| Hoşgeldin, Ziyaretçi |
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.
|
| Kimler Çevrimiçi |
Şu anda 1659 aktif kullanıcı var. » (1 Üye - 1652 Ziyaretçi) Applebot, Bing, Facebook, Google, Twitter, Yandex, Mr.Muhendis
|
|
|
| Bağlarda Yaz Budaması |
|
Yazar: spongeee - 06-04-2010, 04:54 PM - Forum: Bahçe Bitkileri
- Yorum Yok
|
 |
Asmanın yeşil olduğu dönemde yapılan filiz, uç, tepe ve bilezik alma, yaprak, salkım, tane seyreltmesi işlemlerine verilen isimdir. Yeşil budama olarak da adlandırılır.
YAZ BUDAMASI
• Ürün kalitesini arttırmak.
• Asmalarda büyüme ve gelişmeyi kontrol altına alarak daha iyi odunlaşma ve rüzgar zararından korunma sağlar.
• Daha sağlıklı ve kuvvetli gelişme sağlamak.
• Sıcak bölgelerde koltuk sürgünleri ile asmayı güneşten korumak.
• Nemli iklimlerde omcaların iç kısımlarını açarak salkımların ışık ve havadan daha iyi yararlanmasını sağlamak.
Yeşil Budama şekilleri
• Filiz Alma
• Uç Alma
• Yaprak Alma
• Bilezik Alma
• Koltuk Alma
• Salkım Seyreltmesi
• Tane Seyreltmesi
• Dip Sürgünlerin Temizlenmesi
Filiz Alma: Sürgünlerin henüz sertleşmediği, oldukça taze olduğu döneme filiz adı verilir. Asmaların uyanmasını takip eden dönemde başlayan ve çiçeklenmeye kadar devam eden dönemde obur sürgünlerin alınması, aynı gözden çıkmış 2–3 sürgün sayısının bire indirilmesi işlemidir. Sürgünlerin erken dönemde henüz sertleşmeden alınmasında yarar vardır. Obur sürgünler gözler uyanır uyanmaz yapılabilir. Filizlerin erken dönemde alınması, özellikle yara yerlerinin daha küçük olması ve daha çabuk kapanmasını sağlar. Aynı gözden çıkan sürgünler 15–20 cm olduğunda alınmalıdır. Bunun nedeni sürgünlerin ve salkımların gelişimini gözlemlemektir. Bu sürgünlerde öncelikle zayıf gelişenler ve salkım taşımayanlar çıkarılarak her gözde bir sürgün bırakılır.
Filiz alma ile besin maddelerinin gereksiz sürgünler tarafından kullanılması da önlenmiş olur. Sürgünlerin seyreltme işlemi asmanın havalanmasını da sağlar. Hastalıklarla mücadele daha kolay olur. Salkımların güneş görmesi ve daha iyi renk alması sağlanır. Fakat çok sıcak yörelerde salkımları tamamen açığa çıkaracak şekilde filiz alma yapmamak lazım. Tanelerde güneş yanıklarına neden olur. Böyle yörelerde yarı gölge olacak şekilde filiz alma işlemi gerçekleştirilmelidir. Bağ sürekli gezilerek birkaç dönemde filiz alma işlemi yapılmalıdır.
Sürgünlerin kırılma riskinin yüksek olduğu rüzgârlı yörelerde filiz alma daha geç dönemde yapılmalıdır. Don tehlikesinin olduğu yerlerde, bu tehlike geçtikten sonra filiz alma işlemi gerçekleştirilmelidir. Asmanın kollarından biri veya bu kollar üzerinde bulunan yaşlı dallardan biri kırılmış ve boşluk oluşmuşsa bu boşlukların doldurulmasında obur sürgünlerden yararlanılabilir. Aynı şekilde yaşlı dallar çok uzamış ve yenileme işlemi yapılacaksa bu dalların altından çıkan obur sürgünlerden biri bırakılarak kış budamasında yararlanılabilir. obur sürgünlerin çok sayıda çıkması o asmada kış budamasında bırakılan göz sayısının az bırakıldığının kanıtıdır. Bu nedenle bu veriden yola çıkarak gelecek sene daha fazla göz sayısı bırakmak gerekir. Bu filiz alma işlemini de kısmen azaltır. Asmanın kuvvetli gelişmesi nedeniyle üzümleri silkme gösteren çeşitlerde, filiz alma işlemini geç ve iki defada yapmak da yarar vardır.
Uç Alma: sürgünlerin uç kısımlarının kesilmesi işlemidir. Sürgünlerin rüzgarlardan kırılmasını önlemek, sürgünlerin uzayarak sıra aralarını kapatması, soğuk yörelerde toprağa gölge yapmasını önemek, tane tutumunu artırmak başlıca amaçlardır. Çiçeklenmeden önce veya sonra yapılabilir. Tane tutumunu artırmak için çiçekten hemen önce veya çiçeklenme başlangıcında yapılması önerilir. Böylece besin maddeleri sürgün uçlarından salkımlara yönlendirilerek daha iyi tane tutumu sağlanmış olur. Sürgünlerin gelişimi durduğu dönemde yapılan derin uç alma işlemine Tepe Alma denir. Amacı dip gözlerin daha iyi gelişimi ve salkımların daha iyi güneş almasını sağlamaktır. Filiz alma işleminde olduğu üzere; soğuk yörelerde bu sayede toprağın gölgelenmesinin önüne geçmek, rüzgârlı yörelerde sürgünlerin kırılmasını önlemek amacıyla da uç alma işlemi gerçekleştirilir.
Uç alma son salkımın üzerinden 3–4 yaparak kalacak şekilde yapılır. Karışık budama yapılmış asmalarda ırgatlar (yedek) üzerinde ki sürgünlerin uç alması çok önerilmez. Yapılacaksa hafif bir uç alma işlemi yapılır. Bunun nedeni kış budaması kapsamında istenilen uzunlukta bayrak bulunamayabilir. Uç alma işlemi çeşit, iklim ve toprak özellikleri göz önüne alınarak yapılmalıdır. En uygun uç alma zamanını ve şeklinin bağcı tarafından belirlenmesi gerekir.
Yaprak Alma: üzümlerin olgunlaşmaya başladığı dönemde, salkımların alt tarafında kalan dip yaprakların fotosentez yeteneğini kaybedip yaşlandığında yapılan bir işlemdir. Öncelikle dip yapraklar alınır. Gerektiğinde salkımın üstünden 2–3 yaprak alınabilir. Bu sayede salkımların daha iyi havalanması sağlanır. Böylece hastalıklarla mücadeleye karşı da önemle alınmış olur. Olgunlaşma dönemi yağışlı geçen yörelerde bu işlem daha önemlidir. İlaçlama ve büyümeyi düzenleyici maddelerin salkımlarla daha iyi teması sağlanmış olur. Yaprak alma işlemi ile salkımların daha fazla güneş alması da sağlanmış olur. Bu sofralık üzümlerde tanelerin daha iyi renk almasını ve albenisini artırmasına neden olur. Sıcak yörelerde yaprak alma biraz daha titizlikle yapılmalıdır. Fazla yaprak alma salkımların güneşle direk teması tanelerde güneş yanıklarının meydana gelmesine ortam hazırlar.
