| Hoşgeldin, Ziyaretçi |
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.
|
| Kimler Çevrimiçi |
Şu anda 2518 aktif kullanıcı var. » (1 Üye - 2512 Ziyaretçi) Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex, Mr.Muhendis
|
|
|
| Bal Arılarının Büyütülmesi Ve Geliştirilmesi |
|
Yazar: Zooteknist - 12-29-2010, 06:54 PM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Bal arıları yaşama bir yumurta olarak başlarlar. Ana arının petek gözlerine yumurtladığı döllenmiş yumurtalardan işçi arılarla ana arılar, dölsüz yumurtalardan ise erkek arılar meydana gelmektedir. Bir arının yaşamında yumurta, larva, pupa ve ergin olmak üzere 4 farklı gelişme dönemi vardır. Petek gözü içerisinde geçen dönem (kuluçka süresi) ana arıda 16, işçi arılarda 21, erkek arılarda da 24 gün sürmektedir.
Yumurta: Arı yumurtası silindir şeklinde, uçları yuvarlak ve uzun ekseni boyunca eğri bir dışbükey görünümündedir. Petek üzerinde işçi arı yetiştirmek için yapılmış gözler küçük, erkek arı yetiştirmek için yapılanlar ise büyüktür. Ana arı petek gözü büyüklüğüne göre büyük göze dölsüz, küçük göze döllü yumurta bırakır. Yumurta petek gözüne bırakıldığı zaman dikey konumdadır. Dikey konumda bırakılan yumurta yavaş-yavaş yana eğilerek üçüncü günün sonunda petek gözünün tabanında tamamen yatay bir konuma girer. Bu özellikten faydalanarak petek gözündeki yumurtanın kaç günlük olduğu kolayca anlaşılır. Döllenmiş yumurta döllenmemiş yumurtaya oranla daha hızlı gelişir ve dört saatte gelişimini tamamlar. Embriyo 3. günün sonunda yumurtadan çıkar ve larva dönemine gelir.
Larva: Bal arısı larvası renk, şekil, hacim olarak çok hızlı ve önemli değişiklik gösterir. Bu dönemde vücudu oluşturan halkalar üzerinde gözenekler bulunur ve başta ağız parçaları oluşmuştur. Larva dönemine geçmeden az önce işçi arılar yumurtanın yanına arı sütü koymaya başlamışlardır. Larvanın çıkışıyla birlikte göze oldukça fazla miktarda arı sütü bırakılır. Larva yumurtadan çıktığı an beslenmeye başlar. Bütün arı bireyleri larva döneminin ilk üç gününde arı sütüyle beslenir. (Arı sütü 5-15 günlük işçi arılar tarafından salgılanır.) Larvaya verilecek arı sütünün ölçüsü bireylere göre değişir ve en çok arı sütünü ana arı larvaları tüketir. Ana arı larvaları bütün larva dönemi boyunca arı sütüyle beslenir. Larva döneminin ikinci üç günlük kısmında işçi ve erkek arı larvaları çiçek tozu-bal karışımına benzer,polen ihtiva eden düşük kaliteli arı sütüyle beslenirler. Döllü yumurta bu beslenme farklılığından dolayı işçi ve ana arı olarak gelişebilmektedir. Yani döllü yumurtalardan meydana gelecek ferdin işçi veya ana arı olması onun larva dönemindeki beslenme şekline bağlıdır.
Pupa: 6 günlük larva döneminde 5 kez gömlek değiştiren larva pupa dönemine girer. Yumurta yumurtlandıktan sonra 8. günün sonunda işçi arı larvası içeren gözün ağzı mühürlenir. Larva 9. gününde başındaki özel bir bezden salgıladığı salgıyı kullanarak bir kozaya dönüşür. Larva 10. gününde bu kozasında hareketsiz olarak durur. Bu devre prepupa (pupa öncesi) devresi olarak adlandırılır. 11. gün prepupa bir pupa olur. Pupa dönemi prepupa dönemiyle birlikte ana arıda 7, işçi arıda 12 ve erkek arıda 15 gündür. Yumurtanın petek gözüne bırakıldığı andan itibaren ergin arı oluncaya kadar geçen süre ana arı için 16, işçi arı için 21 ve erkek arı için 24 gündür.
