalıdır. Kapalı, bulutlu, rüzgarsız günler dikim için en uygun günlerdir. Dikilecek böğürtlen fidanlarında önce kök tuvaleti yapılır. Yaralı, kuru ve çok uzun kökler kesilir. Dikimin hemen ardından fidanlara can suyu verilir. Dikimi yapılan fidanın tepesi 20 – 30 cm’den kesilir.
Bögürtlenlerde kışları soğuk geçen bölgelerde irken ilkbaharda yapılan dikimler en iyi sonucu vermektedir. Kışları ılık geçen bölgelerde ise geç son bahar ve kış aylarında yapılan dikimler iyi sonuç vermektedir.
Dikim mesafeleri tür, ve çeşitler büyüme gücü ve şekline, dikim yöntemlerine, terbiye şekillerine, toprak verimliliğine ve toprak işleme şekline göre çok farklılık göstermektedir. Dik büyüyen böğürtlenler için “sıra arası x sıra üzeri” mesafeleri 1,50 x 0,50 m. Yatık büyüyenler için ise 3,00 x 3,50 m. Bırakılmaktadır. Genel olarak ortalama “2,05 x 1,50 m.” kullanılmaktadır.
Ticari amaçlı dikim aralıkları sıra arası 3 m. Sıra üzeri 1,0 – 1,5 m tavsiye edilmektedir. Tek sıra tel sistemi kullanılmaktadır. Dallar tellere 70, 130 ve 180 cm yüksekliklerde tel ile bağlanır.
Budama:
Diğer önemli uygulamada budama işlemidir. Kış budamasında kuruyan dallar kesildiği gibi gelişme döneminin daha sonraki yıllarında budama yapılmaktadır. 3, yıl içerisinde yeşil budama yapılmaktadır. Haziran ayı içerisinde ince zayıf dallar kesilerek her taç da 4-5 ana dalın büyümesi sağlanır. Kış budamasında gelişmesi en iyi olan 4-5 yeni dal seçilerek diğerleri budamayla çıkarılır. Aynı zamanda ana dallar 190-195 cm yükseklikte bırakılır. Yan dalların ilk 40-45 cm’leri kesilerek diğerleri 20-30 cm. kısaltılır.
Dikim Sonrası Bakım:
Dikimden sonra toprak 15-20 cm derinlikte işlenmeli. Sıralar arası çapalanarak kesekler kırılmalıdır. Yabancı ot mücadelesi, hastalık ve zararlılar ile mücadele yapılmalıdır. Meyvenin olgunlaşma döneminde güneşli ve rüzgarlı günleri tercih eder. Yağmurlu mevsimlerde Botrytis daha hızlı gelişme gösterir. Bu da çiçeklenmeden önce ve sonra organik kaynaklı fungisit uygulaması ile önlenebilmektedir.
Verim:
Böğürtlen yetiştiriciliği tekniğine uygun şekilde yapıldığında, ekonomik ömür 12-13 yıl olup, tam verim çağındaki 1 dekar böğürtlen bahçesinden 2.0 –2.5 ton meyve almak mümkündür.
Hasat ve Ambalaj: Böğürtlen meyve türleri içerisinde meyvesi en hassas olanlardn biridir. Bu nedenle kısa zamanda bozulabilen ve hızlı tüketilmesi gereken bir meyvedir. Bu nedenle böğürtlen hasadı, ambalajı ve taşınmasında çok titiz davranmak gerekmektedir.
Böğürtlen meyveleri hasat olumuna geldikten sonra sabah erken saatlerde hasadı yapılmalıdır. Haftada 2-3 defa hasadı yapılmaktadır. Sıcak ve kuru havalarda daha sık hasat edilebilir. Böğürtlen hasadı için günün serin saatleri tercih edilmelidir. Genellikle sabah 8-10 arası en uygun saatlerdir. Hasat edilen meyveler en kısa zamanda serin, gölge bir yere taşınmalı, mümkünse hemen soğuk depoya konulmalıdır.
Gıda endüstri kuruluşlarına işlenmeye gönderilecek meyveler 0,5 – 1,0 kg.’lık kutulardan 3 – 5 kg’lık küçük kasalara kadar daha büyük kaplara doğrudan toplanır. Bu kapların seçiminde alıcı fabrikanın talepleri göz önünde bulundurulmalıdır. Taze olarak pazarlanacak meyveler 10, 250, veya 500 g’lık küçük plastik kaplara toplanır. Bu kaplar ile büyük kasalara dizilerek bu şekilde nakliyeye hazır duruma gelmiş olur. Ambalaj kaplarının altı ezilen meyve suyunun akabilmesi için mutlaka delikli olmalıdır. Aksi halde alt taraftaki meyveler hemen çürürler. Hasat edilen bu meyveler en kısa zamanda serin bir yere alınmalıdırlar. Böğürtlen meyvelerinin uzun süre taze olarak muhafazaları genel olarak düşünülemez.Ancak olağan üstü durumlarda –0,5C veya 0C ‘de %85-90 oransal nem koşullarında 5-7 gün süreyle depolanabilir. Muhafazayı kısıtlayan en önemli faktör meyvelerin çürümeleridir.
Meyvelerin Değerlendirilmesi:
Böğürtlen meyveleri çok çeşitli şekillerde değerlendirilirler. Derin dondurularak muhafazaya alınan meyveler uzun süre farklı değerlendirmeler için hazır tutulur. Böğürtlen meyveleri pasta endüstrisinin aranan meyvelerindendir. Ayıca meyveler kurutularak değişik şekillerde kullanılmak üzere (meyve çayı gibi) uzun süre saklanabilirler. Böğürtlen meyveleri; meyve suyu, konsantre ve likör olarakta kullanılmaktadır. Reçel, marmelat, jöle ve şekerleme endüstrisinde, özellikle kendine özgü güzel kokuları nedeniyle değerli bir hammaddedir.
Son yıllarda hızla gelişen ve tüketimleri artan dondurma ve meyveli yoğurt üretiminde de yaygın olarak kullanılmaktadır.