Bilezik Alma: Asmalarda kabuğun belirli kalınlıkta ve tamamen çıkarılması böylece yapraklardan aşağı doğru olan besin elementlerinin akışını salkımlara yönlendirilmesi amacıyla yapılan işlemdir. Bu amaçla kabuk 0,5 cm kalınlıkta makasla veya aşı bıçağı ile çıkarılır. Daha ince çıkarma da yapılabilir ve buna çizme veya araka denir. Zayıf ve sulanmayan bağlarda tercih edilememelidir. Bilezik alma daha çok çekirdeksiz çeşitlerde kullanılır. Gövdeden veya çubuklardan bilezik alınabilir. Gövdeden bilezik lama daha pratik ve ucuz bir yöntemdir. Bayramdan bilezik alınabilir ama ırgattan bilezik alınmaz. Bilezik almada sadece kabuk kesilmeli, alttaki odun dokuya zarar verilmemelidir. Bilezik alınan kısım 3–6 hafta içerisinde tekrar kabuk bağlar. Bilezik alınan asmada aşırı ürün varsa seyreltme yapılmalıdır. Bakım şartları yerine getirilir ve salkım seyreltmesi yapıldığı takdirde her yıl bilezik alma işlemi gerçekleştirilebilir. Bununla birlikte bazı yapılan araştırmalarda devamlı bilezik almanın salkım iriliğini azalttığını ve asmanın ekonomik ömrünü kısalttığını bildirmiştir. Gövde çapı 35’mm den daha küçük alan asmalarda bilezik alma işlemi gerçekleştirilmez.
Bilezik alam üç amaç için uygulanır.
1- Tane tutumunu artırmak: çiçeklenme başlamadan bilezik alma yapılır. Çekirdekli çeşitlerde pek uygulanmaz. Özellikle Sultani Çekirdeksiz gibi silkme gösteren çeşitlerde bu yolla tane tutumu artırılabilir.
2- Tane iriliğini artırmak: Çekirdeksiz çeşitlerde çiçeklenmenin hemen arkasından yapılır. Tam çiçeklenmeden 5-10 gün sonra, tutmuş olan tanelerde hücre bölünmesinin en hızlı olduğu devrede yapılmalıdır. Bilezik almadan hemen sonra tane seyreltmesi yapmada fayda vardır.
3- Erkencilik sağlamak: Bu çekirdekli çeşitlerde renklenmeyi iyileştirmek ve olgunlaşmayı erkene almak amacıyla ben düşme başlangıcında yapılır. Asmanın ürün miktarı, gelişimi, mevsimle yakından ilişkilidir. Asmanın gücünü azalttığında pek önerilen bir yöntem değildir. Çekirdeksiz ve Perlette gibi çekirdekli çeşitlerde etkisi önemsizdir.
Koltuk Alma: Asmalarda, özellikle uç ve tepe alımı yapıldıktan sonra yaprak koltuklarındaki aktif gözlerden yeni sürgünler oluşmaktadır. Koltuk ismi verilen bu sürgünler, kuvvetli gelişen omcalarda daha fazla oluşur ve hızla büyüyerek asmanın besinlerine ortak olur ve sonuçta üzümlerde renk oluşumu ile olgunluk gecikir. Diğer yandan koltuk sürgünleri nemli ve serin yörelerde güneşlenmeye ve havalanmaya engel olurlar. Bu nedenle söz konusu yörelerde özellikle kuvvetli gelişen çeşitlerde koltuk sürgünleri, mümkün olduğu kadar erken dönemde alınmalıdır.
Salkım Seyreltmesi: Çiçeklenmeden önce çiçek salkımlarının, koruk döneminde ise üzüm salkımlarından bir kısmının çıkarılması işlemidir. Daha çok sofralık üzümlerde yapılır.
Çiçeklenme döneminde yapılacak salkım seyreltmesinde aynı sürgün üzerinde ki salkımlardan en üstteki salkımı koparmak gerekir. Cardinal ve Alphonse Lavalle çeşitlerinde salkım seyretmesi işleminin yapılması önerilmekle birlikte Razakı çeşidinde çok önerilmemektedir. Bu da salkım seyreltmesi işleminin çeşide göre değişebileceği anlamına gelir. Üzüm salkımı seyreltmesinde tane tutumundan hemen sonra, tane tutumu iyi olmayan ve çok sıkı salkımlar çıkarılır. Aşırı irilikte ve küçüklükteki salkımların çıkarılması önerilir. Sulanamayan ve kurak
bölgelerde hasada yakın bir zaman diliminde salkım seyreltmesi yapılabilir.
Tane Seyreltmesi: Salkımlarda ki tane sayısını azaltmaktır. Salkımın uç kesiminin kesilmesi şeklinde yapılır. İri salkımlı çeşitlerde daha önemlidir. Çiçeklenmenin hemen arkasından yapılmalı ve taneler birbiri ile temas edecek büyüklüğe gelmeden tamamlanmalıdır. Tane seyreltmesi salkımın daha gevşek yapıda olmasını ve pazarlama kolaylığı sağlaması açısından önemlidir. Tane seyreltmesi iyi yapıldığı takdirde kırmızı ve siyah renkli çeşitlerde; iri taneli, seyrek yapıda ve renklenmesi iyi salkımlar elde edilir ve hasat zamanı çürüme riski azalır.
Dip sürgünlerin çıkarılması: Aşılı asmalarda dip sürgünler odunlaşmadan temizlenmelidir. Aksi halde boğaz kökleri oluşmuşsa asmanın zayıflamasına, hatta aşının atılmasına neden olur.
Kaynak: Tarimsalhaber.com
|
|
|
| Kuru Üzümde Okratoksin A Oluşumunun Önlenmesi |
|
Yazar: spongeee - 06-04-2010, 04:36 PM - Forum: Bahçe Bitkileri
- Yorum Yok
|
 |
"Okratoksin A”, bazı küflerin tahıllar, baharatlar, kahve, kuru incir ve kuru üzüm gibi ürünlerde oluşturduğu toksik bir maddedir. Bu toksik bileşik, bağışıklığı baskılayıcılık, böbreklerde fonksiyonel ve yapısal bozukluklar, kanser oluşumu, yavruda fiziksel ve zihinsel anormalliklere neden olma, sinir sistemini bozma gibi başta insan sağlığı olduğu kadar hayvan sağlığı için de son derece ciddi yan etkilere sahip bir mikotoksindir.
“OKRATOKSİN A” Nasıl Oluşur?
Bir gıda maddesinde “Okratoksin A” oluşması için ilk koşul, bu toksini yapan küfün sporlarının gıda maddesine bulaşması; daha önemli ikinci koşul ise, gıdanın kendisinin ve bulunduğu ortamın, bu küf sporlarının çimlenerek çoğalmasını sağlayacak şartlara sahip olmasıdır. Küfün veya sporlarının insan sağlığına çoğu kez herhangi bir olumsuz etkisi olmamasına karşın, ürettikleri maddelerin bir kısmı zararlıdır ve bu maddelerin birçoğu yüksek sıcaklık ile ortadan kaybolmamaktadır. Küflerin gelişebildiği her gıda maddesinde okratoksin veya benzeri başka bir zehirli maddenin meydana gelmesi ihtimali bulunmaktadır. Bu yüzden, öncelikle bu küf sporlarının gıda maddesine bulaşması önlenmeli, bu önlenemiyorsa, küfün gelişerek “Okratoksin A” oluşturmasını önlemek gerekmektedir.
“Okratoksin A” yı oluşturan küflerin ana kaynağı toprak olması nedeniyle, topraktaki küflerin üzüm tanelerine bulaşmasını azaltmak temel gerekliliktir.
KURU ÜZÜMLERDE “OKRATOKSİN A” OLUŞMASI NASIL ÖNLENEBİLİR?
Kaliteli kuru üzüm elde edebilmek için olduğu kadar; “Okratoksin A” oluşumunun önlenmesi için de İYİ TARIM UYGULAMALARI esastır:
1.Bağ tesisi:
“iyi tarım uygulamaları doğru bağ tesisi ile başlar.”
Tesisin doğru planlanması, üzüm çeşidine ve toprak tipine uygun anaç seçimi, doğru sıra üzeri ve sıra arası mesafelerin seçimi, doğru terbiye sisteminin uygulanması önemlidir.
2. Budama:
Asmalarda ürün yükü iyi ayarlanmalı, aşırı yükten kaçınılmalıdır.
3. Toprak işleme:
Olgunlaşma döneminde tozlu toprak işçiliğinden kaçınılmalıdır.
