Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı/E-Posta:
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.769
» Son Üye crazy_qmpr
» Toplam Konular 12.172
» Toplam Yorumlar 30.186

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 1834 aktif kullanıcı var.
» (0 Üye - 1829 Ziyaretçi)
Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 56.400
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.594
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 440
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.855
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 58.699
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.120
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.776
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.101
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.334
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.316

 
  Ayçiçeğinde Canavarotu Ve Mücadelesi
Yazar: Zooteknist - 05-14-2009, 01:07 PM - Forum: Bitki Koruma - Yorum Yok

Ayçiçeğinde Orabanş(Canavarotu) Paraziti Ve Mücadelesi

Orobanş (Orobanche spp.) ülkemizde ve ayçiçeği tarımı yapılan Avrupa ve Balkan ülkelerinde, ayçiçeğinde önemli verim azalmalarına sebep olan bir parazit bitkidir. Canavarotu otu olarakda adlandırılır. Shindrova ve ark. (1998), ayçiçeğinde orobanş parazitinin bindane ağırlığını, tanedeki yağ ve protein oranını, bitki boyunu, tabla çapını ve bitki başına verimi azalttığını, ancak tanenin yağ asitleri ve kalite kompozisyonunda herhangi bir değişiklikte bulunmadığını ortaya koymuşlardır. Bu parazit, değişik çevre ve iklim koşullarında yeni fizyolojik ırklar oluşturmakta ve bunlara dayanıklı ayçiçeği geliştirilse bile, tekrar ortaya çıkarak problem olmaktadır. Ülkemizde ve dünyada bu konuda yoğun olarak gerek dayanıklı çeşit geliştirme, gerekse orobanşın kimyasal olarak kontrolü şeklinde araştırmalar devam etmektedir.

Orobanş parazitinin kökleri, ayçiçeğinden su ve bitki besin maddelerini alacak şekilde özelleşmiş ve yaprakları küçülmüştür. Farklı renklerde çiçekleri taşıyan dalsız sapları vardır. Meyvesi kapsül şeklinde olup, çok küçük siyah-kahverengi tohumlara (0.4 mm) sahiptir. Bir orobanş bitkisinin yaklaşık 200 bin adetten fazla tohuma sahip olduğu literatürlerde bildirilmektedir. Tohumların çok küçük ve hafif olması nedeniyle, toprak işleme aletleri, su ve rüzgar ile kolayca yayılmakta ve toprakta canlılığını 15-20 yıl süreyle muhafaza edebilmektedir.

Parazitin konukçu bitki olarak ayçiçeği köklerine enfeksiyonundaki aşamaları şöyledir. Orobanş ayçiçeği bitkisinin köklerinden çıkan salgılar ile uyarılarak çimlenir ve çim tübü değişimlere uğrayarak konukçu bitkinin köklerine tutunabileceği bir organ oluşturur. Parazit bu organ sayesinde bitki köklerine tutunarak, hızlı hücre bölünmesiyle dairemsi yumru kökçükleri oluşturarak kökün içine girer.

Yapılan araştırmalar ayçiçeğinde orobanş parazitine dayanıklılığın bu devrede bitki kök hücrelerinin çeperinin kalınlığıyla ilgili olduğunu ve kalın hücre çeperine sahip çeşitlerde orobanşın çimlendikten sonra kökçüklerin kalın hücre çeperinden içeri giremediğini ve öldüğünü tespit etmişlerdir. Hatta bu şekilde, orobanşa dayanıklı çeşitlerin ekilmesiyle orobanş populasyonda azalma sağlanarak orobanşın direncinin kırılacağı vurgulanmıştır.

Orobanş paraziti konukçu bitkinin köklerinin içine girdikten sonra iletim demetlerine ulaşır ve buradan beslenerek orobanş bitkisini yani sap ve diğer organlarını meydana getirir. Görüldüğü üzere orobanş toprak yüzeyinde görülünceye kadar fazla miktarda bitkiye zarar verir ve parazitle mücadele çok erken devrede başlanılması son derece önemlidir.Bunlardan en önemlisi de dayanıklı çeşittir. Az veya orta derecede orobanşa dayanıklı çeşitlerde ise daha önce bahsedilen kök hücre çeperlerinin kalınlığı ya orobanşın çimlenmesine izin vererek fazla gelişmeden toprak altından kuruyarak ölecek ya da çok az miktarda parazit bitkinin toprak yüzeyine çıkarak yaşamasına müsade edecektir.

