Hoşgeldin, Ziyaretçi
Sitemizden yararlanabilmek için kayıt olmalısınız.

Kullanıcı Adı/E-Posta:
  

Şifreniz
  





Forumda Ara

(Gelişmiş Arama)

Forum İstatistikleri
» Toplam Üyeler 56.771
» Son Üye JerryVot
» Toplam Konular 12.172
» Toplam Yorumlar 30.186

Detaylı İstatistikler

Kimler Çevrimiçi
Şu anda 2298 aktif kullanıcı var.
» (2 Üye - 2291 Ziyaretçi)
Applebot, Bing, Facebook, Google, Yandex, JeffreyRok, JerryVot

Son Yazılanlar
Ereğli Ziraat Fakültesi B...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:09 PM
» Yorum 0
» Okunma 56.455
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:08 PM
» Yorum 0
» Okunma 7.613
Ereğli Ziraat Fakültesi T...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:05 PM
» Yorum 0
» Okunma 441
Konya Necmettin Erbakan Ü...
Forum: Konya Necmettin Erbakan Üniversitesi
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 02:03 PM
» Yorum 0
» Okunma 4.861
Konya Gıda ve Tarım Ünive...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:43 AM
» Yorum 0
» Okunma 58.757
Kastamonu Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.126
Kütahya Dumlupınar Üniver...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:42 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.779
Kırıkkale Üniversitesi De...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:41 AM
» Yorum 0
» Okunma 7.116
Pamukkale Üniversitesi Ça...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:40 AM
» Yorum 0
» Okunma 6.351
Burdur Mehmet Akif Ersoy ...
Forum: Dijital Tarım Teknolojileri
Son Yorum: Mr.Muhendis
08-03-2026, 07:39 AM
» Yorum 0
» Okunma 10.318

 
  Porsche Junior Traktör
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 02:28 PM - Forum: Tarım Makineleri - Yorum Yok

Porsche Junior, 1937-1960 arasında Porsche tarafından üretilmiş traktör. 14 hp gücünde hava soğutmalı, 822 cm³ hacminde tek silindirli dizel motora sahiptir.


[Resim: 2mg2om1.jpg]

Bu konuyu yazdır

  Traktör
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 02:27 PM - Forum: Tarım Makineleri - Yorum Yok

[Resim: 2u6o13t.jpg]


Traktör (latince "trahere"); tarla , bahçe , bağ’larda ve şehirlerin parklarında kullanılan tarım aletlerine (pulluk , orak makinası , mibzer, pülverizatör, ekin biçme makinası v.b.) çekicilik yapan kendinden itimli motoru olan kara taşıtıdır. Lokomobiller traktörlerin ilk öncüleri sayılsa da, İçten yanmalı motoru olan ilk traktörü 1892 yılında ABD’de Iowa’lı John Froehlich yapmıştır.
Çalışma ilkesi otomobillerden pek farklı olmamasına karşın yine de karakteristik özellikleri vardır. Yerden oldukça yüksek dingillere oturtulmuş dar kesitli karoser, ön tekerlere oranla çok büyük derin yivleri olan arka tekerlekler en belirgin özellikleridir. Arka tekerleklerin bu şekli aracın her türlü arazi koşulunda ve yumuşak zeminde patinaj yapmadan ve devrilmeden çalışmasını sağlar. Bazı özel şartlara göre paletli traktörler de vardır. Paletler traktörün ağırlığını daha geniş bir alana yaydıklarından üzerinden geçtiği toprağın sıkışıp kalmasını önler ve traktörün toprağı daha iyi kavramasına yardımcı olur.

Bu konuyu yazdır

  Yem Kırma ve Karma Makinası
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 02:25 PM - Forum: Tarım Makineleri - Yorum Yok

[Resim: ilb0co.jpg]


Makina Saatte 2.5 - 3 Ton kırma ve karıştırma kapasitesine sahiptir.
Karıştırma zamanı 4 dakikadır.
Karıştırıcı haznesi 500 Kg kapasiteye sahiptir.
Ünite çift helezondan oluşur. Helezonlardan birinin içe, diğerinin dışa doğru çalışması yemin karışmasını daha homojen hale getirir.