Not: Üretimine karar verilen çeşide ait fidanlar organik yetiştiricilikte kabil edilebilmesi için fidan üretimi sırasında kullanılan ilaç ve gübrelerin organik kaynaklı olması gerekmektedir.
Kaynaklar:
ATATÜRK BAHÇE KÜLTÜRLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ 77102-YALOVA
Tel: 0 226-814 25 20
Faks No: 0 226-814 11 46
|
|
|
| Organik Ahududu Yetiştiriciliği - Rubus idaeus |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 01-24-2010, 11:04 AM - Forum: Organik Tarım
- Yorum (1)
|
 |
![[Resim: rhsqv8.jpg]](http://i50.tinypic.com/rhsqv8.jpg)
GİRİŞ:Bitkileri Türkiye’nin Kuzeyinde Batıdan Doğuya uzanan bir kuşak boyunca, genellikle 1000m. Ve daha fazla yüksekliklerde, hava oransal nemi fazla olan yerlerde doğal olarak bulunurlar. Son yıllarda ülkemizde “Derin Dondurma” Tekniklerinin geliştirilmesiyle, yurt dışına ihraç edilen dondurulmuş ürünler içinde Ahududu önemli bir paya sahiptir.
EKOLOJİK İSTEKLERİ:
İklim:
Ahududu genelde bol güneşli, rüzgardan korunmuş, yeterli toprak rutubeti olan yerler Ahudutları için en uygun alanları oluştururlar. Ahududu genel olarak soğuk, ılıman iklim bölgelerinin bitkileridir. Ancak bazı çeşitleri sıcak ılıman iklim bölgelerine adapte olabilmektedirler. Kış aylarında şiddetli donlara (-20C –25C’ye kadar ) oldukça dayanıklıdır. Meyve olgunluk dönemi Haziran-Ağustos aylarında gerçekleşmektedir. Kışları çok ılık, Yazları çok sıcak ve kurak olan bölgelerde Ahududu yetiştiriciliği yapılmamalıdır.
Toprak:
Ahududular orta ve orta-küçük çalılardır. Özel bir toprak isteği göstermezler. Bununla beraber, Ahududu yetiştiriciliği Organik maddelerce zengin, derin, geçirgen, yarı asit, hafif veya orta bünyeli, su tutma kapasitesi yüksek topraklarda başarılı bir şekilde yapılır.
Sürekli toprak nemi sağlanmalıdır. Bu nedenle drenajı sağlanmış, ağır bünyeli topraklarda da uyum sağlanmaktadır. Toprak reaksiyonu hafif asit veya nötr (ph=6-7) olmalıdır. Toprak derinliği en az 1 metre olmalıdır.
Ahudu Resimleri
ÇEŞİT SEÇİMİ:
Kırmızı Ahududular iki tiptir. Bunlar:
a- Yaz ürünü verenler. b- İlk sürgünleri ile ürün veren tipler:
Ahududularında çeşit seçerken:
• Çeşit bulunduğu iklim ve toprak özelliğine uygun
• Verimli ve hastalıklara dayanıklı
• Pazarı aradığı bir çeşit
• Yola ve taşımayı dayanıklı,
• Bitkisi kuvvetli gelişen, Ayrıca meyveler taze olarak veya meyve işleyen bir kuruluşa pazarlanması durumlarında farklı çeşit gerektirmektedir.
ÇOĞALTMA METODLARI:
Diğer meyve türlerinde olduğu gibi Ahududularına Aşılama tekniği uygulanmamaktadır. Çelikle çoğaltma ile de ahududu fidanı üretilmemektedir.
1-Kök sürgünleri ile, 2- Kök çelikleriyle üretilirler.
BAHÇE TESİSİ VE DİKİMİ:
Yer Seçiminde Dikkat Edilmesi Gerekenler:
Böğürtlende olduğu gibi dikim yapılacak yer çevreden daha yüksek yerde seçilmelidir. Böylelikle su drenajı sağlanmış ve Hastalık-zararlı yoğunluğu daha az olacaktır. Üretim yerindeki yeterli hava sirkülasyonu ile olabilecek kış zararlanmaları ve geç ilkbahar don zararını en aza indirecektir. Diğer yanda hakim rüzgar açık alanlarda (Tepelerde) bitkilerde bitki dokularının kurumasına neden olabilir. Bu şekilde zararlanan bitkiler ise kış soğukları sürgünlerin ölümüne neden olmaktadır.
Daha önceden meyve üretimi yapılmış (Şeftali, elma, üzüm, üzümsü meyve v.b.) yerler kök kanseri riski taşıdığı için tercih edilmemelidir. Aynı şekilde kısa zaman önce domates, patates, biber, patlıcan ve tütün gibi solanacia familyasına ait ürünlerden birisi ile yetiştiricilik yapılmış ise, verticillium solgunluğu riski artacağı için bu tip üretim alanları tercih edilmemelidir. Yakınlardaki yabani böğürtlenler hastalık ve zararlıların kaynağını oluşturacağı için bu bitkilerin imha edilmesi gerekmektedir. Çalışmalar göstermiştir ki üzerinde zararlı bulunduran bu tip konukçu yabani bitki ve diğer bahçelerden 100-120 m. Uzakta kurulmalıdır.
Organik tarım yapılacak alanlarda ayrık otu gibi çok yıllık yabani otlar dikim öncesinde mutlaka kontrol altına alınmalı veya alternatif başka alanlar tercih edilmelidir.
Bu tip çok yıllık otların yoğun olarak bulunduğu tarlalarda kimyasal ilaç (Herbisit) kullanılmadan bu yabani otlardan kurtulmak zordur.
Toprak Hazırlığı:
Bahçe kurulacak yerin iklim özellikleri, ahududu bitkilerinin yetiştiriciliğine uygun olmalıdır. Toprak analizi yaptırılarak gerektiğinde toprak bünyesi uygun hale getirilir. Bahçenin ilkbahar ve özellikle yaz aylarında sürekli sulanacağı düşünülerek, su kaynaklarına yakınlığı, sulama suyu temini durumuna göre yöntem ve tesisine karar verilir.
