Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.783
» Son Üye Slckcdag
» Toplam Konular 12.167
» Toplam Yorumlar 30.169

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 1708 aktif kullanıcı var.
» (0 Üye - 1704 Ziyaretçi)
Bing, Facebook, Google, Yandex

Son Yazılanlar
Genel Meyvecilik Ders Not...
Forum: Ders Notları
Son Yorum: Mr.Muhendis
1 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 14
ziraatciyiz.com: Çiftçi R...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
Bugün, 05:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 41
meyve.biz: Meyveler ve Me...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
Bugün, 05:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 30
ziraatciyiz.net: Tarla Bi...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
Bugün, 05:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 29
ziraatciyiz.org: Ziraat Ö...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
Bugün, 05:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 26
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 58.297
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 8.180
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 482
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.266
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital ve Akıllı Tarım
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 60.535

 
  Arılar Felç Geçirip Geri Dönemiyor
Yazar: Livadi - 08-24-2010, 10:17 PM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum Yok

Arılar felç geçirip geri dönemiyor

Tarlalarda kullanılan kimyasal ilaçlar arıların yön duygularını etkiliyor. Felç geçiren arılar, geri dönemiyor.

[Resim: ar_bal.jpg]


Edirne Arı Yetiştiricileri Birliği Başkanı Erdoğan Altınordu, Trakya'da görülen arı ölümlerinin bal rekoltesini önemli ölçüde etkilediğini belirterek, ''Sadece Edirne'de 1000 ton olan bal üretimi 400 tona düştü'' dedi.

Edirne Arı Yetiştiricileri Birliği Yönetim Kurulu Başkanı Altınordu, ayçiçeklerinin çiçek açma dönemlerinde arıların kovanlardan çıktıktan sonra geri dönmediklerini, dönenlerin de yanlış kovanlara girmeye çalışması nedeniyle bekçi arılar tarafından öldürüldüklerini bunun da kovanlarda arıların azalmasına yol açtığını söyledi.

KİMYASAL İLAÇLAR YÖNLERİNİ ŞAŞIRTIYOR

Arı ölümlerinin bir kısmının tarımda yabani otlara ve zararlı böceklere karşı uygulanan kimyasalların bilinçsizce kullanılmasından kaynaklandığını ifade eden Altınordu, şöyle konuştu:

''Tarım alanlarında kullanılan bazı kimyasallar arılara ciddi zarar veriyor. Daha önce bilimsel araştırmalarla da tespit edilmiş indoktrin etkin maddeler, arının sinir sistemini felç ediyor. Fransa, İspanya, Kanada ve Amerika'da bununla ilgili yapılmış çalışmalar var. Arıya zarar verdiği yönünde. Özellikle arının sinir sistemini, yön bulma duyularını etkiliyor. Kovandan çıkan ve kimyasallara maruz kalan arılar, kovanlarını bulamıyor, yön bulma duygusunu yitiriyor ve felç olarak ölüyorlar. Kimyasallara maruz kalan arılar kovanlarına döndüğünde de arı ailesi ilaca maruz kaldığı için onları kovana kabul etmiyor ve öldürerek kovanın dışına atıyorlar.''

Altınordu, 2005 yılından itibaren Trakya'da görülen arı ölümlerinin bal rekoltesini önemli ölçüde etkilediğini bildirerek, ''Sadece Edirne'de geçen yıl 1000 ton olan çiçek balı rekoltesi, bu yıl 400 tona düştü'' dedi.

TARLAYA GİDEN ARI GERİ GELMİYOR

Erdoğan Altınordu, Edirne'de 38 bin adet fenni kovanda bin 300 arıcı ailenin geçimini sağladığını sözlerine ekledi.

Birlik üyesi İlyas Özgül de 8 yıldır arıcılık yaptığını, ayçiçeklerinin açması ile birlikte kovandan çıkan arılarının geri gelmediğini söyledi. Arıların, nektar yoluyla ayçiçeklerden tarımsal ilaç aldığına işaret eden Özgül, ''Tarlaya giden arılar geri gelmiyor. Bu nedenle kovanlarda arı popülasyonu azalıyor ve bal olmuyor. 180 kovan arıdan 12 teneke bal alan arkadaşlarımız var. Tarımda yanlış kullanılan ilaçların önlemi alınmaz ise Trakya'da arıcılık bitecek. Bitkisel üretimde de çok büyük gerilemeler olacak ve çiftçi de kaybedecek'' diye konuştu.

14 yıldır arıcılık yapan Ahmet Altın ise 90 sandıktan sadece 7 teneke bal alabildiğini kaydetti.



TRAKYA'YA GELEN ARICILARDA ETKİLENDİ

Çiçek balı için Tekirdağ'ın Hayrabolu ilçesine 350 kovan arı getiren İzmir Arı Yetiştiricileri Birliği Başkanı Fikri Balkan da Trakya bölgesine Türkiye'nin bir çok yerinden gezginci arıcı geldiğini anlatarak, ''Arıların ölmesi nedeniyle bal kaybım yüzde 70. Artık arı ölümleri nedeni ile zarar etmeye başladık. Bu yüzden gelen arıcı sayısı her yıl azalıyor. Ben seneye gelmeyi düşünmüyorum. Gezginci arıcı zarar ediyor. Bu Trakya'da bitkisel üretimi de etkileyecektir'' dedi.

Trakya'ya her yıl ayçiçeği mevsiminde çiçek balı için gezginci arıcılar tarafından 500 bin kovan arı getirildiği tahmin ediliyor.

Bu konuyu yazdır

  İthal Angus ve Simentalların Kesimine Başlandı
Yazar: Livadi - 08-24-2010, 10:14 PM - Forum: Tarım Haberleri - Yorum Yok

İthal angus ve simentalların kesimine başlandı.

[Resim: angus.jpg]

Hükümetin, iç piyasada artan et fiyatlarını aşağıya çekmek amacıyla uygulamaya koyduğu canlı hayvan ithalatı sürüyor. Uruguay'dan getirilen angus ve simental cinsi 3 bin hayvanın kesimine başlandı.