Bu konuyu yazdır

  Yem Kırma Makinası
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 02:24 PM - Forum: Tarım Makineleri - Yorum Yok

[Resim: 2dhbbwx.jpg]

YKM-30 Yem Kırma Makinası; hareketini traktörün kuyruk milinden alan, çekiçli kırma ünitesi ile tahıl v.b mahsulü kırarak parçalayan,öğüten ve öğütülen mahsulü pnomatik taşıma ünitesi ile çuvallama ünitesine ileten, traktöre üç nokta askı sistemi ile bağlanarak taşınabilen bir makinadır.
Eleklerin değiştirilebilir olması nedeni ile istenilen büyüklükte kırma gerçekleştirilebilir.
EKYM-30 Elektrikli Yem Kırma Makinası; Elektrik panosu ve 15 HP motor gücündeki elektrik motoru ile çalımaktadır.

Bu konuyu yazdır

  Kanatlı Orak Makinası
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 02:23 PM - Forum: Tarım Makineleri - Yorum Yok

[Resim: a32l9h.jpg]


Kanatlı Orak Makinası, hareketini kuyruk milinden alan, biçilen sapları belirli miktarda tabla üzerinde biriktiren ve desteler halinde yüzeyine bırakan, bir çift teker üzerinde çekilen ve üç nokta bağlantısı ile traktöre bağlanan bir tahıl hasat makinasıdır.
Makina 23 bıçaklı olup, zıpkalar çiftli döver biçer zıpkasıdır.
Tabla deste atma genişliği, en büyük traktöre göre ayarlanmış olup mahsulu çiğnemez.
Makinanın biçme yüksekliği, tabla eğimi, tırmıkların düşey ve yatay konumu ve kayış gerginliğinin ayarlanabilir olması saman saplarının elde edilmesinde daha az fire verilmesine inkan sağlamaktadır.
Makinanın aşırı yüklenme karşısında zarar görmemesi için tahrik mili üzerinde yaylı sürtünmeli emniyet kavraması (debriyaj) bulunmaktadır.

Bu konuyu yazdır

  İndigo ağacı - Indigofera tinctoria
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 11:11 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum (4)

İndigo ağacı (Indigofera tinctoria), anavatanı Hindistan-Asya olan, "indigo kırmızısı" denilen boyanın elde edildiği ağaç-ağaçcıktır.

Baklagillerden olan çivit ağacı gerçekte bir ağaç değil 2 metreye kadar boylanabilen bir çalıdır. Bu bitkinin Indigofera adıyla ayrı bir cins oluşturan ve sıcak iklimlerde yetişen birçok türü vardır. Küçük yaprakçıklara ayrıl*mış bileşik yaprakları sapın iki yanında karşı*lıklı olarak dizilidir. Salkımlar halinde açan çiçeklerin rengi türlere göre pembe kırmızı mor ya da sarımsı kahverengi arasında deği*şir.
Çivit ağacı tarımı bir zamanlar Hindistan'ın Bengal bölgesinde önemli bir gelir kayna*ğıydı ve bu bitkiden çıkarılan boyarmadde Hindistan sanayisinin en değerli ürünlerinden biriydi. Hindistan'daki kadar yoğun olma*makla birlikte Çin'de, Cava'da, Meksika'da, Brezilya'da ve Orta Amerika'da da çivit ağacı tarımı yapılırdı.

Ayrıca Afrika, Asya, Amerika ve Avusturalya'da yetişir. Çiçekleri pembe ve beyazdır.

Faydası : Yapraklarından çivit çıkarılır.

ÇİVİT NEDİR ?

