Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.783
» Son Üye Slckcdag
» Toplam Konular 12.166
» Toplam Yorumlar 30.168

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 1833 aktif kullanıcı var.
» (1 Üye - 1828 Ziyaretçi)
Bing, Facebook, Google, Yandex, Mr.Muhendis

Son Yazılanlar
ziraatciyiz.com: Çiftçi R...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
7 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 15
meyve.biz: Meyveler ve Me...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
7 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 14
ziraatciyiz.net: Tarla Bi...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
7 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 15
ziraatciyiz.org: Ziraat Ö...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
7 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 14
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 57.970
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 8.047
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 468
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.159
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital ve Akıllı Tarım
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 60.122
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital ve Akıllı Tarım
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.637

 
  Napolyon Kirazı Yetiştiriciliği
Yazar: Livadi - 05-29-2010, 06:26 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

[Resim: 716797.jpg]


* 'Türk kirazı" unvanına sahiptir. Napolyon Kirazıdır.
* Meyvesi kalp şeklindedir, kabuğu kırmızı renkte olup olgunlaşma döneminde kırmızı-bordo rengine dönüşür.
* İri, tatlı, Parlak, sert ve suludur.

Ortalama meyve eni (geniş kısım) 20 mm. sap hariç meyve uzunluğu 21 mm. olup yaklaşık meyve ağırlığı 9–9,5 gram civarındadır. Hiç meyve çatlaması yapmaz. Tozlayıcıları: Starks Gold, Mertor Late, Lambert, Noble, Jubilee, Bigarrea, Gaucher dir.

Orijini Anadolu

Ağaç Özellikleri


Ağaçları güçlüdür ve dikine büyüme sergiler. Kendine verimsiz bir çeşit olduğundan tozlayıcı kullanımını gerektirir. Ülkemizde oldukça yaygın olup; Napolyon Kirazı ve Dalbastı Kirazı olarak bilinmekle beraber ihracata yönelik satışlarda en önemli kiraz çeşididir.

Meyve Özellikleri


Meyvesi kalp şeklindedir, kabuğu kırmızı renkte olup olgunlaşma döneminde kırmızı-bordo rengine dönüşür. Orta irilikte, tatlı, sert ve suludur. Ortalama meyve eni (geniş kısım) 20 mm. sap hariç meyve uzunluğu 21 mm. olup yaklaşık meyve ağırlığı 9–9,5 gram civarındadır.

Hasat Zamanı


Haziran ayının 3.haftasından itibaren hasat edilmeye başlanır.

Tozlayıcılar


Starks Gold, Lambert, Bigarreu Gaucher, Bing



Anadolu birçok meyve türünde olduğu gibi, kirazın anavatanı sınırları içerisindedir. Hazar denizi ile Karadeniz arasındaki bölge kirazın anavatanı olarak bilinmektedir. Ülkemizin hemen her bölgesinde kiraz yetiştiriciliği yapılmakta olup, üretilen kirazın hemen hepsi taze halde tüketilmektedir. Kiraz, ılıman iklim meyve türleri içerisinde meyvelerini en erken olgunlaştıran bir türdür. Kirazlar 5-6 yaşında verime geçerler, tam ve ekonomik olarak verime yatmaları 10-12 yıl alır. Ekonomik ömürleri 25-30 yıldır.

İKLİM İSTEKLERİ



Kiraz yazları çok sıcak olmayan, toprak ve hava neminin yeterli olduğu yayla özelliği gösteren 500-1800 m rakımı olan yerlerde yetişmektedir.

Kiraz bahçesi tesisinde dikkat edilmesi gereken hususlar :

1) Kiraz bahçesi rakım 500-1800 m olan yerlerde kurulmalıdır.

2) Bahçe toprağı analiz ettirilerek kiraz için uygun olup olmadığı belirlenmelidir.

3) Toprak yapısına ve iklim koşullarına uygun anaç ve çeşit seçilmelidir. Örneğin, kurak ve kireçli topraklarda idris anacı tercih edilmelidir.

4) Bahçeler tek çeşitle kurulmamalıdır. Tek çeşitle bahçe kurulması yetersiz döllenmeye veya hiç döllenmemeye sebep olmaktadır. Ben düşmeden hasada kadar olan sürede yağmur çatlaması zararına karşı tek çeşitle bahçe kurulmaması gerekmektedir. Her kiraz bahçesinde en az 4-5 çeşit bulunmalıdır. Çeşitlerin seçiminde ise birbirlerini dölleyebilir nitelikte olmasına dikkat edilmelidir. Döllenmede uygun çeşit seçiminin yanı sıra bahçede arı da bulundurulmalıdır. Genel bir oran olarak 9 bitkiden 8 tanesinin esas çeşit birisinin dölleyici olarak dikilmesi yeterlidir. Kiraz bahçelerinin tesisi aşamasında her çiftçinin zaten belirlediği temel bir çeşidi vardır. Bu şekilde bahçede bir çeşidin ağırlıklı olması da tabiidir. Yalnız kirazda yaklaşık bütün çeşitler kendisiyle uyuşmadığı için, grup kısırlığı da söz konusu olabilmektedir. İyi bir verim için birbirini iyi dölleyebilir çeşitlerin bulunması, ekolojik faktörlerden kaynaklanan riskin azaltılması, 1,5 aylık bir süre boyunca pazara kiraz sunulabilmesi, hasatta işçilik v.b. gibi yönlerden dolayı sıkışmamak için iyi bir çeşit planlaması gereklidir. Türkiye'nin ihracat şansının en yüksek olduğu ve en popüler çeşit "0900 Ziraat" dir. İhraç edilen ülkelerde "Türk Kirazı" diye unvan almış çeşidimizdir.



5) Dikim sıklığına dikkat edilmelidir. Dikim, mutlaka dikim tahtası kullanılarak yapılmalıdır. Kiraz dikiminden önce arazi tesviye edilmeli ve 90 cm aralıkla dip kazanla Ağustos-Eylül ayında sürdürülmelidir. Kısmi taban suyu veya su birikme gibi problem oluşacak ise 40-50 m aralıkla hendekler oluşturulmalıdır. Fidanlar en uygun sonbaharda dikilmeli ve dikim sırasında çukurlara bir kürek yanmış ahır gübresi atılmalı veya 100 gr Triple Süperfosfat ile 100 gr Amonyum Sülfat dikim toprağına karıştırılmalıdır. Yamaç arazilerde baklava dilimi, sıra arası 5-6 m, sıra üzeri 3-4 m şeklinde olabilir. Taban arazilerde ise dikilen çeşide bağlı olarak sıra arası ve üzeri iyi havalanacak, güneşlenecek ve ağaç yan dalları birbirine girmeyecek şekilde dikilmelidir.

6) Dikimden sonra tepe kesiminde acele edilmemesi gerekir. Bu işler gözler iyice kabardığında yapılırsa yeni oluşacak ilk kat dallar daha geniş açılı oluşur.

BUDAMA

Kirazlarda iki şekilde budama yapılır.

Bunlar;

a) Şekil budaması Kirazlara henüz fidan döneminden itibaren şekil verilmeye başlanmaktadır. Şekil budaması genellikle büyüme sezonu başında, dalların esnek olduğu Temmuz ayında yapılır. Kiraz ağaçlarının genellikle gençlik dönemleri uzundur. Bu nedenle ağaçlara şekil budaması uygulanırken bir yandan da meyveye yatırma işlemleri yapılır. Meyveye yatırma yan dallarda açı genişletilmesi, ağırlık asma, tahta veya kamış herek kullanma ile gerçekleştirilir.

b) Verim ve gençleştirme budaması

Verim budamasında, ağaç boylarının azaltılmasının yanı sıra yan dalların sayısı da azaltılarak ağaçların büyümeleri yavaşlatılır. Kiraz ağaçlarında 8-10 yaşından sonra budama yapılmadığı için yıllık sürgünleri kısalır. Bilinen kurallara göre sürgün gelişimi için kesimler uç noktalara ve yıllık sürgünlerdeki odun gözlerine uygulanır.

