| Hoşgeldin, Ziyaretçi |
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.
|
| Kimler Çevrimiçi |
Şu anda 2085 aktif kullanıcı var. » (1 Üye - 2080 Ziyaretçi) Bing, Facebook, Google, Yandex, Mr.Muhendis
|
|
|
| Şeftali İç Kurdu Zararlısı İle Mücadele Zamanı Geldi |
|
Yazar: spongeee - 06-02-2010, 03:34 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum (1)
|
 |
Samsun İl Tarım Müdürlüğü çiftçileri uyararak şeftali iç kurdu zararlısının ilaçlı mücadele zamanının geldiğini duyurdu.
Samsun'un İlkadım ilçesi Çorak köyü ve Çarşamba Köseli köyünde bulunan elektronik tahmin ve erken uyarı cihazlarından alınan veriler ve İl Tarım Müdürlüğü Bitki Koruma Şubesi teknik elemanlarınca yapılan tahmin ve erken uyarı çalışmaları sonucunda 31 Mayıs tarihinden itibaren şeftali iç kurdu zararlısının birinci dölü için ilaçlı zamanının geldiği bildirildi.
Çiftçilerin zaman geçirmeden söz konusu zararlıya karşı şeftali bahçelerini ilaçlamaları istenirken, kullanılan ilacın etki süresine bağlı olarak ilk ilaçlamadan 15-20 gün sonra ikinci bir ilaçlama daha yapılması gerektiği açıklandı. Ayrıca, ilaçlı mücadele hakkında daha fazla bilgi almak ve ürün kayıplarını engellemek için üreticilerin il ve ilçe tarım müdürlüklerine müracaat ederek reçete edilecek ilaçlarla hastalık ve zararlılarla mücadele etmelerinin kendilerinin ve ülke ekonomisinin yararına olacağı ifade edildi.
Kaynak: medya73
|
|
|
| Gaziantep'te mercimek üretimi arttı |
|
Yazar: spongeee - 06-02-2010, 03:30 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
GAZİANTEP İl Tarım Müdürü İbrahim Yılmaz, "mercimek ekili araziler yüzde yüz artarak 90 bin dekara ulaştı, bu yıl havaların iyi gitmesiyle 10- 1 12 bin ton arasında mercimek rekoltesi bekleniriyor" dedi.
Yılmaz, çok önemli bir besin olan mercimeğin, geçen yıla oranla, hem ülkede, hem de 5. f Gaziantep'teki ekim alaanlarında yüzde yüzlük artış göstererek 90 bin dekarlık alana ulaştığını söyledi.Geçmiş yıllarda havaların sıcak ve mevsimlerin de kurak geçmesinden dolayı yeteri oranda mercimek ekiminin yapılamadığına dikkati çeken Yılmaz, "Bu yıl mercimek ekili arazilerde yüzde yüzlük artış sağlanarak 90 bin dekara ulaştık. Havaların iyi gitmesiyle 10-12 bin ton arasında mercimek rekoltesi bekleniyor" diye konuştu.
Ciddi artış oldu
Bu yıl havaların ve yağışların uzun yıllar ortalamasını bulması ve yağışların mevsimlere dağılışının da düzenli olması, üretim artışında önemli li bir faktör olduğunu ifade eden İbrahim Yılmaz, 1 şunları anlattı: "Mercimek kaliteli ve bol proteinli, sevilerek tüketilen bir gıda maddesidir. Öte yandan bilhassa kuru tarım yapılan arazilerde buğday ve arpadan sonra ekilerek iyi bir üçüncü ürün olarak hem çiftçimize hem de ülke ekonomisine katkı sağlamakta. Ayrıca, mercimek samanı hayvanlar tarafından iştahla tüketilen ve içerisinde bol protein bulunan kaba bir yem çeşidi olarak çiftçimize ek bir katkı sağlayacaktır."
Kaynak:Hürriyet
|
|
|
| İhraç Edilen Domates Geri Döndü |
|
Yazar: spongeee - 06-02-2010, 03:27 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
Tuta Absoluta (Domates Güvesi)Zararlısı Nedeniyle Üretici Zor Durumda...
Antalya Yaş Sebze Meyva İhracatçı Birliği (AYMSIB) Başkanı Mustafa Satıcı,İhracat sezonunun sonuna gelinmesine ramen çok hızlı yayılan ''Tuta Absuluta''Zararlısı nedeniyle ihraç edilen Türk domatesinin Bulgaristan ,Rusya ve Ukranya'dan geri döndüğünü söyedi..Şu andaki sıkıntının ihracatı etkileyecek boyutta olmadığını kaydeden Satıcı ''İhracat sezonun sonuna gelindi .Üretici kurtarabildiğini kurtaracak .Artık gelecek sezona bakılacak. Birçok firmanın ürünü yakın takip altında.Riski sıfırlamak için şimdiden zararlı ile mücadele edilmeli''diye konuştu.
Kaynak:referans.com.tr
|
|
|
| Yem Bitkileri |
|
Yazar: spongeee - 06-02-2010, 03:17 PM - Forum: Tarımsal Yayınlar
- Yorum Yok
|
 |
Hayvansal üretimde en büyük maliyet yem giderleridir. İşletmeler özellikle kaba yemlerini kendileri karşılamalıdırlar. Yem bitkilerinin en önemlileri arasında yonca, korunga, fiğ ve silajlık mısır sayılabilir. Hasad Yayınları’nın çıkardığı “Yem Bitkileri” kitabında yem bitki yetiştiriciliği, hasadı, değerlendirilmesi ile ilgili bilgilere ulaşabilirsiniz.