Alm. Wasckblau (n), Fr. Bleu (m), a linge, İng. Washing-blue. Çivit otundan veya indigo ağacının yapraklarından elde edilen mâvi renkli toz bir boyadır. Çamaşırların sarılığını gidermek için, çamaşırları yıkadıktan sonra son durulama suyuna katılır. Genellikle Çin, Yemen ve Hindistanda yetişen bir bitkidir. Sarı, kırmızı, yeşil olanlarından ise boyacılıkta istifâde edilir. Gök mâvi renklisi çamaşırlarda kullanılır. Bâzı maddeler içine karıştırılarak kumaş boyanır. Hava ile temasta rengini kaybetmez ve suda erimez.

Başka bir kaynakta çivit;

Mavi renkli bitkisel bir toz boya. Tropik ve subtopik ülkelerde yetişen ve boyu 1-1,5 metre boyunda olan baklagillerden bir ağacın yapraklarından elde edilir. Dikensiz bodur bir akasyayı andıran bu ağacın yapraklarındaki “İndigotin” adlı boya maddesi bulunmaktadır. Bitkinin üç aylık sürgünleri çiçekte iken kesilir. Kesilen dal ve yapraklar birlikte ezilerek birkaç saat suda bırakılmak suretiyle doyurulur. Suyun rengi berrak sarıya dönünce başka kaba aktarılarak karıştırılır. Dinlenmeye terk edilir. Çivit, bu dinlenme sırasında pul pul teşekkül ederek kabın dibine çöker. Bu teşekkül, keten bezden süzülerek pres altında istenilen şekle sokulduktan sonra kurutulur ve piyasaya sevk edilir.


Çivit, boyacılıkta ve özellikle ev işlerinde çamaşırlara hafif mavi renk vermek için kullanıldığı gibi hekimlikte de kullanılmaktadır. Piyasada bulunan çivitlerin büyük bir çoğunluğu sentetiktir. Sentetik çivit, 1880 yılında, Alman kimyageri Adolph Baeyer taralından kömür katranından elde edilmiştir.


[Resim: 5wdszm.jpg]

[Resim: qmywas.jpg]

[Resim: 29wjuhx.jpg]

Bu konuyu yazdır

  Çemen Yetiştiriciliği - Trigonella foenum-graecum L.
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 11:10 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum (1)

  • Arapça: Hulba, Hilbeh
  • Azerice: Güldefne
  • Ermenice: Chaiman
  • Çince: Hu lu ba
  • Farsca: Shambelilé
  • Fransızca: Fenugrec, Sénegré, Trigonelle
  • Almanca: Bockshornklee, Griechisch Heu
  • Hintce: Methi (tohumlari); Kasoori methi, Sag methi (tümü)
  • Italyanca: Fieno greco
  • Rusya: Pazhitnik grecheskiy, Shambala
  • İspanyolca: Alholva, Fenogreco
  • Türkce: Çemen
  • Pakistan dilinde (Urdu): Methi
  • Hollandaca: Fenegriek
  • İngilizce: Fenugreek

Latince: Trigonella foenum-graecum L.Familya: Baklagiller (Leguminnosae)
Tıbbi tanım Semen Foenugraeci
Yöresel İsimleri: Buy otu- çemen otu -boy otu - boya otu- poy otu- pıtlan

Çemenotu Baklagillerin bir altgurubu olan trigenellagillerden olup bu gurubu 60 bitki dahildir, fakat sadece Çemenotu: Trigonella foenum-graecum şifa maksadı ile kullanılır ve bunun haricinde başka tür kullanılmaz.

KÖKENİ VE YAYILIŞI:

Vatanı doğu Akdeniz ülkeleri olup zamanla Fas'tan Çin'e kadar yayılmış ve en son olarak Amerika'da yetiştirilmeye başlanmıştır. Eski Mısır yazıtlarından (Papürüsler) anlaşıldığına göre çemen tohumu baharat olarak MÖ:2000 yıllarından beri iştah açıcı, kuvvet ve zindelik veriçi olarak kulanılmıştır. Arapça helbah veya helbak olarak anılan bitki Türkçe'ye hulebe olarak geçmiştir. Türkçe boyotu diye anılması ise meyvelerinin uzun boylu olması nedeni ile bu isimle anılır.
Çemen çok eskiden beri bilinen bir kültür bitkisidir. MÖ. 2500 yılından beri yetiştirilmektedir. Çin den Akdeniz’e geniş bir alana yayılmıştır. Trigonella cinsi çoğu Akdeniz ve Doğu’da olmak üzere elli kadar tür içermektedir. Ancak trigonella foenun graecun L. türünün kültürü yapılmaktadır.
Ülkemizde de Trakya, Marmara, Orta, Güney ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde yetiştirilmektedir. Ankara, Konya, Tokat, Afyon, Kahramanmaraş gibi illerde tarımı yapılmaktadır. Orta ve Güneydoğu Anadolu’da, tohumları için yetiştirilir. Çemen bitkisinin tohumları iç piyasada çeşitli amaçlar için kullanıldığı gibi aynı zamanda ihracatı da yapılmaktadır. Bugüne kadar ülkemizde bu kültür bitkisinde bir çeşit ıslah edilememiş, üreticiler tohumluklarını kendi ürünlerinden karşılamışlardır. Bitkinin yetiştiriciliğinde yazlık ekim yapılmakta ve bu da verim azalmasına sebep olmaktadır.

BOTANİK ÖZELLİKLERİ:

Çemenotu 20-60 cm boyunda bir yıllık bir kütür bitkisi olup dikine veya nadiren yatay olarak büyür ve az çatallaşır. Uzun düşey ve iğ formunda bir kökü vardır. Nisan-haziran aylarinda, sarimsi-beyaz renkli bazen hafif pembe renkli çiçekler açan otsu bir bitki. Acımsı ve aromatiktir. Esansında 40 çeşit madde bulunur.

GÖVDESİ:

Gövdesi açık yeşil renkli, yuvarlak kesitli, ince tüylü, içi bos ve dallara ayrılan yapıdadır. Bitki dikine ve kimi zaman da yere yatarak gelişir..

YAPRAKLAR:

Yaprakları yonca yaprağı gibi üçlü şeklinde bir arada kısa bir sap üzerindedir. Kenarları ince dişli ve oval biçimli üç yaprakçıktan oluşan yaprakları da açık yeşil renklidir. Yaprağı meydana getiren yaprakçıklar 1-3cm uzunluğunda 0,5-2cm eninde, ters yumurta veya ters mızrak şeklinde, yeşil renkli orta yaprak kısa saplı, yan yaprakçıklar sapsız 1-2cm büyüklüğünde, tacın ortadaki yaprağı, yan kanat taç yaprakları, büyükçe olup taçyaprakları sarmış, beyaz, veya beyaz renkli ve oldukça kısa sapı veya sapsızdır.

ÇİÇEKLER:

Sarımsı beyaz çiçekleri yaz ortasında açar. Bu çiçekler olgunlaşınca her biri 10-20 adet sarı-kahverengi minik tohum taşıyan tohum zarfına dönüşür. Çiçekler teker teker veya 2 tânesi bir arada olmak üzere bir yaprağın koltuğundan çıkar.

MEYVELERİ:

Meyveleri düz veya az çok kıvrılmış olup, fasulye meyvesine benzer. Kapsülleri 3-12 cm uzunluğunda, 0,5-1 cm eninde. İçinde esmer-sari veya kırmızımsı 6-20 tohum taşır. 5-11 cm uzunlukta ve 10-20 tohumludur. Osmanlı kılıcını andırır şeklide hafif yay gibi eğik, uca doğru 2-4 cm kuş gagası gibi sivricedir.