Ancak verimdeki kiraz ağaçlarında yıllık sürgünler 10-20 cm gibi olup bunlara yapılacak kesimler eski zayıf bir sürgün gelişimi sağlar. Bu nedenle yaptığımız uygulamalarda bu şekildeki yan dallar uçtan 50-100 cm' den kesilir. Bu kesimler sonucu 2-3 yıllık bu şekildeki dallarda mayıs buketleri ortasında yer alan odun gözlerinden kuvvetli yeni sürgünler oluşur. Bu sürgünler de meyvelerin daha iyi beslenmesine ve irileşmesine neden olur. Bu şekilde her yan daldan kesimler sonucu yeni 2-3 sürgün elde edilmiştir. Bu şekilde yaşlanmaya yüz tutan gelişmesi zayıflayan ağaçlar tekrar gelişme göstermektedir. Bu kesimler 2 yılda bir tekrarlanmalıdır.

GÜBRELEME

Kiraz bahçelerinde yapılacak bir gübrelemede mutlaka yaprak ve toprak analizleri yapılmalıdır.Kiraz ağaçlarının gübrelenmesinde pek çok faktör etkilidir. Bu faktörler; toprağın yapısı, bitkilerin yaşı, sulama miktarı ve sulama şekli, bitkilerin verim miktarı, anacın cinsi, bitkilerin genel gelişme ve kondisyonları, ahır gübresi verilip verilmediği v.b. Ortalama değerler verilecek olursa, dekara 2-3 ton ahır gübrelemesi uygundur. Verimdeki bir ağaca ortalama değer olarak her yıl, 2-3 kg Amonyum Sülfat, 1 kg Triple Süper Fosfat, 1 kg Potasyum verilmelidir. Verilme zamanı olarak fosforlu ve potasyumlu gübreler bölgesel iklim ve alışkanlıklara göre sonbahar veya erken İlkbaharda, azot uygulamaları ise erken ilkbaharda birinci dilimi, çiçek dökümünden sonra ikinci dilim ve hasattan sonra üçüncü dilim uygulanır.

SULAMA

Kiraz bahçelerinde sulama, fidan dikimindeki "can suyu" ile başlar. Sulama ben düşme dönemine kadar ilkbahar yağmurları ile olur. Kirazın çiçeklenme döneminde toprağın nemli olması istenir. Bunun yanı sıra yetişkin ağaçlarda kök boğazı çevresi sulanmamalıdır. Hasattan hemen önce çok su, meyve iriliğine kısmen etkisi olsa da, meyve eti sertliği ve tadı olumsuz etkilediği gibi ağaç sağlığı açısından da sakıncalıdır. Hasattan sonra da verilecek su yeni oluşan çiçek gözlerinin gelişimine de faydalı olacaktır. Sonbaharda da yağışlar az olursa kısmen sulama yapılmalıdır.

Bu konuyu yazdır

  Organik Tarım ve Ülkemizde Uygulama Olanakları
Yazar: organik memo - 05-28-2010, 06:17 PM - Forum: Organik Tarım - Yorum Yok

GÜNEYDOĞU ANADOLU BÜLGESİNDE ORGANİK TARIMIN GELECEĞİNİ ETKİLEYEN FAKTÖRLER

Hızlı nüfus artışı ve sanayileşmenin getirdiği en önemli sorunlardan biri doğal çevrenin bozulması ve canlıların yaşamlarını olumsuz yönde etkilenmesidir. Tarım alanlarının son sınırlarına ulaştığı günümüzde bir yanda tarım topraklarının amaç dışı kullanımı, toprak erozyonu, su kaynaklarının kirletilmesi, diğer yanda hızlı nüfus artışı bilim adamlarını düşündürmektedir. Bu nedenle yeni tarım sistemleri ortaya konulmaktadır.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi toprakları diğer bölgelerimiz topraklarına oranla daha az kimyasal girdi kullanan bir bölgemiz olup, ekosistem geniş ölçüde korunmuştur. Bu nedenle organik tarıma geçiş süreci daha hızlı işlemektedir. Ancak; toprak yapısının bozulması, çevrenin kirlenmesi, gıda kalitesinin bozulması ve üzerlerinde kimyasal atıkların kalması gibi sorunlara çözümler içeren organik tarım sistemlerinin bölgedeki yayılmasını kısıtlayan bazı durumlar bulunmaktadır.
Arazilerin küçük, çok parçalı ve birbirine yakın olması organik üretimi olumsuz yönde etkilemektedir. Organik yolla üretilen ürünlerde verim seviyelerinin istenilen düzeye çekilememesi, kimyasal madde kullanımını sınırlayıcı bir programın olmayışı, organik olarak üretilen ürünlere destekleme uygulanmaması, organik tarım konusunda yeterli bilimsel araştırmaların olmayışı, yapılan sınırlı sayıdaki çalışmaların çiftçilere aktarılmasındaki eksiklikler ve yetişmiş eleman azlığı konu ile karşılaşılan başlıca problemlerdir.
Bu makale ile bölgemizde organik tarım uygulamalarından, karşılaşılan sıkıntılardan ve bu sıkıntıları gidermede nasıl bir yol izleneceği hakkında detaylı bilgiler sunulacaktır.

BİYODİNAMİK TARIM

Tarımda biyodinamik metot oldukça arıtılmış teknikleri içermektedir. Çoğu organik tarımcılar kompost ve değişen materyaller arasındaki ayrımı bilemezken, biyodinamik tarımcılar, belirli formüllere göre bazı hammaddeleri komposta dikkatli bir şekilde bölümler halinde karıştırırlar. Biyodinamikçiler orijinal besin elementlerini mümkün olduğu ölçüde koruma yolunu seçerek kompost yaparlar. Biyodinamik tarım; organik tarımın daha bilinçli, sistemli ve bütün boyutlarıyla ele alındığı tarım sistemine verilen genel addır.
Biyodinamik tarım; çiftlik gübresi, kompost yapımı, biyodinamik preperatların kullanımı, bahçe düzenlemesi, ekim nöbeti, baklagil ve yeşil gübrelerin kullanımı, birlikte yetiştirme, malç, doğal yaşamın korunması ve tıbbi bitkilerin sistemli, bilinçli ve sürdürülebilir kullanımını amaçlamaktadır. Bu tarım sistemi; biyoçeşitlilik, geri dönüşüm, yerinde üretim ve dağıtım, istenilmeyen kimyasalların kullanılmaması gibi diğer biyolojik hareketleri ve geleneksel tarım yöntemlerini yeniden uyarlayarak kullanmayı hedeflemektedir.
Biyodinamik hareket; ekolojik, ekonomik ve sosyal yaklaşımlar içermektedir. Biyodinamik tarım geleneksel tarıma göre ekolojik uyum, güvenilir ekonomi, etkili işçilik kullanımı, çeşitlilik, girişimcilik, besin döngüsü, ısı, toprak işleme ve ekim nöbeti ile yabancı ot kontrolü, biyolojik mücadele gibi organizasyon ve üretim amaçlarını içermektedir.
Bu makale ile biyodinamik tarım hakkında bilgiler verilerek, bu işle uğraşan insanlara bazı kriterler sunulacaktır.

