| Hoşgeldin, Ziyaretçi |
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.
|
| Kimler Çevrimiçi |
Şu anda 3368 aktif kullanıcı var. » (0 Üye - 3363 Ziyaretçi) Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex
|
| Son Yazılanlar |
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 57.265
|
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.849
|
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 464
|
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 5.028
|
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 59.521
|
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.383
|
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.920
|
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.324
|
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.567
|
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.535
|
|
|
| Türk Patronlar Çiftçiliği Tercih Ediyor |
|
Yazar: Zooteknist - 08-24-2012, 05:44 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
Türk işadamları tarım ve hayvancılık sektörüne dev yatırımlar yapıyor.
![[Resim: 2dr8mbq.jpg]](http://i46.tinypic.com/2dr8mbq.jpg)
Tarım ve hayvancılık sektörüne yatırım yapma kararı alan işadamlarının sayısı giderek artıyor. Türkiye Ziraat Odaları Birliği (TZOB) Başkanı Şemsi Bayraktar, “İşadamlarının kendi uzmanlığı olmamasına rağmen tarım alanında yatırımı seçmesi, sektörü stratejik görmesinden kaynaklanıyor” dedi.
Tarım ve hayvancılık sektörüne yatırım yapma kararı alan iş adamlarının sayısı her geçen gün artıyor. Tarım ve hayvancılık sektörüne son birkaç yıldır yatırım yapanlar arasında Koç, Doğan, Cıngıllıoğlu, Arıkanlı, Esas, Silkar, Söktaş gibi holdinglerle, Global Menkul Kıymetler, Saray Halı, Sancak, Özler, Öztiryaki ve Orka gibi gruplar bulunuyor. Tahincioğlu ailesi, TOBB Başkanı Rifat Hisarcıklıoğlu, tekstilci Remzi Gür gibi sanayicilerin yanı sıra bu alana giren İstanbul Ticaret Odası (İTO) Başkanı Murat Yalçıntaş da İzmir’in Kınık ilçesinde tarım yatırımı yaptı ve Çatalca’da koyun yetiştiriciliğine başladı.
STRATEJİK BİR SEKTÖR
Türkiye Ziraat Odaları Birliği (TZOB) Başkanı Şemsi Bayraktar, sanayici ve iş adamı kimliğiyle bilinen patronların tarım ve hayvancılık sektörüne ilgisini, tarımı “stratejik” görmelerine bağladı. İş dünyasında son yıllarda tarım sektörüne yatırım yapanların sayısının ciddi biçimde arttığına dikkat çeken Bayraktar, “Tarım yatırımı yapan holdingler arasında otomotivden tekstile, enerjiden inşaat ve turizme kadar farklı sektörlerden irili ufaklı birçok grup bulunuyor. Bu ilginin ve yatırımların arkasında ise geleceğe yönelik beklentiler var. Yatırımcıların kendi uzmanlığı olmamasına rağmen tarımı seçmesi, sektörü stratejik olarak görmesinden kaynaklanıyor. Özellikle tarıma ve alt dalı hayvancılığa geleceğin sektörü olarak bakılıyor” dedi.
HOBİ OLARAK BAŞLADI
Küresel ısınma, hızlı nüfus artışı, tarımsal alanların daralması, biyoyakıt kullanımı, su kıtlığı gibi nedenlerle gıdanın öneminin her geçen gün arttığını ifade eden Şemsi Bayraktar, “Bitkisel ve hayvansal üretim ciddi bir potansiyel arz ediyor. Büyük gruplar da sektörün bu gücünden pay almak istiyor. Tarım sektöründeki sanayileşme eğilimi de iş adamlarını bu alana yönlendiriyor” diye konuştu. Bayraktar, Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının destekleri, AB çerçevesinde verilecek teşvikler, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğüne (TİGEM) ait geniş çiftlikler ve hazine arazilerinin kiralama yöntemiyle tahsisinin de tarım yatırımlarına ilgiyi artırdığını vurguladı. Şemsi Bayraktar, “Bazı iş adamları bu işe gerçekten inanıyor, bazıları da kendi iş koluna hammadde sağlamak için üretim yapmaya başlıyor. Hobi olarak başlayarak işi büyütenler de var” dedi.
TARLA FİYATLARI ARTTI
Manisa Alaşehir Ziraat Odası Başkanı Necdet Türk ise tarım ürünleri fiyatlarının son yıllarda dünya genelinde artmasının, büyükşehirlerde yaşayan şirket genel müdürü, doktor, avukat, mühendis, sanayici, tüccar gibi birçok meslek grubundan insanların tasarruflarını tarım sektöründe değerlendirmeye yönlendirdiğini söyledi. “Çiftçi profili değişiyor” diyen Necdet Türk, çiftçilikle hiç ilgisi olmayan çok sayıda farklı meslek sahibinin bağ bahçe satın almaya başlamasının tarla fiyatlarını da artırdığını anlattı. Türk, tarla fiyatlarında en fazla artışın verimli arazilerde yaşandığını ifade etti. Alaşehir’de tarım alanlarının yüzde 97’sinde bağcılık yapıldığını bildiren Necdet Türk, verimli topraklarda fiyat artışının üç yıl öncesine göre 4-5 kat olduğunu bildirdi.
ÇİFTÇİ OLAN PATRONLAR
· Ramsey’in sahibi Gürmen Giyim’in ortaklarından Hüseyin Doğan, Aydın Sultanhisar’da 148 dönümlük modern bir sera kurdu.
· Sel Group, Aydın Sultanhisar’da 8 milyon avro yatırımla 65 dönüm sera kurdu. · Antalya Belek’te üç oteli bulunan Özaltın Holding, 120 dönümlük bir sera oluşturdu.
· Tahincioğlu, Salihli’de meyve bahçeleri kurdu.
· TOBB Başkanı Rifat Hisarcıklıoğlu, Turgutlu’da jeotermal seracılığa başladı. · Ethem Sancak, Ata-Sancak Acıpayam Tarım İşletmesi ile sektörde faaliyet gösteriyor.
· Koç Grubu, GAP’ın en büyük tarım ve besicilik işletmesini Şanlıurfa’da açtı. Grup, Denizli Acıpayam’daki devlet üretme çiftliğini de kiraladı.
· Doğan Holding, Kelkit’te açtığı Doğu Anadolu’nun en büyük hayvan besi çiftliğiyle AB tarafından ödüllendirildi.
· Cıngıllıoğlu Holding, Niğde’nin Bor ilçesinde 22 milyon dolarlık organik tarım yatırımı yaptı.
· Global Menkul Kıymetler’in kurucu ortağı Erol Göker, Balıkesir Burhaniye’de 500 başlık bir hayvan işletmesi kurdu.
FİYATLAR NASIL ARTTI
· İki-üç yıl önce 2 liranın altında olan 1 kilogram çekirdeksiz kuru üzüm bir dönem 4 liranın üzerine çıktı. Şu anda 3.80 kuruş.
· 10 ton üzüm, bugünkü fiyatlarla 38 bin liranın üzerinde para demek, çiftçiyi kurtarıyor.
· Bu fiyat çiftçiye kazandırınca kimse bağını satmaya yanaşmıyor.
· Daha önce 5 ile 7 bin lira olan 1 dönüm bağ alanı fiyatı 25-30 bin liraya çıktı.
· 30 bin liranın üzerinde fiyat verilse dahi kimse satmıyor.
EKİLİ OLMAYAN YER KALMADI
Arazi fiyatlarındaki artışın sadece bağ alanlarında olmadığını belirten Necdet Türk, ekili olmayan, boş çorak tarlanın bile değerinin arttığını vurgulayarak, şunları söyledi: “Ekili olmayan, fiyatı 3-4 bin lira olan normal tarlanın dönümü, 10-15 bin liraya satıldı. Şimdi de kimse satmıyor. İzmir-Denizli karayolu etrafındaki boş çorak araziler bile kapışıldı. Serinyayla’nın yüksek yerleri, Kemaliye, Gürpınar ve Soğanlı’nın etrafında bir dönem kimsenin bakmadığı arazilerin tamamı satın alındı. Etrafı çitlerle çevrilerek büyük ceviz, kestane, zeytin bahçeleri dikildi.”
Kaynak: EnSonHaber
|
|
|
| Toprağın Havalanması ve Kök Büyümesi |
|
Yazar: rımat - 08-23-2012, 09:36 PM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme
- Yorum Yok
|
 |
Toprağın Havalanması ve Kök Büyümesi
Çoğu bitkilerde olduğu gibi meyve ağaçlarının kökleri de iyi havalanabilen topraklarda çok daha iyi gelişir. Kök sistemlerinin gelişmesi üzerine, toprak atmosferinin kompozisyonunu, diğer bir deyimle, oksijen-karbondioksit içeriği ve toprakta anaerobik parçalanma sonucu oluşan kükürtlü hidrojen miktarları etkili olmaktadır. Çoğu kökler, karbondioksit oranının yüksek olduğu ortamlarda yaşayamazlar. Meyve ağaçlarında köklerin büyük bir kısmı ancak kısa bir süre için topraktaki % 9-10 oranındaki karbondioksit miktarına dayanabilir, Bununla beraber, köklerinoptimal gelişmeleri için topraktaki karbondioksit miktarının ancak; % l'in altında olması gerekmektedir. Köklerin çok iyi gelişebilmeleri için topraktaki oksijen oranı ise % 12'nin üzerinde bulunmalıdır. Oksijen "kapsamının % 8'dcn aşağıya düşmesi köklerin gelişmelerini geriletir ve % 2'nin altına düşmesi halinde gelişme durur (Kaçar, 1989).