TOHUMLAR:

Tohumlar elde edildiği bölgeye göre değişik şekillerde (düzensiz, rombik, oblong veya kare şeklinde) ve sarı, zeytin yeşili veya açık ya da koyu kahverengi renklidir. 4-6mm uzunluğunda, 2-3mm eninde üzeri hafif pürtüklü, yumurta ve ya kare veya hutta dört köşeli şeklindedir. Tohumlar toz edilince kuvvetli ve özel bir koku duyulur.
Olgun meyveler toplanır, güneşte kurutulduktan sonra, sopa ile dövülerek tohumlar meyvelerden dışarı çıkarılır. Tohumlarında müsilaj, uçucu yağ ve sâbit yağ, alkaloit, kolin, rutin gibi maddeler vardır.
Tohumlar: % 50 müsilaj, yağ, fosforlu bileşikler ve steroidal saponinler taşır. Bunlardan diosgenin yağlı embriyoda bulunur. Kuru tohumlar % 0.8-2.2 oranında diosgenin ihtiva eder. Diosgenin miktarı Dioscorea ’ lardan düşük olduğundan Çemen Tohumu daha çok sabit yağ elde etmekte ve hayvan yemi olarak kullanılır.
Bol güneşli yerleri; suyu iyi akıntılı, taşlı, bitek ve alkalik toprakları seven çemenotu, tohumlarıyla çoğaltılır.

POY:

Tohum alındıktan sonra geriye kalan meyve parçalarının toz edilmesi ile elde edilen bir üründür. Halen bilhassa İnegöl ve Karacabey köylerinde elde edilmektedir.
Açık sarı renkli, hafif kokulu ve lifli bir tozdur. İstanbul ve Bursa bölgelerinde baharat olarak kullanılır. Kullanışı Bulgar Göçmenleri tarafında başlatılmış ve zamanla yaygınlaştırılmıştır.

TOPLAMA VE HASAT ZAMANI:

Çemen kapçıkları Ağustos ve Eylül aylarında sırası ile olgunlaşanları toplanır, kurutulur ve dövülerek tohumları çıkarılır ve tohumları kurutulur. Kurutulan tohumları ya bu şekli ile kullanılmak için muhafaza edilerek veya öğütülerek unu (tozu) elde edilir.Çemen ve Yetiştirilmesi

Bu konuyu yazdır

  Yer fıstığı - Arachis hypogaea
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 11:09 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum (1)

Yer fıstığı (Arachis hypogaea), baklagiller (Fabaceae) familyasından tohumlarında %45-60 oranında yağ, %20-30 oranında protein, %18 oranında karbonhidrat, vitaminler ve madensel maddeler içeren, özellikle yağ sanayi ve çerez yapımı başta olmak üzere, sapı kuru ot ve kabuğu da çeşitli şekillerde değerlendirilen değerli bir bitkidir.

Yer fıstığının gen merkezinin Güney Amerika olduğu, buradan Avrupa ve Asya'ya yayıldığı tropikal, tropik altı ve sıcak iklim koşullarında yetiştiği bilinmektedir.
Yer fıstığının Türkiye'ye ne zaman ve nasıl girdiği kesin olarak bilinmemekle, ilk olarak Trakya ve oradan Ege, Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu bölgelerine yayıldığı sanılmaktadır.Son yıllarda Osmaniye ve çevre ilçeleri ile K.Maraş'ın bazı ilçeleri de önemli geçim kaynakları arasıda yer almaktadır Yer fıstıgı borsası Osmaniyede oluşmaktadır.
Yer fıstığı baklagil bitkisi olmasından dolayı, havanın serbest azotunu toprağa bağlayarak kendinden sonra gelen bitkiye azot ve organik madde depolayan önemli bir bitkidir.
Ülkemizde yer fıstığı son yıllarda yaklaşık 34.000 ha alana ekilmekte ve 80.000 ton ürün kaldırılmaktadır. Ortalama 235 kg/da ürün alınmaktadır.
Yer fıstığının 32 türü tespit edilmiştir; bunların bir kısmı tek yıllık, bir kısmı ise çok yıllıktır.