DİYARBAKIR KOŞULLARINDA İKİNCİ ÜRÜN SİLAJ SORGUMDA AZOTLU GÜBRE DOZLARI VE BİTKİ SIKLIKLARININ BAZI MORFOLOJİK VE AGRONOMİK ÖZELLİKLERİNE ETKİSİ

Bu araştırma 2001-2002 ikinci ürün yetiştirme sezonunda Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi Deneme Alanında Gözde 80, Early sumac, Rox ve Grazer N2 silaj sorgum çeşitleri üzerine 0, 10 ve 20 kg N/da azot dozları ile farklı bitki sıklıklarının (30, 40 ve 50 cm sıra arası) bazı morfolojik ve agronomik özelliklere etkileri incelenmiştir. Denemede çeşitler ana parselleri, azot dozları alt parselleri, sıklıklar ise minik parselleri oluşturmuşlardır.
Denemede; yeşil ot verimi, kuru ot verimi, yaprak sayısı, yaprak/sap oranı, bitki boyu, bitki saplı ağırlığı gibi gözlemler alınmıştır.
Denemenin ilk yılında yeşil ot verimi ortalama 3152.78-8194.44, yaprak sayısı 8.07-11.40 adet/bitki, bitki boyu 144.63-248.00 cm arasında değişim göstermiştir.
Denemenin ikinci yılında yeşil ot verimi ortalama 3152.78-8194.44, yaprak sayısı 8.07-11.40 adet/bitki, bitki boyu 144.63-248.00 cm arasında değişim göstermiştir.

TEŞEKKÜR EDERİM

Organik Memo

Bu konuyu yazdır

  Organik Tarımda Toprak İşleme
Yazar: organik memo - 05-28-2010, 06:02 PM - Forum: Organik Tarım - Yorum Yok

EKOLOJİK TARIMDA TOPRAK İŞLEME

Yoğun toprak işlemenin toprağın doğal verimliliğini azalttığı, fiziksel kimyasal ve daha da önemlisi biyolojik özelikleri olumsuz yönde etkilemektedir. Örnek olarak: humusun giderek yok olması ve erozyon olayının hızla artması gösterilebilir.

Toprağın işlemesi; toprağın mevcut durumunun değiştirilmesi demektir.

Toprak işlemenin amacı; toprağı mümkün olduğu kadar toz haline getirerek ufalamak, toprağın su tutma kapasitesini arttırmak, toprağı verimli kılan mikroorganizmaları koruyarak, kültür bitkisinin gelişmesini sağlayan fiziksel, kimyasal ve biyolojik olaylar için uygun şartları hazırlamaktır.

Genel olarak toprak işleme üç kısma ayrılabilir:

 1)Temel toprak işleme(sonbahar toprak işlemesi)
 2)Tohum yatağı hazırlama(ekimden önce toprak işleme)
 3)Vejetasyon esnasında toprak işleme(bakım işleri ve yabancı ot mücadelesi)

Bitkisel üretimde kullanılan toprak işleme teknikleri ana hatlarıyla;

 Geleneksel toprak işleme,
 Koruyucu toprak işleme,
 Bitkisel üretimde toprak işlemesiz ekim(doğrudan ekim) yöntemi, şeklinde gruplandırabiliriz.

Geleneksel Toprak işleme: Bu sistemde pullukla toprak işleme esastır. Temel toprak işleme tohum yatağı hazırlama ve ekim işleri ayrı ayrı yapılabildiği gibi tohum yatağı hazırlama ve ekim veya tüm işlemler birleştirilerek de uygulanabilir. Tohum yatağı hazırlama sırasında yaylı kültivatör+döner tırmık kombinasyonu veya diskli tırmık kullanıldığı gibi toprak fazla kabartılmışsa merdane veya sürgü ile toprak bastırılarak tohum yatağı ekime hazır hale getirilmektedir.

Koruyucu Toprak işleme: Bu sistemde toprağı devirerek işleyen pulluk kullanılmaz. Pulluğun yerini çizel almaktadır. Çizel toprağı devirmeden işler ve toprağı kabartır. Toprak rutubetinin toprak işlemeden sonra azalması pulluğa göre çizelde daha az olmaktadır. Tohum yatağı hazırlamada ise daha çok traktör kuyruk milinden hareket alarak çalışan toprak işleme makineleri kullanılmaktadır.

Koruyucu toprak işlemede iki temel düşüncenin gerçekleşmesi amaçlanır:

• 1)Ön bitki veya ikinci ürün artıklarının tarla yüzeyine veya yüzeye yakın katmanlara yerleştirilmesi. Böylece tarla yüzeyi tüm yıl boyunca erozyon ve toprak kaymak tabakasına karşı korunur.

• 2)Toprak işlemede işlem sayısının azaltılması. Böylece toprak sıkışıklığından korunmuş uygun bir toprak yapısı elde edilir.

Toprak İşlemeden Ekim(Doğrudan Ekim): Toprak işleme yapılmaz. Bir önceki ürünün anızına ekim gerçekleştirilir. Anızda tıkanmadan çalışabilen özel ekim makinelerine ihtiyaç vardır. Sisteminin başarısı iklim ve toprak koşullarına ekim makinesinin performansına ve yabancı ot mücadelesine bağlıdır.

Ekolojik tarıma uygun toprak işleme;ekolojik tarımın toprak işlemeden beklentileri maddeler halinde şu şekilde özetlenebilir:

• Toprak işleme toprakta su ve rüzgâr erozyonuna yol açmamalı
• Toprak içindeki organizmaların yaşamalarına uygun en iyi ortamı hazırlamalı
• Topraktaki makro mikro besin elementlerinin kaybolmasını önlemeli
• Toprağın su ve hava bilânçosunu uygun biçimde düzenlemeli
• Toprakta sıkışmayı önlemeli, bitkinin kök gelişmesine uygun ortamı hazırlamalı
• Toprağa verilecek materyalin toprak altına ve özellikle kök bölgesine verilmesini sağlamalı
• Pulluk gibi toprağı devirerek işleyen aletleri mümkün olduğunca az kullanmalı bunun yerine çizel, kültivatör gibi toprağı devirmeden işleyen aletler tercih edilmelidir.

Koruyucu toprak işleme tekniklerinden bazıları şu şekilde açıklanabilir:

1)Minimum Toprak İşleme: Geleneksel yönteme göre daha az sayıda işleme yapılır.Bazı uygulamalarda pulluk kullanılmaktaysa da özellikle traktör kuyruk milinden hareket alarak çalışan toprak işleme makineleri tercih edilmelidir.

2)Malçlı Toprak İşleme: Malçlı toprak işlemede ağır kültivatörler birincil toprak işleme aletleri olarak kullanılır. Malç tarımın amacı toprak neminin muhafazası rüzgâr ve su erozyonun azaltılmasıdır. Özellikle erozyon tehlikesi olan topraklarda uygulanabilir

Erozyon kontrolü için üç yolla bitki artıkları(malç)kullanabilir:

1)Bitki artıkları tarlada hasattan sonra bırakılır
2)Bitki artıkları toprağa karışabilir.
3)Bitki artıkları kıyılarak yüzeye serpilerek toprak yüzeyi kaplanır.ayçiçeği ve pamuk saplarının kıyılması bu bakımdan önemlidir.

Bu konuyu yazdır

  Organik Tarımda Kompostun önemi
Yazar: organik memo - 05-28-2010, 05:57 PM - Forum: Organik Tarım - Yorum Yok

KOMPOST
Kompost yapımı AB’nin atıklarla ilgili kararnamesinin 5. fıkrası ile teşvik edilmektedir.

İngiltere’de katı atıkların faydalı kullanımının 2005 yılında %66’ya, 2010 yılında ise %70’e çıkarılması planlanmıştır. ABD’de, her yıl 574.000 ton katı atığın Kompost ve toprak örtü materyali olarak geri dönüşümü sağlanmaktadır. Kanada da ise 1999 yılında 1.650.000 ton atık işleyen 300’den fazla işletme olduğu bilinmektedir.