“Okratoksin A” oluşumu ben düşme döneminde ve sonrasında başlamaktadır. Bu dönemde toprakta bulunan etmenlerin topraktan salkımlara ulaşmasının önlenmesi önem kazanmaktadır. Bu nedenlerle mümkün olduğunca toprak işçiliğinden kaçınılmalıdır. Çünkü yapılan toprak işleme sırasında tozuyarak kalkan toprak üzümlerin üzerine yerleşmektedir. Böylece toprakta zaten mevcut olan “Okratoksin-A” üreticisi küfler üzüm tanelerine ulaşabilmektedir. Küfler üzüm yüzeyinde koşullar uygun ise gelişebilmekte ve “Okratoksin A” meydana getirebilmektedirler.
4. Sulama:
“Toprak yüzeyini az ıslatan dar kanallı karık sulama sistemleri tercih edilmeli, mümkün olduğu durumlarda ise damla sulama sistemleri kullanılmalıdır”.
Geç dönemde ve aşırı sulamadan kaçınmalıdır. Kurutmalık üzümlerde toprak yapısı dikkate alınarak mümkünse sulama en geç hasattan bir ay önce kesilmelidir. Böylece üzümlerde şeker birikimi arttırmakta ve hasat tarihinin geçe kaymasını engellemektedir.
5. Hormon uygulaması:
“Aşırı hormon (GA3) kullanımı tanelerin fazla büyümesi sonucu birbirlerini sıkıştırarak çatlamasına neden olmaktadır.”
6. Bitki koruma önlemleri:
“Bitki koruma önlemleri dikkate alınmalı ve entegre mücadele programı uygulanmalıdır.”
“Külleme hastalığı” ve “salkım güvesi” zararlıları etkisi ile taneler çatlayacak veya delinecek, bu durum “Okratoksin A” üreticisi küflerin üzümlerde gelişimine yol açacaktır. Bu sorunların kontrolünde; kültürel uygulamalar ile (yaprak alma, yeşil budama yapma, vb.). hastalık şiddetini ve zararlı populasyonunu azaltıcı yönde önlemler alınmalıdır.
7. Hasat:
“Çürük, küflü salkımlar hasat sırasında ayrılmalı, öncelikle sağlıklı salkımların hasadı tamamlanmalıdır.” Çürüklü, küflü salkımlardaki tanelerde gelişen küfler “Okratoksin A” meydana getirebilmektedir.
8. Kurutma:
“Sağlam tanelerle küflü, çürük taneler birlikte kurutulmamalıdır.”
Çürüklü küflü salkımlar sağlıklı salkımlarla birlikte bandırılmamalı, sergide birlikte serilmemelidir. Bozuk salkımlar daha önceden ayrılmalıdır, ayrılmamış ise böyle salkımlar görüldüğü her yerde uzaklaştırılmalıdır.”
9. Depolama:
“Kuru üzümler serin ve kuru ortamlarda depolanmalıdır.”
Üzüm depolanmasında iyi koşullar sağlanmalıdır. Kuru üzümler plastik kasa veya küçük çuvallar içinde depolanmalı, çuvalda 5 sıradan fazla üst üste istifleme yapılmamalı, depolama yerinin sıcaklığı 5-10 oC ve % 65 nem koşullarını içermelidir.
Kaynak: tagem
|
|
|
| Kumato Domatesi |
|
Yazar: spongeee - 06-04-2010, 03:57 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
İlk kez İspanya'da Yetiştirilen ve Akdeniz Domatesi Olarak Bilinen Kahverengi Kumato Domatesi, Antalyada Üretimi Yapılan Bir Serada Basına Tanıtıldı
![[Resim: 29zvcps.jpg]](http://i49.tinypic.com/29zvcps.jpg)
Antalya'nın Kepez ilçesi Varsak mevkisindeki Uzmanlar Seracılık AŞ'ye ait bir serada yapılan tanıtımda konuşan Uzmanlar Seracılık AŞ Yönetim Kurulu Başkanı Nurettin Yurdagül, kumatonun, 1970'li yıllarda İspanya'da tarımla uğraşan bir çiftçinin, domates dikili sıraların sonunda yer alan ve daha az su ulaşan domateslerin rengi farklı, ancak aromalarının yoğun olduğunu keşfetmesiyle ortaya çıktığını anlattı. Yurdagül, İspanyol çiftçinin daha lezzetli bir domates yetiştirmek üzerine yoğunlaşması, tamamen geleneksel ve doğal yöntemler kullanması sonucu kumato domatesinin ortaya çıktığını belirtti. Nurettin Yurdagül, kumato domatesini geçen yıl Antalya'daki seralarında deneme amaçlı yetiştirmeye başladıklarını kaydederek, 'Araştırmalar kumato domatesinin, Türkiye'de ideal iklim koşullarından dolayı en iyi Antalya ve çevresinde yetişebileceğini ortaya koydu' dedi.
Kumato domatesinin tüm diğer domates çeşitleri gibi dalında bekletildiğinde kırmızıya döndüğünü ancak aromasının en yoğun olduğu kahverengi döneminde toplanmasının kumato domatesine ayrıcalıklı bir lezzet verdiğini söyledi. Yıllık üretim hedeflerinin bu yıl için 400 ton olduğunu bildiren Yurdagül, bu domates türünün Akdeniz ülkelerinde yaygın olarak tüketildiğini ifade etti. Yoğun aromaya sahip olduğunu belirttiği kumato domatesinin salatalara 'çekici bir görüntü' katacağını vurgulayan Yurdagül, şöyle konuştu:
'Kumato domatesi doğal bir üründür ve genetiği değiştirilmiş organizma (GDO) değildir. Aynı zamanda kumato domatesi, 'İyi Tarım Uygulamaları'nın yanı sıra dünya standartlarına uygun sertifikalı üretiliyor. Kumato domatesi, içten dışa doğru olgunlaşır. Bu nedenle, görünümü yeşilden koyu kırmızıya değişirken tüketicilerin tercihlerine veya hazırlanacak yemeğin türüne uyacak şekilde farklı renklerde tüketilebilir. Uzun süre beklediğinde rengi kırmızıya döner.'
Yurdagül, şirketlerinin ithalat, ihracat ve toptan satışın yanı sıra İstanbul'da perakende satış noktasıyla da hizmet verdiğini belirterek, kumato domatesinin de ihracatını yapacaklarını anlattı. Yurdagül, üretilen kumato domateslerinin TIR bazında ihracatına henüz başlamadıklarını ancak özellikle Rusya'dan kendilerini tercih eden müşterilerin domates aldıkları TIR'lara bir kasa da kumato domatesi koyulmasını istediklerini bildirdi. Yurdagül, kumato domatesinin ihracatında, öncelikli hedeflerinin Orta Doğu ülkeleri ve Rusya olduğunu sözlerine ekledi.
Kaynak: Tarimsalhaber
|
|
|
| Haftada 3 - 4 kez semizotu tüketin |
|
Yazar: spongeee - 06-04-2010, 02:12 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
İçerdiği mineraller ve vitaminlerle sağlık veren semizotunun, bir çok özelliğinin yanı sıra sinirleri de dinlendirdiği bildirildi.
Uludağ Üniversitesi (UÜ) Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Baş Diyetisyeni Sevinç Yetişen, AA muhabirine yaptığı açıklamada, beslenmede önemli bir yeri bulunan sebzelerden semizotunun, sahip olduğu mineral ve vitaminlerle sağlık verdiğini belirtti.
Yetişen, yüksek oranda lif içerdiği için kabızlığa iyi gelerek bağırsakları yumuşatan semizotunun, vücudu mikroplara ve soğuk algınlığına karşı da koruduğunu belirterek, semizotunun beyin yorgunluğuna da iyi geldiğini vurguladı.
