Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.783
» Son Üye Slckcdag
» Toplam Konular 12.167
» Toplam Yorumlar 30.169

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 2924 aktif kullanıcı var.
» (0 Üye - 2920 Ziyaretçi)
Bing, Facebook, Google, Yandex

Son Yazılanlar
Genel Meyvecilik Ders Not...
Forum: Ders Notları
Son Yorum: Mr.Muhendis
2 saat önce
» Yorum 0
» Okunma 17
ziraatciyiz.com: Çiftçi R...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
Bugün, 05:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 42
meyve.biz: Meyveler ve Me...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
Bugün, 05:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 30
ziraatciyiz.net: Tarla Bi...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
Bugün, 05:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 29
ziraatciyiz.org: Ziraat Ö...
Forum: Kuruluş ve Site Tanıtımları
Son Yorum: Mr.Muhendis
Bugün, 05:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 26
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 58.330
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 8.184
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 483
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Üniversiteler ve Ziraat Fakülteleri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.272
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital ve Akıllı Tarım
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 60.567

 
  Berberis Yetiştiriciliği
Yazar: Mr.Muhendis - 09-07-2010, 08:27 AM - Forum: Peyzaj ve Süs Bitkileri - Yorum Yok

Berberis - Kadın Tuzluğu

Yaz kış yeşil veya yazın yeşil dikenli çalı formunda olan bir bitkidir. Yazın yeşil olanlar Asya, Avrupa ve az miktarda da olsa Kuzey Amerika’ da yetişir. Her dem yeşil türler ise Orta ve Güney Amerika’ da doğal olarak bulunur.

Yaprak dizilişleri sarmal, tek veya buket halinde; yapraklar basit, parlak yapıdadır. Çiçekler çoğunlukla salkım veya bileşik salkım ya da çok az da olsa tek tek bulunur. 6 çanak, 6 taç, 6 erkek organ ve 1 dişi organa sahiptir. Çiçekleri sarı renklidir. Meyveleri üzümsü, kırmızı-sarı veya siyah renklidir.


Üretimi
İlkbaharda alınan yeşil çelikler ile yaz sonunda alınan yarı odun çeliklerin köklendirilmesi ile üretilir.


Ekolojik İstekleri
Berberislerin her dem yeşil olan türleri alaca gölge yerleri, humuslu, nemli ve süzek toprakları sever. Yazın yeşil olan türler ise güneşli alanlardan hoşlanır. Toprak istekleri bakımından fazla seçici değildirler, kuru topraklarda da yetişebilir.


Peyzajda Kullanımı

Yol kenarı çalışmalarında, park bahçelerde gruplar halinde kullanıldıkları gibi tek başına da kullanılabilir.

Çatı, teras, balkonlarda yetişebilen türleri de vardır. Aynı zamanda dar bahçeli ev ve blokların önünde kullanılır.


Önemli Türleri
Berberis thungbergii: 1–2 m kadar boylanabilen, yazın yeşil, sık dallı çalı formundadır. Dalları kızıl-kahverengi, köşeli ve dikenlidir. Yaprakları yumurta veya ters yumurta şeklinde ve 1–2,5 cm uzunluğundadır. Kenarları düz, üstü yeşil alt yüzü ise mavimsi-yeşil renklidir.

Sonbaharda yaprakları kızıl veya portakal rengini alır. Çiçekler sarı renkli ve 3-5 tanesi bir aradadır. Meyveleri kırmızı renkli, 1 cm uzunluğunda ve elips biçimindedir. Japonya’ da doğal olarak bulunur. Süs bitkisi olarak en çok yetiştirilen kültür formu Berberis thunbergii atropurpurea’ dır. Yaprakları kırmızı-kahverengi olup ters yumurta şeklindedir. Berberis julianae; her dem yeşil, 2 m kadar boylanabilen, dikenleri kuvvetli olan bir çalıdır. Yaprakları neşter biçiminde, kenarları dişli dikenlidir. Çiçekler sarı ve buket halindedir.

Yetişme istekleri bakımından fazla seçici değildir. Yarı gölge ve güneşli alanlarda, asit ve alkali topraklarda drenajı iyi olmak şartı ile yetiştirilebilir. Üretimi bölme, çelik ve tohum ile olur. Tohum ile çoğaltma daha çok her dem yeşil türlerde uygulanır. Her dem yeşil olmayan türlerin tohumları ekilecek olursa renklerde açılma meydana gelir.

Çelikle üretimde çelikler değişik zamanlarda alınabilir. Berberis thunbergii atropurpurea ve onun nana (bodur) formunda eylül-ekim aylarında alınan çelikler soğuk yastıklarda köklendirilebilir. Bunun için o yıl ki sürgünlerden 4-5 göz bulunan çelikler hormon ile muamele edildikten sonra köklendirme yastıklarına dikilir.

Bir diğer çelik alma zamanı ise Temmuz ayıdır. Temmuz ayında 2 göz ihtiva eden yeşil çelikler %8’ lik toz IBA ile muamele edilerek soğuk yastıklara dikilir. Köklenme oranı yaklaşık 1 ay içinde % 75-90’ dır. Köklenen çeliklerde o yıl içersinde gelişme görülmez. Pişkinleşen çelikler ilkbaharda açık alanlarda iyi hazırlanmış ve muhafazalı bir yere dikilir.

Bu konuyu yazdır

  Begonvil Yetiştiriciliği
Yazar: Mr.Muhendis - 09-07-2010, 08:26 AM - Forum: Peyzaj ve Süs Bitkileri - Yorum Yok

Begonvil - Gelin Duvağı - Rodos Sarmaşığı

Anavatanı Brezilya olan bu bitki ülkemizde Akdeniz bölgesinin yazlık evlerinin vazgeçilmez bir bitkisidir. Begonvilin rengi aslında rengini değiştirme kabiliyetine sahip bir grup yaprak tarafından verilmektedir. Yani aslında renkli görünen parçalar çiçek değil, kendi rengini değiştiren bir grup yapraktır. Braktelerin altında küçük sarı renkte görülen asıl çiçekler kokusuzdur.

Yapraklar 3-4 cm veya türe göre biraz daha büyük olabilir. Yaprak kenarları düz olup, kış soğuklarında yaprak uçlarında bronzlaşma görülür. Begonviller sarılıcı bitkilerdir bu halleriyle binaların ya da peyzaj elemanlarının boyu uzunluğunca büyüyebilirler.

Yetişme istekleri:

Işık:

Güneşli aydınlık fakat rüzgardan korunaklı yerlere dikilmeli, kurak yerlerde ise yarı gölge yerler tercih edilmelidir. Gerektiğinde dallar bağlanarak ağacın gelişimi kontrol altında tutulmalıdır.