Bursa'da Et ve Balık Kurumu'nda inceleme yapan TBMM Tarım Orman ve Köyişleri Komisyonu Üyesi Bursa Milletvekili Ali Koyuncu, canlı hayvan ithal ederken yerli üreticiyi de sıkıntıya sokmayacaklarını söyledi. Et ve Balık Kurumu'nun (EBK) yaptığı ihale kapsamında Uruguay'dan ithal edilen angus ve simental cinsi danaların bin 800'ü Bursa'ya getirildi. Merkez Yıldırım ilçesindeki Et Balık Kurumu bahçesine konuşlandırılan danaların kesimine başlandı.

Hayvanların Et Balık Kurumunun Bursa'daki eski kombinasında kesimine başlandığını açıklayan TBMM Tarım Orman ve Köyişleri Komisyonu Üyesi Bursa Milletvekili Ali Koyuncu, "Biz ithal hayvan getirirken yerli üreticiyi ihmal etmiyoruz." dedi. Urugay'dan ithal edilen ve aralarında angus cinsi danaların da bulunduğu bin 800 dananın kesiminin kısa sürede tamamlanacağını belirten Koyuncu, "Hükümetimiz 50 bin tonluk canlı hayvan ithalatının ihalesini gerçekleştirdi. Bu kapsamda Bursa'ya 3 bin adet dana getiriliyor. Bir kısmı geldi, bir kısmı yolda. Burada yerli üreticiyi sıkıntıya sokma gibi bir niyetimiz yok." diye konuştu.

Bazı üreticiler arasında yanlış anlaşılmaların olduğunu anlatan Ali Koyuncu, hükümetin besi ve etlik hayvan almak isteyenlere 7 bin TL'ye kadar '0' faizle kredi verildiğini söyledi. Koyuncu, krediden faydalanmak için şirket kurulmasına ihtiyaç olmadığının altını çizdi.

Bu konuyu yazdır

  Geleneksel Helva Üretim Teknolojisi
Yazar: Livadi - 08-23-2010, 11:22 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi - Yorum Yok

Geleneksel helva üretim teknolojisi
Ali Batu
Filiz Elyıldırım


BURDAN

Bu konuyu yazdır

  Fermente Sucuk Teknolojisi
Yazar: Livadi - 08-23-2010, 11:14 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi - Yorum Yok

Fermente sucuk teknolojisi sucuk üretimi
FERMENTE SUCUK TEKNOLOJİSİ

Sucuk, hazırlanmış sucuk hamurunun doğal veya yapay kılıflara doldurulup, kangal, parmak ve çubuk halinde şekillendirildikten sonra belirli koşullarda olgunlaştırılarak kurutulmasıyla elde edilen fermente bir et ürünüdür.


SUCUK ÜRETİMİ


1- Uygun et ve yağ alınır. Üretimde büyük ya da küçük baş kasaplık hayvan etleri ya da bunların belirli orandaki karışımları kullanılabilir. Örneğin % 45 sığır eti, % 45 manda eti ve % 10 kuyruk yağı içeren bir kombinasyonla uygun bir sucuk üretimi yapılabilir.

2- Et ve yağ kuterde 1,5–2,5 cm çapında kuşbaşı büyüklüğünde doğranır. Parçalanmış bu karışım üzerine çekilmiş sarımsak ilave edilir ve iyice karıştırılır. Sonra tuz, baharatlar, diğer katkı maddeleri ve starter kültürler ilave edilerek kuterde homojen karışımı sağlanır. Takiben bu karışım 2,5–5 mm’lik ayna takılı makineden birkaç defa ya da 0 numara ayna takılı makinede bir defa çekilerek sucuk hamuru yapılır. Bu hamur içinde hava boşluğu kalmayacak şekilde dinlendirme teknelerine alınır. Eğer starter kültür kullanılmamışsa + 1 °C’de en az 12 saat veya + 2 °C’yi geçmeyen koşullarda en fazla 24 saat bekletilir.

3- Takiben hamur dolum makinesine alınır, sığır ince bağırsaklarına ya da benzer çaptaki (36–38 mm) yapay kılıflara doldurulur. Sucukların uçları ya el ile, ya da dolum makinesinin otomatik bağlama düzeneğiyle bağlanır.


Sucukların Olgunlaştırılması
Olgunlaşma biyokimyasal ve mikrobiyolojik olaylar sonucu oluşur. Olay katkı maddelerinin ete karıştırılması aşamasında başlar. Sucuğun kendine özgü nitelik kazanmasında katkı maddeleri ve yararlı mikroorganizmaların büyük önemi vardır. Olgunlaşma sonucu sucuklarda pH düşer, % 30–35 oranında su kaybı olur. Ürün kendine özgü aroma, lezzet, renk, tekstür ve yapı kazanır, dayanıklılık süresi artar.

Bu konuyu yazdır

  Pastırma Üretim Teknolojisi
Yazar: Livadi - 08-23-2010, 11:13 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi - Yorum Yok

PASTIRMA ÜRETİMİ

Büyük baş hayvan (sığır ve manda) karkaslarının belirli bölgelerinden çıkarılan etlerin, tuzlanması, yıkanması, kurutulması ve çemenlenmesiyle elde edilen salamura et ürünüdür. Kısaca etlerin küring işlemine tabi tutulması, yıkanması, kurutulması ve çemen adı verilen sosla çemenlenip tekrar kurutulması ile elde edilen salamura et ürünüdür. Çiğ ya da pişirilmiş olarak tüketilebilir. Üretimde olgunlaşmış, orta yağlı, 3–7 yaşlı sağlıklı sığır ve manda etleri kullanılır.

Pastırma üretimi sırasıyla şu aşamalardan oluşmaktadır:

1) Söküm: Pastırmalık etlerin büyük kitleler halinde kemiklerinden ayrılmasıdır.

2) Açım: Etlerin lenf yumruları, fascia, tendo, ligrament, fazla yağlarından, büyük damarlar ve sinirlerinden arındırılıp şekil (dikdörtgen) verilmesidir. Şekil verilen etlerin bir ucuna ip geçirilir ve büyüklüğüne göre bir yüzü 5–8 yerinden kas liflerine paralel olarak saklanır (bıçak yarası veya bıçak kesiği).

3) 1. Tuzlama: Bunun için % 1–3 oranında nitrat (NaNO3) içeren ya da nitritli kürleme tuzu (NKT) kullanılabilir. Bıçak yaralarına tuz iyice yedirilir. Takiben bıçak yaraları (şaklar) üst üste gelecek şekilde etler bir arada istiflenir. Tuzlu etler bu şekilde 24 saat bekletilir.