Dikim:
Ahududu bahçesi kışları çok sert olmayan bölgelerde geç sonbahar ve kış aylarında tesis edilir. Ancak kış aylarında şiddetli don olayı görülen bölgelerde erken ilkbahar dikimi daha uygundur. İlkbahar dikimlerinde de fazla gecikilmemesi gerekmektedir. Ahududu bahçesindeki sıra aralıkları 2-2,5 metre olmalıdır.sıra üzeri aralıkları 0.4 – 1.0 m aralıklarla dikim yapıldığında maksimum verime daha kısa sürede ulaşılır. Dikilecek Ahududu fidanlarında önce kök tuvaleti yapılır. Yaralı, kuru ve çok uzun kökler kesilir.
BUDAMA:
Dikim Budaması:
Dikimden hemen sonra fidanlar 20-30 cm yüksekliğinde kesilirler. İlkbaharda 2-3veya 4 adet kuvvetli gelişen dip sürgünler bırakılır.diğerleri dipten çıkarılır. Ayıklama yaparken bırakılan dallar arasında en az 20-25 cm kadar mesafe bırakılmalıdır.
Kış Budaması:
Ahududuları taç kısımları ile 2 yıllık toprakaltı kök kısımları ile çok yıllıklı bir bitkidir. Bırakılan çubuklar birinci yıl olgunlaşır. İkinci yıl meyve verdikten sonra kururlar.Kök dibinden çıkan yeni sürgünlerden ertesi yıl için her kümede en kuvvetli gelişen 3-4 yeni sürgün bırakılır. Diğerleri yine temizlenir.Kış budaması için en uygun zaman sonbahar veya ilkbahar başıdır.
Devamlı meyve veren çeşitlerde budama işlemi oldukça basittir. Bitkinin tüm toprak üstü kısmı yaklaşan kışa doğru kesilerek uzaklaştırılır. Takip eden ilkbaharda her bir metrede sıra üzerinde bir düzineden fazlası kesilmelidir.
Yaz Budaması:
Yazın tepe alma yapıldığı gibi, fazla dalların da ayıklanması gerekmektedir. Çok sıcak aylarda tepe alma sakıncalıdır.
Gençleştirme Budaması:
Ahudutlarında gençleştirme budaması 5-6 yılda bir ahudutlarının toprak altındaki yaşlı kök kısmı kesilir.kesimden hemen sonra bitkilerin bulundukları yerlere (ocaklara) bol miktarda çiftlik gübresi ve ticari gübre (Azot, Fosfor ve Potaslı gübre) verilmelidir. Bu işlemle ahudutlarının ömrü uzatılmış olur. Aynı tesiste 12-15 yıl yetiştiricilik yapılabilir.
GÜBRELEME:
Gübrelemede,bahçe toprağı analiz yaptırılarak gerekli gübreleme yapılmalıdır. Fosforlu ve potasyumlu gübreler gerektiğinde yılda veya iki yılda bir uygulanır. Uygulama Sonbahar-kış aylarında, fosforlu ve potasyumlu gübreler bitkilerin kök bölgeleri hizalarına toprağa 20-30 cm derinliğe gömülerek uygulanır. Aşırı fosfat uygulamalarından kaçınmalı.
SULAMA:
Ahududu meyvesinde iyi verim alabilmek için sulama,önemli faktörlerden birisidir. Sürekli toprak nemi isteğinde olan ahududu bitkileri için yağışların yetersiz olduğu dönemlerde sulama zorunlu olarak yapılmalıdır. Özellikle hasat zamanında daha fazla sulama gerekir. Ancak Ahududu bitkisi kökleri kuraklığa olduğu kadar suya da duyarlıdır.
HASTALIK VE ZARARLILAR İLE MÜCADELE:
• Yurt dışından veya bölge dışından getirilen fidanlar sertifikalı olmalı. Sağlık kontrolleri yapılmalıdır.
• Ahududu bitkilerinin torak işleme, sulama, budama,gübreleme gibi bakım işlemleri zamanında ve tekniğine uygun olarak yapılmalı, bitkilerin kuvvetli gelişmeleri sağlanmalıdır.
• Hastalık ve zararlı riski olduğunda budama artıkları bahçeden uzaklaştırılmalı ve yok edilmelidir.
• Dikim yerlerinin yüksek yastık olarak hazırlanması da faydalı olmaktadır.
• Maclama uygulamaları, phytophthora’ya hassas olan çeşitlerde bu puroblemi artırmaktadır.Daha çok ağır topraklarda yetiştirilen ahududu bitkilerinde görülmektedir.
VERİM:
Ahududu yetiştiriciliği tekniğine uygun şekilde yapıldığında, tam veri çağındaki 1 dekar ahududu bahçesinden 1,5 – 2 ton meyve almak mümkündür.
HASAT VE AMBALAJ:
Ahududu meyve türleri içerisinde meyvesi en hassas olanlardan biridir. Bu nedenle ahududu hasadı, ambalajı ve taşınmasında çok titiz davranmak gerekmektedir. Toplamada gecikme, meyvenin yumuşaması normal rengini kaybederek daha koyu renk alması ile anlaşılır. Derin dondurma ve gıda sanayi için ahududu tipik rengini aldıktan sonra hasat edilmelidir.
MEYVENİN DEĞERLENDİRİLMESİ:
Ahududu meyveleri çok çeşitli şekillerde değerlendirilirler. Ahududu meyveleri pasta endüstrisinin aranan meyvelerindendir. Ahududu meyveleri meyve suyu, konsantre ve likör olarak da kullanılmaktadır. Reçel, marmelat, jöle ve şekerleme endüstrisinde, özellikle kendine özgü güzel kokuları nedeniyle meyve tozu ve meyve esansı imalatında da değerli bir hammaddedir. Son yıllarda hızla gelişen ve tüketimleri artan dondurma ve meyveli yoğurt üretiminde de yaygın olarak kullanılmaktadır.