Boyutlar: 15.5×21.5 cm Sayfa: 223
Kağıt: 1. Hamur
Baskı: Renkli
Fiyat : 20 TL Kod No: 218
İÇİNDEKİLER
1. BÖLÜM
GENEL BİLGİLER
1. YEMBİTKİLER KÜLTÜRÜNÜN TARİHÇESİ
2. YEMBİTKİLERİNİN TANIMI
3. YEMBİTKİLERİ KÜLTÜRÜNÜN ÖNEMİ
3.1. Hayvansal Üretimde
Yembitkilerinin Önemi
3.2. Toprak Verimliliği Açısından
Yembitkilerinin Önemi
3.3. Münavebe (Ekim Nöbeti)’de
Yembitkilerinin Önemi
4. YEMBİTKİLERİ KÜLTÜRÜNÜN ÇEŞİTLERİ
4.1. Yetiştirilme Amacı ve
Yetiştirme Yerine Göre Yembitkileri
4.1.1. Mera Yembitkileri
4.1.2. Çayır Yembitkileri
4.1.3. Tarla Yembitkileri
4.2. Yaşam Sürelerine Göre Yembitkileri
4.2.1. Yıllık Yembitkileri
4.2.2. Çok Yıllık Yembitkileri
4.3. Ekim Mevsimine Göre Yembitkileri
4.3.1. Kışlık Yembitkileri
4.3.2. Yazlık Yembitkileri
4.4. Tek Tür Ya da Karışım Olarak
Ekilmelerine Göre Yembitkileri
4.4.1. Tek Tür Olarak Ekilen Yembitkileri
4.4.2. Karışım Olarak Yetiştirilen Yembitkileri
4.5. Ana Ürün Olarak Yembitkileri Kültürü
4.5.1. Ana Ürün Olarak Yembitkileri Kültürü
4.5.2. Yan Ürün Olarak Yembitkileri Kültürü
5. YEMBİTKİLERİ TARIMINDA
GENEL SORUNLAR
5.1. Tohumlukta Safiyet Sorunu
5.2. Sert Kabuklu Sorunu
5.3. Çeşit ve Orijin Sorunu
5.4. Tohum Yatağı Sorunu
6. TÜRKİYE’DE ÇAYIR MERA VE
YEMBİTKİLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİNİN
DURUMU, SORUNLARI VE
ALINMASI GEREKEN ÖNLEMLER
6.1. Doğal Çayır-Meralar
6.2. Yembitkileri Yetiştiriciliği
6.3. Türkiye?nin Hayvan Varlığı-Yem Üretim İlişkileri
6.4. Türkiye’de Çayır-Mera ve Yembitkileri
Tarımının Geliştirilmesi İçin
Alınması Gereken Önlemler
7. YEMBİTKİLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİ
EKOLOJİK ESASLARI
7.1. İklim
7.1.1. Sıcaklık
7.1.2. Su
7.1.3. Gün Uzunluğu
7.2. Toprak
II. BÖLÜM
BAKLAGİL YEMBİTKİLERİ
1. BAKLAGİL YEMBİTKİLERİNİN
EKONOMİK DEĞERİ
2. BAKLAGİLLERİN HAVADAKİ
AZOTTAN YARARLANMASI VE
AZOT BAKTERİLERİ
2.1. Havanın Serbest Azotundan Yararlanma
2.2. Azot Bakterileri ve Azot Yumrucukları
2.3. Bakteri Aşılaması (İnokulasyon)
2.4. Bakteri Aşılamanın Ekonomik Yararları
3. BAKLAGİL YEMBİTKİLERİNİN
TAKSONOMİSİ
4. BAKLAGİL YEMBİTKİLERİNİN
GENEL YAPISI
(MORFOLOJİK) ÖZELLİKLERİ
4.1. Vejetatif Özellikleri
4.1.1. Kök (Radix)
4.1.2. Sap (Caulis)
4.1.3. Yaprak (Folium)
4.1.4. Derisel Ekler
4.2. Generatif Özellikler
4.2.1. Çiçek (Flos)
4.2.2. Çiçek Toplulukları
4.2.3. Çiçekdurumu (Inflorescentia)
4.2.4. Meyve (Fructus)
4.2.5. Tohum (Semen)
4.2.6. Fide
5. KİMİ ÖNEMLİ BAKLAGİL
YEMBİTKİLERİ
YONCA (Medicago sp. L.)
1. Yoncanın Taksonomisi
2. Önemli Yonca Türleri ve Özellikleri
3. Adi Yonca (Medicago sativa)
3.1. Adi Yoncanın Önemi
3.2. Adi Yoncanın Bitkisel Özellikleri
3.3. Adi Yoncanın Adaptasyonu
3.4. Adi Yoncanın Yetiştiriciliği
3.4.1. Toprağın Ekime Hazırlanması
3.4.2. Ekim
3.4.3. Bakım
3.4.4. Hasat
3.4.5. Ürün Miktarı
3.4.6. Değerlendirme
3.5. Yoncada Tohum Üretimi
3.6. Yoncalıklarda Seyrekleşme Nedenleri
ÜÇGÜLLER (Trifolium sp. L.)
1. Çayır Üçgülü (Trifolium pratense)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
2. Ak Üçgül (Trifolium repens)
2.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
2.2. Bitkisel Özellikleri
2.3. Yetiştiriciliği
3. İskenderiye Üçgülü (Trifolium alexandrinum)
3.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
3.2. Bitkisel Özellikleri
3.3. Yetiştiriciliği
4. Acem Üçgülü (Trifolium resupinatum)
4.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
4.2. Bitkisel Özellikleri
4.3. Yetiştiriciliği
5. Biryıllık Üçgüllerden Kışlık
Ara Ürün Olarak Yararlanma
KORUNGA (Onobrychis viciaefolia Scop.)
1. Önemi ve Yararlanma Alanları
2. Bitkisel Özellikleri
3. Yetiştiriciliği
GAZALBOYNUZU (Lotus sp.L.)
1. Adi Gazalboynuzu (Lotus corniculatus)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
LÜPEN= ACI BAKLA (Lupinus sp. L.)
1. Önemi ve Yararlanma Alanları
2. Bitkisel Özellikleri
3. Önemli Tür ve Varyeteleri
3.1. Ak Lüpen (Lupinus albus)
3.2. Mavi Lüpen (Lupinus angustifolius)
3.3. Sarı Lüpen (Lupinus luteus)
4. Yetiştiriciliği
FİĞLER (Vicia sp. L.)
1. Fiğlerin Önemi ve Yararlanma Alanları
2. Önemli Fiğ Türleri
2.1. Adi Fiğ (Vicia sativa)
2.1.1. Bitkisel Özellikleri
2.1.2. Yetiştiriciliği
2.1.3. Adi Fiğ+Tahıl Karışımları
2.2. Tüylü Fiğ (Vicia villosa)
2.2.1. Bitkisel Özellikleri
2.2.2. Yetiştiriciliği
2.3. Macar Fiğ (Vicia pannocia)
2.3.1. Bitkisel Özellikleri
2.3.2. Yetiştiriciliği
2.4. Koca Fiğ (Vicia narbonensis)
2.4.1. Bitkisel Özellikleri
2.4.2. Yetiştiriciliği
2.5. Burçak (Vicia ervilia)
2.5.1. Bitkisel Özellikleri
2.5.2. Yetiştiriciliği
3. Fiğlerden Kışlık
II. Ürün Olarak Yararlanma
3.1. Fiğlerin Kışlık
II. Ürün Olarak Pamuğa Etkileri
3.2. Pamuktan Sonra Fiğ Yetiştirmek
YEM BEZELYESİ (Pisum arvense L.)
1. Önemi ve Yararlanma Alanları
2. Bitkisel Özellikleri
3. Yetiştiriciliği
AYRIKLAR (Agropyron sp. L.)
1. Otlak Ayrığı (Agropyron cristatum)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
2. Mavi Ayrık (Agropyron intermedium)
3. Yüksek Otlak Ayrığı (Agropyron elongatum)
4. Kir Ayrığı (Agrophyron desertorum)
YUMAKLAR (Festuca sp. L.)
1. Çayır Yumağı
(Festuca pratensis Huds.=Festuca elatior L.)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
2. Kamışsı Yumak (Festuca arundinacea)
2.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
2.2. Bitkisel Özellikleri
2.3. Yetiştiriciliği
3. Kırmızı Yumak (Festuca rubra)
3.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
3.2. Bitkisel Özellikleri
3.3. Yetiştiriciliği
4. Koyun Yumağı (Festuca ovina)
4.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
4.2. Bitkisel Özellikleri
4.3. Yetiştiriciliği
SALKIMOTU (Poa sp. L.)
1. Çayır Salkımotu (Poa pratensis)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
KELPKUYRUĞU (Phleum sp. L.)
1. Çayır Kelpkuyruğu (Phleum pratese)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
TİLKİKUYRUĞU (Alopecurus sp. L.)
1. Çayır Tilkikuyruğu (Alopecurus pratensis)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
KÖPEKDİŞİ (Cynodon sp. L.)
1. Köpekdişi (Cynodon dactylon)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
KANYAŞ (Phalaris sp. L.)
1. Yem Kanyaşı (Phalaris arundinacea)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
2. Kuş Yemi (Phalaris canariensis)
ÇAYIR YULAFI (Arrhenatherum sp. L.)