4) 2. Tuzlama (Çevirme, Döndürme): Birinci tuzlamadan sonra en üstteki etler en alta ve bıçak yarası alta gelecek şekilde tekrar istiflenir ve bu şekilde 12–24 saat bekletilir.

5) Yıkama: İkinci tuzlamadan sonra tuzunu tamamen almış olan etler, akarsu altında, tekneler içinde ya da otomatik yıkama makinelerinde yıkanırlar.

6) 1. Kurutma (Sergileme): Yapay veya doğal koşullarda yapılabilir. Yapay olarak klimalı kurutma odaları kullanılmaktadır. Doğal olarak ise sonbaharda havanın fazla sıcak olmadığı, rüzgarlı ve güneşli günlerde kurutulmaktadır. Kurutma süresi, etin büyüklüğüne göre açık ve güneşli havalarda 3–5 gün, bulutlu ve soğuk havalarda ise 15 gün veya daha uzun olabilmektedir.

7) 1. Baskı (Soğuk Denkleme): Bu amaçla otomatik baskı makineleri ya da bu iş için yapılmış baskı aleti kullanılmaktadır.

2. Kurutma (Terleme, Ağarma): Bu kurutma genellikle kalın pastırmalık etlere uygulanır. İnce etlere gerek duyulmaz. Kurutma süresi hava koşullarına bağlı olarak 10 gün sürebilir.

9) 2. Baskı (Sıcak Denkleme): İkinci defa kurutulan etler 4–5 saat 1. Baskılamada olduğu gibi baskıya alınır.

10) 3. Kurutma: Pek uygulanmamaktadır. Gerekli görülürse yapılır.

11) Çemende Bekletme ve Çemenleme: Çemenleme pastırmaya özel bir görünüm, renk, aroma ve lezzet kazandıran, mikroorganizmaların gelişmelerini engelleyen bir soslama işlemidir. Genel olarak çemene hamuru (sosu) 50 kısım buy otu tohumu unu, 35 kısım sarımsak ve 15 kısım kırmızıbiberden oluşan karışım 65 lt su ile macun haline getirilerek hazırlanır. Kurutulmuş etler tek tek incelenip oluşan şekil bozuklukları düzeltilir. Takiben etler tekne içinde hazırlanmış olan çemen hamuru içine konarak üzeri tamamen çemen ile örtülür ve 12–36 saat bekletilir.

12) 4. Kurutma: Çemenlenen etler askılıklara asılarak yapay veya doğal koşullarda kurutulurlar. Doğal koşullarda kurutma süresi iklime bağlı olarak 7 gün olabilmektedir.


13) Ambalajlama: Aynı kalitede 5–10 adet pastırma bir arada kutu, tahta sandık ya da torbalara konulur.

Bu konuyu yazdır

  Emülsiyon Tipi Et Ürünleri Üretimi
Yazar: Livadi - 08-23-2010, 11:11 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi - Yorum Yok

HAŞLANMIŞ SUCUK ÜRETİMİ (SALAM VE SOSİS = EMÜLSİYON TİPİ ET ÜRÜNLERİ)

Et emülsiyonu, su ve hayvansal yağların et proteinleri ve emülgatör maddeler aracılığıyla bir arada tutulmalarıdır. Emülsiyonda yağ partiküllerinin etrafı et proteinleri ile çevrilir.

1. SOSİS ÜRETİMİ

Sosis, hazırlanmış sosis hamurunun doğal veya yapay kılıflara doldurulduktan sonra belli aralıklarla boğumlanarak dizi şekline sokulması, kuralına uygun şekilde tütsülenmesi ve pişirilmesi ile elde edilen bir et ürünüdür.
Bütün haşlanmış sucuklarda olduğu gibi sosis üretiminde de sıcak etler, yani pH’sı 6–6,5 ve dolayısıyla su tutma kapasitesi yüksek olan etler kullanılır. Bu nedenle üretimde taze, ilk 6 saat içinde kesilmiş hayvan etleri kullanılmalıdır. Kılıf olarak koyun ve keçi ince bağırsakları ile benzer çaplı yapay kılıflar kullanılır. Yağ olarak taze, temiz kuyruk yağlarının kullanılması daha uygundur.

1. Kesimden hemen sonraki sıcak etler kemik, kıkırdak lenf yumruları, ligrament, tendo ve fascialarından arındırılıp kuşbaşı büyüklüğünde doğranıp kıyma makinesinde 3’lük ya da daha küçük aynada kıyma haline getirilip soğutulur. Kuter hafiften ısıtıldıktan sonra içerisine konulan kıymanın üzerine sıcak suda eritilmiş nitrat, nitrit ve fosfat karışımı, kullanılacak buzun yarısı ve tuz-baharat karışımı ilave edilip karışımın sıcaklığı 3–5 °C’ye çıkıncaya kadar yaklaşık 1,5–3 dakika süreyle kuterlenir. Sonra yağ ilave edilerek hamur sıcaklığı 15–16 °C’ye çıkıncaya kadar kuterlenir. Sıcaklık 15–16 °C’ye çıkınca kalan buzun yarısı eklenip tekrar sıcaklık 15–16 °C’ye çıkıncaya kadar kuterlenir. Emülsiyon oluşumunun en son aşamasında un veya nişasta ilave edilip kutere birkaç devir yaptırılarak hamurda serbest kalan su bağlanır ve hamura belli bir kıvam kazandırılır.

2. Hazırlanan sosis hamuru kuterden vakum esasına dayalı dolum makinesine aktarılır ve koyun veya keçi ince bağırsaklarına ya da uygun yapay kılıflara doldurulurlar. Sosislerin uçları el ya da makine ile bağlanır ve bir sosis zinciri oluşturulur. Sosis dizileri askıya alınarak sırasıyla ön kurutma, dumanlama ve haşlama işlemine tabi tutulur.

3. Haşlama işlemi tamamlandıktan sonra sosisler hemen soğutulurlar ve su geçirgenliği çok düşük olan ambalaj materyali ile vakumla ambalajlanıp 0 ile 4 °C’ler arasında muhafaza edilirler.