NOT: Üretimine karar verilen çeşide ait fidanlar organik yetiştiricilikte kabul edilebilmesi için fidan üretim sırasında kullanılan ilaç ve gübrelerin organik kaynaklı olması gerekmektedir.
Kaynak:
ATATÜRK BAHÇE KÜLTÜRLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ 77102 – YALOVA
Tel: 0 226-814 25 20
Fax.No: 0226-814 11 46
|
|
|
| Organik Tarımda Kullanılabilecek Gübre ve Toprak İyileştiriciler |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 01-24-2010, 11:02 AM - Forum: Organik Tarım
- Yorum Yok
|
 |
Hayvansal Kaynaklı Ürün veya Yan ürünler: Kan unu, tırnak ve boynuz unu, kemik unu veya Jel haline getirilmiş kemik unu, balık unu, et unu, tüy saç unu saç, süt ürünleri.
Çiftlikte üretilen Organik Maddeler: Çiftlik gübresi, Çiftlik sıvı atıkları (Şerbet), kanatlı gübresi ve çiftlik gübresinden elde edilmiş kompost hayvan gübreleri, bitki atıkları ve yeşil gübre, saman, yaprak ve diğer bitkisel atıklar, fındık curuf kompostu, bitki yaprakları ve diğer bitkisel atık ve artıklar.
Diğer Organik Maddeler:
Diğer kaynaklardan sağlanan organik maddelerden yapılan kompostlar, kültür mantarı üretim artıkları, bıçkı tozu, talaş, ağaç artıkları ve ağaç kabukları, ağaç külü, deniz yosunları ve deniz yosunu ürünleri,kuş gübreleri, gıda ve tekstil endüstrisinden sağlanan organik yan ürünler, turba (torf, peat), gübre için bitki kaynaklı ürünler, veya yan ürünler (Örneğin; yağlı tohum küspesi vb.) organik kentsel atıklardan yapılan kompostlar.
Hayvansal Kaynaklı Ürün veya Yan ürünler:
Kan unu, tırnak ve boynuz unu, kemik unu veya Jel haline getirilmiş kemik unu, balık unu, et unu, tüy saç unu saç, süt ürünleri.
Mineraller ve Kayaçlar:
Humat (Humic Shale), ham hümik asit tuzu (Leonardite),humik asit ekstratı, alçı taşı (jips), doğl kalsiyom karbonat, yumuşak kaya fosfatı, aliminyum kalsiyum fosfat, dolomit, deniz yosunu esaslı fosil kayalar, tüf, kükürt, borat (Borate) kaya unu (Granit tozu/kumu) demir sülfat, demir karbonat, vermikulit (Vermiculite), perlit, klinoptilolit (Clinoptilolite).
Mikrobiyal Gübreler:
Rhizobium bakterisi, azoto bakterler, azospirilum, clostridium, mavi yeşil algler, mikorizalar.
Organik Tarımda Kullanılabilecek Bitki Koruma Ürünlerinden Bazıları:
Bitki ve Hayvansal Orijinli Maddeler:
Azadiracha İndica (Neem ağacı) dan ekstrakte edilmiş A.Jesus azadiraktin (İnsektisit), hidrolize proteinler (Çekici), balmumu (Fungusit), Nicotiana tabacumdan ekstrakt (İnsektisit), nane yağı, çam yağı ve kimyon yağı gibi bitkisel yağlar (İnsektisit, akarisit, fungusut ve sürgün önleyici inhibitördür), Chrysanthemum cineriaefolium dan eksrakte edilmiş pirentrinler (İnsektisit),
Biyolojik zararlı kontrolü için kullanılacak mikro organizmalar:
Bakteri, virüs ve mantar gibi mikroorganizmalar (Örneğin: Bacillus thringiensis, granulosis virus)
Organik Tarımda geleneksel olarak kullanılan maddeler:
Yağ asiti, potasyum tuzu, yumuşak sabun(İnsektisit, akarisit, bakterisit), kükürt (Fungusit, akarisit, uzaklaştırıcı)
Not:
1. Organik Tarımda kullanılabilecek ürünler; kontrol ve/ veya sertifikasyon kuruluşu tarafından denetlenmelidir.
2. Organik tarımda kullanılabilecek ürünlerin tamamı, tanımı, bileşime ait şartlar kullanım koşulları ve riskleri Organik Tarım Yönetmeliğinde belirtilmektedir.
Kaynaklar:
1. Altındişli, A., E. İlter, 1999 Eko Tarımda İlke ve Kavramlar. Ekolojik Tarım. Ekolojik Tarım Organizasyonu Derneği. İZMİR. S: 24-29
2. Anon.2002. Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına ilişkin Yönetmelik. 11 Temmuz 2002 tarih ve 24812 sayılı resmi gazete.
3. Anon.2001. Organik Tarım El Kitabı. T.C. TARIM VE Köy İşleri Bakanlığı. ANKARA
4. Russ, N., 2001 Turkey Organic Products USDA.Foreign Agricultural Service, GAİN Report TU1029. Ankara, TURKEY
Hazırlayan:
Adem ATASAY
Ziraat Yük.Müh.
|
|
|
| Pomza Taşı Nedir |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 01-24-2010, 10:59 AM - Forum: Peyzaj Mimarlığı
- Yorum Yok
|
 |
![[Resim: dw5shc.jpg]](http://i49.tinypic.com/dw5shc.jpg)
Volkanik faaliyetler sonucunda oluşan Pomza Taşı –Bims, Hışır, Kisir ve Tüf olarak da anılır. Organik ve Sentetik gübrelerin yardımı ile bitki yetiştirmede başarı ile kullanılmaktadır. % 85 oranında gözenekli olan pomza taşı toprağı havalandırmakta ve su tutmaktadır.
İnşaat Sektörünün haricinde Tarımın her türlüsünde başarı ile kullanılmaktadır. Seralarda, Meyve bahçelerinde ve Çim sahalarda yüksek bir verim sergilemektedir.