Arı Kovanını Oluşturan Bireyler
Bal arıları koloni adı verilen topluluklar olarak yaşayan sosyal böceklerdir. Bir arı kolonisinde ana arı, işçi arı ve erkek arı olmak üzere üç değişik tipte birey vardır. Ana arı ve işçi arılar dişi bireyler olup döllü yumurtalardan gelişirler. Erkek arılar ise dölsüz yumurtalardan gelişirler.
Bal arıları içgüdüleriyle hareket eden canlılar olduğundan aynı çevre koşullarında benzer davranışlar gösterirler. Arı ailelerinde kışın genellikle dişi bireyler vardır. Erkek arılar ilkbaharda yeni sezonla birlikte görülmeye başlarlar.
Ana Arı: Normal koşullar altında her arı ailesinde sadece bir ana arı vardır ve döllü yumurtalardan gelişir. İşlevi yumurtlayarak yeni generasyonların meydana gelmesini sağlamak, salgıladığı feromon denilen hormonal kokularla kolonideki bireylerin sevk ve idaresini sağlamak, arı ailesini bal sezonuna hazırlamak, işçi arıları polen toplamaya teşvik etmek, koloninin su ihtiyacı vb. bütün işler ana arının kontrolünde gerçekleşir.
Ana arının vücut yapısı ince ve uzun, rengi diğer bireylere göre daha açık, canlı ve parlaktır. Özellikle kolonide yavru yetiştirme aktivitesinin yüksek olduğu dönemlerde karın çok uzundur. Vücudu işçi arılardan geniş, erkek arılardan daha uzundur. Ana arının kanatları işçi arının kanatlarından daha uzundur. Ancak kanat uzunluğu kendi vücuduna oranla kısa olduğundan uçma yeteneği fazla değildir. Özellikle çiftleşme sonrasında uçma yeteneği, vücut büyüklüğünün artmasına bağlı olarak daha da azalmaktadır.
Ana arı genellikle kendisini çevreleyen ve temizliği ve beslenmesiyle ilgilenen bir grup işçi arı arasında görülür. Yaşamı süresince sadece çiftleşme amacıyla kovan dışına çıkar. Kendi kendine beslenemez. Beslenmesi; bakıcı işçi arıların ağzına arı sütü vermeleri şeklinde olur.
Ana arı işçi arıya göre daha uzun ve çentikli kısmında az çentiği bulunan iğneye sahiptir. Bu nedenle iğnesini batırıp çıkararak defalarca kullanabilir. Zehir bezleri oldukça gelişmiştir. Ana arı iğnesini kovandaki rakip ana arılara ve ana arı memelerine karşı kullanır.
Ana arı, ana arı memesi veya ana arı yüksüğü denilen özel bir göz içerisinde gelişir ve kuluçka süresi 16 gündür. Gözden çıktıktan 6-8 gün sonra güneşli, sıcak ve rüzgarsız bir günde ve öğleden sonra çiftleşme uçuşuna çıkar. Salgıladığı feromonla erkek arılar ana arıyı takip ederler ve açık havada uçarken 8-10 erkek arıyla çiftleşir. Çeşitli nedenlerle yeterince erkek arıyla çiftleşemeyen ana arı daha sonraki günlerde 2-3 defa çiftleşme uçuşuna çıkar. Çiftleşmesini tamamlayan ana arı kovanına döner ve 2-3 gün sonra yumurtlamaya başlar. Ana arı günde ortalama 1.500-2.000 adet, iyi koşullarda 2.000-3.000 adet yumurta yumurtlayabilir.