Kompostlaştırma, oksijenin elverişli olduğu kontrollü şartlarda organik atıkların bakteri, mantar, solucan ve diğer organizmalar tarafından biyolojik olarak parçalanmasıdır.

Kompostlaştırma işlemi her birinde farklı organizmaların rol aldığı üç ayrı devrede gerçekleşmektedir.

Başlangıç devresinde organik madde mezofilik aerobik bakteriler tarafından parçalanmaktadır. Bu devrede yığında önemli sıcaklık artışı olmaktadır. Sıcaklık 40 derecenin üzerine çıktığında mezofilik bakterilerin sayısı azalmaya başlamakta, sıcaklık 50 dereceye ulaştığında ise termofilik bakteriler devreye girmektedir.

Bu devredeki yüksek sıcaklık karbonhidrat, yağ ve proteinlerin parçalanmasını hızlandırır.

Kompost’ un olgunlaşma devresi olan son devrede ise elverişli organik madde miktarı azaldığı için sıcaklık azalır ve mezofilik organizmalar gelişir.

KOMPOST MATERYALLERİ

Bitkisel atıklar azot(N) ve karbon© içermektedir.

Bu materyalleri “yeşil” ve “kahverengi” şeklinde iki guruba ayırmak mümkündür.
İyi bir azot kaynağı olan materyal ”yeşil” diye adlandırılır ve düşük karbon/azot oranına sahiptir.

Hayvan gübresi, inorganik azotlu gübreler, mutfaktaki sebze atıkları, yeşil yapraklar ve çim atıkları bu gruba girmektedir.

Azota nazaran daha fazla karbon içeren materyaller “kahverengi” olarak adlandırılır. Genellikle kurudur ve yavaş parçalanır.

Saman, kuru yaprak, budama atığı, kâğıt, hızar talaşı bu guruba örnek olarak verilebilir.

Bahçe, şehir ve tarımsal budama atıkları yanında kereste endüstrisi atığı da kompostlaştırılabilir.

Hayvan gübresi çok sayıda ve farklı mikroorganizma popülâsyonuna sahip olması nedeniyle kompost yapımında hammadde olarak özel bir yere sahiptir.
Bazı materyaller kolayca parçalanabildiği halde bazılarıyla birtakım sorunlarla karşılaşılmaktadır. Bunlar:

Çim atığı: Yeni biçilmiş oldukça yüksek nem ve azot içerir. Nem yığının keçeleşmesine ve oksijensiz ortamın oluşmasına neden olmaktadır ki bu da kötü kokuya yol açmaktadır. Bu sorunu ortadan kaldırmak için yeni biçilmiş çim atığı kahverengi bir materyal ile dengelenmelidir. Odun parçaları, kuru yaprak, kesilmiş tahta parçaları bu amaçla kullanılabilir.

Hastalıklı bitkiler: Hastalıklı bitkilerin yığına ilave edilmesinden duyulan endişe kompostlaşma esnasında hastalığa neden olan etmenin canlılığını muhafaza etmesi ve üzerinde yetiştirilen bitkiyi enfekte etmesidir.

Herbisit ve pestisitler: Organik materyale herbisit ve pertisit uygulanmışsa yeterli süre geçtikten sonra kompostlaştırma işlemine başlanmalıdır.

KOMPOST OLUŞUMUNA ETKİ EDEN FAKTÖRLER

NEM: Organik maddelerin parçalanmasını sağlayan mikroorganizmalar çoğalmak için neme ihtiyaç duyar.

HAVALANDIRMA: Havalandırmanın amacı kompost yığınına mikroorganizmanın ihtiyaç duyduğu oksijeni sağlamaktır.

YIĞININ SICAKLIĞI: Kompost yığınının sıcaklığı biyolojik aktivitenin bir fonksiyonudur. Mikroorganizma sayısı çoğaldıkça yığının sıcaklığı artmaktadır.

ORGANİK MATERYALİN PARÇA İRİLİĞİ: Parça iriliğini azaltmak kompostlaştırma işleminin hızını artıracaktır. İdeal irilik 5–7,5 cm civarıdır.

KARBON/AZOT ORANI: En ideal karbon/azot oranı 30/1 dir. Bu oran mikroorganizmaya dengeli besin sağlama açısından önemlidir.
.
KOMPOST YAPIM KOŞULLARI

Kompostlaşma işlemi belli koşullara ve materyallere bağlı olarak değişik sürelerde gerçekleşir; gerekli olan süre materyale göre 6–24 arasında değişmektedir.

Kompost, silo, döner silindir veya çoğunlukla da katı yığın şeklinde yapılmakta, çevreye açık veya kapalı olabilen bu yığınlarda yüksekliğin 1–1,5m yi geçmemesi istenir.

Kompost yaygın olarak INDORE yöntemiyle materyal+gübre+toprak şeklinde tekrarlanan katlarla yığınlar yapılmakta ve yığının nemli kalması sağlanmaktadır.
Kompostlaştırılacak parça iriliği mekanize sistemlerde 10 mm, büyük yığın ve doğal havalandırma halinde 50 mm, karbon/azot oranının 25/1–30/1, yığın sıcaklığının ilk üç günde 55–60 derece, nemin %50–60, yığın yüksekliğinin 1,5 m, eninin 2,5 m olması istenir.

Yığının yılda 2–3 kez açılıp havalandırılması, elenerek olgunlaşmış materyalin ayrılması gerekir.

TEŞEKKÜR EDERİM
Organik Memo

Bu konuyu yazdır

  Alabaş Yetiştiriciliği
Yazar: organik memo - 05-28-2010, 05:45 PM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Genel Özellikleri

Alabaş, yumrusu yenen bir sebze türüdür. Tohum ekiminden sonra diğer lahanagiller farklı olarak kotiledon yapraklarının üzerinde, gövde dokularının kalınlaşmasıyla yumru kısmı oluşur.


Brassica cinsine giren diğer yumrusu yenen türlerde yumru toprak altında oluştuğu halde, alabaşta toprak üstündedir. Yapraklar yumrunun üst kısmında meydana gelir. Yaprakların sapları diğer lahana grubu sebzelerden daha uzun ve yaprak ayası daha küçüktür.
Alabaşlar yumru rengi yönünden açık yeşil ve maviye çalan eflatun renkli olanlar olmak üzere 2 gruba ayrılır. Yumru çapı ise 4-10 cm 300 g, geçci çeşitlerde ise bazen 1 kg’dan fazladır.
İklim İstekleri

Alabaş yetiştiriciliğinde en önemli problemlerden biri erken çiçeklenmedir. Erken çiçeklenmedir. Erken çiçeklenmede çeşidin hassaslığının yanında en önemli faktör sıcaklıktır. Çimlenmeden sonra 10 C’nin altındaki sıcaklıklarda 1 hafta süreyle kalan bitkilerde çiçeklenme görülmektedir. Alabaş çeşitlerinin gelişmeleri için gerekli minimum sıcaklık istekleri henüz kesin olarak bilinmemekle birlikte, çok hassas çeşitlerin 12-14 C’deki sıcaklıklarda generatif faza geçtikleri görülmektedir. Bu çeşitler için en az 15 C sıcaklık gereklidir.
Dayanıklı çeşitler düşük sıcaklıklarda kolay çiçek açmazlar. Bu çeşitler için en az 15 C sıcaklık gereklidir. Bu konuda yapılan bir çalışmada Roggli Alabaş çeşidi bitkileri, 10 C’nin altındaki sıcaklıklarda 15 gün, 5 C’nin altındaki sıcaklıklarda ise 30 gün tutulduğu halde çiçek meydana getirmemiştir.Çiçeklenme tehlikesi nedeniyle, hassas çeşitlerin yetiştiriliciliğinde yüksek sıcaklıklar arzu edilir.
Erkenci çeşitler için sıcaklığın optimum 22 C civarında olması gereklidir. Alabaş yetiştiriliciliğinde gün uzunluğu çiçeklenme üzerinde etkilidir. Uzun günler çiçeklenmeyi hızlandırmaktadır ki, bu da yetiştirilicilik açısından önemlidir. Alabaşlar yüksek nemden hoşlanır. Kurak havalarda çiçeklenmeyi hızlandırır. Ayrıca yumruların ayrılmasına neden olur.
Toprak İstekleri

