Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.783
» Son Üye Slckcdag
» Toplam Konular 12.166
» Toplam Yorumlar 30.168

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 1849 aktif kullanıcı var.
» (0 Üye - 1845 Ziyaretçi)
Bing, Facebook, Google, Yandex

Son Yazılanlar
ziraatciyiz.com: Çiftçi R...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
8 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 15
meyve.biz: Meyveler ve Me...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
8 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 14
ziraatciyiz.net: Tarla Bi...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
8 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 15
ziraatciyiz.org: Ziraat Ö...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
8 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 14
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 58.013
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 8.075
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 468
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.172
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital ve Akıllı Tarım
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 60.192
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital ve Akıllı Tarım
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.647

 
  Kestane Yetiştiriciliği
Yazar: organik memo - 06-05-2010, 11:37 AM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

KESTANE YETİŞTİRİCİLİĞİ


Kestanenin Ekolojik İstekleri

Sıcaklık

Kestanenin meyvelerini olgunlaştırabilmesi için çiçek açımından hasada günlük sıcaklık toplamının 2000-2300 *C olması gerekmektedir. Kestane kış düşük sıcaklıklarda –30 dereceye kadar dayanabilmektedir. Ancak ilkbaharın geç ve sonbaharın ilkdonlarına karşı hassastır. Kestane yazın yüksek sıcaklıklardan değil ancak yağışsız geçen mevsimlerde kuraklıktan etkilenirler. Kestanelerin Kış soğuklama ihtiyaçları orta düzeyde olmakla birlikte bunlarla ilgili kesin rakamlar belirlenmiş değildir.

Yağış

Kestane yıllık yağış toplamı 600-1200 mm olan yerlerde susuz yetişebilir. Bu nedenle yağış kestane yetiştirticiliği için önemlidir. Çiçeklenme döneminde yağan yağışlar meyve tutumunu olumsuz etkiler.

Toprak

Kestane kazık köklü bir bitkidir. Bahçe kurulması düşünülen yerin toprağının gevşek yapılı ve derin olması gerekmektedir. Potasyumca zengin topraklar tercih edilmelidir. Toprak pH’sının 5,5-6 civarında olması istenir. Ağır, killi, su geçirgenliği topraklar tercih edilmemelidir. Genellikle bu tip topraklarda mürekkep hastalığına yakalanmak kolaylaşır.

Kestanenin Çoğaltılması ve Anaçlar

Daldırma, çeliklerle köklendirme yöntemleri kullanılsa da en çok uygulanan ve en güvenilir yöntem aşılı fidan ile üretimdir. Aşılamada mutlaka Haziran Sürgün Göz aşısı tercih edilmelidir. Kestane tohumları 0-4 *C 3 aylık bir katlama sonucunda % 90 oranında bir çimlenme gösterir. Tohumlar katlanmadan önce mantari ilaçlarla ilaçlanmalıdır. Katlamadan çıkan tohumlar 70-80 cm. sıra arasında mesafede ve 30 cm. sıra üzerine ekilirler. Kazık köklü olduğu için kök ucunu kesmek saçak kök yapmasını sağlar. Aynı yılın Haziran ayı içerisinde aşılanması yapılmalıdır. Aşılı fidan kışın durgun döneminde bahçeye tesis edilmelidir. Diğer kullanılan anaçlar Maravel ve Marigoule’dir. Bu anaçlardan alınan çelikler köklendirilip, üzerine kültür çeşitleri aşılanır.

Bahçe Kurma

Bahçe yeri seçiminde nokta dikkate alınmalıdır. Bunlar toprak ve yerdir. Toprağın geçirgen, havalanır ve derin olması gerekir. Ağır topraklar çok tehlikelidir. soğuğun toplandığı çukur vadilerde kestane yetiştiriciliği için tehlike arz etmektedir. Denizden en az 400 m. yüksekliklerde plantasyonlar kurulmalıdır. Dikim aralıkları yeni bahçe tesis ederken 7mX7m, 8mX8m. dikim mesafeleri tercih edilmelidir. Dikim esnasında uygulanacak işlemler, dikim çukuruna 150-200 g. Kompoze gübre ve üzerine ahır güresi verilmelidir. Dikim çukuru 40-50 cm. genişlik ve derinliğinde olmalıdır.

Kestane Bahçesinde Uygulanacak

Kültürel İşlemler

Terbiye Şekli

Genellikle tercih edilen Modifiye Lider (Doruk Dallı) terbiye sistemidir. Doruk dal belli bir yüksekliğe ulaşınca büyümeyi kontrol amacıyla doruk dal kesilebilir.

Verim Çağındaki Ağaçların Budanması

Gerekli yerlerde dal seyreltmesi şeklinde budama yapılmalıdır. Yıllık sürgünlerde kesinlikle kısaltma yapılmaz. Çünkü tomurcuklar yıllık sürgünlerin ucunda oluşur.

Yaşlanmış Ağanlarda Budama

Yaşlanmış verimden düşmüş ağaçlarda ana dallar kuvvetli budanarak yani kabaklama yapılarak yeni sürgün oluşumu sağlanır. Böylece gençleştirme yapılarak verim eldesi mümkün olur.

Malçlama

Toprak neminin korunmasından yabancı ot kontrolüne kadar bir çok faydası olup özellikle genç fidan döneminde arazideki fidanlarda uygulanmasında kesinlikle fayda vardır. Malçlama materyali olarak saman vb. materyaller kullanılmalıdır .İlk 4-5 yıl ağaç didine taç izdüşümüne gelebilecek şekilde ve 3-*4 cm kalınlığında malçlama yapılmalıdır.

Hastalık ve Zararlılar

Kestanenin en önemli haslıkları Kestane Dal Kanseri ve Mürekkep Hastalığıdır.

Kestane Kanseri: hastalığın sporları rüzgar böcek ve kuşlarla taşınarak ağaçlarda açılmış yaralardan içeri girerek hastalığı bulaştırırlar. Hastalık yerinde yaşlı dallarda şişkinlikler oluşur. Genç kestane ağaçlarında kışın yaprağını dökememe en tipik teşhis yöntemidir. Diğer bir belirtide hastalıklı dal üzerine boyuna çatlamalar görülmektedir. Kuruyup çatlayan yerlerin üzeri kırmızımtırak kahverengindedir.

Mücadelesi :

-Hastalıklı fidan ve aşı kalemi sağlıklı yerlere taşınmamalıdır.

-Ağaçlarda yara açılmamalı ve yara yerleri hemen aşı macunu ile kapatılmalıdır.

-Hastalıklı dal ve sürgünler kesilmeli ve yakılmalıdır.

-Hastalığa dayanıklı çeşitlerle bahçeler oluşturulmalıdır.

Mürekkep Hastalığı

Bu hastalık kök ve kök boğazı hastalığıdır. Hastalığa neden olan sporlar kök ve kök boğazında meydana gelen yaralardan girerek bitkiye bulaşırlar. Hastalık genç ağaçlarda hızlı yaşlı ağaçlarda yavaş seyreder. Hastalığa yakalanmış genç ağaçların yaprakları birdenbire pörsür ve kurur. Yaşlı ağaçlarda kurumalar tepeden başlar. Yavaş yavaş alt bölümlere doğru ilerler. Hastalık bulaşmış ağaçların yaprakları küçük kalır. Su geçirmeyen ağır topraklarda kestane bahçesi kurulmamalıdır. Hastalığa dayanıklılığı bilinen Maravel ve Marigoule anaçları üzerine aşılı çeşitlerle bahçe kurulmalıdır.

Önemli Çeşitler

Hacıibiş (62305)

Ağacı orta kuvvette yayvan gelişir. Verimi orta derecededir. Meyveleri genellikle çok küçük genişçe oval’ dir. Meyve kabuğu kalın meyve eti krem renginde ve kalitesi iyidir. Eylül ayının 3. haftasında olgunlaşır Tozlayıcıları: Karamehmet ve Firdoladır. Sofralık tüketime uygun bir çeşittir.

Osmanoğlu (51101)

Ağacı orta kuvvette yayvan gelişir. Verimli bir çeşittir. Meyveleri küçük -orta, iri genişçe oval şekilli , meyve eti kerem rengindedir. Eylül ayının 3. Haftası olgunlaşır. Tozlayıcıları Karamehmet; Firdola, ve Sarıaşlamadır. Kestane şekerine uygun bir çeşittir.

Sarıaşlama (51111)

Ağacı Orta kuvvette yarı dik gelişir. Verimli çeşittir. Meyveleri orta iri-iri, genişçe oval, meyve kabuğu ince kahverengi meyve eti krem renginde , kaliteli bir çeşittir. Sofralık tüketime ve kestane hamuru yapımına uygun bir çeşittir.

Mahmutmolla(51112)

Ağaçları orta kuvvette dik gelişir. Verimli bir çeşittir. Meyveler orta iriliktedir. Taze iken zor soyulur. Eylül ayının son haftasında hasat edilir. Tozlayıcısı 51111’dir. Hamur yapımına uygun bir çeşittir.

Hacıömer (52214)

Ağaçları orta kuvvette ve yayvan gelişir. Meyveleri orta iriliktedir. Verimli bir çeşittir. Eylül ayının 3.haftası hasat edilir. Tozlayıcısı 52510’dur. Taze tüketime ve hamur yapımına uygun bir çeşittir.