Orobanşın çimlenebilmesi için gerekli optimum toprak sıcaklığı 15-25 º C olup, 25 º C nin üzerindeki sıcaklıklarda çimlenmede bir azalma meydana geldiği tespit edilmiştir. Yine toprak sıcaklığının bu oranlardan az olması orobanşın toprak yüzeyinde görülme zamanını geciktirmektedir. Orobanşın gelişmesi için gerekli bir diğer faktörde her bitki için önemli olan toprakta yeterli suyun veya nemin olmasıdır. Bu nedenle, ayçiçeğinde yapılan geç ekimlerde orobanş yoğunluğunda büyük azalmalar meydana getirmektedir. Yapılan araştırmalarda orobanşın toprak yüzeyinde ilk olarak görülmesi ekim zamanı ve çeşitlere göre ekimden itibaren 27-65 gün arasında değiştiği ortaya konulmuştur (Uludere ve ark, 1988). Aydın ve Mutlu (1996), ayçiçeği köklerinde görülen orobanş miktarının çiçeklenme zamanında maksimuma ulaştığını ve Edirne koşullarında erken ekimlerde (Nisan) geç ekimlere (Mayıs-Haziran) nazaran daha fazla orobanş görüldüğünü gözlemlemişlerdir.
Orobanşın dayanıklı çeşit kullanımı dışında kontrolü için bir çok yöntem ve uygulamalar yapılmıştır. Ayçiçeği dışında çimlenme için salgı veren bazı bitkilerin (keten, mısır, sorgum, vb.) kapan olarak kullanılması, orobanşın tohum çıkarmadan önce elle toplanması, toprağın naylon ile kaplanarak ısıtılması gibi yöntemler pahalı ve fazla işgücü gerektirmesi gibi nedenlerden dolayı pratikte uygulama imkanı bulamamıştır. Orobanş tohumlarının 15-20 yıl gibi bir süre toprakta canlılığını koruması ekim nöbetini de uygulamadan çıkarmaktadır. En uygun kültürel işleminde, yüzeydeki orobanş tohumlarını derine gömmesi nedeniyle, tarlanın ayçiçeği ekiminden önce derin sürüm olduğu araştırmacılar tarafından tespit edilmiştir. Yine Trifluarin tekipli ilaçlarla yapılan yabancı ot mücadelesinin ve fazla miktarda sulamanın orobanş zararını azalttığı görülmektedir.

Yapılan araştırmalar, Fusarium oxysporum ve Rhizoctinia solani gibi solgunluk etmeni mantarların da orobanş kontrolünde etkili bir biçimde kullanılabileceğini ortaya koymuştur. Ancak orobanş ile mücadelede yüksek oranda etkili yöntemlerden biri de orobanş bitkilerinin çiçek organlarını ve kapsüllerini yiyerek zarar yapan Phytomyza orobanchia Kalt. böceğinin kullanılmasıdır. Araştırmalar, bu böceğin larvalarının orobanşta % 37-69 oranında ölümlere sebep olduğu ve diğerlerinde de tohum bağlama oranlarının düştüğünü göstermiştir.

Orobanş ile mücadelede dayanıklı çeşitlerinin kullanılmasından sonra, en etkili mücadele de, son yıllarda ruhsat alan İmazapic terkipli OROBAN ticari isimli ilacın ekimden sonra iki defa (37.5 gr + 37.5 gr ) uygulamasıdır. Yapılan denemeler, bu kimyasal ilacın %100 e varan oranda etkili olduğunu ortaya koymuştur. Ekimden sonra bitkinin 8-10 ve 14-16 yapraklı devrelerde iki defa uygulanması gerekmektedir.