1. Yüksek Çayır Yulafı
(Arrenatherum elatius= Avena elatior)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
SORGUM (Sorghum sp. L.)
1. Sorgum= Koca Darı (Sorghum vulgare)
1.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
1.2. Bitkisel Özellikleri
1.3. Yetiştiriciliği
2. Sudanotu (Sorghum sudanense)
2.1. Önemi ve Yararlanma Alanları
2.2. Bitkisel Özellikleri
2.3. Yetiştiriciliği
3. SorgumxSudanotu Melezi
(Sorghum bicolor x Sorghum sudanense)
IV. BÖLÜM
DİĞER FAMİLYALARDAN YEMBİTKİLERİ
YEMLİK PANCAR
(Beta vulgaris L. var. rapacea Koch.)
1. Önemi ve Yararlanma Alanları
2. Bitkisel Özellikleri
3. Yetiştiriciliği
KÜÇÜK ÇAYIR DÜĞMESİ
(Poterium sanguisorba L.=Sanguisorba minor Scop.)
YEMLİK KOLZA (Brassica napus L. ssp. oleifera Metzg.)
Sipariş için : http://www.hasad.com.tr/kitap.asp?KatID=...slem=Detay
|
|
|
| Organik Tarım – Hasad Yayıncılık |
|
Yazar: spongeee - 06-02-2010, 03:13 PM - Forum: Tarımsal Yayınlar
- Yorum Yok
|
 |
Organik tarımla ilgili uygulamalar, üretim ve yetiştiricilik teknikleri, karşılaşılabilen sorunlar, ambalajlama, depolama, pazarlama yöntemleri konusunda ayrıntılı bilgiler içeren kitap Hasad Yayıncılık tarafından yayınlanıyor.
ORGANİK TARIM KİTABI
Boyutlar: 15.5×21.5 cm Sayfa: 136
Kağıt: Kuşe
Baskı: Renkli
Fiyat : 10 TL Kod No: 271
İÇİNDEKİLER
- ORGANİK (EKOLOJİK, BİYOLOJİK) TARIM
- Organik Tarımın İlkeleri
- Organik Tarımın Avantaj ve Dezavantajları
- Organik Tarıma Geçiş Sebepleri
- Organik Ürünlerin Satın Alınmasındaki Tercih Sebepleri
- Organik Tarım ve Bitki Koruma
- Gıda Kirliliği, Tarımsal Kirlilik ve Organik Tarım
- Organik Tarımda Gübreleme
- Organik Ürünler ve Kullanılan Tanımlar
DÜNYADA ORGANİK TARIM
- Avrupa’da Organik Tarım
- Amerika’da Organik Tarım
- Akdeniz Ülkelerinde Organik Tarım
- Avustralya ve Yeni Zelanda’da Organik Tarım
- IFOAM, Amaçları ve Standartları
TÜRKİYE’DE ORGANİK TARIM
- Türkiye’de Organik Tarım Sisteminin İşleyişi
- Kontrol ve Sertifikasyon
TÜRKİYE’DE ORGANİK TARIM İLE İLGİLİ YÖNETMELİK
- Kapsam
- Organik Tarımın Genel Kuralları
- Organik Tarıma Başlama
- Geçiş Süreci ile İlgili İşlemler
- Organik Bitkisel Üretim Kuralları
- Toprak Koruma, Hazırlama ve Gübreleme
- Ekim ve Dikim
- Bitki Koruma
- Sulama
- Hasat
- Organik Mantar Üretimi
- Organik Hayvansal Üretim Kuralları
- Organik Arı Yetiştiriciliği
- Organik Su Ürünleri Üretiminde Genel Kurallar
- Organik Ürünlerin İşlenmesi ve Ambalajlanması
- Organik ve Geçiş Süreci Ürünlerinin Etiketlenmesi
- Organik Ürünlerin Depolanması
- Organik Ürünlerin Taşınması
- Organik Ürünlerin Pazarlanması
- Kontrol Sisteminin Özellikleri
- Yetkilendirilmiş Kuruluşlar
- Organik Tarım Komitesinin Oluşumu,
- Görevleri, Çalışma Şekil ve Esasları
- Organik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesinin Oluşumu,
- Görevleri, Çalışma Şekil ve Esasları
- Çeşitli Son Hükümler
- Organik Tarım Yönetmeliği Ekleri
Sipariş İçin: http://www.hasad.com.tr/kitap.asp?KatID=...slem=Detay
|
|
|
| Karadenizde Yaban Mersini yetiştiriciliği hızla yayılıyor |
|
Yazar: spongeee - 06-02-2010, 03:07 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
Üzümsü meyveler grubunda yer alan ve Karadenizin yüksek kesimlerinde yetiştirilen Likapa (Yaban Mersini) meyvesi bölgede hızla yayılıyor.
Rize Tarım İl Müdürlüğünden alınan istatistikî bilgiler doğrultusunda, Ilıman iklim kuşaklarında yetişen Likapa meyvesinin Karadeniz bölgesinde üretim alanının genişlediği öğrenildi. Doğu Karadeniz Bölgesinde iklim ve toprak yapısı bakımından 7-8 yaşında bir Likapa meyvesinin 5 ile 10 kilogram arası meyve verebileceğinin belirtildiği istatistiklerde, “1 adet fidanın türüne ve bakım şartlarına göre 5-10 Kilogram ürün vereceği varsayılarak 1 Dekarlık bahçede en az bin 250 kilogram en fazla ise 3 bin 500 kilogram Likapa üretileceği hesaplanmaktadır.” denildi.
Likapa yetiştiriciliğinin Türkiye’deki durumu hakkında da bilgiler sunan müdürlük istatistiği, meyvenin Polonya’dan getirilen fidanlarla 2000 yılında Türkiye’de ilk defa Rize’de tesis edildiğini ve 2009 yılı sonuna kadar bölgede 100 dekar bahçe tesisi gerçekleştirildiğini bildirdi.
İstatistiklerde, Likapa’nın birçok alanda kullanıldığına dikkat çekilerek, “Özellikle Meyve suyu sanayinde, antioksidan olarak ilaç sanayinde, süt ve süt ürünleri teknolojisinde, tatlandırıcı gıda katkı maddesi olarak diyet mönülerinde, meyve salatalarında, ekmek, baharat, konserve ve pasta sanayisi olmak üzere birçok alanda kullanılmaktadır.” ifadelerine yer verildi.
Ayrıca, Karadeniz bölgesinde, Artvin ile Ordu arasında bulunan illerin yüksek kesimlerinde yetişen Likapa’nın kilosunun 5 TL’den satıldığı öğrenildi.
Kaynak: Tarim.com.tr
|
|
|
| Et ithalatı, süt üretimini de bitirir |
|
Yazar: spongeee - 06-02-2010, 03:06 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
Kasaplık canlı hayvan ve et ithalatı yolunun açılması ve ithalata süreklilik kazandırılmasının Türkiye’yi sadece kırmızı et üretiminde değil, süt üretiminde de pek çok sorunla karşı karşıya getireceği kaydedildi.
Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi, TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası, Türkiye Ziraat Yüksek Mühendisleri Birliği ve Ankara Zootekni Derneği’nce, 25 Mayıs 2010 tarihinde, Ziraat Fakültesi Dekanlık Konferans Salonunda gerçekleştirilen “Kırmızı Et Bunalımı” panelinin sonuç bildirgesi yayınlandı.