Pomza Taşının Faydaları:
Pomza taşı toprağa 1/4 veya 1/5 oranında karıştırılır. Toprak derinliği asgari 0.37m. olmalıdır.
• Gözenekli yapısı suyu içeride tutar. Buharlaşma yapmaz. Bitki suyu tedricen (Yavaş yavaş) alır.
• Sulama süreleri azalır ve büyük ölçüde su tasarrufu (%65-70 gibi) sağlar.
• Gözenekli yapısı toprağı oksijen yönünden zenginleştirir.
• Toprağın drene olmasını sağlar. Gerekli suyu muhafaza eder.
• Nötr oluşu toprağın Tansiyonu olan ph dengesini düzenler. (ph: 6,5-7,5)
• Gübredeki mineral ve iz elementleri bünyesinde saklar. Bitkiye yavaş yavaş verir.
Tarımda Ponza Kullanımı:
Volkanik topraklar kendi doğal yapısı ile birlikte, çürüyen bitkiler , insan ve hayvan yaşamının sağladığı ek besinlerle, bitki yetiştirmek için çok elverişli bir ortam sağlamaktadır. Ponza taşının %85 oranında gözenekli olması hafif yoğunluk özellikleri göstermesine neden olur. ponza taşının en küçük birimi dahi irili ufaklı birçok gözeneklerle doludur. Ponza taşı toprağı daha gözenekli bir hale getirirek havalandırır. Ayrıca toprağın özelliklerini ıslah etmek ve suni gübrenin topaklaşmasını engellemek amacı ile kullanılmaktadır. Ponza, toprak olarak seralarda, turunç yetiştirilen bölgelerde, meyvalıklarda, çim sahalarda ve tüm tarım bölgelerinde kullanılmakta olup, uygulama sonuçları mükemmeldir. Ponzanın tarımda sağladığı avantajlar Mükemmel havalandırma sağlar Tekrar tekrar kullanılabilir Zamanla çekmez ve topaklanmaz Besin ayarlaması kontrolu kolaydır Mantar, böcek gibi zararlı unsurları barındırmaz Kolay sulanır Çürümez Kötü kokular üretmez pH Nötr dür. (6-7)
Pomza Taşı ile Tanışmam:
06 Mayıs 1973 günü hıdrellez kutlamaları için Isparta’nın Gölcük mevkiine gittim. Çevremdeki bitkileri incelerken; Üzüm bağlarından birinde bitkilerin daha canlı olduğunu gördüm. Rahmetli Babam, “Bitkinin yaprağına bakıp, Toprağını bileceksin” derdi. Ben de toprağını incelerken delikli , hafif ve çürük bir mıcırla karşılaştım. 1987 yılı itibarı ile çim sahalarda ve bitkilerde kullanıyorum. %50-60 oranında yüksek verim aldım.
DOST Bahcivan
Süleyman ÇIRAK
|
|
|
| Dış Mekan Süs Bitkileri Yetiştirilmesi, Düzenlemesi ve Bakımı |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 01-24-2010, 10:58 AM - Forum: Peyzaj Mimarlığı
- Yorum Yok
|
 |
Son yıllarda ülkemizde gerek resmi kuruluşların gerekse özel kuruluşların yeşil alan tesisine yönelik çalışma eğilimleri oldukça yüksek seviyelere ulaşmış, dolayısıyla bu tip eğilimlerin artması, özellikle dış mekan süs bitkilerine yoğun bir talebin ortaya çıkmasına neden olmuştur.
bulduğunda, yaşlanmış dallarının temizlenmesi dışında budama istememektedir. Ilkbahar sonundan itibaren bitkilerden alınan çelikler ile çoğaltılabilir.
KARTOPU (Viburnum) : Kartopu, çiçek açan ve bunu takiben meyve oluşturan önemli bir çalıdır. Yükseklikleri 50 cm ile 6 m arasında değişir. Çalımsı ağaççıklardan oluşan tarhlara, çit aralarına veya güzel görünüm oluşturacağı bir yerde ya da tek başına kullanılabilir. Yaprağını döken ve her dem yeşil kalan çeşitleri vardır. Çiçekleri genelde beyaz renklidir; ancak, pembe renkli olanları da vardır. Birçoğu da oldukça hoş kokuludur. Yaprağını döken tüm kartopları, bol güneşte daha iyi büyüme gösterirler. Gece donlarından hemen sonra sabah güneşi olursa bundan zarar görürler. Suyu iyi geçiren hemen her türlü toprakta yetişebilir. Çitlerde 1-2,5 m yükselenleri, 75-125 cm mesafe ile dikilmelidir. Kartopları, sonbahardan ilkbahara kadar toprağın işlenebilecek durumda olduğu, istenilen her zamanda dikilebilir. Meyveleri için yetiştirilmesi söz konusu olduğunda iki veya üç tanesinin, tozlama ve dölleme amacıyla yan yana dikilmesi tavsiye edilir. Kartoplarının süslü yapısını korumak için ölü dalları temizlenirse de kısıtlı budama yapılmalıdır. Ilkbahar sonundan itibaren bitkilerden alınan çelikler ile çoğaltılabilir.
SÜS LAHANASI (Brassica): Orta yapraklar pembe-mor ve eflatun-mor renktedir. 20-30 cm arasında boylanır. Kasım-Mart ayları arasında 8-15°C sıcaklıkta yapraklar renklenmeye başlar. Bundan daha düşük ve yüksek sıcaklıklar yaprak renklenmesini olumsuz yönde etkiler. Dikim zamanı Ekim-Kasım aylarıdır. Dikim mesafesi 25-35 cm civarında olmalıdır. Güneşli ortamlarda, besin maddelerince zengin, derin, hafif kireçli, orta derecede nemli topraklarda yetiştirilmelidir. Yaprak renkleninceye kadar verilen azot kapsamı yüksek kompoze gübre daha sonra yavaş yavaş azaltılmalıdır. Kuruyan ve sararan dış yapraklar bitkilerden uzaklaştırılmalıdır.