Ana arı, feromon adı verilen bazı kimyasal maddeler salgılayarak işçi arıları etrafına çeker, kolonide birliği, düzeni sağlar. Feromon kokusunu algılayan işçi arılar kolonideki işleri düzenle yürütürler. Aynı zamanda bu feromonlar işçi arıların yumurtalıklarının gelişmesini ve kolonide yeni bir ana arı yetiştirmelerini önler.Ana arıların salgıladığı feromonlar arıların vücut teması ve gıda bölüşümü yoluyla kolonideki bütün bireylere ulaştırılır. Herhangi bir nedenle anasız kalan ve ana yetiştirme olanağı bulunmayan bir kolonide işçi arılardan bazılarının yumurtalıkları gelişerek yalancı ana meydana gelir. Yalancı analar dölsüz yumurta bırakırlar.
Ana arıların ortalama yaşam süreleri 3-5 yıl olmakla beraber 7 yıla kadar yaşayabilirler. Ancak artan yaş ile birlikte giderek daha az yumurtlarlar ve daha fazla oranda dölsüz yumurta bırakırlar. Bu nedenle teknik arıcılıkta genç, sağlıklı ve verimli ana arılarla çalışmak esastır ve ana arılar 1-2 yılda bir değiştirilirler.
İşçi Arılar: Döllenmiş yumurtalardan meydana gelirler. Koloninin gücüne ve mevsime bağlı olarak kolonide işçi arı sayısı değişir. Kolonideki işçi arı sayısı kış aylarında 10.000-15.000 arasında değişirken, ilkbaharda sayıları daha da azalır. Baharın ilerleyen dönemlerinde sayıları giderek artar ve yaz aylarında kolonilerde çeşitli faktörlere bağlı olarak 60.000-80.000 adet işçi arı oluşabilir. Kolonilerin gücü sahip oldukları işçi arı varlığı ile belirlenir.
Normal koşullar altında yumurtlama hariç kolonideki bütün işler olağanüstü bir işbirliği halinde işçi arılar tarafından yapılır. İşçi arıların kolonide sorumlu oldukları işlerden başlıcaları; kovan temizliği, balmumu salgılama ve petek örme, arı sütü salgılama ve yavruların bakımı, kovanın havalandırılması, ana arının bakımı ve beslenmesi, kovan bekçiliği, kovana nektar, polen, propolis ve su taşınması ve balın olgunlaştırılmasıdır.
Ömürleri kısa olup ağır bir çalışma temposu ve yıpranma nedeniyle ilkbahar aylarında ve yaz başlarında meydana gelen işçi arılar 35-40 gün yaşarken, yaz sonu ve sonbahar başlarında meydana gelenler daha uzun süre yaşarlar.
Kuluçka süresini tamamlayıp petek gözünden çıkan işçi arıların görevi hemen başlar.
Kovan İçi Görevleri:
* 0-3 günlük yaşlarında kendisini temizler, besleyici arılardan yiyecek alarak beslenir, yavru gözlerini temizler ve yavrulu gözler üzerinde dolaşarak kuluçka sahasında gerekli sıcaklığın oluşmasını sağlarlar.
* 3-6 günlük yaşta, petek gözlerinden aldıkları çiçek tozu ve bal ile hazırladıkları karışımla yaşlı larvaları beslerler.
* 6-12 günlük yaşta, arı sütü salgılamaya başlarlar ve genç larvaları beslerler. Çevreyi tanıma uçuşlarına çıkarlar. Uçuş eğitimi ve kovan çevresinde uyum uçuşları yaparlar.
* 12-18 günlük yaşta, balmumu üretir ve petek örerler. Ayrıca kovan temizliğiyle de uğraşırlar.
* 18-20 günlük yaşta, kovan uçuş deliğinde ve uçuş tahtası üzerinde nöbet tutarak kovan bekçiliği yaparlar, koloniyi yabancı arılara ve yaklaşan her türlü tehlikeye karşı korurlar.