2. SALAM ÜRETİMİ


Salam, çeşidine uygun hazırlanan hamurun doğal veya yapay kılıflara doldurulduktan sonra tütsülenmesi ve pişirilmesi ile elde edilen bir et ürünüdür. Salam üretim teknolojisi ile sosis üretim teknolojisi, kullanılan ham ve katkı maddelerinin oran ve çeşitleri bakımından hemen hemen aynıdır.
Salam üretiminde daha iri kıyma kullanılır. Salam üretiminde emülsiyon oluştuktan sonra salamın çeşidine göre karabiber, Antepfıstığı, çekirdeksiz yeşil zeytin, çeşni maddeleri, kuşbaşı büyüklüğünde veya daha küçük boyutlarda parçalanıp yağ, kürlenmiş eti füme ya da haşlanmış dil ilave edilir ve homojen şekilde karıştırılır. Salamların çapı sosislere göre daha büyük olduğu için salamlara daha uzun süre ön kurutma, tütsüleme ve pişirme işlemleri uygulanır.

Bu konuyu yazdır

  Ham Tuz Üretim Yöntemi ve Teknolojisi
Yazar: Livadi - 08-23-2010, 11:06 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi - Yorum Yok

Kaya Tuzu:Eski çağlardan beri besin maddesi olarak kullanılan tuz, çağımız kimya sanayiinin en önemli girdilerinden biridir. Bir klor bileşiği olarak, kimya dilinde çok geniş anlamda kullanılan tuz “NaCl” sembolü ile ifade edilmektedir. Kübik sistemde kristalleşen tuz, “Na” ve “Cl” iyonlarından oluşur, saf halde iken yaklaşık % 40 sodyum, % 60 klordan meydana gelir.

Yüksek basınç altında plastik özellik gösteren tuzun sertliği 2-2,5 olup, özgül ağırlığı 2,1-2,55 gr/cm3 arasında değişir. Erime noktası 800 oC , kaynama noktası ise 1412 oC dır. Genellikle renksiz, üretildiği şekliyle rengi gri, sarı, kırmızı hatta mavi ve yeşil olabilir. Ekonomik bir değer taşıyan tuz kaynakları katı ve sıvı olarak ikiye ayrılmaktadır. Tuz sıvı halde denizlerde, göllerde, tuzlu su kaynaklarında ve tuzlu su kuyularında bulunmakta olup katı halde kaya tuzu şeklindedir.
KAYA TUZU KAYA TUZU KAYA TUZU

DENİZ TUZLARI

Bitmez ve tükenmez tuz kaynağı olan denizler dünyamızın en büyük tuz rezervlerini oluşturmaktadır. Denizlerdeki tuzluluk derecesi, tatlı su alıp almadıklarına, coğrafik durumlarına ve iklim koşullarına göre değişiklik gösterir. Örneğin tuz miktarı Baltık Denizinde 1 m3 suda 17 kg iken, Kızıldenizde 45 kga kadar çıkmaktadır.

KAYA TUZLARI

Yeraltında az veya çok derinlerden katı halde elde edilen tuz kaya tuzu olarak tanımlanır. Kaya tuzu yatakları, jeolojik devirlerde buharlaşma sonucu denizlerin ya da kapalı iç havzaların kuruması ile oluşmuştur. Değişik devirlerde Ülkemizin birçok yöresinde bu şekilde oluşan kaya tuzu yatakları mevcuttur. Kaya Tuzları Deniz Tuzlarının aksine bileşimlerine giren yabancı maddelerin oranları bakımından büyük değişiklikler gösterirler. Özellikle saflık oranları her maden için ayrı olabileceği gibi aynı madenden alınan çeşitli numuneler de çok büyük farklılıklar gösterebilir. Kaya tuzlarındaki yabancı maddeler ve kil, tuza değişik renkler verir. Genellikle gri, siyaha yakın kil renginde olan kaya tuzu, nadiren beyaz, şeffaf beyaz olarak bulunur. Radyoaktif ışınlara maruz kalan tuz kristalleri kafes yapısında meydana gelen hatalardan dolayı mavi renk gösterebilirler. Yurdumuzda kaya tuzu madenleri genellikle gri renkte olup, bir kısmı da siyaha yakın renktedir.

KAYNAK TUZLARI

Karalarda kaya tuzları dışında suyu az veya çok tuz içeren akarsular, kuyular, kaynaklar ve göller de vardır.Genel olarak bunların kaynağı kaya tuzlarıdır. Yeraltı sularının akıntıları bir kaya tuzu tabakasından geçerken, tuzların bir kısmını eriterek kendi bünyesine almakta, kuyu ve derecikler halinde yeryüzüne çıkarmaktadır. Bu suların içerdiği NaCl oranı, tatlı suyun tuz tabakasıyla temas süresi ve şiddeti ile orantılı şekilde az veya çok olmaktadır.

GÖL TUZLARI

Tuz göllerinin bir kısmı eski iç deniz kalıntıları olabileceği gibi bazıları da geniş yer çöküntülerinde, civar bölgelerdeki kaya tuzlarından geçerek, bu çukurlarda toplanan tuzlu sulardan meydana gelmiş olabilir. Tuzlu su gölleri ile tuzlu su kaynakları ve kuyularına hemen her ülkede rastlanmaktadır. Dünyadaki en büyük alana sahip Tuz Gölü A.B.D.’de bulunan Great Salt Lake’dir. Yurdumuzda bulunan Koçhisar Tuz Gölü de en önemli tuz göllerinden biridir. Bu göllerden alınan tuz hemen hemen saf bir şekilde bulunur.

ÜRETİM YÖNTEMİ VE TEKNOLOJİSİ

Tuz (NaCl) genel olarak tabiatta iki şekilde önümüze çıkmaktadır. Biri sıvı diğeri de kaya tuzlalarında olduğu gibi katı halde bulunmaktadır. En yaygın üretim yöntemi rüzgar ve güneş gibi tabii faktörlerin tesiriyle tuzlu deniz suyunun, buharlaşmasını, dolayısıyla tuzun çökelmesini sağlayan tarımsal yöntemdir. Öncelikle deniz suyu tam manasıyla tuza doymuş bir eriyik olmadığından, tabii faktörlerden başka ayırıcı maddelerin kullanılması ekonomik yönden pahalı bir yöntemdir.