Bu konuyu yazdır

  Biyogaz Üretimi
Yazar: Mr.Muhendis - 06-05-2010, 07:59 AM - Forum: Tarım Makineleri - Yorum Yok

Biyogaz Enerjisi Nedir - Biyogaz Enerjisi Üretimi

Biyogaz elde edinimi temel olarak organik maddelerin ayrıştırılmasına dayandığı için temel madde olarak bitkisel atıklar ya da hayvansal gübreler kullanılabilmektedir.
Biyogaz terimi temel olarak organik atıklardan kullanılabilir gaz üretilmesini ifade eder. Diğer bir ifade ile Oksijensiz ortamda mikrobiyolojik floranın etkisi altında organik maddenin karbondioksit ve metan gazına dönüştürülmesidir. Biyogaz elde edinimi temel olarak organik maddelerin ayrıştırılmasına dayandığı için temel madde olarak bitkisel atıklar ya da hayvansal gübreler kullanılabilmektedir.
Kullanılan hayvansal gübrelerin biyogaza dönüşüm sırasında fermante olarak daha yarayışlı hale geçmesi sebebiyle dünyada temel materyal olarak kullanılmaktadır. Aynı zamanda tavuk gübrelerinden de oldukça verimli biyogaz üretimi sağlanabilmektedir. Tavuk gübresinin kullanımı tarım için önemlidir. çünkü bu gübre topraklarda verim amaçlı kullanılamaz. Topraklarda tuzlulağa sebep olurlar. Kullanılamayan bu gübre biyogaza dönüştürüldüğünde yarayışlı bir hal almış olur.
Günümüzde biyogaz üretimi çok çeşitli çaplarda; tek bir evin ısıtma ve mutfak giderlerini karşılamaktan, jeneratörlerle elektrik üretimine kadar yapılmaktadır.
Biyogazın oluşumu
Kompleks organik maddenin basit maddeye dönüşümü

Biyogaz üç evrede oluşur... Bunlar,
Hidroliz
Asit oluşturma
Metan oluşumu dur.
Birinci aşama atığın mikroorganizmaların salgıladıkları enzimler ile çözünür hale dönüştürülmesidir. Bu aşamada polisakkaritler monosakkaritlere, proteinler peptidlere ve aminoasitlere dönüşür. Bundan sonraki aşamada asit oluşturucu bakteriler devreye girerek bu maddeleri asetik asit gibi küçük yapılı maddelere dönüştürürler. Asit oluşumu üretim esnasında pH'nın düşmesine neden olabilir bu durum metan oluşumunu sağlayacak bakteriler üzerinde olumsuz etki yaratabilir. Son aşamada ise bu madeleri metan oluşturucu bakteriler biyogaza dönüştürürler. Görüldüğü gibi biyogaz oluşumu mikrobiyolojik etmener ile gerçekleşmekte ve doğal olarak bu mikrobiyolojik organizmaların etkileneceği her türlü koşul biyogaz üretimini de etkilemektedir.
Hidroliz aşaması:
İlk aşamada mikroorganizmaların salgıladıkları selular enzimler ile çözünür halde bulunmayan maddeler çamur içerisinde çözünür hale dönüşürler. Uzun zincirli kompleks karbonhidratları, proteinleri yağları ve lipidleri kısa zincirli yapılara dönüştürürler. Bu basit organiklere dönüşüm sonucunda birinci aşama olan hidroliz tamamlanmış olur.
Asit oluşturma aşaması:
Çözünür hale dönüşmüş organik maddeleri asetik asit, uçucu yağ asitleri, hidrojen ve karbondioksit gibi küçük yapılı maddelere dönüşür. Bu aşama anaerobik bakteriler ile gerçekleştirilir. Bu bakteriler metan oluşturucu bakterilere uygun ortam oluştururlar.
Metan oluşumu:
Bakterilerin asetik asiti parçalayarak veya hidrojen ile karbondioksit sentezi sonucunda biyogaza dönüştürülmesi işlemdir. Metan üretimi diğer süreçlere göre daha yavaş bir süreçtir. Metan oluşumundaki etkili bakteriler çevre koşullarından oldukça fazla etkilenirler.
Biyogaz üretiminde kullanılan mataryaller

Biyogaz üretiminde organik atık

Biyogaz üretimi için kullanılan materyaller, hayvansal gübreler, organik atıklar ve endüstriyel atıklar olarak üç başlık altında incelenebilir. Bu bağlamda kullanılan materyaller,
Hayvansal atıklar,
Hayvancılık ile elde edilen atıklar,
Hayvan gübreleri,
Bitkisel atıklar
Bahçe atıkları,
Yemek atıkları,
Endüstriyel atıklar
Zirai atıklar,
Orman endüstrisinden elde edilen atıklar,
Deri ve tekstil endüstrisinden ele edilen atıklar,
Kağıt endüstrisinden elde edilen atıklar,
Gıda endüstrisi atıkları,
Sebze, tahıl, meyve ve yağ endüstrisinden elde edilen atıklar,
Şeker endüstrisi atıkları,
Evsel katı atıklar,
Atıksu arıtma tesisi atıkları.

Biyogaz üretimi tarımsal atıklardan yararlanılarak yapılabileceği gibi endüstriyel atıklardan yararlanılarakta yapılabilmektedir. Kentsel atıkların ayrı ayrı toplanılması ve kanalizasyon atıklarının arıtma tesislerinde toplanılmasıyla önemli ölçüde biyogaz üretim imkanı vardır. Bu çerçevede Türkiye'de İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin Büyük Kanal Projesi çerçevesinde yaptığı bazı çalışmalar bulunmaktadır.
Biyogaz üretimini etkileyen faktörler
Biyogaz borularıGenel olarak biyogaz oluşumuna etki eden mikrobiyolojik bakterilerin etkileneceği her faktör biyogaz üretimini de etkiler. Bir bakterinin yaşamsal falliyetlerini devam ettirebilmesi için belirli sıcaklık ve pH değerlerine ihtiyacı vardır. Aynı zamanda toksisite de bakterilerin falliyetlerini direk olarak etkiler. C/N oranı (Karbon / Azot) bir bakterinin ayrıştırma hızına etkisi bulunduğu için önemlidir. C/N oranın dar olması bakterilerin o atığı daha hızlı ayrıştırması anlamına gelir. Son olarakta biyogaz üretiminin yapıldığı reaktörde organik yükleme hızı ve hidrolik bekleme süreside biyogaz üretimine direk olarak etkiler.
Sıcaklığın biyogaz üretimine etkileri:

Metanojenik bakteriler çok yüksek ve çok düşük sıcaklık değerlerinde aktif olmamaktadır. Bu yüzden biyogaz üretiminin gerçekleşeceği reaktör sıcaklığı biyogazın üretimine veya hızına direk olarak etki etmektedir. Bu bakteriler sıcaklık değişimlerine karşıda oldukça hassastırlar. Reaktörün içerisindeki sıcaklık bekleme süresini ve reaktör hacmini de belirler. Sıcaklığın düzeyine göre sınıflandırılması üç şekilde yapılabilir.
Psikofilik sıcaklık aralığı = 12-20 Derece
Mesofilik sıcaklık aralığı = 20-40 Derece
Termofilik sıcaklık aralığı = 40-65 Derece
pH'nın biyogaz üretimine etkileri:
Metan oluşturucu bakteriler için en uygun pH değerleri nötr veya hafif alkali değerlerdir. Anaerobik şartlarda fermantasyon işlemi devam ederken 7-7.5 arasında değişir. pH değerinin 6.7 düzeylerine düşmesi durumunda bakteriler üzerinde toksit etki yapar. Asit oluşturucu bakterilerin ise sayısı artarak pHnın düşmesine ve metan oluşumunun durmasına sebep olabilirler. Bu gibi durumlarda reaktöre organik madde yüklenmesi kesilerek asit oranının düşmesi sağlanır. pH'nın kararlı bir hale gelebilmesi için kimyasal da kullanılabilmektedir. Bu kimyasallardan bir tanesi sönmüş kireç olarak bilinen kalsiyum hidrooksittir.
Toksisite'nin biyogaz üretimine etkileri:
Mineral iyonları, ağır metaller ile deterjan gibi maddeler bakterilerin gelişimi üzerinde olumsuz etkiler oluştururlar. Bu maddelerin biyoreaktörlere sızması ile üretimin yavaşlaması veya durması söz konusu olabilmektedir. Tavuk yetiştiriciliğinde yemlere antibiyotik katılması, gaz üretiminde tavuk gübrelerinin kullanıldığı sistemlerde toksisite etkisi yapmaktadır. Bu şekildeki yemlerle beslenen tavukların gübrelerinde de antibiyotikler bulunmakta ve bu antibiyotikler metan oluşturcu bakteriler üzerinde olumsuz etki yapmaktadır.
C/N oranı'nin biyogaz üretimine etkileri:
Anaerobik bakteriler karbonu enerji elde edebilmek için kullanmaktadırlar. Azot ise bakterilerin büyümesi ve çoğalması için gerekli olan diğer maddedir. C/N orano biyogaz elde edilecek olan atık için uygun değerlerde olmalıdır. Oran 23/1 düzeyinden fazla ve 10/1 oranından az olmamalıdır. Azot oranının fazla olması amonyak oluşumu sebebiyle biyogaz üretimini olumsuz etkilemektedir.
Organik yükleme hızı'nın biyogaz üretimine etkileri:
Organik yükleme hızı, birim hacim(m3) bioreaktörlere günlük olarak beslenen organik madde miktarıdır. Organik yükleme hızının mümkün oldukça optimumda tutulması gereklidir Aksi halde pH seviyesi düşerek gaz oluşumunu tamamen durabilmektedir.
Biyoreaktörler

Biyogaz deposuBiyogazın üretimi için tasarlanmış yapıların genel ismidir. Küçük hacimli ve büyük hacimli olarak ikiye ayrılabilir. Küçük hacimli reaktörler hacim olarak 3 ton a kadar olabilmektedir. Ancak yapılan araştırmalarda 10 tonun altında istenilen verimlilikte olmamaktadır. Biyoreaktörün tasarımında üretimin kesik kesik mi yoksa sürekli mi olacağı da belirleyici bir unsurdur. Dünyada biyoreaktörü ve biyogazı en çok kullanan ülke Çin dir. Bu ülkenin kendine has küçük kapasiteli reaktörleride vardır. Son dönemlerde ucuz maliyeti nedeniyle torba tipi ya da balon tipi reaktör modelleride yaygınlaşmaktadır. Ancak bu model reaktörlerin verimli hizmet süreleri takriben 2 - 3 yıl kadardır. Biyogaz üretiminde ise kullanılan en yaygın üç reaktör aşağıdaki gibidir,
Sabit kubbeli (Çin tipi) reaktörler,
Hareketli kubbeli (Hint tipi) reaktörler
Torba tipi (Tayvan tipi) reaktörler
Türkiye'de biyogaz
1980 - 86 yılları arasında ülkemizde Toprak-Su araştırma enstütüleri tarafından yoğun olarak araştırılmıştır. Daha sonra ise bu konudaki araştırmalar üniversiteler bünyesinde bireysel olarak devam etmiştir. Biyogaz üretimi herkesin kendi başına yapabileceği bir şey değildir. Bu üretim için eğitimli ve gerekli donanımı olan kişiler tarafından desteklenmesi gerekmektedir. Türkiye'de bu konuda yeterli bilgiye sahip kişilerin bulunması hususunda sorunlar bulunmaktadır.
Dünya'da biyogaz