Gelişme süresi düz ve çatallanan çeşitler için 90-115 gün, zıt çatallanan çeşitler için ise 120-140 gündür. En uygun gelişme için istenen ortalama sıcaklık 22-28°C derecedir. Çimlenme 20°C altında gecikir. Çimlenebilmesi için en az 12-13°C'de olması gerekir. Sıcaklık 25°C'ye yaklaştıkça çimlenme 7-8 günde tamamlanır.
Yer fıstığının goniforlarının toprağa kolayca girmesi için toprağın devamlı rutubetli olması gerekir. Yetişme periyoduna dağılmış 500-600 mm yağış bitkinin yetişmesi için yeterli gelmektedir.
Yer fıstığı için en uygun toprak iyi drene olmuş, gevşek yapılı, kumlu-tınlı, kalsiyumca zengin, organik maddesi orta derece olan ve taban suyu fazla yüksek olmayan topraklardır. Bunun dışındaki koşullarda verim düşer.
Ekim alanı iyi hazırlanmalı, ekimden önce 3-4 senede bir olmak üzere 90 cm derine taban patlatması yapılarak kök gelişmesini engelleyen sert tabaka kırılmalıdır. Toprak yapısına ve çeşidine göre 75-90 cm sıra aralığında, 5-9 cm derine, 15-20 cm sıra üzerinde olacak şekilde ekilir. 10 Nisan - 20 Mayıs tarihlerinde birinci ürün olarak ekilir. İkinci ürün olarak ise buğday hasadından hemen sonra yapılır.

Yer fıstığı diğer besin maddelerine kıyasla topraktan fazla miktarda azot, potasyum ve kalsiyum kaldırır.
Yer fıstığı yaklaşık 25 kg/da saf azotu toprağa bağlar. Bunun yaklaşık %60-70ini bitki kullanılır. Zengin bir toprak bırakır. Ekim esnasında toprağa 5–7 kg/da saf azot, 4–5 kg/da fosfor, 4–5 kg/da potasyum verilir. İhtiyaç durumunda bunlar artırılır.
Sağlıklı kabuk oluşumu, boş olmaması ve iç dolgunluğu için yumruların büyüdüğü üst topraktan, bitkinin 30–60 kg/da kalsiyum kullanılması gerekir. Eksik ise verilmesi gerekir. Gelişme süresi düz ve çatallanan çeşitler için 90-115 gün, zıt çatallanan çeşitler için ise 120-140 gündür. En uygun gelişme için istenen ortalama sıcaklık 22-28°C derecedir. Çimlenme 20°C altında gecikir. Çimlenebilmesi için en az 12-13°C'de olması gerekir. Sıcaklık 25°C'ye yaklaştıkça çimlenme 7-8 günde tamamlanır.
Yer fıstığının goniforlarının toprağa kolayca girmesi için toprağın devamlı rutubetli olması gerekir. Yetişme periyoduna dağılmış 500-600 mm yağış bitkinin yetişmesi için yeterli gelmektedir.
Yer fıstığı için en uygun toprak iyi drene olmuş, gevşek yapılı, kumlu-tınlı, kalsiyumca zengin, organik maddesi orta derece olan ve taban suyu fazla yüksek olmayan topraklardır. Bunun dışındaki koşullarda verim düşer.
Ekim alanı iyi hazırlanmalı, ekimden önce 3-4 senede bir olmak üzere 90 cm derine taban patlatması yapılarak kök gelişmesini engelleyen sert tabaka kırılmalıdır. Toprak yapısına ve çeşidine göre 75-90 cm sıra aralığında, 5-9 cm derine, 15-20 cm sıra üzerinde olacak şekilde ekilir. 10 Nisan - 20 Mayıs tarihlerinde birinci ürün olarak ekilir. İkinci ürün olarak ise buğday hasadından hemen sonra yapılır.

Sulama, üstün verim için önemli bir üretim faktörüdür. Aynı zamanda toprağın çoraklaşmaması ve korunması açısının da bilgi gerektiren bir uygulamadır. Sulama zamanının ve bir sulamada verilmesi gereken su miktarının bilinmesi için bitki gelişme ve kritik dönemlerinin iyi bilinmesi gerekir.