Geisler de (1965), araştırmasında köklerin gelişmesinin, toprakta bulunan faydalanılabilir oksijen miktarına bağlı olduğunu ortaya koymuştur. Gerçekten, Girton, toprakta oksijen oranının % 5-8 arasında bulunması halinde portakal ağacının köklerinde büyümenin yavaşladığı ve bu oranın % 1-1,5'a düşmesi halinde büyümenin tamamen durduğunu bulmuştur. Öte yandan, anaerobik parçalanma sonucu toprak havasına karışan kükürtlü hidrojenin (H2S) çok az miktarlarının bile köklerin "gelişmeleri üzerine olumsuz etki yaptığı görülmüştür (Boynton ve Reuter
|
|
|
| Organik Tarım Nedir ? Nasıl Yapılır ? Organik Tarımın Faydaları |
|
Yazar: rımat - 08-23-2012, 09:34 PM - Forum: Organik Tarım
- Yorum Yok
|
 |
Organik tarım, son yıllarda gündemde oldukça sık yer almasına rağmen, aslında 50-60 yıl öncesine kadar kullanılan en eski tarımsal faaliyetlerden birisidir. Babalarımızın veya dedelerimizin yıllar önce, petrol kaynaklı inorganik gübrelerin ve pestisid’lerin (tarımsal ilaçlar) yokluğunda, yapmaya çalıştığı tarımsal üretimin, her ne kadar bugünkü anlamı ile organik tarım olarak tanımlanamaz ise de, organik tarımın temelini oluşturduğunu söylemek pek de yanlış olmaz.
II. Dünya savaşına kadar, tüm dünya’da tarımsal üretim girdisi olarak, petrol kaynaklı gübreler ve tarımsal ilaçlar mevcut değildi. Bu nedenle, tarımsal üretim bu imkanlardan yoksun olarak yapılmaya çalışılıyordu. Bitki besin maddelerince (gübre) fakir topraklarda yetiştirilmeye çalışılan ürünlerden, pek çok zararlı ve hastalıkların da ortaya çıkardığı problemler nedeniyle istenen verimler alınamıyordu. Verimler her ne kadar düşük olsa da, tarım yapılan topraklar henüz kimyasal gübreler ve tarımsal ilaçlarla tanışmamış ve kirlenmemiş olduğundan, bu ürünler insan sağlığı için arzu edilen ürünlerdi.
II. Dünya savaşından hemen sonra, savaşta kullanılan bazı kimyasal maddelerin tarımda girdi olarak kullanılmaya başlanmasıyla, tarımsal faaliyetlerde bir yoğunluk yaşanmıştır. Örneğin, savaş sırasında kullanılan patlayıcıların hammaddesi olan azotlu bileşik Amonyum Nitrat, savaş sonrası tarımsal alanlarda azot gübresi olarak kullanıma sunulmuştur. Yine, savaş sırasında sinir gazı olarak kullanılan organophosphate’ler, savaş sonrasında çok güçlü bir böcek öldürücü (insektisid) olarak tarımsal faaliyetlerdeki yerini almıştır.
II. Dünya savaşından sonra meydana gelen bu teknik gelişmeler sonucunda, çok iyi beslenen ve pek çok zararlı ve hastalıklardan korunan ürünlerden alınan verimler eski yıllara göre rekor düzeylere ulaşmıştır. Bunun sonucunda ise, ekonomik karlılık artmış ancak pek çok çevresel ve sağlık problemlerini de beraberinde getirmiştir. Bunlara en iyi örnek olarak, aşırı ve bilinçsizce kullanılan kimyasal gübreler ve tarımsal ilaçların ürünler üzerinde bıraktığı kalıntılar nedeniyle oluşan sağlık problemleri, bu maddelerin yıllarca toprakta birikerek bitki gelişimini olumsuz yönde etkilemeleri ve yine bu maddelerin yoğun şekilde kullanılmaları sonucu, yer altı kaynak sularına sızarak hem çevreyi kirletmeleri hem de buradan faydalanan insan ve hayvanlar üzerinde yarattığı olumsuz sağlık problemleri verilebilir.
Organik tarım, tüm dünya’da yıllardan beri süregelen bilinçsiz ve aşırı gübre ve pestisid (tarımsal ilaçlar) kullanımı sonucu bozulmaya yüz tutan tarımsal ekosistemi ve insan sağlığını korumak amacı ile geliştirilen ve önerilen ve tamamen saf, sağlıklı, bitkisel ve hayvansal ürünlerin üretilmesi yanında, tarımsal ekosistemi de koruyan bir tarım sistemi olarak ortaya çıkmıştır. Daha geniş bir tanımlamayla, hiçbir yapay kimyasal madde kullanılmadan yapılan çiftçiliğe organik tarım denmektedir.
İlk defa 1940 yıllarında, Kuzey Avrupa’da bazı araştırıcılar tarafından ileri sürülmüştür. Ancak, 1920’li yıllarda Almanya’da, Avusturyalı filozof Rudolf Steiner tarafından “Biyodinamik Tarım”; İngiltere’de 1940 yılında Albert Howard tarafından “Organik Tarım” ve İsviçre’de, 1930’lu yıllarda Hans-Peter Rusch ve Hans Müller tarafından “Biyolojik Tarım” olarak ortaya atılmıştır.
Organik tarım, doğaya sahip olup, ona hükmetmek, onu kontrol etmekten çok, onunla ortaklık kurabilme sanatı olarak da değerlendirilmektedir. Organik tarımın ana amacı, bitkilerin, hayvanların, insanların ve toprağın sağlığını ve verimliliğini korumak ve devamlılığını sağlamaktır. Bugün, organik tarım, ekolojik tarım veya biyolojik tarım olarak da isimlendirilen tarım sistemleri aslında aynı şeyi ifade etmektedir.
Kuşkusuz, organik tarım denince, hem bitkisel hem de hayvansal üretim anlaşılmalıdır. Yeryüzünde yetişen ve tarımı yapılan her türlü bitki organik tarımda kullanılabilir. Ülkemizi örnek olarak verirsek, organik buğday, organik ayçiçeği, organik soya, organik çeltik, organik mısır, organik meyve ve sebze gibi ülkemiz tarımında yer alan her türlü bitkinin tarımı yapılabilir. Diğer yandan, hayvansal ürünleri de (et, süt, yoğurt, bal, yumurta vd.) organik olarak elde etmek mümkündür. Bunun için, büyükbaş, küçükbaş ve kümes hayvanlarını, kontrollü şartlarda tamamen doğal yemlerle (organik tarımla üretilmiş) beslemek, hastalık durumunda herhangi bir kimyasal madde (ilaç, hormon-büyüme ve gelişme düzenleyiciler) vermekten kaçınmak yeterlidir.
Burada, organik tarımla ilgili verilen bilgiler, bitkisel üretimle ilgilidir.
Ülkemizde ilk organik tarım faaliyetleri, bundan 20 yıl kadar önce (1985-1986 yılları), bazı Avrupa ülkelerinden gelen talepler doğrultusunda, Ege bölgemizde kuru incir ve kuru üzüm üretimiyle başlamıştır. Ancak ülkemizin gündemine son 10 yıllık dönemde girmiş olup, son yıllarda Avrupa Birliğinin de talepleri doğrultusunda iyice gündeme oturmuştur. Bugün, Ege bölgesi dışına da taşarak tüm ülkeye yayılmış durumdadır. Yurt dışından gelen talepler nedeniyle, ürünlerde de çeşitlilik (fındık ve kuru kayısı gibi) gözlenmektedir. Günümüzde artık, ekim alanları bazı bitkiler için yeterli olmasa da, hemen hemen her türlü bitki grubu ile organik tarım faaliyetleri yapılmaktadır.
Diğer bir tarımsal faaliyet olan Doğal tarım (naturel tarım), organik tarımdan tamamen farklı olup, aynı şeyler değildir. Örneğin, bir alanda, dışarıdan hiçbir kimyasal gübre, ilaç veya hormon kullanmadan kendi haline yetişen bir bitkinin ürününe doğal ürün veya naturel ürün, bu işleme de doğal ve naturel tarım demek mümkündür. Daha önceden, toprakta birikmiş olan gübre, ilaç ve diğer kimyasal madde kalıntılarının varlığı, o ürünün doğal olduğunu değiştirmez. Ancak, böyle bir ürün organik değildir. Çünkü, organik tarımın belirli kuralları olup, bunlara uyulması zorunludur. Her ne kadar, dışarıdan herhangi bir kimyasal madde uygulaması olmamasına rağmen, tarlada daha önceden birikmiş olan kimyasal madde kalıntıları, elde edilecek ürünü organik olmaktan, yapılan işlemleri de organik tarım olmaktan çıkarır. Bu iki tanım birbirlerinden kesin olarak ayrılmalı ve çok dikkat edilmelidir. Unutulmamalıdır ki, her organik ürün, doğal (naturel) bir üründür. Ancak, her doğal ürün organik ürün değildir.
Bugün, dünyanın pek çok ülkesinde organik tarım benimsenmiş ve tarımsal üretim sistemlerinde önemli yerlere sahip olmuştur. Aşağıdaki tabloda, 2002 yılında dünya ülkelerinin organik tarım sistemine ayırmış oldukları alanlar verilmiştir.
Dünya’da organik tarım yapan ülkeler (2002)
Ülkeler
Ekiliş Alanı
(Ha)
Avustralya
10.500.000
Arjantin
3.192.000
İtalya
1.230.000
Kanada
1.000.000
A.B.D
948.553
Brezilya
803.000
İngiltere
729.550
Uruguay
678.481
Almanya
632.165
İspanya
485.130
Fransa
419.750
Avusturya
345.375
İsveç
320.000
Çin
301.295
Şili
273.000
Çek Cumhuriyeti
235.136
Danimarka
174.600
Ukrayna
164.449
Finlandiya
147.943
Meksika
143.154
Uganda
122.000
İsviçre
102.999
Macaristan
100.000
Hindistan
90.000
Peru
84.000
Portekiz
70.857
(Grolink 2003)
Ülkemizdeki organik tarım alanlarının ise, 2003 yılı tahminine göre 60.000-70.000 hektar olduğu bildirilmektedir.