Ülkeler Tesis Sayısı
Çin 7,000,000
Hindistan 2,290,000
Nepal 49,500
Kore 29,000
Dünyada biyogaz üretim ve kullanımı giderek gelişmektedir. Hayvan gübresinden elde edilen biyogazın tesis oranları dikkate alınırsa dünyadaki tesislerin %80'i Çin'de %10'u Hindistanda, Nepal ve Tayland'ta bulunmaktadır. Tesis sayısına göre ise ülkelerin sıralaması yanda tabloda verilmiştir.
Avrupa'nın hayvan gübresi ile elde ettiği biyogaza ve tesis sayısına bakılacak olursa bu noktada Almanya 2,200 tesis ile en fazla üretim yapan ülke konumundadır. Bu ülkeyi 70 tesis ile İtalya takip etmektedir. Almanya'da biyogaz tesislerinin yapımı 1993 yılından itibaren artmış ve yine aynı yıldan günümüze kadar 139 tesisten 2,200 tesise kadar artmıştır.
Biyogazın kullanım alanları
Biyogaz ile çalışan otobüs / Bern, İsviçreBiyogaz doğalgazın kullanım alanlarıyla parelel olarak kullanılabilen bir enerji kaynağıdır Biyogaz kullanım alanları aşağıdaki gibi sıralanabilir...
Doğrudan yakarak ısınma ve ısıtma,
Motor yakıtı olarak kullanımı suretiyle ulaşım,
Türbin yakıtı olarak kullanımı ile elektrik üretimi,
Yakıt pillerinde kullanımı,
Mevcut doğalgaza katılarak maliyetlerin düşürülmesi,
Kimyasal maddelerin üretimi sırasında biyogaz kullanımı.
Tüm bu kullanım alanlarının yanısıra biyogaz çevreye karşı duyarlı bir enerji kaynağıdır. Bu yüzden gelişen koşullarda çevre kirliliğinin önlenmesinde yeşil yakıt olarak bilinen organik madde kökenli biyogaz kullanımı daha önemlidir. Biygaz üretimi için kullanılan ham maddeler tarımsal arazilerde üretildiği için, tarımsal işletmelerde gerek seraların ve iskan yapılarının ısıtılmasında gerekse traktörlerin yakıtı olarak kullanılmasında önemli bir fayda sağlayabilmektedir. Bu şekilde kullanılan biyogaz işletme maliyetlerini önemli ölçüde azaltmaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Et ve Balık Kurumunda Kesimler Yavaşladı
Yazar: Mr.Muhendis - 06-05-2010, 07:47 AM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum Yok

En büyük müşterisi olan Milli Savunma Bakanlığı'nı (MSB) kaybeden EBK, finansman problemi yaşayınca kesimleri azalttı. 28 ilde uygulanan TAR-ET (Sözleşmeli Besi Sığırcılığı Projesi) kapsamında yaklaşık 9 bin hayvan kesim için sırada bekliyor. Sınırlı sayıda kesim yapıldığı için hem üretici hem de tüketici olumsuz etkileniyor. Sadece Erzurum'da bin hayvanın ahırda beklediğini aktaran bir üretici, "Karkas et fiyatları 12,5 liraya kadar gerilemesine rağmen günde sadece 30 hayvan kesiliyor. Mayısta kesilmesi beklenen yüzlerce hayvan hazirana kaldı. EBK etlerimizi askeriyenin ihalesini alamadığı ve finansman problemi yaşadığı için kesmediğini söylüyor." dedi.

Üreticilerin yaşadığı sıkıntı, projenin kredi ortaklarından olan Türkiye Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği'ni de harekete geçirdi. EBK'ya çiftçinin yaşadığı kesim sıkıntılarının giderilmesi yönünde uyarı yazısı gönderildi. TAR-ET projesi kapsamında Tarım Bakanlığı tarafından besicilere kilogram başına 1,5 lira destek veriliyor. Projede Tarım Bakanlığı, Merkez Birliği, EBK ve Ziraat Bankası yer alıyor. Et ve Balık Kurumu'nun askeriye ile yaşadığı problem, TBMM KİT Komisyonu'nda EBK'nın 2008 yılı hesaplarının görüşülmesi sırasında da gündeme gelmişti. Kurum Genel Müdürü Bekir Ulubaş, MSB ile anlaşmalarının 1 Mayıs itibarıyla bittiğini hatırlatarak, "Savunma Bakanlığı, bizimle olan anlaşmasından sonra bu fiyatlardaki dengesizlikten olsa gerek ki kısa süreli, 3 aylık ihalelere çıktı. Bu ihalelerden dolayı özel sektör de et vermekte. Biz de bu ihalelere katılmayı düşünüyoruz. Yeni sözleşmemiz yok ama bizim başka tüketim merkezlerinde sözleşmelerimiz var." demişti. Anlaşma için fiyatların oturmasını beklediklerini aktarmıştı. Geçen yıl 14 bin 990 ton kırmızı et, 6 bin ton beyaz et olmak üzere toplam 20 bin ton et üreten EBK, bunun yüzde 85'ini, büyük bölümü askerî kurumlar olmak üzere devlete satmıştı.

TAR-ET projesinden Tarım Kredi Kooperatifi üyesi olan ve besicilikle iştigal eden bütün çiftçiler faydalanabiliyor. Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde bulunan 28 ilde uygulanan proje için besicilerin sözleşme yapması ve sözleşmede bildirdiği erkek sığırlarını Et ve Balık Kurumu kombinalarında kestirmesi gerekiyor. Bu hayvanlara ait karkas ağırlıklarının 190 kg ve üzeri beher kilogramı için her yıl Bakanlar Kurulu tarafından belirlenen tutarda teşvik primi ödeniyor. Proje, halen Adıyaman, Ağrı, Ardahan, Artvin, Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Diyarbakır, Elazığ, Erzincan, Erzurum, Gaziantep, Gümüşhane, Hakkâri, Iğdır, Kars, Kahramanmaraş, Kilis, Malatya, Mardin, Muş, Siirt, Sivas, Şanlıurfa, Şırnak, Tunceli ve Van illerinde uygulanıyor.



Kaynak: ZAMAN

Bu konuyu yazdır

  Su Sektöründe pH Kavgası
Yazar: Mr.Muhendis - 06-05-2010, 07:46 AM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum Yok

3 milyar liralık bir büyüklüğe ulaşan ambalajlı su pazarında firmalar arasında ‘pH' rekabeti kızıştı. 264 firmanın yer aldığı sektörde reklam ve pazarlama faaliyetlerinde sudaki ‘pH' değerinin öne çıkartılması sektörü ikiye böldü.

Yaklaşık 3 milyar liralık bir büyüklüğe ulaşan ambalajlı su sektöründe ‘pH' savaşı çıktı.

Oyuncu sayısının toplam 264'e ulaştığı ve yılda 9 milyar litre suyun ambalajlı suyun tüketildiği pazar, suda pH değerini ön plana çıkaran pazarlama çalışmaları nedeniyle ikiye bölündü. Büyümede hız kesmeyen ve krizde döneminde bile yüzde 4 büyüyen sektörde tüketicilerin suyun lezzetiyle ilgilendiğini ifade eden Erikli Nestle Waters CEO'su Hasan Aslanoba, pH değerini öne çıkarmanın sadece rekabette yeni bir pazarlama aktivitesi olduğu görüşünde. Reklam çalışmalarında suyun içeriğine gönderme yapan Saka Su firmasının bağlı olduğu Marsan'ın Genel Müdürü Ahmet Karabulut ise, sudaki pH değerinin insan sağlığı için çok önemli olduğunu vurguluyor.

Tüketici lezzetle ilgileniyor

Türkiye'de yıllık 9 milyar litre su tüketildiğini ve bunun 1 milyar litresinin kendi markalarına ait olduğunu kaydeden Erikli CEO'su Hasan Aslanoba, sağlıklı yaşam trendinin sektöre yansıması olduğunu söylüyor. Aslanoba, "pH veya suyun içindeki magnezyum miktarını bilmekten ziyade tüketici, suyun lezzetiyle ilgileniyor. Yaptığımız araştırmalar da bunu gösteriyor. Bu gibi çıkışlar, sağlıklı ürünlere yönelen tüketiciyi etkileme amaçlı ve pazarda böyle bir algı yaratarak rekabette yeni bir pazarlama enstrümanı oluşturma isteğinden kaynaklanıyor" diye konuşuyor. Suyun içeriğinin zenginleştirme gibi kavramların çok tutmayacağını dile getiren Hasan Aslanoba, suyun inovasyona (yenileme) çok açık bir sektör olmadığının altını çiziyor. Sektörde üretimin Sağlık Bakanlığı'ndan alınacak izine bağlı olduğunu kaydeden Aslanoba, suya ekstra değerler katmanın Tarım ve Köyişleri Bakanlığı'ndan da izin almayı gerektireceğini ifade ediyor.

Lezzet aynı değil diyor muyuz

Tanıtım ve pazarlama çalışmalarında insan sağlığı için pH seviyesinin çok önemli olduğunu ifade etmek istediklerini kaydeden Marsan Genel Müdürü Ahmet Karabulut, "İnsanlara yeteri kadar anlatılmamış bir konu. Suyumuzun özelliklerini ön plana çıkarmak istedik. Birçok kaynağı olan büyük markaların su lezetinin aynı olmadığını söylüyor muyuz? O nedenle onlar da bu duruma karşı çıkmamalılar. Çünkü tüketicide böyle bir bilinç yaratmak istediğimiz için sadece suyun özelliklerini anlatıyoruz" diyor. Tüketicilerin tepkilerinin çok olumlu olduğunu ve satışlarını da etkilediğini söyleyen Karabulut, ön plana çıkarılan bu özelliklerin gelecek zamanda fiyat belirleyici olabileceğine de işaret ediyor.

Hareketi gördü, sektöre girdi

Hicret Akarsu ise pH'ın su sektörü açısından önemini kavrayarak, yeni bir pazar oluştuğunu fark edip bu işe soyunanlardan. Suyun pH derecesini yükselten ‘Alkalife' markalı damlayla pazara giren Hicret Ateş, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı'ndan onaylı ürünlerini eczaneler aracılığıyla tüketicilere ulaştırıyor.