Yukarıda bahsedilen mücadele yöntemleri gösteriyor ki, yapılan tüm kültürel işlemler, uygulanan kimyasal ilaçlar, orobanşı belli bir ölçüde kontrol etmekte ve ek bir maliyet getirmektedir. Bu nedenle orobanşla en etkili, en ucuz, en pratik yöntem dayanıklı çeşit geliştirmektir.

İlk olarak 1956 yılında ülkemizde problem olan orobanş, 1960 yıllarının başında Rusya’dan dayanıklı Vniimik çeşitleri getirilmesiyle sorun çözülmüştür. 1981 yılında da orobanşın yeni ırkları tekrar Trakya bölgesinde görülmüş ve Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nce yapılan çalışmalar sonucunda bu yeni ırkların ülkemizde yayılış alanları ve hangi ırkların bulunduğu ve gerek enstitüce gerekse özel şirketlerce geliştirilen ve yurt dışından getirilen dayanıklı çeşitlerle sorun çözülmüştür. Ancak son birkaç yıldır, gerek ülkemizde, gerekse diğer Doğu Avrupa ülkelerinde ve İspanya da, orobanş yeni ırk veya ırklar ortaya çıkararak problem olmaya başlamıştır. Bundan da anlaşılacağı üzere, orobanş paraziti dayanıklı çeşitlere karşı, yaklaşık her yirmi yılda bir kendini yenileyerek, dayanıklılık mekanizmasını kırmaktadır. Bu nedenle Trakya bölgesinde bu yeni ırkların yayılış alanlarının ve hangi ırklarının mevcut olduğunun tespiti ve bunlara dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesi gerekmektedir. Irkların tespiti ve dayanıklı çeşitlerin belirlenmesi yönünde çalışmalar devam etmektedir.

Bu konuyu yazdır

  Pratik Uygulamaları Önemli Olan Aktinomiset Antibiyotikleri
Yazar: Mr.Muhendis - 05-13-2009, 07:47 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

Pratik uygulamaları olan kemoterapik maddeler kadar bugüne kadar değin büyük çoğunluğu aktinomisetler tarafından üretilmiştir. Bugün kültürlerden izole edilen antibiyotiklerin çoğunu Streptomyces genusu içinde toplanmıştır.Diğerleri Nocardia, Streptosporangium, Micromonospora tarafından üretilmektedir. Termofil aktinomisetlerin bazıları birkaç antibiyotik birden üretmektedir. Geriye kalan aktinomiset türlerinden Actinomyces, Actinoplores ve Dermotophilus’un antogonistik etkisi yeterince incelenmemiştir. Feingold adlı araştırıcı antibiyotiklerin hücreler ve dokular üzerine etki tarzları ve seçici toksisiteye göre şöyle sınıflandırmıştır:

1-) Bakterilerin hücre çeperlerine etki eden maddeler ( Penisilinler, Bacitrosinler, Vancomycin, Cycloheximide, Cycloserine)

2-) Hücre zarına etki eden maddeler (Polymyxin, Polyen grubu antibiyotikler ve Novabiocin, Streptomycin)

3-) Protein sentezine etki eden maddeler (Chloramphenical, Tetracyclinler, Macrolidler, Streptomycin)

4-) Nükleik asit sentezine etki eden maddeler ( Bu grup içinde Actinomycinler ve bazı fungal kökenli maddeler vardır: Gyromtrycin D)

5-) İntermedier metabolizmaya etki eden maddeler ( Sülfonomidler, P-amino saliatik asit, izokotinik asit)

Bu konuyu yazdır

  Aktinomisetlerin Biyolimünsent Özellikleri
Yazar: Mr.Muhendis - 05-13-2009, 07:45 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

Lux-A ve Lux-B genleri lusiferaz enzimini kodlarlar. Bazı aktinomiset türleri bazı kültür koşullarında biyolimünesans özellik gösteriler. Bu ışık verme durumu kültür ultraviyoleye maruz bırakıldığında ortaya çıkar.