* 20. gününü tamamlayıp 21 günlük olan işçi arılar artık bütün deneyimlerini kazanmış ve kovanına gıda taşıma yeteneğine ulaşmışlardır. Açıklanan bu üç haftalık kovan içi temizliklerinden sonra ömürlerinin geri kalan kısmında kovan dışında ve arazide çalışarak kovana nektar, polen, propolis ve su taşırlar. Kovan dışı bu görevleri yapan arılara tarlacı arılar denir.
Polen Taşıma: Arıların beslenmesi için özellikle yavru büyütme için mutlaka polene ihtiyaç vardır. Polen, protein, yağ, vitamin ve mineral madde kaynağıdır. Polen olmadan koloni kuluçka faaliyetini sürdüremez. Arılar birkaç çiçeği dolaştıktan sonra vücudu üzerindeki poleni orta bacağındaki tüyler vasıtasıyla arka bacaklarında bulunan polen sepetine aktarılarak kovana getirir ve petek gözüne bırakır. Kovan içi hizmeti gören genç işçi arılar bu poleni göz içerisine çene ve başı ile yerleştirir ve dili ile de nemlendirir.
Bir polen yükü olan iki topu yapabilmek için 50-100 çiçek ziyaret edilmesi gerekir. Bir petek gözün polenle dolması için 1500 yonca çiçeğinin ziyaret edilmesi gerekmektedir. Polen toplamak için günlük uçuş sayısı ortalama 6-8 olmasına rağmen bu sayı 45'e kadar çıkmaktadır. Bir polen yükünün ağırlığı 12-25 mgr arasında değişmektedir.
Nektar Taşıma: Arıların bal yapmak üzere çiçeklerden topladıkları şekerli sıvıya nektar (bal özü) diyoruz. Arı bir çiçekte nektar olup olmadığını diliyle belirler. Ayrıca nektarın kokusunu da algılayarak nektar olup olmadığını anlar. Arı nektarı bulduğu anda hızla kursağına çeker, kursağını dolduruncaya kadar çiçekleri dolaşır. Küçük çiçeklerden 1000-1500 çiçek ziyaret edilerek kursağını doldururken büyük çiçeklerden bazen 100 ziyaretle kursağını doldurabilmektedir.
Nektar taşıyan arının 1 günlük sefer sayısı ortalama 8-10 seferdir. Bu sayı 24'e kadar çıkmaktadır. Arının bir seferde taşıyabildiği nektar miktarı 70 mgr.dır.
Nektar taşıyan arı kovan içerisine girdiği zaman nektarı kovan içinde görevli arı veya arılara aktarır, onlar da kovan içinde petek gözlerine yerleştirir.
Nektarın bala dönüşümü için hem fiziksel hem de kimyasal değişime ihtiyaç vardır. Fiziksel değişim suyunun azaltılması, kimyasal değişim de nektar şekeri sakarozun enzimlerle glikoz ve früktoza indirgenmesidir.
Su Taşıma ve Depolama: Yaşayan bütün organizmaların suya ihtiyaç duymaları gibi arılar da suya ihtiyaç duyarlar. Ayrıca arılar suyu balın sulandırılmasında, kovan içini serinletmekte ve kovan önünü nemlendirmekte kullanmaktadırlar. Suyu kovana taşıyan arılar kovan içine geldiklerinde, getirdikleri suyu diğer arılara aktarırlar. Sadece bir arıya aktarabileceği gibi 18 arıya kadar dağıttığı da görülmektedir.
Sıcak ve kurak havalarda suyu polen ve nektar gibi depolamaktadır. Su depolama işi peteğin üst kısmına, bal mumu ile yapılan küçük bölmelere depolanır.
Su taşıyan arılar 1 günde ortalama olarak 50 sefer yaparlar. Kovana taşınan su miktarı ortalama 25 mgr olup 50 mgr.a kadar çıkabilir. Dolayısıyla bir arı bir günde 1250 mgr su taşımaktadır. Böylece kovana 1 litre su taşınabilmesi için 800 arının su taşıması gerekir.