Gelecekte sektör için pH konusunun daha da önem kazanacağını ifade eden Akarsu, şöyle konuşuyor:

"Sudaki alkali, pH değerini ifade eder. pH değeri 7'den düşük olan sular asitli, 7'den yüksek olanlar ise alkalili sudur. Alkalili su da magnezyum, kalsiyum ve sodyum gibi zengin içeriğe sahip. Bu nedenle sağlıklı yaşam hedefleyen tüketiciler, alkalili suyun da yeni yeni farkına varıyor. Bunu gördüğümüz için biz de sektöre girdik."

Yıllık ambalajlı su tüketimi 126 litre

Türkiye'de kişi başına düşen yıllık ambalajlı su tüketim miktarının 126 litre olduğunu kaydeden Ambalajlı Su Üreticileri Derneği Başkanı Adnan Çavuş, sektörde kapasite kullanımının yüzde 40 seviyelerinde olduğunu söylüyor. Avrupa ülkelerindeki yıllık kişi başı tüketim oranlarıyla karşılaştırıldığında Türkiye'de ambalajlı su tüketiminin artma potansiyeli olduğunu ifade eden Çavuş bu yıl beklenen tüketim oranını 9.3 milyar litre olarak açıklıyor.

pH değeri nedir

pH değeri suyun asitlik veya bazlık durumunu gösteren bir ölçüdür. pH değeri 7'dir ve bu rakamın altı suyun asidik, üstü ise alkali olduğunu gösterir. Asidik suda hidrojen daha fazla oluyor. Alkalik su ise, oksiyen açısından zengin suyu ifade ediyor.




Kaynak: Referans Gazetesi

Bu konuyu yazdır

  Mut Kayısısı Avrupa'ya İhraç Ediliyor
Yazar: Mr.Muhendis - 06-05-2010, 07:45 AM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum Yok

Mut Belediye Başkanı Murat Orhan, yaptığı açıklamada, Mut'un artık dış pazarda kendini kabul ettiren bir ilçe durumuna geldiğini belirterek, "Şuan ilçemizde günlük 300 ton civarında kayısı Almanya, Rusya, Bulgaristan, Fransa, Ukrayna, Polonya ve Arap ülkelerine ihraç edilmektedir" dedi.

Mut Sebze Halinde 8 ihracatçının üreticilerden kayısı aldığını vurgulayan Orhan, "Hal yetersiz kalıyor. 22 ihracatçı halden yer istiyor. Gelecek sezon bu yerlerde hazır olacak ve ilçemizde 30 civarında ihracatçıya yer tahsil etmiş olacağız.

Ayrıca ilçemizde artık ön soğutma ve şoklamalı bir soğuk hava deposuna ihtiyaç var. Bunun için girişimlerimiz hızla devam ediyor. 782 metrekarelik ve 607 tonluk soğuk hava deposu gelecek sezon hizmete hazır duruma getirilecek" diye konuştu.



kaynak:mersinhaber

Bu konuyu yazdır

  İneklere mıknatıs yutturuyorlar
Yazar: spongeee - 06-04-2010, 04:58 PM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum Yok

İneklere, yemlerin arasında midelerine ulaşan tel, çivi gibi metallerin zararından korumak için 15 lira değerinde mıknatıs yutturuluyor.
Konya Tarım İl Müdürlüğü Destekleme Şubesi Veteriner Hekimi Doktor Halil İbrahim Sözmen, büyük baş hayvanların, özellikle de fiyatları 5-6 bin lirayı bulan ineklerin sağlıklarının üretici için büyük önem taşıdığını belirtti.

İneklerin, otları ve yedikleri yemleri diline dolayarak ağzına götürdüğünü, bu yeme tarzının da ihmal ya da çeşitli nedenlerle hayvan yemine karışan çivi, tel, naylon poşet gibi yabancı metallerin mideye gitmesine neden olduğunu anlatan Sözmen, şunları kaydetti:
''Geviş getirme sırasında ise alınan yabancı maddeler içinde ağır olan metaller midede kalır. Çivi zaman içinde işkembede yaptığı hareketle midenin hemen önünde bulunan kalp ya da akciğer zarına girerek zar iltihaplanmasına neden olabilir. Sonuçta, tedavisi zor ve masraflı olan zar iltihaplanması ortaya çıkmış oluyor. Belirtiler ise iştahsızlık, sütten ani kesilme, yürüyememe gibi sıralanabilir. Değeri 5-6 bin lirayı bulan, çiftçi için 'sermaye' demek olan inekler için oluşan bu olumsuzlukların önüne geçmek gerekiyor. Çünkü ineğin ölümüyle de sonuçlanabilen çivi ve tel yutmaları, çiftçiye olduğu gibi ülke ekonomisine de zarar veriyor. Mıknatıs, işkembenin tabanında kalarak hayvanın yutmuş olduğu metalleri topluyor ve metallerin kalbe ya da akciğere ilerlemesini engelliyor.''


Bu mıknatıslar, hayvanın midesinde kesime verilinceye kadar kalıyor

Bu amaçla, özellikle merada otlayan, sütten kesilmiş büyükbaş hayvanlara özel mıknatısların yutturulması işlemi yapıldığını anlatan Sözmen, ''Tanesi 15 liraya satın alınan mıknatısları ineklere yutturuyoruz. Ağızdan yutturulan mıknatıs, işkembenin tabanında kalarak hayvanın yutmuş olduğu metalleri topluyor ve metallerin kalbe ya da akciğere ilerlemesini engelliyor'' dedi.

Sözmen, mıknatısın hayvanın işkembesinde, hiçbir yan etkisi ve zararı olmadan, ineğin ekonomik değeri ve üretkenliği sona erip kesime verilinceye kadar kalabileceğini belirterek, Tarım ve Köyişleri Bakanlığının da kooperatifler aracılığıyla üreticiye verilen ineklere mıknatıs yutturma uygulamasını zorunlu tuttuğunu sözlerine ekledi
Kaynak: Cumhuriyet Gazetesi

Bu konuyu yazdır

  Üzüm Yetiştiriciliği
Yazar: Mr.Muhendis - 06-04-2010, 04:57 PM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum (1)

Yer kürenin bağcılık için en elverişli iklim kuşağı üzerinde bulunan Türkiye, asmanın gen merkezi olmasının yanı sıra, son derece eski ve köklü bir bağcılık kültürüne sahiptir. Güneydoğu Anadolu Bölgesi, Türkiye'nin Ege ve Akdeniz bölgelerinden sonra en çok üzüm üreten bölgesi olup, ülke üretiminde yaklaşık % 10'luk paya sahiptir. Yurdumuzda ihraç edilen ürünlerimiz arasında olan üzümün besin değeri yüksek olup, yapılan araştırmalara göre A, B, B2 ve C vitaminleri vardır. Üzüm sofralık tüketim dışında kurutmalık, şaraplık, şıralık ve konservelik olarak da tüketilebildiğinden yılın her ayı beslenmede kullanılmaktadır. Son yıllarda üzüm yaprağı ihraç edilerek de gelir elde edilmektedir. Bu nedenle ülkemizin en büyük yatırımlarından biri olan Güneydoğu Anadolu Projesinin Bölgemizde yer alması nedeniyle, her konuda olduğu gibi bağcılık konusunda da teknik ve geliştirmeye yönelik çalışmalara başlanılmıştır.


İKLİM VE TOPRAK İSTEĞİ

İklim İsteği

Bağcılıkta başarının temel şartı bağ kurulacak yörenin iklim ve toprak faktörleri ile asmanın çok iyi bir uyuşma içinde olmasını temin etmektir. Bu nedenle bir yere bağ tesis ederken iklim, toprak, mevki - yön, anaç ve çeşit seçimi gibi unsurları iyice etüt etmek gereklidir.

Asma gelişme devresi oldukça uzun olan bir bitkidir. Günlük ısı ortalaması 10oC yi bulunca gelişmeye başlar ve sonbaharda ısı ortalaması bu derecenin altına düşünceye kadar gelişmesini sürdürür. Her üzüm çeşidi meyveleri iyi bir şekilde olgunlaştırmak için belirli bir ısı toplamına ihtiyaç gösterir. Bağ kurulacak bölgenin yıllık aktif sıcaklık toplamının en az 1600 oC derece olması gerekir. Rantabl bağcılık yapabilmek için, yıllık ortalama sıcaklık 9-21 oC ve sıcak aylar ortalaması 17-20 oC olmalıdır. Candolle asmanın gelişmesi için bir vegetasyon devresinde 2900 oC sıcaklık toplamına ihtiyaç olduğunu bildirmektedir. Erken olgunlaşan çeşitlerde tam çiçeklenmeden olgunluğa kadar geçen sürede 1600-2000 oC, geç olgunlaşanlarda ise 3000 oC ya da daha fazla sıcaklık toplamına ihtiyaç bulunur.

Asmanın kökleri derinlere gittiği için diğer bitkilere oranla daha az yağış alan yerlerde de yetişebilir. Yıllık yağış miktarı yanında, yağışın dağılımı bağcılık bakımından çok önemlidir.

Kış aylarında ve ilkbahar başlangıcında düşen yağmurlar asma için çok yararlıdır. İlkbaharın son döneminde ve yaz başlangıcında devam eden yağışlar özellikle mantari hastalıkların artmasına sebep olduğundan bağcılık yönünden sorunlar yaratmaktadır.

Bağcılıkta iklim faktörleri çok önemlidir. Şayet bir yerde ilkbahar donları omcaların sürgün sürme zamanına kadar devam ederse, yeşil aksam, -1, -2 oC nin altındaki ısıdan zarar göreceğinden bağ hasara uğrar. Sonbaharda erken gelen donlar da odun kısmının iyi odunlaşmasına engel olarak genç omcaların kurumasına sebep olur.

Rüzgarların bağlara çok etkisi vardır. Diğer iklim faktörleri müsait olmak şartıyla rüzgarlardan korunmuş yerler bağcılığa daha elverişlidir.

Uzun yılların gözlemlerine dayanarak Güneydoğu Anadolu Bölgesinde bağın iklim isteklerinin istenen düzeyde olduğunu, ilkbahar ve sonbahar geç donlarının bölge bağcılığında bir sorun oluşturmadığı söylenebilir.