Streptomyces rimasus’un antibiyotik üretme durumu ile UV altında ışık verme şiddeti arasında bir korelasyon saptanmıştır. Bu durum kültürler katı ortamlarda geliştiklerinde meydana gelir. Işık verme hızı ortamın yapısı ve kültürün yaşına bağlıdır. Işık analiziyle ilgili verilerin aktinomiset taksonomisinde kullanılması araştırılacaktır.

Bu konuyu yazdır

  Bazı Önemli Aktinomiset Antibiyotikleri
Yazar: Mr.Muhendis - 05-13-2009, 07:43 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

1-) AKTİNOMYCİN’LER:

Actinomycin grubunun ilk temsilcisi 1940’ta Walksman ve Woodruff adlı adlı araştırmacılar tarafından Streptomyces antibioticus’tan izole edilmiş vekristalize hale getirilmiştir. Bu madde farklı mikroorganizmalara karşı mükemmel etkin bulunmuştur. Ancak deney hayvanları üzerinde yüksek toksisiteye sahiptir. Daha sonraları farklı aktinomiset kültürlerinden farklı preparasyonlar izole edilmiş, Actinomycin B, C, D olarak tanımlanmıştır. Bugün itibariyle 50’den fazla aktinomiset mevcuttur. Ancak hiçbirinin tıbbi kökenli amaçla kullanımı yoktur. Genellikle bilimsel araştırma metaryeli olarak kullanılmaktadırlar. DNA ve RNA’nın etki mekanizmasını ortaya çıkarmak için ve RNA sentezinde genetik metaryalin oluşumunu bloke etmede kullanılmaktadırlar.



2-) STREPTOTHRİCİNLER:

Aynı araştırmacılar tarafından Streptomyces lavandulae (1942) kültüründen izole edilmiş ve en temel antibiyotiklerden biridir. Suda çözünmesi ve ısıya dayanıklı olması nedeniyle iyi bir antibiyotik oluşunun yanında gram pozitif ve gram negatif bakterilere ve fungusların çoğunluğuna karşı aktiftir. Actinomycinlerden daha az toksiktir. Fakat penisilinlerden oldukça yüksek toksiktir. Buda klinikte kullanımı sınırlandırmıştır.



3-) STREPTOMYCİNLER:

Streptothricin gibi kimyasal ve biyolojik özelliklere sahip daha az toksik olup aktivite seviyesi en yüksektir. Topraktan 1943’te bir piliçin tükürüğünden iki kültür izole edilmiştir. Bu izolatların 1916’da Actinomyces griseus olarak tanımlanan bir aktinomycet grubuna dahil olduğu saptanmıştır. Ancak bu organizmanın ismi 1943’te değiştirilerek Streptomyces griseus olarak literatüre geçmiştir. Streptomycinin fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerinin streptothrisine benzer olduğu saptanmıştır. Bu maddenin izolasyonu ile özellikle tüberküloz tedavisi başta olmak üzere bitki, hayvan ve insanda da görülen hastalıkların tedavisinde bir devrim yaratmıştır. Streptomycin gram (+), gram (-), asitfest ve spiroketal gruplara ait patojenik ve nonpatojenik çok sayıda bakteriye karşı etkindir. Yine bu antibiyotik Phycomycetes (=Mastigomycota) sınıfına ait bitki hastalığı oluşturan bazı funguslara karşı aktifdir. Ancak streptomycin anaerobik bakteriler, protozoa, viruslar ve bazı bazı funguslara karşı aktif değildir.

Tuberkulozun etkeni olan Mycobacterium tuberculosis’e karşı streptomycin’in bakteriostatik ve bakteriosidal etkisinin özel bir öneme sahip olduğu saptanmıştır.



4-) NEOMYCİN:

1949’ta ilk defa Streptomyces fradice kültüründen izole edilmiştir. Streptomycinlere çok benzerdir. Ancak tek farkları “quanide” grubu taşımalarıdır. Daha sonraları neomycinlere yakın birçok madde bulunmuştur. Özelliklede Kanamisin ve Paramomycin izole edilmiştir. Bu antibiyotikler straptomycine dirençli olan bakterilere karşı aktiftirler.