Su:

Dona ve kuraklığa karşı çok hassas olan begonviller, yaz aylarında özellikle çok daha fazla su istemelerine rağmen çiçeklenme zamanında az su verilmesi uygun olur. Büyümelerini tamamladıktan sonra su istekleri minimumdur. Kış aylarında derinden budanırlarsa muhtemel don tehlikesine karşı önlem alınmış olabilir.

Toprak:

Çok fazla toprak seçiciliği olmamakla birlikte iyi drenajlı bahçe topraklarında iyi gelişir.

Üretim:

Anaç bitkilerden alınan çeliklerin köklendirilmesi ile çoğaltılmaktadır. Özellikle yan sürgünlerden alınan ve ökçeli tipte hazırlanan çelikler daha iyi köklenmektedirler.

Peyzaj Mimarlığında Kullanımı:

Begonvil gölgeleme elemanlarının,istinat duvarlarının, boş görüntülü bina cephelerinin, çok geniş olan yükseltilmiş çiçek kasalarının hızlı bir şekilde bitki örtüsü tarafından kapatılması istenildiğinde düşünülecek bir bitkidir. Dikildiği peyzaja deniz kıyısında tropik bir yerde olunduğu izlenimi verir. Çok gösterişli rengi uzun dönemler boyu devam ettiğinden, çiçekleri olmayan türlerin dominant olduğu peyzajlarda mekana renk katar.

Tırmanıcı ve sarkıcı özelliğe sahip olan bitki aynı zamanda yayılıcıdır. Kıyı bölgelerinde eğimli alanların kapatılmasında kullanılabilir. Uzaktan bakıldığında böyle kullanımı ile mekanı daha da belirleyici, göz alıcı bir hale getirir. Çok büyük mekanlar begonvil yayılıcı formda bırakılırsa çok çabuk şekilde ve göz alıcı bir renkte doldurulabilir.

Bitkinin dalları ile aynı renkte olan dikenleri onun yaya sirkülasyonunun çok olduğu yerlere yakın kullanılmamasını gerektirir. Begonvil palmiye türü hem tropik görüntülerin bir elementi olan hem de su kullanımı açısından kendisine uyumlu bitkilerin uzun ve ince gövdelerinin yaratacağı boşluk ve monotonluğu azaltıp, onların altında destekleyici ve çerçeveleyici bitki olarak son derece etkili bir işleve sahip olabilir.

Dezavantajları:

Begonvil sürekli olarak eski yaprakları dökerek kendini yeniler, bu temizlik problemi yaratabilir. Özellikle gölgeleme elemanlarının üzerinde kullanıldığında altında bulunan bitkilerin begonvilr17;in dökülen yapraklarını kolayca temizlemeye izin verici nitelikte olması akılda bulundurulmalıdır. Dikenler yaralayıcı olabilir. Karasal iklimli yerlerde kışın dona karşı çok hassastır.

Ocak'dan Mart'a kadar ekilebilir.Compost'un içine tohumlar yavaşça serilir üstü ince bir tabaka kompostla (burda toprak dememiş compost demiş) kapatılır.Ve nemli tutulur.Üstü cam veya polietilen ile örtülür.( ya da "propagator lid "demiş ama bunun ne olduğunu çözemedim) çimler görünene kadar içerde18-24 derecede tutulur. 14-25 günde çimler görünür. Daha sonra örtüyü kaldırın. Büyümeye başladıklarında 5cm. aralıklar olacak şeklide ayırın. 15 derece büyümeleri için gereklidir. Mayıs ayının başlarıda ayaz ve kırağılara dikkat ederek dışarı alabilirsiniz.23 cm aralıklarla başka bir saksıya naklederek çiçeklenene kadar nemli tutun yabancı otları uzaklaştırın. Haziran'dan Ekim ayına kadar çiçeklenir. Kuruyan çiçekleri baş kısmından tutarak kesin.

Mirabilis jalapa (Akşam sefası) bitkisi üzerindeki siyah tohumlar toprağa ekilerek yetiştirilir. Çiçek rengini veya yapısını bitkinin varyetesi veya kültürvaryeteleri etkiler. Eğer tohumunu aldığın bitki bir kültürvaryetesi değilse kuvvetle muhtemel çıkan bitki de aynı renkte çiçek açacaktır.

Ancak bir kültür varyetesinden tohum aldıysan ki genellikle bu tip bitkilerde kültür varyeteleri üreyimli tohum vermezler, tohumun çimlense bile çiçek rengi aynı olmayacaktır. Tıpkı portakal veya limon çekirdeği ekildiği zaman çıkan bitkinin turunç olması gibi...

Mirabilis jalapa (Akşam Sefası) yüksek oranda çimlenme özelliği gösterir. Eğer tohum canlılığını koruyorsa çimlenmemesi için geçerli bir neden yoktur.

Bu konuyu yazdır

  Artemisia Yetiştiriciliği
Yazar: Mr.Muhendis - 09-07-2010, 08:25 AM - Forum: Peyzaj ve Süs Bitkileri - Yorum Yok

Tanımı Kökeni Ve Yayılışı :

Esas yayılma alanı Asya ve Avrupa'dır. Kültürü Avrupa'da yapıldığı gibi Japonya ve Rusya'da yapılmaktadır.

Botanik Özellikleri :

Yarı çalımsı çok yıllık bir bitkidir. Orta Avrupa'da genel olarak bulunan Artemisia maritima'nın 4 alt ürünü vardır. Bunlar vallesiaca, maritima, salina ve monogyna'dır. Ancak çok çeşitli melezlemelerden dolayı fazla sayıda değişik formları bulunmaktadır. Subspec vallesiaca sap kısmı devamlı halımsı beyaz tüylerle kaplı, yalnız en üstteki yapraklar sapsız olabilir. Çiçek durumu daima dar ve diktir. Baş kısmı oturmuş ve diktir.

Subspec maritima sap kısmı halımsı beyaz tüylü, temel kısmı pek odunlaşmaz. Çiçek kümesi dik, dik veya belirgin bir sapa sahiptir. Supspec salina sap devamlı gri tüylü, çiçek kümesi vardır. Subspec monogyna sap çıplak, çiçek durumu az çok süpürge şeklinde ve damarlı dik duran çiçek başçıkları bulunur.

Kültürü İklim ve Toprak İstekleri :

Yabani olarak özellikle çalımsıdır, tuzlu yerlerde bulunur. Bu duruma göre tuzlu, hafifi topraklarda gelişebilir. Ancak iyi verim derin, humuslu topraklarda elde edilir. Bu hem deniz iklimi ve hem de kara ikliminin hüküm sürdü ğü yerlerde yetişebilir.