Toprak İsteği

Asma kökleri derine giden bir bitkidir. Bu yüzden yumuşak dokulu topraklardan hoşlanır. Bağlar yazları kurak veya az yağışlı yerlerde en iyi geliştiğinden bağ toprağının derin ve su tutma kapasitesinin yüksek olması istenir. Toprak yapısı köklerin gelişmesine müsait olduktan sonra fakir topraklarda bile yetişir. Yerli asmalar kendi kökleri üzerinde yetiştirildiğinde topraktaki kirece oldukça fazla tolerans gösterirler. Fakat, Amerikan asma anacı kullanılması gerekirse, toprak seçimine dikkat edilmesi gerekir.

Bölgemizde, su geçirir olmak şartıyla killi topraklar çok verimli ve bağcılığa elverişli topraklardır. Tinli topraklar ise, kalite bağcılığı bakımından orta derecede, fakat kantite bağcılığı için besin maddelerince zengin topraklardır.

Kalkerli topraklar şaraplık kırmızı üzüm çeşitlerinin sevdiği topraklardır. Ancak bazı Amerikan asma anaçları yetişmez. Humuslu toprakların bağcılık açısından önemi olmamasına rağmen iyi bir bağ toprağında % 5-10 humusun bulunması arzu edilir.

YETİŞTİRME TEKNİKLERİ

Çeşit

Bölgemizde filoksera önemli bir sorun teşkil ettiğinden Bölge'nin iklim ve toprak koşullarına uyabilecek ve bölge çeşitleriyle uyuşabilecek anaçların seçilmesine özellikle dikkat edilmelidir. Erkenci çeşitler için Berlandieri X Riparia melezlerinden koker 5BB, 420 A ve 5C anaç olarak seçilebilir. Bu anaçlar yüksek oranda kirece ve yeterli düzeyde de nematoda dayanıklıdırlar. Orta mevsimde ve özellikle geç dönemde olgunlaşan çeşitler için ise kirece dayanımı yüksek, nematodlara dayanımı yeterli ve kuvvetli gelişme özelliğine sahip Berlandieri X Rupestris melezlerinden 99 R, 1103 P ve 140 Ruggeri anaçları, tuzluluk sorunu olan yerlerde ise Solonis X Riparis melezi olan 1616 C anaç olarak seçilmesi uygundur.

Çeşit önerisinde bulunurken, öncelikle bölgenin iklimi ve yaygın olan üzüm değerlendirme şekilleri gözönüne alınmalıdır. Bölgemiz birinci derecede sofralık ve kurutmalık üzüm yetiştiriciliğine çok elverişlidir. Bölgenin erkencilik açısından sahip olduğu avantajlar göz önüne alınırsa; erkenci sofralık üzümlerin yetiştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Sofralık çeşitlerin iri salkımlı, iri taneli ve nakliyeye dayanıklı olması, şıralıkların bol şıralı ve aromalı, kurutmalıkların ise yumuşak dokulu, kurutmaya elverişli ve genellikle çekirdeksiz olması istenir.

GAP/BKİB'nca Şanlıurfa Koruklu Tarımsal Araştırma Enstitüsünde yaptırılan sulu şartlarda yüksek verimli sofralık ve şaraplık üzüm çeşitlerinin verim ve kalitesine etkisi araştırması yaptırılmıştır. Araştırma neticesinde; sofralık çeşitlerden, Perlette, Cardinal, M.Rein de Vigne, Panse Perecoce, hamburg misketi, Italia olup, şaraplık çeşitlerden ise Horoz karası, Kabarcık, Carignane ve Öküzgözü bölge bağcılığında ümit var çeşitler olarak bulunmuş. Sulama yöntemi olarak da damla sulama tercih edildiği taktirde verim ve kalitede artış gözlenmiştir.

Şanlıurfa Köy Hizmetleri Araştırma Enstitümüz tarafından Harran Ovası sulu koşullarında ve yüksek terbiye sisteminde yetiştirilebilecek verimli ve kaliteli bağ çeşitlerini tesbit etmek amacıyla yapılan çalışmada; Periette (21,840 kg/da), İtalia (19,815 kg/da), Horoz Karası (15,302 kg/da), Pance Precoce (15,135 kg/da), Cardinal (12,135 kğ/da) çeşitleri ortalama en yüksek verim veren çeşitler olmuştur. Verim ve kalite unsurları göz önüne alındığında Perlette ve İtalia çeşitleri Harran Ovası sulu koşulları için önerilmiştir.

Bölgenin en erkenci çeşidi Thannebi olmasına karşın, döllenme sorunun olması, meyvesinde tanen oranının yüksek olması gibi olumsuz koşullar göz önüne alınarak Bölgede, çok erkenci çekirdeksiz yüksek verimli, nakliyeye dayanıklı ve kaliteli olan Derlette çeşidinin bunun yanında Pance Precose Muscat Rein de Vigne, Cardinal, Perle de Csaba erkenci sofralık çeşitlerin yetiştirilmesi uygundur.

Meyvecilikte erkenciliğin yanısıra, geç turfandacılığında büyük kazançlar sağladığı gözönüne alınarak, İtalia çeşidinin yüksek verime ve kalitesine karşın geçici olması nedeniyle bu yörelerde yetiştirilmesi önerilebilir. Bunun yanında Hönüsü, Kizlar, Dökülgen, Azeri ve Çilorez çeşitlerine de yer verilebilir

Çeşitlerin budanması, uyanması, olgunluk zamanı v.s. farklılık gösterdiğinden böyle bağların bakımı, hasadı ve üzümün değerlendirilmesi çok zor olmaktadır. Bu nedenle bağa konulacak çeşit sayısı en az sayıda tutulmalı bir veya ikiyi geçmemesi tavsiye edilir.

Toprak Hazırlığı

Bağ yeri seçildikten sonra toprağın hazırlanması işlemine geçilir. Arazide varsa, büyük kayalar, ağaçlar ve çalılar temizlenir. Omcaları muntazam ve düzgün dikebilmek için tümsekler düzeltilir, çukurlar doldurularak toprak tesviyesi yapılır. Fazla su tutan yerlerde drenaj için önlemler alınır.

Asmanın ekonomik ömrü bakım koşullarına göre değişmekle birlikte 40 yılın üzerindedir. Bu nedenle ömrü bitinceye dek dikildiği yerde kalacağından, tesisinde çok titiz davranılmalıdır. İyi hazırlanmayan bir yere tesis edilen bağ iyi gelişemez, ömrü kısa, verimi az olur ve hastalıklara daha kolay yakalanır.

Yeni kurulacak bağ yeri, hiç işlenmemiş bir toprak üzerinde olacaksa alan iyi bir şekilde işlenmelidir. Eğer eski bir bağ alanı ise toprağı bir kaç yıl dinlendirilerek bol yeşil gübre ile gübrelenmelidir.

Asmanın iyi büyüyebilmesi, köklerinin derine gitmesi, toprak içinde iyi gelişmesine bağlıdır. Gelişme toprak yapısı ile ilgilidir. Tınlı kumlu topraklarda kökler çok derine gider. Sert yapı gösteren topraklarda köklerin derine gitmesi sınırlıdır. Bu tip toprakların krizma yapılmasi şarttır. Bilhassa yeni bağcılıkta krizma işine daha çok önem vermek lazımdır. Çünkü yeni bağcılıkta kullanılan Amerikan asma anaçlarının kökleri, çok kuvvetli ve süratli büyüdüklerinden toprağın gevşek ve süzek olması lazımdır. Asmaların gelişmemesi ve bazı bağların zamanından önce kuruması, krizmanın yapılmaması veya yüzlek yapılmasından ileri gelmektedir.

Krizma, bağ toprağının en az 40 cm derinlikte işlenmesidir. Bu işlem günümüzde krizma pullukları ile yapılmaktadır. Krizma pullukları, beygir gücü yüksek traktörlerle çekilir ve toprak 40-50 cm derinlikte işlenir. Krizmanın yapılma zamanı sonbahar mevsimidir. Krizma erken yapılmalı ve krizmanın bitimi ile asma fidanı dikimi arasında en az 6-8 haftalık bir zaman olmalıdır.

Dikim

Sonbaharda krizma yapılmış arazi ilkbaharda düzeltildikten sonra, hayvan veya makina gücü ile işlenebilecek aralık ve uzunlukta çukurlar açılır. Bölgemiz iklimi sıcak olduğundan güneş zararlarını azaltmak için sıralamanın doğu-batı yönünde yapılması, meyilli arazilerde dik olması gerekir. Şimdiye kadar yapılan denemeler yeni tesis edilecek bağlarda sıra üzerinin 1,5-2 m. sıra arasının 2,5-3 m. olması gerektiğini ortaya koymuştur.

İşaretlenmiş yerlere iki kürek derinliğinde, bir kürek genişliğinde çukur açılır. Çukur açmanın makina ile yapılması daha avantajlıdır. Çukurların dip kısmına yanmış çiftlik gübresi, ince toprakla karıştırılarak konmalıdır. Dikim için fidanda budama yapılır. Yan ve boğaz kökleri tamamiyle, dip kökler ise 10 cm üzerinden çepeçevre kesilir. Oluşmuş sürgünlerin en kuvvetlisi bırakılır. Budaması yapılan köklü çubuk veya aşılı köklü topraklı fidan, açılan çukurun tam ortasına gelecek şekilde konur, fidanın gövde kısmının en az 10-15 cm.i toprak üzerinde kalacak şekilde açılan çukurlara 10-15 cm kalınlığında toprak atıldıktan sonra fidan hava almayacak şekilde sıkıştırılmalıdır. Daha sonra can suyu verilir ve fidanın yerini belli etmek için yanına bir herek dikilir.

Dikim yapılırken kısır çeşitler (morfolojik erdişi, fizyolojik dişi) saf olarak dikilmemelidir. Çünkü bu çeşitlerin polen tozlarının döllenme yeteneği yoktur. Bunun için dikim planı sekiz omcaya bir babalık veya iki sıraya bir dölleyici dikmek suretiyle yapılmalıdır.

Yalnız babalık olarak kullanılan çeşitlerin çiçek açma tarihleri döllenecek çeşitle aynı tarihe denk gelmelidir.