5-) CHLORAMPHENİCAL:

1947’de Ehrlich tarafından Streptomyces venezualae’den izole edilmiştir. Bu antibiyotik gram (+) ve gram (-), bilinen hücre içi bakteri ve parazitlere karşı (Riketsiya ve Klamidya) aktif olup geniş çapta kullanılmaktadır.



6-) TETRASİKLİNLER:

Bugün itibariyle birçok formu mevcuttur. Chlortetrasiklin, 1948’te Streptomyces aurefaciens kültüründen izole edilmiştir. Oxcytetrasiklin, 1957de Streptomyces rimosus kültüründen izole edilmiştir. Tetrasiklinin asıl kendisi Streptomyces aurefaciens’in klorürce düşük ortamda doğrudan fermantasyonu veya Chloratetrasiklinlerin kimyasal modifikasyonları ile elde edilir. Tetrasiklinlerin biyolojik aktivite sınırları Chloromphenicale yakındır. Gram (+) ve gram (-), Riketsiyalara, Psittacasis hastalığı etmenlerine karşı aktiftir. Bu grubun en çok kullanılan ve klinikte başarı gösteren üç antibiyotiği; tetrasiklin, chlortetrasiklin ve oxcytetrasiklinlerdir.



7-) MACROLİDLER:

Eritromisin adıyla anılan ilk macrolid adlı antibiyotik Streptomyces erythreus kültüründen izole edilmiştir. Bu bazik bir bileşik olup suda, alkolde ve diğer organik bileşiklerde çözünür. Bu bileşik gram (+) bileşikler ve bazı önemli gram (-), birkaç tanede gram (+) bakteriye karşı aktiftir. Özellikle Riketsiya ve bazı protozoonlara karşı oldukça etkindir. Daha sonraları eritromisin benzeri birçok bileşik izole edilmiştir. Fakat bunların toksikoluşu nedeniyle klinik uygulamaları yoktur. Örnek; Methymycin, Oleomycine, Magnomycine’ler eritromisin benzeri bileşiklerdir.



8-) NOVABİOCİNLER:

Streptomyces niveus ve Streptomyces spheroidas kültürlerinden izole edilmiştir. Bu bileşik birbirinden ayrı yürütülen değişik araştırmalarda aynı zaman diliminde izole edilmiş ve farklı adlar altında tanımlanmıştır. Vulcomycin, Streptonivicin, Cardalmycin gibi… Bu bileşikler Streptococcus aureus ve diğer gram (+) ve gram (-) bakterilere karşı oldukça aktiftir.



9-) POLYENLER:

Aktinomisetler tarafından üretilen antibiyotikler funguslar üzerinde yüksek aktiviteye sahiptirler. Nystatin, Candicidin, Candidin, Amphothrcin B, Hamycin, Trichomycin gibi antibiyotikler Poly’enlere örnek verilebilirler. Genel özellikleri:

· Bakterilere bir etki yapmadan mayalar dahil çok genişfungal grubun gelişmesini inhibe eder.

· Hayvanlara enjekte edildiklerinde yüksek bir toksisiteye sahip oldukları halde oral yoldan verilince daha az toksiktirler. ( Mide asitleri tarafından parçalanırlar)

· Suda düşük çözünürlük gösterdikleri halde alkollerin sudaki düşük konsantrasyonları ile oluşturdukaları çözeltide ve sulandırılmış pridinde daha çok çözünürler.

· Çok yüksek fungusidal aktiviteye sahiptirler.Ancak Candida albicans gibi fırsatçı patojenler bu antibiyotiklere karşı bir direnç gösterme kapasitesine sahiptirler. Bu poly’enler den birkaçı özellikle Nystatin fungal enfeksiyonların özellikle maya benzeri fungusların oluşturduğu Maniliasis hastalığına akrşı klinmikte geniş çapta kullanım göstermektedir.



10-) VANCOMYCİNLER:

Streptomyces orientalis tarafından üretilmektedir. Bu antibiyotik diğer antibiyotiklere dirençli staphilococ veya streptococcal enfeksiyonlara karşı kullanılmaktadır.Ancak aşırı kullanımı renal yetmezliğe ve karaciğer yetmezliğine sebep olduğundan uzun zamandır bilimsel deneylerde kullanılmaktadır.