Organik Tarım Kuralları : Organik tarım sistemlerinde ana kural, daha önce de belirtildiği gibi, üretim aşamasında yapay kimyasal hiçbir maddenin kullanılmamasıdır. Bunun yanında, son yıllarda yine gündemde olan ve transgenik olarak da bilinen genetiği değiştirilmiş organizmaların kullanılması da yasaklanmıştır.
Organik tarım yapılacak alanlarda, herhangi bir kimyasal ilaç ve gübre kalıntısının olmaması gerekir. Tarıma yeni açılacak alanlar bu yönden uygun alanlardır. Eğer, yıllardır üzerinde tarımsal faaliyetlerin yapıla geldiği bir alanda organik tarım yapılmak isteniyorsa, öncelikle bu alanlarda birikmesi muhtemel olan inorganik (sentetik) gübre ve tarımsal ilaç kalıntılarının yok edilmesi, tarladan uzaklaştırılması gerekir. Bu amaçla, böyle alanlarda birkaç yıl boyunca (3-5 yıl, en az 3 yıl) hiçbir kimyasal gübre ve tarımsal ilaç uygulaması yapmadan bitki yetiştiriciliği yapılmalı ve kalıntı gübrelerin bu bitkiler tarafından sömürülmesi sağlanmalıdır. Bunun yanında, böyle alanlarda, biraz külfetli olsa da, yıkama yapılarak bu kalıntıların, tarımsal aktif bölge olarak kabul edilen toprağın üstten 40-50 cm’ lik bölümünden uzaklaştırılması da düşünülebilir. Yine, organik tarım yapılacak alanların erozyona açık olmaması ve böyle alanlarda toprağın fiziksel, kimyasal ve biyolojik yapısının bozulmamış olması gerekir.
Peki, yukarıda bahsedilen bütün özelliklere sahip bir alanda, çiftçi organik üretime başlayabilir mi? Hayır. Çiftçinin, organik tarım yaptığını veya yapacağını ve daha sonra elde ettiği ürünleri organik ürün olarak pazarlayabilmesi için, bütün bu işlemleri belgelendirmesi ve bir sertifika alması gerekir. Bu amaçla, ulusal veya uluslar arası pek çok kuruluş bu hizmeti vermektedir. Bugün, Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca yetki ve izin verilmiş Mersin’de 1 ve İzmir’de de 6 olmak üzere toplam 7 adet kontrol ve sertifikasyon kuruluşu bu hizmeti vermektedir. Organik tarımla ilgili herhangi bir faaliyette (üretim, işleme, ihracat vs.) bulunmak isteyen şahıslar, önce bu kuruluşlardan birisine başvuracak ve bu kuruluşla bir sözleşme imzalayacaktır. Sözleşmenin imzalanmasından ve bu sözleşmenin bakanlığa bildirilmesinden sonra Tarım ve Köyişleri Bakanlığının ilgili Genel Müdürlüğü’ne gerekli başvuru yapılacaktır. Bu kuruluşların adları ve adresleri liste halinde en son bölümde verilmiştir.
Önümüzdeki yıllarda, gelecek talepler doğrultusunda, bu kuruluşların hizmet verdiği illerin ve bu tip kuruluşların sayılarının artacağı şüphesizdir.
Çiftçi, organik tarıma başlamadan önce, bu kuruluşlardan herhangi birisine başvurarak organik tarım yapmak istediğini beyan edecek ve kuruluş elamanlarınca organik tarım için ayrılacak alanların uygunluğu kontrol edilecek, eğer uygunsa izin verilecektir. Organik tarım için izin alabilmek işi çözmüyor. Aynı kuruluş elamanlarınca, organik tarım yapılacağı beyan edilen alanlar ve çiftçi, üretimin her aşamasında kontrol ve takip edilecek ve organik tarımda kullanılmaması gereken girdilerin kullanılıp kullanılmadığı ortaya konacaktır.
Bu aşamadan sonra, hasat döneminde uygun görülen ve tekniğine uygun üretilen ürünlere “organik” tir sertifikası verilecek ve pazardaki yerini alacaktır. Kısacası, çiftçinin yaptığı üretim faaliyetleri, tarlada ekim öncesinden başlayarak, ekim-dikim, gübreleme, yabancı ot kontrolü, hasat-harman, ürünün tarladan depoya ve depodan da pazara (market vd.) taşınmasını da kapsayan üretim zinciri çok sıkı bir şekilde denetlenmek zorundadır. Görüldüğü gibi, ilk bakışta kolaymış gibi görünmesine rağmen, aslında tamamen kontrol altında olması gereken bir faaliyettir.
Organik tarım sisteminde, dışarıdan antibiyotik, bitki büyüme düzenleyicileri (hormonlar), böcek öldürücüler ve gübreler gibi sentetik herhangi bir yapay kimyasal madde uygulaması olmayacağı için, verimliliği korunmuş ve devam ettirilen topraklarda zararlılardan ve hastalıklardan etkilenmeden sağlıklı bitkilerin yetiştirilmesi ve bu koşullarda ürünün elde edilmesi amaçlanmaktadır. Bunun için aşağıda açıklanan bazı uygulamaların yapılması gerekir.
Toprak Verimliliği : Organik tarımda ana ilkelerden birisi de, bitkinin değil, toprağın beslenmesidir. Yani, toprağın verimli hale getirilmesi ve bunun korunmasıdır. Toprak verimliliğini sağlamak ve bunu devam ettirmek için, 3 farklı doğal madde kullanılabilir. Bunlar;
a)-Çiftlik Gübresi: Taze, yanmamış gübre haricindeki tüm büyükbaş, küçükbaş ve kümes hayvanlarından elde edilen gübreler rahatlıkla kullanılabilir ve bitki büyüme ve gelişimi için gerekli bütün temel bitki besin maddelerini toprağa kazandırır.
Çiftlik gübresi uygulaması ekim-dikimden önce yapılmalıdır. Ekim-dikim sonrasında uygulama yapılması tavsiye edilmez. Mümkünse, bu tip uygulamadan kaçınılmalıdır. Zorunlu hallerde, eğer sebze üretiminde kullanılacak ise, özellikle pişirilmeden tüketilen sebzelerin hasadından en az 60 gün önce kullanılmalıdır. Ancak, bu şekilde gübresi kullanılacak hayvan grubunun da organik besinlerle (örneğin antibiyotiksiz ve hormonsuz besinlerle) beslenmiş olması gerektiği bilinmelidir.
Kedi ve köpek gibi hayvanların dışkıları gübre olarak kullanılmamalıdır. Bu tür hayvanların dışkılarında insanlara da geçebilen ve sağlık problemleri yaratan parazitler bulunur.
Yukarıda da belirtildiği gibi, taze, yanmamış gübre kullanımı tavsiye edilmez. Çünkü, yanmamış taze gübre ile yabancı ot tohumlarının ve bazı fungal (mantari) hastalık etmenlerinin toprağa bulaştığı bilinmektedir. Bunların önlenmesi açısından bu konuda dikkatli olunmalıdır.
Bazı çiftlik gübrelerinin NPK değerleri
Gübre Çeşidi
N
(Azot)
(%)
P
(Fosforik asit) (%)
K
(Potasyum)
(%)
İnek
0.57
0.23
0.62
Boğa
0.73
0.48
0.55
At
0.70
0.25
0.77
Koyun/Keçi
1.44
0.50
1.21
Tavşan
2.40
1.40
0.60
Tavuk
1.00
0.80
0.39
Kaynak: Anonim 1998. Fertilizer values of some manures. Countryside & Small Stock Journal. September-October. p. 75
Çiftlik hayvanlarından elde edilen gübrelerin yanında, yarasa ve deniz kuşlarının “Guano” olarak da isimlendirilen kurumuş haldeki gübreleri de, organik tarımda kullanılabilecek bir diğer toprak verimliliğini sağlayıcı maddedir. Bu tip gübre, daha önce bahsi geçen diğer çiftlik hayvanlarından elde edilen gübrelerden daha fazla NPK (Azot, Fosfor, Potasyum) içerir. Özellikle Fosfor içeriği çok yüksektir. Bu üç bitki besin elementinin (NPK) sırasıyla, Dal-Döl-Bal olarak bilinmesi, bu tip gübrelerin önemini ve değerini arttırmaktadır.
b)-Kompost: Toprağın organik madde içeriğini yükselten, içerisinde bitkileri bazı toprak zararlılarına karşı koruyan doğal antibiyotikler bulunduran, toprak verimliliğine ve dolayısıyla ürün artışına neden olan doğal bir maddedir.
Yoğun bir tarımsal faaliyet için yıllık olarak dekara 1.5-2.5 ton arasında uygulanması tavsiye edilir. Fakat, önceden toprakta kompost oranı ile ilgili analizler yaptırılıp, elde edilecek sonuçlara göre uygulanacak kompost miktarı belirlenebilir. Ayrıca, kompost, toprakta yaşayan ve tarımsal faaliyetlerin vazgeçilmezi olan, toprakta bulunan mineralleri serbest hale geçirerek bitkilerin faydalanabileceği bir forma sokan milyonlarca mikro-organizmalar için iyi bir besi ortamı yaratır.
c)-Yeşil Gübre: Yeşil gübre ve örtü bitkisi kullanılması organik tarımda uygulanan standart işlemlerden bir tanesidir. Bu şekilde, bu amaçla ekilen bazı baklagil bitkilerinin özellikle çiçeklenme döneminde pullukla toprak altına gömülmesi ve çürümeye terk edilmesi sonucunda topraktaki organik madde içeriği artacaktır. Böylece, bitkiler için uygun büyüme ve gelişme ortamı sağlanmış olacaktır.