Bildirgede, Türkiye’nin hayvan varlığı, kırmızı et fiyatlarındaki artış, et ithalatı ve olası sonuçları ile çözüm önerilerine değinildi.
Türkiye’de 2009 yılının son aylarından itibaren koyun ve sığır eti fiyatının çok arttığı, ardından da fiyat artışının sadece sığır eti için geçerli olduğu havası yaratıldığı savunulan bildirgede, daha sonra ithalat konusunun tartışıldığı ve Et ve Balık Kurumu’nun (EBK) ithalat için ihale açtığı kaydedildi.
İthalat için bu denli hızlı ve kararlı olunmasının, “İlgili çevrelerin çoğunda önce kasaplık sığır ardından da et ithalatını sürekli kılacak bir girişim olarak değerlendirildiği” belirtilen açıklamada, “Bu yolu açmak ve ithalata süreklilik kazandırmak Türkiye’yi sadece kırmızı et üretiminde değil süt üretiminde de pek çok sorunla karşı karşıya getirecektir. Öncelikle pek çok besici iflas ederek üretimden çekilecektir. Bunu izleyen süreçte, kırsal alanda zaten yükselmekte olan işsizlik ve açlık iyice artacaktır. İthalata karar verenlerin beklentilerinin aksine, ithalat sürdürülse de, et ve süt fiyatları kısa sürede bugünkü değerlerinin çok üstüne çıkacaktır” görüşü ifade edildi.
“Sorumlu besici değil”
Kırmızı et fiyatlarının yükselmesinin sorumlularının sığır yetiştiricisi ya da besici olmadığı vurgulanan bildirgede, “Bunun aksini savunanlar sorumluların açığa çıkarılıp cezalandırılmasına çalışacak yönetim gücüne sahiptirler ve bunu yapmalıdırlar” denildi.
Kırmızı et fiyatının artışının temel nedeninin Türkiye’de koyun, keçi ve sığır sayısının hızla azalmasına bağlı üretim düşüklüğü olduğu, hayvan varlığındaki erozyon durdurulmadıkça sorunun büyüyerek devam edeceği vurgulandı.
“İthalatın Türkiye’nin yeni karşılaştığı, sonuçlarını ve etkilerini bilmediği bir konu olmadığı” kaydedilen bildirgede, şöyle denildi:
“Türkiye 1995 ve 1996 yılları arasında yaklaşık 125 bin baş gebe düve, 470 bin baş kasaplık sığır ve 50 bin ton et ithal etmiştir. Bu süreçte ve bunu izleyen yıllarda pek çok besici iflas etmiş, sayısız üretici hayvansal üretimden çekilmiştir. Benzer olumsuzluklar, belki de daha şiddetli olarak, ithalatı izleyen dönemde, 2010 ve 2011 yıllarında da ortaya çıkacaktır. Bu yönlü bir gelişme sadece hayvancılık sektörü için değil, Türkiye tarımı için de ciddi bir yıkım olacaktır.”
“Sığır eti sorunu süt, süt sorunu da kırmızı et”
Bildirgede, şu tespit ve önerilerde bulunuldu:
“Koyun ve keçi sayısını 2009 yılı değerinin iki katına çıkarmak, karkas ağırlığı aynı kaldığında bile, Türkiye kırmızı et üretimini 210 bin ton yani var olduğu ifade edilen toplam kırmızı et üretiminin yaklaşık yüzde 25′i kadar artıracaktır. Koyun ve keçi sayısı iki kat artırıldığında ulaşılacak değerler Türkiye’nin 20-25 yıl önceki koyun ve keçi sayısından daha fazla olmayacaktır.
Sığır sayısı yaklaşık 15 milyon başa yani bugün olduğu söylenenin 1,5 katına çıkarılır ve ortalama karkas ağırlığı yüzde 25 artırılabilirse – ikisi de mümkündür- Türkiye’nin sığır eti üretimi bugünkünün yaklaşık iki katına ulaşmış olur. Koyun ve keçi sayısını iki katına çıkarmak, sığır sayısını yüzde 50, sığır karkas ağırlığını yüzde 25 artırmak, başka unsurlar değişmese de ülke kırmızı et üretimini 900 bin tondan 1,6 milyon tona taşıyacaktır.
Sığır sayısını artırmayı öngören politikaların süt fiyatlarının düşmesine yol açması önlenmelidir. Aksi halde sığır sayısı bugünkü değerinin de altına düşebilecektir.
Türkiye’yi yönetenler ve hayvansal üretimle ilgilenenler bu ülkede kırmızı et, özellikle sığır eti sorunun süt, süt sorununun da kırmızı et sorunu olduğunu anlamalıdırlar.
Kırmızı et fiyatlarının üreticileri zarar ettirecek seviyelere düşürülmesi, iflasları yaygınlaştırmakla kalmayacak, süt sığırı üreticilerinin buzağı gelirlerinin düşmesine ve izleyen dönemlerde daha yüksek tüketici fiyatlarına yol açacaktır.
Küçük ölçekli işletmelerin varlığını koruyacak politikalar, Türkiye kırmızı et üretiminde istikrara katkı sağlayacaktır.”
Bildirgede, ithalat konusu, “Elden gelen öğün olmaz, olsa da zamanında bulunmaz” atasözü ile de değerlendirildi.
Kaynak: Dünya Gazetesi
|
|
|
| Türkiye IV. Bitki Koruma Kongresi |
|
Yazar: spongeee - 06-02-2010, 09:27 AM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum (1)
|
 |
Türkiye IV. Bitki Koruma Kongresi, Türkiye Biyolojik Mücadele Derneği, Türkiye Entomoloji Derneği, Türkiye Fitopatoloji Derneği ve Türkiye Herboloji Derneği'nin katılımlarıyla Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Bitki Koruma Bölümü tarafından 28-30 Haziran 2011 tarihlerinde Kahramanmaraş'ta düzenlenecektir.
Kongrede, bitkilerde ürün kayıplarına sebep olan zararlı, hastalık ve yabancı otlar ile bunlarla mücadelesi ile ilgili konularda çalışan bilim adamlarını, araştırıcıları, teknik elemanları, öğrencileri, üreticileri ve konu ile ilgili tüm ticari firma ve kuruluşları bir araya getirerek Bitki Koruma alanındaki sorunları, yapılan bilimsel çalışmalar ışığı altında tartışmak ve son gelişmeler doğrultusunda çözüm önerileri üretmek amaçlanmıştır.
Ayrıntılı bilgi: http://bitkikoruma.ksu.edu.tr/index.php
|
|
|
| Organik Tarım'da Kompost yapımı |
|
Yazar: organik memo - 06-01-2010, 02:38 PM - Forum: Organik Tarım
- Yorum Yok
|
 |
KOMPOST YAPIMI VE TARIMDA KULLANIMI
1-DOĞAL SİSTEMLERDE KOMPOSTLAŞMA
Doğada kompostlaşma bir başka ifadeyle canlı organizmaların toprağa karışıp çürüyerek mineralize olması; madde döngüsünü, enerji akışını, doğal sisteme bağlı canlıların yaşamlarını sürdürebilmesini, tüm fiziksel, kimyasal ve biyolojik elemanların denge içerisinde fonksiyonelliğini sürdürmesini sağlayan en önemli olgudur. Doğal ortamlarda bitkilerin yani birincil üreticilerin büyük bir kısmı toprağa geri döner. Parçalanır, çürür, yeniden mineral madde olarak bitkilerin yaşaması için besin kaynağına dönüşür. Yine pek çok büyük, küçük hayvan her türlü atığını toprağa bırakarak yaşar ve sonunda ölerek toprak olur, yani kompostlaşır. Toprakta bitki ve hayvan artıklarının parçalanmasını, karışmasını, çürüyerek toprak olmasını yağmurların, güneşten gelen ısının ve diğer iklimsel olayların etkisiyle gerçekleştiren milyonlarca canlı vardır. Kendi yaşamlarını devam ettirip, çoğalırken doğal dengeleri de korumaktadırlar.