Bu sebzenin sinirleri dinlendirip, uykunun düzene girmesine de yardımcı olduğunu anlatan Yetişen, şöyle konuştu:
''Kanı temizleme etkisiyle kanın üre ve benzeri maddelerden temizlenmesini sağlar. İdrar söktürerek böbreklerdeki kum ve taşın dökülmesini kolaylaştırır. İçerdiği omega-3 sayesinde kalp sağlığı için de önemlidir. Devam eden araştırmalarda gut hastalığına, baş ağrısı ve bedendeki diğer ağrılara iyi geldiği saptanmıştır. Yaşlılar, midesi hassas olan kişiler ve şeker hastalarına da faydalı olan semizotu, düşük kalorisi sayesinde formda kalmaya yardımcı olarak, zayıflamak isteyen kişiler tarafından da rahatlıkla tüketilebilir. Madensel tuzlar ve vitaminler yönünden oldukça zengin olan semizotu nisan, mayıs ve haziran aylarında haftada 3-4 kez tüketilmelidir.''
-KOYU YEŞİL YAPRAKLI OLANLARI TERCİH EDİN-
Yetişen, semizotunu satın alırken, yapraklarının koyu yeşil ve diriliğini kaybetmemiş olmasına dikkat edilmesi gerektiğine de değinerek, bitkinin tepelerinde tohum olmamasına özen gösterilmesini önerdi.
Toprağa fazla yakın bir bitki olan semizotunun tüketilmeden önce iyi yıkanması ve çok çamurlu ise sirkeli suda bekletilmesi gerektiğini ifade eden Yetişen, şöyle devam etti:
''Semizotu, elle bıçak kullanmadan parçalanmalıdır. Parçalanan semizotu bekletilmeden sıcak ortamla temasa getirilerek C vitamininin kaybına yol açan askorbik asit oksidaz enzimi yok edilmelidir. Doğal rengini korumak için, oksidasyona fazla olanak sağlamadan kısa sürede pişirilmelidir. Fazla suda, uzun süre pişen sebze çok yumuşar, ezilir. Bu durum yemeğin görünümünü de etkilediği gibi fazla kaynatıldığında besin değerinde de kayıplar oluşur. Semizotu kaynama derecesindeki ısıda fazla karıştırmadan, çok az sıcak su konarak pişirilmeli ve pişme suyu asla atılmamalıdır. İçerdiği kuzukulağı asidi nedeniyle mayhoş bir tada sahip olan semizotunun küçük, yuvarlak yeşil yapraklarının yanı sıra körpe sapları da yenmelidir.''
Yetişen, semizotunun kıymalı ve zeytinyağlı olarak pirinçle pişirilerek yemeği yapıldığı gibi, yapraklarının çiğ halde limon ve zeytinyağı eklenerek ya da üzerine sarımsaklı yoğurt dökülerek salata şeklinde de tüketilebildiği söyledi.
Kaynak: AA
|
|
|
| Karpuz bu sene kabak tadı vermeyecek |
|
Yazar: spongeee - 06-04-2010, 02:08 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum (2)
|
 |
Son yıllarda yerli ürünün piyasaya çıkmasıyla yaşanan 'karpuz'da kabak tadı' tartışması bu sene yaşanmayacak.
Karpuz ekiminin neredeyse tamamının kabaktan aşılama yönetimiyle yapılmasına rağmen, ziraat mühendislerinin yaptığı denetimler sayesinde ürünler kabak tadı vermeyecek. Tarım İl Müdürlüğü mühendisleri, denetimi tarlada yaparak onay verdikten sonra piyasaya sürülecek.
Adana Tarım İl Müdürü Fikret Coşkun, karpuz tarlalarının bulunduğu bölgelerde kontrol memurlarının sürekli dolaştığını ve bunlardan olur almayan hiçbir üreticinin karpuzu hasat etmediğini söyledi. Gerek tarlada toplanmış, gerekse kamyonlarda yapılan tüm kontrollerde olgunlaşmamış(kabak) ürüne rastlamaları durumunda bunu jandarma eşliğinde imha ettiklerini ifade eden Coşkun şunları dile getirdi:
"Üretici de artık bilinçlendi. Ürününü olgunlaşmadan topladığı takdirde biz yakalarsak imha ediyoruz. Kaldı ki bütün kontrollere rağmen tüccara gitse bile tüccar bir daha aynı üreticiden mal almayacağı için üretici bu yola başvurmuyor. Ama en önemlisi biz bu konuda çok ciddi bir kontrol mekanizması kurduk. Bu kontrollerden kolay kolay ürün kaçmıyor. Yalnız her şeyde olduğu gibi karpuzda da yüzde 3-5 bozuk mal çıkabilir bu da normaldir."
Türkiye'de ilk yerli karpuzun piyasaya çıktığı Adana'da toplam 120 bin dönüm alanda ekim yapılıyor. Kabaktan aşılama yöntemi ile karpuz dikiminin birçok avantajı bulunduğu kaydeden Coşkun, bu sayede her yıl dikim yapılabildiğini ve ürünün raf ömrünün arttığını bildirdi. Coşkun ayrıca zamanında hasat edilen aşılanmış karpuzun lezzet ve görüntü açısından hiçbir farkı olmadığını kaydetti.
Yüreğir Ziraat Odası Başkanı Durmuş Halis, karpuz üreticisinin kaliteli balkabağı fidesine aşı yaptığı için çok lezzetli ürün çıktığını söyledi. Halis şu bilgileri verdi: "Karpuzu çekirdekten ekmemiz artık neredeyse imkansız. Çünkü bir tarla bir yıl ekildikten sonra 7-8 yıl ara verildikten sonra ikinci kez karpuz ekilebiliyor. Bunu da çiftçinin bugünün şartlarında kaldırması mümkün değil. Kaldı ki artık üretici çok bilinçli ve en iyi karpuzu nasıl yetiştireceğini çok iyi biliyor. Karpuz ekim ve toplanması da kademeli olarak yapıldığı için fiyatın bir anda çok fazla düşmesi gibi bir durum da yaşanmıyor. Zaten kısmi bir ihracat da yapılıyor. Üreticimiz şu anda memnun durumundan."
Karpuz üreticisi İsmet Karakuş çiftçinin tarım il müdürlüğünün düzenlediği seminerlere katılanlara kendini geliştirdiğini ve çok bilinçlendiğini ifade ederek, şunları söylüyor: "Eskiden çiftçi tarlaya girdiğinde bütün karpuzları toplardı. Şimdi öyle olmuyor. Olmuşları toplayıp diğerlerini bırakıyor. Tam kıvamına gelmiş karpuzda asla kabak tadı olmaz. Tüccar da buna çok dikkat etmeye başlayınca çiftçide karpuzun kıvama gelmesini beklemek zorunda kalıyor."
Kaynak: haberler.com
|
|
|
| Tarımda doğal üretime solucan desteği |
|
Yazar: spongeee - 06-04-2010, 02:07 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
Dünyada uzun süredir bilinen ve kullanılan ''solucan gübresi'', Türk çiftçisinin de tarlasına giriyor. Türkiye'deki ikinci solucan gübresi üretim firması Ekosol (Ekolojik Solucan) kilosu 2 liradan solucan gübresi satışına başladı.
Solucanların organik artıkları tükettikten sonra ortaya çıkardığı atık olan ''solucan gübresinin'' hiç bir kimyasal madde içermemesi nedeniyle tarımda doğal, organik üretim açısından büyük önem taşıdığı belirtiliyor. Toprakta kimyasal kirliliği ortadan kaldıran, verimi ortalama yüzde 30 artıran, toprağı yenileyen, rehabilite eden ve su tutma kapasitesini artıran solucan gübresini, her çiftçinin üretmesinin mümkün olduğu, ''her tarlanın bir gübre fabrikasına'' dönüşebileceği kaydediliyor.