İkinci üretim yöntemi toprak altından çıkartılan blok halindeki kaya tuzunun lüzumu halinde aşındırılıp öğütülmesi ile elde edilen madensel yöntemdir. Bu tuz çoğu zaman saf değildir genellikle sanayiide ve tarımda kullanılır. Bu usulde tuz elde edilmesi "Kaya Tuzu" maden ocaklarında uygulanır.

Gelişen teknolojiye bağlı olarak, bugün birçok dünya ülkelerinde modern işletmecilik metodları uygulanmaktadır. Çözelti madenciliği bu metotlardan biridir. Bu metot yeri ve hacmi kesinlikle belirlenen kaya tuzu yataklarında uygulanır. Tuz yataklarına (domlarına) tatlı su enjekte edilerek, suda eriyen tuzun yeryüzüne çıkartılması zsasına dayanır. İlk yatırım maliyetleri yüksek olup, uzun dönemde en ekonomik üretim metodudur. Doymuş tuzlu su çözeltisi çeşitli pompalarla çıkartılır ve rafinasyona kadar bekletilmek üzere yer yüzünde inşa edilen depolara alınır.

REZERVLER

Türkiye, tuz potansiyeli açısından oldukça zengin ülkeler arasındadır. Bu potansiyeli, deniz tuzlaları, göl tuzlaları, kaya tuzlaları ve kaynak tuzlaları oluşturmaktadır.

Deniz Tuzu

Deniz tuzu revervi sonsuz olmasına rağmen üretim, havuzlama tesislerinin kapasitesine ve iklim koşullarına bağlıdır. Ülkemizde Deniz Tuzlası olarak Ayvalık ve Çamaltı Tuzlaları işletilmekte olup bölge iklimi uygun ve tuz oluşumu için avantaja sahiptir. Son yıllarda sağlanan kapasite artışı ile üretim kapasitesi 600.000 ton/yıl’a yükselmiştir. Yurdumuzun üç tarafının denizlerle çevrili olması deniz tuzlası olarak yararlanabilecek bir çok yerin bulunabileceğini ortaya çıkarmaktadır. Bu durum deniz tuzlası işletmeciliği açısından oldukça şanslı olduğumuzu göstermektedir.

Göl Tuzu

Göl tuzlaları Tuz Gölü çevresinde bulunan Yavşan, Kaldırım ve Kayacık Tuzlalarıdır. Kesin rezervi ortaya koyacak veriler olmamasına rağmen, eldeki jeolojik veriler Tuz Gölünün çok büyük bir potansiyele sahip olduğunu kanıtlamaktadır.

Göldeki yüzey rezervi şu şekilde bir yaklaşımla hesaplanabilir. Gölün tüm alanı 1662 km2dir. Gölün sürekli su altında kalan doğu kesimi ile önemsiz derecede tuz çökelen yerler çıkarılacak olursa yaklaşık 1200 km2lik bir alan tuz bölgesidir. Gölde oluşan tuz tabakasının kalınlığı 3-20 cm arasında değişmekte olup ortalama 8 cmdir.

Göldeki yüzey rezervi = 0.08 m (kalınlık) x 1200x106 m2 (alan) x 2.2 t/m3 (yoğunluk) = 211.200.000 t NaCl

Tuz Gölü büyük bir potansiyel olup gerçek rezerv belirtilenin çok üstündedir.

Kaya Tuzu

Ülkemiz, jeolojik yapısı nedeniyle büyük tuz yataklarına sahiptir. Özellikle III. zamanın Eosen, Oligosen ve Miyosen devirlerinde İçdenizlerde kuraklık nedeniyle geniş çökelmeler meydana gelmiştir.

İç Anadoluda Çankırıdan başlayarak Çorum, Yozgat, Sivas, Erzincan, Erzurum ve Kars üzerinden İrana bağlanan tuz yataklarında 30u aşkın kaya ve kaynak tuzlaları yer almaktadır. Ayrıca, Adana havzası ve Siirt yöresinde de geniş yeraltı tuz oluşumları mevcuttur.

Türkiyede kaya tuzu envanterlerinin (rezervlerinin) tam olarak belirlenmesi amacıyla TEKEL ile M.T.A. arasında protokol imzalanarak 1977 yılında çalışmalara başlanılmıştır. Bu çalışmalar Çankırı, Sekili, Gülşehir, Tuzluca yeraltı kaya tuzu sahalarında yapılmıştır. Tuzun yayılımı tespit edilerek, rezervini ortaya çıkaran bu çalışmalarda yörede jeolojik haritalama, jeofizik ve sondaj çalışmaları yürütülmüş, kaya tuzu rezervinin jeokimyası ve kalitesi de yorumlanmıştır.

Sondaj yapılarak üç boyutu ile belirlenen görünür rezerv toplamı 1 milyar tonu geçmektedir.Muhtemel ve mümkün rezervler de gözönüne alındığında kaya tuzu olarak Türkiyenin çok büyük bir potansiyele sahip olduğu rahatlıkla söylenebilir.

ÜRETİM

Türkiye’de ham tuz üretimi 4 değişik doğal kaynak kullanarak yapılmaktadır. Bunlar;

a) Deniz suyundan tuz üretimi

b) Göl suyundan tuz üretimi

c) Kaya (Yeraltı Madenciliği) yöntemiyle tuz üretimi

d) Kaynak (Yeraltı) suyundan tuz üretimi

Deniz ve göl tuzu üretim yöntemi rüzgar ve güneş ışınlarının etkisi ile tabii buharlaşmadır.

Kaya Tuzu üretim sistemi oda-topuk yöntemidir.