Yer Fıstığı Resimleri - Yer Fıstığı Fotoğrafları

Bu konuyu yazdır

  Yalancı akasya - Robinia
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 11:06 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum Yok

Yalancı akasya (Robinia), Fabaceae (baklagiller) familyasının Robiniatürlere verilen ad. cinsinden dikenlerle kaplı odunsu
Anavatanı Kuzey Amerika ve Kuzey Meksika'dır. 4-25 m'ye kadar boylanabilen yaprak döken çalı veya ağaçlardır. Tüysü yapraklar, 7-21 oval yaprakçıktan oluşmuştur. Çiçekler beyaz veya pembe, sarkık şemsiyedir. Bir çok türde sürgünler dikenli ve tüylüdür. Cinse Fransız bahçıvan Jean Robin'in adı verilmiştir. Avrupa'ya 1601 yılında getirilmiştir.

  • Robinia boyntonii
  • Robinia elliottii
  • Robinia hartwegii
  • Robinia hispida - Kırmızı çiçekli yalancı akasya
  • Robinia kelseyi
  • Robinia luxurians
  • Robinia nana
  • Robinia neomexicana
  • Robinia pseudoacacia - Beyaz çiçekli yalancı akasya
  • Robinia viscosa

Bu konuyu yazdır

  Soya - Glycine max
Yazar: Mr.Muhendis - 07-26-2009, 11:06 AM - Forum: Tarla Bitkileri - Yorum (2)

Soya (Glycine max), baklagiller (Fabaceae) familyasından 1 - 1,5 m boyunda, kısmen sarılıcı, dallanmış, bir yıllık, Çin ve Japonya'da geniş ölçüde ziraati yapılan, besin değeri bakımından hayli önemi olan bir bitki. Dünya'nın başka yerlerine de dağılıp değer kazanması 20. yüzyıl'da gerçekleşmiştir. Tohumlarından sıvı yağ ve margarin hâlinde kullanılan yemeklik bir yağ çıkarılır. Tohumlarının (tanelerinin) rengi yeşilin değişik tonlarından siyah, sarı ya da kahverengine varabilen alacalı renkte olabilir.
Bitkinin yaprakları üç yaprakçıklı, yaprakçıklar oval şekilli ve sivri uçludur. Çiçekler sarımsı veya menekşe renklidir. Meyveleri biraz kıvrık, tüylü ve 2 - 5 tohumludur. Tohumlar küre şeklinde, beyaz renkli olup, bir yanında siyah bir leke vardır.
Soya fasulyesinin tarımı, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı ve şeker fabrikalarının teşvikiyle memleketimizde yapılmaya başlanmıştır. 1982 yılında Bakanlar Kurulu kararnamesiyle konu ele alınmış, üreticiye teminat verilmiştir. Yağ ve protein bakımından zengin olan soya tarımıyla, memleketimizdeki besin açığını kapatmak ve tarım sektörüne katkıda bulunmak bakımından soya önemli bir endüstri bitkisidir. Ülkemizde hızla artan soya tüketimi ise yıllık 250,000 tona varıp, en çok Adana'da yetiştirilir.
Soyanın yetiştiği iklim, mısırınki gibidir. Kısa gün bitkisi olup, uzun günlere karşı hassastır. Kurak ve dona karşı fasulye ve bezelyeye göre daha dayanıklıdır. Her çeşit toprakta yetişir, fakat en iyi verim kumlu-killi toprakta elde edilir. Yetiştirilme tarzı fasulyeye benzer. Nisan ayında ana ürün, hazirana doğru ise, sulak tarlalarda ikinci ürün olarak ekilen soyanın hasadı yapıldıktan sonra, tarlada zengin besin maddeleri kalır. Yetiştirildiği toprağa azot ilave etmektedir. Böylece toprağın kuvvetini artırmaktadır. Akabinde ekilebilecek hububat, pamuk, yer fıstığı, çeltik, susam vb. gibi ikinci bir üründen daha da fazla verim elde edilir. Yani ikinci ürünün verimindeki soya artıkları sebebiyle meydana gelen artış ek gelir kaynağıdır. Soya hasadının tam zamanında yapılması çok önemlidir. Erken hasat buruşmaya, geç hasat ise meyvelerin dökülmesine sebep olur. Elde edilen soyanın önemli bir sanayi ürünü olarak hem iç hem de dış piyasada alıcısı çoktur.