Bağcılıkta standart dikim şekilleri vardır. Bunlar;

a. Kare dikim: İnsan gücü ile toprağı işlenen, zayıf, toprağa dikilmiş ve kısa budama isteyen çeşitlerde uygulanır. Bu şekilde dikimlerde mesafe 1-2 m. dir.

b. Dikdörtgen dikim: Yüksek terbiye sistemleri ile kurulmuş bağlara verilen şekildir. Bu şekilde bağların işlenmesi hayvan veya makina gücü ile yapılır. Sıra üzeri dar, sıra araları ise geniş tutulur. Sıra üzerlerinin araları 1-2 m, sıra araları ise 2-3 m arasında değişir.

c. Üçgen dikim: Bu dikimde her üç kenar birbirine eşittir. Altı omca birleştirilince bir heksagonal şekil oluşur zor bir dikim şeklidir. Daha çok küçük işletmelerde uygulanır.

Gübreleme

Doğru, dengeli ve zamanında yapılan gübreleme bağcılıkta ürün miktarını ve kalitesini artırmakta ve bağların hastalık, zararlı , dona karşı dirençlerini de yükseltmektedir. Bu sebepten bağlarda iyi gelişmeyi sağlamak ve yeterli ürün alabilmek için topraktan kaldırılan besin maddelerini yeniden toprağa ilave etmek gereklidir.

Genelde bağlar organik maddece fakir olan topraklarda tesis edilmektedir. Bu nedenle bağlar için çiftlik gübresinin önemi daha fazladır. Ancak, çiftlik gübresi asmanın tüm besin elementleri ihtiyacını karşılamayacağı için ticari gübreler de kullanılmalıdır.

Bağlara verilecek gübre miktarının tesbiti çok fazla faktöre bağlı olan ve önceden bazı tahlilleri gerektiren bir işlemdir. Her bölgede hatta her bağda ihtiyaç duyulan mineral ve organik madde miktarını ayrı ayrı tesbit etmek daha sonra buna göre gübreleme yapmak en isabetli yoldur. Bizim bölgemiz için tavsiye edilen gübre miktarı saf madde olarak kuru koşullarda yerli bağ için 10 kg/da azot, 8 kg/da fosfor, sulu koşullarda kültür bağ için ise 14 kg/da azot, 9 kg/da fosfordur.

Çiftlik gübresi ile fosforlu gübreler sonbahar toprak işlemesi sırasında sıralar arasına verilerek toprakla karışması sağlanır. Azotlu gübrenin ise bağlara en uygun verilme zamanı ilkbaharda ilk toprak işlemesinden hemen önce şubat-mart aylarıdır. Arzu edilirse azotlu gübrenin ikinci yarısı nisan-mayıs aylarında da verilebilir.

Sulama

Bağların sulanması konusu, özellikle yurdumuzda sulama sistemlerinin giderek yaygınlaşması nedeniyle önem kazanmaktadır. Asmanın büyüyüp gelişmesi için topraktaki su miktarının daimi solma noktasının üstünde olması gerekir.

Asmanın hızlı gelişme devresi olan mayıs-haziran ayları ile salkımların ben düşme zamanında (Temmuz ) kök bölgesinde yeterli su bulunmadığı hallerde omcaların gelişmesi yavaşlar, yapraklar pörsür ve renkleri solar.

Salkımlardaki taneler normal iriliklerini alamaz ve rengi donuklaşır, üzerlerinde güneş yanıkları artar. Böyle durumlarla karşılaşınca bağın suya ihtiyacı olduğu anlaşılmalıdır.

Kış yağmurları normal düşmüşse toprak tarafından tutulmuş olan su bağların bahar gelişmesine yeterli olmaktadır. Sulama imkanı olan taban bağlarda iki defa sulama ve sulamalardan sonra tava gelince toprak işleme çok iyi sonuç vermektedir. Kışın kurak geçmesi halinde bir de bağlar uyanmadan önce bir su verilip ardından toprak işleme yapılması yerinde olur.

Bölgemizde gerek su kaynaklarının kıtlığı, gerek bağ alanlarının eğimi ve gerekse halkın ön yargısı nedeniyle bağlarda sulama yapılmadığı görülmektedir. Ancak, yeni dikilen bağlarda yılda 2-3 defa sulama yapıldığı gözlenmiştir. Oysa Güneydoğu Anadolu Projesi içinde yer alan bölgemizde ilkbahar ve yazın kurak geçtiği düşünülürse bağların sulanmasının zorunlu olduğu anlaşılacaktır. Bu nedenle özellikle Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarında 3-6 kere iklim durumuna göre sulama yapılması uygundur.

Bağlarda çiçeklenmenin hemen sonrasında ve tanelere ben düşme başlangıcında sulamaya özellikle dikkat etmek gerekir. Kurutmalık ve şaraplık bağlarda ise meyvenin olgunlaşmasından 3-4 hafta önce sulama kesilmelidir.

Bağa verilecek su miktarı iklime, toprağa ve çeşide göre değişiklik gösterir. Toprağın üstten 60-70 cm'lik kısmı suya doymalıdır. Bunu anlayabilmek üzere sulama yapıldıktan sonra bir demir çubuk toprağa batırılmalı ve rahatça ilerlediği derinlik suyun işleme seviyesi olarak kabul edilmelidir. Karığın suyla doldurularak suyun sıra sonuna ulaşması da verilecek su miktarının yeterliliğinin tesbitinde bir ölçü olarak kullanılmaktadır.

Yurdumuzda bağlarda sulama çoğunlukla karık usulüyle yapılmaktadır. Ancak son yıllarda damla sulama ve sprink yöntemi ile bağların sulanması önem kazanmıştır.

Toprak İşleme

Kültür bitkileri içinde en fazla toprak işlemesi isteyen bitki asmadır. Yıllık yağış miktarı düşük, buna karşılık sıcaklık toplamı yüksek olan bölgede toprak işlemesine gereken önem verilmelidir. Sonbaharda yaprak dökümünden sonra, budamadan önce yapılacak toprak işleme yabancı otlarla savaşımda ve kış yağmurlarının toprakta birikmesinde etkili olmaktadır. Daha sonra biri budamadan sonra, bir de ilkbahar geç donlarından sonra yapılacak bir toprak işleme toprağın havalanmasını ve suyun toprakta muhafazasını sağlamaktadır. Bu sırada çapa ile boğaz açma ve boğaz köklerinin temizliği de önemli bakım işlerindendir. Ayrıca tane bağlamadan sonra yapılacak toprak işlemesi ve çapa da yararlı olmaktadır. Bağlarda yabancı ot için ilkbahar ve yaz aylarında 2-4 çapa yeterli olmaktadır.

Budama

Asmanın budanması çok bilgi ve beceri isteyen bir teknik iştir. Bu nedenle asmanın fizyolojisini ve budama esaslarını bilmek gerekir. Aksi halde üzümün kalitesi düşmekte, verim azalmaktadır.

Ekolojik ve kültürel sebeplerin etken olduğu budamada esas, bir yıllık sürgünler üzerinde, üzüm çeşitlerine göre mahsuldar gözlerin yerinin bilinmesi şartı ile asmanın kaldırabileceği kadar verimli çubuk (göz) bırakmak ve lüzumsuz çubukları kesmektir.

Bölgemiz bağları genel olarak karışık budama şeklinde budanmakta ve şekil olarak da düzgün olmayan gobleyi andırmaktadır. Budama zamanı olarak görülen en hatalı uygulama sonbaharda yapılan budamadır. Bölgemizde budama ocak-şubat, hatta mart aylarında yapılması uygundur.

Budama şekli açısından hem daha yüksek bir verim ve kalite elde edilmesi, hem de özellikle boncuklanmanın önlenmesi açısından 5-8 göz üzerinden uzunlu kısalı karışık budamaya imkan sağlayan telli terbiye şekillerinden 60-80 cm gövde yüksekliğine sahip "guyot sistemi" ya da "guyot + T" terbiye şeklinin uygulanması önerilmektedir.


Kaynak: gap.gov.tr


Bağ Hastalıkları ve Zararlıları

Bağ Hastalıkları ve MücadelesiBağ Küllenmesi (Uncinula Necator): Kurak bölgelerde daha çok rastlanan bu hastalık, Omcanın tüm yeşil organlarında (yaprak, sap, sürgün salkım ve tane) görülür. Yapraklar çok küçükken
hastalığa yakalanabilir ancak, belirtileri yapraklar büyüdükten sonra kendini gösterir. Hastalığa yakalanan yapraklar önce normal yeşil rengini kaybeder, yaprağın alt ve üst yüzeyleri kirli beyaz renkte kül serpilmiş gibi bir görünüm kazanır daha sonra yaprakların kenarları kıvrılır ve normal şekillerini kaybeder. Hastalığa yaka
lanan çubukların üzerinde yer yer gri renkli lekeler belirir. Meyveler ben düşme zamanına kadar hastalığa yakalanabilirler ve hastataneler çatlar ve küçük kalırlar.Çiçeklerin ve yaprakların hastalanmasıyla ürün azalmasına, salkımların hastalanmasıyla ürünün kalitesinin düşmesine, çubukların hasta lanmasıyla da kış soğuklarından zarar görmesineneden olur.

Mücadelesi:

Kültürel Tedbirler: Hastalığın görüldüğü yerlerde bağlar sürgün vermeden önce kabuklar temizlenmeli hastalığın bulaşma ihtimaline karşı % 3-4 lük bordo bulamacı püskürtülmeli, verimi etkilemeyecek derecede kısa budama yapılmalıdır.Kimyasal Mücadele: Bir yıl önce hastalığın görüldüğü yerde mücadele yapılır. Hastalığın görüldüğü yerlerde mücadelenin her yıl yapılması gerekir. İlkbaharda hastalık belirtileri görülmeden ve sürgünler 20-40 cm
boylandığında ilk ilaçlamaya başlanır. Çeşit ve şartlara göre 3-5 ilaçlama yapılır. Bağ küllemesine karşı kullanılan klasik ve ekonomik ilaç toz kükürt'tür.

İlaçlama Zamanları:

1. İlaçlama: Çiçekten önce, sürgünler 20-40 cm boylanınca, saf kükürt'ten dekara 1,5-2 kg veya 3-4 kg bağ kükürdü kullanılır.