Tohumluk :

1000 dane ağırlığı 0.422 gr, safiyet % 95 ve çimlenme kabiliyeti % 75 olmalıdır. Işıkta çimlenen meyvede çimlenme 4-10 günde olur.

Yetiştirme Tekniği :

Artemisia maritima plantajlarından 3-4 yıl faydalanılabilir. Üretim vejetatif veya generatif organlarla yapılabilir. Vegatatif üretim daha çok ıslah çalış malarında kullanılır. Üretimde önce kasa veya yastıklarda yetiştirilir. Ancak direkt tarlaya da ekim yapılabilir. Bu durumda dekara atılacak tohum miktarı 0.4 kg.dır. Sıra arası 50-60 cm.dir. genellikle markir bitkisi kullanılarak ekim yapılır. Markir bitkisi olarak hardal, kolza vs. kullanılır. Ekim çok sathi yapılmalı üzerinden merdane geçirilmelidir.

Hasat :

Çiçek başçıkları açmaya başladığı zaman biçim yapılmalıdır. Zira en yük sek santonin oranı bu devrededir. Daha sonraki zamanda santonin oranı biraz azalır. Toprak sathından ortalama 6 vm yükseklikten orak, kosa veya biçme makinesi ile biçim yapılır. Tohumluk elde edilmesi için hasattan sonra olgunlaşmaya bırakılır ve sonra harman yapılır.

Kurutma :

Hasat edilen kısım tarlada bırakılır ve sık sık devredilir. Kurutma esnasın da çiçek başçıklarının açılmaması gerekir. Bu takdirde santonin oranı azalır. Kurutma oranı yeşil herbada 3-5:1'dir.

Verim :

Drog herba miktarı ikinci yıl en yüksek olup, 500-600 kg/da'dır. Üçüncü ve dördüncü yıllar verim azalır 400-500 kg/da ve 300-400 kg/da'a düşer.

Hastalık ve Zaararlıları :

Cuscuta epithymum büyük zarar yapabilir. Özellikle yaşlı plantajlarda Pusarium lateritium'da toprak altı organlarına zarar verir. Macrosiphon iella da önemli zarar yapar.

Tüketimi Kullanılan Bitki Kısmı : Herba Absinthii maritimi.

Bu konuyu yazdır

  Alman Papatyası Yetişticiliği
Yazar: Mr.Muhendis - 09-07-2010, 08:23 AM - Forum: Peyzaj ve Süs Bitkileri - Yorum Yok

Alman papatyası kökenini özellikle Batı Almanya'dan almıştır. Ancak Güney Avrupa'da da yaygındır. Bir çok ülkede kültürü yapılmaktadır.

Alman papatyası genel görünüş olarak hakiki papatyaya benzer. Çok yıllık bir bitkidir. Soğanımsı şişlikleri bulunan çubuk şeklinde bir köke sahiptir. Bitki tipi yatık veya sürünücüdür. Saplar 15-30 cm yükselebilir. Sap yuvarlağımsı uzun dokuludur ve üzeri tüylüdür. Fazla sayıda saplar oluşur, bunlar çok dallanırlar.

Yapraklar almaşıklı olarak dizilmişlerdir. Şekilleri Linael olup, dip ve uç kısımları daralarak sivrilirler. Yapraklar pamukumsu tüylü veya çıplaktır. Yapraklar ikişer parçalı, kaba yapılı, açıktan mat yeşile kadar renkli değişir. Saplar bir çiçek düğmesi (kapitulum) ile son bulur. Kapitulumun çapı 11-20 mm arasında değişir. Çiçek sapı uzun ve tüylüdür. Kapitulumun tabanında çok sıralı brakterlerden yapılmış bir involukrum bulunur. Resaptakulum (çiçek tablası) konimsi olup içi doludur. Beyaz dil çiçekler, dar uzun (ortalama 7 mm) olup, uç kısmı belirgin 3 dişlidir. Renkleri beyaz veya soluk sarı renklidir.

Hermafrodit olan tüysü sarı çiçekler ise yabanilerde az olmasına karşın, kültürü yapılanlarda fazla olup 11-18 arsında değişmektedir.

Meyve ortalama 2 mm uzunlukta, açık kahverengi ve 3 köşelidir. Pupus bulunmaz, uzun damarlıdır. Üzeri az veya çok kaygandır.

İklim ve Toprak İstekleri

Anthemis özellikle hafif, humuslu, fazla kurak olmayan sıcak toprakları sever. Ağır topraklar daha az uygundur.

Tohumluk

1000 dane ağılığı 0.12-0.20 gr arasında değişir. Safiyetinin % 90'dan aşağı olmaması, çimlenme kabiliyetinin de % 75'ten az olmaması istenir. Çimlenme oda sıcaklığında 15 günde tamamlanır.

Yetiştirme Tekniği

Ön bitki yönünden ahır gübresi ile iyi gübrelenmiş yerin seçilmesi yararlıdır. Ayrıca belirli ölçüde sürünücü bir bitki formuna sahip olduğundan yabancı ot mücadelesi güçtür. Bu nedenle yabancı otlardan temiz tarlanın seçilmesi de uygundur. Üretilmesi genellikle vegatatif olarak yapılır. Generatif organla üretim yapıldığında yastıklara 50 gr. tohumluk 1 dekar için yeterli fideyi verebilir.

Dikim yerinin bir bahçe toprağı gibi iyi hazırlanması gerekir. Dikim genellikle 50x50 cm aralıkla yapılır.

Anthemis'ten faydalanma süresi 2-3 yıldır. Bundan sonra İlkbahar'da bitkiler sökülür ve bunlardan vegatatif yolla yeni plantajlar kurulur. Gübrelerden normal dozda bir ticari gübre verilmelidir.

Bakım ilk devrelerde makine ile yapılabilir. Ancak bitkiler yanlamasına da büyüdüğünden daha sonraki dönemlerde elle dikkatlice çapalamak gerekir. Bu sırada özellikle çiçek sürgünlerinin yaralanmamasına dikkat edilmelidir.

Sonbaharda genellikle toprak üstü aksamı biçilir. Kışa dayanıklılığı iyidir.

Hasat

Hasat elle yapılır. Çiçekler açtıktan sonra bunlar toplanır. Çiçekler sapsız olarak toplanır. Çiçeklerdeki uçucu yağ oranı çiçeklerin toplandıkları zamana, ayrıca hava durumuna göre değişmektedir.

Eğer uçucu yağ elde edilmesi amaçlanıyorsa tam çiçeklenmeden önce, eğer drog elde etmek amaçlanıyorsa uçucu yağ oranı biraz düşük olmakla beraber tam çiçeklenme zamanında hasat edilmelidir.