Solucan gübresi üretiminin artırılması ile halen kimyasal gübre üretiminde hemen hemen tamamen dışa bağımlı olan Türkiye'de önemli döviz tasarrufu sağlamanın mümkün olabileceğine işaret ediliyor. Türkiye, yılda 8-9 milyon ton civarında kimyevi gübre tüketirken, solucan gübresinin üretiminin, dünyada her geçen yıl yaygınlaştığı belirtiliyor.
İstanbul merkezli Ekosol Tarım ve Hayvancılık Sanayi Ticaret Ltd. Şti'nin sahibi Burçin Karababa, solucan gübresi üretimini ticari olarak başlatan Antalya'daki Bionat firmasından sonra, bu işe giren ve halen satış yapan ikinci firma olduklarını söyledi.
-''YATIRIM EKİPMANLARINI HURDALIKLARDAN TOPLADIM''-
Jeofizik mühendisi olan Karababa, AA muhabirine, solucan gübresi üretimine girme hikayesini, ''Bir turp yedim hayatım değişti'' diye başlayarak anlatıyor. Moldovalı bir arkadaşının kendisine ikram ettiği turpu, şekerpancarı sandığını belirten Karababa, şöyle devam etti:
''Hayatımda yediğim en lezzetli turptu. Ben şekerpancarı zannettim. Arkadaşım onun turp olduğunu söyledi. Nasıl böyle lezzetli olduğunu sordum. Solucan gübresi ile üretim yaptıklarını söyledi. Ben aslında jeofizik mühendisiyim ama doğa, tarım çok ilgimi çekiyor. Bunun üzerine 2005 yılından itibaren yatırım yapmak üzere çalışmalara başladım. Önce 50 adet solucanla deneme üretimi yaptım. Başarılı olunca solucanlara üretim yatağı oluşturmak için hurdalıklardan tır dorseleri aldım. İstanbul yakınlarında Ballıca Köyün'de tesisimi kurdum. Dorselerin içinde organik atıkları solucanlara verdim. Solucanlar bunları tüketerek kendi gübrelerini üretiyorlar. Solucan gübresi üretiminde özellikle kırmızı solucanlar kullanılıyor. 50 yıldır dünyada kullanılan bu çok kıymetli ürünün Türkiye'de yaygın olarak bilinmemesi ve kullanılmaması bir kayıp. Şimdiye kadar bu iş için 80-100 bin lira dolayında yatırım yaptım. Halen 15 milyon solucanım var. Her gün 15 milyon işçi, hiç sigorta-yemek istemeden benim için üretim yapıyor.''
Tesisin büyüklüğünün 7 dönüme ulaştığını belirten Karababa, konu ile KKTC Tarım Bakanlığı'nın ilgilendiğini, gübreyi orada bazı bahçelerde deneyerek olumlu sonuçlar aldıklarını söyledi. Bu yıl 180 ton üretim öngördüklerini, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı'ndan izin alma süreci uzun sürdüğü için ancak 1,5-2 ay önce satışa başlayabildiklerini anlatan Karababa, ilkbahar dönemi gübreleme sezonunun kaçırdıkları için bu yıl 80 ton civarında satış yapabileceklerini tahmin ettiğini kaydetti.
Solucan gübresini kilosu 2 liradan 10 ve 25 kilogramlık torbalarda pazarladıklarını belirten Burçin Karababa, üretim hakkında bilgi verirken, ''1 metreküp bitkisel atığa 50-60 bin adet solucan koyuyoruz, 1,5-2 ayda gübreye dönüşüyor. Solucanların yedikleri atıklar gübre oluyor, gübre dorselerin altındaki elekten aşağı düşüyor. Bunları toplayıp, eleyip torbalıyoruz, satıyoruz'' dedi.
Yurt dışında solucan gübresi üretimine destek verildiğini, ancak Türkiye'de kendilerinin herhangi bir destek almadığını anlatan Karababa, tamamen organik bir gübre olan solucan gübresinin özellikle seralarda kullanımının çok önemli olduğunu, verimi en az ortalama yüzde 30 artırırken, 10-15 gün erken hasat imkanı sağladığını söyledi.
Solucan gübresini içindeki besin maddesinin yüksekliği nedeniyle kimyasal gübreye göre daha az kullanmanın yeterli olduğunu anlatan Karababa, sürekli solucan gübresi kullanılması halinde, birkaç sezon sonra toprağın kendini yenileyeceğine ve gübre ihtiyacının giderek azalacağına işaret etti.
-''EVDE SOLUCAN GÜBRESİ ÜRETİMİ İÇİN KUTU İMALATINA BAŞLADIK''-
Ekosol Tarım ve Hayvancılık Sanayi Ticaret Ltd. Şti'nin sahibi Burçin Karababa, herkesin evinde, bahçesi için kendi solucan gübresini üretmesini sağlamak amacıyla ''solucan kompost kutuları'' piyasaya sürmeye hazırlandıklarını açıkladı.
Karababa, ''Evsel organik atıklar bu kutularda solucanlara verilerek, hem organik gübre elde edilir, hem de organik atıklar çöp olmaktan çıkar'' dedi.
Firma, kompost kutularında kullanmak üzere, kırmızı solucanları da 50'şer adetlik paketlerde pazarlayacak. Bahçenin bir kenarına konacak 5 katlı mangal görünümündeki kompost kutusuna, evsel organik atıklar üstten atılacak. Solucanlar, her türlü atığı4 günde 5'te 1 düzeyine indiriyor ve gübre üretimini gerçekleştiriyor. Böylece, kendi organik atıklarınızdan kendi organik gübrenizi üretmiş olacaksınız. Atıklar çöp olmaktan çıkacak.
-1 SOLUCAN 1 YILDA 1300 SOLUCANA ULAŞIYOR-
Solucan gübresi üretimi sırasında kesinlikle koku ve sinek oluşmadığını söyleyen Karababa'nın verdiği bilgiye göre, kompost üretiminde kullanılan Kuzey Kalifornia solucanı koyu kırmızı renkte. Yetişkinlerin uzunluğu 6-8 cm ve 1-1,4 gram ağırlığında. Güneş ışığına karşı çok dayanıksız olan solucanlar, korunmazsa birkaç dakikada ölebiliyor. Yaklaşık 4-5 yıl yaşayabilen 1 solucan, bir yıl içerisinde uygun ortamlarda 1300 solucana ulaşabiliyor.
Solucanlara gübre üretiminde yem olarak, çiftlik hayvanlarının atıkları, bitkisel atıklar, soğan ve narenciye, evsel atık, sebze, meyve, ufalanmış kağıt, karton, çim yanında plastik ve türevleri de verilebiliyor.
-''SOLUCANLAR, MALİYETSİZ, EN KÜÇÜK GÜBRE FABRİKASI''
Bu arada, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı'nın çıkardığı Türktarım dergisinin bu yılki Ocak-Şubat sayısında da solucan gübresinin tanıtımına yönelik bir yazı yer aldı.
Tarımsal Üretim Genel Müdürlüğü'nden ziraat mühendisi Dr. Necmi Pilanalı'nın yazısında solucanlar, ''çiftçiye maliyeti olmadan çalışan en küçük gübre fabrikaları'' olarak tanımlanırken, bu fabrikaların yakıt olmadan çalıştığı, organik atıkları tüketerek, toprak düzenleyici olarak da kullanılabilen mükemmel bir gübre ürettiği belirtildi.
Yazıda yer alan bilgilere göre, solucan gübresi ile birlikte toprağa organik madde ilave edilmiş oluyor. Toprağın ''biyolojik düzenleyicisi'' olarak 600 milyon yıllık bir deneyime sahip solucanlar, bitkilerden destek alarak, bitkilerin sağlıklı büyümesi için de ihtiyaç duyduğu hormonlar, antibiyotikler, bitki besin maddesi ihtiyaçlarını karşılıyor.