Kaynak tuzu ise tuzlu su kaynaklardaki suyun buharlaşma ve kristalleşme havuzlarında bome dereceleri yükseltilmesi yöntemiyle elde edilmektedir. Türkiyede ham tuz üretimi 3078 sayılı Tuz Kanunu gereği Tekel tarafından yapılmakta olup, 3078 sayılı yasanın 28.07.1998 tarihinde kabul edilen 4373 sayılı yasa ile değişik 1.maddesine göre Tekel İdaresince hiç işletilmemiş veya işletilmesinden vazgeçilmiş kaya ve kaynak tuzlalarının, 29.12.1998 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslara göre, gerçek veya tüzel kişilerce işletilmelerine Bakanlar Kurulu Kararı ile izin verilmektedir. 1999 yılı sonuna kadar 15 kaynak tuzlası için İşletme İzni verilmiş olup, bu tuzlalarda 2000 yılında üretime başlanmıştır. 3078 sayılı yasanın değişik 1.maddesine ayrıca,“Tekel İdaresi, her türlü tuzlaların işletilmesi görevini, Bakanlar Kurulu’ndan izin alınmak ve süresi 40 yılı geçmemek kaydıyla, gerekirse yabancıların da dahil olacağı, bağlı ortaklıklar veya iştirakler teşkil etmek suretiyle de yerine getirebilir.” hükmü eklenmiş olup, bu yönde bir uygulama gerçekleşmemiştir.

HAM TUZ ÜRETİM YÖNTEMİ VE TEKNOLOJİSİ (Deniz, Göl, Kaynak Tuzu Üretimi)

Yurdumuzda deniz suyundan tuz üretimi İzmir / Çamaltı ve Balıkesir / Ayvalık Tuzlalarında yapılmaktadır.

Üretim; iklim koşullarına bağlı olarak Solar Evaparasyon yöntemiyle temin edilmektedir. Solar Evaparasyon yönteminde aranan ortam aşağıda gösterilmiştir. Toprak yapısının geçirgen olmaması,

Yağış Evaporasyon dengesinin uygun oluşu,

Havadaki bağıl nem oranının uygun oluşu,

Rüzgarın yönü ve şiddeti,

Uygun büyüklükte arazi,

Deniz suyundaki tuz oranının istenen düzeyde olması

Deniz suyundan tuz üretimine genellikle Mart veya Nisan aylarında başlanır. Bir önceki yıllarda havuzlara alınmış sular, içindeki yosun ve benzeri kirliliklerin temizlenmesi amacıyla boşaltılır. Denizden çekilen sularla bu temizlik ve yıkama işlemleri tamamlanır. Kirli sular denize gönderilir. Havuzların tabanı su geçirmez kil tabaka ile kaplı olup, tabanda bozulan var ise bunların çalışmaya başlamadan onarılması gerekir.

Denizden Evaparosyon havuzlarına su basma işlemi Mart ayında başlar. Mevsime göre 2-2,5 veya 4,5-5 bomede olan bu sular havuzlarda güneş tesiriyle buharlaştırılarak 6 bomeye getirilir.

Bu sular soğuk su yedeği adı verilen bir sonraki havuzlara gönderilir. Boşalan ham su havuzlarına tekrar denizden su çekilir. Soğuk su yedeği havuzlarına gelen sular bu havuzlarda 6-9 bome arasında tutulur. Bekleme sırasında CaCO3, Fe2O3 gibi yabancı maddeler dibe çökertilir. Sonra bu sular sıra ile yedek su havuzlarına gönderilir. Her birinde sıra ile 9-13 bome, 13-17 bome ve 17-20 bome ye gelinceye kadar bekletilir. Bu havuzlarda CaSO4 çöker, yoğunlukları 20 bomeye kadar artan bu sular sıcak su havuzlarına gönderilir ve burada 25 bomeye gelinceye kadar bekletilir.

Sıcak su havuzları, kristalizasyon havuzlarının ana çözelti kaynağı durumundadır. Sular kristalizatör olarak kullanılan havuzlarda 28.5 bomeye kadar bekletilerek içerisinde bulunan tuzun çökmesi temin edilir. Kristalizasyon havuzunda 28.5 bome üzerindeki artık sular denize verilir. Bu işlem üretim sonuna kadar tekrar edilerek yaklaşık 18-20 cm kalınlığında tuz elde edilebilir.

Kaya Tuzu Üretimi

Ülkemizde beş kaya tuzlasında kapalı madencilik yöntemiyle tuz üretimi yapılmaktadır.

Üretim yöntemi oda topuk olup, kullanılan teknoloji çok eskidir. Oda ve topukların boyutu iş

emniyeti ve cevherin ekonomik bir şekilde kazanılması için 10x10 ve 8x8 m boyutlarında

bırakılmıştır. Yükseklik ise 6 metredir.

1- Hazırlama

2- Patlatma

3- Yükleme

4- Sevkiyat

Deliciler yardımıyla yuvalar açılır. İçine doldurulan patlayıcı madde sıkıştırılır. Fitilin

ateşlenmesi ile patlama işlemi gerçekleştirilir. Patlama sonucu ortaya çıkan Tuz, galeri içinde nakil araçlarına iş makinaları ile yüklenerek sevkiyatı yapılır.

Göl Tuzlalarımızda talebi karşılayacak kadar üretim yapıldığından işletmeciliği daha masraflı bulunan maden Tuzlalarımıza kapasite arttırıcı yatırım götürülmesi şimdilik düşünülmemektedir.

TÜKETİM VE TÜKETİM ALANLARI

Tuzun kullanıldığı önemli yerler :

1. İnsan Gıdasında,

2. Hayvan Beslenmesinde,

3. Sanayiide,

4. Karayollarında olup,

Kimya sanayiinde, insan gıdasında, muhtelif gıda sanayiinde, tekstil - boyama sektöründe ve diğer bazı sanayii sektörlerinde yıkanmış veya rafine tuz olarak kullanım alanı bulmakta ve bazı alanlarda ham tuz olarak kullanılmaktadır. Yılda kişi başına kullanılması gereken tuz miktarı 7 kgdır. İnsan bu miktardaki tuzu çeşitli yollardan almaktadır.Genel olarak Türkiyede yılda büyük baş hayvanların 4 kg, küçük baş hayvanların 2 kg tuz tüketimi vardır.

Yollarda kar ve buza karşı kullanılan tek madde tuz olup, Türkiyede buzlanma için kullanılan tuz miktarı 50-70 Bin Ton civarındadır.

ÜRÜN STANDARTLARI

3078 sayılı Tuz Kanunu’nun 2. maddesinde Tuz İşletmelerinde üretilen ham tuz “140 santigrad derecede kurutulduğu taktirde en aşağı %95 klorsodyumu ihtiva eden ve zehirli mürekkabattan ari bulunan madde” olarak tanımlanmıştır. Tuz İşletmelerinde üretilen ham tuza ilişkin başkaca bir sınırlama veya standart bulunmamaktadır. Bununla birlikte, Tekel Genel Müdürlüğü bünyesinde faaliyet yürüten tuz İşletmelerinde üretilen tuzdaki sodyum klorür oranı % 95’in üzerinde olup, yer yer %98-99 seviyesine kadar yükselmektedir.