2-TARIM SİSTEMLERİNDE KOMPOST KULLANIMININ ÖNEMİ
Tarımsal üretimde amaç insanın temel gıda ve hammadde gereksinimlerini karşılamaktır. Bu yüzden elde edilen ürün doğadakinin aksine sistemin kendisini dengelemesi için toprağa dönmez, sistem dışına çıkar, tüketim merkezlerine ulaşır. Hasattan ve tüketim sonrası kalan atıklar ise ya hayvan yemi, yakacak benzeri anlamlarda değerlenir ya da şehir çöpü olarak atık merkezlerinde birikir.
Geçtiğimiz yüzyılın özellikle son ikinci yarısında dünyada ve ülkemizde artan teknoloji ve bilimsel çalışmaların doğrultusunda hibrit tohum, mekanizasyon, sulama ve petrole dayalı kimyasalların sağladığı avantajlarla çoğunlukla geniş alanlarda monokültür uygulamalarla toprak çok yoğun kullanılmıştır. Ürünü biyolojik ve dayandığı kaynak tabanı ekolojik olan tarım sistemleri ekolojinin temel prensipleri olan madde döngüsü, enerji akışı ve populasyon dinamikleri yerine ekonominin prensiplerine göre dış girdi ve ürün çıktısı ilişkisi üzerine değerlendirilmiştir. Bitki besleme konusunda çok sofistike ilerlemeler kaydedilmiş olmasına karşın spesifik çalışmalar hedef bitkinin değişik evrelerindeki besin içeriği ve dolayısıyla isteklerine en çabuk cevap verecek doğrudan topraktan ve üstten bitkiye uygulanan mineraller üzerine yoğunlaşmıştır. Minerallerden bir kısmının döngüsü lokal bazıları ise küreseldir. Yoğun kimyasal kullanımları sistem döngülerini bozmuş, gıda, su ve havadaki kirlenmeler diğer canlılarla birlikte doğrudan insan sağlığını tehdit eder boyutlara gelmiştir.
Ekolojik yaklaşımlı tarım sistemlerinden birisi olan organik tarım ekosistem sürdürülebilirliğini, toplumların gıda güvencesini, sağlıklı beslenme hakkını, hayvan haklarını ve toplumda sosyal adaleti sağlayacak sonuçlara ulaştıracak işlemlerin tümünü kapsayacak bütüncül bir sistem yaklaşımıdır. Organik tarımda madde döngüleri genel anlamda ürün kaldırmakla sistemin kaybettiği maddeyi çeşitli organik formlarda toprağa geri vermekle dengelenmeye çalışılır. Hayvan gübreleri ve yeşil gübre ile birlikte organik tarımın en önemli bitki besleme girdilerinden birisi komposttur.
Doğal ekosistemlerde canlının toprağa karışması ile başlayan çürüme dolayısıyla ayrışma işleminin en son basamağı mineralizasyondur. Toprakta fiziksel, kimyasal ve biyolojik dengelerin sürdürülebilirliği için kompostlaşmanın değişik evreleri farklı dengelere hizmet ederler. Organik maddenin ayrışması ve fermantasyon ile yeniden yapılaşmalarla ligno-protein ve karbonhidratlardan oluşan humus toprak dinamizminin sürdürülebilirliği dolayısıyla bitkilerin besin maddelerini topraktan teminleri açısından çok önemlidir. Humustaki hümin asitleri bitki bünyesinde solunumla ilgili olaylarda olumlu etki yapmakta bilhassa bitki gelişiminin erken dönemlerinde topraktan hümin asit alımı artmaktadır.Ayrıca hümin asitlerine azot bağlanabilmekte, topraktan mineral element özellikle de fosfor alımı artmaktadır.
Kompost kullanımı değişik anlamlarda sistem dışına çıkardığımız her türlü bitkisel ve hayvansal organik maddelerden değişik metodlar ve teknikler kullanarak elde edilen ürünün yetiştirme tekniği ve amacına uygun olarak çeşitli şekillerde uygulaması ile olur. Böylece atık maddeleri değerlendirerek kaynak kazanılmış, organik çöplerin uygun olmayan koşullarda depolanmasıyla oluşan doğal kaynakların kirlenmesi ve bozulması önlenmiş olur.
Bitkisel üretimde kompost kullanımının amaçlarını şu ana başlıklar altında özetleyebiliriz:
Toprak bünyesinde ve yapısında iyileştirme (tınlı bünye sağlama, tuzluluk, çorak rehabilitasyonu, havalanma, su tutma kapasitesi, geçirgenlik, agregat stabilitesi, su hareketi, katyon değişim kapasitesi vd. fiziksel-kimyasal iyileşmeler)
Topraktaki yararlı organizmaların çoğalması ve fonksiyonlarını sürdürmesi.
Toprağın mineral besin maddesi içeriğine katkı.
Toprağa uygulanan mikro ve makro besin elementlerinden bitkinin daha iyi ve daha uzun sürelerde faydalanması.
Toprak kökenli bitki patojenlerinin biyolojik kontrolü
Süs bitkileri, fidancılık, bodur meyve yetiştiriciliği gibi tüplü-saksılı üretimde torf tüf gibi doğal sistemlerden alınan veya fabrikasyon şartlarda elde edilen yetiştirme ortamlarına alternatif ya da destek.
3-KOMPOST ÜRETİMİ
3-1Kompost Üretiminin Tarihsel Gelişimi
Doğu kültürlerinde kompostlaştırma ve tarımda kullanılmasının tarımın tarihiyle paralel olduğu düşünülebilir. Çin’in nehir deltalarında kompost uygulamalarıyla yüksek nüfusa rağmen toprak verimliliği 4000 yıl boyunca sürdürülebilmiştir. Batı’da komposta ilgi Amerika Tarım Bölümünden Prof. F.H. King’in Uzak Doğu’ya sürekli ziyaretlerinden oluşan birikimini kitaplaştırmasıyla başladı. Daha sonra İngiliz Sir Albert Howard bu kitaptan yola çıkarak İndore metodunu geliştirdi. İyi bir kompostun tek kaynaktan materyal yerine değişik organik atıkların karışımıyla elde edilebileceğini belirtti. 1930’larda İndore metodu dünyanın çeşitli yerlerinde endüstrileşme dönemine girdi. Bu dönemlerde Amerika’da Waksman ve grubu Howard’ın çalışmalarını laboratuar düzeyine çektiler. Aynı dönemlerde Hutchinson ve Richards İngiltere’de yoğunlaştılar.Tüm bu çalışmalar sonucunda kompostun ana fiziksel ve kimyasal parametreleri ve kompostta varolan mikrobiyal interaksiyonlar konusunda önemli kazanımlar elde edildi. En son mekanize yaklaşım insan nüfusunun ve tüketiminin artmasına paralel olarak çok büyük miktarlara ulaşan yerleşim birimleri organik atıklarının (organik belediye çöpleri, kanalizasyon) komposta dönüştürülmesi yönünde oldu. Son 40 yılda en az 30 değişik işleme metodu mutfak ve kanalizasyon atıklarının komposta dönüştürülmesinde kullanıldı.