Propolis Toplama: Propolis toplayan arılar kaynağı bulduktan sonra çenesi ile ısırır, ön bacakları yardımıyla koparır ve polen sepetine atarak kovana getirir. Kovan içerisinde diğer arılar propolisi çekerek küçük parçalar halinde alıp istedikleri yerlere özenle yapıştırırlar. Arılar propolisi kovan çatlaklarını kapatmakta kullanırlar.
Erkek Arılar: Döllenmemiş yumurtalardan gelişen erkek arılar koloninin en iri bireyidirler. Çevre koşullarına ve koloninin gücüne bağlı olarak kolonilerde Nisan, Mayıs aylarından itibaren erkek arıları görmek mümkündür.
En çok oğul mevsiminde görülen ve tombul yapılı olan erkek arıların boyu ana arının boyu kadar uzun değildir, fakat işçi arılardan ve ana arıdan daha geniş ve iridir. Erkek arılar çok kısa bir dile sahiptir. Bu nedenle çiçeklerden nektar alamaz. İğneleri olmadığından kendilerini de koruyamazlar.
Kolonide erkek arı miktarı sezona ve kolonideki koşullara bağlı olup oğul mevsiminde sayıları 500-2.000 arasındadır. Koloniler ilkbahar ve yaz başlarında erkek arı yetiştirmeye başlarlar. Geç sonbaharda ve kış aylarında normal koşullarda kolonilerde erkek arı bulunmaz. Son derece tembel ve obur olan erkek arıların başlıca görevi çiftleşme uçuşuna çıkan dölsüz ana arılarla çiftleşmektir. Erkek arı dölsüz ana arıyı havada yakalar ve onunla çiftleşir. Ana arıyla çiftleşen erkek arı çiftleşme organını kaybeder ve ölür. Ortalama yaşam süresi 55-60 gündür.
İşçi arılar ergin erkek arıları koloniden atmak veya erkek arı yumurta, larva ve bazen de pupaların bir kısmını tahrip etmek suretiyle kovandaki erkek arı sayısını düzenlemektedir. Erkek arı yumurtalarının ancak % 50-56'sının ergin arı olarak gelişmesine fırsat verilir.
Erkek arılar 4 günlük olduklarında uçuş faaliyetlerine başlar fakat genellikle 5-7 günlükken uçarlar. Erkek arılarda en yoğun uçuş aktivitesi saat 14-16 arasındadır. Erkek arılar genellikle sıcaklık 18-20 oC'nin üzerine çıkmadıkça uçmazlar. Uçuş amacı çevreyi tanıma, dışkılamak veya çiftleşme olabilir. Günde ortalama uçuş sayısı 2-4 olup bu sayı 17'ye kadar çıkabilir. Uçuşa çıkmadıkları zamanlarda kovanda yavrulu çerçeve üzerinde dururlar.
|
|
|
| Arı Sütünün Yapısı Ve Üretimi |
|
Yazar: Zooteknist - 12-29-2010, 06:42 PM - Forum: Zootekni
- Yorum Yok
|
 |
Arı sütü, 5-15 günlük genç işçi arıların baş kısımlarında bulunan salgı bezlerinden salgıladıkları özel bir sütü insan sağlığı ve beslenmesi yönünden oldukça önemli maddeler içerir. Arı sütü; yaklaşık %66 su, %14.5 karbonhidrat, %4.5 lipid, %13 dolayında aminoasit, B grubu besindir. Görünümü kremsi-beyaz renktedir. Ana arı olmaya aday larvanın bulunduğu hücrelerde bulunur. Arı vitaminlerinin tümüne ek olarak A, D, C, E vitaminleri, önemli bazı mineral maddeler, biyolojik aktif maddeler ve bir miktar da tespit edilemeyen maddeler içerir.