Tarım ve Köyişleri Başkanlığınca yayınlanan “Türk Gıda Kodeksi-Yemeklik Tuz Tebliği”ne göre yemeklik tuzlar “sofra tuzu” ve “gıda sanayiinde kullanılan tuz” olarak 2 şekilde sınıflandırılmış olup, fiziksel ve kimyasal özellikler şu şekilde belirlenmiştir.

Fiziksel Özellikler,

Yemeklik Tuz : Beyaz renkte olmalı ve gözle görülen yabancı maddeler içermemelidir.

Sofra Tuzu : Yemekli tuz için belirtilen özelliklere ek olarak, homojen olmalı, tane büyüklüğü göz açıklığı 1000 Mm’lik elekten tamamı geçmeli, göz açıklığı 210 Mm’lik elekten geçen kısım en çok % 20 olmalıdır.

Kimyasal Özellikler,

Rutubet miktarı sofra tuzlarında kütlece en çok % 0,5, gıda sanayiinde kullanılan tuzlarda ise en çok % 2 olmalıdır.

Yemeklik tuzlarda sodyum klorür miktarı kuru maddede en az % 97 olmalıdır. Sofra tuzlarına 50-70 mg/kg oranında potasyum iyodür veya 25-40 mg/kg oranında potasyum iyodat katılması zorunlu, gıda sanayiinde kullanılan tuzlarda ise zorunlu değildir. Sofra tuzları florid, demir gibi mineraller ve vitaminler ile zenginleştirilebili

Bu konuyu yazdır

  Ekmek Üretim Teknolojisi
Yazar: Livadi - 08-23-2010, 11:04 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi - Yorum Yok

Ekmek Üretim Teknolojisi

EKMEK ÜRETİM TEKNOLOJİSİ

1- Hammadde Seçimi

- Buğday Unu

- Ekmek Mayası

- Tuz

- İçme Suyu

- Ekmek Katkı maddeleri

2- Ekmek Üretimi

- Unun elenmesi

- Hamurun Yoğrulması

- 1. Fermantasyon

- Hamur Kesme – Tartma

- Yuvarlama

- Ara Fermantasyon

- Şekil Verme

- 2. Fermantasyon

- Bıçak Atma

- Hamurun Pişirilmesi

- Dinlendirme

- Satışa Arz

BURDAN

Bu konuyu yazdır

  Beyaz Katı Üzüm Pekmezi (Zile Pekmezi) Üretimi
Yazar: Livadi - 08-23-2010, 10:58 PM - Forum: Gıda Mühendisliği ve Teknolojisi - Yorum (2)

KLASİK VE MODERN YÖNTEME GÖRE SIVI VE BEYAZ KATI ZİLE PEKMEZİ ÜRETİMİ

Ali BATU
Afyon Kocatepe Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi Gıda Mühendisliği Bölümü

BURDAN

Bu konuyu yazdır

  Açıkta Sığır Besiciliği
Yazar: Zooteknist - 08-22-2010, 03:34 PM - Forum: Zootekni - Yorum Yok

Açıkta besicilik yapmaya karar verdikten sonra, düşünülmesi ve planlanması gerekli unsurları şöyle sıralayabiliriz.
-Kuruluş Yerinin Seçimi
-Hayvan Başına Düşen Alanın Hesabı
-Besi Yeri Yemlikleri
-Besi Yeri Sulukları
-Gölgelik
-Sundurma
-Yardımcı Tesisler
-Besi hayvanı seçimi

Yer Seçimi:

-Besi açıkta yapılacağı için yağan yağmur ve kar sürekli acık olan ahırın içine yağacaktır. Buna idrar ve gübreyi de eklersek çok miktarda çamur olabileceği anlaşılmaktadır. Bunu önlemek için arazinin güneye meyilli (yağış durumuna göre %3-7) ve toprak geçirgenliğinin yüksek olması suyun birikmesini azaltacaktır. Bu arazinin engebeli olması yada küçük tepeciklerin bulunmasına dikkat edilmelidir. Bu tepeciklerde daha az çamur olacağı için, hayvanlar buraları hem dinlenmek hemde yemlik ve suluklara gitmek için kullanacaktır. Bu tip engebeli arazinin bulunmaması durumunda mevcut araziye bu özellikler kazandırılabilir. Bunun içir arazideki suyun uzaklaştırılması sağlanıp, tepecikle oluşturulacak; rüzgar, yağmur, kar ve güneşe karşılık sundurma ve gölgelikler yapılacaktır.
-Tüm işletmelerde olduğu gibi yol, su ve elektriğe yakın olması sistem için yararlı olacaktır.
-Koku ve sineklerin etrafı rahatsız etmeyeceği kadar meskun mahallinden uzak olmalıdır.
Bu bilgilerin ışığı altında, meyilli, içme suyuna sahip, ulaşımı kolay ve az yağış alan bölgeler yurdumuzda her yerde mevcuttur. Ancak yağışın gazla olması ve arazinin yapısından dolayı Karadeniz Bölgesinde yapmak biraz daha zor gözükmektedir.

Hayvan Başına Düşen Alanın Hesaplanması:

Açık besi sisteminde hayvan başına hesap edilen alan diğer sistemlere göre daha fazla olmalıdır. Hayvan başına alan hesap edilirken arazi eğimi, yağış miktarı ve toprak yapısı göz önüne alınmalıdır.
Yıllık yağış miktarı 250 mm’ nin altında olan bölgelerde (kurak bölgelerde) hayvan başına 7 m2, yıllık 700 mm’ ye kadar yağış alan bölgelerde (yağışlı bölgelerde) hayvan başına 25-30 m2, yıllık 700 mm’ nin üstünde yağış alan bölgelerde (çok yağışlı bölgelerde) hayvan başına 40 m2 alan hesaplanmalıdır.
Yurdumuzun büyük bir bölümü kurak veya yağışlı bölgeler grubuna girdiği için hayvan başına ortalama alan 10-15 m2 hesaplanmalıdır. Açık besi sisteminin durumuna göre;
-Gölgelikli, tabi zeminli açıkta besi yerleri için gölgelikli alan dahil hayvan başına 12 m2 ‘dir.
-Sundurmalı, tabi zeminli açıkta besi yerleri için hayvan başına sundurma altı 2 m2, padok 10 m2’dir. Yemlik ve yem yolu hariç.
-Sundurmalı, beton zeminli açık besi yerlerinde, sundurma altı 2 m2, padok 2 m2 ‘dir. Yemlik ve yem yolu hariç.
-Kapalı sistemler düşünülürse, yemli ve yem yolu hariç hayvan başına 2,5 m2 alan hesaplanmalıdır.