Avrupa Birliği Atıklarla İlgili Kararname biyolojik olarak ayrışabilen şehir atıklarının %65 azaltılmasını amaçlayarak kompost yapımını teşvik etmiş, özel sektörü de özendirmiştir. Ülkemizde henüz gerek iş kolu olarak gerekse yaptırım ve pratik uygulamalar açısından konu yeterli yayılma düzeyine gelememiştir.
3-2Kompost Üretiminde Hammadde SağlayabilecekKaynaklar
Tarım işletmesinde bitkisel ve hayvansal ürünlerden kaynaklanan enerji ve madde olarak hayvan yemi, yakacak, çiftlik gübresi, malçlama gibi daha rasyonel bir amaca doğrudan hizmet etmeyen tüm atıklar.
Kışla, okul, işyerleri gibi toplu yemek yenilen yerler ve yemek fabrikalarından kaynaklanan mutfak atıkları.
Orman ürünleri üreten işletmelerin talaş, yonga vb. atıkları.
Gıda işleme yerlerinden ve fabrikalarından çıkan atıklar (büyük-küçükbaş, kanatlı hayvan kesim yerleri, konserve, alkollü içecek, dondurulmuş gıda, meyve suyu fabrikaları vd.)
Şehir kanalizasyon ve çöp atıkları.
Kompost yapımında kullanacağımız materyalimizi seçerken ilk dikkat edeceğimiz nokta sistem döngülerine hizmet etmek yani sürdürülebilirlik ilkesidir. Mümkünse doğal sistemlerden materyal almamalı tarım ve yerleşim sistemlerinin doğrudan daha üretken bir kullanımı olmayan atıklarını tercih etmeliyiz. Ana amaç organik atık maddelerin en az enerji harcayarak en yüksek madde şeklinde doğal kaynak tabanımızı da destekleyerek yetiştirdiğimiz tarım ürünümüzde (yüksek verim adı altında) döngüsünü tamamlatmaktır.
Küçük bir tarım işletmesi için hasat sonu atıkları, pazara ürün hazırlarken çıkan atıklar, civarında ormana, tarıma dayalı işletme varsa oralardan elde edebileceği atıklar, çiftlik evinin mutfak ve kanalizasyon atığı kullanılabilecek materyal sağlayabilir. Komposta ne kadar çok değişik kaynaktan materyal girerse ürüne katkı fazlalaşır ve besin içeriği artar. Fiziksel, kimyasal, biyolojik olayların dengesi kolaylaşır.
Bir yerleşim biriminin atıklarını (şehir çöpü) komposta dönüştürmek söz konusu olduğunda yerinde ayrım ya da kompost fabrikalarına geldiğinde yabancı maddelerin ayrımı söz konusudur. Yerinde ayrım yapılmayan yerleşim birimlerindeki organik atıklarda en büyük sorunu plastik, cam, teneke gibi yabancı maddeler teşkil etmektedir. Şehir çöpleri için diğer önemli bir konu ağır metallerdir. Bazı gözden kaçan küçük ayrıntılar kompostun son ürün olarak kalitesine etki edebilmektedir. Örneğin trafiğin yoğun olduğu alanlarda elektrik makinasının çektiği atıklarla kurşun oranı artabilmekte, ya da genellikle genç kesimin yaşadığı dolayısıyla bebek nüfusunun yoğun olduğu bir mahallenin çöp ve kanalizasyon atıklarında kullanılan bebe pudraları yüzünden çinko oranı artabilmektedir. Başlangıç materyalinin çeşit ve içeriğine birçok faktör elde etmekte ve amacımıza uygun olarak dikkate almamız gerekmektedir.
3-3Kompost Üretiminde Temel İlkeler
Kompost üretimini teknik bir işlemden ziyade biyolojik bir olay olarak düşünmek sağlıklı, besin maddesi yönüyle zengin bir kompost eldesi için çok önemlidir. Kompostu insanda sindirim ile karşılaştırabiliriz;
Ağız --------Parçalama-Karıştırma---------------Ön İşlem
Mide--------İşleme Girme-------------------------Kompostlaşma
Bağırsak---Organizma tarafından kullanılma--Son İşlem
(insanda kana karışma, bitkide köklerle bünyeye alınma)
Bu işlevler özellikle büyük miktarlarda şehir çöpü ve kanalizasyonu gibi atıkların kompostlaştırılması için geliştirilmiş fabrikalarda yapılabildiği gibi tarım işletmesi içinde, ya da küçük ev bahçelerinde de rahatlıkla ilkel metodlarla gerçekleşebilir. Önemli olan sağlamamız gereken ana parametrelerdir. Anaerobik kompostlaşma mümkündür ve uygulanabilmektedir, ancak mikrobiyal faaliyet tamamen farklıdır. Yaygın anlamda kompostlaştırma işlemi oksijenli ortamlarda yürütülmektedir. Bundan böyle bahsedilen fiziksel, kimyasal ve biyolojik olgularda oksijenli ortamlarda kompostlaştırma kasdedilmiştir.
Kompostlaşma işlemi uygun sıcaklık ve nem miktarlarının sağlandığı havalı ortamlarda mikrobiyal canlılar tarafından organik materyalin biyolojik olarak ayrışma ve yeniden yapılanmalarından oluşan işlemdir. Kompost oluşumu sırasında ve son üründe bulunan birçok mikro ve makro canlıdan bahsedebiliriz ancak işlemde esas rolü oynayan bakteri ve mantarlardır. Bu canlılar enerji ve büyüme için karbona © protein sentezi için ise azota (N) ihtiyaç duyarlar. Tüm organik atıklar azot ve karbon içerir. Karbonun azota oranı (C/N) mikroorganizmaya dengeli besin sağlama açısından önemlidir.
Azot ağırlıklı çabuk çürüyen; şeker, amino asitler, protein, nişasta ihtiva eden taze yeşil materyal ile karbon ağırlıklı selüloz,hemiselüloz ve lignin ihtiva eden geç kompostlaşan odunsu materyaller dengede olmalıdır. Verilen oranlar dikkate alarak karbonla azot arasında istenilen denge rahatlıkla sağlanabilir. Ancak kompost organik atıkların değerlendirmesine hizmet eden bir ürün olduğu için elimizdeki materyale göre birtakım ayarlamalara gitmemiz gerekebilir. Örneğin başlangıç materyalinde karbon oranı yüksekse azot gübresi ilavesi ile işlemlerin çabuklaşması sağlanabilir. Materyalimiz çok kaynaktan geliyorsa toprak, kimyasal gübre, kan, kemik unu gibi aktivatörleri hiç kullanmayabiliriz. Seralardan hasat sonu sebze atıkları kullandığımız durumda bitki kökleriyle birlikte yeterli toprak karışıma eklenmiş olacaktır. Ağıl, ahır gibi hayvan barınaklarından çıkan altlık olarak serilen sap-saman kullanıldığında mikrobiyal gelişmeye ve C/N dengesine olumlu hizmet edecektir. C/N oranının düşüklüğü işlemi hızlandırır, yüksek ısı ve amonyak çıkışı ile kendisini belli eder, odunsu materyalin fazla olduğu durumda işlem hızı düşer.