Bilim adamları, normalde işçi arı olacak larvanın arı sütü ile beslenmesi sonucu ana arıya dönüşmesini ve ana arının işçi arıya göre 40 kat daha uzun yaşamasını, arı sütünün kimyasal yapı bakımından zenginliğine ve biyolojik aktif maddeler içirmesine bağlamaktadırlar.
Arı Sütü Üretimi:
Arı sütü üretimi, ana arı üretiminde bahsedilen larva transferi yöntemi ile yapılır. Transferden 2-3 gün sonra, hücre içinde bulunan larvalar atılıp geriye kalan arı sütü ağaç kaşıkçıkla veya vakumlanarak renkli şişelere alınır. Bu işlem güneş görmeyen kapalı ortamda yapılmalı ve elde edilen saf arı sütü 5 0C'ın altında muhafaza edilmelidir. Nektar ve polen kaynaklarının iyi olduğu dönemde güçlü kolonilerle yapılan üretimlerde bir hücreden ortalama 200 mg civarında arı sütü alınabilir.
|
|
|
| Demirhindi Bitkisinin Faydaları |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 12-29-2010, 05:17 PM - Forum: Şifalı Bitkiler
- Yorum Yok
|
 |
Baklagillerden bir çeşit ağaçtır. 25 metre kadar boylanır. Meyvelerinden şerbet yapılır. Sıcak ülkelerde yetişir. Çiçekleri sarı kırmızı salkımlar halindedir. Meyvesi koyu kırmızımtırak, büyük ve tohumludur. Meyvesinin mayhoş lezzetli, macuna benzeyen öz kısmı kullanılır. İçeriğinde ekşi maddeler, nişasta ve şeker vardır.
Faydaları:- Susuzluğu giderir.
- Vücuda rahatlık ve serinlik verir.
- 20 gramı müshil tesiri gösterir.
- Bağırsakları temizler.
- Soğuk içilir.
|
|
|
| Darı Bitkisinin Faydaları |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 12-29-2010, 05:16 PM - Forum: Şifalı Bitkiler
- Yorum Yok
|
 |
Buğdaygiller familyasından, kuraklığa dayanımı iyi olan bir bitkidir. Tohumları gıda olarak kullanılır.
Faydaları:- Darı unundan yapılan yiyecekler, zihin yorgunluğunu giderir. Sinirleri kuvvetlendirir.
- Hamilelere de faydası vardır.
|
|
|
| Damkoruğu Bitkisinin Faydaları |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 12-29-2010, 05:15 PM - Forum: Şifalı Bitkiler
- Yorum Yok
|
 |
Damkoruğugiller familyasından, kulakotu olarak da bilinen bir bitkidir. Ilık iklimlerde yetişir. Çiçekleri kırmızıdır. Yaprakları etli ve çiçeklerin dibindedir. Haziran - Ağustos ayları içinde toplanır. Çoğu zaman taze halde kullanılır.
Faydaları:- Basur memelerini giderir.
- Nasırları söker.
|
|
|
| Dalakotu Bitkisinin Faydaları |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 12-29-2010, 05:13 PM - Forum: Şifalı Bitkiler
- Yorum Yok
|
 |
Kurtluca olarak da bilinir. Eğreltiotugiller familyasındandır. Sıcak bölgelerde yetişen bir bitkidir. Güzel kokulu, pembe çiçekleri vardır. Yapraklarının üstü parlak, altı donuk yeşil kadife rengindedir. Tadı acıdır.
Faydaları:- Ateşi düşürür, vücuda kuvvet verir.
- Dizanteri ve ishali keser.
- Nefes almayı kolaylaştırır.
- Öksürüğü keser.