Kurutma

Hasat edilen çiçekler sepetlere doldurulup bastırılmadan mümkün olduğu kadar fazla zaman kaybetmeden kurutma yerine getirilmelidir. Kurutma genel olarak suni olarak 35 oC'de yapılmalıdır. Elbette ki tabii olarak kurutma da yapılabilir. Bu durumda kurutma yerine çok sathi olarak serilmesi gerekir. Muntazam olmayan bir kurutmada çiçeklerin rengi kahverengine döner.

Çiçekler higroskopik olduğundan ve çabuk çürüdüğünden, iyi bir şekilde saklanması gerekir. Kurutma oranı 4-5: 1'dir.

Verim

800-1000 kg/da taze çiçek, 150-200 kg/da drog elde edilebilir. Tohum verimi ise 15-20 kg/da'dır.

Tüketimi

Kullanılan Bitki Kısmı : Flores Chamomillae romanae

Etken Maddesi : Hasat zamanı, çiçek ve saklama durumuna göre drogtaki yağ oranı % 0.6-2.4 arasında değişmektedir.

Kullanımı

Alman Papatyası karminatif ve antispazmotik olarak kullanılır. Ayrıca saç besleyici, boyacı ve renk açıcı olarak da kullanıldığı gibi saç şampuanlarında da bulunur.

Bu konuyu yazdır

  Acı Pelin Yetiştiriciliği
Yazar: Mr.Muhendis - 09-07-2010, 08:22 AM - Forum: Peyzaj ve Süs Bitkileri - Yorum Yok

Acı Pelin en eski tıbbi bitkilerden biridir. Genellikle kuzey kısmı hariç hemen tüm Avrupa'da yaygındır. Özellikle yıllık yağışı 1000 mm.' nin altında olan yerlerde daha çok rastlanır.

Botanik Özellikleri :
Acı Pelin yarı çalımsı çok yıllık bir bitkidir. Derinlere inebilen bir kök sistemine sahiptir. Dik duran ve dallanan sapları 60-100 cm kadar yüksekliktedir. Sapları çok fazla yapraklıdır, grimsi renkte tüylerle kaplıdır. Yapraklar bitkinin üst kısmına doğru küçülürler ve her iki yüzleri grimsi tüylüdür. Yapraklar parçalıdır ve her parça ucu hafif sivrileşerek son bulur. Yapraklar saplıdır.
Her çiçek sapında çok sayıda yarı kubbemsi eğik, sarı renkli çok sayıda çiçekçiğin bulunduğu çiçek düğmeleri, dallanmış bir salkım teşkil ederler. Açık renkli çiçekler boru şeklinde olup, çiçek düğmesinin dış kısmında olanlar yalnız dişi çiçeklerdir. Uç kısmında olanlar ise hermafrodittir. Döllenme böceklerle veya rüzgarla olur. ters yumurta şeklinde olan 1.5 mm kadar uzunluğu bulunan meyve genellikle gri kahverengidir. Meyvenin üzeri dalgalıdır.

Kültürü
İklim ve Toprak İstekleri : Tıbbi bitkiler içinde vermut yetiştirme koşulu yönünden en az müşkülpesentler arasındadır. Öyle ki tarıma uygun olmayan taşlık yerlerde bile vermut yetişebilir. Ancak kireçli, kumlu-tınlı topraklar en uygunudur. Rüzgardan korunan, sıcak ve kurak yerleri tercih eder. Vermut deniz kıyısından yüksek dağlara kadar her yerde yetişir.

Tohumluk : Ortalama 1000 dane ağırlığı 0.086 gr'dır. Safiyetinin % 92, çimlenme gücünün % 75 olması istenir. 10 gün içinde 20 oC'de çimlenme tamamlanır. Tohumluğun çimlenme kabiliyeti 3-4 yıl değişmez.

Yetiştirme tekniği : Vermutun ön bitki bakımından özel bir isteği yoktur. Ancak çok yıllık olması nedeni ile gübrelenmiş bir çapa bitkisinden sonra gelmesi arzulanır. Yabancı otları bulunmaya tarlaya ekimle üretim yapılabilir. Bu durumda sıra arsı mesafesinin 50 cm olması gerekir. Ancak ilk yetişme devresi yavaş olduğundan yabancı ot sorunu büyüktür. Bu nedenle direk tarlaya ekim yerine önce yastıklarda yetiştirilmesi önerilmektedir. Direkt tarlaya ekim yapıldığında 0.4-0.5 kg/da tohumluk yeterlidir. Eğer yastıklarda fide elde edilerek üretim yapılacak ise 20-50 gr tohumluk bir dekar için kafidir. Fide dikiminde 50x30 cm aralıkla dikimi tarlaya yapılır. Direkt ekimde tarlanın çok iyi hazırlanması, toprağın hafif bastırılması gerekir.
Yeterince çiftlik gübresi yanında Vermutun bolca azotlu ve potaslı gübre ile gübrelenmesi gerekir.

Hasat : temmuz, Ağustos aylarında yaprakları aynı şekilde yan dalların çiçekli uçları toplanır.
Vermut hasadında saplar az veya çok odunlaştıklarından kosa ve orakla biçilmesi gerekir. Büyük sahalar için biçme makinaları da kullanılabilir. Biçme yüksekliği sapın çıplaklığına göre ayarlanır. Alt kısımları odunlaşmış plantajlarda önce üstten biçmeli, sonradan ikinci kez sapların tarlada kalmaması için dipten biçilmelidir.
Tohum elde edilmek istendiğinde tohumlar olgunlaşmaya kadar tarlada bırakılır. Ancak tohum dökülme söz konusu olduğundan erken biçilir fakat uzun süre korumaya ve olgunlaşmaya bırakılır. Daha sonra uygun bir harman makinası ile harmanı yapılır.

Kurutma : Hasattan sonra tabii kurutma kurak ve güneşli yerlerde mümkündür. Suni kurutma düşük sıcaklıkta yapılmalıdır. Böylece uçucu yağ kaybı önlenir. Yeşil herba da kurutma oranı 3-5 / 1 dir.
Verim : Herba verimi 200-500 kg/da arasında değişmektedir. Anak drog olarak bulunan % 10-15'i hesaplanır.
Hasatlık ve Zararlıları : Vermut değişik hastalık ve zararlılara maruz kalır. Yapraklarda yenme ve kemirme ile bazı böceklerin zararlıları görülür.

Tüketimi
Kullanılan Bitki Kısmı : Herba Absinthii
Etken madde : % 0.5-1.3 oranında bulunan uçucu yağ mavi, yeşil veya turuncu renktedir. Uçucu yağın en önemli kısmı Thujon'dur.
Kullanımı : İnfizyon halinde iştah açıcı olarak kullanılmaktadır. Ayrıca halk arasında yaraların ve alerjik kaşıntıların tedavisinde de kullanılmaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Çiçek Dikim Kuralları
Yazar: Mr.Muhendis - 09-07-2010, 08:20 AM - Forum: Peyzaj ve Süs Bitkileri - Yorum Yok

Çiçek Dikimi Nasıl Yapılmalıdır ?