Alabaş her toprakta yetişmekle birlikte iyi bir gelişme ve özellikle erkencilik için toprağın iyi işlenmiş ve besin maddelerince zengin olmasını ister. Bu amaçla. humusca zengin kumlu topraklarda dekara 20 kg N’lu gübreleme yararlı olmaktadır. N fazlalığında vegetatif gelişme hızlanır, hasat gecikir ve yumrularda yarılmalar görülür.
Alabaş yetiştiriliciliğinde fosfor ve potasyumlu gübrelerden 10-15 kg/dek P2O5 ile 20-25 kg/dek K2O ile gübreleme yapmak yararlı olmaktadır. Bazı durumlarda da klorun zararlı etkisi görüldüğünden, özellikle serlerde yapılan yetiştiriliciliklerde K’la gübrelemede potasyum sülfatın kullanılması gerekir.
Yetiştirme Tekniği

Alabaşlar tohumla üretilir. Tohumları doğrudan ekilebildiği halde yastıklara ekilmesi tercih edilmektedir. Tohum ekimi sonbahar sonunda yapıldığından dikim, ekimden 6-8 hafta sonra, yani Ocak ayının başından itibaren yapılabilir. Çiçeklenmeye duyarlı çeşitlerde, çiçeklenmeyi önlemek için erken dikim yapılamıyorsa, çiçeklenmeye hassas olmayan ve geççi bir çeşit kullanılmalıdır. Isıtılmayan serler veya soğuk yastıklara tohum ekimi Ocak-Şubat ayında ve fidelerin dikimi ise Mart-Nisan’da yapılır.
Dış şartlarda dikim hava sıcaklığı 10C’nin altına düşmediği anda ve ancak Mayıs ayında olmaktadır.
Alabaş yetiştiriliciliğinde ser yetiştiriliciliğini açıkta yetiştiricilik izleyebilir. Isıtılan serlerde veya sıcak yastıklarda genç fideler hızla gelişir. Kış aylarında ışık azlığından fideler cılız kalır, bitkiler 3-5 cm uzunluğunda geldiklerinde seyreltilir, yada saksılanır. İyi yumrulular elde edilebilmek için, yaşlı ve kalın gövdeli fideleri dikimde kullanılmamalıdır.
Yetiştiricilik serada yapılıyorsa erkenci çeşitlerde fideler 20x20 cm veya 15x15 cm aralık ve mesafede dikilebilir. Açıkta yetiştiricilik halinde aralıklar artırılmalıdır. Ancak 25x25 cm’den fazla da olmamalıdır. Dikim sıklığı, yumru ağırlığını azaltır. Ancak birim alandan elde edilen verimi artırır. Ayrıca erkencilik de sağlar. Geççi çeşitler 40x40 cm veya 50x50 cm aralıklarla dikilir.
Dikimden sonra gerekli sulama, çapalama, ot alma ve mücadele işlemleri diğer lahanagillerdeki gibidir.


Hasat ve Depolama

Yumrular insan beslenmesinde kullanılıcaksa fazla olgunlaşmadan hasat edilmelidir. Hasatın gecikmesi halinde yumrular lifli bir yapıya sahip olular. Ayrıca tüketiciler çoğunlukla fazla iri olmayan 4-8 cm çapındaki yumruları tercih ederler.
Toplanan yumruların üzerindeki yapraklar kesilebildiği gibi, yapraklar koparılmadan birkaç yumru bir arada bağlanarak pazarlanır.
Alabaşların dönüme verimi 2-5 ton arasındadır. Alabaş yetiştiriliciliği ülkemizde pek yapılamadığından, gerek ambalajı, gerekse standardizasyonu bugün için söz konusu değildir.
Erkenci alabaş çeşitlerinin yumruları düşük sıcaklıklarda 2-5 hafta, buna karşılık sonbaharda hasat edilen geççi çeşitlerin yumruları, sandıklar veya kasalar içinde birkaç ay muhafaza edilebilir.


Alabaş Bitkisinin Vücudumuza Katkısı:

Vitamin ve minerali bol, kalorisi ise az olduğu için dengeli beslenmede ideal bir gıda olarak kabul edilen alabaş, içerdiği vitamin ve minerallerle astım, kanser, katarakt, yüksek tansiyon, böbrek taşı, gözde leke, sinir sistemi hastalıkları ve felce iyi gelmektedir.

Bol lifli bir yapıya sahip olan alabaş; A, B1, B2, B3, B6 ve C vitaminleri yönünden oldukça zengindir. Ayrıca bol miktarda selenyum, demir, fosfor, kalsiyum, sodyum ve potasyum içermektedir.

Aynı familyadaki diğer sebzeler gibi, bedenin bazı kanser hastalıklarına yakalanma riskini en aza indirir: Bu kanser türleri arasında akciğer ve kalınbağırsak kanserleri sayılabilir.* İçeriğindeki antioksidan maddelerle kalp hastalığına yakalanma, felç geçirme ve katarakt illetine tutulma risklerini de önemli ölçülerde azaltır.

İçerdiği yüksek oranda demir ve folik asidiyle, kansızlığı ve ayrıca hamile kadınların spina bifida (omurganın bir yanının açık olması) hastalığı taşıyan çocuk doğurma rizikosunu en aza indirir.

Bol miktarda potasyum ihtiva ettiği için, yüksek tansiyonu düşürür.

Ayrıca, böbrek ve safra kesesinden taş düşürmede, ses kısıklığında, bademcik enfeksiyonunda, romatizma rahatsızlıklarının hafifletilmesinde ve emzikli kadınlarda süt gelişini artırmada yararlıdır. Ayrıca sıkılarak elde edilmiş alabaş suyu, öksürüğe ve bronşite iyi gelir.

Orta ve Kuzey Avrupa ile Amerika’da yaygın olarak yetiştirilen alabaş, Türkiye’de, özellikle başta Karadeniz ve Marmara bölgelerinde de başarılı bir şekilde yetiştirilmektedir.

Dengeli beslenme için ideal olması sebebiyle İngiltere, Almanya, Belçika ve Hollanda’da bolca tüketilen alabaşın yaprakları salata şeklinde, yumrusu ise çiğ veya pişirilerek, ya da konservesi yapılarak yeniyor. Şekli ve tadı ise biraz şalgama, biraz da turba benziyor.

Burda yine herzamanki uyarımı yenilemek istiyorum.

Turpgiller familyasındaki diğer sebzeler gibi, alabaş da bedenin iyot emilimini azaltabiliyor. Haftada 3-4 kezden daha sık yiyen kişilerin, iyotça zengin besinler ve iyotlu tuz almalarında yarar vardır. Özellikle içme suyunun az iyot içerdiği yörelerde bu durum dikkate alınmalıdıra oluyor,gövdesi de turp gibi yeniyor.