- Karaciğer ve mide hastalıklarının iyileşmesine yardım eder.
|
|
|
| Ciğerotu Bitkisinin Faydaları |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 12-29-2010, 05:03 PM - Forum: Şifalı Bitkiler
- Yorum Yok
|
 |
Latincesi Pulmonaria officinalis olan Nodangiller familyasından bir bitkidir. 10-15 cm. boyunda çok yıllık ve otsudur. Çiçekleri; önceleri kırmızımtıraktır. Sonradan morumsu-maviye dönüşür. Gövdesi dik ve tüylüdür. İçeriğinde tanen, müsilaj, şekerler, reçine ve sabit yağ vardır. Yaprakları kullanılır.
Faydaları: - Göğsü yumuşatır.
- Öksürüğü keser.
- Akciğer hastalıklarında faydalıdır.
- İdrar söktürür.
|
|
|
| Centiyane Bitkisinin Faydaları |
|
Yazar: Mr.Muhendis - 12-29-2010, 05:01 PM - Forum: Şifalı Bitkiler
- Yorum Yok
|
 |
Doğu Karadeniz bölgesi ve Uludağ'da yetişen, yılan otu olarak da bilinen bir bitkidir. 1 metre kadar yükseklikte, geniş yapraklı, kalın köklüdür. Kökü acıdır. İçi sarı, dışı esmerdir. Hekimlikte, kökü kullanılır. Sarı ve mavi türü vardır.
Faydaları: - İştah artırır, hazmı kolaylaştırır.
- Ateşi düşürür, vücuda kuvvet verir.
- Mide zafiyeti ve ekşimesini giderir.
- Kansızlıkta da faydalıdır.
|
|
|
| Ette Üretici Fiyatları Yüksek Değil |
|
Yazar: Zooteknist - 12-27-2010, 07:24 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
Tarım ve Köyişleri Bakanı Mehmet Mehdi Eker, şu anda ette üretici fiyatlarının yüksek olmadığını, problemin perakendeden kaynaklandığını söyledi.
Eker, 2010 yılında tarım sektöründe yaşananları ve yeni yılda uygulanacak politikaları paylaştığı Conrad oteldeki basın toplantısında, dünyada 1 Haziran'dan Aralık ayına kadar buğday fiyatları yüzde 75 artarken, Türkiye'deki artışın yüzde 25-28 arasında kaldığını, arz ve stok ve fiyatta problem oluşmadığını söyledi.
Tarım ve gıda ürünlerinin, dünyanın gündeminde her gün biraz daha önem kazandığına işaret eden Eker, ''Tüm bunlar, tarım sektörünü stratejik bir sektör olarak ele almamız, planlarımızı, projelerimizi buna göre, orta ve uzun vadeli olarak planlamamız gerektiği mesajını bize veriyor. Biz de tarım sektörünü bu bakış açısıyla, bu düşünceyle şekillendirdik ve 2002'den itibaren bu anlayışla tarımı bir stratejik alan olarak gördük'' dedi.
Eker, yapılan bir hesaplamaya göre Türkiye tarım sektörünün, dünyanın 8'inci, bir başka hesaplamaya göre 9'uncu büyük tarımsal gücü olduğunu aktararak, Türkiye'nin 1.530 tarımsal ürünü 177 ülkeye ihraç ettiğini, önceden 4 milyar dolarlık tarım ürünü ihraç edilirken, 2009'da bu rakamın 11,9 milyar dolara çıktığını kaydetti.
Türkiye'nin, tarım ürünleri açısından net ihracatçı olduğunu belirten Eker, 2009 yılında dünya buğday unu ihracatında Türkiye'nin ilk sırada geldiğine değinerek, ''Türkiye, yediği ekmekte buna muhtaç olduğu için yapmıyor, bunu işleyip ihraç etmek üzere yapıyor. Bu da, iyi bir şey. Geçen yıl sadece buğday ürünlerinden elde edilen ihracat 1,2 milyar dolar'' diye konuştu.