Bir dikimin başarıya ulaşmasında buraya kadar gördüklerimizi de dikkate alarak şu genel kurallara uyulmalıdır:

1- Dikim için yetişme ortamı şartlarına özellikle iklim şartlarına uyum gösteren türler seçilmelidir.

2- Daha önce belirtilen esaslara uygun olarak iyi bir saha hazırlığı ve toprak işleme yapılmalı, gerektiğinde drenaj ve toprak ıslah yöntemlerine başvurulmalıdır.

3- Kök/gövde dengesi olan selekte edilmiş fidanlar kullanılmalıdır.

4- Fidanlar kökler ve fidanın bütünü zedelenmeden sökülmeli, uygun kök ve gövde budaması yapılmalıdır.

5- Fidanların sökümleri ile dikimleri arasında geçen süre mümkün olduğu kadar kısa tutulmalıdır.

6- Dikim esnasında fidanlar özellikle kökleri güneş ve rüzgarın kurutucu etkisinden, don ve soğuk zararlarından korunacak şekilde ambalajla veya örtülü olarak getirilmeli ve dikime kadar sahada korunaklı bir yerde bekletilmelidir. kökler açıkta kaldığı taktirde, kuvvetli güneş, rüzgar ve soğuk (don) ince kılcal kökleri kurutarak fidanları öldürebilir.

7- Şartlara uygun dikim zamanı seçilmelidir. Bulutlu kapalı havalar tercih edilmeli, donlu, rüzgarlı ve yağışlı havalar tercih edilmemelidir.

8- Uygun dikim yöntemi seçilmelidir.
• Seçilecek yöntem dikilecek bitki türlerine uygun olmalıdır.
• Yetişme ortamı, özellikle toprak niteliklerine uygun olmalıdır. Örn. Kurak ve meyilli yörelerde teras yöntemleri yağmurun yüzeysel akışını azaltarak toprağın rutubet alımını artırabilir veya ıslak yörelerde tepe dikimleri (arazinin tepecik haline dönüştürülmesi ) uygulanabilir.
• Kullanılacak fidan materyalinin yaşına, fidanlıkta gördüğü işlemlere göre (replikaj, çıplak köklü veya tüplü oluşuna) yöntem seçilmelidir.
• Aynı zamanda dikim yöntemi emniyeti yanında kolay, ekonomik ve hızlı bir yöntem olmalıdır.

9- Bitkilerin latent devrede olmalarına dikkat edilmelidir.

10- Diğer hususlar:
Peyzaj ve çevre düzenleme çalışmalarında ağaçlar, binalar ve mekanlarla uyum halinde olmalıdır. Seçilecek tür yalnız estetik ve halihazır fonksiyonlar açısından değil, ilerde ulaşacağı boyutlarda dikkate alınarak seçilmelidir. Örneğin bir ev alçak ve düz ise dikilecek ağaç onun boyunu aşmalıdır. Ön bahçeler için piramidal ve sütun formlar seçilmelidir. Yapraklarını döken türler iğne yapraklılara çok yakın dikilirse onu bastırabilir. Ağaçların 5 m'den yakın dikilmemesine dikkat etmek gerekir.
Dikim yapılan sahada önce boylu ağaçlar, sonra orta, sonra sıra ile küçük boylu ağaçlar ve çalılar dikilir. Drenaj ve sulama şebekesi yapıldıktan sonra çim alanlar tesis edilip ve en son çiçekler proje sahasına dikilir.
Dikim esnasında kökler bir tarafa toplanmamalı, U ve J şeklinde kıvrılmamalı ve kök sert dikim çukurunun kenarlarına her taraftan fidanın büyüklüğüne göre değişmekle beraber, ortalama 20 cm.den daha fazla açıklık kalacak şekilde çukur geniş açılmalı ve kazık kök çukurun dibine dokunmamalıdır. Arada yumuşatılmış bir toprak tabakası bulunmalıdır.
Normal şartlar altında fidanların dikimi, kök boğazı (gövdenin toprakla birleştiği kısım) fidanlıktan çıkarıldığı hizada olacak şekilde yapılmalıdır. Fidan derin dikildiğinde diri diri gömülmüş sayılır ve fidan ölür. Kök boğazı yüzeyde kalacak şekilde, sığ . bir dikimde uygun olmaz

Hangi yöntemle açılırsa açılsın dikim çukuru veya yarığı en az kökü bütünüyle alabilecek büyüklükte olmalıdır.
Dikimlerde, can suyuna Goldenmix ilave edilmesi önerilir. Kökler dikim çukurunda toprakla tam bir temas içinde olmalı ve arada bir boşluk kalmamalıdır. Yani kökler toprakla iyice sıkıştırılmalıdır. Dikimden sonra fidanlar mutlaka dik durumda olmalıdır.

Bu konuyu yazdır

  Saksı Çiçekleri Bakımı
Yazar: Mr.Muhendis - 09-07-2010, 08:19 AM - Forum: Peyzaj ve Süs Bitkileri - Yorum Yok

İç mekan süs bitkileri genellikle yarı gölgeye dayanıklı, oda sıcaklığında yaşayabilen, sıfırın altındaki sıcaklara dayanamayan bitkilerdir. Bu bitkileri satın alırken ışık ve ısı istekleri sorulmalı ve ona göre bir köşeye yerleştirilmeli. Işık durumuna göre yapraklar hep aynı yöne yöneleceğinden zaman zaman saksıların çevrilmesi görüntü ve dengeli büyüme açısından gereklidir. Aksi durumda bitki tek taraflı büyür ve yamulur.

İç mekanlara yağmur yağmadığından zamanla yapraklar tozlanır ve stomaların üzeri kapanır. Bunu önlemek için ya uygun bir şekilde yapraklar silinir veya sisleme şeklinde bitkiye yapraklardan su verilir. Bu şekilde yaprakların temizlenmesi sağlanır. Yapraklarına fazla su istemeyen bitkilerde dikkatli olmak gerekir aksi taktirde yapraklar çürür.