2. İlaçlama: Çiçeklenmenin sonunda salkımlar tane bağladığı zaman saf kükürt'ten dekara 3-4 kg veya 6-8 kg bağ kükürdü kullanılır.

3. İlaçlama: İkinci ilaçlamadan 15 gün sonra koruklar saçma iriliğini aldığı zaman saf kükürtten dekara 4.5-5 kg veya 7-10 kg bağ kükürdü kullanılır.


4. İlaçlama: Son ilaçlamadan 15 gün sonra dekara 4.5 kg saf kükürt veya 7-10 kg bağ kükürdü atılır.Toz kükürdün dışında hazır kükürtlü ıslanabilir toz preparatlarda gerektiğinde hastalığa karşı kullanılabilir.
Bağ Mildiyösü (Plasmopara Viticola): Hastalık omcanın bütün yeşil kısımlarında görülür. ilkbaharda yapraklarda yağ lekesi şeklinde lekeler meydana gelir, sonra bu yağ lekelerinin altında beyaz kadife gibi bir örtü meydana gelir ki bunlar sporangisporlardır. Enfeksiyona uğrayan üzüm taneleri kahverengileşir buruşur ve kabuğu meşin görünümünü alır.
Yaprak altlarında meydana gelen bu örtü sonradan salkımlarda yeşil sürgünlerde ve omcanın bütün yeşil kısımlarında görülür. Hava sıcak ve kurak geçerse bu örtü kahverengine döner. Hastalıklı salkımlar bir müddet sonra tamamen kururlar. Fazla hastalanan omcalardan hiç ürün alınmaz. Hasta yapraklar dökülür ve çubuklar çıplak kalır. Bir sene mildiyö hastalığı geçiren bir omca iki sene kendini toparlayamaz.

Kaynak: cankiritarim.gov.tr

Bu konuyu yazdır

  Meteroloji Final Çalışma Soruları
Yazar: tuncaemre - 06-04-2010, 04:56 PM - Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri - Yorum (2)

Aşağıdaki bağlantıdan ulaşabilirsiniz.


BURDAN

Bu konuyu yazdır

  Bağlarda Yaz Budaması
Yazar: spongeee - 06-04-2010, 04:54 PM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

Asmanın yeşil olduğu dönemde yapılan filiz, uç, tepe ve bilezik alma, yaprak, salkım, tane seyreltmesi işlemlerine verilen isimdir. Yeşil budama olarak da adlandırılır.

YAZ BUDAMASI

• Ürün kalitesini arttırmak.
• Asmalarda büyüme ve gelişmeyi kontrol altına alarak daha iyi odunlaşma ve rüzgar zararından korunma sağlar.
• Daha sağlıklı ve kuvvetli gelişme sağlamak.
• Sıcak bölgelerde koltuk sürgünleri ile asmayı güneşten korumak.
• Nemli iklimlerde omcaların iç kısımlarını açarak salkımların ışık ve havadan daha iyi yararlanmasını sağlamak.

Yeşil Budama şekilleri
• Filiz Alma
• Uç Alma
• Yaprak Alma
• Bilezik Alma
• Koltuk Alma
• Salkım Seyreltmesi
• Tane Seyreltmesi
• Dip Sürgünlerin Temizlenmesi

Filiz Alma: Sürgünlerin henüz sertleşmediği, oldukça taze olduğu döneme filiz adı verilir. Asmaların uyanmasını takip eden dönemde başlayan ve çiçeklenmeye kadar devam eden dönemde obur sürgünlerin alınması, aynı gözden çıkmış 2–3 sürgün sayısının bire indirilmesi işlemidir. Sürgünlerin erken dönemde henüz sertleşmeden alınmasında yarar vardır. Obur sürgünler gözler uyanır uyanmaz yapılabilir. Filizlerin erken dönemde alınması, özellikle yara yerlerinin daha küçük olması ve daha çabuk kapanmasını sağlar. Aynı gözden çıkan sürgünler 15–20 cm olduğunda alınmalıdır. Bunun nedeni sürgünlerin ve salkımların gelişimini gözlemlemektir. Bu sürgünlerde öncelikle zayıf gelişenler ve salkım taşımayanlar çıkarılarak her gözde bir sürgün bırakılır.
Filiz alma ile besin maddelerinin gereksiz sürgünler tarafından kullanılması da önlenmiş olur. Sürgünlerin seyreltme işlemi asmanın havalanmasını da sağlar. Hastalıklarla mücadele daha kolay olur. Salkımların güneş görmesi ve daha iyi renk alması sağlanır. Fakat çok sıcak yörelerde salkımları tamamen açığa çıkaracak şekilde filiz alma yapmamak lazım. Tanelerde güneş yanıklarına neden olur. Böyle yörelerde yarı gölge olacak şekilde filiz alma işlemi gerçekleştirilmelidir. Bağ sürekli gezilerek birkaç dönemde filiz alma işlemi yapılmalıdır.
Sürgünlerin kırılma riskinin yüksek olduğu rüzgârlı yörelerde filiz alma daha geç dönemde yapılmalıdır. Don tehlikesinin olduğu yerlerde, bu tehlike geçtikten sonra filiz alma işlemi gerçekleştirilmelidir. Asmanın kollarından biri veya bu kollar üzerinde bulunan yaşlı dallardan biri kırılmış ve boşluk oluşmuşsa bu boşlukların doldurulmasında obur sürgünlerden yararlanılabilir. Aynı şekilde yaşlı dallar çok uzamış ve yenileme işlemi yapılacaksa bu dalların altından çıkan obur sürgünlerden biri bırakılarak kış budamasında yararlanılabilir. obur sürgünlerin çok sayıda çıkması o asmada kış budamasında bırakılan göz sayısının az bırakıldığının kanıtıdır. Bu nedenle bu veriden yola çıkarak gelecek sene daha fazla göz sayısı bırakmak gerekir. Bu filiz alma işlemini de kısmen azaltır. Asmanın kuvvetli gelişmesi nedeniyle üzümleri silkme gösteren çeşitlerde, filiz alma işlemini geç ve iki defada yapmak da yarar vardır.

Uç Alma: sürgünlerin uç kısımlarının kesilmesi işlemidir. Sürgünlerin rüzgarlardan kırılmasını önlemek, sürgünlerin uzayarak sıra aralarını kapatması, soğuk yörelerde toprağa gölge yapmasını önemek, tane tutumunu artırmak başlıca amaçlardır. Çiçeklenmeden önce veya sonra yapılabilir. Tane tutumunu artırmak için çiçekten hemen önce veya çiçeklenme başlangıcında yapılması önerilir. Böylece besin maddeleri sürgün uçlarından salkımlara yönlendirilerek daha iyi tane tutumu sağlanmış olur. Sürgünlerin gelişimi durduğu dönemde yapılan derin uç alma işlemine Tepe Alma denir. Amacı dip gözlerin daha iyi gelişimi ve salkımların daha iyi güneş almasını sağlamaktır. Filiz alma işleminde olduğu üzere; soğuk yörelerde bu sayede toprağın gölgelenmesinin önüne geçmek, rüzgârlı yörelerde sürgünlerin kırılmasını önlemek amacıyla da uç alma işlemi gerçekleştirilir.
Uç alma son salkımın üzerinden 3–4 yaparak kalacak şekilde yapılır. Karışık budama yapılmış asmalarda ırgatlar (yedek) üzerinde ki sürgünlerin uç alması çok önerilmez. Yapılacaksa hafif bir uç alma işlemi yapılır. Bunun nedeni kış budaması kapsamında istenilen uzunlukta bayrak bulunamayabilir. Uç alma işlemi çeşit, iklim ve toprak özellikleri göz önüne alınarak yapılmalıdır. En uygun uç alma zamanını ve şeklinin bağcı tarafından belirlenmesi gerekir.

Yaprak Alma: üzümlerin olgunlaşmaya başladığı dönemde, salkımların alt tarafında kalan dip yaprakların fotosentez yeteneğini kaybedip yaşlandığında yapılan bir işlemdir. Öncelikle dip yapraklar alınır. Gerektiğinde salkımın üstünden 2–3 yaprak alınabilir. Bu sayede salkımların daha iyi havalanması sağlanır. Böylece hastalıklarla mücadeleye karşı da önemle alınmış olur. Olgunlaşma dönemi yağışlı geçen yörelerde bu işlem daha önemlidir. İlaçlama ve büyümeyi düzenleyici maddelerin salkımlarla daha iyi teması sağlanmış olur. Yaprak alma işlemi ile salkımların daha fazla güneş alması da sağlanmış olur. Bu sofralık üzümlerde tanelerin daha iyi renk almasını ve albenisini artırmasına neden olur. Sıcak yörelerde yaprak alma biraz daha titizlikle yapılmalıdır. Fazla yaprak alma salkımların güneşle direk teması tanelerde güneş yanıklarının meydana gelmesine ortam hazırlar.

Bilezik Alma: Asmalarda kabuğun belirli kalınlıkta ve tamamen çıkarılması böylece yapraklardan aşağı doğru olan besin elementlerinin akışını salkımlara yönlendirilmesi amacıyla yapılan işlemdir. Bu amaçla kabuk 0,5 cm kalınlıkta makasla veya aşı bıçağı ile çıkarılır. Daha ince çıkarma da yapılabilir ve buna çizme veya araka denir. Zayıf ve sulanmayan bağlarda tercih edilememelidir. Bilezik alma daha çok çekirdeksiz çeşitlerde kullanılır. Gövdeden veya çubuklardan bilezik alınabilir. Gövdeden bilezik lama daha pratik ve ucuz bir yöntemdir. Bayramdan bilezik alınabilir ama ırgattan bilezik alınmaz. Bilezik almada sadece kabuk kesilmeli, alttaki odun dokuya zarar verilmemelidir. Bilezik alınan kısım 3–6 hafta içerisinde tekrar kabuk bağlar. Bilezik alınan asmada aşırı ürün varsa seyreltme yapılmalıdır. Bakım şartları yerine getirilir ve salkım seyreltmesi yapıldığı takdirde her yıl bilezik alma işlemi gerçekleştirilebilir. Bununla birlikte bazı yapılan araştırmalarda devamlı bilezik almanın salkım iriliğini azalttığını ve asmanın ekonomik ömrünü kısalttığını bildirmiştir. Gövde çapı 35’mm den daha küçük alan asmalarda bilezik alma işlemi gerçekleştirilmez.
Bilezik alam üç amaç için uygulanır.
1- Tane tutumunu artırmak: çiçeklenme başlamadan bilezik alma yapılır. Çekirdekli çeşitlerde pek uygulanmaz. Özellikle Sultani Çekirdeksiz gibi silkme gösteren çeşitlerde bu yolla tane tutumu artırılabilir.
2- Tane iriliğini artırmak: Çekirdeksiz çeşitlerde çiçeklenmenin hemen arkasından yapılır. Tam çiçeklenmeden 5-10 gün sonra, tutmuş olan tanelerde hücre bölünmesinin en hızlı olduğu devrede yapılmalıdır. Bilezik almadan hemen sonra tane seyreltmesi yapmada fayda vardır.
3- Erkencilik sağlamak: Bu çekirdekli çeşitlerde renklenmeyi iyileştirmek ve olgunlaşmayı erkene almak amacıyla ben düşme başlangıcında yapılır. Asmanın ürün miktarı, gelişimi, mevsimle yakından ilişkilidir. Asmanın gücünü azalttığında pek önerilen bir yöntem değildir. Çekirdeksiz ve Perlette gibi çekirdekli çeşitlerde etkisi önemsizdir.