ACEMBORUSU(Campsis): İki türü bulunan, yaprak döken sarılıcılardır. Göz alıcı çiçekleri vardır. Acem borusu turuncu-kırmızı renkli muhteşem çiçekleri ile çok gösterişli asmalardır. Çiçeklenme dönemi Temmuz ortasında Eylül sonudur. Özellikle geniş alanlarda, duvar, çardak, çit ve parmaklıkların yeşillendirilmesinde sıklıkla kullanılırlar. Havai kökçükleri ile tutunarak ve sarılarak 9 m’ye kadar boylanabilirler. Bu bitkilerde çıplak gövdeli ağaçların gövdelerini sardırmak da mümkündür. Borazan ve Trompet çiçeği olarak da bilinen bitkiler, yaz ortasına doğru çiçeklenir ve uzun süre çiçekli kalırlar. Acem Borusu hemen tüm bölgelerimize uyum sağlayabilir. Akdeniz ve Ege bölgelerinde yüzey kaplama amacıyla kullanıldıklarında yapraklarını dökmezler. Tam güneş alan yerlere ve organik maddelerce zengin, iyi drene olan, hafif nemli topraklara dikilmelidir. Zayıf topraklarda ise düzenli gübreleme yapılmalıdır. Genç bitkiler sarılıcı kökçükleri gelişine kadar desteklenmelidir. Özellikle gençken yapılacak budamalara iyi tepki verirler. Budamalar sürgün uçlarından hafifçe kırpma şeklinde olmalıdır. Bitki tohum ve çelikle üretilmektedir.
ERGUVAN(Cercis siliquastrum): Ülkemizin doğal türü olduğundan fidanlıklarda en çok yetiştirilen Cercis türüdür. Erguvanlar başlangıçta yavaş büyürlerse de daha sonraları büyümeleri hızlanır. 5-6 m boy ve 4 m kadar da yayılım yapabilirler. Yuvarlak ve dar bir tepe oluştururlar. 5-10 cm uzunluktaki kalp şekilli yapraklar, üst kısımda mavi-yeşil, altlarda ise açık yeşildir. Nisan- Mayıs aylarında, yapraklanmadan evvel tüm dallar ve gövdede açan erguvani renkli o muhteşem çiçekleri ile baharı müjdelerler. Bu halleriyle Erguvanlar muazzam bir çiçek topunu andırırlar. Çiçeklenmeyi takiben beliren tohum zarfları da ilgi çekicidir. Tek tek ya da gruplar halinde vurgu ağacı olarak kullanılabilirler. Tüm sahil bölgelerimize uyum sağlayabilirlerse de Karadeniz kıyılarında korunaklı, siper yerlerde yetiştirilmeleri uygun olur.
MOR SALKIM (glycine): Beyaz ve mor renkte çiçekler açan ve 15m uzayan, sarılıcı bir bitkidir. Kışın yapraklarını döker. Çelik ve daldırma ile üretilir. Dayanıklı ve uzun süre yaşayanlar fidandır. Üretilmesi gül’e benzer. Çardaklar ve pergolalarda güzel bir görünüm sağlar.
Dış Mekan Süs Bitkilerinin Bakımı
Dış mekan süs bitkilerinde sulama, ot alma, çapalama, gübreleme, uç alma ve açmış çiçeklerin uzaklaştırılması, hastalık ve zararlılarla savaşma en önemli bakım işleri arasındadır.
Sulama: Dış mekan süs bitkileri sık ve düzenli sulamaya gereksinim gösterir. Sulama sabah ve akşam saatlerinde yapılmalıdır. Öğle sıcağında yapılan sulama yanmaya ve su kaybına neden olur. Sulamalar, toprağın havalanmasına olanak verecek şekilde belirli aralıklarla ve bitkilerin kök aksamının bulunduğu 20-25 cm’lik toprak tabakası su ile doygun hale gelinceye kadar yapılmalıdır. Çok sık ve yüzeysel sulama bitkilerin yüzeysel kök sistemi oluşturmasına neden olduğundan önerilmez.
Çapalama ve ot alma: Sulamalar, yabancı otların gelişimini teşvik ettiği gibi, organik maddece fakir toprakların yüzeyinde kaymak tabakası oluşumuna da neden olmaktadır. Yabancı otları temizlemek, kaymak tabakasını kırmak ve toprağı kabartarak havalandırmak amacıyla çapalama yapılmalıdır. Çapa işlemi, iki sulama arasında toprak yüzeyinin kurumaya başladığı zamanda yapılmalıdır. Bu, toprağın havalanmasına, bitkilerin daha iyi gelişmesine olanak verir. Çapalama ve ot alma sırasında bitki köklerinin zedelenmemesine dikkat edilmelidir.
Gübreleme: Bitkiler azot (N), fosfor (P), potasyum (K), olmak üzere üç ana besin maddesine öncelikle ihtiyaç duydukları gibi, magnezyum, demir, kükürt gibi diğer maddelere de ihtiyaç gösterir. Mevsimlik çiçekler gelişme sürelerinin başlangıcında çiftlik gübresiyle gübrelenmelidir. Inorganik gübre ise gelişme süresince verilir. Toprağa verilecek organik gübrenin tamamen çürümüş olması gerekmektedir.
Uç alma ve açmış çiçeklerin uzaklaştırılması: Çiçeklenme süresini uzatmak, daha bakımlı ve güzel görünüş elde etmek amacıyla solmuş çiçekler, üzerinde bulundukları sürgünün biraz alt tarafından kesilmek suretiyle uzaklaştırılmalıdır. Bu uygulama çiçek sayısının artmasına neden olmaktadır. Tohum toplanması söz konusu olduğunda yeteri kadar bitkinin bu amaçla ayrılması gerekmektedir.
Kaynaklar:
- Korkut A,1998. Çiçek yetiştiriciliği. Istanbul
- TAV, 1999. Süs Bitkileri Yetiştiriciliği Süs Ağaççık ve Çalıları. Yalova
- Öğe H, 1997. Çiçekler, Kaktüsler ve Etli Bitkiler. Istanbul
- Kenber L, 1996. Süs ve Salon Bitkileri. Istanbul
- Bitkisel Üretim Özel Ihtisas Komisyonu Süs Bitkileri Alt Komisyon Raporu, 2001. Ankara
- Anonim, Kozdere Fidancılık Peyzaj, 2003.