Besi Yeri Yemlikleri:

-Yemlikler ahşap, beton, ahşap-beton yapılabilir. Hayvanın rahatlıkla yem yiyebileceği ve temizliğinin kolayca yapılabileceği şeklinde düşünülmelidir.
-Yemliklerin ön kısmında idrar ve gübrenin de ilave edilmesinden dolayı yağışlı havalarda çok miktarda çamur oluşmaktadır. Bunu önlemek amacıyla yemliğin önüne, 3 m genişliğinde ve 10 cm yüksekliğinde % 4-6 eğimli beton bir alanın yapılması çamur oluşumunu azaltacaktır.
-Yemlikler yerden 10-20 cm yüksekte ve 50 cm derinlikte, 60-70 cm genişlikte olmalıdır.
-Yağışlı havalarda yemlerin ıslanmaması için, üstünün kapatılması fayda sağlayacaktır.
-Hayvan başına 30-40 cm yemlik boyu hesaplanmalıdır.
-Yemlik malzemeleri sivri köşeli olmamalı, hayvanları yaralayıp zarar vermeyecek şekilde yapılmalı, malzeme olarak sac, boru gibi ince malzeme kullanılmışsa hayvanların boyunlarının ve başka organlarına zarar görmeyecek şekilde yuvarlatılmış veya gerekli tedbirler alınmış olmalıdır.

Besi Yeri Sulukları:

-Suluklar padokla yemliklerin tersi yönde yerleştirilmelidir. Böylece hayvanların padok içinde eşit dağılmaları sağlanacaktır.
-Suluklar, yan yana dizilen padokların arasındaki çitlerin altına ve her iki padoktaki hayvanların su içebileceği şekilde konmalıdır.
-Çeşitli tip ve yapıda suluklar bulunmasına rağmen, betondan yada paslanmaz metalden yapılan şamandıralı suluklar değişik çevre şartlarında daha kullanışlıdır.
-Suluk etrafına 10 cm yükseklikte ve 2 m genişlikte beton yapılması rahatça su içmesi veya suyu kirletmemesi yönünden uygun olacaktır.

Gölgelikler:

Besi yerinde gölgelikler, çok sıcak bölgelerde yapılabilir. Hayvanları sıcaktan korumak amacıyla yapılmaktadır. Gölgelik yapılırken hayvan başına 2,5 m2 gölgelik alanı ve 3 m yüksekliği olacak şekilde düşünülmelidir. Gezinti yerinin ortasına yapılırsa her iki tarafından da hayvanlar yararlanabilir. Yapım malzemesi olarak ahşap, demir vb uygun ve ucuz malzemelerden yapılabilir.

Sundurma:

Açık sistem besicilikte, hayvanların dinlenmek, yağmur, kar ve rüzgardan korunmak için kullandıkları basitçe, üstü kapalı, kuzeyi duvarla çevrili ve tabanı beton olabilen yarı açık kısımlardır. Hayvanları rüzgardan korumak ve güneşten yararlanmak için yönü güneye bakmalıdır. Rüzgara karşı kuzey yönüne duvar yapılmalıdır. Sundurma hayvan başına 2 m2 taban alanı 2,3 m arka yüksekliği ve çatı eğimine göre ön yüksekliği belirlenerek yapılmalıdır.

[COLOR="Red"]Çitler ve Kapılar:
[/COLOR]
-Besi yerinde padokların etrafı 1.3 m yüksekliğinde sağlam çitlerle çevrilmelidir.
-Çit malzemesi olarak ucuz, kolay bulunabilir ve dayanıklı her türlü malzemeden yapılabilir.
-Hayvanın bir bölmeden diğerine geçmesini yada dışarı çıkmasını önleyecek şekilde ikili, üçlü hatta dörtlü sıralı halinde yapılabilir.
-Padoklara hayvan giriş ve çıkışlarını sağlayan arka ve ön tarafta kapılar bulunmalıdır. Kapıların genişliği padoklara araç girişini sağlayacak şekilde en az 3 m olmalıdır.

Yardımcı tesisler yem, ilaç, araç-gereçle vb.’nin üretimi muhafazası ve depolanması için üstü kapalı, yeteri büyüklükte sundurma şeklinde veya kapalı tesislerdir. Bu tesisler içersinde bulunmalıdır.
[COLOR="Red"]
Besi Hayvanı Seçimi:
[/COLOR]

-Besiye alınacak hayvanlar her şeyden önce mümkün olduğu kadar küçük yaşlarda besi yerine alınmalıdır. Azami 2 yaşına veya kombine ırklarda (hem etçi hem sütçü) 500-550 kg canlı ağırlığa ulaşıncaya kadar besi yerinde tutulmalıdır. Besi hayvanları bu yaş veya canlı ağırlığa ulaşınca besiden çıkarılmalıdır.
-Besi yerine konacak genç hayvanlar, genellikle açıkta besi işletmelerinin erkekleri arasından seçilmelidir. Bu hayvanlar açıkta sütçülük işletmelerinde yetiştirilmiş erkek hayvanlarda olabilir.
-Besiye alınacak hayvanlar doğumunda anasının vermiş olduğu ağız sütü (kolostrum) nü almış olması sağlanmalıdır. Böylece bağışıklık sisteminde kuvvetlenme ve hastalıklara karşı dayanıklılığı artmış olacaktır.
-Besiye alınacak kültür ırklarında öncelik sırasıyla etçi ırklar (hereford, aberdeen angus), kombine (et-süt) ırklar (simental, montofon), sütçü ırklar (holstein) ile bunların melezleri şeklinde olmalıdır.

Bu konuyu yazdır