Kompost üretiminde kullanılan yöntemlerin hepsinde oksijen, nem yeterli olduğunda mikroorganizmalar gelişecek ve materyalin kompostlaşması başlayacaktır.. Genelde işlem başlangıcında pH asittir ancak işlem ilerledikçe alkaliye döner, son üründe nötr yada hafif alkali olur. Materyali parçalama biyolojik faaliyet ve havalanma için alanı artırdığından işlemi hızlandırır. Kontrollü ortamlarda sıcaklık, oksijen ve nem miktarı istenilen düzeyde ayarlanır ve sürekli bir karışımla homojen bir kompostlaşma olur.Çiftlik şartlarında ve ev bahçelerinde yapılan yığınlarda biyolojik oksidasyondan dolayı yükselen ısı, düşen nem ve oksijen yığın açılıp havalandırılarak ve sulanarak tamamlanır. 1000 kg. son ürün yaklaşık 2500 lt. su kullanımı gerektirir. Havalanma yeterli olmazsa istenmeyen anaerobikler üreyecektir. Yığın açımlarında iyi bir karıştırılma ile fiziksel, kimyasal ve biyolojik anlamda homojenlik artacak ve sağlıklı bir kompost son ürünü çıkacaktır.
Kompostlaşmanın ilk devresinde mezofilik aerobik bakteriler etkili olur. Bu başlangıç devresinde şeker, nişasta ve yağlar çözünür. Sıcaklık artışıyla birlikte selüloz parçalayıcı mantarlar devreye girer. Sıcaklığın 50-55 C’ı bulmasıyla termofilik mikroorganizmalar faaliyete başlar. Bu ikinci devrede sıcaklığın 70C’ın üzerine çıkmamasına dikkat edilmelidir. Üçüncü devrede kullanımlar sonucu termofilikler için elverişli madde azalmaya dolayısıyla faaliyetlerinin yavaşlamasıyla sıcaklık tekrar düşmeye başlar. Mezofilik mikroorganizmaların devreye tekrar girmesiyle karbon ağırlıklı materyallerin parçalanma işlemi tamamlanır.
Herbirinde farklı mikroorganizmaların rol aldığı üç devrenin sonunda sıcaklık sabit bir seyir izler, artık humus oluşmuş ve olgunlaşma sürecindedir. Bu devrede C/N oranı 20/1in altına düşmüş, pH nötrleşmiş, kompost kahverengi humuslu torak görünümüne girmiş ve makro organizmalar besin yarışındaki yerini almaya başlamıştır. Ilıman iklimlerde solucan, sıcak iklimlerde karıncalar hakim karıştırıcılardır.
3-4 Kompost Üretim Teknikleri
3-4-1 Yığın Yöntemleri
Küçük tarım işletmelerinde ve ev bahçelerinde eldeki materyal miktarı, kullanılabilecek yer, ayrılacak işgücü (ortalama 10 ton kompost 30 iş/gün) gibi faktörlere bağlı olarak yığın yöntemlerinden birisi tercih edilir. Basit yığınlarda materyaller kıyılıp karıştırıldıktan sonra yığılarak sulanıp kapatılır. Küçük yığınlarda yüzey alanı genişleyeceğinden nem ve sıcaklık kayıpları fazla olur. Yığının çok güneş, yağmur, rüzgar almaması, hava geçirgen ancak ısıyı ve nemi tutacak şekilde örtülmesi gerekir.
Materyali toplarken taze materyalin özellikle mutfaktan çıkan sebze ve meyve atıklarının soğuk ve kapalı tutulması mümkünse sap saman gibi materyalle karıştırılarak bekletilmesi önemlidir. Böylece kızışmanın başlayıp koku yapması, böcek, kurtçuk bulundurması aynı zamanda azotun amonyak olarak kaybolması önlenmiş olacaktır. Elde etmek istediğimiz son ürün miktarının başlangıç materyalimizin ağırlık olarak yarısından az, hacim olarak ise daha da yüksek bir kayıpla gerçekleşeceğini göz önünde bulundurmalıyız.
Biçilmiş çim kullanılacaksa yığındaki miktarı %50’yi geçmemelidir. Çimler anaerobik solunuma neden olmamak için soldurularak ve diğer maddelerle iyice karışımı sağlanarak kullanılmalıdır. Eğer bahçe, peyzaj alanlarındaki temizlikten gelen kuru yaprak komposta girecekse oranı %20’yi geçmemeli, aksi halde işlemi yavaşlatır. Karbon ağırlıklı materyalden oluşan kompost (Bir yığında bileşimi %60 oranına kadar çıkabilir) yavaş olgunlaşır ancak toprağa uygulandığında besin maddelerinin salınımı ve toprağın su tutma kapasitesi yönünden daha uzun yıllar hizmet verir. Bu tür odunsu materyalin parçalanmadan sonra ön işlem olarak bir süre su içerisinde bekletilerek bünyesine su çekmesinin sağlanması üretimi hızlandırmaya yardım edecektir. Hayvan ürünlerinden kaynaklanan kalıntılar kullanılırsa mümkünse asitli bir sıvıya batırıldıktan sonra yığın yapılıncaya kadar talaş, saman gibi kuru karbon ağırlıklı materyalle karıştırılıp bekletilmelidir.
İndore Yöntemi: Kompost yapımında kullanılan en yaygın yığın yöntemidir. Bu yöntemde kompost yığını içerikleri farklı olan materyalin tabakalar halinde yerleştirilmesinden meydana gelmiştir. Yığın yapacağımız yer besin ve suyu sızdırmaması için beton bir zeminlik olmalı, ihtiyaç duyduğumuz anda su kaynağını kullanabilmeliyiz. Yığınımızın yüksekliği 1,5 m.
genişliği 2,5-3 m. civarında olmalıdır. Uzunluğu yerimizin ve malzememizin durumuna göre 3m.den az olmamak kaydıyla ayarlayabiliriz. Tüm malzemelerin parçalama ve kıyma işlemi yapıldıktan sonra yığın hazırlığına geçilir.
Beton zemin üzerine en alta sap, saman gibi kuru malzeme sererek sızmalarla su ve besin kayıplarını en aza indirme yoluna gidilmelidir. Bunun üzerine 15-20 cm. kalınlıkta kompost malzemesi koyduktan sonra kalınlığı 2,5 cm yi geçmeyecek şekilde bir miktar toprak ya da eski kompost serilir. Bir ton komposta 10-100 kg sınırları arasında toprak girebilir. Bundan sonra gerekiyorsa azotlu ve fosforlu gübre serpilebilir. C/N oranı yüksekse azotlu gübre gerekebilir. Kalsiyum fosfat %2 dolaylarında uygulanabilir, azotobakterilerin nitratın nitrite çevirmesinde ve materyalin suda çözünmesinde yardımcı olur. Potas eklemenin işleme bir yarar sağladığı yönünde bulgu yoktur.Yığın yapma işlemine yükseklik istediğimiz ölçüye gelene kadar devam edilir. En son sulama işlemi de yapıldıktan sonra yığın kapatılır. Aralara belli aralıklarla havalanma sopaları koyup yığın son şeklini aldığında bunlar çıkarılmalıdır. Son işlem olarak yığın sulanarak karıştırılır ve kapatılır. Örtü olarak havalanmayı kolaylaştıracak bir malzeme tercih edilmeli eğer naylon kullanılacaksa hava delikleri açılmalıdır.