- Anonim, http://www.modeincyprus.net
- Anonim, Şifalı Bitkiler Sözlüğü, 2004
- Anonim, Bitki Ansiklopedisi, 2002
- Anonim, Sami Fidancılık, 2003
- Anonim, Tarım ve Bahçe Portalı. Istanbul
Arş. Gör . Ayşen Melda ÇOLAK
Ekoloji Magazin
|
|
|
| Bahçede Feng Shui Uygulaması |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 01-24-2010, 08:04 AM - Forum: Peyzaj Mimarlığı
- Yorum Yok
|
 |
Çin bahçeleri üç bin yıldır feng shui ilkelerine göre tasarımlanıp düzenleniyor. Batılı ziyaretçiler bu bahçelerin kalitesinden ve içlerinde çoğunlukla rastlanan piramit çatılı tapınakların (pagoda) zarafetinden etkilenmişlerdir.
Aslında feng shui ile ilk kez ilgilenmelerini sağlayan da bu pagodalardır. Bu yapılar orjinal olarak çevredeki kırlık alanın feng shui'sini düzenlemek amacıyla dikilmişlerdir. Küçük porselen pagodalar Çin bahçelerinde sık kullanılan süslerdendir.
Bahçenin feng shui'sini düzenlemek için yapılabilecek bir-iki şeyden söz ettik. Ağaç dikebilir, bir çeşme ya da kaynak ekleyebiliriz, duvarlar, çitler ve sınırlarla Ch'i'nin hareketini kolaylaştırabiliriz, hem de çevremizi daha sevimli hale getirebiliriz. Ama yapabileceklerimiz bu kadarla sınırlı değil. Bahçenizin planının üzerine bir pa-kua yerleştirip, yönleri belirleyin.
Kuzey yönü ününüz ve toplumda duruşunuzla, kişisel gücünüzle ilgilidir. Uygun renkler kırmızı ve turuncudur.
- Güneydoğu para ve zenginliktir. Kırmızı, yeşil, mavi, mor uygun renklerdir.
- Batı sağlıktır. Kahverengi ve mavi uygun renklerdir.
- Kuzeydoğu bilgi ve öğrenmeyle ilgilidir ve renkleri yeşil, mavi ve siyahtır.
- Kuzey kariyerinizle ilgilidir. Açık renkler (su gibi) mavi ve siyah.
- Kuzeybatı kılavuz ve yolculuk yönüdür. Beyaz, gri ve siyah renkleridir.
- Batı çocuklar, evcil hayvanlar ve yaratıcılık demektir. Beyaz ve gümüş burada kullanılması gereken renklerdir.
- Güneybatı evlilik ve aşkın yönüdür; renkleri pembe, kırmızı ve beyazdır.
Çiçekler
Canımızın istediği yere canımızın istediği renkte çiçek ekmemizde bir sakınca yoktur, ancak belli bir bölgenin enerjisini tetiklemek istiyorsak, o zaman doğru yere doğru renkte çiçek ekmemiz gerekecektir. Bahçenin büyüklüğünün bir önemi yoktur. Hatta çiçek ektiğimiz yer yalnızca bir pencere içi saksısı bile olabilir. Önemli olan doğru çiçeği dikip, sonra da ilgilenmektir.
Pek çok insan bahçesinde karahindiba görmekten nefret eder. Ama karahindibalar feng shui açısından çok yararlıdır. Aile üyelerini kazadan beladan koruduğuna, sağlıklarını kolladığına inanılır. Ayrıca para simgesidirler.
"Hiçbir açıklaması olmayan bir nedenle karım karahindibadan feng shui açısından yararlanmama izin vermiyor, bunun çimleri biçmemek için bir bahane olduğunu düşünüyor."
Sardunyalar da çok yararlı feng shui çiçekleridir. Kırmızı olanlar bereket getirir. Bahçenizin güneydoğu bölümüne dikilmeleri gerekir ama arka ve ön kapınızın iki yanına da dikebilirsiniz; beyaz sardunyalar iç huzuru getirerek güzel düşler görmenizi sağlarlar.
Çobanpüskülü para çeker, bu nedenle güneydoğu yönüne uygun bir çiçektir. Yasemin arkadaşlık ve sevgi anlamına gelir. Kuzeybatı ya da doğuya dikilmelidir.
Gülhatmi üretkenliğin simgesidir ve çocuk isteyen çiftlerin evlerinin batı ve güneybatısına dikilmesi gerekir. Nar ağaçları da bereketi temsil eder.
Zerrin, fulya ve nergis kuzeydoğuya dikilirse açık kafalılığı, cömertliği ve iletişimi simgeler. Ancak bu çiçekleri çok sık dikmeyin çünkü enerjinizi dağıtabilirler.
Peygamber çiçekleri ilişkinizde denge anlamına gelir. Hangi ilişkilerinizde denge arıyorsanız, ihtiyacınız olan her yöne dikebilirsiniz ama genellikle kuzeybatı ve güneybatıya dikilirler.
Güller özel olarak yararlıdır. Beyaz güller bir durumun aslını görmenize yardımcı olurlar. Sarı güller entelektüel tartışmaları ve öğrenmeyi simgelerken, kırmızı güller güzelliği simgeler, ama bir bahçe fazlasıyla kırmızı gül doldurulursa bu kibir anlamına gelir. Evin güney yönüne dikilmeleri gerekir. Gül çalılarının sayısının tek sayı olması tercih edilir.
Lale, özellikle de kırmızı lale aşk demektir. Güneybatı ve doğuya dikilmeleri gerekir. Begonyalarsa ortaklık ve sağlıklı çocukları simgelediği için batıya dikilmelidir.