Aristo'nun solucan gübresini ''bağırsak toprağı'' olarak nitelediği belirtiliyor. Solucanlar, organik maddeyi parçalayarak, bitkilere yararlı amonyum ve nitrat azotu kadar fosfor ve potasyumu da çözünebilir formlara dönüştürüyor. Bu gübre, toprağın verimliliğini artırıyor, toprağın asitliliğinin (pH) 7 civarında korunmasına yardımcı oluyor, asit ya da alkalin toprakların pH'sını nötr pH'ya dönüştürüyor.
Solucanlar, toprak yüzeyindeki bitki besin maddelerini kök bölgesine taşıyor. Toprağın su tutumunu artırıyor ve sulamada ihtiyaç duyulan su miktarı yüzde 40-60 azaltıyor. Toprak drenajını ve verimliliğini koruyor. Toprak erozyonu ve yüzey akışlarını azaltıyor. Kimyasal gübre kullanımını azalttığı için yer altı sularının zirai ilaçla kirlenmesi önleniyor. Bitkilerde zirai ilaç kalıntısı sorunu yaşanmıyor.
Solucan gübresi üretiminde kullanılan kırmızı solucanların bitkilere ve köklere bir zararı olmuyor. Solucanlar her 24 saatte kendi vücut ağırlığının yarısı kadar organik madde tüketiyor. Kırmızı solucanlarda ise bu tüketim daha fazla.
Solucanlar, mutfak atıkları dışında, kapalı alan atıkları ve bahçe atıkları, samanlar, yapraklar, çimen atıkları, ahır gübresi, şeker kamışı atıkları, kuş tüyleri ya da küçük kemik atıkları, taze meyve-sebze atıklarını değerlendirebiliyor ve bunları kısa sürede kullanılabilecek zengin bir gübreye-komposta dönüştürüyor. Ekmek, yumurta kabukları, tahıllar ve saç gibi organik maddeler de kompost yapımında kullanıyorlar.
Solucan gübresi, özellikle kimyasallarla kirlenmiş, kuvvetini ve canlılığını yitirmiş, yorulmuş toprakların ıslahını sağlıyor. Yapısında bulundurduğu çok sayıdaki bakteri sayesinde topraktaki zararlı bakterilerle rekabet ediyor ve onların zararlı etkilerini ortadan kaldırıyor. Hastalıklara karşı direnç sağlıyor. Kokusuz ve toksik madde içermeyen solucan gübresi, suyu, havayı ve toprağı kirletmiyor.
Kaynak: zaman
|
|
|
| Organik Fındık Yetiştiriciliği |
|
Yazar: organik memo - 06-04-2010, 11:16 AM - Forum: Organik Tarım
- Yorum Yok
|
 |
ORGANİK FINDIK YETİŞTİRİCİLİĞİ
GİRİŞ:
Entansif tarım yapısı, tarımda yüksek verim ve daha iyi bir refah düzeyine ulaşılmasını sağlamış, ancak çevre, gıda maddeleri ve tarımda çalışanlar ile ilgili birçok sorunu da beraberinde getirmiştir.
Geleneksel tarımın en önemli amacı birim alandan en yüksek verim elde etmektir. Geleneksel tarımda doğal kaynakların yoğun kullanımı toprak, su ve hava kirliliği, tarım kimyasalları kalıntıları, doğal kaynaklardaki yıpranmalar artmış ve artan girdi kullanıma bağlı olarak üretim maliyeti yükselmiştir.
Ekolojik (organik, biyolojik, biyodinamik ve düşük girdili) tarım, geleneksel tarımsal üretimde kullanılan ve çevreye zarar veren kimyasalların kullanımının büyük ölçüde azaltılması veya tamamen önlenmesini içermektedir. Buna göre ekolojik tarım ürünleri, tarım kimyasalları kullanılmadan üretilmiş olmalıdır.
Dünyadaki gelişmelere paralel olarak ülkemizde de ekolojik tarım konusundaki ilk çalışmalar 1983–1984 yıllarında başlamıştır. Ekolojik üretim, günümüze kadar tamamen ihracata konu olan ürünlerde başlatılmış ve gelişmiş olup, bu üretim teknolojisi ile yeni ürünler için ihracat olanağı çoğunlukla sağlanamamıştır.
Ekolojik olarak üretilen yaklaşık 60 ürün içinde ekin alanı ve üretici sayısı en yüksek olan ürünler, fındık, üzüm ve incirdir. Ekolojik fındık üretimi Ünye ve İkizce (Ordu), Terme (Samsun), Akçakoca (Bolu) ve Alatlı (Zonguldak) ilçelerinde yapılmaktadır. Ekolojik fındık üretimi 1989–1990 üretim döneminde başlamıştır. 1998 yılı verilere göre ekolojik fındık üretimi yapan üretici sayısı 1.155, üretim alanı 3.745 ha., üretim 2.288 ton ve ihracat miktarı ise, 1.095 ton’dur. İhracatçı Birlikleri kayıtlarına göre, toplam ekolojik fındık ihracatı 1.510 ton olup, bunun toplam üretime oranı % 66.01’dir. Toplam fındık üretiminin % 0.4’ü fındık üretim alanının % 0.7’si ve toplam üretici sayısının ise % 0.3’ü ekolojik fındık üreticileridir.
Ekolojik tarıma geçişte, geleneksel tarıma oranla ilk yıllarda birim alanda verim hızlı bir düşme söz konusu iken, daha sonraki yıllarda alınan önlemler ile verim düzey eskisine yaklaşmakta ve hatta geleneksel tarımdan daha yüksek olabilmektedir.
Ekolojik Fındık Tarımına Geçiş Dönemi: Ekolojik fındık üretiminin başlamasından, belgelendirilmesine kadar geçen dönemi ifade eder. Bu dönem fındık için genel olarak üç yıldır.
Organik Fındıkta Bitki Besleme: Geleneksel ve ekolojik fındık üretiminde girdi kullanımı yönünden önemli farklılıklar bulunmaktadır. Ekolojik üretim yapan üreticiler dekara ortalama 648 kg. çiftlik gübresi 3.4 yılda bir sonbahar veya İlkbahar başında ocağın dal iz düşümüne halka şeklinde ki 50–60 cm. genişliğindeki banda 30–40 kg. kadar eşit olarak dağıtılır ve hemen toprağa çapalanır.
Fındık bitkisi normal gelişimini ph’sı 5–7 arasında olan topraklarda sağlayabilmekte ve bol ürün verebilmektedir. Ancak fındık tarımı yapılan Karadeniz Bölgesi toprakları genellikle asit karakterlidir. Toprağın asit karakterde olması azot, fosfor ve potasyum gibi bazı elementlerin alınmasına engel olduğu gibi demir, aliminyum gibi bazı elementlerinde çözünebilirliğini artırdığından toksik etki yapmasına neden olur.
Asit toprakların kireçlenmesi ile toprakların fiziksel, kimyasal ve biyolojik özellikleri düzeltilir. Toprak analizleri sonucuna göre toprağa atılacak kireç miktarı belirlenir, 4–5 yılda bir Kasım-Mart aylarında dal izdüşümüne 40–50 cm. bant şeklinde halkaya muntazaman serpilip 5–10 cm. toprak derinliğine çapalanır.
Çiftlik gübresinin bulunamadığı durumlarda toprağa organik madde kazandırmanın diğer bir yöntemide yeşil gübrelemedir. Fındık bahçeleri için yeşil gübre bitkileri fiğ, yabani bezelye ve yulaf gibi bitkiler olup bunlar sonbaharda meyilli arazilerde dal iz düşümlerindeki 50–100 cm’lik halka şeklindeki banda, düz arazilerde ise tüm bahçelerde ekilir. İlkbaharda çiçeklenmeden önce biçilerek toprağa karıştırılır. Bu uygulamaya toprağın organik maddesi az olan yerlerde birkaç yıl üst üstte devam edilmelidir. Ayrıca fındık zurufunun kompost hale getirdikten sonra fındık dal iz düşümlerine saçılarak toprağa 5–10 cm. derinlikte karıştırmalıdır.