Koltuk Alma: Asmalarda, özellikle uç ve tepe alımı yapıldıktan sonra yaprak koltuklarındaki aktif gözlerden yeni sürgünler oluşmaktadır. Koltuk ismi verilen bu sürgünler, kuvvetli gelişen omcalarda daha fazla oluşur ve hızla büyüyerek asmanın besinlerine ortak olur ve sonuçta üzümlerde renk oluşumu ile olgunluk gecikir. Diğer yandan koltuk sürgünleri nemli ve serin yörelerde güneşlenmeye ve havalanmaya engel olurlar. Bu nedenle söz konusu yörelerde özellikle kuvvetli gelişen çeşitlerde koltuk sürgünleri, mümkün olduğu kadar erken dönemde alınmalıdır.

Salkım Seyreltmesi: Çiçeklenmeden önce çiçek salkımlarının, koruk döneminde ise üzüm salkımlarından bir kısmının çıkarılması işlemidir. Daha çok sofralık üzümlerde yapılır.
Çiçeklenme döneminde yapılacak salkım seyreltmesinde aynı sürgün üzerinde ki salkımlardan en üstteki salkımı koparmak gerekir. Cardinal ve Alphonse Lavalle çeşitlerinde salkım seyretmesi işleminin yapılması önerilmekle birlikte Razakı çeşidinde çok önerilmemektedir. Bu da salkım seyreltmesi işleminin çeşide göre değişebileceği anlamına gelir. Üzüm salkımı seyreltmesinde tane tutumundan hemen sonra, tane tutumu iyi olmayan ve çok sıkı salkımlar çıkarılır. Aşırı irilikte ve küçüklükteki salkımların çıkarılması önerilir. Sulanamayan ve kurak
bölgelerde hasada yakın bir zaman diliminde salkım seyreltmesi yapılabilir.
Tane Seyreltmesi: Salkımlarda ki tane sayısını azaltmaktır. Salkımın uç kesiminin kesilmesi şeklinde yapılır. İri salkımlı çeşitlerde daha önemlidir. Çiçeklenmenin hemen arkasından yapılmalı ve taneler birbiri ile temas edecek büyüklüğe gelmeden tamamlanmalıdır. Tane seyreltmesi salkımın daha gevşek yapıda olmasını ve pazarlama kolaylığı sağlaması açısından önemlidir. Tane seyreltmesi iyi yapıldığı takdirde kırmızı ve siyah renkli çeşitlerde; iri taneli, seyrek yapıda ve renklenmesi iyi salkımlar elde edilir ve hasat zamanı çürüme riski azalır.

Dip sürgünlerin çıkarılması: Aşılı asmalarda dip sürgünler odunlaşmadan temizlenmelidir. Aksi halde boğaz kökleri oluşmuşsa asmanın zayıflamasına, hatta aşının atılmasına neden olur.

Kaynak: Tarimsalhaber.com

Bu konuyu yazdır

  Kuru Üzümde Okratoksin A Oluşumunun Önlenmesi
Yazar: spongeee - 06-04-2010, 04:36 PM - Forum: Bahçe Bitkileri - Yorum Yok

"Okratoksin A”, bazı küflerin tahıllar, baharatlar, kahve, kuru incir ve kuru üzüm gibi ürünlerde oluşturduğu toksik bir maddedir. Bu toksik bileşik, bağışıklığı baskılayıcılık, böbreklerde fonksiyonel ve yapısal bozukluklar, kanser oluşumu, yavruda fiziksel ve zihinsel anormalliklere neden olma, sinir sistemini bozma gibi başta insan sağlığı olduğu kadar hayvan sağlığı için de son derece ciddi yan etkilere sahip bir mikotoksindir.

“OKRATOKSİN A” Nasıl Oluşur?

Bir gıda maddesinde “Okratoksin A” oluşması için ilk koşul, bu toksini yapan küfün sporlarının gıda maddesine bulaşması; daha önemli ikinci koşul ise, gıdanın kendisinin ve bulunduğu ortamın, bu küf sporlarının çimlenerek çoğalmasını sağlayacak şartlara sahip olmasıdır. Küfün veya sporlarının insan sağlığına çoğu kez herhangi bir olumsuz etkisi olmamasına karşın, ürettikleri maddelerin bir kısmı zararlıdır ve bu maddelerin birçoğu yüksek sıcaklık ile ortadan kaybolmamaktadır. Küflerin gelişebildiği her gıda maddesinde okratoksin veya benzeri başka bir zehirli maddenin meydana gelmesi ihtimali bulunmaktadır. Bu yüzden, öncelikle bu küf sporlarının gıda maddesine bulaşması önlenmeli, bu önlenemiyorsa, küfün gelişerek “Okratoksin A” oluşturmasını önlemek gerekmektedir.
“Okratoksin A” yı oluşturan küflerin ana kaynağı toprak olması nedeniyle, topraktaki küflerin üzüm tanelerine bulaşmasını azaltmak temel gerekliliktir.

KURU ÜZÜMLERDE “OKRATOKSİN A” OLUŞMASI NASIL ÖNLENEBİLİR?

Kaliteli kuru üzüm elde edebilmek için olduğu kadar; “Okratoksin A” oluşumunun önlenmesi için de İYİ TARIM UYGULAMALARI esastır:

1.Bağ tesisi:

“iyi tarım uygulamaları doğru bağ tesisi ile başlar.”
Tesisin doğru planlanması, üzüm çeşidine ve toprak tipine uygun anaç seçimi, doğru sıra üzeri ve sıra arası mesafelerin seçimi, doğru terbiye sisteminin uygulanması önemlidir.

2. Budama:

Asmalarda ürün yükü iyi ayarlanmalı, aşırı yükten kaçınılmalıdır.

3. Toprak işleme:

Olgunlaşma döneminde tozlu toprak işçiliğinden kaçınılmalıdır.
“Okratoksin A” oluşumu ben düşme döneminde ve sonrasında başlamaktadır. Bu dönemde toprakta bulunan etmenlerin topraktan salkımlara ulaşmasının önlenmesi önem kazanmaktadır. Bu nedenlerle mümkün olduğunca toprak işçiliğinden kaçınılmalıdır. Çünkü yapılan toprak işleme sırasında tozuyarak kalkan toprak üzümlerin üzerine yerleşmektedir. Böylece toprakta zaten mevcut olan “Okratoksin-A” üreticisi küfler üzüm tanelerine ulaşabilmektedir. Küfler üzüm yüzeyinde koşullar uygun ise gelişebilmekte ve “Okratoksin A” meydana getirebilmektedirler.

4. Sulama:

“Toprak yüzeyini az ıslatan dar kanallı karık sulama sistemleri tercih edilmeli, mümkün olduğu durumlarda ise damla sulama sistemleri kullanılmalıdır”.
Geç dönemde ve aşırı sulamadan kaçınmalıdır. Kurutmalık üzümlerde toprak yapısı dikkate alınarak mümkünse sulama en geç hasattan bir ay önce kesilmelidir. Böylece üzümlerde şeker birikimi arttırmakta ve hasat tarihinin geçe kaymasını engellemektedir.

5. Hormon uygulaması:

“Aşırı hormon (GA3) kullanımı tanelerin fazla büyümesi sonucu birbirlerini sıkıştırarak çatlamasına neden olmaktadır.”

6. Bitki koruma önlemleri:

“Bitki koruma önlemleri dikkate alınmalı ve entegre mücadele programı uygulanmalıdır.”
“Külleme hastalığı” ve “salkım güvesi” zararlıları etkisi ile taneler çatlayacak veya delinecek, bu durum “Okratoksin A” üreticisi küflerin üzümlerde gelişimine yol açacaktır. Bu sorunların kontrolünde; kültürel uygulamalar ile (yaprak alma, yeşil budama yapma, vb.). hastalık şiddetini ve zararlı populasyonunu azaltıcı yönde önlemler alınmalıdır.

7. Hasat:

“Çürük, küflü salkımlar hasat sırasında ayrılmalı, öncelikle sağlıklı salkımların hasadı tamamlanmalıdır.” Çürüklü, küflü salkımlardaki tanelerde gelişen küfler “Okratoksin A” meydana getirebilmektedir.

8. Kurutma:

“Sağlam tanelerle küflü, çürük taneler birlikte kurutulmamalıdır.”
Çürüklü küflü salkımlar sağlıklı salkımlarla birlikte bandırılmamalı, sergide birlikte serilmemelidir. Bozuk salkımlar daha önceden ayrılmalıdır, ayrılmamış ise böyle salkımlar görüldüğü her yerde uzaklaştırılmalıdır.”

9. Depolama:

“Kuru üzümler serin ve kuru ortamlarda depolanmalıdır.”
Üzüm depolanmasında iyi koşullar sağlanmalıdır. Kuru üzümler plastik kasa veya küçük çuvallar içinde depolanmalı, çuvalda 5 sıradan fazla üst üste istifleme yapılmamalı, depolama yerinin sıcaklığı 5-10 oC ve % 65 nem koşullarını içermelidir.



Kaynak: tagem

Bu konuyu yazdır