İklim şartları, yığına giren materyalin parça büyüklüğü, kimyasal yapısı, nem ve havalandırma durumuna göre kompostun oluşumu bu metodla 2 ay-2 yıl arasında değişir. Başlangıçta 7-15 günde bir havalandırma, karıştırma ve eksilen nemin ilavesinden sonra yığın yeniden kapatılır. Kompostlaşma işlemi 3-4 yığın açımından sonra gerçekleşmişse elenme işlemine geçilir. Bu aşamada nem %40’ın altına düşmüştür, Elek üstü materyal yeni yığınlarda aşılama materyali olarak hizmet eder. Olgunluk; materyalin kahverengi siyah humuslu toprak görünümü ve kokusu alması, nötr veya hafif alkali pH da olması, içerisinde bazı toprak canlılarının görünmesi ile anlaşılır. Son üründe C/N oranı 12-15/1civarında yani topraktaki dengeli mikrobiyal faaliyet için ideal oranına yakındır.
3-4-2 Kontrollü Tanklarda Kompostlaştırma
Yığın kompostlamadan farklı olarak kısmen veya tamamen kapalı tanklarda olgunlaştırma esasına dayanır. Genelde büyük miktardaki şehir çöpleri için uygulanmaktadır. Çok farklı özellikte ve kapasitede olanları vardır. Ancak temelde iki ana yöntem altında görülebilir.
Statik (Silo) Tanklarda Kompostlaştırma: Parçalanmış materyal üstü açık düşey silo şeklindeki tanklara yerleştirilir. Otomatik olarak nem, oksijen ve sıcaklık belli seviyelerde tutularak havalandırma periyodik olarak alttan emilme ile yapılır. Karıştırma yapılmaz. Birkaç gün içerisinde olgunlaşan kompost kendi ağırlığının sağladığı hareketle ızgara şeklindeki tank tabanına doğru ilerler. İstenildiğinde taze kompost olarak kullanılabilir. Tank içerisinde 2-3 hafta içerisinde ön komposta, 4-6 hafta içerisinde olgun komposta dönüşür.
Dinamik (Kule Tipi) Tanklarda Kompostlaştırma: Bu sistemde materyal sürekli karıştığı için kısa sürede ayrışmaktadır. Çok katlı ve karıştırıcılı tanklar 40 saatte olgun kompost üretebilmektedir. Yatay pozisyonda uzun ekseni etrafında dönen silindirik tanklar 3-5 gün içerisinde taze kompost verirler. Süratli ve yüksek kapasiteli olan bu sistemlerde kısa sürede yüksek miktarlarda hijyen kompost elde edilir.
3-4-3 Varil Yöntemi:
ABD’de ev bahçeleri için geliştirilen basit ve kullanışlı bir tekniktir. Varil şeklinde ve büyüklüğünde tavuk kümesi teline benzeyen bir malzemeden imal edilen kutu içerisine kompostlaştırılacak malzemeler ve aktivatörler konur. Bir eksen etrafında döndürülebilen düzeneği sayesinde karıştırma işlemi gerçekleşir. Telli olduğu için rahatlıkla havalanabilir. Oldukça yaygın kullanımı olan bu metodla 45-60 günlük periyod içerisinde kompost üretimi sağlanmakta, bahçeli evlerde çöp problemi halledilmektedir.
3-4-4 14 Gün Yöntemi
Kaliforniya üniversitesinde geliştirilen ancak Amerika’da özellikle organik bahçecilik yapan ev hanımları tarafından çok eskiden beri kullanılan bu yöntemde 3-4 günde bir karıştırma ve gerekirse nem ilavesiyle 14 gün gibi kısa sürede ürün elde edilir.
3-4-5 Anaerobik yöntem
En az 4000 yıldır kompost kullandığı bilinen Çin’de fazlaca uygulanan ancak koku sorunu olan bir yöntemdir. Yığın yapıldıktan sonra olgunlaşıncaya kadar açılmaz.
4-KOMPOST ÜRETİMİ VE KULLANIMINDA REHBER PRATİK SONUÇLAR
Kompost üretmek ve kullanmak doğal sistemlerin kaynak tabanını ve fonksiyonelliğini korumak, tarım sistemlerinin temeli toprağın sürdürülebilirliğini ve verimini sağlamak, yerleşim sistemlerinin en büyük çevresel problemi olan çöp sorununa çözüm üretmek demektir. Kompost olgusu global ekosistemin üç ana alt sisteminin denge ve verimliliğine hizmet eder.
Özellikle baklagiller familyasına ait hızlı büyüyen hayvan yemi ve yakacakta olabilen ağaç formlarını sınır ağaçlandırması, peyzaj alanı yaratmak gibi amaçlarla tarım sistemlerine sokarak yerkürenin birincil üretimine biyomas katkısında bulunmuş, toprağın derin katmanlarındaki yararlanamadığımız besin elementlerinin bize ulaşmasını sağlamış bunun yanısıra sürekli kompost materyali kaynakları elde etmiş oluruz.
Kompost olayında ana nokta hangi tekniği uygularsak yada başlangıç materyalini kullanırsak kullanalım elimizdeki son ürünün yetiştiricilik hedefimize uygun olmasıdır. Örneğin meyve ağaçlarımız için iyice kıyılmış materyali doğrudan toprağımıza uygulamak bize daha fazla enerji ve madde kazandırabilir. Oysa tohum atacağımız, çöğür yetiştireceğimiz kompostun son derece iyi olgunlaşmış olması çimlenme yada taze materyale zarar yapacak yanma safhalarını geçmiş, azot stabilizasyonunun sağlanmış olması gerekir.
Şehir çöpleri ve kanalizasyon atıklarından elde edilen kompostlarda organik asit oran ve indeks değerleri değişken ve istenilen düzeyi yakalayamamış, fitotoksite değerleri yüksek, ağır metal bulaşımı normal seviyelerin üzerinde olabilmektedir. Laboratuvar çalışmalarıyla destek gerekir. Kırsal kesim ve tarım işletmeleri atıklarıyla gerçekleşen kompostlar özellikle komposta birçok kaynaktan materyal girmişse ve yeterince özenli bir işlem süreci geçirmişse besin değeri yüksek ve sağlıklı bir son ürün vermektedir.
Kompost yaşayan dinamik bir olgudur. Bu nedenle başlangıç materyali, iklim, işlem aşamaları gibi birçok faktör son ürüne etkilidir. Bu anlamda besin değeri ve uygulanma dozları konusunda hazır formül sunmak zordur. Genel anlamda çiftlik gübresine yakın ya da üzerinde değerler göstermektedir. Ortalama değerleri alırsak tarla uygulamalarında dekara 10 ton civarında verilebilir ve bu miktar 150-200 kg arasında kompoze gübreye denk gelir. Bitki kompostta bulunan besin maddesinin yaklaşık %50 sini ilk yıl kullanabilir.
Günümüzde sebzecilik, süs bitkileri, fidancılık hatta bodur meyve yetiştiriciliğinde topraksız veya kısmi topraklı gelişme ortamlarının kullanılması oldukça yaygınlaşmıştır. Bu ortamlarda en çok kullanılan materyal torftur. Torfun ulusal ve uluslararası pazar hareketinin çok artmış olması torf sağlayan doğal kaynaklarda azalma ve sistem dengelerinde bozulma, kalitede düşme ve fiatta artışlarla sonuçlanmıştır. Ekonomik, doğaya dost ve verim artırıcı olan kompostun birçok gelişme ortamına alternatif ya da destek olabilecek bir materyal olarak ilerde gittikçe önem kazanacağı gözönünde bulundurulması gereken diğer yönüdür.
|
|
|
|