Bazı organik fındık üreticisi N, P, K içerikli organik kökenli ticari gübreler kullanmaktadır. Fakat bu gübre kullanımı ekonomik olmadığı için çok yaygın değildir. Ticari gübreyi 11. ayın sonunda ve 3. ayın sonunda 100 kg/ocak olmak üzere atmaktadırlar.
Organik Fındıkta Budama Tekniği: Bahçede hastalıklı, yaşlı, kuru ve ocak içlerine yönelen dal ve dalcıkların çıkarılması ile ocakların yayvan bir taç kazanması sağlanır.
Kök sürgünü verme temayülü fazla olan fındıkta yılda 2 defa kök sürgünü temizliği yapılmak suretiyle bunların besin maddelerini sömürmeleri önlenmiş olur.
Genel olarak fındıkta budama zamanı sonbahar aylarıdır. Fındıkta budamaya vegatasyonun durduğu ve büyük oranda yaprakların döküldüğü dönem dikkate alınarak başlanmalıdır.
Organik Fındıkta Hasat: Fındık çeşitlerinin hepsi aynı zamanda hasat olumuna gelmemektedir. Bazı çeşitler erken, bazı çeşitlerde daha geç olgunlaşmaktadır. Çeşitlerin ayrı ayrı ve hasat olumuna geldiğinde toplanması an uygunu isede, fındık bahçelerinin karışık çeşitlerden kurulu bulunması bahçedeki hâkim fındık çeşidinin olgunlaştığında hasadın yapılmasını zorunlu kılmaktadır.
Fındıkların hasat olgunluğuna geldiğini;
1- Zurufların iyice sararıp kızarması,
2- Fındık tanelerinin zuruf içerisinde oynamaya başlaması,
3- Sert meyve kabuğunun ¾ nispetinde kızarması ve iç’in kendine has sertlik ve tadını alması,
4- Sağlam ve dolgun meyveleri taşıyan dalların sallandığı zaman mevcut meyvelerin ¾’ünün daldan dökülmesi fındığın hasat olgunluğuna ulaştığını gösterir.
Karadeniz fındık bölgesinde yetiştirilen çeşitlerin hasat zamanı yıllara göre değişmekle beraber sahil kolda 1–10 ağustos, orta kol 10–20 ağustos ve yüksek kolda 20 ağustostan sonradır.
Fındığın en iyi hasat edilme şekli silkme suretiyle yerden toplanması ise de bölgede bu tür hasada imkân verecek bahçeler çok azdır. Bu hasat şeklinde fındıklar tam hasat olgunluğunda toplandığından randıman ve kalite iyi olduğu gibi dal ve dalcıklar ile gelecek yılınmahsülünü oluşturacak olan tomurcuklar da zarar görmemiş olur.
Bölgede daha çok uygulanan hasat şekli; daldan el ile toplamadır. Ayrıca bahçe içerisinde bulunan fındık çeşitleri birbirine karıştırılmadan ayrı ayrı toplanmalıdır. Hasat da 5–7 kg’lık ve bele bağlanan sepetler kullanılmaktadır. Toplanan bu zuruflu fındıktan yaklaşık 1/3 nisbetinde değirmenlik kuru fındık elde edilmektedir.
Organik Fındıkta Harman: Harman yerine getirilen fındıklar 3–5 gün, 10-15 cm. kalınlıkta bir tabaka halinde serilir. Güneşli havalarda tahta kürek veya tırmık ile her gün karıştırılarak kurutulur. Belli bir miktar kuruyan bu fındıklar patoz denilen fındık ayıklama makinesine verilmek suretiyle zuruflarından ayrılırlar. Ayıklanan bu fındıklar toprak harmanlarda bez, beton harmanlarda ise bez kullanmadan 2–4 cm. kalınlıkta serilirler.
Bu şekilde 3–4 gün kuruyan fındıklar vantilatörden geçirilmek suretiyle toz, toprak, zuruf parçalarından ve boşlarından ayrılırlar. Kırık, kurt delikli fındıklar ile karışan diğer fındık çeşitleri içlerinden seçilir, çuvallara doldurulur ve ağızları dikilerek pazara götürülmek üzere hazırlanır.
Harmanlama işlemi genellikle 15 Ağustos da başlayıp Eylül ayı sonlarına kadar devam eder. Harmanlama sırasında fındığın iyice kurumasına ve nem oranının kabuklu fındıkta % 12, iç fındıkta % 6’yı geçmemesine dikkat etmelidir.
Organik Fındığın depolanması: Organik olarak üretilen fındık ayrı yerde depolanmalıdır. Depo fındık konulmadan önce temizlenerek ve gerekiyorsa uygun bir şekilde dezenfekte edilerek, hastalık etmenleri, böcekler ve farelerden arındırılmalıdır. Organik fındığın saklanması sırasında herhangi bir tarım ilacı kullanılmamalıdır.
Depolanacak fındıklar temiz ve kuru olmalıdır. Organik fındığın konulacağı depolar, organik ürünler için uygun olmalıdır. Depoda organik fındıktan başka her hangi bir ürün ve madde bulunmamalıdır.
İçinde kabuklu veya iç fındık bulunan ambalajlar, depolarda ahşap ızgaralar üzerine yerleştirilmeli ve 10 ambalajdan fazlası üst üste konulmamalıdır. İyi bir havalandırma sağlamak için, istif sıraları arasında yeterli boşluklar bırakılmalıdır. Ambalajlar, havadar ve serin depolarda muhafaza edilmeli; rutubetli ve yağmur alan yerlerde bırakılmamalıdır. Organik fındık, yağışlı havalarda yüklenmemeli ve boşaltılmamalıdır. Fındık çuvallarının yüklenmesi ve boşaltılmasında kanca kullanılmamalıdır.
Ambalajlar, işleme yerlerinde, depolarda ve nakliye vasıtalarında, kirletici ve kötü koku yayan maddelerle bir arada bulundurulmamalıdır.
Organik Fındıkta Zirai Mücadele: Fındık zararlıları ile mücadelede; bulaşık meyve, dal, sürgün ve tomurcukların toplanarak veya kesilerek bahçeden uzaklaştırılması; ergin böceklerin, yumurta ve larva kümelerinin toplanarak imha edilmesi, tuzak bantların kullanılması gibi mekanik ve fiziksel tedbirler ile budama ve gübreleme gibi kültürel tedbirler, titizlikle uygulanmalıdır.
TEŞEKKÜR EDERİM
Organik Memo
|
|
|
| Örtüaltında Organik Sebze Yetiştiriciliği |
|
Yazar: organik memo - 06-04-2010, 11:03 AM - Forum: Organik Tarım
- Yorum (1)
|
 |
ÖRTÜALTI TARIMINDA ORGANİK SEBZE YETİŞTİRİCİLİĞİ
GİRİŞ
Ülkemizde örtü altı yetiştiriciliği tarımsal üretimin önemli bir koludur. Toplam sera alanımız 22.000 ha olup, bunun %94’ü sebzedir. Sebze alanlarının da %48’i domates, %20’i hıyar, %17’si biber, %12’si patlıcan ve %1’i fasulyedir. Kuzey iklim kuşağındaki ülkelerde iklim kontrollü seralarda üretim yapılırken, ülkemizin de içinde bulunduğu iklim kuşağındaki ülkelerde soğuk seracılık olarak isimlendirilen ısıtmasız seracılık yapılmakta bu da ürün kayıplarına neden olmaktadır. Bunu azaltmak amacıyla yoğun olarak sentetik kimyasal maddeler kullanılmaktadır. Bu kimyasal maddelerde çevre kirliliği yaratmakta doğal dengeyi bozmakta ve insan sağlığı açısından birçok tehdit oluşturmaktadır.