Bunun yanında, ön bitki olarak ekilecek bir baklagil bitkisi, kendisiyle ortak olarak yaşayan bakteriler yardımıyla, toprak havasında serbest olarak bulunan azotu köklerindeki nodüllerde (urlarda) bağlayarak, toprağın azot seviyesinin yükselmesine katkıda bulunacaktır. Bu sayede, hem kendini beslemiş hem de kendinden sonra gelecek bitki için bir miktar azot sağlamış olacaktır.
Münavebe: Münavebe veya diğer adıyla ekim nöbeti uygulaması, organik tarım sisteminin vazgeçilmez unsurlarındandır. Yabancı ot, zararlılar ve hastalık etmenlerinin populasyonlarının azaltılmasında önemli rol oynar. Yetiştirilecek ürünlerin belirli bir sıraya konması, bir üründe zarar yapan bazı böcek veya hastalık etmeni, başka bir bitki grubunda zarar meydana getiremeyeceği için bunların populasyonlarında bir azalma söz konusu olacaktır. Bunun aksi yapıldığı zaman, yani organik de olsa üst üste birkaç yıl aynı bitkinin yetiştirilmesi, o bitkiye zarar verecek böcek ve hastalık etmeni bazı mantar ve bakteri populasyonlarının artışına neden olacaktır. Bu durum ise, sonuçta ürün kaybına neden olacaktır.
Münavebe yapılması, toprakta mevcut olan ve toprağın farklı derinliklerinde birikmiş bulunan bazı doğal bitki besin maddelerinin ve suyun da ekonomik olarak tüketilmesini sağlayacaktır. Örneğin, bir yıl saçak köklü bitkinin yetiştirilmesiyle toprağın üst katmanlarında bulunan besinler tüketilebildiği halde, biraz daha derinlerde bulunan besin maddelerinden yararlanma olmayacaktır. Eğer, aynı alanda üst üste birkaç yıl saçak köklü bitki tarımı yapılırsa, daha derindeki bu besin maddeleri sulama suyuyla veya yağmurlarla yıkanıp gidecek ve bitkiler için yararlı olmaktan çıkacaktır. Bu nedenle, tarımsal üretimde, araya kökleri daha derine gidebilen bazı kazık köklü bitkilerin konması ile, kaybolma tehlikesi bulunan bu tip besin maddelerinden faydalanma söz konusu olacaktır.
Yabancı Ot Kontrolü: Yetiştirilmekte olan ürün içerisinde bulunan her türlü bitki bir yabancı ottur. Örneğin, mısır tarlasında, mısırlar içerisinde bulunan bir buğday veya bir ayçiçeği, yine bir ayçiçeği tarlasında bulunan bir mısır bitkisi birer yabancı ottur.
Yabancı otlar, organik tarımdaki en önemli zararlılardandır. Toprakta bulunan bitki besin maddelerini yetiştirilen bitki aleyhine tükettiği ve bazı zararlılar ile hastalık etmenlerini barındırdığı için, tarım yapılan alanlardan uzaklaştırılması gerekir.
Organik tarım yapan çiftçiler için 2 ayrı seçenek mevcuttur. Bunlar, mekanik ve kültürel işlemlerdir. Mekanik olarak yabancı ot mücadelesi için, tarım yapılan alanın makineyle işlenmesi gerekir. Ekimden önce yapılacak toprak işlemesiyle yabancı otlar yok edilebildiği gibi, ekimden sonra da, bitkiler çıkış yaptıktan sonra uygulanacak çapalama işlemleri ile de yabancı ot mücadelesi yapılabilir.
Kültürel işlemler olarak, münavebe devreye sokulabilir. Örneğin, orobanş (canavar otu, verem otu) problemi olan alanlarda, orobanştan etkilenen ayçiçeği, bu zararlıdan etkilenmeyen bir bitkiyle münavebeye sokularak orobanş zararından kurtulmak mümkündür. Yine, belirli bitki gruplarında ortak olan bazı hastalıklar, münavebe yardımıyla önlenebilir. Örneğin, soya ve ayçiçeğinin bazı hastalıkları ortaktır. Soyada zarar yapan birkaç hastalık ayçiçeğinde de zarar yapmaktadır ve tarlada kalan bitki artıklarıyla bulaşabilmektedir. Soyadan sonra ayçiçeği veya ayçiçeğinden sonra soya ekmeyerek, ekim nöbetine girerek araya başka bir bitki grubunu alırsak, soya ektiğimiz zaman soya hastalıklarının, ayçiçeği ektiğimiz zaman da ayçiçeğinin bazı hastalıklarını baştan önlemiş oluruz. Sıra arası mesafesiyle oynayarak, bitkilerin sıra aralarını erken kapatmaları sağlanabilir ve yabancı ot gelişimi önlenebilir. Burada, sıra aralarını erken kapatabilen ve geniş bitki tacı oluşturabilen çeşitlerin seçimi de önemlidir. Yine, o bitki için önerilen en yüksek bitki sıklığı kullanılarak birim alandaki bitki populasyonu arttırılabilir ve bu sayede yabancı otlar baskı altında tutulabilir. Yetiştirilecek bitki grubunun ekilen tohumlarının aynı anda ve mümkün olan en kısa sürede toprak yüzeyine çıkmış olmaları ve toprak yüzeyini en kısa zamanda kaplamış olmaları, yabancı ot mücadelesi için gereklidir. Bu amaçla, ekilecek tohumluğun çimlenme ve sürme gücünün çok yüksek olması gerekir. Ekim tarihi ile oynayarak, örneğin biraz daha geç ekim yaparak, tarlada oluşacak kendi gelen bitkilerin (halaza) çıkışı beklenebilir, böyle bitkiler toprak işlemesiyle yok edildikten sonra, ekim yapılabilir.
Geniş alanlarda zor olsa da, küçük alanlarda ve küçük aile işletmelerinde elle yabancı ot temizliği yapılabilir.
Diğer bir yöntem ise, bazı bitkilerde örneğin organik mısır tarımında, sıra aralarında ortaya çıkan yabancı otların, propane (LP) alevi kullanılarak yakılması ve yok edilmesidir. Bu amaçla, traktöre bağlı bir propane (LP) tankından beslenen ve sıra aralarına göre ayarlanmış alev püskürten kollar kullanılmaktadır. Alevle yabancı ot kontrolü yapılacak mısır, ya yeni çıkmış olmalı ya da 20 cm-45 cm arası boyda olmalıdır. Bunun dışındaki zamanlarda yapılacak alevle yabancı ot yakma işlemi, mısır bitkisinin meristemine (büyüme noktasına) zarar verebilir. Alevle yakma işleminde traktör hızı yaklaşık saatte 6 km. olmalıdır.
Sıra arasındaki yabancı otların propan (LP) alevi kullanılarak yakılması
Yabancı ot kontrolünde kullanılabilecek bir diğer yöntem ise, malçlamadır. Yani, toprak yüzeyinin çeşitli sap, saman gibi bitki artıklarıyla kaplanması, örtülmesidir. Bu sayede, yetiştirilecek bitkiler haricinde açıkta kalan toprak yüzeyleri kaplanmış olduğundan, yabancı ot gelişimi önlenmiş olacaktır. Ayrıca, malçlama sayesinde, malç altında kalan toprağın ısınması nedeniyle bitki gelişimi hızlanacak ve yabancı otlarla rekabet edebilecek bir güce ulaşabilecektir. Bu tip maddeler organik maddelerdir. Malç görevi görürken, çürümeleri sonucunda toprağa organik madde de bırakırlar.
Bu doğal maddelerin yanında, polietilen (naylon-plastik örtü) gibi bazı sentetik malç malzemelerine de izin verilmiştir ve organik tarımda kullanılabilir. Yalnız bu tip maddelerin hasat sonrasında tarladan uzaklaştırılması gerekir.
Zararlılar ve Hastalıkların Kontrolü:
Organik tarım yapılan alanlarda, eğer bir zararlı veya hastalık salgın hale gelmiş veya gelmek üzere ise, çiftçiler 3 seçenek üzerinde durmalıdır. Bunlar;
a)-Mekanik kontrol
b)-Biyolojik kontrol ve
c)-Organik olarak tescil edilmiş bazı tarımsal ilaçların kullanılmasıdır.
a)- Mekanik Kontrol: Bu seçenekte, bazı noktalara, böcekleri vakumla içeri çekerek toplayan aletler veya yapışkanlı tuzaklar asarak böcek populasyonunu kontrol altında tutmak ve zararı en aza indirmek mümkündür. Bazı durumlarda, küçük alanlarda, zararlı böceklerin elle toplanması da düşünülebilir.
b)- Biyolojik Kontrol: Bu amaçla, zararlı böceklerin kontrolü veya yok edilmesi için, diğer yararlı böceklerden de faydalanılabilir. Örneğin, predatör böcekler (avcı böcekler) kullanılarak bazı zararlı böcek erginleri ve/veya larvaları yok edilebilir. Yaprak bitlerine karşı, uğur böceği larvasının kullanılabileceği gibi. Veya parazitör (parazitleyici) böcekler kullanılarak, zararlı böcekler tarafından bitki üzerine bırakılmış yumurtalar daha açılmadan parazitlenerek açılmaları, dolayısıyla populasyonlarının artarak zarar vermeleri önlenebilir. Buğdayda büyük zarar yapan süne yumurtalarına karşı parazitör kullanılması gibi.
c)- Organik İlaçların Kullanılması: Organik olduğu tescil edilmiş ve izin verilmiş bazı bileşikleri kullanmak mümkündür. Çok yaygın olarak kullanılan bitkisel böcek öldürücülere, Pyrethrum ve Neem ağacı (Azadirachta indica A. juss) ekstraktları örnek olarak verilebilir. Bunlar, çok geniş etki alanına sahip olup, pek çok böcek üzerinde etkilidir. Örneğin, neem ağacından elde edilen ekstraktların yaklaşık 400 böcek türü üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Neem ağacını bu kadar önemli yapan ise, hemen hemen bütün organlarında (yaprak, meyve, tohum vs.) bulunan “azadirachtin” maddesidir.