Genellikle yapılan yanlışlardan birisi bazı özel bitkiler hariç- saksı altlığında dolu vaziyette su bırakmak. Bu durumda bitki kök bölgesinde toksik maddeler oluşmaktadır. Bu toksik maddeler bitki sağlığını olumsuz etkilemekte ve hatta ölümüne sebep olmaktadır. Bir başka etkisi de bitki kök çürümesine sebep olmaktadır ki buda bitkiyi öldürmektedir. Yine kapalı döngü içersinde buharlaşan ve bitki tarafından kullanılan suyun yerine ilave edilen suyla bir miktarda tuzda verildiğinden ve tuzun buharlaşamaması nedeni ile saksı toprağı zaman içerisinde tuzlanacaktır buda bitkiye toksik etki yapacaktır. Bütün bu olumsuz etkileri önlemek için benim önerim saksı altlığına ağzına kadar çeşitli renklerdeki çakıl taşları ile doldurmak en pratik çözümdür. Belli aralıklarla çakıllar yıkanmak sureti ile temizlenebilir.

Saksı bitkiler için çok önemlidir. Bitki boyutuna, şekline ve kök yapısına göre saksı seçilmeli. Saksıya koyacağımız toprak o bitkinin her şeyi olacağı için çok önemlidir. Su tutma kapasitesi yüksek su geçirgenliği iyi orta bünyeli topraklar tercih edilmeli. Karışım içerisinde hayvan gübresi olmamalıdır. Zira kapalı mekan koku yapacağı gibi sinek ve diğer parazitleri davet eder.

Bitkiye "günde üç defa tok karnına" der gibi şu periyotlarda su verilir denilemez. Mutlaka gözlenmeli, elle kontrol edilmeli. Şayet nemli değil isi yeteri kadar su verilmelidir. Gereksiz sulamadan kaçınılmalıdır. Çünkü toprak zaten mahdut olduğundan yıkanır. sonuçta mineral ve besin maddeleri bitki faydalanamadan erken tükenir.

Beslenme yönünden değişik bitkilere farklı yöntemler uygulansa da genellikle iç mekan bitkilerinin belirli bir formda kalması istenir. Bitkinin azmanlaşıp büyümesi arzu edilmez. Ona göre canlılığını sağlayacak periyodik olarak bitkisine uygun karışımda gübre vermek gerekir. Mesela çiçekli bitkilere fosforlu, yapraklı bitkilere azotlu karışımlar önerilir.

Mümkünse her yıl saksıların toprağı değiştirilip kök budaması yapılır, aynı zamanda gerek duyulursa tepe budaması da yapılır ki sağlıklı ve formlu bir bitki elde edilmiş olsun.

Çiçekleri ile konuşan insanların çiçekleri güzel olur derler. Doğru söylerler . çünkü çiçekle konuşan insan çiçeği seviyor demektir. Ve ancak çiçek seven insanlar çiçeğe gereği gibi bakar. Onunla konuşurken eksiğini görür hisseder, kuruyan yaprağını alır. Sonuçta konuştukça çiçek güzelleşir.

Gönlümüzü çiçeklere dolayısı ile güzelliklere açalım.

Bu konuyu yazdır

  Saksı Toprakları
Yazar: Mr.Muhendis - 09-07-2010, 08:16 AM - Forum: Peyzaj ve Süs Bitkileri - Yorum Yok

Sera ve salon süs bitkilerinin bir kısmı çeşitli topraklarda yetiştirilebildikleri, muhtelif toprak şartlarına uyabildikleri halde, bazıları değişik toprak şartlarına karşı çok hassastırlar. Burada süs bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılan çeşitli saksı toprakları ve bunların özelliklerine kısaca temas etmekle yetinilecektir.

Sera ve salon süs bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılan başlıca saksı toprakları ve harçlar:

Çürümüş yaprak ihtiva eden toprak,
Funda toprağı,
Komposto toprağı,
Torf,
Ahır gübresi ile karışık bahçe toprağı,
Üzerinde çayır yetişen killi toprak,
Killi topraktır.

a) Çürümüş yaprak toprağı:

İçerisinde fazla miktarda tanen ihtiva eden meşe yaprağı hariç, diğer yaprakların bahçe toprağı ile karıştırılarak iyice çürütülmesi ile elde olunan hümüslü topraktır. Bu hususta en uygun yaprak kayın yaprağıdır. Sonbaharda bahçe veya ormandan toplanılan yapraklar, 20-25 cm lik tabakalar halinde gölge bir yere yığılır. Yığınlar 1 - 2,5 m genişlikte, 1,20 m yükseklikte ve arzu edilen uzunlukta olur. Tabakalar arasına ve en son tabaka üzerine 5 - 10 cm kalınlığında bahçe toprağı serilir. Yığın rutubetli tutulur. Ara sıra aktarılır ve aktarma esnasında çürümekte olan yapraklara az miktarda sönmemiş kireç ilave olunur.

Çürümüş yaprak ihtiva eden bahçe toprağı besin maddeleri muhtevasınca zayıf olup, gevşek ve geçirgen bir bünyeye sahiptir. İyice çürümemiş, yarı hümüsleşmiş yaprakların sera ve salon süs bitkilerinde kullanılması ancak fazla gevşek ve geçirgen vasatta köklenen tropik bitkilerin yetiştiriciliğinde söz konusudur. Yarı hümüsleşmiş yaprak kullanılması diğer süs bitkilerinde zararlar doğurur.

b) Funda toprağı:
Bu toprak Erica, Calluna, Arbutus, Cistus gibi fundayı teşkil eden bitkilerin çürümüş kısımlarını ihtiva eder. Funda toprağı ekseriya besin maddelerince fakir, kumca zengin, geçirgen ve hafif bir topraktır. Çürümüş yaprak gibi funda toprağı da gölge ve hatta üzeri sundurma ile örtülmüş bir yerde muhafaza edilmelidir.

c) Komposto toprağı: Muhtelif bitkisel döküntü ve organik artıkların tabaka halinde bir yerde çürütülmesi ile elde olunur. Gevşek olarak hazırlanmış, sönmemiş kireç serpilmiş 30 cm kalınlığındaki bitkisel döküntü tabakası üzerine 10 cm kalınlığında bahçe toprağı serilir. Yığınların genişlik ve yükseklikleri yaprak çürüntü yığınlarında zikrolunduğu gibidir. Komposto toprağının sera ve salon süs bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılabilmesi için bitkisel döküntülerin 1 - 2 yıl bekletilmesi, bu arada yığının rutubetli tutulması ve müteaddit defalar aktarılması gerekir. Kompostoluğun gölge yerlerde teşkili ve kurutucu rüzgarlardan korunması icap eder.