Ekolojik tarım gerek ülkemizde gerekse Avrupa ülkeleri, A.B.D. ve Japonya başta olmak üzere, tüm dünyada giderek artan ilgi görmektedir. Bu ilginin artması çevreye olan duyarlılığa, insan sağlığı açısından özellikle tarımda kullanılan sentetik girdilerin alerjik reaksiyonlara ve kanser gibi bazı olumsuz etkilere yol açmasına bağlanmakta ve bu ilgi insanları ekolojik ürünler doğada yıllardır varolan ürünleri kültüre alarak ekolojik yetiştiricilik yapmaya tüketmeye sevk etmektedir. Böylece sentetik girdi kullanım kendiliğinden azalmaktadır. Ekolojik tarımda suda kolay çözülebilen ve sentetik olarak imal edilen kimyasal maddelerin kullanılmasından kaçınılmalıdır. Kimyasal maddeler doğada bulunduğu şekliyle ve doğanın dengesini bozmayacak şekilde kullanılmaktadır. Dolayısıyla yoğun kimyasal kullanım söz konusu olan seralarda, ekolojik tarım bir ihtiyaç halini almaktadır.
Avrupa orijinli firmaların ekolojik ürün talep etmesi üzerine, ülkemizde bu faaliyet 1984-1985’li yıllarda başlamıştır. Ekolojik üretim kuru incir, kayısı ve fındık gibi ürünlerle başlanmıştır. Ekolojik yetiştiricilik 1990 yılına kadar sekiz üründe devam etmiş, 1999 yılında ürün yelpazesi gıda ve gıda dışı olmak üzere 92’ye çıkmıştır. Bazı sebzelerde de miktarı az olmakla birlikte üretim yapılıp bir kısmı da ihraç edilmektedir.
Organik yetiştiricilik yapılacak seraların özellikleri ne olmalı.
1. Organik yetiştirilecek seraların yeni yapılması ya da daha önceden yetiştiricilik yapılmış ise ürünün organik sertifikası olabilmesi için kontrol veya sertifikasyon kuruluşunun o sera için önereceği geçiş süresini tamamladıktan sonra ürünü organik olabilir.
2. Giriş çift kapılı olmalıdır.
3. Kolay açılıp kapanabilen yan ve tepe havalandırma Seralarda çatı havalandırmasına ayrılan payın sera taban alanının %15.20’si yan havalandırmaların ise bunun yarısı kadar olması gerekir. Örneğin 1000 m2’lik bir serada çatı havalandırma alanı 200 m2, yan havalandırma alanı da 100 m2 olmalıdır. Bu havalandırmalarında her türlü böceği geçirmeyecek bir örtü malzemesi ile içten kaplanması
4. Sera içinin kolay havalandırılabilmesi için fanlarla içeride hava sirkülâsyonunun sağlanması (Seralarda oransal nem bitkiye göre değişmekle birlikte %50–60 olması gerekir).
5. Sera içerisinde mutlaka bir ısıtıcının olması gerekir. Yetiştirilen bitki türüne göre ısıtma yapılır.
Üretim Planlaması
Organik tarımda serada yetiştiricilikte dönemin kısa olması istendiğinden (gübrelemenin zorluğu ve ısıtma masrafları nedeniyle) sonbahar ve ilkbahar yetiştiriciliğinin tercih edilmesi gerekir.
Açıkta yetiştiricilikte olduğu gibi serada organik yetiştiricilikte de münavebe yapılması gerekir. Seçilen bitkilerin toprakta gelişmesi ve toprağa etkileri farklıdır.
Serada yetiştiricilik yapıldığına göre çapa bitkileri ve baklagil bitkileri münavebeye girebilir.
Örneğin ön bitki olarak fasulye gelirse arkasından domates gelebilir. Biber veya kabak yapılıp arkasına marul getirilebilir.
Toprak Yapısı
Organik tarım ticari gübre kullanımına müsaade etmediğinden, dikim öncesinde temel gübreleme amacı ile sera toprağına yanmış ahır gübresi veya kompost verilir (örneğin domateste 5 ton/da). Toprak işlemede, pulluk gibi toprağı devirerek işleyen aletler yerine kültivatör gibi toprağı devirmeden işleyen aletler tercih edilmelidir.
Solarizasyon
Serada yaz aylarında uygulanması gereken bir işlemdir. Güneş enerjisinin kullanıldığı bir dezenfeksiyon şekli olup, Polietilen (PE) örtü altındaki nemli toprakta güneş radyasyonunun oluşturduğu ısısal, kimyasal ve biyolojik değişim olarak tanımlanabilir. Solarizasyon tarımda özellikle önemlidir. Çünkü birçok toprak patojenine ve nematodlara karşı kullanılabilecek tek yöntemdir.
- Solarizasyon sera içi ve dışı sıcaklıkların en yüksek olduğu aylarda yapılmalıdır.
- Toprak üstüne serilen PE örtü güneş radyasyonunu çok iyi geçirmelidir. Örtü ile toprak arasında boşluğun olmaması gerekir.
- Toprak yüzeyi düzeltilmiş ve toprak su ile iyice doyurulmuş olmalıdır.
- Uygulama süresi 4–6 haftadır.
Fide Yetiştirme
Organik üretimde kullanılacak tohum ve fidelerin organik tarım kurallarına uygun olarak yetiştirilmiş olması gerekir. Fideler ya fide üreten firmadan temin edilir ya da üretici kendisi bunları üretebilir.
Üretimde dikkat edilmesi gereken hususlar
- Fide harcı olarak besin madde katkısız torf kullanılmalıdır. Torf materyalinin içine, ticari olarak satılan, organik tarımda kullanımına izin verilen sıvı gübrelerden, kullanım kılavuzuna uygun olarak ve harca çok iyi karıştırılarak kullanılması gerekir.
- Fide yetiştirme kabı olarak çok gözlü plastik saksılar tercih edilmelidir. Her bir göze tek tohum konur ve şaşırta yapılmaz.
- Fide kapları 1 m yüksekliğindeki bir tezgah üzerine konmalıdır. Bu mümkün değilse yere temiz bir polietilen örtü serilip onun üzerine konması gerekir.
- Fide gelişim devresinde aşırı sulamadan kaçınmalı, kök bölgesinde fazla suyun birikimi önlenmelidir.
- Fide yetiştirilen serada da beyaz sinek zararına karşı fideliğinde havalandırma açıklıklarının tülbentle kapatılması gerekir.
Dikim ve Bakım İşleri
Bitkilerin kolay havalanabilmeleri için normal dikim sıklığından daha geniş tutularak dikilmeleri gerekir. Dikimden sonra çıkan yabancı otlar elle köklenerek çıkartılır. Çapa yapılır. Bitkiler büyümeden ot çıkışını önlemek için siyah malç plastiği ile malçlama yapılır. Yâda buğday samanı ile malçlanması gerekir.
Yetiştirilen bitki türüne göre bitkiler ipe alınır ve dolamalar yapılır. Yine yetiştirilen bitki türüne göre sürgün budamaları ve yaprak alma yapılır. Meyve tutumu için kesinlikle hormon kesinlikle kullanılmaz. Elle veya vibratörle tozlama yapılır (vibratör haftada 2 veya 3 kez saat 10.00–15.00 arasında kullanılır. Domates yetiştiriciliğinde bombus arıları da kullanılabilir)
Üretim sırasında bitkilerin durumuna göre toprak veya yaprak örnekleri alınarak analiz yapılır. Analiz sonucuna göre organik tarımda müsaade edilen preperatlarda veya yanmış ahır gübrelerinden şerbet yapılarak fertigasyon şeklinde gübreleme yapılır.
Organik üretimde sulama sularındaki kayıplar en aza indirilmelidir. Kontrolsüz ve aşırı sulamadan kaçınmak gerekir. Damla sulama yöntemi tercih edilmelidir. Damlatıcıların tıkanması için serada kullanılacak sürgün kalitesinin mutlaka bilinmesi gerekir. Sulamalar ya tansiyometrelerle yada buharlaşma kapları yardımıyla yapılır.
TEŞEKKÜR EDERİM
Organik Memo
|
|
|
|