Bu konuyu yazdır

  Kıvırcık Hindiba
Yazar: organik memo - 05-28-2010, 05:44 PM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Kıvırcık hindiba , bazen denir frisee veya hindiba , yemekleri bir acı koyu yapraklı diğer yeşil kullanılan salata. Bazı tüketiciler o tatsız bulmak rağmen diğer endives gibi, kıvırcık hindiba, büyük yeşil salatalar lezzet artıran bir karakteristik keskin, acı tadı vardır. Bazı pazarlarda ve greengrocers stok kıvırcık hindiba ve genellikle restoran için üretmek ticari distribütörleri aracılığıyla bulunur. Yeşil aynı zamanda ev olarak yetiştirilir.
kıvırcık hindiba ve dış yaprakları koyu yeşil ve dantel, yaprak sıkı furled soluk kalp ekte bulunmaktadır. Yaprak daha koyu, daha fazla acı o, bu yüzden bazı aşçıların daha iç solgun yapraklar kullanmayı tercih edilmesini eğilimindedir. Karakteristik dantel, yeşillik karıştırdı also salata yanı sıra beslenme makul ilginç görsel kontrast ekleyin. Kıvırcık hindiba yüksektir folat , lif ve vitamin A ve K, kadın yapımı, özellikle diyet herhangi hamile harika bir ilave bir.
Çoğu insan kıvırcık salata ham, genellikle az miktarda ki acı tat ezici olmaz hindiba kullanın. Yeşil da kısaca solgunluk olabilir ve sıcak servis edilir. Genel bir kural olarak, o da uzun süreli pişirme ile, yani eğer bir çanak çorba gibi eklendiğinde, sonunda atılır yapmaz. Plan kıvırcık hindiba kullanarak beş gün içinde, kötü bundan sonra gitmeye başlayacaktır beri.
kıvırcık deposunda hindiba, bu konuda yeni bir görünüme sahip bir sıkı furled, net örneği bakın ortaya çıkarmak için. Önlemek kıvırcık olduğu yeşillikleri de ele gösterebilir sümük ya da aşırı renk bozulması, ve noktalar ile hindiba. Kasım Mayıs beri bu salata yeşil için sezon, kıvırcık şüphe ile yılın diğer zamanlarında, hindiba çünkü çok kaliteli olmayabilir ilgili olduğunu. Bir kez satın içinde tutmak sarılmış sıkıca yeşillik sebze daha canlı .
kıvırcık evde hindiba büyümek için fide dikmek fidan veya tohum son don sonra. Bazı bahçıvanlar ve yatak karışık hale benzer bir yeşil salata , hasat ve gerekli Yenileyici gibi. Ilıman iklimlerde, yeşil salata dışarı yılın altı ay daha büyüyen, yeşil salata için taze, temiz lezzet getiren tutulabilir. klasik beyaz hindiba için, neredeyse onları kapsayan üç ila beş gün kafaları olgunlaştı, ayıbını ancak kuru böylece rot deneyimi olmayan yaprakları tutmak için emin olun.

Bu konuyu yazdır

  Karahindiba Yetiştiriciliği - Taraxacum officinale
Yazar: organik memo - 05-28-2010, 05:43 PM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Kara Hindiba (Taraxacum officinale), Arslandişi, Radika, Gelingöbeği ve Keklikotu, adlarıyla da tanınır. Nisan ve Mayısta tüm tarla kıyılarında, çayırlarda ve çimenlerde çiçeklenir. Her yıl bu çiçek halısını büyük bir zevkle izleriz. Bu tür, sarı çiçekli, çok yıllık, süt taşıyan küçük bitkilerdir. Yapraklar rozet halinde tabanda toplanmış olup, kenarları derin loblu ve dişlidir. Rozet yaprakları bazı kentlerimizde ilkbaharda sebze olarak satılmaktadır. Bitki çok ıslak yerleri sevmez. Nisan-Mayıs döneminde köküyle birlikte sökülür ve topraktan arındırılır (yıkanmaz!). Gölge ve havadar bir yerde iyice kuruduktan sonra, ince kıyılır ve hava almayan kaplarda saklanır. Sadece yaprak, sap veya kökleri kullanılacak ise; yapraklar çiçeklenmeden önce, kökler ilkbaharda veya sonbaharda, çiçek sapları ise çiçeklenme sırasında toplanır. Bitkinin tümü şifalıdır. Vitaminler (A, B Kompeks, C ve D), triterpenler, carotin, flavon ve mineraller (demir, çinko ve bol miktarda potasyum), uçucu yağ, fructose, inulin ve cholin içerirler. İdrar söktürücü, safra salgılarını arttırıcı, karaciğeri güçlendirici, böbrek ve karaciğer fonksiyonlarını destekleyici ve antiromatizmal etkileri vardır. Kökleri antiviral, iştah açıcı, safra kesesi ve karaciğer fonksiyonlarını destekleyici ve sindirime yardımcı özellikler taşırken, yapraklarının idrar arttırıcı ve böbrek fonksiyonlarını destekleyici, çiçeklerinin ise antioksidan ve bağışıklık sistemini güçlendirici etkileri vardır.

Karahindiba, çiğ yenildiğinde veya kurutulup çay biçiminde kullanıldığında, kan temizleyici, sindirim kolaylaştırıcı, ter ve idrar söktürücü ve canlandırıcı etkilere sahiptir. Pankreas üzerine olumlu etkisi vardır ve böbreklerin çalışmasında aktif rol oynar. Karahindiba kanı inceltir ve kanın koyu olması halinde başarıyla kullanılabilir. Ergenlik sivilceleri ısırgan otunun ve karahindibanın kan temizleyici özelliklerini sayesinde iyileştirilebilirler. Karahindiba, öncelikle böbreklerin ve karaciğerin fonksiyonlarını destekleyici bir bitkidir. Potasyum kaybına yol açmayan bir idrar söktürücüdür. Katılgan dokuyu (bağdoku) olumlu etkileyerek, yeterli oranda kanın tüm hücrelere ulaşabilmesine yardımcı olur. Güçsüz ve bitkin kişilere güç kazandırır. Karahindiba, içerdiği mineral tuzların yanı sıra, metabolizma hastalıklarına karşı çok önemli maddeleri de içerir. Sarılık ve dalak hastalıklarında da karahindiba başarıyla kullanılabilir. Kan temizleyici etkisi sayesinde, romatizma ve gut hastalıklarında da yardımcı olabilir. Romatizma ve gut hastaları, ilkbahar ve sonbaharda 2-4 haftalık bir kür uygulayabilirler.

Kara Hindiba, safra kesesi ve karaciğer hastalıklarında oldukça yardımcıdır. Karaciğeri en olumlu etkileyebilen bitkilerden biridir. Günde taze olarak yenilen 5-6 çiçek sapı, kronik karaciğer iltihaplarında ve karaciğer yağlanmasında iyileşme sağlayabilir. Taze çiçek sapları karaciğer ve safrakesesinin çalışmalarını düzenler. Bu saplar şeker hastalığına da iyi gelebilir. Şeker hastalarıbu saplardan günde 10 tane kadar, bitki çiçekli olduğu sürece yiyebilirler. Saplar çiçekleri ile birlikte yıkandıktan sonra çiçekler koparılır ve saplar yavaş yavaş çiğnenerek yenir. Bunlar acımsı, gevrek ve suludur ve kıvırcık salatanın tadını andırırlar. Sık sık hastalanan ve kendilerini kötü hisseden kişiler, 14 günlük bir karahindiba çiçek sapı kürü uygulayabilirler. Bu kürün etkisi sizi şaşırtacaktır. Ama bu saplar daha başka hastalıklarda da yardımcı olurlar. Deri kaşıntılarını, egzamaları ve temriyeleri iyileştirebilirler. Mide sıvılarını düzene sokar ve mideyi atık maddelerden temizler. Eğer taze çiçek sapı kürü 4 hafta sürdürülecek olursa, beze şişkinlikleri de iyileşebilirler. Her yıl ilkbaharda, karahindiba çiçeklerinden, çok lezzetli sağlığa yararlı bir pekmez yapılabilir (Referans1: M.Treben). Bu değerli bitki eskiden beri çok önemli bir yere sahip olmasına rağmen ne yazık ki, pek çok kişi tarafından tanınmaz ve zararlı bir ot olarak bilinir!
Çay Hazırlamak: Yaprak ve Saplar: Birtatlı kaşığı dolusu kurutulmuş ve ince kıyılmış bitki, bir su bardağı sıcak su ile 5-10 dakika demlendikten sonra süzülür. Günde 3 defa aç karına veya öğün aralarında tatlandırılmadan içilir.Kökler: 1-2 tatlı kaşığı ince kıyılmış dolusu kök, bir bardak soğuk suya eklenir, hafif ısıda kaynama derecesine kadar ısıtılır, birkaç dakika demlendikten sonra süzülür. Günde 2-4 bardak çay tatlandırılmadan aç karına içilir.
Bitki Salatası: Bitki ayıklanıp yıkandıktan sonra, bir süre sirkeli suda bekletilir. Bütün veya doğranmış yapraklar, üstüne limon ve zeytinyağı eklenerek yenir. Tadı hafif acımsıdır, fakat rahatsız edici değildir. Her ilkbaharda bitkinin tümü taze toplanarak ve haşlanmış patates ve yumurta ile karıştırılarak güzel bir salata da hazırlanabilir. Çiçek Sapları: Çiçekleriyle birlikte yıkanan karahindiba sapları, çiçeklerinden ayrılarak, günde 5-10 tane taze olarak yenebilir.