d) Torf:
Hypnum ve Sphagnum gibi turbiye yosunları ve diğer bataklık bitkilerinin yarı hümüsleşmesi ile husule gelen materyalden ibarettir. Kuvvetli asit reaksiyonu gösterir pH= 3,5 -4,5) ve besin maddelerince fakirdir. Çok geçirgen, gevşek ve bundan dolayı da fazla miktarda suyu bünyesinde tutabilme karakterini haiz olan torf, sera ve salon süs bitkileri yetiştiriciliğinde çok kıymetli bir materyal teşkil eder. Bilhassa dişli nehir kumu ile karışık halde muhtelif süs bitkileri çeliklerinin köklendirilmesinde çok uygun bir harç husule getirir. Memleketimizde bu gün için sadece bir ithal malı olan torfun Karadeniz bölgemizde bulunması kuvvetle muhtemel olup bu husus etüde muhtaç bir araştırma konusudur. Böyle bir araştırmanın memleket süs bitkileri yetiştiriciliğine büyük hizmeti dokunacağı şüphesizdir. Torf yarı çürümüş, turbiye ise tamemen çürümüş veya toz haline gelmiş materyal olup ikincisi bitkide gelişme bakımından fayda yerine zarar husule getirir.

e) Ahır gübresi ile karıştırılmış bahçe toprağı:
Sera ve salon süs bitkilerinde kullanılmaya elverişli başlıca hayvan gübreleri sığır ve at gübresidir. Koyun, tavuk ve kuş gübresi azot ve fosforca daha zengin ve tesiri süratli gübreler olup ancak gübre şerbeti halinde verilebilir. Memleketimizde süs bitkileri yetiştiriciliğinde sık sık, hatta çürümemiş halde kullanılan koyun ve keçi gübresinden, sera ve salon süs bitkilerinin köklerinde husule getirdiği yakıcı tesir dolayısı ile tamamen vazgeçilmesi gerekmektedir. Kurumuş ve ufalanmış haldeki sığır gübresi saksı içerisinde bulundurulan, süs bitkileri yetiştiriciliğinde kullanılan en uygun organik gübredir. Zira bu gübre uzun müddet tesirli olduğu ve toprağı gevşettiği halde, fazla miktarda verilmesi diğer organik gübrelerde olduğu gibi bitkide önemli zararlar husule getirmez.

Ahır gübresi toprağı, hayvanlara ahırda verilen yem veya yataklardan karışan saman ile birlikte bir yığın haline getirilmiş taze gübrenin rutubetli tutulması ve zaman zaman aktarılarak çürümeye terk edilmesi ile elde olunur. Yığınlar 30 cm de bir taze gübre üzerine 10 cm bahçe toprağı konulmak ve bu şekilde yığını 1,20 m ye tamamlamak sureti ile teşkil olunur. Saksıda kullanılacak ahır gübresi toprağı, turfanda yetiştiriciliğinde sıcak yastıklar altına konan henüz tam çürümemiş at gübresinin, yastıklar bozulduğunda toprak ile karıştırılması ve yığın haline getirilmesi ile de elde olunur. Yığınlar rutubetli tutulur ve zaman zaman aktarılarak gübre tamamen çürümüş hale getirilir.

f) Üzerinde çayır yetişen killi toprak:
Bazı soğan ve yumrulu sera salon süs bitkileri, bilhassa Karanfil yetiştiriciliğinde kullanılan bu toprak ağır ve serttir. Bu toprağı süs bitkileri yetiştiriciliğinde kullanabilmek için, önce üst kısımdaki çayır tabakası uzaklaştırılır. Daha sonra toprak yüzeyden 10-15 cm derinliğe kadar tabakalar halinde çıkarılarak yığınlar teşkil olunur. Toprağın kırıntı bünyeyi haiz bir hale gelebilmesi için az miktarda kireç ilave edilir. Çayır toprağı kullanılmadan önce ekseriya bir miktar sığır gübresi ile karıştırılır. Böylece mineral maddece zengin, hafif geçirgen bir harç elde edilmiş olur. Çayır toprağı bulunmadığı hallerde gevrek, bölünebilir killi topraktan istifade edilir.

Bu konuyu yazdır

  Çiçek Yetiştirme Yöntemleri
Yazar: Mr.Muhendis - 09-07-2010, 08:00 AM - Forum: Peyzaj ve Süs Bitkileri - Yorum Yok

Bahçe ve balkonlarımızda yetiştirdiğimiz çiçekleri çeşitli yollardan temin ederiz. En kolayı bir seraya gidip gözümüze kestirdiğimiz,hoşumuza giden çiçekleri satın almaktır. Az miktarda bitki gerekiyorsa bu yol en mantıklısı olacaktır. Eğer büyük bir balkon veya bir bahçemiz varsa fazla sayıda bitki gerekir. Bu durumda çiçeklerimizi çeşitli metodlarla kendimiz yetiştirmemiz daha ekonomik olur. Çiçeklerimizi tohumla, çelik veya kök sürgünlerinden yetiştirebiliriz.


TOHUMLA YETİŞTİRME:

Tohumla bitki yetiştirmek biraz karmaşık bir iştir. Bütün tohumlar aynı şekilde ekilmez. Bitkisine göre ekim zamanı, ısı ve ortam farklılıkları gösterir. En çok mevsimlik ve iki yıllık çiçekler tohumdan yetiştirilir.

Dayanıklı mevsimlik çiçekler: Yıllık çiçeklerin bir kısmının tohumu eylül ayında asıl yerine ekilir. Bunlar sonbaharda çimlenir ve soğuktan korkmadan kışı geçirirler. İlkbaharda gelişir ve çiçek açarlar. Bu cins çiçekler yer değiştirmekten hoşlanmazlar. Yalnızca sık fideler seyreltilir ve kalanlar oldukları yerde büyütülür. Bu türler genellikle ilkbahar ve erken yaz döneminde açan cinslerdir ve çoğunlukla bir kere ekilince ertesi yıllarda tohumları dökülerek kendiliklerinden çıkarlar.Mevsimlik hezaran, sarı nergis,çörekotu,tatlı bezelye, bekâr düğmesi ve godetya bu tür çiçeklerdir.Bu türler nisan ayında ekilebilir ancak çiçek verimleri düşük olur.

Hassas mevsimlik çiçekler: Daha geç açan mevsimlik çiçekler ise tohumları mart ayında sıcak bir yerde ekilerek yetiştirilir. Erken çiçek almak için bu şarttır. Dışarı ekilmek istenirse hava ısınıncaya kadar yani nisan sonlarına kadar beklemek gerekir. Bu durumda çıkan fideler ancak yaz ortalarında çiçeklenir.


Birinci metod:

Tohumlar 15-18 c. sıcaklıkta ve aydınlık bir yerde ekilir. Saksı veya en az 5 cm. derinlikte tepsilere hazır torfla doldurulur.Tohumlar serpilir.İri tohumların üstü hafifçe örtülür.Toz gibi ince olanlar ise örtülmez,hafifçe bastırılır.Püskürteçle sulanır.Üzerine bir cam kapatılır.Kahverengi bir kağıt konur.Cam her gün çevrilir.Tohumlar çimlenince önce kağıt,bir kaç gün sonra da cam kaldırılır.Fideler gerçek yaprakları çıktıktan sonra küçük kese veya saksılara şaşırtılır.