Bütün bunların yanında, evde de rahatlıkla hazırlanabilecek ve sabun, bitkisel yağ, parafin yağı ve sarımsak gibi maddelerin kullanıldığı böcek öldürücüler ve/veya böcek kovucular kullanmak mümkündür. Bunlara ilave olarak, böcekleri yakalamak amacıyla, yapışkanlı, ışıklı ve sesli gibi bazı tuzaklar hazırlanıp, tarlanın belirli yerlerine konabilir.
Hastalıkların önlenmesinde ise, öncelikle, hastalıklara dayanıklı çeşitler tercih edilmelidir. Tarla içerisinde, hastalığın yayılmasını önlemek için, hastalığın ilk ortaya çıktığı bitki veya bitkiler hemen sökülüp tarladan uzaklaştırılabilir. Hastalık ortaya çıkınca ise, bakır ve kükürt içeren bileşiklerin kullanılmasına izin verilmiştir. Bazı mantari hastalıklar ve bakteri yanıklığı için bakırlı bileşikler kullanılabilir. Bordo bulamacı gibi kükürtlü bileşikler ise, mantari hastalıklara karşı kullanılabilir.
Bordo bulamacı, aynı zamanda iyi bir böcek kovucudur. Bazı böcekler, çekirgeler ve toprak altında yaşayan bazı kesici kurtlara karşı uzaklaştırıcı olarak etkili bir şekilde kullanılabilir.
Sonuç olarak, organik tarım sisteminin temel özellikleri şu şekilde özetlenebilir.
· Yoğun emek harcanan bir faaliyet olması
· Çevresel, sosyal ve ekonomik olarak tam ve sürdürülebilir olması
· Dışarıdan uygulanan girdilerde azalma
· Ekim nöbeti (münavebe) uygulanması
· Biyolojik yolla zararlı ve hastalık kontrolü
· Dayanıklı çeşitlerin kullanımı
· Erozyonun kontrol altına alınması
· Bitki besin elementlerinin döngüsünün sağlanması
· Su ve sulamanın kontrolü
· Sentetik gübrelerden, tarımsal ilaçlardan ve genetiği ile oynanmış bitkilerden uzak durulması, bunların girdi olarak kullanılmaması.
|
|
|
| Sorun Olan Yabancı Otlar |
|
Yazar: rımat - 08-23-2012, 07:56 PM - Forum: Bitki Koruma
- Yorum Yok
|
 |
Tarım dışı veya boş alan denildiğinde; otoyol ve tren yolu kenarları, bina, fabrika, hava alanları ve sanayi yerlerinin çevresi, endüstri alanları, boru hatları, kanal kenarları ve şevler, tarihi alanlar anlaşılmaktadır. Bu alanların kullanım amaçlarına bağlı olarak, bazı bitkiler sorun oluştururlar ve sorun olan bu bitkiler, yabancıot olarak nitelendirilirler. Bazı yabancıotlar kuruyarak, yangınlara sebep olabilir. Yaz sonuna ve sonbahar mevsimine doğru buralarda gelişen yabancıotlar iyice kurur; sonra kuru hava ve sıcağın da etkisiyle küçük bir kıvılcım veya kırık cam parçalarının güneşi odaklamasıyla tutuşabilirler. Otoyol, tren yolu, havaalanı, bina kenarları ve endüstriyel alanlarda bu durum oldukça önemlidir. Ayrıca, otların tutuşmasıyla orman yangınları oluşabilmekte, hatta bina ve endüstriyel alanlarda da yangınlar çıkabilmektedir. Tarım dışı alanlarda yabancıotların diğer bir zararı ise, tarihi alanlardaki eserlerin örtülmesine, üzerinde veya içinde gelişen kökleriyle tarihi eserlerin zamanla parçalanmasına, ufalanmasına ve bozulmasına sebep olmalarıdır. Yabancıotlar kazı çalışmalarını zorlaştırmakta ve sarfedilen işgücünü artırmaktadır. Tarım dışı alanlarda çoğalan yabancıotlar, buradan diğer bölgelere de yayılabilir.
Tarım dışı alanlarda sorun olan yabancıotları, belli bir gurup altında isimlendirmek güçtür. Çünkü, tek veya çok yıllık, dar veya geniş yapraklı; hatta çalı, ağaççık ve ağaç formunda birçok bitki de buralarda sorun olabilmektedir.
Bu konuyla ilgili olarak Akdeniz Bölgesi'nde yapılan bir çalışmada, kültür arazisi dışında, kültür arazisi içindeki kadar yabancıot türünün bulunduğu ve kültür arazisi dışındaki yabancıotların en çok yol kenarları, tarla kenarları ve boş alanlarda bulunduğu bildirilmektedir (Düzenli ve ark., 1993). Bu yabancı otların hepsinden bahsetmek veya onların bir dokümanını vermek oldukça zordur. Çizelge I 'de bunların bir kısmının ve Çizelge 2 'de de çalı, ağaççık veya ağaç formunda olan bazılarının bir listesi verilmiştir.
Çizelge1. Tarım Dışı Veya Boş Alanlarda Bulunan Bazı Yabancıotlar
Yabancıotun bilimsel ismi
Türkçe İsmi
Achillea spp.
Civan Perçemleri
Acroptylon repens
Kekre
Aegilops spp.
Yaban Buğdayları, Teke Çimenleri
Alcea spp.
Hatmiler
Alkanna spp.
Tosbağa Otu, Köpekdili, Havaciva Otu
Allium spp.
Yabani Sarımsaklar
Althea spp.
Hatmiler
Anagyris foetida
Katır Kuyruğu, Domuz Dikeni
Anchusa azurea
Sığırdili
Anthemis spp.
Papatyalar
Apera spica-venti
Rüzgar Otu
Artemisia spp.
Pelin Otları, Yavşan Otlan
Bromus spp.
Bromlar
Bupleurum spp.
Tavşankulakları
Calendula arvensis
Portakal Nergizi
Campanula spp.
Çan Çiçekleri
Carduus spp.
Kangallar, Kenger Dikenleri
Centaurea solstitiaîis
Güneş Dikeni
Centaurea spp.
Gökbaşlar, Çayır Düğmeleri
Chenopodium spp.
Sirkenler, Kazayakları
Chondrilla juncea
Karakavuk, Çengel Sakızı
Cichorium intybus
Çatlangaç, Köksakızı
Circium arvense
Tarla Köygöçüreni
Convolvulus arvenisis
Tarla Sarmaşığı
Cynodon dactylon
Köpekdişi Ayrığı
Datura stramonium
Şeytan Elması
Ecballium elaterium
Eşek Hıyarı, Acı Kavun, Cırtatan
Echinops spp.
Kirpi Dikenleri, Topuzlar
Echium spp.
Engerek Otlan
Erodium spp.
Dönbabalar
Eryngium spp.
Boğa Dikenleri
Euphorbia spp.
Sütleğenler
Fumaria spp.
Şahtere Otları
Geranium spp.
Turnagagaları
Glycyrrhiza spp.
Meyan Kökleri
Gypsophyla spp.
Çövenler, Alçı Otları, Yağlıotlar
Heliotropium spp.
Bozotlar
Hordeum murinum
Duvar Arpası, Pisi Pisi Otu
Hyoscyamus niger
Deli Batbat, Siyah Banotu
Lamium spp.
Ballıbabalar
Lavandula stoechas
Karabaş Otu, Lavanta
Malva spp.
Ebegümeciler
Matricaria chamomilla
Hakiki Papatya, Mayıs Papatyası
Medicago spp.
Yabanı Yoncalar
Melilotus spp.
Taş Yoncaları
Mentha spp.
Naneler
Onopordum acanthium
Adı Eşek Dikeni, Kangal, Gengel
Papaver spp.
Gelincikler
Plantago spp.
Sinir Otları
Polygönüm spp.
Çoban Değenekleri
Pteridium aquilinum
Eğrelti Otu, Kartal Eğrelti
Ranunculus spp.
Düğün Çiçekleri
Rumexspp.
Labadalar
Salsola kali
Adı Soda Otu
Salvia spp.
Adaçayları
Scandix pecten-venerîs
Zühre Tarağı, Çoban Tarağı
Sinapis arvensis
Yabanı Hardal
Slipa spp.
Sorguç Otlan
Tribulus terrestris
Demir Dikeni
Trifoliıım spp.
Üçgüller, Tırtıllar
Turgenia latifolia
Geniş Yapraklı Pıtrak, Küçük Pıtrak
Verbascum spp.
Sığır Kuyrukları, Balık Otlan
Veronica spp.
Yavşan Otları
Vicia spp.