11-) CYCLOHEXİMİDELER:

Yapılarında diğerlerinden farklı olarak “glutorilamid” bileşiği içerirler. Bu antibiyotikler Straptomyces genusunun farklı strainleri tarafından üretilirler. Funguslara, Trichomonas vaginalis ve tümörlere etkilidirler. Antifungal amdde olan (Actidiane) çok uzun süredir kullanılan bir cycloheximidedir. Bu bileşik Phycomycetes, Ascomycetes, Bacidiomycetes ve Fungi imperfectineye giren çeşitli fungal bitki patojenleri üzerine etkilidr. Özellikle Saccharomyces üzerinde etkili olup Hansenia ve Torula üzerine daha az etkiye sahiptir. Bu bileşik Protista da Euglena grcilis, Eneamoeba coli ve Enteamoeba hystolitica üzerine oldukça etkili, alglerden Chlorophyceae, Xanthophyceae, Bacilloriophyceae üzerine ise düşük etkili durumdadır.Cycloheximidelerin gram (+), gram (-) ve asitfest bakterilere etkisi yoktur.



12-) D-CYCLOSERİNE:

Farklı Streptomyces türleri tarafından üretilmektedirler.Esas itibariyle Phycobacterium üzerine etkilidirler. Staphilococcus aureus üzerine hücre çeperi sentezini inhibe ederek etkisini gösterirler. D- cycloserine, diğer droglarla kombine edilerek uygulandığında özellikle tuberkuloz tedavisinde kullanılır. Son zamanlarda Mycobacterium leprae’nin etmen olduğu cüzam hastalığının tedavisinde oldukça kullanımı avrdır.



13-) VİOMYCİN

Bu antibiyotik Streptomyces floridae, Streptomyces colifarnicus, Streptomyces puniceus olarak tanımlanan kültürlerden izole edilmiştir. Viomycin geniş çapta asitfest organizmalara etkilidir.Ancak gram (-) ve gram (+) bakterielere karşı etki gösterir.

Bu konuyu yazdır

  Aktinomisetlerin Funguslara Benzer Özellikleri
Yazar: Mr.Muhendis - 05-13-2009, 07:39 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

1-) Aktinomisetler gerçek bir batık misel bir de havasal misel oluştururlar.

2-) Spor oluşturma şekilleri tamamen funguslara benzerdir.

3-) Aktinomiset sporları ısıya dayanıklı bakteri sporlarından oldukça farklıdır. Bu yüzden fungus sporlarına daha çok benzerler.

4-) Katı veya sıvı ortam yüzeylerinde aktinomisetlerin büyüme şekli funguslara benzerdir.

Aktinomisetler bakteriler gibi bulanıklık oluşturacağına mayalar gibi pellet oluştururlar.

5-) Bazı aktinomisetlerin aemorfik durumları daha çok funguslara benzerdir.

6-) Sekonder misel üretimi aktinomisetlerin funguslara benzer olduğunu kanıtlar.

Bu konuyu yazdır

  Aktinomisetlerin Bakterilerle Benzer Özellikleri
Yazar: Mr.Muhendis - 05-13-2009, 07:38 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

1-) Aktinomiset hifleri ve sporlarının çapları (0,5-1 µ) bakterilere benzer.Bu yüzden hiçbir aktinomiset funguslara benzer özellik göstermez.

2-) Birçok aktinomiset fragmentler halinde çoğalır. Bunlar şekil ve büyüklük bakımından çomak şeklindeki ve coc biçimindeki bakterilere oldukça yakındır.

3-) Birçok aktinomiset gerçek bir havasal misel oluşturmaz. Büyümeleri bazı pleomorfik bakterilere özellikle Colinobakterilere benzer.

4-) Aktinomisetler gerçek bir nükleusa sahip değildir. Ancak nukleusları vardır. Mitokondri ve kloroplastları yoktur. Nuklear metaryalleri hiçbir zaman zarfla çevrilmemiştir.