İkinci metod:

Tohumlar aynı şekilde saksıya ekilir. Üzerine şeffaf bir naylon torba geçirilir. Ilık ve gölge bir yere konur. Tohumlar çimlenince torba kaldırılır ve saksı aydınlık bir yere konur. Aynı şekilde fidelenir. Begonya, cam güzeli, ateş çiçeği, petunya, aslanağzı, mine ve buz çiçeği böyle ekilir. Kadife, kral kızı, horoz ibiği ve kozmos gibi fazla hassas olmayan bazı mevsimlikler nisan ayında dışarıya ekilir. Fideler çıkınca asıl yerlerine şaşırtılır.


Tohumları dışarıda yetiştirme:

Daha çok iki yıllık ve kalıcı çiçekler için uygundur. Bu cinsler ilk yıl yaprak ve kök geliştirir. Ancak ertesi yıl çiçek açarlar. Tohum ekmek için mayıs ayı en uygun zamandır. Hafif gölge bir yer seçilir. Yanmış gübre ile beraber kazılmış ve iyice işlenerek inceltilmiş toprağa tohumlar serpilir. Çok ufak tohumlar örtülmez, hafifçe bastırılır. İri tohumlar için toprakta çizgiler açılır. Fazla derin açılmamalıdır. Tohumlar bu çizgilere seyrekçe serpilir ve hafifçe örtülür. Tohumlar süzgeçli kova ile düzenli olarak sulanır. Çıkan fideler eylül ayında istenen yerlere fidelenir. İki yıllık çiçekler: Yüksük otu, ay gülü, çan çiçeği ve hüsnü yusuf, Ömürlü çiçekler: Haseki küpesi, ezan çiçeği, Acı bakla, ömürlü karanfil ve gülhatmi türleri böyle yetiştirilebilir. Bütün bunlardan farklı şekilde ekilen tohumlarda vardır. Mesela hercai ve aslanağzı tohumları ağustos sonuna doğru ekilir. Çıkan fideler 4-5 hafta sonra yerlerine şaşırtılır. Aslanağzı olduğu yerde de kalabilir.


KÖK SÜRGÜNLERİNDEN YETİŞTİRME

Ömürlü çiçekler ve bazı soğanlı çiçekler için için en uygun usuldür. Zira bu şekilde bitkiden çiçek almak için bir yıl beklemek gerekmez. Hemen o yıl açar. Mesela seradan beğendiğiniz ömürlü çiçeklerden az sayıda alırsınız. Bitki gelişip çoğalınca köklerinden ayırıp yeni bitkiler elde edebilirsiniz. Ayrıca ömürlü çiçeklerin bir kısmı 3 yılda bir sonbaharda sökülüp kökleri ayrılarak yeniden dikilirse bitki tazelenir ve ömrü uzar. Kök ayırma ilkbahar veya yaz sonunda yapılır. Etli kökleri keskin bir bıçak kullanarak ayırabilirsiniz. Çok iri bitkileri ise çatal belle hafifçe yerinden oynatmak gerekebilir.


ÇELİK İLE YETİŞTİRME

Bazı ömürlü çiçekler çelikle yani bitkiden kesilmiş dalı köklendirerek yetiştirilebilir. İki çeşit çelik olur.


Kök çeliği ile:

Yıldız çiçeği, hezaran, şakayık ve acı bakla kök çeliğiyle yetişir. Bitkinin dibinden fışkınlayan taze dalları köke dokunmadan ya elle hafifçe çekerek, kopmuyorsa bıçakla kesilerek ayrılır. Kesilen çeliğin üzerinde ana daldan küçük bir parça bulunursa daha çabuk köklenir. Çelik saksıda köklendirilir.


Uç çeliği ile:

Bitkinin çiçeksiz ve taze bir dalı 5-10 cm. kesilir. Toprak önce bir çubukla delinir. Çelik yerleştirilir. Toprak hafifçe sıkıştırılır ve sulanır. Gölgede köklendirilir.

Çelikler susuz bırakılmamalı ama çürüyecek kadar da aşırı sulanmamalıdır.

Bu konuyu yazdır

  ÖSYM 12 Sınavı İptal Etti
Yazar: Mr.Muhendis - 09-06-2010, 10:40 PM - Forum: Öğrenci Köşesi - Yorum Yok

Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM), 26 Eylül'de yapılacak olan KPSS ile Ortaöğretim Ön Lisans ve Tıpta Uzmanlık Sınavı (TUS) ile yıl sonuna kadar yapılacak olan 12 sınavı iptal etti.

ANKARA - Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM), 26 Eylül 2010'da yapılacak ortaöğretim ve lisans mezunlarına yönelik Kamu Personeli Seçme Sınavı (KPSS) ile 18-19 Eylülde gerçekleştirilecek Tıpta Uzmanlık Sınavı'nı (TUS) erteledi.

Sınavların ertelenmesine, '11 Temmuz 2010'da lisans mezunlarına yönelik yapılan KPSS'de sınav sorularının çalındığı ve kopya çekildiği' yönündeki iddialar nedeniyle kamuoyunda oluşan endişeleri giderilmesi neden gösterildi.

Bu çerçevede, 26 Eylülde ortaöğretim ve önlisans mezunları ile bu öğrenim düzeylerinden mezun olabilecekler için yapılacak 2010-KPSS Ortaöğretim/Önlisans sınavı ile 18-19 Eylülde gerçekleştirilecek TUS ertelendi. 26 Eylül'de yapılacak olan KPSS Ön Lisans Sınavı ile TUS olmak üzere bazı bakanlıkların da yer aldığı 12 sınavın iptal edildiği öğrenildi.

Yetkililer, bu sınavların ertelenmesi nedeniyle diğer sınavların düzenlenme ve başvuru tarihlerinde de değişiklik olacağını belirtti.

Konuya ilişkin resmi açıklamanın yarın yapılacağı bildirildi.

ÖSYM'DEKİ İNCELEMELER BUGÜN DE SÜRDÜ

KPSS iddialarıyla ilgili soruşturma kapsamında polisin Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezindeki (ÖSYM) incelemeleri bugün de devam etti.

Edinilen bilgiye göre, soruşturma çerçevesinde, polis, ÖSYM'deki çalışmalarını bugün de sürdürdü, bilgisayarlar üzerinde teknik incelemelerde bulundu.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı yetkilileri, Adana Jandarma Komutanlığının düzenlediği operasyonun Ankara'daki soruşturmadan farklı olduğunu belirterek, Ankara'daki soruşturmanın 'ÖSYM'den soruların sızdırılması' konusunda olduğunu ifade etti.


KAYNAK

Bu konuyu yazdır