Yabanı Fiğler
Xanihium spinosıım
Zincir Pıtrağı, San Pıtrak
Xanthium strumarium
Domuz Pıtrağı, İri Pıtrak
Çizelge 2. Tarım Dışı Ve Boş Alanlarda Sorun Olan Bazı Çalı, Ağaççık Veya Ağaç Formundaki Yabancıotlar
Yabancıotun bilimsel ismi
Türkçe İsmi
Formu*
Genista spp.
Katırtırnakları
OT, ÇL
Alhagi pseudoalhagi
Deve Dikeni
ÇL
Berberis crataegina
Kadın Tuzluğu, Diken Üzümü
ÇL
Capparis spinosa
Kebere, Keditırnağı
ÇL (sürünücü)
Hypericum spp.
Binbirdelik Otları, Kantaron
ÇL
Prosopis farcta
Çeti
ÇL
Rubus canascens
Böğürtlen
ÇL
Rubus sanctus
Böğürtlen
ÇL
Rubus idaeus
Ahududu, Ağaç Çileği
ÇL
Sarcopoterium spinosum
Abdestbozan Otu
ÇL
Erica spp.
Fundalar
ÇL,AÇ
Juniperus spp.
Ardıçlar
ÇL, AÇ
Myrtus communis
Mersin, Murt
ÇL,AÇ
Paliurus spina-chrisli
Karaçalı
ÇL, AÇ
Prunus spinosa
Çakal Eriği
ÇL,AÇ
Rosa canına
Kuşburnu, Yabani Gül
ÇL, AÇ
Tamarix spp.
Ilgınlar
ÇL, AÇ
Vitex angus-castus
Hayıt
AÇ
Elaegnus angustifolia
İğde
AÇ, AĞ
Salix spp.
Söğütler
AÇ, AĞ
Ouercus spp.
Meşeler
AÇ, AĞ
Ailanihus altissima
Kokarağaç, Aylandız
AĞ
|
|
|
| Hububat'ta Yabancı Ot Savaşımı |
|
Yazar: rımat - 08-23-2012, 07:51 PM - Forum: Tarla Bitkileri
- Yorum (1)
|
 |
Yabancı otlar hububatta verim azalmasında çok önemli bir yere sahiptir. Çünkü yabancı otların rekabet güçleri genellikle fazla olduğundan, hububat zayıf kalmakta ve verimi düşmektedir.
Özellikle erken çimlenip gelişen yabancı otların hububat içerisinde bulunması durumunda, ürün kayıpları artmaktadır. Hububat ile yabancı otlar arasındaki rekabet sonucu meydana gelen ürün kayıpları kültür bitkisinin türü, çevre koşulları, yabancı ot türleri, gelişme dönemleri ve yoğunluklarına bağlıdır.
Dolaylı zarların başlıcaları, ürünün kalitesinin düşmesi , tohumluk değerinin azalması,teknolojik özelliklerinin bozulması, ürün içinde bulunan yabancı ot tohumlarının una karışarak undan yapılan maddelerin renk, koku ve tadını bozmaları, bazen de zehirlenmelere yol açmalarıdır. Yabancı otların hasadı güçleştirmeleri, bir çok hastalık etmeni ve zararlı böcekler için sığınma, barınma, beslenme yeri oluşturmaları da diğer bir olumsuz yönüdür.
Yabancı ot rekabeti yüzünden hububattaki ürün kaybı dünya'da ortalama olarak % 20-40 dolayındadır. Hububatta kışlık ekimde çıkış öncesi yapılan bir herbisit uygulamasında kışlık arpada %20, kışlık çavdarda ise %16 verim artışı sağlanmıştır. Buda kışlık hububatta herbisit uygulamasının ilkbaharın beklenmesi durumunda belli bir oranda ürün azalmasına sebep olabildiğini göstermektedir.
Hububat türleri içerisinde kışlık çavdar yabancı otlara karşı rekabet gücü en yüksek olanıdır. Çavdar içerisinde kuvvetli gelişen yabancı otlar nadiren ürün azalmasına neden olmaktadır. Çavdarda genel olarak yabancı ot savaşımı gerekmeyebilir.
Diğer hububat türlerinde ise yabancı otlara karşı rekabet güçleri zayıf bulunmaktadır. Çok zaman iyi gelişmiş kışlık arpa yabancı otları bastırabildiği halde Alopecurus myosuroides (Tilki kuyruğu) Apera spica -venti (Rüzgar otu) ve kısmen Stellaria media (serçe dili) ve Boreava orientalis (sarı ot) erken çimlenme durumları nedeniyle sorun oluşturmaktadır. Kışlık arpada yabancı ot savaşımı çavdardan çok daha önce düşünülecek bir durum yaratmaktadır. Diğer taraftan kışlık ve yazlık hububatlar az tada çok yabancı ot rekabeti ile karşı karşıya kalmaktadır. Bu bakımdan savaş önlemleri bu alanda şart olmaktadır. Örneğin;Erzurum yöresinde yazlık hububatta çok zaman yabancı ot savaşımına lüzum yoktur.
Yabancı ot tohumlarının çimlenmeleri tür özellikleri ile toprak yapısına bağlıdır.
İlkbaharda yapılan toprak işlemesinde sıcaklıklar gündüz/gece 15/5°C toprak sıcaklığı 2-7 °C'de çimlenme ve gelişme başlamaktadır.
YABANCI OTLARA KARŞI ALINANCAK ÖNLEMLER
Temiz ve sertifikalı tohumluk kullanmak:Selektörden geçirilerek temizlenmiş tohumluk kullanılması yabancı ot tohumlarının hububat ile birlikte ekimlerini ve tarlaya yerleşmelerini önemli ölçüde etkiler.
Tekniğine uygun nadas yapmak:Tahıl-nadas uygulandığı bölgelerde, nadas yılında uygulanan işlemlerin verimi arttırmada büyük önemi vardır. Nadas döneminde toprak işlemesi ile yabancı ot gelişimi büyük ölçüde kontrol altına alınarak topraktan su kaybı önlenmekte,aynı zamanda yabancı otların tohum bağlamaları engellenmektedir. Nadas dönemindeki başarılı savaşım, ürün yılını da yansımakta ve ekim döneminde temiz bir tarla elde edilmektedir.
İlkbahar sürümü, kıştan sonra toprak tava gelir gelmez, çoklu pullukla 18-20 cm derinlikte anız bozma işlemi yapılmalıdır.
Ekim nöbeti uygulama: Hububatın diğer kültür bitkileriyle ekim nöbetine girdiği bölgelerde, uygun bitkilerin yetiştirilmesi, hem hububat tarımını arttırır, hemde yabancı otlarla savaşımda etkili olur. Özellikle çapa bitkilerinin ekim nöbetinde yer alması sorun olan yabancı ot türlerinin çoğalmasını engeller.
Kimyasal savaşım
Herbisit olarak gübrelerin kullanılması:Kalsiyum siyanamid eskiden yağışlı bölgelerde yabancı ot savaşımında kullanılmaktaydı. Kışlık ve yazlık hububat ekiminden önce kullanılırsa çimlenen yabancı otları öldürmekteydi. Şayet geç atılırsa yabancı otları öldürme yönünden başarı yinede büyük olmaktadır. Poaceae'ların en hassas oldukları devre çimlenme devresidir. Kısa zaman sonra derhal dayanıklı olmaktadır. Kışlık buğdaylar kışlık çavdardan daha az hassastır. Buğdayda 3-4 yapraklı dönemde önerilmektedir. Çavdarda ise en erken 4 yapraklı olduğu dönemde tavsiye edilir. Kalsiyum siyanamite kışlık hububatlar bu devrede iyi dayanmaktadır
Değişik zamanlarda don olan yerlerde kalsiyum siyanamit kullanılması önerilmemektedirBuna karşılık kışı iyi geçirmemiş hububatta ilkbaharda kullanılamaz. Bu durumda herbisit kullanılır.
İlk zamanlar hububatın yeni gelişmesi esnasında kuvvetli bir yabancı ot rekabeti büyük zararlar meydana getirir. Bu durum hububatın dayanıklılığını azaltan bir faktör olarak ortaya çıkmaktadır. Genellikle yabancı otlarla genç devrede daha kolay savaşılmaktadır. Tek yıllık yabancı otlarla genellikle tırmıkla sürmek uygun olmaktadır. Ülkemizde hububatta yabancı ot savaşı arpa, yulaf ve buğday içerisinde yapılmaktadır. Çavdarın yabancı yabancı otlarla rekabeti daha fazla olduğundan herhangi bir mücadeleye gerek yoktur.
Ekim öncesi uygulamalar ekimden 1-10 gün önce; ekim sonrası çıkış sonrası uygulamalar hububat çimlenip toprak yüzeyine çıkmadan önce; çıkış sonrası uygulamalar ise yabancı otlar 2-6 yapraklı devrede iken uygulanmalıdır.
İlaçlamanın, hububat sapa kalkma döneminden sonra yapılması, uyhulama sırasında bitkilerin traktörle ezilmesi ve kırılmasına yol açmaktadır. Ayrıca, yabancı rekabeti uzamakta, kültür bitkisi yabancı ota karşı hassaslaşmakta, verimi düşürmekte ve başaklarda şekil bozukluklarına sebep olmaktadır.
Savaşıma karar verebilmek için gerekli yabancı ot yoğunluğu türlere bağlı olmaksızın geniş yapraklılar için m² de ortalama 10 olarak saptanmıştır. Bu ve daha yüksek yoğunlukta yabancı ot görülen tarlalar uygulamaya alınmalıdır. Orta Anadolu Bölgesi'nde m² de 1 adet Boreava oriantalis (Sarıot), 2 adet Centaurea spp (Gökbaş) ; Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesinde 3 adet Sinapis arvensis (Yabani hardal); Adana Bölgesi'nde 5 adet Avena sterilis (Yabani yulaf) bulunduğunda savaşıma karar verilir.