5-) Bazı aktinomisetler “asitfest” özellik gösterir. ( Mycobacterium).

Gram (-) veya gram (+) olarak boyanmazlar .

Çeperlerinde mikolik asit taşırlar.

Gerek morfolojileri ve gerekse fizyolojileri bakımından Mycobacterium genusuna benzerler. Bu durum Nocardia genusu için geçerlidir.

6-) Nuklear boyama faz-kontrast mikroskobisi gibi tekniklerle aktinomisetlerin nukleotidleri incelenebilir. Yapısal organizasyon bakımından bu durum bakterilere benzer. Özelliklede gram (+) olanlara yakındırlar.

7-) Aktinomisetlerin sporoforlarının parçalanması sonucu boş hücreler açığa çıkmaktadır. Bunların hücre çeperleri % 10’luk Potasyum Hidroksit ve Antiformil içinde çözülmektedir. Çeşitli aktinomiset hücreleri lizozim enzimi ile işleme tabi tutulduğunda hücre çeperleri mukoik bir duruma geçer ve glikozamine hidrolize olur. (Bu durum yapılarında peptidoglikan olduğunu gösterir.)

8-) Aktinomiset hücreleri seluloz ve kitin içermezler. Doymamış yağ oranları bakterilere çok benzer.

9-) Aktinomisetler arasında liziz ve faj duyarlılığı onların bakterilere yakın akraba olduklarını gösterir.

10-) Aktinomisetler bakteriler gibi prokaryot oldukları halde funguslar ökaryottur.

11-) Aktinomisetler bakteriyal antibiyotiklere duyarlı fakat fungal antibiyotiklere duyarsız olduklarından Fungi alemi içinde değil Monera alemi içinde olduklarını gösterir.

Bu konuyu yazdır

  Aktinomisetlerin Genel Özellikleri
Yazar: Mr.Muhendis - 05-13-2009, 07:37 AM - Forum: Toprak Bilimi ve Bitki Besleme - Yorum Yok

1-) Aktinomiset ismi yada ışın fungusu terimi 1877’de “Hars” adlı araştırıcı tarafından “Lumpy dav” denilen hastalıkta bir sığırın iltihaplı bölgesinden izole edilerek bir grup mikroba verilmiştir. Araştırıcı muntazam olmayan şekilde dal oluşturan ince uzun iplikçiklerin bulunuşuna,

2-) Bir merkezden çevreye doğru ışınsal yayılımın oluşuna,

3-) İplikçiklerin sonunda parmak şişkinliklerinin bulunuşuna dikkat etmiştir.

Ancak araştırıcı organizmayı o günkü tekniklerle izole edememiştir. Sadece hayvanlardaki “aktinomykosis” adı verilen hastalığı gözlemlemiştir. Aktinomiset ismi bugünden sonra bu grubun adını ifade etmek için kullanılmıştır. Aktinomisetleri başlangıçta inceleyenler onları bakteriyal formlar olarak kabul etmişlerdir. Ancak botanikçiler aktinomisetleri funguslara benzetmişlerdir.

Bu konuyu yazdır

  Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Uluslararası İlişkiler
Yazar: Mr.Muhendis - 05-08-2009, 08:47 AM - Forum: İzmir Ege Üniversitesi - Yorum Yok

Ziraat Fakültesi dünyanın değişik yerlerindeki çok sayıda saygın üniversite, fakülte, enstitü ve araştırma merkezi ile yakın akademik işbirliği içindedir. ?u ana kadar uluslararası düzeyde yapılmış 30’un üzerinde işbirliği anlaşması vardır ve bunlara her yıl yenilerinin eklenmesine devam edilmektedir. Akademik işbirliği anlaşmaları çerçevesinde ortak projeler yapılmakta, karşılıklı öğretim elemanı ve öğrenci değişimleri gerçekleştirilmekte ve bilimsel etkinlikler düzenlenmektedir. Bu anlaşmalar aracılığıyla öğretim elemanlarımız bilgi-görgülerini arttırmak ve ders vermek için, öğrencilerimiz ise eğitim almak ve stajlarını yapmak üzere Almanya, Belçika, Çek Cumhuriyeti, Hırvatistan, Hollanda, İspanya, İsrail, İtalya, Macaristan, Polonya, Yunanistan vb. ülkelere gitme olanağı bulmaktadır. Aynı şekilde, Fakültemize yabancı ülkelerden gelen öğretim elemanları ve öğrenciler de bulunmaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Üretim ve Hizmetler
Yazar: Mr.Muhendis - 05-08-2009, 08:46 AM - Forum: İzmir Ege Üniversitesi - Yorum Yok