Çin'de 5.000 seneden beri soya, gerek gıda maddesi, gerekse çeşitli ürünlerin eldesinde kullanılmaktadır. Tarihine bakılırsa, soya fasulyesinin doğu mutfağında oldukça önemli bir yeri olduğu görülür. Yaklaşık 5.000 yıl önce Doğu Asya ovalarında keşfedilen soya Asya halkının beslenme alışkanlığında devrim yaratmıştır. Batı ülkelerinde soyanın önem kazanması ise 20. yüzyılda başlamıştır. İkinci Dünya Savaşı sırasında protein ve yağ teminindeki yetersizlikler soya fasulyesinin gıda olarak önemini artırmıştır.
Günümüzde de ABD başta olmak üzere çeşitli ülkelerde tüketilmektedir. Kısmen soya unundan yapılmış ekmekle, soya yağından yapılmış tereyağı birçok sofrada kabul görmektedir.
Soya filizleriyle süslenmiş yeşil salata çok miktarda C vitamini ihtiva eder. Bu sayede, taze sebze ve meyve noksanlığından meydana çıkan Saurvy hastalığını önlemektedir. Soya fasulyesi ayrıca, B1 ve B2 vitaminleriyle E ve K vitaminlerini de ihtiva eder. Bilhassa Pelegra hastalığına karşı Niacin maddesince zengindir.
İnsan vücudunun hergün tüketmek zorunda olduğu madeni tuzlarkalsiyum, soya fasulyesinde süte nispeten iki mislidir. Buna ilaveten bol miktarda fosfor, demir, bakır, manganez, potasyum ve sodyum bakımından da fevkalade zengin bir gıdadır. Kemiklerin teşekkülünde büyük rol oynayan ihtiva eder.
Soya fasulyesi, vücudumuzun muhtaç olduğu protein bakımından da zengin ve mükemmel bir gıda maddesidir. 453 gramlık soya ununda 31 yumurtanın, 6 büyük şişe sütün veya 900 gramlık kemiksiz etin ihtiva ettiği kadar protein bulunduğu laboratuvar deneyleriyle tespit edilmiştir.
Geliştirilen tekniklerle günümüzde soya fasulyesinden fevkalade nefis, temiz, krem renginde un elde edilmektedir. Bu un bilhassa pasta, bisküvi, kurabiye, dondurma, şekerleme imalatında büyük miktarda kullanılmakta, bebek mamalarında da büyük rağbet görmektedir.
Yarı yarıya soya unundan yapılmış makarnalar, şehriyeler, hamur tatlıları, çeşitli ülke sofralarını süslemeye devam etmektedir.
Soya fasulyesi hem insanlar hem de çiftlik hayvanları için çok besleyici bir gıda maddesidir. Soya yağı birçok ailenin salata yağı ve kızartma yağı olarak kullandığı bir madde halini almıştır. Esas itibarıyla soya yağı boyacılıkta ve cila yapmakta kullanılmaktadır. Soya fasulyesi kırmaları da hayvan gıdaları arasında mühim bir yer işgal eder.
Bazı üniversitelerde soya fasulyesinin suyu bir nevi süt gibi kullanılarak peynir elde edilmekte, hayvan beslenmesinin güç olduğu memleketlerde süt yerine bu fasulye suyunun kullanılması teşvik edilmektedir.
Henry Ford, otomobillerin tokmaklarının düğmelerini soya fasulyesinden imal etmiştir.
Sarı altın, hatta asrın bitkisi olarak da adlandırılan soyanın pek çok kullanım alanı vardır. Bunların başlıcaları, süt, yoğurt, peynir, dondurma, dondurma külahı, pasta, hayvan yemi, yeşil gübre, ilaç, boya, kâğıt, kemiksiz et, kahve, salça, sabun, plastik maddeler, lastik, alkol, yağ, margarin, soya unu, ekmek, makarna, tarhana, leblebi, çocuk maması vb.dir.

Bu konuyu yazdır