Hububat tarlalarında yabancı otlara karşı önerilen herbisitler su ile karıştırılarak pülverize edilir. Dekara atılacak su miktarı, püskürtücünün tipine göre değişir ve püskürtücü tarla koşullarında ayarlanarak gerekli su miktarı ayarlanır.
Hormon terkipli yabancı ot savaşımında kullanılan aletler mümkünse başka Bitki Koruma ilaç uygulamalarında kullanılmamalı. Bu aletler eğer kullanılacaksa uygulamalardan sonra %1 lik amonyaklı su ile 24 saat dolu bırakılmalı, sonra sıcak su ve arap sabunu veta soda ile iyice yıkanıp durulanmalıdır.
KULLANILAN BAZI HERBİSİTLER:
Carfentrazone-ethyl+%64.7 2-4 D Amin:Tek yıllık yabancı otlara karşı çıkış sonrası kullanılan kontakt etkili ilaçtır.Ticari adı: AIMPLUS
Bromoxynil octanoate:Tek yıllık yabancı otlara karşı çıkış sonrası kullanılır.Geniş yapraklı yabancı otlara karşı kullanılır. Ticari adı: BROMOTRİL MC 400
2.4-D Isooctylester: çıkış sonrası kullanılan seçici herbisittir. Ticari adı: ESTER
%75 Chlorsulfuron :Çıkış öncesi ve sonrası geniş yapraklı yabancı otlara karşı kullanılır. Ticari adı: GLEAN 75 DF
%75 Tribenuron-methyl (çıkış sonrası geniş yapraklılara) GRANSTAR
2,4 -D Amin (çıkış sonrası seçici herbisit) HEKTAFERMİN
2,4 -D asite eşdeğer 2,4 -D Amin tuzları (çıkış sonrası seçici herbisit) HI-DEP
|
|
|
| Yabancı ot Mücadelesinde Yakma Yöntemi |
|
Yazar: rımat - 08-23-2012, 07:49 PM - Forum: Tarla Bitkileri
- Yorum Yok
|
 |
Tarımsal faaliyetlerde zirai mücadele olmazsa olmazlardan biridir ve tarımsal zararlıların kontrolünde, kolay uygulanması, kısa sürede etki göstermesi ve diğer yöntemlere göre genellikle daha ucuz olması nedeniyle kimyasal mücadele yani tarım ilaçları tercih edilmektedir. Tüm dünyada iş gücünün giderek pahalılaşması nedeniyle de tarım ilaçları içerisinde en çok kullanılan tarım ilacı grubu herbisitlerdir. Ancak tarım ilaçlarının gerek çevre, gerekse insan sağlığı üzerine olan olumsuz etkilerinin toplum tarafından daha iyi anlaşılmaya başlaması, tarımda zehirli kimyasalları kullanmak yerine, daha çevre dostu, insan sağlığına olabildiğince zararsız yöntemlerin arayışına hız vermiştir. Bitkisel üretimin en önemli problemlerinden biri olan yabancı otların mücadelesinde de pek çok alternatif yöntem geliştirilmiştir. İşte bunlardan biri de alevlemedir. Alevleme, özellikle toprak yüzeyine yeni çıkmış yabancı otların büyüme noktalarına ısı uygulaması ile zararlandırılması esasına dayanan bir yöntemdir. Buradaki temel prensip yakmadan farklı olarak kısa süreli yüksek ısı uygulamasının, yabancı otlarda hücre özsuyunun genişleyerek hücre duvarlarını patlatması ve arkasından bitkinin solarak ölmesine dayanmaktadır. Bu amaçla daha çok propan ve benzeri yanıcı gazlar kullanılmaktadır. Bunun için özel olarak geliştirilmiş elde ya da sırtta taşınan aletler olduğu gibi geniş alanlarda uygulamaya müsait, traktöre entegre edilen modeller de bulunmaktadır. Aslında alevleme ile yabancı ot mücadelesi düşünülenin aksine çok ta yeni bir yöntem değildir. Tarımsal amaçlı kullanılan ilk alevleme makinesi 1852 yılında patent almıştır ve herbisitlerin keşfine kadar yoğun bir şekilde kullanılmıştır. Ancak 1940’lı yıllarda herbisitlerin keşfi ile birlikte önemini ve popülerliğini yitirmiştir. Pestisitlerin yan etkilerinin ortaya çıkmasıyla birlikte bugün herbisitlere önemli ve sıcak bir alternatif olarak karşımızda durmaktadır. Alevleme hem tarım hem de tarım dışı alanlarda kullanılmaktadır. Tarım dışı alanlarda özellikle yol kenarlarında, park ve rekreasyon alanlarında, kort, pist, kaldırım, bina ve benzeri yapıların kenarında çıkan yabancı otları kontrol etmek amacıyla kullanılmaktadır.
Tarım alanlarında ise ekim öncesi, çıkış öncesi ve çıkış sonrası olmak üzere üç şekilde kullanılmaktadır. Ekim öncesi uygulamada, kültür bitkisi tohumları ekilmeden önce, hazırlanan tohum yatağında erken dönemde çıkan yabancı otlar yok edilmektedir. Hatta bazen yabancı ot çıkışını teşvik etmek amacıyla sulama yapılmaktadır. Bu şekilde kültür bitkisi tohumlarından hemen önce veya eş zamanlı çimlenecek olan ve kritik periyot açısından önemli role sahip erken dönem rekabetine sebebiyet verecek yabancı otlar yok edilmektedir.
Çıkış öncesi uygulamada, kültür bitkisi tohumları çimlenerek toprak yüzeyine çıkmadan önce çıkış yapmış yabancı otlar kontrol edilmektedir. Bu şekilde fide dönemindeki genç ve hassas yabancı otlar elimine edilmekte yeni çıkacak kültür bitkisi fidesine zarar vermesi engellenmektedir. Bu yöntem özellikle tohumdan üretilen ve yavaş çimlenen havuç ve benzeri kültür bitkilerinde başarıyla uygulanmaktadır.
Avrupa’da yapılan çalışmalarda havuç ekim alanlarındaki yabancı otlar tek başına alevleme yöntemi kullanılarak % 80 oranında azaltılmıştır.
Çıkış sonrası uygulamada, kültür bitkileri çıkış yaptıktan sonra ortamdaki yabancı otlar kontrol edilmektedir. Çıkış sonrası alevleme çapraz ve paralel olmak üzere iki şekilde uygulanmaktadır. Çapraz alevlemede, kültür bitkisi sırasının her iki tarafından belirli bir açıyla yerleştirilmiş olan alev tabancaları kullanılmaktadır (Resim 1). Bu tip uygulama, yapısal özellikleri sayesinde yüksek ısıya tolerant kültür bitkisi türlerinde veya bitki gövdesinin sıcağa dayanacak kadar kuvvetli olduğu dönemde yapılmaktadır. Alev tabancası kültür bitkisinin kök boğazı çevresini hedef alacak şekilde ayarlanmalı, sıranın her iki tarafındaki tabancalar birbiriyle karşı karşıya konumda olmamalıdır. Aksi takdirde bir türbülans oluşmakta ve yukarı yükselen sıcaklık kültür bitkisine zarar verebilmektedir. Tabancadan çıkan alev hiçbir şekilde kültür bitkisine temas etmemelidir. Çapraz alevleme, mısır gibi büyüme noktası bir kınla korunan monokotil kültür bitkisi türlerinde veya gövdesi yerden bir miktar yukarıda ve yüksek ısıya dayanıklı asma ve meyve fidanları gibi kültür bitkilerinde başarıyla uygulanmaktadır. Paralel alevleme ise daha çok yüksek ısıya hassas ya da erken dönemdeki kültür bitkilerinde uygulanan bir yöntemdir. Bu yöntemde alev tabancaları, kültür bitkisi sırasına paralel yöndedir ve özellikle sıra arasındaki yabancı otlar başarıyla kontrol edilmektedir. Gerek çapraz alevleme, gerekse paralel alevleme donanımları sıra arası toprak işleme aletlerine entegre edilebilmektedir. Ortamda kültür bitkisi bulunmasına rağmen, selektif bir şekilde sıra arası ve üzerindeki yabancı otları kontrol altına alan bu yöntem, özelikle organik tarım yapan üreticiler için herbisitlere karşı son derece önemli bir alternatiftir. Alevleme aynı zamanda toprak işleme sayısını azaltmaktadır. Bu sayede kültür bitkisi kökleri zarar görmemekte ve toprak işlemeyle yüzeye çıkan yabancı ot tohumları sorun olamamaktadır.
Yeni çıkış yapmış, 3-5 cm boydaki veya 2-4 yapraklı dönemdeki yabancı otlar alevlemeye karşı daha hassastır. Geniş yapraklı yabancı otlar dar yapraklı yabancı otlara göre yine alevlemeye daha hassastır. Çünkü dar yapraklı yabancı otların büyüme noktası iyi korunmakta ve erken dönemde pek çoğunun büyüme noktası toprak altında bulunmaktadır. Bu nedenle bu tür yabancı otlara karşı başarılı bir sonuç elde edebilmek için, büyüme noktalarının açığa çıkması beklenerek ikinci bir uygulama yapmak gerekebilir. Bazı yabancı ot türleri özellikle çok yıllık olanlar alevlemeye karşı dayanıklıdır (Tablo 1). Yine yabancı otların gelişme dönemlerine göre alevlemeye verdikleri tepkiler farklıdır (Tablo 2). Alevlemede başarılı sonuç almada, yabancı otun gelişme dönemi, uygulama hızı ve uygulanan gazın basıncı yani tatbik edilen sıcaklık oldukça önemli parametrelerdir. Bu yöntemin dezavantajı kimyasal mücadeleye göre bir miktar pahalı olması ve toprak yüzeyine yakın yabancı ot tohumlarında yüksek ısı nedeniyle dormansinin (çimlenme durgunluğu) ortadan kalkmasıdır.