Bir bahçede her renkten çiçek yararlıdır ve Ch'i enerjisini çoğaltır. En iyi çiçekler pek çok çiçeği ve yeşil yaprakları olanlardır. Uzun ömürlü bitkiler bolluk, uzun yaşam ve sağlık simgeledikleri için tercih edilmeliler. Bahçenizde feng shui'nin en sevilen beş çiçeğini ihmal etmeyin: şakayık, krizantem, manolya, orkide ve lotus.
Meyve ağaçları
Meyve ağaçları feng shui açısından pek çok farklı şeyi simgelerler. Elma, kayısı ve nar bereket ve ün sahibi olmaktır. Şeftali arkadaşlık, aşk ve ölümsüzlük, armutsa uzun ömür ve zenginlik simgesidir. Erikler gençliği ve canlılığı simgeler; portakala gelince, şans, zenginlik ve mutluluk anlamına gelir.
Diğerleri
Bahçenizin başka yönlerini de göz ardı etmemelisiniz. Bahçenizin anayolu batı yönünde olmalıdır. Düz yollar olmamalı, tüm yollar kavislenmelidir. Bu, uzun yaşamı simgeler.
Ağaçlar doğu ve güneydoğu yönüne ekilirse güç ve güven sağlar. Bir perde görevi görecekleri ya da bir shar'a engel olacakları her yere ekilebilirler elbette.
Akarsular çok yararlıdır ve zenginliği simgelerler. Bir akarsuyunuz olacak kadar şanslıysanız, suyunun temiz olmasına özen gösterin ki pek çok enerji yaratsın size.
Havuzlar başarı simgesidir. Güney ve doğuya konulmalı ve içlerinde tek sayıda Japon balığı bulunmalıdır. Havuzunuzun çevresini kayalık yapmanız ve minik bir şelale inşa etmeniz çok yararlıdır.
Son olarak da bahçeniz baktığınız zaman hoşunuza gitmeli. Yaşamınızda iyileştirmek istediğiniz noktaları göz önüne alarak doğru bitkileri dikin elbette, ama yalnızca hoşunuza giden bitkileri de dikin. Evinizin dışından gelen Sharları gözden saklayarak bahçenizi güvenli bir yer haline getirin. Güvenli, içinde rahatladığınız, dinlendiğiniz ve toprakla uyum içinde yaşadığınız bir yer olsun.
|
|
|
| Aylara Göre Çim Bakım İşlemleri |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 01-24-2010, 08:03 AM - Forum: Peyzaj Mimarlığı
- Yorum Yok
|
 |
Kolay, pratik ve sorunsuz bir şekilde bahçenize rulo çimi döşediniz. Peki ya bundan sonrası? İşte bahçenizin güzelliğini devam ettirmenin sırrı
[Ay ay çim bakımı!]
Satın aldığınız çimin ömrünün uzun olması gene sizin elinizde... Size kolaylık sağlayacak bu önerilerimizi okuyup, uygulamanın tam zamanı!
İşte ay ay çim bakımı:
Ocak –Şubat ayında
Kışın bu en çetin geçen iki ayında her şeyden önce etrafta büyük ağaçlar varsa bu ağaçlardan dökülen yaprakları devamlı temizlemelisiniz. Çimlerinize yapmanız gereken bir şey yoktur çünkü zaten yeterince yağışlı bir dönem olduğu için toprak kurumaz. Büyük ağaçlardan dökülen yapraklar varsa temizleyin. Bu yağışlı ve çoğunlukla soğuk dönemde pek fazla bir iş yoktur.
Mart
Çimler normalde Mart ayında büyümeye başlar. Hava ve toprağın durumu bu ay en ideal halindedir. Dökülen yapraklar için tırmıklama yapmayı ihmal etmeyin fakat tırmıkla çimlerinize de zarar vermeyin. Soğuk kış günlerini atlatmış olan çimlerinizi bu ay silindirleyebilirsiniz. Aynı şekilde üstlerinden bir parka kesebilirsiniz. Bu biçme işlemi için kuru bir hava seçin ve ay boyunca iki kereden fazla çimlerinizi biçmeyin. Mart ayında aynı zamanda sararmalara bakıp çimlerinizde hastalık olup olmadığını gözlemleye bilirsiniz. Gerekli ise ilaçlama yapabilirsiniz.
Nisan
Çimlerinizin gübreleme zamanı olan bu ayda toprak sıcaklığı devamlı artar. Nisan ayının ikinci yarısında çimlerinize Amonyum Nitrat uygulayabilirsiniz. Çok fazla uzamalarını engellemek için sık sık biçebilirsiniz. Çim uzunluğu en az 2,5 santim olmalıdır.
Mayıs
Daha sık biçme işlemi yapmanız gerek bir aydır. Çimlerinizin boyunu 2,5 santimin de altına düşürebilirsiniz. Zararlı böceklerle mücadele için en uygun ay da mayıstır. Mayıs ayı boyunca çiminiz kuru fakat toprağınız nemli olmalıdır.
Haziran
Haziran ayı genelde kuru ve sıcak geçer. Yaz gübreleme dönemi de bu ay başlar.
Temmuz
Temmuz ayı içerisinde çimlerinizi düzenli olarak biçmeli ve sulamalısınız. Sulama işlemini genelde güneş battıktan sonar yapmaya gayret edin.
Ağustos
Bu ayda Temmuz ayında yapılan işlemleri devam edin.
Eylül
Sonbaharın bu ilk ayında öncelikle çimlerin boyunu kışa uygun bir biçimde kısaltmaktır. Solucanların en aktif olduğu ay bu aydır.
Ekim
Ekim ayı içinde artık çimleri düzenli biçmeniz gerekmez. Çimler çok daha yavaş uzayacaktır. Ağaçlardan dökülen yaprakları temizlemeyi ihmal etmeyin.
Kasım
Kasım ayında çim alanınızda pek bir işiniz kalmaz. Solucanlara karşı ilaçlama ve yaprak temizliği yeterli olacaktır.
Aralık
Aralık ayı dinlenme zamanıdır.
|
|
|
|