Ziraat Fakültesi eğitim-öğretim, araştırma ve yayın faaliyetlerinin dışında, sahip olduğu alanlar ve tesislerde bitkisel ve hayvansal üretim yapmakta, değişik işlenmiş ürünler üretmekte ve elde edilen ürünleri mevcut satış yerleri aracılığıyla tüketicinin kullanımına sunmaktadır. Bu ürünler arasında sebzeler, meyveler, çiçekler, salça, reçel, tarhana, bal, bazı süt ürünleri (yoğurt, peynir, tereyağı, kefir gibi) vb. yer almaktadır. Ziraat Fakültesi’nin üreticiye yönelik hizmetleri içinde değişik yollardan bilgi aktarımı yanında damızlık hayvan, kaliteli tohum, fide, fidan ve yaprak gübresi sağlamak gibi hizmetler de bulunmaktadır. Fakülte birimlerinin diğer hizmetleri arasında peyzaj projelerinin yapılması, tanı ve teşhis yapılması, tarımsal ilaç firmaları için ruhsata esas ilaç denemelerinin gerçekleştirilmesi, tarım makinalarının test edilmesi, toprak-su-gübre-yem analizleri ve öneriler yapılması, meslek içi eğitim kursu ve seminerler düzenlenmesi yer almaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Yayın
Yazar: Mr.Muhendis - 05-08-2009, 08:44 AM - Forum: İzmir Ege Üniversitesi - Yorum Yok

Fakültemizdeki öğretim elemanlarının ve lisans yada lisansüstü düzeyindeki öğrencilerin bilgi düzeylerini arttırmak, bilime yenilik getirmek ve karşılaşılan sorunlara çözümler bulmak için bölümlerde ve birimlerde çok sayıda araştırma yapılmaktadır. Fakültemizde tarımın değişik alanlarında Tarım ve Köyişleri, Çevre ve Orman Bakanlıkları ve ilgili kuruluşları, Devlet Planlama Teşkilatı (DPT), Tübitak, Ebiltem (E.Ü.Bilim ve Teknoloji Araştırma ve Uygulama Merkezi) vb. kuruluşların yanında AB, Dünya Bankası ve özel sektörün destek ve katkıları ile proje çalışmaları yürütülmektedir. Ayrıca; araştırma bulgularını paylaşmak ve değerlendirmek, sorunlara çözüm yolu arayabilmek, yeni projeler üretme ve bilgi alışveriş ortamı yaratmak, araştırıcıların bir araya gelmelerini sağlamak üzere yapılan ulusal ve uluslararası düzeydeki bilimsel toplantılara (kongre, sempozyum, çalıştay, kurs vb.) Fakültemiz her yıl ev sahipliği yapma görevini de üstlenmektedir.

Fakültemizdeki öğretim elemanları, yürütülen araştırmaların sonuçlarını bilim dünyasına yansıtmak üzere kitaplar, makaleler, bildiriler vb. biçiminde yayınlar ve sunumlar yapmaktadır. Buna ek olarak; öğretim aracı niteliğinde öğrencilere, topluma ve üreticilere yönelik olarak hazırlanan ders ve uygulama kitapları, yardımcı ders kitabı, ders notu, bülten, broşür, rapor vb. şeklinde yapılan yayınlar da mevcuttur. Kuruluşundan günümüze kadar geçen süre içinde bu yayınların toplamı 10.000’e ulaşmıştır.

Bu konuyu yazdır