Tablo 1. Alevlemeye Dayanıklı Yabancı Ot Türleri
Familyası
Latince Adı
Türkçe Adı
Poaceae
Agropyron repens (L.) P.B.
Ayrık otu
Poaceae
Echinochloa crus-galli
Darıcan
Poaceae
Poa annua L.
Tavşan bıyığı
Poaceae
Setaria spp.
Kirpi darı türleri
Asteraceae
Cirsium arvense (L.) Scop.
Köygöçüren
Convolvulaceae
Convolvulus arvensis L.
Tarla sarmaşığı
Polygonaceae
Rumex obtusifolius L.
Küt yapraklı labada
Urticaceae
Urtica dioica L.
Büyük ısırgan
Boraginaceae
Myosotis arvensis (L.) Hill.
Sevda çiçeği
Portulacaceae
Portulaca oleracea L.
Semiz otu
Brassicaceae
Rorippa sylvestre(L.) Bess.
Bataklık teresi
Tablo 2. Gelişme Dönemlerine Göre Alevlemenin Başarılı Sonuç Verdiği Yabancı Ot Türleri
Kotiledon Dönemi
2 Yaprak Dönemi
4 Yaprak Dönemi
Sarmaşık Çoban Değneği(Polygonum convolvulus)
Papatya
(Matricaria chamomilla)
Sirken
(Chenopodium album)
Çoban Değneği
(Polygonum aviculare)
Yabani Krizantem
(Chrysanthemum segetum)
Serçe Dili
(Stellaria media)
Yabani Hardal
(Sinapis arvensis)
Boğumlu Çoban Değneği
(Polygonum lapathifolium)
Yapışkan Ot / Dil Kanatan
(Galium aparine)
Kolza
(Brassica napus)
Kadın Tırnağı
(Polygonum persicaria)
Isırgan
(Urtica urens)
Yabani Hercai Menekşe
(Viola arvensis)
Çoban Çantası
(Capsella bursa-pastoris)
Şahtere
(Fumaria officinalis)
Ballıbaba
(Lamium purpureum)
Köpek Üzümü
(Solanum nigrum)
Turna Gagası Türleri
(Geranium spp.)
Kızıl Bacak / Horozibiği
(Amaranthus lividus)
Adi Kanarya Otu
(Senecio vulgaris)
Yavşan Otu Türleri
(Veronica spp.)
|
|
|
| 2012'nin Zam Şampiyonu:Saman |
|
Yazar: Zooteknist - 08-23-2012, 06:44 PM - Forum: Tarım Haberleri
- Yorum Yok
|
 |
[COLOR="Red"]Saman yüzde 400'lük fiyat artışıyla 2012'nin zam şampiyonu oldu
[/COLOR]
Karaman Ziraat Odası Başkanı Recep Muğlu, geçen yıl kimsenin yüzüne bakmadığı samanın bu yıl yüzde 400'lük fiyat artışıyla 2012'nin zam şampiyonu olduğunu söyledi.
Muğlu, AA muhabirine yaptığı açıklamada, Türkiye'nin tahıl üretiminde önemli payı olan Karaman'da bu yıl kışın çok soğuk geçmesi ve bahar aylarında yağışın az olması sebebiyle hububat rekoltesinin yarı yarıya azaldığını belirtti.
Geçen yıl üretimin çok iyi olduğunu, bununla paralel olarak saman miktarında da artış yaşandığını ifade eden Muğlu, ''Çok olduğu için geçen yıl üretici tarlasındaki sapları değerlendiremedi. Samanın kilosu en çok 10 kuruşa satıldı. Binlerce ton saman tarlalarda kaldı. Çiftçiler, saplar ve samanlar tarlaya zarar vermesin diye bunları imha etti. Çiftçi yasak olmasına rağmen tarlalardaki bu kalıntılardan yakarak kurtulmaya çalışıyordu. Şimdi hububat tarlaları tertemiz. Neredeyse tarlalar süpürülmüş gibi. İmkanı olanlar da atasözündeki gibi samanları boş arazilerde depolayarak sakladılar'' diye konuştu.
YÜZDE 400 ARTIŞ
Saman fiyatında bu yıl yaşanan büyük artışa dikkati çeken Muğlu, şunları kaydetti: ''Bu yıl saman fiyatları yüzde 400'lük artışla 40 kuruşa yükseldi. Yani saman şu ana kadar 2012 yılının zam şampiyonu oldu. Bir saman piyasası oluştu. Rekolte az olduğu için tarlalarda yeteri kadar sap yok. İnsanlar biçerdöverin derdiği hububat tarlarınındaki sapları tekrar tekrar tırmıkla toplayıp saman yapıyorlar. 40 kuruş, samanın yerindeki fiyatı. Bu, hayvan üreticisinin eline 55-60 kuruşa geçiyor. 1 kilo arpanın fiyatı 40-50 kuruş. Yani saman fiyatıyla aynı. Hububatta yüzü gülmeyen çiftçinin yüzü samanla güldü. Yani açığını bir nebze de olsa samanla kapattı.''
[B][COLOR="Red"]
"BU ARTIŞ ET VE SÜT FİYATLARINA YANSIYACAK"[/COLOR]
Bu işten en çok geçen yıl satamadıkları samanı boş arazilerde toplayıp muhafaza edenlerin karlı çıktığını anlatan Muğlu, ''Yani atasözündeki gibi 'sakladılar samanı geldi zamanı' diyebiliriz. Saman satanlar mutlu ama mutsuz olan kesim besiciler. Samandaki bu artış besicilerin işini zorlaştıracak. Bu artış et ve süt fiyatlarına yansıyacak'' dedi.
Saman ticareti yapan Hayrettin Şimşekli ise Konya'nın Karapınar ilçesinden Karaman'a saman almaya geldiğini dile getirerek, şöyle konuştu:
''Büyük kamyonlarla Karaman'a saman almaya geliyoruz. Geçen yıl saman çoktu. Bu sene alacak saman bulmakta zorlanıyoruz. Aldığımız samanları Karapınar, Ereğli, Niğde, Nevşehir, Mersin'e satıyoruz. Satarken zorlanmıyoruz. Daha alırken satacağımız yer belli. Eski saman almazdık. Bu sene ihtiyaç fazla olduğu için mecburen alıyoruz.''
Kaynak: AA[/B]
|
|
|
| Sulama Sularından Numune Nasıl Alınmalıdır ? |
|
Yazar: rımat - 08-23-2012, 10:17 AM - Forum: Su Ürünleri
- Yorum Yok
|
 |
SULAMA SULARINDAN NUMUNE NASIL ALINMALIDIR?
Su Numunelerinin Alındıkları Yerler
Su numunesinin alınmasında, örneğin alındığı esas suyun suyu en iyi bir şekilde temsil etmesi gerekmektedir. Aslına ve usulüne uygun olarak alınmayan su numunelerinin analiz sonuçları esas suyun özelliklerini tam olarak yansıtamayacağı için yapılan bütün emek ve masraflar boşa gider. Böylece su analizlerinden beklenen faydada sağlanamamış olur.
Tarımda kullanılan sulardan numune alınırken:
Numuneler akarsuların durgun olmayan ve en hızlı bir şekilde akan yerinin orta kısmından alınır.
Gölün en çok suyu olan derin kısımlarının üstünden, biraz derininden ve daha derininden olmak üzere çeşitli derinliklerinden numuneler alınır.
Göle akan dere ağızlarından numune alınmaz.
Tulumba ile çekilen kuyu sularından numune almak için önce tulumba veya motopomp 15–20 dakika boşa çalıştırılır ve sonra numune alınır. Gerekirse kuyu suyunun değişik derinliklerinden de numune alınabilir.
Sulama suyunun kalitesini, belirlemek amacıyla alınacak su numuneleri genellikle sulanacak alana açılan kanalın bas tarafından alınmalıdır.
Su Numunelerinin Alınma Zamanı
En uygun numuneler sulama mevsiminde alınan numunelerdir.
Su Numunelerinin Alınma Sekli ve Laboratuvara Gönderilmesi
Alınan su numuneleri, 1.5-2 litrelik cam sise ve plastikten (polietilen) yapılmış numune kaplarına konur.
Su numunesinin alınacağı şişe gazlı içecek (cola, fanta, gazoz, vb) şişesi olmamalıdır.
Numune kaplarının çok temiz olmasına dikkat edilir.
Temiz olan bu kap (sise) ayrıca numunesi alınacak su ile 4-5 defa yıkanır, sonra su şişenin ağzına kadar doldurulur.
Sise ile kapağı arasında boşluk bırakılmaz.
Şişenin ağzına birde etiket bağlanır.
Aynı şekilde bir etikette sise üzerine yapıştırılır.
Bu etiketlerin üzerine numuneyi alanın adı, numunenin alındığı yer ve tarih yazılır.
Genel olarak, numunenin alınması ile laboratuvarda analize başlanması arasında geçen süre azaldıkça, analiz sonuçları daha güvenilir olabilmektedir. Su numunelerinin alındıktan sonra analize alınıncaya kadar uzun süre beklemesi halinde; suda cereyan edecek kimyasal ve biyolojik faaliyetler numunenin bileşimini değiştirebilmektedir. Bu nedenle su numuneleri alınır alınmaz en kısa zamanda ve en seri vasıta ile laboratuvara gönderilmek suretiyle analize alınmaları sağlanmalıdır.
|
|
|
|