Bu konuyu yazdır

  Tohum Bankası Nedir - Türkiye Tohum Bankası
Yazar: organik memo - 05-28-2010, 05:36 PM - Forum: Tarımsal Biyoteknoloji - Yorum (7)

1)Tohum bankası nedir?

Tohum bankaları son yıllarda dünya gündeminde önemli bir yer kaplıyor. Tarım, insan türünün devamlılığı açısından yaşamsal bir faaliyet. Tarımın olmazsa olmazı ise tohum. Tohum bankaları en kısa ifadeyle organik tohumların toplanarak uygun koşullarda depolandığı binalardır. Tohum bankaları, depolama işlevinin yanı sıra “bilimsel” araştırmaların da yapıldığı merkezler konumunda. Tohum bankasını icat edenler, bankayı “dünyada gıda üretiminin ve çeşitliliğinin küresel ısınma, kuraklık, bilinçsiz üretim vb nedenlerle tehlikede olduğu tezi” doğrultusunda, tarımda üretimin sürerekliliğini sağlamanın ve çeşitli teknolojik müdahalerle (hibritleme, genetik müdahale vb) dışsal etkenlere dayanaklı yeni tohumları üretmenin aracı olarak tanımlıyorlar. Banka popülerleştirilmiş söyleme göre, “olası bir küresel felaket (nükleer savaş, doğal afetler vb. ) sonrası Nuh’un Gemisi olarak tanıtılıyor.

2) Tohum bankalarının faliyetleri hakkında ne biliyoruz?

Tohum bankası faaliyetleri hakkında, sahiplerinin verdikleri yüzeysel bilgiler dışında bilgi yok. Tohum bankalarının birçok faaliyeti “ticari sır” gerekçesiyle açıklanmıyor. Yani insan neslinin varlık yokluk sınırı ticari sırlar üzerine çiziliyor.

3) Neden “tohum deposu” değil de “tohum bankası”?

Büyüklerimizin dediği gibi herşeyin vitamini kabuğundadır. Tohum politiklarının özü de kabuğunda yani “tohum bankası” isminde saklı. Tohumlar bir depoda değil, bir bankada saklanıyor. Bir bankanın temel ereği her zaman için finansal kârdır. İnsan yaşamına dair tüm öğelerin hızla metalaşmasına paralel “canlılığın kaynağını içeren tohum” da metalaştırılıyor. Domates, salatalık, pirinç, bulgur ne varsa artık, insanlığa verilecek ya da verilmeyecek bir krediye dönüştürülüyor.

Bu konuyu yazdır

  Hücre Nedir - Hücrenin Özellikleri
Yazar: organik memo - 05-28-2010, 05:35 PM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum Yok