Eker, tarım sektöründe sabit sermaye yatırımlarının artarak, 2010 yılında 9,5 milyar dolara çıktığını dile getirerek, 2010 yılında, Tohum Gen Bankası'nı, Ulusal Gıda Referans Laboratuvarı'nı, Türkiye'nin ilk Kuraklık Test Merkezi'ni açtıklarını, Tıbbi ve Aromatik Bilgiler Araştırma Merkezi'ni, Afrika, Ortadoğu, Orta Asya, Balkan ülkelerine tarımsal üretim eğitim ve araştırma ihtiyaçları konusunda eğitim vermek üzere Uluslararası Tarımsal Araştırma Merkezi'ni kurduklarını anlattı.
2003 yılından sonra Tarım ve Köyişleri Bakanlığı'na 6 bin 500'ü mühendis olmak üzere 17 bin personel aldıkları bilgisini veren Eker, Bakanlığın 2007 yılında başlattığı, sadece köylerde istihdam edilen, özel eğitim verilen ziraat mühendisi veya veteriner hekim olarak 5 bin personelleri bulunduğunu kaydederek, 2011'in ilk aylarında 2.500 kişi daha alarak, toplam sayıyı 7 bin 500'e çıkaracaklarını bildirdi.
Eker, tarım-sanayi entegrasyonuyla ilgili olarak Ocak 2006'da başlatılan projelerden 2 bin 960 tanesinin bittiğini, 31 Aralık itibariyle bitmesi planlanan projelerle birlikte, sayının 3 bin 200'ü bulacağını söyledi.
''Cumhuriyet tarihinin en büyük toplulaştırma projesi''ni başlattıklarını ve bu kapsamda 566 bin hektar alan tamamlanırken, 400 bin hektar alanın da bitmek üzere olduğunu kaydeden Eker, GAP bölgesinde 2 milyon 100 bin hektar alanda toplulaştırma yaptıklarını açıkladı.
Bakan Eker, konuşmasında şu bilgileri verdi:
''2011'de bütün bunlar devam edecek. Gerek hayvancılıkla, gerek bitkisel ürünlerle ilgili desteklemeler, artarak devam ediyor. Türkiye'nin uluslararası standartlarda milli botanik bahçesi yok. 2 bin dekar alan üzerinde, 80 milyon lira proje bedeli olan Türkiye Milli Botanik Bahçesi kuruyoruz. Ankara'da yapılacak, 3 yıl içinde tamamlanacak.
Ankara'da bir Bitkisel Biyoteknoloji Merkezi, Samsun'da Enerji Bitkileri Araştırma Merkezi, İzmir'de Bitkisel Doku Kültürü Merkezi, Yalova'da Türkiye soğanlı ve yumrulu süs bitkileriyle ilgili bir geofit bahçesi, Çukorova'da yem bitkileriyle ve tohumlukla ilgili üretim merkezi kuruyoruz. Bunlar, bizim 2011 yılı içinde başlatacağımız, büyük kısmı da bitecek konular.''
Hayvancılıkla ilgili olarak Ağustos ayında çıkardıkları faizsiz kredi kararnamesi kapsamında 2 milyar 880 milyon lira kredi kullandırıldığını ifade eden Bakan Eker, bunun 2011 yılında da devam edeceğini söyledi.
Eker, ''Türkiye'deki hayvancılığın daha modern hale gelmesi için birçok tedbir aldık. Hayvancılığın toplam destek içindeki payını yüzde 4'ten yüzde 22'lere çıkardık. Önceden hayvancılığa 83 milyon lira destek ödenirken, bugün 1 milyar 200 milyon üzerinde destek ödeniyor. 2011 yılı içinde koyunculuğu, küçükbaş hayvancılığı geliştirecek, özel tedbirler alıyoruz, özel projeler hayata geçireceğiz. İlave tedbirlerle, koyunculuğun Türkiye'de mutlaka yaşatılması ve geliştirilmesi gerektiğine inanıyoruz'' diye konuştu.
Kaynak: Zaman Gazetesi
|
|
|
|