HÜCRE NEDİR?
Hücre: Canlının tüm yaşam özelliklerini taşıyan ve uygun koşullarda yaşamını tek başına sürdürme yeteneğine sahip temel yapı ve işlem birimidir. Hücre, çok hücreli canlılardaki en küçük yaşam birimidir.
Hücreler yapılarını oluşturan, zar-enzimler ve organelleri sayesinde canlılıklarını sürdürürler. Hücrelerde organellerden bazıları olmayabilir. Ancak canlılığın olabilmesi için mutlaka yarı geçirgen zarın ve enzim sistemlerinin olması gerekir.
HÜCRELERİN ORTAK YAPISI VE GENEL FONKSİYONEL ORGANİZASYONU
Vücudumuz çok çeşitli hücrelerden ve hücreler arasındaki ortamı dolduran, organik ve anorganik maddelerden kurulmuştur. Çeşitli doku ve organların kendi özel hücre cinslerini ve bunlarla ilgili özel fonksiyonları ele almadan önce, bütün hücreler için ortak olan esas hücre yapısını ve hücresel fonksiyonun genel karakterini belirtmek gerektir. Bu sebeple evvela hücre nedir, nasıl yapılmıştır ve nasıl çalışır bunu kısaca ve genel çizgileriyle gözden geçirelim.
PROTOPLAZMA
Canlı ile cansız arasındaki farkları düşünerek, canlı organizmaların vücut maddesini, anorganik doğanın cansız olarak kabul edilen maddelerinden ayırdetmek isteyen araştırıcılar, canlı madde özelliklerinin protoplazma’da toplandığını, protoplazmanın genel olarak canlı madde diye kabul edilebileceğini öne sürmüşlerdir.
Dünyamızda bağımsız canlı organizmalar olarak ayrı ayrı yaşayan tek hücreli varlıkların, yahut bitki, hayvan ve insan şeklindeki çok hücreli canlı organizmaların vücudunda yaşayan çeşitli hücrelerin hatta organizasyonu bir hücre kadar bile gelişmiş olmayan bakteri, virüs gibi daha aşağı ve daha küçük canlı organizmaların vücut maddesi hep protoplazma dan yapılmıştır.
Genel olarak bir hücrede protoplazma, ışık mikroskobu ile görülebilen başlıca iki bölüme ayrılır. Biri nukleoplazma yahut karyoplazma ile dolu olan çekirdek veya nukleus, diğeri nukleus ile hücre zarı arasında kalan sitoplazma. Nukleus ile sitoplazmayı birbirinden ayıran bir çekirdek zan, sitoplazmayı hücre etrafındaki ortamdan ayırmak üzere sitoplazmanın dış yüzünde şekillenmiş ve bitki hücrelerinde sellüloz birikimi ile ayrıca kalınlaşmış bir hücre zarı da dikkati çeker.
Bir hücrenin ışık mikroskobu ile görülebilen yapısı ve başlıca bölümleri.
Çeşitli hücre türlerinde, hücre zarının aldığı farklı özellikler ve meydana getirdiği birçok organeller (titrek tüyler, kamçılar, hücre ağzı, hücre anüsü) ayrı ayrı incelenmeğe değer. Ayrıca sitoplazma içinde, hücre zarının uzantısı ve devamı halindeki birtakım ince borucuklar, elektron mikroskopla görülebilen ve önemi gittikçe daha iyi anlaşılan bir yapı teşkil ederler. Bir çeşit hücre içi damar sistemi gibi olan bu yapı, yer yer genişlemiş kesecikler ve daha ziyade ince borucuklar gösteren bu ağ sistemi, endoplazmik retikulum dur.
Çekirdek zarı ile de bağlantılı olan endoplazmik retikulum, hücre çevresindeki ortam ile çekirdeğin içi arasında da ulaşıma elverişlidir.
Şunu önemle belirtmek gerekir ki, bu intrasellüler damar sistemi sitoplazma içinde, sadece maddelerin bir yerden bir yere taşınması için kullanılan basit bir ulaştırma şebekesi değil, aynı zamanda, bu ulaşıma tamamıyla hakim olan bir kontrol sistemi gibi çalışmaktadır. Yani endoplazmik retikulum, hücre sitoplazması içinde bir yerden bir yere taşıdığı maddeleri aynı zamanda gerekli şekilde değiştiren ve işleyen, çeşitli kimyasal ve fizyolojik görevleri de mümkün kılacak oluşumlarla donanmıştır.
Kısacası bir hücrede bile, kendisine göre pek karmaşık hayat olaylarını son derece kolay, emin ve sağlam bir şekilde yürütmeye elverişli, önemli yapılar dikkati çekmektedir. Bunların ültrastrüktürünü ve fonksiyonlarını yeri geldikçe ayrı ayrı ele alacağız.
Bir hücrenin elektron mikroskobu ile görülebilen ince yapısı. Başlıca sitoplazmik organelleri, sitoplazmanın ufak bir bölümünde bir arada gösteren şema.
HÜCRENİN ORGANELLERİ
Organel: Hücrelerin, biyolojik olaylarını gerçekleştirdiği yerdir. Hücre organellerini aşağıdaki özellikleriyle tanıyacağız.
Hücre Organelleri:
Mitekondri
Plastidler.
Koful.
Endoplazmik Retikulum.
Golgi Aygıtı.
Lizozom.
Ribozom.
Sentrozom.
1. Mitekondri:
Çift zarlı bir organeldir. Hücrenin en önemli enerji üretim merkezidir. Oksijenli solunumun yapıldığı yerdir. Enerji, besinlerin oksijenle yayılmasıyla mitekondri elde edilir.
Bitki ve hayvan hücrelerinde mitekondri bulunur. Mitekondrinin kendisine ait ribozomu vardır.
2. Plastidler:
Sadece bitki hücrelerinde bulunur. Besin maddelerini sentezleme ve depolama görevi yapar. Hücre ile birlikte gelişir. Plastidler; Kloroplast, Kromoplast ve Lökoplast olmak üzere üçe ayrılır.
Kloroplast: Çift zarlıdır. İç zarı düzdür. Hücre içinde enerji üreten bir başka organeldir. Bu özelliğinden dolayı bitki hücrelerinde mitekondri miktarı azdır. Bu yapının içinde bulunan ve en önemli özelliği olan, ışığı emen ve bitkiye yeşil renk veren klorofil bulunur.
Kromoplast: Bitkilerde yeşilden başka renk maddelerin de bulunur. Bunlara kırmızı (domates), sarı (gül), turuncu (havuç) gibi örnekler verilebilir.
Lokoplast: bitki ve hayvan hücrelerinde bulunur. Hayvan hücrelerinde besin deposudur. Renksizdir. Nişasta, protein ve yağ depo eder. Havuç, şeker pancarı, patateste bol miktarda bulunur.
3. Koful:
Bitki ve hayvan hücrelerinde bulunur. Hayvan hücrelerinde besin kofulu olarak bulunur. Hayvan hücrelerinde daha küçük ve az sayıda bulunurken, bitki hücrelerinde daha büyük ve bolca bulunan, zardan oluşmuş keseciklerdir.
4. Endoplazmik Retikulum:
Bitki ve hayvan hücrelerinde bulunur hücre içerisinde veya hücre zarı ile çekirdek arasında, sitoplazmanın her yerinde bulunan, madde taşınmasını sağlayan bir sistemdir. Bazı maddeleri de depo eder.
5. Golgi Aygıtı:
Bitki ve hayvan hücrelerinde bulunur. Hücrede oluşan maddeleri paketler ve salgı maddelerinin salgılanmasında rol oynar. Golgi Aygıtı’nın bozulması, salgıların azalmasına neden olur. Golgi aygıtı içinde bulunduğu yapıya (dokuya) göre salgı yapar.
6. Lizozom:
Sitoplazma içinde dağılmış, etrafı zarla çevrili, içleri sindirici enzimlerle dolu keseciklerdir. Büyük moleküllü besinleri parçalayıp küçük moleküller haline getirerek bir çeşit sindirim yapar. Lizozomun yapımında, endoplazmik retikulum ve golgi aygıtı görev alır. Lizozomlar, taşıdıkları sindirim enzimlerini kofulların içine boşaltırlar.
Canlılar öldüklerinde ve gerektiğinde, lizozomlar açılarak içindeki sindirim enzimleri hücreleri sindirir, hücre böylece ölür.
7. Ribozom:
Endoplazmik retikulum zarı üzerine yapışık olarak veya sitoplazmada serbest bulunur. Protein sentezinin yapıldığı ve yapıcı olan protein moleküllerinin üretildiği yerdir. Yapısında protein ve RNA bulunur.
8. Sentrozom:
Hcrenin bölünmesinde görev alır. Her birine sentroil denilen silindir şeklinde iki yapıdan oluşur.
Hayvan hücrelerinde çekirdeğin yakınında dokuz iplikçikten (silindir şekil) oluşmuş yapılardır. Bazı çiçeksiz bitkilerde de sentrozoma rastlanır. Sentroiller birbirine diktir. Sentrozomlar hayvan hücrelerinde, hücre bölünmesi sırasında iğ ipliklerini oluşturur.
Bitki Hücresi:
Sitoplazmalarında kloroplast vardır.
Hücre zarının dışında selülozdan yapılmış hücre çeperi bulunur.
Hücre çeperlerinin bulunmasından dolayı köşeli bir yapıya sahiptir.
Sitoplazmalarında sentrozom yoktur.
Sitoplazmalarında az sayıda büyük kofullar bulunur.
Hayvan Hücresi:
Sitoplazmalarında kloroplast bulunmaz.
Hücre çeperi bulunmaz.
Hücre yapısı köşeli değil, genelde yuvarlağa yakındır.
Sitoplazmalarında sentrozom bulunur.
Sitoplazmalarında çok sayıda küçük kofullar bulunur.

Bu konuyu yazdır

  Türkiye Gen Bankası
Yazar: organik memo - 05-28-2010, 05:33 PM - Forum: Tarımsal Biyoteknoloji - Yorum Yok

GEN BANKASI


Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Bitki Genetik Kaynakları Birimi, 1988 yılında kurulmuştur. Birimin amacı Türkiye’de bulunan tarla bitkileri genetik kaynaklarının toplanması, uzun süreli ex-situ ve in-situ muhafazası, karakterizasyonu ve değerlendirilmesi yoluyla bu kaynakların muhafazası ve ilgili ürün gruplarında ıslah çalışmaları yapan araştırıcılara genetik tabanı genişletmede katkıda bulunmak; ayrıca Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Gen Bankası tarafından muhafaza edilmekte olan genetik kaynak materyalinin baz koleksiyonlarının emniyet yedeklerini oluşturmaktır.

Sözkonusu amaçları gerçekleştirebilmek için 43 adet derin dondurucudan oluşan bir tohum muhafaza ünitesi (-200C), nem giderme ve soğutma özelliğine sahip izoleli bir tohum kurutma ünitesi, toplama ve üretim/yenileme çalışmaları sonucu sağlanan tohumların harmanlanıp depolama işlemine hazırlandığı bir hazırlama laboratuvarı, depolanacak materyalin canlılık oranlarının saptandığı canlılık test laboratuarı ile arazi ve tarla çalışmaları sırasında alınan bitki örneklerinin saklandığı bir herbaryum ünitesi mevcuttur
50.000 örnek muhafaza kapasiteli gen bankasında tahıllar, yemeklik tane baklagiller ve yem bitkilerinin yabani akrabaları ve çiftçi çeşitleri olmak üzere 5000 örnek muhafaza edilmektedir

Bu konuyu yazdır